Uzasadnienie z 12 listopada 2024, sygn. II K 371/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 371/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

K. I.

syn S. i A., ur. (...) w miejscowości P.

W dniu 02 czerwca 2024 roku na ul. (...) w K. na drodze publicznej w ruchu lądowym kierował rowerem nie stosując się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Kędzierzynie – Koźlu wyrokiem z dnia 11 października 2023 roku o sygnaturze akt II W 704/23 zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  Oskarżony K. I. w dniu 02 czerwca 2024 roku na ul. (...) w K. po drodze publicznej kierował rowerem.

2.  W dniu 11 października 2023 roku Sąd Rejonowy w Kędzierzynie- Koźlu w sprawie II W 704/23 orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres 2 lat. To orzeczenie uprawomocniło się w dniu 31 października 2023 roku.

3.  Oskarżony był dotychczas karany sądownie za dwa przestępstwa podobne z art. 244 k.k., a to wyrokiem Sądu Rejonowego w Kędzierzynie – Koźlu z dnia 12 września 2023 roku w sprawie II K 238/23 za przestępstwa z art. 244 k.k. na karę 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania prac społecznych w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Kara ograniczenia wolności została zamieniona na karę zastępczą pozbawienia wolności.

4.  Oskarżony ma wykształcenie podstawowe, obecnie odbywa karę pozbawienia wolności, nie pracuje. Jest rozwiedziony, ma 6 dzieci, które są w wieku powyżej 30 lat, nie utrzymuje z nimi kontaktu. .

- wyjaśnienia oskarżonego, k – 19-20

- dane (...), k - 3

- odpis wyroku, k - 6

- karta karna, 12 – 13, 27

- odpis wyroku, k - 17

- dane o osobie, k – 23

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1

1.2

1.3 i 4

- wyjaśnienia oskarżonego,

- dane (...),

- odpis wyroku,

- karta karna,

- odpis wyroku,

- dane o osobie,

Dowody zebrane w sprawie w tym wyjaśnienia oskarżonego bezsprzecznie wskazują, że w dniu 2 czerwca 2024 roku na ulicy (...) w K. prowadził rower. Orzeczenie sądowe wskazuje, że danym czasie popełnienia przestępstwa obowiązywał wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów, oskarżony wiedział o uprzednio popełnionym wykroczeniu. Oskarżony przyznał się do popełnienia tego czynu, jednocześnie wytłumaczył zaistniałą sytuację brakiem wiedzy odnośnie orzeczonego wobec niego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia rowerów. Ta relacja pozostaje bez znaczenia, bowiem stan rzeczy wyznacza prawomocne orzeczenie w sprawie II W 704/23, o zdarzenie, o którym oskarżony doskonale wiedział, niemniej zlekceważył to postępowanie i dalej pozyskanie informacji o stanie sprawy.

Odpis orzeczenia w sprawie II W 704/23 jak i wydruk z danych (...) ukazują, że w dniu 2 czerwca 2024 roku w stosunku do oskarżonego obowiązywał zakaz prowadzenia rowerów.

Dokumenty w postaci orzeczeń i karty karnej obrazują osobę oskarżonego, karalność, sposób życia, postawę dotyczącą pracy, zatrudnienia, warunki rodzinne oraz aktualną sytuację życiową.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

K. I.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Na podstawie dowodów przywołanych wyżej wykazane zostało, że oskarżony 2 czerwca 2024 roku w K. na ul. (...) kierował rowerem, wbrew orzeczonemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Kędzierzynie – Koźlu z dnia 11 października 2023 roku w sprawie II W 704/23 zakazowi prowadzenia rowerów, Tym samym oskarżony zachowaniem swoim wypełnił znamiona występku z art. 244 k.k., który polega między innymi na nie stosowaniu się do orzeczonego przez sąd zakazowi prowadzenia pojazdów. Oskarżony doskonale wiedział o toczącym się postepowaniu w sprawie II W 704/23 nie będąc zainteresowany tokiem sprawy nie może obecnie zostać uwolnionym od odpowiedzialności za przestępstwo w niniejszej sprawie, na podstawie takie, że nie znał rozstrzygnięcia Sądu w sprawie II W 704/23.

☐

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.6.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.7.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. I.

I

II

1

2

Sąd uznał oskarżonego K. I. za winnego popełnienia zarzucanego czynu i wymierzył za ten czyn karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 1 roku.

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary zawarte w treści art. 53 k.k., przy rodzaju i wysokości orzeczonej sankcji wziął pod uwagę okoliczności związane z popełnieniem przez oskarżonego przypisanego mu przestępstwa. Sąd miał na względzie przy wymiarze kary rodzaj naruszonego dobra jakim było zlekceważenie orzeczenia Sądu, przy jednoczesnym ustaleniu, że oskarżony był już uprzednio za czyn podobny skazany, a także za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Mając to na względzie, przy niedopatrzeniu się żadnych okoliczności łagodzących Sąd wymierzył oskarżonemu karę w wymiarze 4 miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwo z art. 244 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Zważywszy więc na pełne zawinienie oskarżonego, uprzednią postawę oskarżonego nie mającego względu na obowiązujący zakaz, dotychczasową karalność, popełnienie czynu podobnego, to kara w tym rozmiarze orzeczona nie może być poczytana jako surowa. W ocenie Sądu kara inna rodzajowo – łagodniejszego rodzaju nie spełni swego celu, bo wcześniej orzeczona kara ograniczenia wolności za przestępstwa podobne nie ostała przez oskarżonego w zasadniczej formie wykonana i konieczna była zamiana tej kary na karę zastępczą pozbawienia wolności.

W ocenie Sądu rodzaj kary i jej wymiar spowoduje, że oskarżony zrozumie popełniony błąd i więcej nie będzie łamał porządku prawnego, natomiast w społeczeństwie niech ta kara ukształtuje przekonanie, że za negatywne zachowanie grozi określona sankcja.

W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z brzmieniem art. 69 § 1 kk, Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Tym samym ustawowa fundamentalna reguła możliwości zastosowania warunkowego zawieszenia kary, wobec prawomocnego skazania oskarżonego na inną karę, została wypełniona. W niniejszej sprawie, z powodów wyżej szczegółowo wskazanych, trzeba uznać, iż postawa oskarżonego po zaistnieniu przestępstwa, daje podstawy do przyjęcia, iż sankcja w postaci kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania spełni wobec oskarżonego cele zapobiegawcze i wychowawcze i znajdzie odzwierciedlenie w kształtowaniu świadomości prawnej społeczeństwa. Stosując wobec oskarżonego warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres jednego roku próby Sąd dał wyraz zasadzie ultima ratio kary pozbawienia wolności określając prymat kar wolnościowych przed karą pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia i uznał, że będzie ona wystarczająca dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary.

Orzeczeniu tego dobrodziejstwa winno bowiem towarzyszyć istnienie przekonania, iż będzie to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, w szczególności z punktu widzenia zapobieżenia jego powrotowi do przestępstwa, a z takim przekonaniem ma się – zdaniem Sądu – do czynienia w odniesieniu do osoby oskarżonego. W sytuacji oskarżonego celowym wydaje się orzeczenie wobec niego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania w uznaniu, że będzie on w przyszłości przestrzegał porządku prawnego i nie popełni kolejnych przestępstw. Sąd przyjął zatem, iż pomimo zastosowania wskazanego wyżej środka probacyjnego będzie on żył w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym, otrzyma bowiem poważną lekcję w związku z koniecznością odbywania aktualnie zastępczej kary pozbawienia wolności.

Należy również podkreślić, że dolegliwość kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania polega na istniejącym przez okres próby zagrożeniu wykonania kary. Pełni zatem funkcję ostrzegawczą i hamującą przed postępowaniem sprzecznym z prawem stanowiąc motywację do powstrzymywania się od popełnienia przestępstw, wobec uprzedniej karalności oskarżonego. Zastosowany wobec oskarżonego okres próby będzie więc swoistym sprawdzianem jego zachowania i pozwoli na ostateczne stwierdzenie, czy pozytywna prognoza co do jego dalszego zachowania okazała się trafna

Sąd na podstawie art. 43 a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000,00 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Sąd obciążał oskarżonego kosztami procesu to jest kwotą 40,00 złotych tytułem poniesionych w sprawie wydatków i wymierzając opłatę w kwocie 120,00 złotych.

1.1Podpis