Postanowienie z 14 grudnia 2017, sygn. VII Kz 505/17

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2017 roku

Sąd Okręgowy w Częstochowie – VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: SSO Sławomir Brzózka

Protokolant: sekr. sądowy Klaudia Musiał

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Częstochowie Marka Szlichty

po rozpoznaniu w sprawie S. O.

c. M. i I. z domu L., ur. (...) w K.

oskarżonej o przestępstwo z art. 270 § 1 k.k.

zażalenia wniesionego dnia 28 września 2017 r.
przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Częstochowie

na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie
z dnia 22 września 2017 r., w sprawie sygn. akt XI K 236/17

w przedmiocie umorzenia postępowania

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

postanawia

uzupełnić podstawę prawną zaskarżonego postanowienia o przepis art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. a w pozostałej części utrzymać je w mocy.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Częstochowie na podstawie art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 632 pkt. 2 k.p.k. umorzył postępowanie w sprawie XI K 236/17 wobec S. O. o czyn z art. 270 § 1 k.k., a jego kosztami obciążył Skarb Państwa.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Prokurator Prokuratury Rejonowej
w Częstochowie, zaskarżając je w całości na niekorzyść oskarżonej S. O.
i zarzucając:

- obrazę przepisów prawa materialnego to jest art. 115 § 2 k.p.k. polegająca na błędnej wykładni tego przepisu i niezasadnym przyjęciu przez Sąd, że czyn oskarżonej S. O. cechował się znikomym stopniem społecznej szkodliwości, w sytuacji kiedy prawidłowa wykładnia przepisu z art. 115 § 2 k.k. uwzględniającą wszystkie kryteria istotne dla oceny stopnia społecznej szkodliwości prowadzi do wniosku przeciwnego.

Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu
w Częstochowie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Zażalenie Prokuratora nie zostało uwzględnione.

Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu S. O. jako znikomego jest w pełni trafna, mimo braku szerszego odniesienia się do kryteriów tej oceny, na co zwraca uwagę w zażaleniu prokurator.

Nawiązując do poszczególnych determinantów skatalogowanych w art. 115 § 2 k.k. wskazać należy, że rodzaj i charakter naruszonego dobra - wiarygodność dokumentu umowy kupna sprzedaży motocykla (ściśle motoroweru K. (...)), możliwy uszczerbek w dobru prawnym związany ze zrealizowaniem znamion czynu o charakterze formalnym, sposób i okoliczności popełnienia czynu , zamiar i motywacja S. O. przekonują o minimalnym stopniu społecznej szkodliwości czynu. M. O., za którego podpis na umowie złożyła żona, zaakceptował jej decyzję o zakupie motoroweru dla syna ,gdy o niej się dowiedział a następnie przekazał jej kwotę 1500 zł równą całości ceny zakupu. Wynika to jednoznacznie z jego zeznań. Formalne naruszenie przepisu prawa nie służyło żadnemu celowi niegodziwemu, na przykład zalegalizowaniu posiadania mienia pochodzącego z przestępstwa. Zakup motoroweru służył realizacji akceptowanych przez obojga rodziców potrzeb syna. Zachowanie S. O. nie godziło istotnie w pewność obrotu prawnego , nie narażało poważnie praw osób trzecich. Było zachowaniem nieracjonalnym , gdy zakupu mogła ona dokonać bez przeszkód w imieniu własnym. Jakkolwiek w czasie zarzucanego czynu to jest 17 maja 2013 r. S. O. była poczytalna to pamiętać należy, że do czynu doszło w bardzo trudnym okresie jej życia, zbliżonym do czasu jej ciężkiego epizodu depresyjnego z objawami psychotycznymi zaistniałego w sierpniu 2013 r. Motywacja jej zachowania , przeżycia psychiczne i emocjonalne kierujące nią nie były nastawione przeciwko komukolwiek, w tym przeciwko mężowi akceptującemu następnie jej decyzję o zakupie motoroweru.

W tym stanie rzeczy uzupełniając podstawę prawną rozstrzygnięcia o przepis art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. w pozostałej części zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.