sygn. IV CNP 90/11 18 stycznia 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 18 stycznia 2012, sygn. IV CNP 90/11

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Typ sprawy sprawa nieprocesowa
Etap apelacja - postępowanie nieprocesowe
Tryb posiedzenie niejawne
Tematy
dział spadku spadek
Role w sprawie
powód Skarb Państwa uczestnik postępowania apelujący / skarżący uczestnik
Data orzeczenia 18 stycznia 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Dariusz Dończyk
Sygn. akt IV CNP 90/11
POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania G. P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w S.
z dnia 13 kwietnia 2011 r., w sprawie z wniosku B. P.
przy uczestnictwie K. P. i G. P.
o dział spadku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 18 stycznia 2012 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Uczestniczka postępowania G. P. wniosła skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z
dnia 13 kwietnia 2011 r. oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu
Rejonowego w S. z dnia 14 września 2010 r. w przedmiocie działu spadku. W
skardze, którą zaskarżono postanowienie Sądu Okręgowego w całości, w ramach
podstawy naruszenia przepisów postępowania zarzucono naruszenia: art. 199 § 1
pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 684 k.p.c., art. 355 § 1 k.p.c., art. 617 i art.
618 k.p.c., natomiast w ramach podstawy naruszenia prawa materialnego: art. 20,
art. 215 § 2, art. 218 § 2 i art. 220 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo
spółdzielcze oraz art. 15 i art. 11 ust. 21
ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.
Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że zaskarżone orzeczenie jest niezgodne z art.
618, art. 355 § 1 i art. 684 k.p.c., art. 215 § 2, art. 218 § 2 i art. 220 ustawy z dnia
16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze oraz art. 11 ust. 21
i art. 15 ustawy o
spółdzielniach mieszkaniowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem
powinna spełniać warunki określone w art. 4245
§ 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., w tym
uprawdopodobnienie szkody spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia
(art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie to ma związek z art. 4171
§ 2 k.c., który
określa materialne przesłanki odpowiedzialności Skarbu Państwa za wydanie
orzeczenia niezgodnego z prawem. Obliguje to skarżącego do złożenia
oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju, rozmiaru
i związku przyczynowego pomiędzy wydanym orzeczeniem a szkodą. Skarżący
winien uprawdopodobnić wyrządzenie szkody, a więc ją wykazać przy użyciu
dowodów lub innych środków, niespełniających wymagań wynikających
z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.). Skarżąca nie
uprawdopodobniła, że poniosła szkodę i jej wysokości. Twierdzenie o poniesionej
szkodzie jest oparte na założeniu, sprzecznym z ustaleniem dokonanym
w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że nie wygasło spółdzielcze lokatorskie
prawo do lokalu wraz ze śmiercią męża powódki, z którym to prawem
nierozerwanie jest związane prawo do wkładu mieszkaniowego. Jak jednak podnosi
3
się w skardze, sprawa „o ustanowienie spółdzielczego prawa do przedmiotowego
lokalu na rzecz powódki” (uczestniczki postępowania) zawisła przed Sądem
Okręgowym w S. Zaskarżone skargą orzeczenie jest wiążące jedynie pomiędzy
uczestnikami postępowania działowego, nie wiąże natomiast spółdzielni
mieszkaniowej, w tym sensie, że przesądza w stosunku do niej o wygaśnięciu
spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego oraz o istnieniu i
wysokości wierzytelności z tytułu wkładu mieszkaniowego przysługującej
uczestnikom postępowania działowego. Zaskarżone skargą orzeczenie będzie więc
skuteczne wówczas, gdy – tak jak przyjął Sąd Okręgowy – wygasło spółdzielcze
lokatorskie prawo do lokalu.
W odniesieniu do szkody spowodowanej zaskarżonym orzeczeniem na
skutek wadliwego oszacowania wartości wkładu mieszkaniowego, stwierdzić
należy, iż w skardze w żaden sposób nie uprawdopodobniono doznanej przez to
szkody, powołując się jedynie ogólnie na to, że oszacowanie dokonywane na
podstawie art. 11 ust. 21
ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych jest z reguły
korzystniejsze dla członków spółdzielni. Ponadto oszacowanie wysokości wkładu
mieszkaniowego dokonane na potrzeby działu spadku między uczestnikami tego
postępowania nie jest wiążące dla spółdzielni mieszkaniowej jako dłużnika
z wierzytelności obejmującej zwrot wkładu mieszkaniowego, skoro nie była ona
uczestnikiem postępowania o dział spadku. Sama uczestniczka postępowania
stwierdza w uzasadnieniu skargi, że dokonanie działu spadku w postaci przyznania
jedynie ułamka w wierzytelności przysługującej wobec spółdzielni mieszkaniowej
nie wywołuje żadnych skutków prawnych (…) i nie różni się od postanowienia
o stwierdzeniu nabycia spadku.
Uprawdopodobnieniem wyrządzenia szkody spowodowanej wydaniem
zaskarżonego orzeczenia nie jest również powołanie się na poniesienie kosztów
związanych z udziałem w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem
zaskarżonym skargą na jego niezgodność z prawem (por. postanowienia Sądu
Najwyższego: 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, Lex nr 852618, z dnia 27 lipca
2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 25 maja 2007 r.,
III CNP 30/07, Lex Nr 347349, z dnia 16 października 2009 r., IV CNP 54/09,
4
Lex nr 852573). Szkoda tego rodzaju pozostaje bowiem poza związkiem
przyczynowym z wydaniem prawomocnego orzeczenia zaskarżonego skargą.
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248
§ 1
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
md.
md