Postanowienie SN z 21 czerwca 2011, sygn. V CSK 466/10
Data orzeczenia
21 czerwca 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
Prezes SN Tadeusz Ereciński
Tagi
Podstawa prawna
.
POSTANOWIENIE
Dnia 21 czerwca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa A. G.
przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi Specjalistycznemu im. […]
w S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2011 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 13 maja 2010 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
2
Wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelacje obu stron.
W skardze kasacyjnej powódka wnosiła o uchylenie orzeczenia w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to
związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989
k.p.c., a jego
spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi
nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację
prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –
Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu
Najwyższego z 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92,
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,
OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2,
poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11
stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Skarżąca – zarówno w skardze kasacyjnej, jak i w piśmie z dnia 30 sierpnia
2010 r. – uzasadniając przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podniosła
jedynie, że ze względu na "sprzeczne i niepełne opinie biegłych nie mogła wykazać
faktów na których opierała roszczenie, a dotyczących rokowań na przyszłość oraz
konieczności przeprowadzenia dodatkowych operacji naprawczych łącznie z ich
kosztami", co nie odpowiada wymienionym wymaganiom.
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna również z innych przyczyn. Zgodnie
z art. 3983
§ 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące
ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
3
23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Skarżąca jako
podstawę skargi wskazała art. 217 i 227 k.p.c., którego naruszenia upatruje
w odmówieniu dopuszczenia dowodu pozwalającego powódce wykazać zasadność
wysokości dochodzonego roszczenia.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986
§ 3
k.p.c.).