Postanowienie SN z 18 stycznia 2008, sygn. IV CSK 492/07
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Typ sprawy
ubezpieczenia społeczne / organ rentowy
Etap
postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
ubezpieczenia społeczne
Data orzeczenia
18 stycznia 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Józef Frąckowiak
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie z nadzoru nad sprzedażą nieruchomości przez Komornika sądowego przy
Sądzie Rejonowym w C.(...)
prowadzonej na wniosek Syndyka masy upadłości Zakładów (...) Spółki Akcyjnej w
C.(...)
z udziałem uczestników : Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. Inspektoratu
w C.(...), Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B., Starosty Powiatu C., Gminy
Miejskiej C.;
licytantów : A. S., M. S., J. B. i PHU „S.(...)” Spółki Jawnej w G.;
oraz żalących się : I. L. i J. G.;
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 21 marca 2007 r., sygn. akt IV Cz (…),
odrzuca skargę kasacyjną i nie obciąża wnioskodawcy kosztami postępowania
kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w C.(...) postanowieniem z dnia 18 września 2006 r. w sprawie
egzekucyjnej z wniosku Syndyka Masy Upadłości Zakładów (...) S.A. w C.(...) w
przedmiocie nadzoru nad sprzedażą nieruchomości udzielił przybicia na rzecz
małżonków A. S.. i M. S. odnośnie prawa użytkowania wieczystego i własności budynku
produkcyjno – handlowo – usługowo o powierzchni zabudowy 225 m2
, stanowiącego
odrębną nieruchomość położoną w C.(...) przy ulicy D.
2
Rozpoznający sprawę Sąd Okręgowy w S. na skutek zażalenia I. L. i J. G.
postanowieniem z dnia 21 marca 2007 r. zmienił zaskarżone postanowienie Sądu
Rejonowego i odmówił udzielenia przybicia, na rzecz małżonków A. S. i M. S., opisanej
powyżej nieruchomości.
Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 21 marca 2007 r.
zaskarżył kasacją wnioskodawca - Syndyk Masy Upadłości Zakładów (...) S.A. w C.(...)
Uczestnicy postępowania w odpowiedzi na kasację wnioskodawcy wnieśli o nie
przyjęcie jej do rozpoznania i o zasądzenie kosztów postępowania według norm
przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
W rozpoznawanej sprawie wyłoniło się zagadnienie prawne mające decydujące
znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, a dotyczące kwestii dopuszczalności skargi kasacyjnej
na postanowienie sądu drugiej instancji uwzględniające zażalenie na postanowienie
sądu pierwszej instancji w przedmiocie udzielenia przybicia.
Ustawodawca dokonując w ostatnich latach licznych nowelizacji kodeksu
postępowania cywilnego wprowadził szereg zmian do systemu środków zaskarżenia
obowiązującego w postępowaniu egzekucyjnym, przy czym zmiany te dotyczyły także
instytucji kasacji – obecnie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 7751
k.p.c. w brzmieniu
nadanym mu ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania
cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o
postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o
kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43,
poz. 189), kasacja przysługiwała wyłącznie na postanowienia sądu drugiej instancji w
przedmiocie przybicia i przysądzenia własności nieruchomości nabytej w drodze
egzekucji oraz w przedmiocie planu podziału miedzy wierzycieli sumy uzyskanej z
egzekucji. Powyższy przepis został zmieniony ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172,
poz. 1804), przy czym regulacja dopuszczalności kasacji na mocy tejże ustawy została
przeniesiona do art. 7674
§ 2 k.p.c. Dokonując tej zmiany ustawodawca wyłączył
dopuszczalność kasacji w postępowaniu egzekucyjnym, a mówiąc ściślej, obowiązującej
na gruncie postępowania egzekucyjnego zasadzie niedopuszczalności kasacji, nadał
charakter bezwzględny usuwając przewidziane w art. 7751
k.p.c. wyjątki.
W wyniku kolejnej nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego dokonanej
ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
3
oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98)
art. 7674
§ 2 k.p.c. uzyskał obecną treść. Zgodnie z tym przepisem: „na postanowienie
sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie
przysługuje”. Zgodnie z art. 6 powołanej ustawy przedmiotowe zmiany weszły w życie z
dniem 6 lutego 2005. r., ustawodawca zaś w przepisach przejściowych przyjął zasadę
natychmiastowego stosowania ustawy nowej do spraw wszczętych przed jej wejściem w
życie, tj. przed dniem 6 lutego 2005 r., dopuszczając od niej wyjątek, zgodnie z którym
do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem 6 lutego 2005
r., a także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania stosuje się przepisy obowiązujące
przed tą datą. W świetle powyższego należy przyjąć, że skarga kasacyjna w
postępowaniu egzekucyjnym nie jest dopuszczalna od postanowień sądu drugiej
instancji wydanych po dniu 5 lutego 2005 r. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z
dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 4/06, niepubl; uzasadnienie postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2006 r., IV CSK 160/05, niepubl; uzasadnienie
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2006 r., IV CZ 29/06, niepubl;
uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2006 r., I CZ 29/06,
niepubl; uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2007 r.,
IV CZ 62/07, niepubl).
Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w S., którym sąd ten uwzględnił
zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w C.(...) zostało wydane w dniu 21
marca 2007 r., tj. po dacie wejścia w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów
powszechnych. W konsekwencji skarga kasacyjna dłużnika jest niedopuszczalna i
podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji nie obciążając
skarżącej kosztami postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821
k.p.c.. i art. 39821
k.p.c.