Uzasadnienie z 8 maja 2025, sygn. II K 356/23

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 356/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

H. G.

W 2016 r., ale nie później niż do dnia 22 grudnia 2016 r. na terenie robót budowlanych prowadzonych w miejscowości A. na (...) dokonał przywłaszczenia powierzonych jemu przez Z. Ś. J. z siedzibą w R. rzeczy o łącznej wartości 16.585,94 zł w postaci narzędzi budowlanych o wartości 4.264,51 zł oraz materiału budowlanego o wartości 12.321,43 zł, czym działał na szkodę Z. Ś. J. z siedzibą w R..

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W 2016 r. H. G. i Ś. J. nawiązali współpracę, w ramach której H. G. miał wykonywać prace na zleconych Ś. J. inwestycjach jako jego podwykonawca.

wyjaśnienia oskarżonego

272v

zeznania Ś. J.

10 - 11, 260

H. G. wykonywał na zlecenie Ś. J. m.in. prace związane z montażem instalacji fotowoltaicznej i pompy ciepła na budowie u P. R. w A. oraz przy budowie basenu u G. Ł. w W..

Pracę wykonywał ze swoim ojcem N. G. oraz pracownikami Ś. J., m.in. Ś. A..

wyjaśnienia oskarżonego

272v - 273v

zeznania Ś. J.

10 - 11, 170 - 171, 260v - 262

zeznania Ś. A.

200v

zeznania P. R.

118, 274 - 274v

zeznania G. Ł.

205

zeznania Ś. G. (1)

275 - 275v

zeznania N. G.

275v - 276

Materiały potrzebne do wykonania pracy zapewniał Ś. J.. Ś. J. pobierał je z hurtowni. Zdarzało się jednak, że H. G. również jeździł po materiały budowlane do hurtowni, a ich odbiór dokumentował dokumentem WZ i nie płacił wówczas za nie. Ś. J. upoważnił H. G. do pobierania materiałów budowlanych w przypadku takiej potrzeby i był każdorazowo informowany o pobraniu dodatkowych materiałów z hurtowni. Materiały budowlane zostały wykorzystane w ramach wykonywanych prac budowlanych na zlecenie Ś. J., a niewielki ilości pozostałych materiałów budowlanych trafiły do Ś. J..

wyjaśnienia oskarżonego

272v - 273v

częściowo zeznania Ś. J.

10 - 11, 170 - 171, 260v - 261, 285v - 286

zeznania Ś. A.

200, 274v

zeznania Ś. G. (1)

275 - 275v

zeznania N. G.

275v - 276

Wykonując prace H. G. korzystał ze swoich narzędzi oraz narzędzi powierzonych mu przez Ś. J..

H. G. korzystał m.in. z narzędzi Ś. J. w postaci wkrętarki H., młotka udarowego K., zgrzewarki do rur PP, szlifierki Z..

Część narzędzi przewoził w samochodzie, którym dojeżdżał na budowy, a część zostawiał w garażu Ś. J..

W trakcie wykonywania prac na budowie w A. spaleniu uległa szlifierka Z..

H. G. nie korzystał z miernika cęgowego Ś. J., bowiem miał swój. Ś. J. nie powierzył mu również młotka udarowego Ł., skrzynki narzędziowej z wyposażeniem, wkrętarki Ł., miernika uniwersalnego.

wyjaśnienia oskarżonego

272v - 273v

częściowo zeznania Ś. J.

170 - 171

zeznania Ś. A.

200

zeznania Ś. G. (1)

275 - 275v

zeznania N. G.

275v - 276

Z uwagi na brak płatności ze strony Ś. J. całości umówionego wynagrodzenia, H. G. postanowił porzucić współpracę z nim po zakończeniu pracy w A. i wyjechać za granicę.

Wszystkie narzędzia, które zostały mu powierzone przez Ś. J. i które były wówczas w jego posiadaniu, pozostawił w miejscu swojego zamieszkania w K., umożliwiając tym samym ich odbiór przez Ś. J..

Wyjeżdżając za granicę H. G. nie brał ze sobą żadnych narzędzi.

wyjaśnienia oskarżonego

272v = 273

zeznania Ś. G. (1)

275 - 275v

zeznania Ś. A.

200, 274v

zeznania P. R.

274 - 274v

zeznania N. G.

Ś. J. po wyjeździe H. G. do pracy za granicę przyjechał na teren posesji w K. celem odebrania swoich narzędzi. N. G. udostępnił mu pomieszczenia gospodarcze, a Ś. J. mógł wskazać, które narzędzia należą do niego.

Ś. J. zabrał wówczas m.in. wkrętarkę H. i młotek udarowy K.. Ś. J. pomimo takiej możliwości nie odebrał zgrzewarki do rur PP i odkurzacza.

wyjaśnienia oskarżonego

272 - 273v, 293

częściowo zeznania Ś. J.

170 - 171, 285v - 286

zeznania N. G.

276

zeznania Ś. G. (1)

275 - 275v

W dniu 4 grudnia 2017 r. Ś. J. skierował do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy pozew przeciwko H. G. o zapłatę kwoty 19.702,65 zł. Sprawa została pierwotnie zarejestrowana pod sygn. akt VIII GNc 9073/17, a następnie pod sygn. akt VIII GC 809/18.

W uzasadnieniu wskazał, że wierzytelność wynika z ustnych umów pomiędzy nim a H. G., których przedmiotem była sprzedaż narzędzi i materiałów budowlanych oraz usługi budowlane. Ś. J. w treści pozwu wskazał, iż dokonał wyceny sprzedanych H. G. narzędzi i materiałów budowlanych oraz wykonanych na jego rzecz usług budowlanych.

Pozew został podpisany przez Ś. J. osobiście. Ś. J. nie był reprezentowany w tym postępowaniu przez pełnomocnika. H. G. nie stawił się na rozprawie i postępowanie zostało zakończone wydaniem wyroku zaocznego z dnia 12 września 2018 r. zasądzającego kwotę 19.702,65 zł od H. G. na rzecz Ś. J..

zeznania Ś. J.

10 - 11

dokumenty w postaci pozwu, protokołu rozprawy zgromadzone w aktach SR w Bydgoszczy VIII GC 809/18

k. 2 - 5 , 20 - 23, 34 akt VIII GC 808/18

odpis wyroku

121

H. G. dowiedział się o wyroku zasądzającym po powrocie zza granicy.

wyjaśnienia oskarżonego

272 - 273v

Prowadzone postępowanie egzekucyjne zostało umorzone wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji.

Wówczas Ś. J. w 2022 r. zdecydował się na złożenie zawiadomienia do prokuratury.

zeznania Ś. J.

10 - 11, 260v - 261

postanowieniem komornika sądowego z dnia 7 lutego 2020 r., KM (...)18

5

W zawiadomieniu z dnia 13 czerwca 2022 r. skierowanym do Prokuratury Rejonowej w Grudziądzu pełnomocnik działająca w imieniu Ś. J. wskazała, że Ś. J. i H. G. łączyła ustna umowa o prace budowlane i pomimo wykonania umowy, należności nie zostały zapłacone. Wskazała również, że H. G. miał zapewniać, że należność zostanie uregulowana, a Ś. J. podejmował czynności prawne mające na celu uzyskanie dobrowolnej zapłaty należności za wykonaną umowę. Ponadto w zawiadomieniu wskazano, iż szkoda została określona na łączną kwotę 19.702,65 zł, na którą składa się należność główna wynikająca z faktur.

zawiadomienie

1 - 2

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

H. G.

W 2016 r., ale nie później niż do dnia 22 grudnia 2016 r. na terenie robót budowlanych prowadzonych w miejscowości A. na działce numer (...) dokonał przywłaszczenia powierzonych jemu przez Z. Ś. J. z siedzibą w R. rzeczy o łącznej wartości 16.585,94 zł w postaci narzędzi budowlanych o wartości 4.264,51 zł oraz materiału budowlanego o wartości 12.321,43 zł, czym działał na szkodę Z. Ś. J. z siedzibą w R..

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Za nieudowodnione uznano, iż H. G. przywłaszczył powierzone mu przez Ś. J. materiały budowlane i narzędzia.

zeznania Ś. J.

10 - 11, 170 - 171, 260v - 261

dokumenty przygotowane przez Ś. J. w postaci zestawienia narzędzi, zleceń i faktur

174 - 175,

k. 2 - 5 akt VIII GC 809/18

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia H. G. sąd ocenił jako wiarygodne, bowiem w swej treści były jasne, logiczne, a nadto znalazły wsparcie nie tylko w zeznaniach N. G. i Ś. G. (1), ale również Ś. A..

Przede wszystkim oskarżony logicznie wyjaśnił, iż wprawdzie pobierał materiały budowlane z hurtowni, jednakże bynajmniej nie na własny użytek, ale na potrzeby prowadzonych prac zleconych przez Ś. J. i na ten cel zostały wykorzystane. Zaznaczyć należy, iż sam pokrzywdzony potwierdzał wprawdzie, że H. G. był przez niego upoważniony do pobierania materiałów, jednakże wskazywał, iż oskarżony pobrał zbyt dużo materiałów na kwotę 12.321,43 zł. Niemniej jednak zeznania pokrzywdzonego w tym zakresie nie były w stanie podważyć wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, bowiem to depozycje oskarżonego znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadków, w szczególności Ś. A. i N. G.. Otóż Ś. A. wskazywał, że Ś. J. był informowany o tym, że jest pobierany materiał budowlany z hurtowni - przeważnie był informowany, że jadą do hurtowni, a zdarzało się że mówiono mu o tym na drugi dzień. Świadek podkreślał, że nie zdarzyło się, żeby coś zostało zabrane poza wiedzą Ś. J., materiały były zużywane na bieżąco, a to co zostało, to "pan Ś. sam wywoził", Podobnie N. G. wskazywał, że materiały budowlane, które zostały, trafiały do Ś. J..

W zakresie zaś dotyczącym braku rozliczenia się z powierzonych narzędzi, oskarżony potwierdzał, iż w pracy wykorzystywał narzędzia powierzone mu przez Ś. J., a okoliczność ta jawiła się jako bezsporna. Dalej sąd zważył, iż wyjaśnienia w zakresie, w jakim oskarżony przeczył, by przywłaszczył powierzone mu narzędzia, w pełni korespondowały z okolicznościami dotyczącymi jego zachowania, jak i zeznaniami N. G. i Ś. G. (1), a częściowo nawet zeznaniami Ś. J.. Otóż z relacji oskarżonego wynikało, iż z uwagi na to że współpraca z Ś. J. nie była satysfakcjonująca wobec braku zapłaty należnego mu wynagrodzenia, zmuszony był wyjechać za granicę, a powierzone mu narzędzia pozostawił na swojej posesji, umożliwiając tym samym Ś. J. ich odbiór, z czego pokrzywdzony skorzystał. Zaznaczyć trzeba, iż sam pokrzywdzony potwierdził, że odebrał część sprzętu bezpośrednio z posesji oskarżonego, co odbyło się w obecności N. G.. Co więcej, to z relacji Ś. J., jak i N. G. wynikało, że pokrzywdzonemu udostępniono narzędzia znajdujące się na terenie posesji celem sprawdzenia, które należą do niego. Wreszcie z relacji N. G. i Ś. G. (1) wynikało, iż wówczas pokrzywdzony nie wskazywał, by czegoś brakowało. W zakresie zaś dotyczącym konkretnych narzędzi, z których korzystał oskarżony i które zostały odebrane przez pokrzywdzonego, sąd w całości oparł się na relacji oskarżonego, nie znajdując podstaw do jej zakwestionowania, w sytuacji gdy jedyny dowód przeciwny stanowiły zeznania pokrzywdzonego, których wiarygodność budziła daleko idące wątpliwości (omówione szczegółowo w dalszej części uzasadnienia). Sąd nie miał powodu, by kwestionować zapewnienia oskarżonego, że zgrzewarka do rur PP i odkurzacz nadal pozostały na jego posesji, w sytuacji gdy jednocześnie deklarował możliwość przekazania ich w każdej chwili pokrzywdzonemu, czym ten nie był jednak zainteresowany.

Wreszcie sąd dał wiarę oskarżonemu co do kwestii braku płatności ze strony Ś. J. oraz motywacji, jak legła u podstaw decyzji o porzuceniu współpracy z Ś. J., bowiem w pełni znalazły wsparcie w zeznaniach N. G. i Ś. G. (1). Zaznaczyć należy, iż wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie logiczne korespondowały z zeznaniami Ś. A., który wskazywał iż również odchodził z pracy u pokrzywdzonego z uwagi na trudności z płatnością wynagrodzenia ze strony Ś. J., jak i P. R., który wskazywał iż oskarżony pożyczał od niego pieniądze na paliwo i skarżył się na brak płatności ze strony Ś. J..

Podkreślenia wymaga, iż zdaniem sądu wyrok Sądu Rejonowego
w Bydgoszczy wydany w sprawie VIII Gc 809/18 nie podważał wiarygodności relacji oskarżonego. Zaznaczyć trzeba, iż
w przywołanym postępowaniu oskarżony nie podjął w żadnym zakresie obrony przed sformułowanym przez pokrzywdzonego roszczeniem, nie odebrał osobiście żadnej korespondencji, a wydane orzeczenie miało charakter zaoczny.

W tym miejscu wskazać również trzeba, iż sąd dostrzegł pewne rozbieżności pomiędzy relacjami oskarżonego, jak i wspierającymi je zeznaniami świadków N. G., Ś. G. (1) czy Ś. A., jednakże podkreślenia wymaga iż nie dotyczyły one zasadniczych kwestii, zaś zważywszy na upływ niemal 8 lat od zdarzeń do chwili złożenia zeznań przed sądem, jawią się jako w pełni naturalne.

zeznania Ś. G. (1)

Zeznania Ś. G. (1) również jawiły się jako jasne, przekonujące i korespondujące z wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami N. G., jak i Ś. A., wobec czego sąd obdarzył je walorem wiarygodności. Sąd dał również wiarę zeznaniom Ś. G. (1) , iż wyjeżdżając do pracy za granicę, oskarżony H. G. nie wziął ze sobą żadnych narzędzi, bowiem w tym zakresie pozostawały w pełni spójne z zeznaniami N. G., a sąd nie dysponował żadnym dowodem przeciwnym.

zeznania Ś. A.

Zeznania Ś. A. także dostarczyły materiału dowodowego wspierającego relację oskarżonego, w szczególności w zakresie dotyczącym pobierania materiałów budowlanych z hurtowni i informowania o tym Ś. J., jak i trudności z płatnościami z jego strony za wykonaną pracą. Zaznaczyć należy, iż świadek nie był zainteresowany określonym rozstrzygnięciem sprawy, a zatem jego zeznania jawiły się jako bezstronne.

zeznania P. R.

Zeznania P. R. sąd ocenił jako jasne, wewnętrznie niesprzeczne, a nadto logiczne, wobec czego sąd nadał im walor wiarygodności.

częściowo zeznania Ś. J.

Zeznania G. Ł. sąd ocenił jako jasne
i niekwestionowane, przy czym nie miały one większego znaczenia dla ustaleń faktycznych sprawy.

częściowo zeznania Ś. J.

Sąd dał wiarę zeznaniom Ś. J. w ograniczonym zakresie, tj. takim w jakim pozostawały w zgodzie z materiałem dowodowym uznanym przez sąd za wiarygodny.

protokół rozprawy w sprawie SR w Bydgoszczy VIII GC 809/18, odpis wyroku wydanego w tej sprawie

Dokumenty urzędowe, których autentyczność nie była kwestionowana w toku postępowania.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

zeznania Ś. J.

Zaznaczyć należy, iż akt oskarżenia opierał się na zeznaniach Ś. J. jako jedynym dowodzie, który miał potwierdzać sprawstwo H. G., niemniej jednak w ocenie sądu zeznania te nie zasługiwały na obdarzenie ich walorem wiarygodności.

W pierwszej kolejności szczególnego podkreślenia wymaga, iż wersje wydarzeń prezentowanych przez Ś. J. są różne na potrzeby postępowań cywilnego i karnego, co prowadzi do wniosku o instrumentalnym wykorzystywaniu tych postępowań. Otóż w pozwie skierowanym do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy Ś. J. twierdził, że sprzedał H. G. narzędzia
i materiały budowlane oraz usługi budowlane, za które H. G. nie zapłacił łącznej kwoty 19.702,65 zł. Zaznaczenia wymaga, iż pozew został złożony osobiście przez Ś. J.. Wprawdzie sam Ś. J. tłumaczył, że został przygotowany przez pełnomocnika, to jednak wskazać trzeba, iż to Ś. J. podpisał się pod treściami w nimi zawartymi, a jako profesjonalista prowadzący działalność gospodarczą winien mieć świadomość wagi treści oświadczeń kierowanych do sądu. Z kolei w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa pełnomocnik reprezentująca Ś. J. powoływała się na łączącą oskarżonego i pokrzywdzonego umowę o prace budowlane i brak zapłaty H. G. za wykonane przez Ś. J. usługi o wartości 19.702,65 zł, które miały zostać udokumentowane fakturami. Rzecz jednak w tym, że takowe faktury nie zostały przedłożone ani w ramach postępowania cywilnego, ani karnego, zaś sam Ś. J. w postępowaniu karnym złożył zeznania przedstawiające stan faktyczny całkowicie odmienne od treści pozwu, jak i zawiadomienia. Nadto treść zawiadomienia wskazuje, iż kwota 19.702,65 zł (a zatem ta sama która w ramach postępowania przed Sądem Rejonowym w Bydgoszczy wynikać miała ze sprzedaży narzędzi, materiałów budowlanych oraz usług budowlanych) tym razem w całości wynikać miała z prac budowlanych rzekomo wykonanych przez Ś. J. na rzecz H. G.. Oznacza to, iż treść zawiadomienia pozostawała w sprzeczności z zeznaniami następnie złożonymi przez Ś. J., a w swej treści przekazano organom ścigania informacje nie znajdujące potwierdzenia w żadnym z dowodów. Niewątpliwie przekazywanie organom ścigania informacji nierzetelnych z jednoczesnym żądaniem prowadzenia w tym zakresie postępowania karnego musi budzić zastrzeżenia. Dodatkowo zaznaczyć trzeba, iż sam fakt zgłoszenia rzekomego przestępstwa miał miejsce dopiero w 2022 r., zaś sam Ś. J. składając zeznania, przyznał iż zawiadomienie prokuratury zostało złożone z uwagi na brak możliwości wyegzekwowania od H. G. należności wynikającej z wyroku SR w Bydgoszczy, "żeby nie doszło do przedawnienia" (k. 260v). Zdaniem sądu prowadzi to do wniosku, iż postępowanie karne miało być środkiem do zmobilizowania H. G. do płatności należności zasądzonej wyrokiem w sprawie (...).

Przechodząc już z kolei do oceny treści zeznań Ś. J. złożonych w ramach postępowania karnego i wskazujących na sprawstwo H. G., to sąd ocenił je jako nieprzekonujące, bowiem nie znalazły żadnego wsparcia w zgromadzonym materiale dowodowym i pozostawały sprzeczne z dowodami uznanymi przez sąd za wiarygodne.

Przede wszystkim wskazać należy, iż Ś. J. utrzymywał, że H. G. z jego upoważnienia pobrał nadmiarowo materiały budowlane w hurtowni, które nie zostały następnie wykorzystane w ramach zleconych prac budowlanych i nie zostały mu zwrócone (tj. H. G. nie rozliczył się z nich). Tego rodzaju zeznania pokrzywdzonego należało ocenić jako gołosłowne. Wskazać bowiem trzeba, iż w treści swych zeznań Ś. J. nie sprecyzował w żaden sposób rodzaju i ilości owych materiałów budowlanych, poprzestając na ogólnych twierdzeniach. Dopytywany w tym zakresie przez sąd, wskazywał iż zestawienie owych materiałów budowlanych złożył w ramach postępowania cywilnego. Niemniej jednak do owego pozwu Ś. J. dołączył wykaz narzędzi i zleceń wraz z określonymi kwotami, z którego bynajmniej nie wynika rodzaj, ilość i wartość rzekomo przywłaszczonych materiałów budowlanych (k. 6 akt VIII GC 809/18). Z kolei w ramach postępowania karnego Ś. J. dostarczył dodatkowo wykaz faktur odnoszących się do określonych realizacji (na co wskazują nazwy (...), (...)), jednak z tego dokumentu również nie wynika rodzaj i ilość owych materiałów budowlanych, a wnioskować można jedynie o ich wartości (k. 175). Tym samym owa wartość materiałów budowlanych tj. kwota 12.321,43 zł zasadza się na arbitralnym stwierdzeniu samego pokrzywdzonego. Niewątpliwe zaś samo twierdzenie pokrzywdzonego sprowadzające się w istocie do zapewnienia, że H. G. przywłaszczył materiały budowlane o określonej wartości, jednakże bez wskazania rodzaju i ilości konkretnych materiałów budowlanych, nie może prowadzić do przypisania odpowiedzialności karnej. Nie przekonuje również w tym zakresie twierdzenie Ś. J., iż przygotowując zestawienie owych faktur, miał również zestawienie przywłaszczonych materiałów budowlanych, jednakże trzy razy padł mu system w komputerze i nie może tego odzyskać. Wątpliwości budzi okoliczność, że pomimo owej trzykrotnej awarii systemu komputerowego, pokrzywdzony zachował jednak zestawienie faktur, które przedłożył na potrzeby postępowania karnego (k. 175), a nie zachował zestawienia materiałów budowlanych, a nadto mając na uwadze okoliczność dochodzenia określonego roszczenia, nie zabezpieczył odpowiednio owego zestawienia materiałów, choćby poprzez sporządzenie wydruku. Sugestia pokrzywdzonego o możliwości zwrócenia się przez sąd do hurtowni, żeby zweryfikować faktury, pozostawała bezprzedmiotowa dla rozstrzygnięcia tej kwestii. Pozyskanie faktur bezpośrednio z hurtowni mogłoby potwierdzać bowiem jedynie okoliczność, iż określonego rodzaju materiały budowlane zostały pobrane, a nie to że nie zostały w całości wykorzystane na potrzeby konkretnych realizacji i rzekomo przywłaszczone przez H. G.. Wreszcie jednak zeznania Ś. J. dotyczące rzekomego przywłaszczenia materiałów budowlanych przez H. G. nie znalazły potwierdzenia w żadnym z przeprowadzonych dowodów, a pozostawały w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego oraz zeznaniami świadków.

Oceniając z kolei zeznania Ś. J. w zakresie dotyczącym pomówienia H. G. o przywłaszczenie narzędzi, to również w tym zakresie ich wiarygodność budziła daleko idące wątpliwości sądu. Otóż uwagę zwraca okoliczność, iż składając zeznania po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym Ś. J. bynajmniej nie wspomniał o tym, iż po zakończeniu współpracy miał możliwość odebrania powierzonych narzędzi z terenu posesji H. G.. Dopiero podczas ponownego przesłuchania wskazał, iż był w miejscu zamieszkania H. G. w K. i odzyskał cześć narzędzi powierzonych oskarżonemu i właśnie tego odzyskanego sprzętu nie uwzględnił w wykazie. Sąd zwrócił jednak uwagę, iż okoliczności dotyczące owego odebrania narzędzi w całkowicie innym świetle przedstawiały się w relacjach H. G., Ś. G. (1) i N. G. złożonych podczas rozprawy (świadkowie Ś. G. (2) i N. G. po raz pierwszy zostali przesłuchani dopiero na etapie postępowania sądowego). Otóż w szczególności z relacji tych wynikało, że Ś. J. w trakcie wizyty w miejscu zamieszkania H. G. miał możliwość odebrania wszystkich narzędzi, które wówczas znajdowały się w posiadaniu oskarżonego, a pomimo tego nie odebrał zgrzewarki do rur PP oraz odkurzacza. Co więcej, z relacji świadków wynikało, iż pokrzywdzony nie zgłaszał wówczas zastrzeżeń, iż brakuje jakiegoś sprzętu. Sam Ś. J. zapytany przez sąd o te okoliczności podczas kolejnej rozprawy potwierdził, iż podczas wizyty w K. spotkał się z N. G. i miał możliwość pokazania, który dokładnie sprzęt stanowi jego własność. Odnośnie nieodebranego sprzętu, wskazał m.in., iż możliwe że podczas odbierania sprzętu była tam również zgrzewarka do rur PP, jednakże jeżeli nie był pewien, że jest jego, to nie zabierał (k. 286). Z kolei ów odkurzacz, o którym wyjaśnił oskarżony, nie znajdował się nawet na liście sprzętu rzekomo przywłaszczonego przez oskarżonego. W ocenie sądu świadczy to o wybiórczym zainteresowaniu pokrzywdzonego co do odzyskania określonych sprzętów. Co więcej, to Ś. J. już na etapie postępowania sądowego nie był zainteresowany przekazaniem mu zgrzewarki i odkurzacza, pomimo iż na taką możliwość wskazywał H. G. (k. 293).

Wreszcie sąd zwrócił uwagę, iż Ś. J. deklarował, że w całości zapłacił H. G. za wykonane usługi. Niemniej jednak zeznania te pozostawały w sprzeczności z relacjami H. G., N. G., Ś. G. (1). Zaznaczyć przy tym trzeba, iż również świadek P. R., który nie był w żaden sposób zainteresowany określonym sposobem zakończenia sprawy potwierdzał, iż to H. G. skarżył się na brak płatności ze strony Ś. J. i pożyczał od świadka pieniądze na paliwo. Podobnie Ś. A., tj. pracownik pokrzywdzonego w swej relacji wskazywał na trudności z płatnościami ze strony Ś. J.. Zeznania przywołanych świadków potwierdzają zatem relację H. G. o zakończeniu współpracy z Ś. J. z uwagi na brak realizacji obowiązku wypłaty wynagrodzenia przez niego za wykonane prace i tym samym potrzebie wyjazdu za granicę celem zapewnienia bytu rodzinie, przecząc jednocześnie zapewnieniom pokrzywdzonego, jakoby zapłacił oskarżonemu w całości za wykonaną pracę. Na uwagę zasługuje okoliczność, że podczas rozprawy w dniu 7 lutego 2025 r. pokrzywdzony wskazał, iż brał od H. G. potwierdzenia zapłaty wynagrodzenia i najprawdopodobniej nimi dysponuje, jednakże podczas kolejnej rozprawy oświadczył, iż ich nie posiada. Zdaniem sądu jako niewiarygodne jawi się, by Ś. J. wchodząc w spór sądowy z H. G. i żądając od niego zapłaty, nie zachował jednocześnie potwierdzeń wypłaty środków pieniężnych dokonanych na jego rzecz, gdyby w istocie nimi dysponował. Wskazane okoliczności również w ocenie sądu rzutują na ocenę wiarygodności depozycji pokrzywdzonego w pozostałym zakresie, podważając możliwość dokonania na ich podstawie rzetelnych ustaleń faktycznych.

Wreszcie zdaniem sądu okoliczności wspierającej twierdzenia Ś. J. nie stanowi okoliczność, iż w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Bydgoszczy, sygn akt VIII GC 809/18 zasądzono na jego rzecz w całości kwotę dochodzoną od H. G.. Podkreślenia wymaga, iż postępowanie miało charakter zaoczny, H. G. w ogóle nie podjął obrony w tym postępowaniu, zaś rozstrzygnięcie sądowe zostało oparte w całości na twierdzeniach i wyliczeniach przedstawionych przez pokrzywdzonego w pozwie i zestawieniu, przy czym raz jeszcze podkreślenia wymaga, iż stan faktyczny przedstawiony w pozwie był całkowicie odmienny niż w relacji pokrzywdzonego przedstawionej w postępowaniu karnym. W takiej sytuacji rozważenia może nawet wymagać, czy zachowanie pokrzywdzonego w ramach postępowania cywilnego nosiło znamiona oszustwa sądowego poprzez wprowadzenie sądu w błąd co do okoliczności faktycznych stanowiących podstawę żądania, jednakże rozstrzygnięcie tej kwestii wykracza poza ramy przedmiotowego postępowania.

dokumenty przygotowane przez Ś. J. w postaci zestawienia narzędzi, zleceń i faktur

Dokumenty stanowiły dowód jedynie tego, iż dokumenty o takiej treści zostały przygotowane i złożone przez pokrzywdzonego w postępowaniu cywilnym (jako wyliczenie materiałów budowlanych, usług i narzędzi rzekomo sprzedanych H. G.), jak i w postępowaniu karnym (tym razem jako wyliczenie materiałów budowlanych i narzędzi rzekomo przywłaszczonych przez H. G.).

W tym miejscu zaznaczyć należy, iż przesłuchując oskarżonego podczas rozprawy sąd posiłkowo korzystał z zestawienia narzędzi po to, by oskarżony mógł odnieść się do konkretnych zarzutów formułowanych pod jego adresem przez pokrzywdzonego.

Podobnie wskazać należy, iż dokument w postaci pozwu stanowił dowód jedynie tego, iż dokument takiej treści został sporządzony i przedłożony przez Ś. J..

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

Dokument niekwestionowany, jednakże pozostający bez znaczenia dla ustaleń faktycznych sprawy.

dokumenty zawierające tajemnicę komorniczą

Pozyskane w toku postępowania przygotowawczego informacje od komorników sądowych dotyczące prowadzonych wobec H. G. postępowań egzekucyjnych nie miały znaczenia dla ustaleń faktycznych sprawy.

Podobnie zgromadzone odpisy orzeczeń zapadłych w postępowaniach cywilnych toczących się przeciwko H. G. nie wpływały na kwestię ustaleń faktycznych sprawy, przy czym ich treść, jak i autentyczność nie były kwestionowane w toku postępowania.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒3.5. Uniewinnienie

1

H. G.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

H. G. zarzucono przywłaszczenie powierzonych mu przez Ś. J. rzeczy o łącznej wartości 16.585,94 zł w postaci narzędzi budowlanych o wartości 4.264,51 zł oraz materiału budowlanego o wartości 12.321,43 zł.

Odnośnie zachowania dotyczącego zarzutu przywłaszczenia materiałów budowlanych wskazać należało, iż przeprowadzone postępowanie dowodowe nie potwierdziło, by doszło do tego rodzaju zachowania ze strony oskarżonego. Zeznania Ś. J. okazały się w tym zakresie gołosłowne, bowiem nie znalazły wsparcia w materiale dowodowym, a nadto jego stanowisko zostało ocenione przez sąd jako sprzeczne, w zależności od rodzaju postępowania w którym zostało zaprezentowane. Wbrew zapewnieniom pokrzywdzonego, dowodu wspierającego w tym zakresie nie stanowiło zestawienie przygotowane przez pokrzywdzonego, w którego treści próżno było szukać rodzaju i ilości owych materiałów budowlanych. W istocie zatem materiał dowodowy wskazujący na sprawstwo oskarżonego sprowadzał się do twierdzenia pokrzywdzonego, iż H. G. przywłaszczył materiały budowlane niesprecyzowanego rodzaju i nieokreślonej ilości o wartości podawanej przez pokrzywdzonego. Oparcie skazania na takim materiale dowodowym stanowiłoby naruszenie podstawowych zasad procesu karnego, w którym owo sprawstwo winno zostać udowodnione.

Z kolei w zakresie dotyczącym zachowania polegającego na rzekomym przywłaszczeniu narzędzi budowlanych, to sąd ustalił, że w ramach wykonywanej na rzecz Ś. J. pracy, H. G. korzystał z powierzonych mu przez niego narządzi. Następnie po zerwaniu współpracy narzędzia, które w tym czasie były w jego posiadaniu, zabrał na teren swojej posesji. Niemniej jednak w ocenie sądu okoliczność ta bynajmniej sama w sobie nie świadczy jeszcze o tym, że po stronie oskarżonego powstał zamiar ich przywłaszczenia. Dla przyjęcia realizacji znamion przestępstwa przywłaszczenia od strony podmiotowej konieczne jest bowiem wykazanie, że oprócz obiektywnego rozporządzenia przez sprawcę cudzą rzeczą, jego działaniu towarzyszył zamiar tzw. animus rem sibi habendi, tj. zamiar zatrzymania tej rzeczy dla siebie albo dla innej osoby, bez żadnego ku temu tytułu i ekwiwalentu (por. wyrok SN z 6 stycznia 1978 r., V KR 197/77, OSNPG 1978, nr 6, poz. 64; wyrok SN z 9 grudnia 2003 r., III KK 165/03, LEX nr 140098). Przestępny zamiar działania specjalizowanego w art. 284 § 1 kk, określany jako animus rem sibi habendi, sprowadza się do istnienia po stronie sprawcy zamiaru powiększenia swego majątku kosztem majątku osoby pokrzywdzonej (por. wyrok SN z 11 marca 2003 r., V KK 212/02, LEX nr 77007). Tymczasem należało zwrócić uwagę na okoliczności, jakie towarzyszyły zachowaniu oskarżonego. Ś. J. nie wypłacał oskarżonemu należnego mu wynagrodzenia, w związku z czym oskarżony stanął w obliczu potrzeby szybkiego wyjazdu za granicę celem zarobkowania na utrzymanie rodziny. W tej sytuacji narzędzia Ś. J. zabezpieczył na swojej posesji. Podkreślenia przy tym wymaga, iż oskarżony nie sprzedał narzędzi, nie ukrył ich, ani nie zabrał ze sobą za granicę, lecz wyłącznie przechował je u siebie, umożliwiając Ś. J. ich swobodny odbiór. Dalej zdaniem sądu nie do przecenienia są również okoliczności, w jakich Ś. J. dokonał częściowego odbioru narzędzi. Otóż N. G. umożliwił mu swobodny dostęp do pomieszczeń gospodarczych, a pokrzywdzony miał możliwość wypowiedzenia się co do tego, które sprzęty stanowiły jego własność. Bynajmniej nie nastąpiło to na przykład w ten sposób, że N. G. wydał przygotowaną wcześniej rzecz, odmawiając pokrzywdzonemu przyjrzenia się pozostałym sprzętom zgromadzonym na terenie posesji. Sam zaś pokrzywdzony był wybiórczo zainteresowany odbiorem narzędzi, o czym świadczy okoliczność, iż pozostawił na posesji zgrzewarkę do rur PP oraz odkurzacz i nie był zainteresowany odzyskaniem tych sprzętów również na etapie postępowania sądowego, licząc na zasądzenie przez sąd obowiązku naprawienia szkody (co nie mogło nastąpić z uwagi na treść art. 415 kpk). Zdaniem sądu przytoczone okoliczności przeczyły temu, iż oskarżony przechowując narzędzia budowlane na terenie swojej posesji, działał motywowany zamiarem ich przywłaszczenia. W takiej sytuacji należałoby bowiem spodziewać się ukrycia owych narzędzi, bądź też zabrania ich ze sobą do pracy za granicą. W konsekwencji sąd uniewinnił oskarżonego od zarzuconego mu czynu.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Jak wskazano wyżej w ocenie sądu zawiadomienie złożone w niniejszej sprawie miało charakter instrumentalny, zmierzający do wyegzekwowania należności zasądzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy w sprawie VIII GC 809/18. Niemniej jednak pomimo istniejącego w obrocie prawnym prawomocnego rozstrzygnięcia, pełnomocnik we wnioskach końcowych podczas rozprawy wnosił o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego Ś. J..

Niemniej jednak takie stanowisko nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym porządku prawnym. Nawet w przypadku ewentualnego uznania winy H. G. w przedmiotowym postępowaniu, nie doszłoby do orzeczenia obowiązku naprawienia szkody z uwagi na treść art. 415 § 1 kpk.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2

Sąd w związku z uniewinnieniem oskarżonej orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 632 pkt 2 kpk.

Podpis