sygn. II K 213/15 23 sierpnia 2016 Sąd Rejonowy w Rzeszowie

Wyrok z 23 sierpnia 2016, sygn. II K 213/15

Teza
Podżeganie polega na nakłanianiu innej osoby do popełnienia przestępstwa, przy czym sprawca podżegania musi chcieć by ta druga osoba popełniła przestępstwo, co cechuje zamiar bezpośredni. Nakłanianie nie może być ogólnym nawoływaniem, powinno być skierowane do konkretnej osoby, osób, jak również dotyczyć konkretnego zdarzenia. Oddziaływanie sprawcy na druga osobę może mieć już dowolny charakter przejawiający się w działaniu, zwykle polegać będzie ono na przekonywaniu wprost do popełnienia przestępstwa, może jednak polegać również na sugerowaniu np. połączonym z gestami.Podżeganie polega na nakłanianiu innej osoby do popełnienia przestępstwa, przy czym sprawca podżegania musi chcieć by ta druga osoba popełniła przestępstwo, co cechuje zamiar bezpośredni. Nakłanianie nie może być ogólnym nawoływaniem, powinno być skierowane do konkretnej osoby, osób, jak również dotyczyć konkretnego zdarzenia. Oddziaływanie sprawcy na druga osobę może mieć już dowolny charakter przejawiający się w działaniu, zwykle polegać będzie ono na przekonywaniu wprost do popełnienia przestępstwa, może jednak polegać również na sugerowaniu np. połączonym z gestami.
Data orzeczenia 23 sierpnia 2016
Sąd Sąd Rejonowy w Rzeszowie
Wydział II Wydział Karny
Przewodniczący Sędzia Katarzyna Baryła
Tagi
#Sąd Rejonowy w Rzeszowie #II Wydział Karny #wyrok

Sygn. akt II K 213/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 sierpnia 2016r.

Sąd Rejonowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSR Katarzyna Baryła

Protokolant Katarzyna Antonik

przy udziale oskarżyciela publicznego Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla miasta Rzeszów P. W.

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 22 października 2015 r., 15 grudnia 2015 r., 15 lutego 2016r., 12 kwietnia 2016r., 14 czerwca 2016r., 9 sierpnia 2016r.

sprawy karnej

K. S.

s. A. i D., zd. P.

ur. (...) w R.

oskarżonego o to, że:

w dniu 14 września 2012 roku w R. chcąc, aby M. L., K. K. i M. P. dokonali użycia przemocy wobec taksówkarza G. C., a następnie kradzieży 2 kluczy do zamków drzwiowych wraz z breloczkiem o wartości około kilkudziesięciu złotych, znajdujących się w posiadaniu taksówkarza G. C. jako przedmiot zastawu zabezpieczającego wierzytelność w kwocie 22 złotych z tytułu wykonanej przez G. C. usługi przewozu nakłonił ich do dokonania tego czynu zabronionego, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym za czyn z art. 282 kk wyrokiem Sądu Rejonowego w Rzeszowie II K 407/11 z dnia 17.08.2011 roku na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 13.09.2011 roku do 23.06.2012 roku;

to jest o występek z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

u z n a j e

oskarżonego K. S. za winnego popełnienia czynu powyżej w wyroku opisanego stanowiącego występek z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 280 § 1 kk w zw. z art. 19 § 1 kk przy zastosowaniu przepisu art. 37 b kk

s k a z u j e

go na karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności oraz karę 1 (jeden) roku ograniczenia wolności zobowiązując do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

na podstawie art. 46 § 2 kk zobowiązuje oskarżonego K. S. do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego G. C. kwoty 2 000 zł (dwa tysiące) tytułem nawiązki;

na podstawie art. 624 §1 kpk oraz art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 zł (pięćset) tytułem części kosztów sądowych, w a pozostałym zakresie zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczania tych kosztów i poniesionymi wydatkami obciąża Skarb Państwa.

SSR Katarzyna Baryła