sygn. III CZ 14/09 17 kwietnia 2009 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 17 kwietnia 2009, sygn. III CZ 14/09

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik oddalono zażalenie
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap zażalenie
Tryb posiedzenie niejawne
Data orzeczenia 17 kwietnia 2009
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący SSN Stanisław Dąbrowski
Sygn. akt III CZ 14/09
POSTANOWIENIE
Dnia 17 kwietnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Henryk Pietrzkowski
SSN Wojciech Katner
w sprawie ze skargi J. G. i Z. G.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu
Rejonowego w M. z dnia 29 listopada 2002 r.,
z wniosku M. R.
przy uczestnictwie R. G. i A. R.
o zniesienie współwłasności nieruchomości,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 kwietnia 2009 r.,
zażalenia skarżących
na postanowienie Sądu Okręgowego w N.
z dnia 19 grudnia 2008 r.,
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
W sprawie ze skargi J. G. i Z. G. o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w M. z dnia 29 listopada 2002 r.
z wniosku M. R. o zniesienie współwłasności nieruchomości Sąd Okręgowy w N.
postanowieniem z dnia 19 grudnia 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną J. G. i Z. G. od
postanowienia tegoż Sądu Okręgowego z dnia 28 sierpnia 2008 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy stwierdził, że stosownie do
treści art. 5191
§ 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących
zniesienia współwłasności, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż
sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. W rozpoznawanej sprawie skarżący określili
wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 100.000 złotych. Podana wartość
przesądza o niedopuszczalności skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3986
§ 2 k.p.c.
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Na postanowienie Sądu Okręgowego zażalenie wnieśli J. G. i Z. G.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które
to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 3986
§ 2 k.p.c.
w związku z art. 5191
§ 4 k.p.c. przez przyjęcie, że skarga kasacyjna jest
niedopuszczalna, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia jest mniejsza niż 150.000
zł, podczas gdy przedmiotem postępowania jest wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 28
listopada 2002 r., a w podanej dacie, stosownie do obowiązującej wówczas treści
art. 5191
§ 4 k.p.c. granicę dopuszczalności skargi kasacyjnej określa kwota 50.000
zł, a nie kwota 150.000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 5191
§ 4 pkt 4 k.p.c. dopuszczalność skargi kasacyjnej
w sprawach o zniesienie współwłasności jest ograniczona ze względu na wartość
przedmiotu zaskarżenia. W dacie wydania postanowienia znoszącego
współwłasność przez Sąd Rejonowy, tj. w dniu 29 listopada 2002 r., wedle
ówczesnego brzmienia przepisu granicę wartości przedmiotu zaskarżenia od której
3
kasacja była dopuszczalna określała kwota 50.000 zł. Jednakże, ustawa z dnia 22
grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy –
Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 13, poz. 98) podwyższyła tę
kwotę do 150.000 złotych. Ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r. weszła w życie z
dniem 5 lutego 2005 r. (art. 6). Zgodnie z art. 3 ustawy nowelizującej sprawy
wszczęte przed dniem jej wejścia w życie toczą się od tego dnia według nowych
przepisów. Wyjątek został uczyniony tylko do złożenia i rozpoznania kasacji od
orzeczenia wydanego przed dniem 5 lutego 2005 r. W takim przypadku stosuje się
przepisy dotychczasowe. Wyjątek ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie,
gdyż skarga kasacyjna została wniesiona od postanowienia z dnia 28 sierpnia 2008
r., a więc wydanego po dniu 5 lutego 2005 r. Zatem, do skargi kasacyjnej
zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r., także przepis
nadający nowe brzmienie art. 5191
k.p.c., zgodnie z którym skarga kasacyjna nie
przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności jeżeli wartość
przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150.000 złotych.
Bezspornym jest, że wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie
jest niższa niż 150.000 złotych, więc skarga kasacyjna nie przysługiwała, Sąd
Okręgowy trafnie ją odrzucił, a zażalenia nie można uznać za usprawiedliwione.
Z powyższych względów na mocy art. 39814
k.p.c. w zw. z art. 3944
§ 3 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
md. Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
md