sygn. II K 770/22 17 września 2024 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie

Uzasadnienie z 17 września 2024, sygn. II K 770/22

Data orzeczenia 17 września 2024

Sąd Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie

Wydział II Wydział Karny

Tagi

#Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie #II Wydział Karny #uzasadnienie

Podstawa prawna

art. 4 kk art. 37 akk art. 43 bkk art. 53 kk art. 58 kk art. 300 kk art. 387 kpk art. 627 kpk

Pokaż pozostałe podstawy prawne (2)

art. 776 kpc art. 777 kpc

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 770/22

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

R. C.

W okresie od 8 maja 2020 roku do 23 października 2020 r w nieustalonym miejscu w celu udaremnienia wykonania orzeczenia Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 9 czerwca 2020 r sygn. akt (...) udaremnił zaspokojenie swoich wierzycieli to jest M. Ś. i Z. Ś. poprzez ukrycie zagrożonego zajęcia w toku prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie za sygn. akt (...) postępowania egzekucyjnego mienia w postaci środków finansowych poprzez zorganizowanie wpływu należności z tytułu usług świadczonych przez spółkę (...) Sp. z o.o. w M. na rachunek bankowy innej spółki, z pominięciem rachunków (...) Sp. z o.o. w M., to jest o czyn z art. 300 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 7 sierpnia 2018 roku M. Ś. i Z. Ś., jako wynajmujący, zawarli z (...) Sp. z o.o. w M., reprezentowaną przez R. C., jako najemcą, umowę najmu lokalu użytkowego położonego w W. przy ul. (...) lokal (...).

W § 19 w/w umowy najemca zobowiązał się do przekazania oświadczenia w formie aktu notarialnego o poddaniu się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt. 4 kpc w zakresie obowiązku wydania lokalu w przypadku rozwiązania umowy, jej wypowiedzenia lub upływu okresu obowiązywania oraz zapłaty zaległego 6-miesięcznego czynszu oraz wszelkich dodatkowych opłat wskazanych w umowie, do kwoty 72.000,00 zł.

W dniu 8 września 2018 roku R. C. zawarł akt notarialny ((...)) - oświadczenie o poddaniu się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt. 4 kpc, zgodnie z zawartą powyżej umową.

umowa z dnia 7 sierpnia 2018 roku

56-60

akt notarialny (...)

43-50

(...) Sp. z o.o. w M.

8-13

zeznania świadka M. Ś. i Z. Ś.

26-27, 410-411

32-33, 411-415

R. C. od marca 2019 roku do 11 września 2019 roku zaprzestał płacenia czynszu i opłat administracyjnych związanych z przedmiotem najmu lokalu użytkowego, w związku z czym M. Ś. i Z. Ś. w dniu 11 lipca 2018 roku wezwali (...) Sp. z o.o. w M. do zapłaty kwoty 56.544,05 zł, zaś w dniu 11 września 2019 roku rozwiązali ze spółką umowę najmu lokalu użytkowego z skutkiem natychmiastowym i wezwali do opuszczenia lokalu. R. C. jako prezes zarządu spółki nie dostosował się do powyższego wezwania.

zeznania świadka M. Ś. i Z. Ś.

26-27, 410-411

32-33, 411-415

wypowiedzenie umowy z dnia 11 września 2019 roku

61-63

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Wołominie (...) z dnia 7 listopada 2019 roku w sprawie o sygn. akt (...), M. Ś. i Z. Ś. uzyskali klauzulę wykonalności na akcie notarialnym (...) w zakresie obowiązku opróżnienia i wydania lokalu użytkowego, na podstawie której wszczęto postępowanie egzekucyjne (...). Postępowanie egzekucyjne zakończyło się wydaniem nieruchomości w dniu 10 stycznia 2020 roku.

postanowienie z dnia 7 listopada 2019 roku

68-69

protokół ze sprawy (...)

W dniu 20 stycznia 2020 roku M. Ś. i Z. Ś. wezwali (...) Sp. z o.o. w M. do zapłaty kwoty 134.346,17 zł. W skład tejże kwoty wchodziły zaległe opłaty za czynsz do administracji oraz najem za lokal. R. C. jako prezes zarządu spółki nie dostosował się do powyższego wezwania, w związku z czym na skutek złożonego wniosku przez wierzycieli, postanowieniem Sądu Rejonowego w Wołominie (...) z dnia 9 czerwca 2020 roku w sprawie o sygn. akt (...), M. Ś. i Z. Ś. uzyskali klauzulę wykonalności do aktu notarialnego (...) w zakresie zapłaty czynszu oraz opłat dodatkowych do kwoty 72.000,00 zł.

wezwanie do zapłaty z dnia 20 stycznia 2020 roku

70-72

zeznania świadka M. Ś. i Z. Ś.

26-27, 410-411

32-33, 411-415

postanowienie z dnia 9 czerwca 2020 roku

76-77

w dniu 22 czerwca 2020 roku wszczęto postepowanie egzekucyjne (...) do kwoty 72.000,00 zł. Postępowanie egzekucyjne było prowadzone przez Komornika Sądowego przy Sądzię Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie, bowiem (...) Sp. z o.o. otworzyła swój lokal przy ul. (...). W toku postępowania egzekucyjnego komornik nie ujawnił żadnego majątku ruchomego, zaś rzeczy ruchome znajdujące się w lokalu należały do innego podmiotu. Nadto komornik ustalił, że na rachunku bankowym (...) Sp. z o.o. brak jest środków pieniężnych.

akta komornicze (...)

111-161

zeznania świadka M. Ś. i Z. Ś.

26-27, 410-411

32-33, 411-415

zeznania świadka R. M.

520-521

W dniu 26 czerwca 2020 roku, M. Ś. wysłała syna do (...) Sp. z o.o. celem zakupu wody niegazowanej przy użyciu karty płatniczej. Na paragonie widniała nazwa firmy (...), zaś na potwierdzeniu z terminalna F. P..

W związku z powyższym komornik sądowy skierował zawiadomienie o zajęciu wierzytelności do dzierżawcy terminala płatniczego, tj. (...) S.A., przy czym w odpowiedzi uzyskał informację, że wydruk z terminala dotyczy firmy (...) Sp. z o.o. Jednocześnie (...)S.A. wskazało, że nigdy nie współpracowało ze spółką (...) Sp. z o.o”

Umowa dzierżawy terminala została zawarta w dniu 5 maja 2020 roku, a jej stroną była spółka (...) Sp. z o.o., której to wspólnikiem był R. C..

W zestawieniu z dzierżawionego terminala za okres od 8 maja 2020 roku do 23 października 2020 roku firmy (...) Sp. z o.o. ujawniono dochody około 200.000,00 zł, które to dochody były ukrywane przez spółkę (...) Sp. z o.o. w M. na skutek toczącego się postępowania egzekucyjnego.

rachunek oraz potwierdzenie z terminala z dnia 26 czerwca 2020 roku

138-138v

zeznania świadka M. Ś. i Z. Ś.

26-27, 410-411

32-33, 411-415

akta komornicze (...)

111-161

umowa dzierżawy terminala przez spółkę (...) Sp. z o.o.

204-216v

zestawienie z terminala (...) Sp. z o.o.

187-203v

dokumentacja księgowa

463

(...) Sp. z o.o.

167-172

częściowe zeznania J. K.

452-454

zeznania świadka K. D.

471-471

zeznania świadka G. D.

572-574

R. C. nie był uprzednio karany

karta karna

517, 581

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

zeznania świadka M. Ś. i Z. Ś.

W ocenie Sądu zasługiwały w pełni na wiarę zeznania pokrzywdzonych małżonków M. Ś. i Z. Ś., albowiem charakteryzowały się one logicznością, spójnością wewnętrzną, korelowały one wzajemnie ze sobą, a nade wszystko ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją. Zdecydowanie większa i bardziej szczegółowa wiedza Z. Ś. w porównaniu do wiedzy M. Ś. wynikała z podziału zadań przyjętego przez małżonków w zakresie prowadzonego przez nich przedsiębiorstwa. Z tego względu zeznania Z. Ś. cechowała większa szczegółowość co do przebiegu wydarzeń. Pokrzywdzeni zgodni byli w swych twierdzeniach w szczególności co do tego, iż R. C. zataił otrzymywane środki pieniężne w ramach prowadzenia spółki (...) Sp. z o.o. w M., poprzez zorganizowanie wpływu należności z tytułu usług świadczonych przez spółkę na rachunek bankowy innej spółki, z pominięciem rachunków (...) Sp. z o.o. w M.. Sąd nie znalazł żadnych powodów, by odmówić wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonych również w zakresie ich twierdzeń co do działań podjętych celem wyegzekwowania należności oraz problemów wówczas się ujawniających (a wynikających z działań podjętych przez małżonków) skutkujących bezskutecznością egzekucji - w tym zakresie zeznania te w pełni korelowały z uzyskaną dokumentacją.

zeznania świadka R. M.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie, który opisał przebieg postępowania egzekucyjnego w sprawie (...). Świadek potwierdził fakt, że R. C. zataił otrzymywane środki pieniężne w ramach prowadzenia spółki (...) Sp. z o.o. w M., poprzez zorganizowanie wpływu należności z tytułu usług świadczonych przez spółkę na rachunek bankowy innej spółki, z pominięciem rachunków bankowych spółki (...) Sp. z o.o. w M.. Relacja świadka znajduje potwierdzenie w zgromadzonej dokumentacji.

częściowe zeznania J. K.

Zeznania świadka wiarygodne częściowo. Świadek był menagerem (...) Sp. z o.o. w M. i potwierdził okoliczność księgowania należności pieniężnych na niewłaściwym terminalu, w wyniku czego środki finansowe kierowane były na konto innego podmiotu. W tym zakresie depozycje świadka korelowały z pozostałym materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami świadków M. Ś., Z. Ś., R. M. i G. D., a także sporządzoną dokumentacją, chociażby z umową dzierżawy terminala przez spółkę (...) Sp. z o.o.

zeznania świadka K. D.

Zeznania świadka były spójne i logiczne, nie zawierały sprzeczności, korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym (przede wszystkim z dowodami z dokumentów). Depozycje świadka były precyzyjne, rzeczowe i wyczerpujące. Sąd nie dopatrzył się powodów, aby odmówić tym zeznaniom mocy dowodowej.

Świadek prowadził kancelarię podatkowo - księgową i zajmował się rozliczeniami (...) Sp. z o.o. w M. oraz (...) Sp. z o.o.

zeznania świadka G. D.

Świadek był przedstawicielem handlowym (...) S.A. i potwierdził fakt, że umowa była podpisywana w trybie zdalnym przez oskarżonego R. C. na dzierżawę trzech terminali płatniczych. Co istotne z treści zawartej umowy współpracy, wynika, że dany terminal powinien być użytkowany w konkretnej wskazanej lokalizacji, zaś używanie ich w innym miejscu jest niedozwolone i stanowi naruszenie warunków umowy, przy czym świadek nie ma wpływu na to jak faktycznie są wykorzystywane terminale. Kolejnym naruszeniem jest wykorzystywanie terminali przez inny podmiot, niż ten wskazany w zawartej umowie. Świadek jednocześnie potwierdził fakt, że umowa współpracy o dzierżawę terminali nie została zawarta z (...) Sp. z o.o.

umowa z dnia 7 sierpnia 2018 roku

Dokument sporządzony przez strony stosunku prawnego, zawierający pisemne oświadczenia woli stron. Jego treść nie była kwestionowana przez strony, brak jest także innych okoliczności, które mogłyby podważać jego wiarygodność. Dowodzi najmu lokalu użytkowego położonego w W. przy ul. (...) lokal (...) przez (...) Sp. z o.o. reprezentowaną przez oskarżonego R. C..

akt notarialny (...)

Dokument sporządzony przez notariusza, osobę zaufania publicznego, w przepisanej prawem formie. Jego autentyczność i treść nie budziła wątpliwości sądu i nie została skutecznie zakwestionowana przez strony procesu. Nie było podstaw, aby odmówić mu mocy dowodowej w jakimkolwiek zakresie. Dowodzi poddania się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt. 4 kpc w zakresie obowiązku wydania lokalu w przypadku rozwiązania umowy, jej wypowiedzenia lub upływu okresu obowiązywania oraz zapłaty zaległego 6-miesięcznego czynszu oraz wszelkich dodatkowych opłat wskazanych w umowie, do kwoty 72.000,00 zł przez (...) Sp. z o.o. reprezentowaną przez oskarżonego R. C..

(...) Sp. z o.o. w M.

Informacje z powszechnego rejestru prowadzonego przez Sąd na podstawie przepisów prawa i korzystające z domniemania prawdziwości. Nie były kwestionowane przez strony, brak jest także innych okoliczności, które mogłyby podważać ich wiarygodność.

Dowód ujawnił, że oskarżony R. C. był zarazem wspólnikiem spółki, jak i prezesem zarządu.

wypowiedzenie umowy z dnia 11 września 2019 roku

Dokument sporządzony przez pełnomocnika powoda na okoliczność powstałej wierzytelności. Jego autentyczność i treść nie budziła wątpliwości sądu i nie została skutecznie zakwestionowana przez strony procesu. Nie było podstaw, aby odmówić mu mocy dowodowej w jakimkolwiek zakresie.

postanowienie z dnia 7 listopada 2019 roku

Dokument urzędowy sporządzony przez upoważniony do tego organ, w prawem przepisanej formie. Jego treść nie była kwestionowana przez strony, brak jest także innych okoliczności, które mogłyby podważać jego wiarygodność. Dowodzi obowiązku opróżnienia i wydania lokalu użytkowego w W. przy ul. (...) lokal (...) przez (...) Sp. z o.o. reprezentowaną przez oskarżonego R. C..

protokół ze sprawy (...)

Dokument sporządzony przez uprawniony organ w przepisanej prawem formie, tj. przez komornika sądowego z toczącego się postępowania egzekucyjnego. Jego autentyczność i treść nie budziła wątpliwości sądu i nie została skutecznie zakwestionowana przez strony procesu. Nie było podstaw, aby odmówić mu mocy dowodowej w jakimkolwiek zakresie.

wezwanie do zapłaty z dnia 20 stycznia 2020 roku

postanowienie z dnia 9 czerwca 2020 roku

Dokument urzędowy sporządzony przez upoważniony do tego organ, w prawem przepisanej formie. Jego treść nie była kwestionowana przez strony, brak jest także innych okoliczności, które mogłyby podważać jego wiarygodność. Dowodzi obowiązku zapłaty kwoty 72.000,00 zł przez (...) Sp. z o.o. reprezentowaną przez oskarżonego R. C..

akta komornicze (...)

rachunek oraz potwierdzenie z terminala z dnia 26 czerwca 2020 roku

Dokumenty dokonanej płatności za pomocą karty bankomatowej w (...) Sp. z o.o. przy ul. (...) w W.. Dokumenty ujawniły inny podmiot figurujący na paragonie, a inny na potwierdzeniu z terminala. Ich treść nie była kwestionowana przez strony, brak jest także innych okoliczności, które mogłyby podważać ich wiarygodność.

umowa dzierżawy terminala przez spółkę (...) Sp. z o.o.

Dowód na okoliczność, że dzierżawcą terminala była spółka (...) Sp. z o.o., której wspólnikiem był R. C..

zestawienie z terminala (...) Sp. z o.o.

Dokument sporządzony przez (...) S.A., w przepisanej prawem formie. Jego autentyczność i treść nie budziła wątpliwości sądu i nie została skutecznie zakwestionowana przez strony procesu. Nie było podstaw, aby odmówić mu mocy dowodowej w jakimkolwiek zakresie. Dowodzi uzyskanie dochodów na kwotę około 200.000,00 zł przez (...) Sp. z o.o., które to dochody były ukrywane przez spółkę (...) Sp. z o.o. w M. na skutek toczącego się postępowania egzekucyjnego.

dokumentacja księgowa

Dokument sporządzony przez księgowego. Nie było podstaw, aby odmówić mu mocy dowodowej w jakimkolwiek zakresie. Dowodzi uzyskanie dochodów na kwotę około 200.000,00 zł przez (...) Sp. z o.o.

(...) Sp. z o.o.

Dowód ujawnił, że oskarżony R. C. był wspólnikiem spółki.

karta karna

Dokument urzędowy sporządzony przez upoważniony do tego organ, w prawem przepisanej formie. Jego treść nie była kwestionowana przez strony, brak jest także innych okoliczności, które mogłyby podważać jego wiarygodność. Stanowi dowód na okoliczność uprzedniej niekaralności oskarżonego.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego R. C.

Oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, natomiast na etapie postępowania sadowego nie stawił się na rozprawę, był reprezentowany przez obrońcę. Depozycje oskarżonego nie zasługiwały zdaniem Sądu na wiarę, albowiem były one sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym, nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, w konsekwencji czego zostały uznane za zmierzające jedynie do uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo.

częściowe zeznania J. K.

Sąd nie dał wiary części zeznań świadka złożonych na rozprawie, w szczególności tych, w których wskazał, że ciężko zauważyć, iż pieniądze wpływają na inne konto podmiotu. W ocenie Sądu nie sposób przyjąć w świetle zasad doświadczenia życiowego, że przez okres jaki został wskazany w zarzucie, tj. od 8 maja 2020 roku do 23 października 2020 roku, nikt nie zorientował się, że na rachunku bankowym podmiotu (...) Sp. z o.o. w M. brak jest dochodów wynikających z płatności kartą bankomatową, podczas gdy podmiot prężnie wykonywał działalność gospodarczą. Sekwencja zdarzeń kategorycznie nakazuje uznać zeznania świadka za wykrętne i nie zasługujące na wiarę. Nadto świadek jest menagerem, a zarazem osobą, która długo pozostaje w relacjach koleżeńskich z oskarżonym R. C., a zatem jego depozycje mają na celu ukazania oskarżonego w jak najlepszym świetle.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

R. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 300 § 2 kk kto, w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że [...] ukrywa, zbywa, [...] składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem, [...], podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Przedmiotem ochrony jest interes majątkowy wierzyciela, w szczególności możliwość zaspokojenia swoich roszczeń się z majątku dłużnika. Ponadto - jako dobro uboczne - przepis chroni powagę i skuteczność orzeczeń organów państwowych.

W kwestii strony przedmiotowej wskazać trzeba, że przestępstwo to realizowane jest poprzez znamię czasownikowe polegające na usuwaniu, ukrywaniu, zbywaniu, darowaniu, niszczeniu, rzeczywistym lub pozornym obciążaniu albo uszkadzaniu składników majątku dłużnika albo usuwaniu znaków zajęcia. Jest to lista zamknięta, co więcej z przestępczym działaniem, w postaci dokonania, mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia skutku, jakim jest udaremnienie lub uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela (co najmniej jednego). Zbycie składników majątku, w rozumieniu art. 300 kk powinno być rozumiane w sposób cywilistyczny – jako czynność rozporządzającą odpłatną lub pod tytułem darmym. Ukrycie natomiast jest czynnością faktyczną, może ono polegać na ukryciu środków pieniężnych pozyskanych ze zbycia składnika swego majątku. Przez pojęcie majątku należy rozumieć całokształt praw majątkowych przysługujących dłużnikowi (w tym prawo własności lokalu, udział w tym prawie oraz własność środków pieniężnych). Przestępstwo ma charakter skutkowy, do jego znamion należy także spowodowanie skutku w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela. Materialny charakter tego przestępstwa wynika wprost z przytoczonego sformułowania. Z kolei przez pojęcie "orzeczenie sądu lub innego organu państwowego" należy rozumieć także akty notarialne zaopatrzone w klauzulę wykonalności postanowieniem sądu lub referendarza sądowego.

Przestępstwo to ma charakter indywidualny, jego sprawcą może być tylko dłużnik.

Co do strony podmiotowej wskazać trzeba, że przestępstwo z art. 300 § 2 kk może być popełnione tylko umyślnie. Udaremnienie wykonania orzeczenia jest zredagowane jako znamię strony podmiotowej (celu), nadając przestępstwu charakter kierunkowy. Sprawca musi oczywiście zdawać sobie sprawę z działań wierzyciela zmierzających do dochodzenia swoich roszczeń.

W ocenie Sądu okoliczności popełnienia czynu w niniejszej sprawie nie budzą wątpliwości. Zachowanie oskarżonego R. C. wyczerpywało znamiona przestępstwa stypizowanego w art. 300 § 2 kk. Oskarżony dopuścił się udaremnienia wykonania orzeczenia organu państwowego, tj. tytułu wykonawczego w postaci aktu notarialnego z dnia 8 września 2018roku (...) zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 czerwca 2020 roku o sygn. (...) w zakresie, w którym R. C. poddał się egzekucji co do obowiązku zapłaty zaległego 6-miesięcznego czynszu oraz wszelkich dodatkowych opłat wskazanych w umowie, do kwoty 72.000,00 zł. Oskarżony nie spłacił żadnej części z tej kwoty, mimo, że prowadził w dalszym ciągu (...) Sp. z o.o. w M. w nowym miejscu, tj. przy ul. (...). W trakcie postępowania egzekucyjnego komornik nie ujawnił żadnego majątku ruchomego, zaś rzeczy ruchome znajdujące się w lokalu należały do innego podmiotu. Nadto komornik ustalił, że na rachunku bankowym (...) Sp. z o.o. brak jest środków pieniężnych. Po interwencji pokrzywdzonych polegającej na zakupie wody w w/w restauracji i użyciu karty płatniczej, zauważyli, że na paragonie widniała firma (...), zaś na potwierdzeniu z terminalna F. P.. W związku z powyższym komornik sądowy skierował zawiadomienie o zajęciu wierzytelności do dzierżawcy terminala płatniczego, tj. (...) S.A., przy czym w odpowiedzi uzyskał informację, że wydruk z terminala dotyczy firmy (...) Sp. z o.o. Jednocześnie (...) S.A. wskazało, że nigdy nie współpracowali ze spółką (...) Sp. z o.o. Tym samym oskarżony R. C. ukrył zagrożone zajęciem przez komornika mienie w postaci środków finansowych z działalności restauracji -poprzez zorganizowanie wpływu należności z tytułu usług świadczonych przez spółkę (...) Sp. z o.o. w M. na rachunek bankowy innej spółki, z pominięciem rachunków (...) Sp. z o.o. w M.. Środki finansowe z działalności (...) Sp. z o.o. w M. były w faktycznej dyspozycji oskarżonego, mimo że były przekazywane na rachunek bankowy (...) Sp. z o.o., bowiem jak wynika z informacji KRS jest on wspólnikiem tejże spółki.

W zestawieniu z dzierżawionego terminala za okres od 8 maja 2020 roku do 23 października 2020 roku firmy (...) Sp. z o.o. ujawniono dochody około 200.000,00 zł, które de facto wpływać powinny na rachunek (...) Sp. z o.o. w M., przy czym nie zostały one przeznaczone na spłatę długu wobec M. Ś. i Z. Ś., ani zabezpieczone na ten cel. Pokrzywdzeni nie uzyskali zaspokojenia całości dłużnej kwoty. Nastąpił więc skutek w postaci uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela.

Podkreślić trzeba, że oskarżony R. C. chciał i działał w celu udaremnienia wykonania orzeczenia (tytułu wykonawczego), a zatem miał zamiar bezpośredni popełnienia tego przestępstwa. Oskarżony miał świadomość uszczuplenia swoimi działaniami zaspokojenia wierzycieli. W przypadku środków pieniężnych, z łatwością można je ukryć przed poszukującym majątku komornikiem. I tak właśnie postąpił R. C., który ukrył środki pieniężne poprzez zorganizowanie wpływu należności z tytułu usług świadczonych przez spółkę (...) Sp. z o.o. w M. na rachunek bankowy innej spółki.

Oskarżony miał świadomość istnienia zobowiązania, co do którego przed notariuszem dobrowolnie poddał się egzekucji. Powinien zatem liczyć się z dochodzeniem zobowiązania przez wierzycieli i z obowiązkiem zapłaty. Ukrywając przez wierzycielami i przed komornikiem, który prowadził postępowanie egzekucyjne, środki pieniężne z działalność restauracji, nie spłacił zadłużenia ani też nie zabezpieczył odpowiednich środków na jego spłatę.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela stanowisko Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2018 roku o sygn. II AKa 286/17, iż "Mienie zagrożone zajęciem w rozumieniu art. 300 § 2 KK, to nie tylko mienie, które może zostać zajęte na podstawie już wydanego tytułu wykonawczego, ale także mienie, którego zajęcie w przyszłości jest rzeczywiste i realnie należy się z nim liczyć. Nie ulega wątpliwości, że tytuł egzekucyjny, jakim jest akt notarialny, stanowi przesłankę upoważniającą do ustalenia, że zagrożenie zajęciem jest realne". Akt notarialny z dnia 8 września 2018roku (...) stanowi tytuł egzekucyjny (zgodnie z art. 777 § 1 pkt 4 kpc), a po zaopatrzeniu w klauzulę wykonalności stanowi on tytuł wykonawczy stanowiący podstawę prowadzenia egzekucji (zgodnie z art. 776 kpc).

Wreszcie dostrzec trzeba, że zamiarem bezpośrednim objęte jest także znamię czasownikowe przestępstwa z art. 300 § 2 kk, w tym przypadku ukrycie składników swego majątku w postaci środków pieniężnych. Ukrycie środków z rachunku bankowego nastąpiły w pełni świadomie. Oskarżony miał wolę dokonania tych czynności, tj. chciał ich dokonać i zrobił to; ukrył środki pieniężne poprzez zorganizowanie wpływu należności z tytułu usług świadczonych przez spółkę (...) Sp. z o.o. w M. na rachunek bankowy innej spółki, pomimo, że wiedział o istniejącym tytule egzekucyjnym (akcie notarialnym, w którym poddał się egzekucji) i istniejącym zobowiązaniu. Wiedział zatem że uszczupla tym samym zaspokojenie swojego wierzyciela i skutek ten nastąpił. Działał więc w celu udaremnienia wykonania orzeczenia organu państwowego, tj. tytułu wykonawczego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności popełnienia przestępstwa, w tym sprawstwo i wina oskarżonego, nie budzą wątpliwości.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. C.

Na wstępie należy podkreślić, że art. 37a § 1 kk został zmieniony przez art. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, w ten sposób, że z dniem 1 października 2023 r. jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 4 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 150 stawek dziennych, w szczególności jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek.

Do dnia 1 października 2023 roku, przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. Sąd mógł orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 3 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 100 stawek dziennych, jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek.

W myśl art. 4 § 1 k.k. jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

Biorąc pod uwagę fakt, że przed zmianą z dnia 1 października 2023 roku wymiar kary przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. był łagodniejszy dla sprawcy, należało w myśl art. 4 § 1 k.k. zastosować ustawę obowiązującą poprzednio jako względniejszą dla oskarżonego.

Art. 300 § 2 kk stanowi, że kto, w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem, bądź usuwa znaki zajęcia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Zgodnie z przepisami art.53 kk sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (§ 1); § 2 stanowi zaś, że sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, zwłaszcza w razie popełnienia przestępstwa na szkodę osoby nieporadnej ze względu na wiek lub stan zdrowia, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.

Art. 58 §1 kk ustanawia z kolei priorytet dla kar wolnościowych. Sąd jest zobowiązany zatem do rozważenia w pierwszej kolejności, czy w danym przypadku nie będzie wystarczające orzeczenie grzywny lub kary ograniczenia wolności. Dopiero, gdy sąd po rozważeniu tych wolnościowych możliwości reakcji na czyn przestępny sprawcy dojdzie do wniosku, że żadna z wymienionych kar ani środek karny nie jest w stanie spełnić założonych celów kary, może sięgnąć po ostatnią z możliwych alternatyw w postaci kary pozbawienia wolności stanowiący środek ostateczny (ultima ratio).

Mając na uwadze w/w dyrektywy, Sąd uznając oskarżonego za winnego, wymierzył mu za czyn z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. karę 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 40 zł ( czterdziestu złotych).

Orzeczona kara uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, który uznano za znaczny.

Zdaniem Sądu, przy uwzględnieniu znacznego stopnia zawinienia jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu, kara ta będzie współmierną odpłatą za jego popełnienie. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd wziął pod uwagę katalog okoliczności o tym decydujących. Ocenę w tym zakresie zdeterminował rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego (R. C. godził wprawdzie w cenne dobro prawne, ale nie jest ono wartością tej samej rangi co życie i zdrowie ludzkie) oraz wartość szkody (przestępstwo ma wymiar wyłącznie materialny, a jego skutki wciąż są możliwe do zniwelowania). Okolicznościami łagodzącymi jest uprzednia niekaralność oskarżonego.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że sięganie w przypadku oskarżonego R. C. po bezwzględną karę pozbawienia wolności w stosunku do ciężaru gatunkowego przypisanego mu przestępstwa byłoby zbyt surową reakcją na jego przestępcze działanie. Z kolei orzeczenie kary ograniczenia wolności byłoby niecelowe, bowiem przestępstwo miało podłoże finansowe i majątkowe i w tym samym kierunku zmierzać powinna wymierzona oskarżonemu kara. Powinna mieć ona związek z rodzajem i charakterem czynu zabronionego zarzucanego oskarżonemu.

Zdaniem Sądu orzeczona kara jest także słuszna i sprawiedliwa w odczuciu społecznym, jak również będzie stanowić skuteczny środek do zwalczania tego typu deliktów, spełniając tym samym wymogi prewencji generalnej. Jednocześnie oskarżony jako przedsiębiorca prowadzący różnego typu przedsięwzięcia gospodarcze powinien z jednej strony odczuć dolegliwość kary, z drugiej -jest ona możliwa do wykonania przez oskarżonego biorąc pod uwagę jego tryb życia i profil zawodowy.

R. C.

Na podstawie art. 43b kk orzeczono podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie jego treści na stronie internetowej Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie przez okres 2 (dwóch) miesięcy. Podanie wyroku do publicznej wiadomości ma wymiar represyjny na sprawcę i prewencyjny charakter, z uwagi na społeczne oddziaływanie kary. Nadto w dacie czynu stanowił elementarny składnik w przypadku orzekania kary z zastosowaniem art. 37a § 1 k.k. Podanie wyroku do publicznej działalności adekwatne jest także do stylu życia oskarżonego będącego osobą publiczną.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Sąd nie nałożył na skazanego dodatkowo obowiązku uiszczenia nawiązki na rzecz osób pokrzywdzonych uznając, iż jej kwota nie wynika wprost z istoty czynu zarzucanego oskarżonemu tak jak ma to miejsce np. w przypadku przestępstw przeciwko mieniu, zaś ewentualne roszczenia osób pokrzywdzonych winny być raczej dochodzone w postępowaniu cywilnym.

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Biorąc pod uwagę fakt, że M. Ś. i Z. Ś. byli reprezentowani przez pełnomocnika z wyboru, Sąd na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego R. C. solidarnie na rzecz M. Ś. i Z. Ś. kwotę 2.856 zł ( dwa tysiące osiemset pięćdziesiąt sześć złotych ) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie.

Mając na względzie fakt, iż oskarżony swoim zachowaniem spowodował postępowanie karne, na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego R. C. na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych kwotę 70 ( siedemdziesiąt) złotych, oraz kwotę 1000 ( jeden tysiąc ) złotych tytułem opłaty, uznając, iż będzie on w stanie je ponieść bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny.

1.Podpis