Wyrok z 16 grudnia 2024, sygn. II K 61/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 61/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

R. B.

w dniu 27 kwietnia 2021 roku we W. przy ul. (...) sprowadził zdarzenie zagrażające życiu lub zdrowiu wielu osób, mające postać pożaru w pralni znajdującej się na parterze budynku wielorodzinnego w ten sposób, że będąc osobą decyzyjną w firmie (...) z siedzibą we W. wydał polecenie pracownikowi tej firmy wyprania w pralni samoobsługowej przy ul. (...) materiałów nasączonych płynami łatwopalnymi oraz wrzącymi substancjami ropopochodnymi charakterystycznymi dla składników oleju napędowego oraz olejów smarowych stanowiącymi razem tzw. akcelerator spalania skutkiem czego doszło do zapalenia się mieszaniny palnych par cieczy z powietrzem od iskry wyładowania mikrołukowego instalacji elektrycznej w bębnie pralki, a następnie wybuchu działając na szkodę P. K. i innych podmiotów, tj. o czyn z art. 163 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. K. jest właścicielem pralni znajdującej się przy ul. (...) we W.. Pralnia jest samoobsługowa, klienci na miejscu sami włączają pralki oraz suszarki, mają także do dyspozycji środku czystości, które mogą zakupić na miejscu w automatach, mogą również korzystać ze swoich środków czystości. W pralni znajduje się regulamin oraz instrukcje korzystania ze sprzętu. Regulamin sporządzony jest w języku angielskim oraz polskim, a instrukcja graficzna zawierała podpisy w języku polskim, angielskim oraz ukraińskim. Instrukcja zawierała m.in. informacje o zakazie prania tkanin nasączonych substancjami łatwopalnymi.

zeznania P. K.

19-20, 319-322, 513v

regulamin oraz instrukcja obsługi

299-301

T. (...) V. był zatrudniony na stanowisku lakiernika w firmie (...) z siedzibą we W. przy ul. (...). R. B. był osobą decyzyjną i wydawał polecenia pracownikom firmy. Firma ta zajmowała się specyficznym sposobem malowania elementów metalowych i aluminiowych, gdzie prace malarskie wykonuje się w rękawiczkach lub czystymi rękoma. W celu zachowania czystości pracownicy używają specjalnego czyściwa wielokrotnego użytku do czyszczenia rąk. (...) zamawiane były od specjalizującej się w tym zakresie firmy (...), która zapewniała kompleksową usługę obsługi, dostawy, prania oraz wymiany czyściwa na czyste. Szmatki nasączone były substancją łatwopalną. Ze względów bezpieczeństwa w zawieranych umowach między firmą a podmiotami, którym dostarczają szmatki mieści się informacja o obowiązku przekazywania czyściwa do prania tylko do B. (...).

zeznania T. V.

49-50

opinia z badań z zakresu chemii

141-143

korespondencja wraz z załącznikami

149-158

zeznania S. K.

197-198, 539v-540

korespondencja wraz z załącznikami

149-158

27 kwietnia 2021 roku około godz. 15:00 T. V., na polecenie R. B. udał się do pralni samoobsługowej znajdującej się przy ul. (...) we W. w celu wyprania czyściw. Szmatki, które miał ze sobą oskarżony znajdowały się w dwóch dużych workach. Mężczyzna miał ze sobą również proszek do prania (...), który zakupił wcześniej w sklepie (...). Kolejno T. V. włożył do dwóch pralek zawartość worków, nasypał zakupiony wcześniej proszek i włączył pralki. Następnie wyszedł z pralni i samochodem marki V. (...) seria 4 o nr rej. (...) oddalił się do domu, aby się przebrać.

zeznania T. V.

49-50

nagranie z monitoringu

16, 25, 29,

zdjęcia z monitoringu

43-44

W trakcie prania doszło do reakcji chemicznej substancji łatwopalnych, którymi nasączone były szmatki ze środkami piorącymi i doprowadziło to do zapalenia się jeden z pralek. Kolejno doszło do wybuchu, który spowodował wyrzucenie wszystkich okien na zewnątrz budynku, a także zniszczenia konstrukcji witryny oraz pomieszczenia wewnątrz. Doszło również do uszkodzenia innych pralek znajdujących się w pralni, jak i sąsiadujących z pralnią pomieszczeń. Na miejsce zdarzenia przybyli funkcjonariusze Policji oraz Straż Pożarna, która dokonała zabezpieczenia miejsca zdarzenia. T. (...) V. wrócił do pralni około godziny 16:00 i wówczas na miejscu zobaczył, że doszło do wybuchu. Zadzwonił do R. B. i poinformował go o zajściu, następnie oddalił się z miejsca zdarzenia.

protokół oględzin miejsca

4-6, 9-12

nagranie z kamer zewnętrznych z dnia 27 kwietnia 2021 r.

16

zeznania P. K.

19-20, 319-322, 513v

zeznania T. V.

49-50

dokumentacja fotograficzna

63

ekspertyza z zakresu badań kryminalistycznych wraz z ustną opinią uzupełniającą

159-194, 540

dokumentacja fotograficzna

302-308, 310-318

monitoring

309

W związku ze zdarzeniem z 27 kwietnia 2021 roku sprawa została zgłoszona przez właściciela pralni samoobsługowej do ubezpieczyciela. Towarzystwo (...) S.A. wypłaciło P. K. kwotę w łącznej wysokości 360 165,28 zł.

potwierdzeniami przelewów

508-511

R. B. urodził się (...) wU.. Jest żonaty, na utrzymaniu posiada żonę, dziecko oraz ojca. Posiada wykształcenie wyższe niepełne, z zawodu jest księgowym. Jego obecne dochody wynoszą 4.500 zł netto miesięcznie. Nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Nie był karany sądownie.

dane osobopoznawcze

388

K.

391

wydruk z rejestru PESEL

203

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

zeznania P. K.

Świadek jest właścicielem samoobsługowej pralni znajdującej się przy ul. (...) we W.. Opisał on sposób funkcjonowania pralni, zaznaczył również, że na miejscu znajduje się regulamin w języku polskim i angielskim oraz graficzna (obrazkowa) instrukcja obsługi z podpisami w języku polskim, angielskim i ukraińskim. Podał również jakie zniszczenia spowodowało zdarzenie z 27 kwietnia 2021 roku, m. in. opisał, iż gdy przybył na miejsce to zauważył porozrzucane kawałki szkła, zniszczone drzwi wejściowe, jak i zniszczenia wewnątrz lokalu. Sąd nie znalazł podstaw do tego, aby odmówić wiarygodności zeznaniom świadka. Jego zeznania były logiczne, spontanicznie i konsekwentne, nadto znalazły potwierdzenie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym, przede wszystkim w dokumentacji fotograficznej oraz załączonym regulaminie i instrukcji obsługi.

zeznania T. V.

Świadek podał, że pracował jako lakiernik w firmie (...) we W. i na polecenie R. B. 27 kwietnia 20921 roku około godz. 15:00 udał się do samoobsługowej pralni przy ul. (...) we W. w celu wyprania brudnych czyściw. Opisał dokładnie przebieg zdarzenia i wskazał, że ściereczki włożył do dwóch pralek, nasypał proszek zakupiony w sklepie (...), włączył pranie, kolejno wyszedł z pralni i udał się do domu, aby się przebrać. Gdy wrócił na miejsce zdarzenia około 16:00, to obecna była już tam Straż Pożarna i funkcjonariusze Policji. Świadek dowiedział się, że w pralni był wybuch. Zadzwonił do R. B. i opowiedział o całym zdarzeniu i pojechał do domu. Zeznania T. V. były logiczne, spójne, a Sąd uznał je za wiarygodne.

protokoły oględzin miejsca

Sąd w całości dał wiarę tymże dowodom. Protokoły zostały sporządzone przez osoby uprawnione do przeprowadzenia czynności procesowych.

nagrania z monitoringu, zdjęcia z monitoringu, nagranie z kamer zewnętrznych z dnia 27 kwietnia 2021 r., dokumentacja fotograficzna

Dowody nie budziły wątpliwości. Materiały wizualizują zakres uszkodzeń powstałych na skutek wybuchu z 27 kwietnia 2021 r., są w tym zakresie zbieżne z protokołem oględzin i opinią biegłego sądowego, brak podstaw do kwestionowania ich autentyczności.

opinia z badań z zakresu chemii

Opinia z przeprowadzonych badań zakresu chemii była jasna, rzetelna i w pełni wiarygodna. Z opinii tej wynika, że na materiałach oznaczonych nr 2 i 3 stwierdzono obecność węglowodorów charakterystycznych dla lekkich frakcji ropy naftowej (benzyny) i substancje te kwalifikowane są jako substancje łatwopalne. Stwierdzono również w nich obecność wyżej wrzących substancji ropopochodnych charakterystycznych dla składników oleju napędowego oraz olejów smarowych. Nie można tychże frakcji skwalifikować jako płynów łatwopalnych, lecz razem z innymi frakcjami ropy naftowej mogą stanowić tzw. akcelerator palenia.

ekspertyza z zakresu badań kryminalistycznych wraz z ustną opinią uzupełniającą

Opinia biegłego sądowego z zakresu badań elektrotechnicznych o ogólnopożarowych T. Ł. cechowała się fachowością, dogłębną oceną materiału dowodowego oraz precyzyjnym odniesieniem się do wszystkich przedstawionych mu zagadnień. Biegły dokonał w pełni profesjonalnej oceny materiału dowodowego pod kątem ustalenia przyczyn, rozmiaru i skutków zdarzenia z 27 kwietnia 2021 roku. Opinia jest prawidłowa metodologicznie, zaś jej wnioski nie budzą zastrzeżeń na płaszczyźnie logicznej i nie zawierają wewnętrznych sprzeczności. W ustnej opinii uzupełniającej biegły podtrzymał swoje stanowisko.

regulamin oraz instrukcja obsługi

Dowód nie budził wątpliwości Sądu, nie był kwestionowany przez strony. Potwierdza, iż w pralni samoobsługowej wywieszone były informacje w jaki sposób należy postępować dokonując samodzielnego prania i czego prać tam nie wolno.

korespondencja wraz z załącznikami

Dowód wiarygodny, zawiera informacje co do tego współpracy firmy (...) z B. S..

potwierdzeniami przelewów

Dowód nie budził wątpliwości Sądu, potwierdza wypłacenie przez ubezpieczyciela odszkodowania na rzecz P. K..

wydruk z rejestru PESEL

Dowód wiarygodny, nie budził wątpliwości Sądu, zawiera dane osobowe oskarżonego.

dane osobopoznawcze

Dane osobopoznawcze ustalono w oparciu o oświadczenie oskarżonego. Brak wątpliwości co do prawidłowości tych danych.

K.

Informacja z Krajowego Rejestru Karnego dotycząca karalności R. B.. Dokument urzędowy, brak wątpliwości co do jego autentyczności.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Informacja z ZUS, dokumentacja wraz z załącznikami

Dowody te nie były istotne dla ustalenia stanu faktycznego sprawy, a więc Sąd ich nie uwzględnił.

wyjaśnienia R. B.

R. B. w postępowaniu przygotowawczym odmówił składania wyjaśnień i uchylał się od odpowiedzi na pytania. Podał jedynie, że był zatrudniony w firmie (...) sp. z o.o. na podstawie umowy o pracę i co do tego Sąd nie miał wątpliwości. Kolejno w postępowaniu sądowym oskarżony nie stawił się na żadnym z wyznaczonych terminów rozpraw, powiadomiony o terminach był prawidłowo, lecz awizowane przesyłki nie zostały podjęte przez niego w terminie.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

R. B.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W świetle dokonanych ustaleń faktycznych i oceny dowodów, Sąd nie miał wątpliwości że oskarżony R. B. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku z art. 163 § 1 pkt 1 k.k. Przestępstwo z tego przepisu popełnia ten, kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać m.in. pożaru, czy eksplozji materiałów wybuchowych lub łatwopalnych. Jest to przestępstwo powszechne, charakteryzujące się umyślnością od strony podmiotowej – można je popełnić zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i indywidualnym. Do znamion strony przedmiotowej należy natomiast realne sprowadzenie zdarzenia w postaci pożaru, który nadto w ramach okoliczności danej sytuacji musi zagrażać życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach.

Pojęcia „wielu osób” i „mienia w wielkich rozmiarach” są nieostre i nie zdefiniowano ich w k.k., dlatego też zajęło się tym orzecznictwo. Wskazać należy, że nie ma racjonalnego powodu, dla którego określenie "wiele osób", którym posługuje się art. 163 § 1 k.k., należy postrzegać "sztywno", jako większą ilość osób niż "kilka". Wynika z tego zatem, znamię wielości osób, którym posługuje się art. 163 § 1 k.k., jest pojęciem ocennym i winno być postrzegane w kontekście okoliczności konkretnego zdarzenia stanowiącego przedmiot zarzutu ( zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2017 r., III KK 196/16). Skoro znamię to nie zostało przez ustawodawcę określone w sposób konkretny, nie ma też powodu, aby w drodze wykładni przyjmować, że ma ono jednak swój jednoznaczny i precyzyjny wymiar w postaci liczby minimalnej wypełniającej dyspozycję przepisu art. 163 § 1 k.k. (wszak dla bytu tego typu przestępstwa ma znaczenie tylko określenie liczby minimalnej stanowiącej znamię "wielu osób" zagrożonych). Sąd rozpoznający sprawę, w której zarzucono popełnienie czynu polegającego na sprowadzeniu zdarzenia zagrażającego życiu lub zdrowiu, winien każdorazowo, na gruncie ustaleń faktycznych dokonanych w tej konkretnej sprawie, przyjąć dla ilu osób istniało realne zagrożenie, a następnie dokonać subsumcji tych ustaleń pod treść art. 163 k.k., wskazując, czy w realiach sprawy, zagrożenie to dotyczyło wielu osób, czy też nie ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9.06.2020 r., V KK 231/19, LEX nr 3276747). Kontekstowa interpretacja znamienia "wiele" w perspektywie funkcji i celów danego rozwiązania ustawowego powinna być prowadzona w oparciu o kompleksową ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu w rozumieniu art. 115 § 2 k.k.”.

Natomiast w odniesieniu do mienia w wielkich rozmiarach, warto przypomnieć że nie można tego utożsamiać z wielką wartością mienia określoną w art. 115 § 6 k.k. Wspomniane znamię odnosi się nie tylko do wartości mienia lub też wyłącznie do jego rozmiarów przestrzennych. Jest to kolejne pojęcie niedookreślone, mające umożliwić Sądowi korzystającemu z władzy dyskrecjonalnej ocenę każdej sprawy w świetle wszystkich jej okoliczności. Sąd w pełni aprobuje rozważania wyrażone w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 27 sierpnia 2015 r., II AKa 191/15, gdzie wskazano: „Nie można rozmiarów mienia odnoszących się przede wszystkim do aspektów przestrzennych utożsamiać z jego wartością. O tym, czy w konkretnym wypadku dochodzi do realizacji znamienia "mienie w wielkich rozmiarach", należy decydować na podstawie wszystkich elementów charakteryzujących to znamię. Dla bytu tego pojęcia za decydujące uznać należałoby następujące czynniki: rozległe wymiary przestrzenne mienia; wartość mienia określoną w pieniądzu, przy czym wielkość orientacyjną powinny stanowić wartości określone w art. 115 § 6 i 7 k.k.; istotną wartość użytkową mienia i jego duże znaczenie dla pokrzywdzonego; dużą liczbę zagrożonych przedmiotów majątkowych.”.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że R. B. swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 163 § 1 k.k. W świetle przeprowadzonych dowodów nie ma wątpliwości, że oskarżony będąc osobą decyzyjną w firmie (...) z siedzibą we W. wydał polecenie pracownikowi tej firmy - T. V., aby ten wyprał w pralni samoobsługowej mieszczącej się przy ul. (...) we W. szmatki nasączone płynami łatwopalnymi oraz wrzącymi substancjami ropopochodnymi charakterystycznymi dla składników oleju napędowego oraz olejów smarowych, które razem stanowią tzw. akcelerator spalania. V. T. zgodnie z poleceniem przełożonego około godz. 15:00 udał się do pralni i wyprał opisane powyżej materiały, czego skutkiem było zapalenie się mieszaniny palnych par cieszy z powietrzem od iskry wyładowania mikrołukowego instalacji elektrycznej w bębnie pralki, co kolejno spowodowało wybuch.

Powyższego zdarzania nie można rozpatrywać tylko w kategoriach przypadku, czy zbiegu okoliczności, bowiem R. B., jako osoba decyzyjna, winien wiedzieć, że pranie tychże materiałów i kompleksową obsługę w tym zakresie zapewnia firma (...), która zapewniała usługę obsługi, dostawy, prania oraz wymiany czyściwa na czyste z uwagi na specyfikę tych materiałów. Szmatki nasączone były substancją łatwopalną, a firma ta odbiera brudne materiały, które winny znajdować się w specjalnie przeznaczonych do tego pojemnikach i wymienia je wówczas na czyste. Jak zostało wielokrotnie podkreślone, informacje takie przekazywane są ustnie, jak i znajdują się w zawieranych z firmą umowach, a więc oskarżony był w posiadaniu tychże informacji, tym bardziej, że współpraca ta trwała już od dłuższego czasu.

Zaznaczyć także należy, że wybuch ten stanowił poważne zagrożenie i mógł potencjalnie doprowadzić do znacznie większych zniszczeń, tym bardziej, że pralnia samoobsługowa usytuowana jest na parterze budynku mieszkalnego, dlatego też mogło mieć to skutek także dla osób znajdujących się wówczas w budynku.

Skala zagrożenia dla ludzi i mienia była niewątpliwie duża – Sąd nie ma co do tego najmniejszych wątpliwości. Nawet jeśli oskarżony nie chciał popełnić przestępstwa, to swoim zachowaniem dokonał czynu ze świadomością, że może doprowadzić do sprowadzenia niebezpieczeństwa. W sprawie zostały wyczerpane ustawowe znamiona występku z art. 163 § 1 pkt 1 k.k., dlatego też Sąd uznał oskarżonego R. B. za winnego przypisanego mu czynu.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. B.

I

I

Sąd wymierzył oskarżonemu na podstawie art. 163 § 1 pkt 1 k.k. karę 1 roku pozbawienia wolności, mając na uwadze dyrektywy określone w art. 53 § 1 i 2 k.k. oraz art. 54 § 1 k.k. Kara mieści się w granicach ustawowych. Sąd wymierzył oskarżonemu R. B. karę bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, które ma osiągnąć w stosunku do niego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

W tym miejscu wskazać należy na dość wysoką społeczną szkodliwość czynu popełnionego przez R. B..

Sąd uwzględnił przy tym to, że czyn oskarżonego R. B. niósł za sobą poważne i realne w tej sytuacji, a nie abstrakcyjne, zagrożenie dla życia lub zdrowia wielu osób, jak i mieniu w wielkich rozmiarach.

Oskarżony jest osobą dorosłą, nie jest upośledzony, jego percepcja nie jest zaburzona, nie cierpi na chorobę psychiczną i w pełni winien rozumieć swoje działanie, nawet jeżeli jego nieodpowiedzialność doprowadziła go do podjęcia niniejszej decyzji. Nie istnieją żadne okoliczności wyłączające jego winę w sprawie. Stopień społecznej szkodliwości nie był jednak w ocenie Sądu znaczny, co prawda popełniony czyn charakteryzował się dużą społeczną szkodliwością w świetle kwantyfikatorów opisanych w art. 115 § 2 k.k., a oskarżony swym czynem godził w życie, zdrowie i mienie wielu osób, w istocie wszystkich osób znajdujących się wówczas w pomieszczeniu, pomieszczeniach obok, jak i mieszkańców znajdujących się w tym budynku. Godził w dobra szczególnej wagi, wymagające wzmożonej ochrony i leżące u podstaw funkcjonowania każdego człowieka w społeczeństwie. Niewątpliwie oskarżony naruszył obowiązki w zakresie dbania o bezpieczeństwo. Oskarżony polecając pracownikowi, który był mu podległy wypranie w pralni samoobsługowej szmatek, mając świadomość tego, że materiały te powinny zostać przekazane do podmiotu specjalizującego się w ich obsłudze sprowadził zdarzenie zagrażające życiu lub zdrowiu wielu osób, winien on zdawać sobie sprawę z konsekwencji jakie mogło nieść podjęcie przez niego tej decyzji. Wszystko to wpływało na ocenę, że stopień społecznej szkodliwości czynu nie był nieznaczny.

R. B.

II

I

W niniejszej sprawie Sąd uznał, że zasadnym będzie zastosowanie dobrodziejstw art. 69 § 1 k.k. Zgodnie ze wskazanym przepisem Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.

Zgodnie z treścią art. 69 § 2 k.k. rozważając możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary, sąd winien rozważyć przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa. Sąd uwzględnił przy tym tą okoliczność, że kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania winna być traktowana jako ultima ratio i orzekana jedynie wówczas, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić jej celów; jest ona ostatecznością wśród pozostałych środków oddziaływania na sprawcę przestępstwa, której należy unikać, a nie jej nadużywać i wymierzać karę tylko wtedy, gdy inne środki nie spełnią celów postępowania. Sąd uznał, że w niniejszym przypadku zostały spełnione wszystkie przesłanki do zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, bowiem będzie to wystarczające dla osiągnięcia wobec R. B. celów kary, a przede wszystkim dla zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Warunkowe zawieszenie wykonania kary powinno mieć przede wszystkim wpływ wychowawczy na oskarżonego, pozwalając mu na normalne życie w społeczeństwie, kontynuowanie pracy, a jednocześnie powstrzymywać go przed naruszaniem porządku prawnego z obawy przed zarządzeniem wykonania kary. Dodatkowo Sąd uznał, że 2letni okres próby pozwoli w pełni zweryfikować zachowanie i postępowanie R. B..

R. B.

III

I

Na podstawie art. 71 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec R. B. grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 zł. Zaznaczyć należy, iż orzeczona na podstawie art. 71 § 1 k.k. kara grzywny jest karą akcesoryjną, a więc zależną od bytu kary pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Nadto jest ona jednym z elementów instytucji probacji, wzmocnionej możliwością nałożenia kary o charakterze finansowym. Kara ta ma na celu zwiększenie dolegliwości warunkowego zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności, tak by nie powstało przeświadczenie, że środek ten oznacza bezkarność sprawcy ( wyr. SN z 28 grudnia 1977 r., VI KRN 326/77, OSNPG 1978, Nr 7, poz. 78). Skoro Sąd postanowił skorzystać z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności, to kara grzywny stanowi w zasadzie jedyną realną dolegliwość pozwalającą odczuć choć w sferze materialnej naganność poczynań oskarżonego. Sąd uznał, że kara grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych w wysokości jednej stawki wynoszącej 50 zł nie będzie nadmiernie uciążliwa i będzie adekwatna do sytuacji majątkowej oraz możliwości zarobkowych, jak i warunków osobistych i rodzinnych R. B..

R. B.

IV

I

Sąd uznał za słuszne i sprawiedliwe zobowiązać oskarżonego R. B. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. w okresie próby do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Na marginesie Sąd pragnie wskazać, iż stosownie do art. 415 § 1 k.p.k. w razie skazania oskarżonego lub warunkowego umorzenia postępowania w wypadkach wskazanych w ustawie sąd orzeka nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, obowiązek naprawienia, w całości lub w części, szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono. Przepis art. 415 § 1 k.p.k. zawiera tzw. klauzula antykumulacyjna, mająca służyć wyeliminowaniu sytuacji kiedy o roszczeniu pokrzywdzonego rozstrzygnął już sąd, bądź postępowanie w tym przedmiocie toczy się. P. K. otrzymał od Towarzystwa (...) S.A. kwotę 360 165,28 zł tytułem odszkodowania w związku z zakresem szkód jakie poniósł na skutek zdarzenia z 27 kwietnia 2021 roku. Tym samym brak jest warunków do orzeczenia środka kompensacyjnego w postępowaniu karnym.

Odnosząc się do wniosku o wznowienie przewodu sądowego wypada zaznaczyć, że zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze karnej oskarżony składa wyjaśnienia przed przesłuchaniem świadków, oczywistym natomiast jest, że może on kolejno składać wyjaśnienia co do każdego dowodu (art. 386 k.p.k.). W uzasadnionych przypadkach niewątpliwie Sąd może uznać, iż złożenie wyjaśnień przez oskarżonego na późniejszym etapie jest dopuszczalne, jednak w niniejszej sprawie takie okoliczności nie zachodzą. Wskazać należy, że oskarżony o terminach odbywających się rozpraw był informowany drogą pocztową, jednak awizowane przesyłki nie były podjęte przez niego w terminie, a oskarżony nie stawił się na chociażby jeden rozprawie i nie usprawiedliwił w żaden sposób swojej nieobecności. Podkreślić należy, że to Sąd podejmuje decyzje o złożeniu wyjaśnień na późniejszym etapie, a nie sam oskarżony, czy jego obrońca, a Sąd nie dopatrzył się takiej konieczności. Dodatkowo Sąd uznał, że zeznania złożone przez świadka T. V. w postępowaniu przygotowawczym są obszerne, kompletne i rzetelne, a z uwagi na niestawiennictwo świadka, któremu nie można było doręczyć wezwania postanowił odczytać je na podstawie art. 391 § 1 k.p.k. na rozprawie 2 grudnia 2024 r. i uznał to za wystarczające. Okoliczności sprawy zostały ustalone na podstawie całości zgromadzonego materiału dowodowego nie pozostawiając żadnych wątpliwości Sądu. Przewidziane w art. 409 k.p.k. wznowienie przewodu sądowego ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Sąd może wznowić przewód sądowy jedynie wówczas, gdy uzna to za celowe; nie można jednak przyjąć, że sąd ma obowiązek wznowienia postępowania, gdy to strona postępowania dostrzega taką potrzebę ( por. postanowienie SN z 14.09.2022 r., II KK 376/22, LEX nr 3487769). Mając powyższe na uwadze, Sąd nie znalazł podstaw do tego, aby wznowić przewód sądowy w sprawie.

Działania obrońcy oskarżonego, który osobiście nigdy nie stawił się w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu, ograniczając się jedynie do wysługiwania się substytutami oraz kierowania do sądu (najczęściej tuż przed terminem kolejnej rozprawy) pism w formie elektronicznej, które zazwyczaj miały na celu zmianę terminu rozprawy, należy ocenić jednoznacznie krytycznie, jako zmierzające jedynie do przedłużenia postępowania. Indywidualnej ocenie Sąd pozostawia sformułowanie użyte przez adwokata z naukowym tytułem doktora w piśmie z 26 czerwca 2024 r. (k. 519) odnośnie do kraju ojczystego.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od R. B. na rzecz P. K. kwotę 1176 zł tytułem wydatków poniesionych w związku z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie.

VI

Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od R. B. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 4891,04 zł, w których zawiera się także opłata w wysokości 2180 zł. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności uzasadniających zwolnienie oskarżonego od ich ponoszenia.

7.  Podpis