sygn. IV CSK 492/07 18 stycznia 2008 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 18 stycznia 2008, sygn. IV CSK 492/07

Data orzeczenia 18 stycznia 2008
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Józef Frąckowiak
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt IV CSK 492/07
POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie z nadzoru nad sprzedażą nieruchomości przez Komornika sądowego przy
Sądzie Rejonowym w C.(...)
prowadzonej na wniosek Syndyka masy upadłości Zakładów (...) Spółki Akcyjnej w
C.(...)
z udziałem uczestników : Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. Inspektoratu
w C.(...), Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B., Starosty Powiatu C., Gminy
Miejskiej C.;
licytantów : A. S., M. S., J. B. i PHU „S.(...)” Spółki Jawnej w G.;
oraz żalących się : I. L. i J. G.;
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 21 marca 2007 r., sygn. akt IV Cz (…),
odrzuca skargę kasacyjną i nie obciąża wnioskodawcy kosztami postępowania
kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w C.(...) postanowieniem z dnia 18 września 2006 r. w sprawie
egzekucyjnej z wniosku Syndyka Masy Upadłości Zakładów (...) S.A. w C.(...) w
przedmiocie nadzoru nad sprzedażą nieruchomości udzielił przybicia na rzecz
małżonków A. S.. i M. S. odnośnie prawa użytkowania wieczystego i własności budynku
produkcyjno – handlowo – usługowo o powierzchni zabudowy 225 m2
, stanowiącego
odrębną nieruchomość położoną w C.(...) przy ulicy D.
2
Rozpoznający sprawę Sąd Okręgowy w S. na skutek zażalenia I. L. i J. G.
postanowieniem z dnia 21 marca 2007 r. zmienił zaskarżone postanowienie Sądu
Rejonowego i odmówił udzielenia przybicia, na rzecz małżonków A. S. i M. S., opisanej
powyżej nieruchomości.
Powyższe postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 21 marca 2007 r.
zaskarżył kasacją wnioskodawca - Syndyk Masy Upadłości Zakładów (...) S.A. w C.(...)
Uczestnicy postępowania w odpowiedzi na kasację wnioskodawcy wnieśli o nie
przyjęcie jej do rozpoznania i o zasądzenie kosztów postępowania według norm
przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
W rozpoznawanej sprawie wyłoniło się zagadnienie prawne mające decydujące
znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, a dotyczące kwestii dopuszczalności skargi kasacyjnej
na postanowienie sądu drugiej instancji uwzględniające zażalenie na postanowienie
sądu pierwszej instancji w przedmiocie udzielenia przybicia.
Ustawodawca dokonując w ostatnich latach licznych nowelizacji kodeksu
postępowania cywilnego wprowadził szereg zmian do systemu środków zaskarżenia
obowiązującego w postępowaniu egzekucyjnym, przy czym zmiany te dotyczyły także
instytucji kasacji – obecnie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 7751
k.p.c. w brzmieniu
nadanym mu ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania
cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o
postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o
kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43,
poz. 189), kasacja przysługiwała wyłącznie na postanowienia sądu drugiej instancji w
przedmiocie przybicia i przysądzenia własności nieruchomości nabytej w drodze
egzekucji oraz w przedmiocie planu podziału miedzy wierzycieli sumy uzyskanej z
egzekucji. Powyższy przepis został zmieniony ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 172,
poz. 1804), przy czym regulacja dopuszczalności kasacji na mocy tejże ustawy została
przeniesiona do art. 7674
§ 2 k.p.c. Dokonując tej zmiany ustawodawca wyłączył
dopuszczalność kasacji w postępowaniu egzekucyjnym, a mówiąc ściślej, obowiązującej
na gruncie postępowania egzekucyjnego zasadzie niedopuszczalności kasacji, nadał
charakter bezwzględny usuwając przewidziane w art. 7751
k.p.c. wyjątki.
W wyniku kolejnej nowelizacji kodeksu postępowania cywilnego dokonanej
ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
3
oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98)
art. 7674
§ 2 k.p.c. uzyskał obecną treść. Zgodnie z tym przepisem: „na postanowienie
sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie
przysługuje”. Zgodnie z art. 6 powołanej ustawy przedmiotowe zmiany weszły w życie z
dniem 6 lutego 2005. r., ustawodawca zaś w przepisach przejściowych przyjął zasadę
natychmiastowego stosowania ustawy nowej do spraw wszczętych przed jej wejściem w
życie, tj. przed dniem 6 lutego 2005 r., dopuszczając od niej wyjątek, zgodnie z którym
do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem 6 lutego 2005
r., a także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania stosuje się przepisy obowiązujące
przed tą datą. W świetle powyższego należy przyjąć, że skarga kasacyjna w
postępowaniu egzekucyjnym nie jest dopuszczalna od postanowień sądu drugiej
instancji wydanych po dniu 5 lutego 2005 r. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z
dnia 7 lutego 2006 r., IV CZ 4/06, niepubl; uzasadnienie postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2006 r., IV CSK 160/05, niepubl; uzasadnienie
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2006 r., IV CZ 29/06, niepubl;
uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2006 r., I CZ 29/06,
niepubl; uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2007 r.,
IV CZ 62/07, niepubl).
Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w S., którym sąd ten uwzględnił
zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w C.(...) zostało wydane w dniu 21
marca 2007 r., tj. po dacie wejścia w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie
ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów
powszechnych. W konsekwencji skarga kasacyjna dłużnika jest niedopuszczalna i
podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986
§ 3 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji nie obciążając
skarżącej kosztami postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821
k.p.c.