Postanowienie SN z 6 października 2006, sygn. V CZ 68/06
Data orzeczenia
6 października 2006
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Marek Sychowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 6 października 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie z powództwa Gminy Miasta Ś.
przeciwko "P." S.A., J.K. i J.O.
o ustalenie nieważności umowy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 6 października 2006 r.,
zażalenia strony powodowej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 26 maja 2006 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie;
zasądza od strony powodowej na rzecz każdego z pozwanych
kwoty po 3615 (trzy tysiące sześćset piętnaście) złotych tytułem
zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 maja 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną powódki – Gminy Miasta Ś. od wyroku tego Sądu z dnia 14 lutego 2006
r., wydanego w sprawie o ustalenie nieważności umowy sprzedaży prawa
użytkowania wieczystego. W skardze, jako wartość przedmiotu zaskarżenia,
wskazana została kwota 930 000 zł. Orzeczenie to Sąd Apelacyjny uzasadnił tym,
że aczkolwiek powódka nie jest zwolniona od opłat sądowych, skarga została
wniesiona bez równoczesnego uiszczenia opłaty, co stosownie do art. 1302
§ 3
k.p.c. powoduje jej odrzucenie.
W zażaleniu na wymienione postanowienie powódka zarzuciła naruszenie
art. 1302
§ 3 k.p.c. oraz art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.)
w związku z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398) i art. 328 § 2 k.p.c. Wniosła
o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Pozwani wnieśli o oddalenie zażalenia i zasądzenie na rzecz każdego z nich
po 3 615 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, zgodnie
ze złożonymi spisami kosztów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Mimo zwięzłości uzasadnienia zaskarżonego postanowienia treść jego jest
jasna i w niespornych okolicznościach sprawy nie nasuwa wątpliwości. Nie stanowi
więc przeszkody uniemożliwiającej rozpoznanie zażalenia.
Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
(Dz. U. Nr 167, poz. 1398; dalej – „u.k.s.c.”), zgodnie z jej art. 151, weszła w życie
w dniu 2 marca 2006 r. i od tej chwili w sprawach cywilnych mają zastosowanie
przepisy tej ustawy. Jedynie – stosownie do art. 149 ust. 1 u.k.s.c. – w sprawach
wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia
postępowania w danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach, tj. przepisy
ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
3
(tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.). Zasada ta odnosi się zatem
tylko do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie u.k.s.c., ale jedynie
do kosztów sądowych powstałych w instancji, w której sprawa jest rozpoznawana
w chwili wejścia w życie u.k.s.c.
W sprawie, której dotyczy zażalenie, wszczętej przed dniem wejścia w życie
u.k.s.c., wyrok Sądu Apelacyjnego zapadł w dniu 14 lutego 2006 r. W tymże dniu
zostało zatem zakończone postępowanie w drugiej instancji. Skarga kasacyjna
wniesiona została przez powódkę w dniu 24 maja 2006 r. (k. 204), co spowodowało
wszczęcie w tymże dniu postępowania w instancji kasacyjnej. Nastąpiło to po dniu
wejścia w życie u.k.s.c. Przewidziany przez art. 149 ust. 1 u.k.s.c. wyjątek
od obowiązywania przepisów tej ustawy od dnia wejścia jej w życie nie dotyczy
zatem kosztów sądowych powstałych w sprawie w instancji kasacyjnej, a więc
nie dotyczy także opłaty należnej od skargi kasacyjnej. Ponieważ stosownie
do przepisów u.k.s.c., ani innych przepisów, powódka nie korzysta z ustawowego
zwolnienia od kosztów sądowych i nie została zwolniona od tych kosztów
przez sąd, wniesioną przez radcę prawnego skargę kasacyjną obowiązana była
(nawet jeżeli korzystała z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych
na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych, tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.) opłacić
należną opłatą stosunkową, obliczoną od wartości przedmiotu zaskarżenia, bez
wezwania do uiszczenia opłaty (art. 1302
§ 3 k.p.c.). Wobec nie uiszczenia tej
opłaty skarga kasacyjna – jak stanowi art. 1302
§ 3 k.p.c. – podlega odrzuceniu.
Ze wskazanych powodów zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem,
a zażalenie, jako niezasadne, należało oddalić (art. 3941
§ 3 w związku z art. 39814
k.p.c.).
O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy postanowił
stosownie do art. 108 § 1 w związku z art. 99 i art. 98 § 3 k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt
2 w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej
przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 263, poz. 1349 ze zm.).