Wyrok z 22 października 2021, sygn. IV K 24/21
2. Co do zasady nie jest wyłączone prawo do żądania odszkodowania czy zadośćuczynienia od oskarżonego ze strony pokrzywdzonego również w tej sytuacji gdy szkoda powstała na skutek działań obronnych podjętych z przekroczeniem granic obrony koniecznej. Skoro działanie broniącego się oskarżonego zostało finalnie uznane jednak za bezprawne, nie ma powodu aby nie był on odpowiedzialnym finansowo również za tak powstałą szkodę. Oczywiste przyczynienie się pokrzywdzonego do powstania szkody winno jednak wówczas skutkować adekwatnym do okoliczności miarkowaniem zasądzanego odszkodowania czy zadośćuczynienia (art. 362 k.c.)..).
Pokaż pozostałe podstawy prawne (3)
Sygn. akt IV K 24/21
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2021 roku
Sąd Okręgowy w Łodzi IV Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia S.O. Tomasz Krawczyk (spraw.)
Sędzia: Sędzia S.O. Wioletta Kubasiewicz
Ławnicy: Natalia Jóźwiak, Elżbieta Wróblewska, Wojciech Źródlak
Protokolant: sekr. sąd. Kinga Śmigielska, st. sekr. sąd. Ewa Dzięgielewska
przy udziale prokuratora Mirosława Mospinka
po rozpoznaniu w dniach: 27 kwietnia 2021 r., 10 maja 2021 r., 7 czerwca 2021 r., 30 czerwca 2021 r., 15 października 2021 r. i 22 października 2021 roku
na rozprawie
sprawy R. F.
urodzonego (...) w Z., syna H. i J. z domu Ż.
oskarżonego o to, że:
w dniu 12 kwietnia 2020 roku w Z., działając w zamiarze ewentualnym, usiłował pozbawić życia M. M. w ten sposób, że zadał mu 7 ciosów trzymanym w dłoni nożem, czym spowodował u pokrzywdzonego obrażenia w postaci ran kłutych klatki piersiowej, brzucha i podbrzusza oraz lewego przedramienia, powodujących lewostronną odmę opłucnową z krwiakiem opłucnej i wtórnie otrzewnej, uszkodzenie naczynia krwionośnego tętniczego i krwiaka jamy otrzewnej oraz krwotok z rany przedramienia lewego, skutkujące pierwotnie wstrząsem hipowolemicznym i lewostronną odmą opłucnową, które to obrażenia wraz z wtórnie występującymi powikłaniami o charakterze zapalnym spowodowały u pokrzywdzonego ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, przy czym każda z 4 ran zadanych pokrzywdzonemu w jamę otrzewnej z osobna powodowała ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na udzielenie pomocy medycznej pokrzywdzonemu,
tj. o przestępstwo z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 148 §1 k.k. w zw. z art. 156 §1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k.
I. w miejsce zarzucanego mu czynu uznaje oskarżonego R. F. za winnego popełnienia tego, że w dniu 12 kwietnia 2020 roku w Z., odpierając bezpośredni, bezprawny i rzeczywisty zamach ze strony M. M., a polegający na wdarciu się przez niego do jego mieszkania z naruszeniem miru domowego i użyciem przemocy wobec oskarżonego i jego żony E. F. w postaci naruszenia nietykalności cielesnej poprzez ich szarpanie, odpychanie i zadawanie ciosów pięściami, rażąco przekroczył granice obrony koniecznej, stosując sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu w ten sposób, że działając w zamiarze ewentualnym zmierzał bezpośrednio ku pozbawieniu życia M. M. zadając mu siedem ciosów trzymanym w dłoni nożem kuchennym, czym spowodował u pokrzywdzonego obrażenia w postaci siedmiu ran kłutych klatki piersiowej, brzucha oraz lewego przedramienia, które spowodowały u pokrzywdzonego lewostronną odmę opłucnową z krwiakiem opłucnej i wtórnie otrzewnej, uszkodzenie naczynia krwionośnego tętniczego i krwiaka jamy otrzewnej, skutkującego pierwotnie wstrząsem hipowolemicznym i lewostronną odmą opłucnową, a także krwotok z rany przedramienia lewego, przy czym każda z czterech ran penetrujących do jamy opłucnej i otrzewnej, które skutkowały u pokrzywdzonego pierwotnie wstrząsem hipowolemicznym i lewostronną odmą opłucnową, wraz z wtórnie występującymi powikłaniami o charakterze zapalnym, powodowała z osobna u pokrzywdzonego ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającego życiu, lecz zamierzonego czynu w zakresie pozbawienia życia nie dokonał z uwagi na udzielenie pomocy medycznej pokrzywdzonemu na skutek działania osób trzecich, to jest popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycję art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 148 §1 k.k. i art. 156 §1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. w zw. z art. 25 §2 k.k. i za to na podstawie art. 14 §1 k.k. w zw. z art. 148 §1 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. w zw. z art. 25 §2 k.k. w zw. z art. 60 §1 i §6 pkt 2 k.k. wymierza mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 46 §1 k.k. orzeka wobec oskarżonego R. F. na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. M. kwotę 8.000 (ośmiu tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;
III. na podstawie art. 63 §1 k.k. zalicza oskarżonemu R. F. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w niniejszej sprawie od dnia 12 kwietnia 2020 r., godz. 22.30 do dnia 29 października 2020 r. godz.22.30;
IV. na podstawie art. 44 §2 k.k. orzeka wobec oskarżonego R. F. przepadek noża kuchennego, zarejestrowanego jako dowód rzeczowy pod nr Drz 56/21;
V. zasądza od oskarżonego R. F. na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. M. kwotę 3000 (trzech tysięcy) złotych tytułem zwrotu wydatków sądowych związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru;
VI. zwalnia oskarżonego R. F. w całości od ponoszenia kosztów procesu.
Natalia Jóźwiak Elżbieta Wróblewska Wojciech Źródlak
Wioletta Kubasiewicz Tomasz Krawczyk