Wyrok SN z 8 października 2002, sygn. III RN 182/01
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu-Ośrodkowi Zamiejscowemu
Przedmiot
skarga w sprawie decyzji podatkowej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r.
Typ sprawy
sprawa administracyjna podatkowa
Etap
rewizja nadzwyczajna od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przed Sądem Najwyższym
Tryb
rozprawa
Tematy
skarga administracyjna
organ podatkowy
podatek dochodowy od osób fizycznych
kontrola administracyjna
Role w sprawie
skarżąca/podatniczka
organ podatkowy
Data orzeczenia
8 października 2002
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, Wydział III
Przewodniczący
SSN Kazimierz Jaśkowski
III RN 182/01
Podatnik prowadzący księgi rachunkowe (handlowe) może jako koszt
uzyskania przychodu potrącić podatek od nieruchomości zapłacony w tym
roku podatkowym, w którym otrzymał decyzję ustalającą ten podatek i zapłacił
go, mimo że dotyczył on poprzedniego roku.
Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Katarzyna Gonera, Andrzej Wasilewski.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2002 r.
sprawy ze skargi Sławomira S. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 4 marca 1999
r. [...] w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997
r., na skutek rewizji nadzwyczajnej Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego [...]
od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z
dnia 10 kwietnia 2001 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Naczelnemu Sądowi Admi-
nistracyjnemu-Ośrodkowi Zamiejscowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania.
U z a s a d n i e n i e
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł rewizję nadzwyczajną od
wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi z dnia
10 kwietnia 2001 r. [...] w sprawie ze skargi Sławomira S. na decyzję Izby Skarbowej
w Ł. z dnia 4 marca 1999 r. w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób
fizycznych za 1997 r.
Wyrokowi temu zarzucił rażące naruszenie art. 22 ust. 5 ustawy z dnia 26
lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst: Dz.U. z
1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) oraz art. 328 § 2 KPC w związku z art. 59 ustawy z
dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368
ze zm.), jak również art. 27 ust. 1 tej ustawy.
2
Wniósł o uchylenie powyższego wyroku i przekazanie sprawy Naczelnemu
Sądowi Administracyjnemu - Ośrodkowi Zamiejscowemu w Łodzi do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. W sprawie chodzi o wykładnię art.
22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi on, że u po-
datników prowadzących księgi rachunkowe (handlowe) koszty uzyskania przycho-
dów objętych tymi księgami są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego do-
tyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających
rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do
rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie
poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że
zarachowanie ich nie było możliwe; w tym wypadku są one potrącalne w roku, w któ-
rym zostały poniesione. Przepis ten ma - na podstawie art. 22 ust. 6 tej ustawy - za-
stosowanie do skarżącego, który (wspólnie z żoną) prowadził podatkową księgę
przychodów i rozchodów, pod warunkiem, że stale w każdym roku podatkowym
księgi te są prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania
odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny przyjął - tak jak organy podatkowe - że skarżą-
cy nie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w 1997 r. podatku od nieru-
chomości za 1996 r., który został zapłacony w 1997 r. W rewizji nadzwyczajnej traf-
nie podniesiono, że jeżeli decyzję ustalającą ten podatek doręczono skarżącemu w
1997 r. (tak było według jego twierdzeń, a organy nie dokonały w tym zakresie usta-
leń faktycznych), to nie było możliwości zaliczenia go do kosztów uzyskania przy-
chodu w 1996 r. Nie była wówczas znana kwota podatku, a decyzja ustalająca po-
datek od nieruchomości ma charakter konstytutywny - powoduje powstanie zobowią-
zania podatkowego. Jak wynika z końcowej części przepisu art. 22 ust. 5 ustawy o
podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie było możliwe zarachowanie
kosztów uzyskania przychodu w danym roku podatkowym, to są one potrącalne w
roku, w którym zostały poniesione. Natomiast potrącanie zarachowanych kosztów
uzyskania przychodu jeszcze nie poniesionych w danym roku podatkowym dotyczy
3
kosztów o znanej wysokości. Art. 22 ust. 5 tej ustawy stanowi bowiem, że chodzi tu o
„określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania”.
Z tych względów na podstawie art. 39313
§ 1 KPC w związku z art. 10 ustawy
z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43,
poz. 189 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
========================================, jeżeli nie było możliwe zarachowanie
kosztów uzyskania przychodu w danym roku podatkowym, to są one potrącalne w
roku, w którym zostały poniesione. Natomiast potrącanie zarachowanych kosztów
uzyskania przychodu jeszcze nie poniesionych w danym roku podatkowym dotyczy
3
kosztów o znanej wysokości. Art. 22 ust. 5 tej ustawy stanowi bowiem, że chodzi tu o
„określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania”.
Z tych względów na podstawie art. 39313
§ 1 KPC w związku z art. 10 ustawy
z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43,
poz. 189 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
========================================