Wyrok z 6 marca 2025, sygn. II K 22/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 22/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

K. S.

W dniu 12 sierpnia 2023 roku w N. na ul. (...) prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny - samochód marki V. o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości przy stwierdzonym stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem A. I. z wynikami: I badanie - 1,13 mg/l, II badanie - 1,14 mg/l, III badanie - 1,00 mg/l, IV badanie 1,01 mg/l przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) o sygn. akt (...) za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, co stanowi przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 kk w zw. z art. 64 § 1 kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

K. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn stypizowany w art. 178a § 1 k.k. popełnia ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, natomiast czynu określonego w art. 178a § 4 k.k. dopuszcza się ten, kto był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że oskarżony K. S. zrealizował znamiona wskazanego występku. Oskarżony bowiem w dniu 12 sierpnia 2023 roku w N. prowadził samochód marki V. o nr rej. (...). Podczas prowadzenia samochodu, oskarżony był pod wpływem alkoholu, którego stężenie w wydychanym powietrzu ujawniono przy użyciu urządzenia A. I. z wynikami: I badanie - 1,13 mg/l, II badanie - 1,14 mg/l, III badanie - 1,00 mg/l, IV badanie 1,01 mg/l.

Ponadto oskarżony został uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie o sygn. akt (...) na karę łączna 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za miedzy innymi prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Kara ta została wykonana w dniu 21 października 2018 r., natomiast w dniu popełnienia kolejnego czynu, tj. w dniu 12 sierpnia 2023 r., nie upłynęło jeszcze 5 lat od jej odbycia.

Wobec powyższego, oskarżony swoim zachowaniem dopuścił się realizacji znamion czynu zabronionego stypizowanego w art. 178a § 1 i 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

☐

1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.5.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.6.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. S.

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę sąd kierował się dyrektywami zawartymi w art. 53 § 1 k.k. Miarkując kare Sad uwzględnił okoliczności łagodzące jak i obciążające oskarżonego. Okolicznością łagodzącą mającą wpływ na rodzaj orzeczonej kary był fakt, że oskarżony dopuścił się zarzuconego mu przestępstwa w miejscu gdzie ruch lądowy był znikomy. Do zarzuconego mu czynu doszło bowiem za budynkiem myjni samochodowej znajdującej się obok stacji paliw w N. na ul. (...). Za budynkiem myjni znajduje się niewielki parking dla samochodów które korzystały z myjni i oskarżony w tym miejscu wsiadł do samochodu w stanie nietrzeźwości by skorygować ustawienie pojazdu bowiem stał on zaparkowany po skosie na miejscu parkingowym, a oskarżony uruchomił go by ustawić prostopadłe do tego miejsca. W tym czasie na tym małym parkingu nie było innych pojazdów przez co oskarżony praktycznie nie stworzył zagrożenia dla innych uczestników ruchu, ponadto kierowanie przez niego samochodem polegające na prostowaniu ustawienia pojazdu trwało bardzo krótko - co w ocenie Sadu uprawniało do zastosowania art. 37 a §1 kk w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu. Wymierzona bowiem za ten czyn kara nie byłaby surowsza od jednego roku pozbawienia wolności.

Zdaniem Sądu wymierzona kara jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez K. S.. Jako okoliczności obciążające Sąd uznał dotychczasową karalność oskarżonego. Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał również znaczną zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu.

Kierując się powyższym Sąd orzekł oskarżonemu karę 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzin w stosunku miesięcznym. Wskazać należy, że w dacie popełnienia czynu zabronionego ustawodawca nadawał priorytet prewencji indywidualnej i wychowawczemu odziaływaniu na sprawcę, stąd też zdaniem Sądu należy karę pozbawienia wolności, która winna być przecież stosowana w ostateczności, zamienić na karę wolnościową. W ocenie Sądu wymierzona kara o charakterze nieizolacyjnym jest sprawiedliwa i adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, oraz spełni swoje cele, uwzględniając względy prewencji zarówno ogólnej, jak i w stosunku do samego oskarżonego.

K. S.

II

I

Na mocy 42 § 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Sąd orzekł środek karny w postaci zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi na okres 4 lat, na poczet którego na podstawie art. 63 § 4 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 12 sierpnia 2023 roku. W ocenie Sądu zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami ze względu na całokształt realiów faktycznych niniejszej sprawy, który pozwala na odstąpienie od orzeczenia dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Na przedmiotowe okoliczności składa się miejsce popełnienia czynu zabronionego, cel zachowania oskarżonego i czas trwania spowodowanego zagrożenia. Czyn zabroniony popełniony przez oskarżonego polegał bowiem na „skorygowaniu” ustawienia pojazdu na miejscu parkingowym, w stanie nietrzeźwości na terenie niewielkiego parkingu za myjnia samochodową. Manewr ten trwał bardzo krótko. Oskarżony swoim nierozważnym zachowaniem nie stwarzał wysokiego wysokie zagrożenie bezpieczeństwa innych uczestników ruchu drogowego.

W świetle powyższych okoliczności, Sąd zdecydował się na odstąpienie od orzeczenia względnie obligatoryjnego dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w stosunku do sprawcy czynu określonego w art. 178a § 4 k.k. uznając, że czteroletni czas trwania środka karnego w postaci zakazu kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi to okres wystarczający do uświadomienia oskarżonemu konsekwencji nierozważnego zachowania.

K. S.

III

I

Na podstawie art. 43a § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Sąd orzekł środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 7.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Mając na uwadze fakt, iż oskarżony ponownie dopuścił się prowadzenia pojazdu mechanicznego znajdując się w stanie nietrzeźwości oraz jego sytuację majątkową, Sąd uznał, iż orzeczone świadczenie pieniężne w odpowiedni sposób uzmysłowi oskarżonemu nieopłacalność popełniania czynów zabronionych. Kwota świadczenia pieniężnego nie wpłynie w sposób znaczący na sytuację majątkową oskarżonego bowiem osiąga on zarobki w wysokości około 2.400 euro miesięcznie. Ponadto oskarżony jest osobą zdolną do pracy zarobkowej i brak jest osób pozostających na utrzymaniu oskarżonego.

K. S.

IV

I

Na mocy 43b k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Sąd orzekł środek karny w postaci podania treści wyroku do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie informacji o treści niniejszego orzeczenia wraz z danymi oskarżonego na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w N. przez okres 14 dni. Orzekając przedmiotowy środek karny, Sąd kierował się zarówno społecznym oddziaływaniem kary, celem zniechęcenia innych osób do prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwości i uświadomienia ich o nieuchronności kary, jak również potrzebą wzmocnienia dolegliwości reakcji karnej wobec samego oskarżonego.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, a to 70 zł tytułem wydatków i 180 zł tytułem opłaty. W ocenie Sądu brak było podstaw, aby zwolnić oskarżonego od zapłaty kosztów procesu, bowiem nie były one wysokie. Ponadto sytuacja materialna oskarżonego pozwoli mu na uiszczenie należności w pełnej wysokości.