sygn. II K 1975/24 7 kwietnia 2025 Sąd Rejonowy w Radomiu

Uzasadnienie z 7 kwietnia 2025, sygn. II K 1975/24

Data orzeczenia 7 kwietnia 2025
Sąd Sąd Rejonowy w Radomiu
Wydział II Wydział Karny
Tagi
#Sąd Rejonowy w Radomiu #II Wydział Karny #uzasadnienie

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1975/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

G. S. (1)

Art. 278 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. W dniu 26 lipca 2024 roku w miejscowości M., gmina S., G. S. (1), wspólnie z nieustalonym mężczyzną, podjechał pojazdem typu bus marki C., koloru (...), który to pojazd nie miał zamontowanych tablic rejestracyjnych, pod dystrybutor numer (...) na terenie stacji paliw A. mieszczącej się przy ul. (...). Po zatrzymaniu pojazdu, napełnili beczkę metalową, koloru (...), paliwem w postaci oleju napędowego w ilości 130,29 litrów o równowartości 828,64 złotych, po czym wsiedli do pojazdu i odjechali, bez uregulowania należności w kasie stacji paliw.

1. Wyjaśnienia G. S. (1),

2. Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa,

3. Zeznania M. G.,

4. Zeznania P. K.,

5. Protokół oględzin pojazdu,

6. Zdjęcie z monitoringu oraz pojazdu,

7. Protokół zatrzymania rzeczy,

8. Protokół oględzin beczki.

1. k. 63,

2. k. 8,

3. k. 51v,

4. k. 23v-24v,

5. k. 3-4v,

6. k. 14, 16, 17,

7. k. 40-42,

8. k. 43-44v.

2. G. S. (1) ma (...) lat. Posiada wykształcenie zawodowe. Z zawodu jest (...). Ma dwie osoby na utrzymaniu, konkubinę oraz syna. Posiada własną działalność gospodarczą, uzyskując z tego tytułu dochód w wysokości 5000 złotych miesięcznie. Był karany.

1. Oświadczenie,

2. Informacja z K..

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Wyjaśnienia G. S. (2)

Wyjaśnienia oskarżonego G. S. (1), które ograniczyły się na przyznaniu do popełnienia przestępstwa, potwierdzają okoliczności bezsporne w niniejszej sprawie oraz znajdują potwierdzenie w pozostałym, uznanym przez Sąd za wiarygodny, materiale dowodowym.

1.

1. Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa,

2. Zeznania M. G.,

3. Zeznania P. K..

Świadek M. G. jest osobą prowadzącą stację paliw A. w miejscowości M. przy ul. (...). Świadek jest osobą obcą dla oskarżonego. Zeznania M. G. Sąd ocenił jako wiarygodne, przyjmując je za podstawę ustaleń faktycznych na gruncie niniejszej sprawy. Nie ma żadnych podstaw, by bezpodstawnie obciążać oskarżonego i przedstawiać fakty w sposób odmienny niż miały one w rzeczywistości przebieg. Depozycje M. G. znajdowały oparcie w pozostałym materiale dowodowym w postaci przyznania się samego oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu, depozycji świadka P. K. oraz dowodów dokumentarnych. Świadek P. K. oświadczył, iż pojazd typu bus marki C. jest jego własnością, w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, który użyczył w dniu popełnienia przestępstwa oskarżonemu na jego prośbę. Przy zwrocie pojazdu, w którym nie uczestniczył oskarżony, świadek zaobserwował ślady paliwa we wnętrzu pojazdu, jak również metalową beczkę, w której znajdował się olej napędowy, zabraną przez nieustalonego mężczyznę. W ocenie Sądu depozycje świadków nie noszą znamion konfabulacji ani nie zawierają dyskwalifikujących je rozbieżności, które mogłyby podważyć wiarygodność prezentowanej przez nich relacji. Ich zeznania były konsekwentne, jednoznaczne i szczegółowe.

1-2.

1. Protokół oględzin pojazdu,

2. Protokół zatrzymania rzeczy,

3. Protokół oględzin beczki,

4. Dowody dokumentarne.

Dowody z dokumentów są autentyczne i rzetelne. Zostały sporządzone przez powołane do tego podmioty w zakresie ich kompetencji, w sposób szczegółowy i zgodny z prawem. Nie budziły wątpliwości Sądu.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I.

G. S. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 278 § 1 k.k. penalizuje przestępstwo kradzieży polegające na dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej. Przedmiotem ochrony wyżej wymienionego przepisu jest własność, posiadanie oraz inne prawa rzeczowe i obligacyjne do rzeczy ruchomej, co rozumieć należy jako wyodrębniony i mogący samodzielnie występować w obrocie przedmiot materialny, który przedstawia wartość majątkową. Przez zabór należy rozumieć bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej i objęcie jej we władanie przez sprawcę. Dopuścić się go może osoba, która nie ma prawa rzeczą rozporządzać. Do wypełnienia znamion przestępstwa kradzieży konieczne jest zaistnienie okoliczności, że wyjęcie rzeczy spod władztwa następuje wbrew woli osoby nią władającej, a także bez żadnej ku temu podstawy. Działania sprawcy należy uznać za ukończone z chwilą, gdy zawładnął rzecz, objął ją w swoje posiadanie, bez względu na to, bez względu na to, czy zdołał następnie zamiar rozporządzenia tą rzeczą jako swoją urzeczywistnić czy też nie.

Oskarżony G. S. (1) zrealizował znamiona z art. 278 § 1 k.k. w ten sposób, że w dniu 26 lipca 2024 roku na terenie stacji paliw A. mieszczącej się przy ul. (...) w miejscowości M., działając wspólnie i w porozumieniu z dotychczas nieustalonym mężczyzną, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia paliwa w postaci oleju napędowego w ilości 130,29 litrów o wartości 828,64 złotych na szkodę (...) SA z siedzibą przy ul. (...) w miejscowości Z.. Oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa.

Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim w celu uzyskania korzyści majątkowej. Dokonał zaboru mienia bez wiedzy i zgody jego właścicieli, jak też bez żadnej podstawy prawnej. Oddalił się z mieniem z miejsca zaboru, objawiając wolę włączenia go do swojego majątku.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, iż oskarżony G. S. (1) dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu myślnie z zamiarem bezpośrednim. Przypisany oskarżonemu czyn miał charakter zawiniony. W ustalonym bowiem stanie faktycznym oskarżony mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które z uwagi na osobowość oskarżonego mogłyby wpływać ograniczająco na jego zachowania się w sposób zgodny z prawem, czy też okolicznościami, które wyłączałyby jego winę. Ponadto, w ocenie Sądu, przypisany oskarżonemu czyn był bezprawny, a stopień jego społecznej szkodliwości był wyższy niż znikomy.

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

1.6.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

1.7.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

G. S. (1)

I.

I.

Sąd wymierzając oskarżonemu karę kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru kary, uwzględniając charakter przestępczego procederu oraz zachowania podejmowanego przez oskarżonego.

Oskarżony jest człowiekiem dorosłym, w pełni poczytalnym. Z całą pewnością miał świadomość bezprawności i naganności czynu, którego się dopuścił oraz że w świetle okoliczności towarzyszących jego działaniu brak jest jakichkolwiek przesłanek, które usprawiedliwiając jego czyn, wyłączyłyby odpowiedzialność karną.

Rozważając wymiar kary dla oskarżonego Sąd baczył przede wszystkim na to, by sprawcę wychować, spowodować jego krytyczne nastawienie do popełnionego czynu i uświadomić mu nieopłacalność popełniania przestępstw. Tylko taka kara jest sprawiedliwą odpłatą za popełniony czyn, wychowawczo wpłynie na oskarżonego, wdrażając go do przestrzegania porządku prawnego.

Przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 5. Sąd jednak w niniejszej sprawie nie skorzystał z regulacji zawartej w art. 37a § 1 k.k., która w określonych przypadkach umożliwia orzeczenie kary o charakterze nie izolacyjnym.

Sąd stanął na stanowisku, iż przy wielości skazań oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu kara powinna mieć oddziaływania stricte represyjne, gdyż kary łagodniejszego rodzaju okazały się zupełnie nieskuteczne.

W świetle powyższego Sąd uznał, iż kara o charakterze izolacyjnym będzie karą współmierną i dostatecznie dolegliwą, która zagwarantuje osiągnięcie wobec oskarżonego celów kary.

W ocenie Sądu kara tylko kara pozbawienia wolności wzbudzi w oskarżonym poczucie odpowiedzialności i społecznie pożądanych postaw, a także zmotywuje go do trybu życia zgodnego z prawem i zapobiegnie popełnieniu przestępstwa w przyszłości.

Zdaniem Sądu wymierzona kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest właściwą represją za dokonane przestępstwo. Wartość wyrządzonej szkody uzasadnia orzeczenie kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a utrzymywanie sprawcy drobnej kradzieży w zakładzie karnym przez dłuższy czas będzie powodowało większe koszty społeczne niż krótsza ale szybko wykonana kara. Poza tym taka kara umożliwi oskarżonemu szybsze wykonanie orzeczonego obowiązku naprawienia szkody.

Wymierzona kara nie pomija również względów związanych z potrzebą realizacji prewencji ogólnej. Stanowi ona z pewnością sygnał dla społeczeństwa, że każde zachowanie wyczerpujące znamiona przestępstwa spotka się z odpowiednią reakcją prawnokarną. Uczyni ona także zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, wpłynie na kształtowanie pozytywnych postaw wobec prawa oraz umocni takie postawy już istniejące.

Z całą zatem pewnością wymierzona oskarżonemu kara uświadomi mu naganność swojego postępowania, wpływając na niego w sposób wychowawczy. Zdaniem Sądu zmieni też postawę oskarżonego na przyszłość i wykształci u niego choćby minimalny szacunek dla drugiego człowieka. Charakter bowiem popełnionego przez oskarżonego przestępstwa wskazuje, że takich wartości jest on pozbawiony. Na pewno kara tego rodzaju i w takim wymiarze spełni swe cele w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.

G. S. (1)

II.

I.

Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego (...) SA z siedzibą przy ul. (...), (...)-(...) Z., kwotę 828,64 złotych. Wymiar orzeczonego obowiązku odpowiada szkodzie jaką wyrządzono pokrzywdzonemu popełnionym przestępstwem. Szkoda ta nie została dotychczas naprawiono w całości ani w części.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową, rodzinną i możliwości zarobkowe oskarżonego, Sąd w oparciu o dyspozycję art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 240 złotych tytułem kosztów sądowych.

1.1Podpis

Sędzia Piotr Czarnecki