Postanowienie SN z 22 kwietnia 2010, sygn. II CZ 8/10
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
o stwierdzenie nieważności
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
Skarb Państwa
Data orzeczenia
22 kwietnia 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Zbigniew Kwaśniewski
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 kwietnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Dariusz Dończyk
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z powództwa G. S.
przeciwko R. R.
o stwierdzenie nieważności,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 kwietnia 2010 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienia zawarte w punktach 1
(pierwszym) i 3 (trzecim) sentencji zaskarżonego postanowienia, a w pozostałym
zakresie oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Powód zaskarżył w całości zażaleniem postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia
12 sierpnia 2009 r., którym:
1) odrzucono wniosek powoda o przywrócenie terminu;
2) odrzucono wniosek powoda o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu
Apelacyjnego z uzasadnieniem;
2
3) przyznano pełnomocnikowi powoda kwotę 732 zł tytułem nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu w przedmiocie
przywrócenia terminu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się niedopuszczalne w części zaskarżającej postanowienia
zawarte w pkt 1 i 3 sentencji zaskarżonego postanowienia.
Zażalenie do Sądu Najwyższego nie przysługuje na postanowienie odrzucające
wniosek o przywrócenie terminu, ponieważ takie postanowienie wydane przez Sąd
drugiej instancji nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Wobec
powyższego o niedopuszczalności zażalenie na takie postanowienie przesądza art. 3941
§ 2 k.p.c.
Nie przysługuje również zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu
drugiej instancji przyznające wynagrodzenie od Skarbu Państwa adwokatowi z tytułu
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu. Postanowienie takie nie jest
bowiem kwalifikowane jako postanowienie co do kosztów procesu, które nie były
przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, a więc nie jest objęte normą art.
3941
§ 1 pkt 2 k.p.c. (por. uchwała SN z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09,
niepubl.; postanowienie SN z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, niepubl.;
postanowienie SN z dnia 11 grudnia 2009 r., V CZ 59/09, niepubl., postanowienie SN z
dnia 21 kwietnia 2010 r., V CZ 20/10, niepubl.).
Wobec powyższego Sąd Najwyższy odrzucił w części zażalenie na podstawie art.
373 k.p.c., w zw. z art. 39821
k.p.c. i w zw. z art. 3941
§ 1 pkt 2, art. 3941
§ 2 i § 3 k.p.c.
Natomiast zażalenie, chociaż dopuszczalne, okazało się nieuzasadnione w części
zaskarżającej postanowienie zasadnie odrzucające spóźniony wniosek powoda o
sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 marca 2009 r. na
podstawie art. 387 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy w tym zakresie oddalił zażalenie na
podstawie art. 39814
k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c..
Wobec powyższego Sąd Najwyższy w tym zakresie oddalił zażalenie na
podstawie art. 39814
k.p.c. w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.