Wyrok z 23 września 2016, sygn. IV K 439/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 września 2016 roku

Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w IV Wydziale Karnym

w składzie:

Przewodniczący: SSR Artur Witek

Protokolant: Joanna Marczyńska

przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin-Śródmieście w Szczecinie Łukasza Elzanowskiego

po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 roku sprawy

K. D.

urodz. (...) w G., syna K. i K. z domu (...),

oskarżonego o to, że:

I.  w dniu 18 kwietnia 2016 roku w S. na skrzyżowaniu ulicy (...) a K. J., działając z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia z wnętrza samochodu marki (...)o nr rej. (...) torebki koloru czarnego o wartości 150 zł z zawartością okularów korekcyjnych o wartości 450,00 zł w skórzanym futerale o wartości 50,00 zł, cienia do powiek koloru śliwki firmy (...) o wartości 120,00 zł, cienia do powiek firmy (...) o wartości 50,00 zł, kredki do oczu firmy (...) o wartości 105 zł, kredki do oczu koloru śliwki o wartości 80,00 zł, czarnej kredki do oczu o wartości 40,00 zł, różu policzków firmy (...) o wartości 39 zł, pudru w kremie firmy (...) o wartości 55 zł, perfum o nazwie „(...)” o pojemności 30 ml o wartości 150,00 zł, klucza do mieszkania, kluczy do bramy i kluczy do roweru, kalendarzyka książkowego o wartości 10 zł, skierowania na badanie lekarskie, książeczki „Ewangelia na każdy dzień” o wartości 10 zł, na łączną sumę strat 1.289,00 zł na szkodę M. O.,

tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.

II.  w dniu 18 kwietnia 2016 roku w S. przy ul. (...), działając z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do mieszkania numer (...), po uprzednim otwarciu drzwi uprzednio skradzionym oryginalnym kluczem, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na uruchomienie alarmu, czym działał na szkodę M. O.,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k.

I.  uznaje K. D. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, ustalając, że oskarżony był uprzednio skazany wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 4 lutego 2010r., sygn.. akt VK 546/09 na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresach od dnia: 25 sierpnia 2007 roku do dnia 26 sierpnia 2007 roku, w dniu 22 grudnia 2007 roku, od dnia 26 stycznia 2008 roku do dnia 27 stycznia 2008 roku, od dnia 23 sierpnia 2009 roku do dnia 12 listopada 2009 roku oraz od dnia 6 maja 2010 roku do dnia 23 maja 2011 roku, obejmującą kary orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 29 stycznia 2008 roku, sygn. akt IVK 1576/07, m.in. za czyn z art. 278 § 1 k.k. w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności, Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 2 lipca 2008 roku, sygn. akt XIVK 197/08 oraz Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 1 grudnia 2008 roku sygn. akt VIK 326/08 za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności, a nadto w przypadku czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, że wartość zabranego cienia do powiek firmy (...) wynosiła 30,00 zł i kwalifikując czyn opisany w punkcie I aktu oskarżenia na postawie art. 278 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., czyn opisany w punkcie II aktu oskarżenia na postawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., wymierza oskarżonemu za czyn opisany w punkcie I części wstępnej wyroku na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn opisany w punkcie II części wstępnej wyroku na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności.

II.  Na podstawie art. 46 § 1 k.k. za czyn opisany w punkcie I części wstępnej wyroku orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, poprzez zapłatę na rzecz M. O. kwoty 639 (sześciuset trzydziestu dziewięciu) złotych.

III.  Na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. orzeka wobec K. D. karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

IV.  Na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 24 kwietnia 2016 roku.

V.  Na podstawie art. 627 k.p.k., art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 lipca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie) koszty sądowe, w tym opłatę w wysokości 300 (trzystu) złotych.

SSR Artur Witek

Sygn. akt IV K 439/16

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2016 roku w S. około godziny 7.10 M. O., kierując samochodem marki (...) nr rej. (...), uczestniczyła w kolizji drogowej na skrzyżowaniu ulic (...)i (...). Podczas oczekiwania na przyjazd wezwanych na miejsce funkcjonariuszy policji, podszedł do niej K. D.. Mężczyzna obejrzał pojazd i stwierdził, że nie doszło w nim do poważnych zniszczeń. Poradził kierującej, aby wyjęła trójkąt ostrzegawczy. M. O. zaczęła rozmawiać z kobietą, która spowodowała kolizję. Gdy stała odwrócona tyłem do swojego samochodu, K. D. wyjął z niego jej torebkę o wartości 150 złotych, w której znajdowały się okulary korekcyjne o wartości 450 złotych w skórzanym futerale o wartości 50 złotych, cień do powiek koloru śliwki firmy (...) o wartości 120 złotych, cień do powiek firmy (...) o wartości 30 złotych, kredka do oczu firmy (...) o wartości 105 złotych, kredka do oczu koloru śliwki o wartości 80 złotych, czarna kredka do oczu o wartości 40 złotych, róż do policzków firmy (...) o wartości 39 złotych, puder w kremie firmy (...) o wartości 55 złotych, perfumy o nazwie „(...)” o pojemności 30 ml i wartości 150 złotych, klucz do mieszkania, klucz do bramy i klucz do roweru, kalendarzyk książkowy o wartości 10 złotych, skierowanie na badanie lekarskie i książeczka „Ewangelia na każdy dzień” o wartości 10 złotych, po czym oddalił się. Następnie mężczyzna udał się do budynku przy ul. (...), zgodnie z adresem zapisanym na kartce znalezionej w torebce. Za pomocą znajdujących się w nim kluczy otworzył drzwi do mieszkania oznaczonego numerem (...), należącego do M. O.. Wszedł do wnętrza w celu dokonania kradzieży znajdujących się w nim rzeczy. Gdy przystąpił do przeszukiwania jednej z szuflad mebli, usłyszał sygnał alarmu. Wówczas zrezygnował ze swojego zamiaru i opuścił budynek. K. D. zaniósł torebkę do mieszkania przy ul. (...).

Dowody: - protokół wyjaśnień K. D. – k. 36 zbiór A,

-

protokoły zeznań M. O. – k. 22-23, 7-9 zbór A, k. 18-19 zbiór A,

-

protokoły zeznań P. N. – k. 21 zbiór A,

-

protokół przeszukania – k. 27-29,

-

protokoły oględzin miejsc – k. 2-3, 24-26 zbiór A,

-

protokół zatrzymania osoby – k. 16.

Funkcjonariusze policji odzyskali zabrane przez K. D. rzeczy w postaci torebki, okularów korekcyjnych wraz ze skórzanym futerałem i pięciu sztuk kluczy. Zostały one zwrócone M. O..

Dowody: - protokoły zeznań M. O. – k. 22-23, 44 zbiór A,

-

oświadczenie z dnia 24 maja 2016 roku – k. 46 zbiór A.

K. D. urodził się w (...) roku. Jest kawalerem. Nie posiada dzieci. Legitymuje się wykształceniem średnim. Utrzymuje się z prac dorywczych, osiągając dochód w wysokości 2000 złotych miesięcznie. Nie posiada wartościowych przedmiotów majątkowych. Był dziesięciokrotnie karany za przestępstwa, w tym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 4 lutego 2010r., sygn. akt VK 546/09 na karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresach od dnia 25 sierpnia 2007 roku do dnia 26 sierpnia 2007 roku, w dniu 22 grudnia 2007 roku, od dnia 26 stycznia 2008 roku do dnia 27 stycznia 2008 roku, od dnia 23 sierpnia 2009 roku do dnia 12 listopada 2009 roku oraz od dnia 6 maja 2010 roku do dnia 23 maja 2011 roku, obejmującą kary orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 29 stycznia 2008 roku, sygn. akt IVK 1576/07, m.in. za czyn z art. 278 § 1 k.k. w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności, Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 2 lipca 2008 roku, sygn. akt XIVK 197/08 oraz Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 1 grudnia 2008 roku sygn. akt VIK 326/08 za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w wymiarze roku pozbawienia wolności. Po raz ostatni został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 16 czerwca 2014 roku, sygn. akt IV K 1345/13 za występek z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na kary 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat oraz 250 stawek dziennych grzywny w wysokości po 30 złotych.

Dowody: - protokół wyjaśnień K. D. – k. 35 zbiór A,

-

dane osobopoznawcze – k. 39 zbiór A,

-

dane o karalności – k. 42 zbiór A,

-

odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 4 lutego 2010 roku, sygn. akt V K 546/09 – k. 19,

-

odpis wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 16 czerwca 2014 roku, sygn. akt IV K 1345/13 – k. 20-21.

Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o wyjaśnienia K. D., zeznania M. O. i P. N. a także treść dokumentów w postaci protokołów oględzin, przeszukań i zatrzymania, oświadczenia pokrzywdzonej, odpisów wyroków, danych o karalności i osobopoznawczych.

K. D. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na etapie postępowania przygotowawczego potwierdził dokonanie kradzieży torebki nieznanej kobiety. Zabrał ją z samochodu, który po kolizji stał na skrzyżowaniu ul. (...). Oskarżony nadto wyjaśnił, że znalazł w niej klucze oraz kartkę z zapisanym adresem, pod który się udał. Następnie otworzył nimi drzwi do mieszkania, po czym przystąpił do przeglądania jednej z szuflad. Wówczas uruchomił się alarm. K. D. przyznał, że z tego powodu wyszedł z lokalu. Ujawnił również miejsce ukrycia zabranej torebki, wskazując na mieszkanie kolegi przy ul. (...), którym opiekował się pod jego nieobecność. Oskarżony wyraził wolę dobrowolnego poddania się karze.

Sąd dał wiarę twierdzeniom K. D., gdyż znalazły oparcie w pozostałych dowodach. Jego relacja na temat okoliczności wejścia w posiadanie torebki pokrzywdzonej była zgodna z jej wersją. Wskazanie miejsca przechowywania skradzionych rzeczy znalazło natomiast odzwierciedlenie w treści protokołu przeszukania.

Wątpliwości nie budziły także zeznania M. O.. Swoje spostrzeżenia przedstawiała szczegółowo. Czyniła to konsekwentnie podczas wszystkich czynności procesowych. Podobnie ocenił Sąd relacje P. N.. Okazały się one zgodne z wersją pokrzywdzonej. Wiedzę na temat zdarzenia uzyskał on w związku z pełnieniem czynności służbowych. Przywołani świadkowie są osobami obcymi wobec oskarżonego. W toku postępowania nie przedstawiono okoliczności, które mogłyby wskazywać na posiadanie przez nich interesu w bezpodstawnym jego obciążaniu.

Walor wiarygodności przypisany został dokumentom w postaci protokołów oględzin, przeszukań i zatrzymania, oświadczenia pokrzywdzonej, odpisów wyroków, danych o karalności i osobopoznawczych. Przygotowały je uprawnione osoby, w odpowiedniej formie. Strony nie kwestionowały ich treści.

Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że w dniu 18 kwietnia 2016 roku w S. na skrzyżowaniu ulic (...) wyjął z wnętrza samochodu marki (...)o numerze rejestracyjnym (...) należącą do M. O. torebkę o wartości 150 złotych, w której znajdowały się okulary korekcyjne o wartości 450 złotych w skórzanym futerale o wartości 50 złotych, cień do powiek koloru śliwki firmy (...) o wartości 120,00 złotych, cień do powiek firmy (...) o wartości 30 złotych, kredka do oczu firmy (...) o wartości 105 złotych, kredka do oczu koloru śliwki o wartości 80,00 złotych, czarna kredka do oczu o wartości 40 złotych, róż do policzków firmy (...) o wartości 39 złotych, puder w kremie firmy (...) o wartości 55 złotych, perfumy o nazwie „C. H. (...)” o pojemności 30 ml i wartości 150 złotych, klucz do mieszkania, klucz do bramy i klucz do roweru, kalendarzyk książkowy o wartości 10 złotych, skierowanie na badanie lekarskie i książeczka „Ewangelia na każdy dzień” o wartości 10 złotych, po czym oddalił się znią. Następnie udał się do budynku przy ul. (...), którego adres odczytał z kartki znalezionej w torebce. Za pomocą znajdujących się w niej kluczy otworzył drzwi mieszkania oznaczonego numerem (...), będącego własnością M. O.. Gdy wszedł do wnętrza i przystąpił do przeszukiwania jednej z szuflad, uruchomił się sygnał alarmu. K. D. wówczas opuścił budynek.

Sąd na podstawie wyjaśnień pokrzywdzonej (k. 8) przyjął, że wartość skradzionego cienia do powiek firmy (...) wynosiła 30 złotych, korygując tym samym błędny zapis umieszczony w zarzucie.

Oskarżony swoimi zachowaniami wyczerpał znamiona występków z art. 278 § 1 k.k. i art. 276 k.k. oraz art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. Zabrał w celu przywłaszczenia cudze rzeczy ruchome oraz skierowanie na badania, czyli dokument, którym nie miał prawa wyłącznie dysponować, co było równoznaczne z jego usunięciem. Następnie po pokonaniu zabezpieczeń mieszkania przy ul. (...), poprzez otwarcie drzwi skradzionymi kluczami, próbował wynieść z niego wartościowe przedmioty. W ten sposób dopuścił się usiłowania kradzieży z włamaniem. Swojego zamiaru nie zrealizował z powodu włączenia się alarmu, co skutkowało niebezpieczeństwem zatrzymania. K. D. oba czyny podjął w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych w art. 64 § 1 k.k., bowiem dokonał ich przed upływem 5 lat od zakończenia odbywania kary pozbawienia wolności, przekraczającej 6 miesięcy, która została mu wymierzona wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 4 lutego 2010r., sygn.. akt VK 546/09 za występki przeciwko mieniu.

W sprawie nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność czynów lub winę sprawcy. Jego zachowania charakteryzują się społeczną szkodliwością, która przekracza stopień znikomy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu przestępstw.

Przy wymiarze kary uwzględnił ich umiarkowaną społeczną szkodliwość. Za taką oceną przemawiały z jednej strony wartość zabranych rzeczy i fakt odzywania części z nich przez pokrzywdzoną oraz znaczenie usuniętego dokumentu a także brak wyrządzenia szkody w przypadku drugiego przypisanego występku, z drugiej zaś zuchwałość, z jaką sprawca podjął swoje działania, polegająca na wyjęciu z samochodu torebki w obecności M. O. a następnie posłużenie się znalezionymi w niej kluczami w celu dokonania włamania do mieszkania. Na niekorzyść K. D. świadczył jego wielokrotna karalność, w tym za tożsame występki i działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych w art. 64 § 1 k.k.

Na podstawie wniosku prokuratora, wobec zaniechania przez oskarżonego naprawienia pozostałej szkody wyrządzonej przestępstwem, Sąd nałożył na niego taki obowiązek. Przyznana kwota odpowiada różnicy pomiędzy wartością rzeczy zabranych M. O. i odzyskanych przez nią.

Wpływ na wymiar kary łącznej miał bliski związek czasowy i rodzajowy pomiędzy popełnionymi przestępstwami. Oskarżony dopuścił się dwóch czynów przeciwko mieniu tego samego dnia. Okoliczności te przemawiały za ograniczeniem wymiaru kary łącznej do 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Jej zrównanie z najsurowszą sankcją jednostkową byłoby jednak sprzeczne z wymogami w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wielokrotne naruszanie przez sprawcę obowiązującego porządku prawnego stanowi bowiem czynnik szczególnie negatywnie prognostyczny.

Uprzednie skazania K. D. na kary pozbawienia wolności, stosownie do dyspozycji znowelizowanego art. 69 § 1 k.k., wykluczyły istnienie podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania kolejnej sankcji tego rodzaju. Przeciwko zastosowaniu środka probacyjnego przemawia także brak pozytywnych przewidywań kryminologicznych. Oskarżony był skazywany wielokrotnie za występki tego samego rodzaju. Zachowań, będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, opisanych w art. 64 § 1 k.k. i okresie obowiązywania środka probacyjnego zastosowanego na mocy wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 16 kwietnia 2014 roku, sygn. IV K 626/11. Dał tym samym wyraz wyjątkowo lekceważącego stosunku wobec porządku prawnego.

Zgodnie z treścią art. 63 § 1 k.k. zaliczono na poczet wymierzonej kary okresy zatrzymania K. D..

Konsekwencją uznania oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu zachowań stało się obciążenia go kosztami procesu. Ich wysokość uzasadnia przekonanie o zdolności uiszczenia należności bez uszczerbku dla jego utrzymania.

.