sygn. V CSK 497/07 11 lutego 2008 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 11 lutego 2008, sygn. V CSK 497/07

Data orzeczenia 11 lutego 2008
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Iwona Koper
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt V CSK 497/07
POSTANOWIENIE
Dnia 11 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie z wniosku K. G.
przy uczestnictwie E. G.
o podział majątku dorobkowego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lutego 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni
od postanowienia Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II Ca
(…),
odrzuca skargę kasacyjną i nie obciąża wnioskodawczyni kosztami postępowania
kasacyjnego na rzecz uczestnika.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007 r. Sąd Okręgowy w Ś., na skutek
apelacji uczestnika postępowania, zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Z. w ten
sposób, że ustalił, iż udziały wnioskodawczyni i uczestnika postępowania w majątku
wspólnym są równe oraz w ten sposób, że zasądził od wnioskodawczyni na rzecz
uczestnika kwotę 74 745, 13 zł, dalej idącą apelację oddalił.
W skardze kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawczynię skarżąca podniosła
zarzuty naruszenia art. 31 k.r.o., art. 43 § 2 k.r.o. oraz art. 567 § 1 k.p.c. w zw. z art. 684
i art. 696 k.p.c., art. 325 i art. 328 § 1 k.p.c. oraz art. 326 § 1 k.p.c.
Wnosiła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na:
- rażące naruszenie przepisów prawa materialnego oraz postępowania,
2
- konieczność zaakcentowania, że przedmiotem podziału majątku wspólnego są
wyłącznie aktywa (dorobek), a nie straty bez względu na sposób ich powstania,
- celowość wskazania dodatkowych kryteriów, oprócz ekonomicznego
umożliwiających właściwą ocenę postaw każdego z małżonków w tworzeniu majątku
wspólnego,
- pryncypialną potrzebę zanegowania instrumentalnego traktowania przepisów
prawa a w szczególności procedury.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 3984
§ 1 pkt 3 ustanawia wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej
wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia. Wymóg ten stanowi
element konstrukcyjny skargi, którego niedochowanie powoduje, że skarga dotknięta
jest brakiem nieusuwalnym i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine.
Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej nie
może być powołaniem okoliczności dowolnych istotnych w ocenie samej strony, lecz
muszą one ściśle nawiązywać do przesłanek przesądu wymienionych w art. 3989
§ 1
k.p.c. Sąd Najwyższy badając skargę kasacyjną pod kątem jej przyjęcia do rozpoznania
może bowiem podjętą w jego wyniku ocenę oprzeć jedynie na tych przesłankach
(postanowienie SN z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.
135 i dalsze powołane w nim postanowienia SN).
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych
budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Z tych względów wniesiona skarga kasacyjna, która nie spełnia wymagania
wynikającego z art. 3984
§ 1 pkt 3 podlegała odrzuceniu (art. 3986
§ 2 i 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w zw. z
art.13 § 2 i w zw. z art. 391 § 1 i art. 39820
k.p.c.