Uzasadnienie z 12 maja 2025, sygn. II K 1060/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1060/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

B. K.

czyn opisany w części wstępnej wyroku, tj. występek z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  Pokrzywdzony K. S. 18 marca 2023 r. w N. spotkał się z B. K. i G. K. (1) – mężczyźni razem spożywali alkohol.

2.  W pewnym momencie doszło między nimi do sprzeczki, w trakcie której G. K. (1) uderzył pokrzywdzonego w twarz, a gdy ten upadł to B. K. i G. K. kopali go,

3.  Oskarżony jest sprawcą młodocianym.

zeznania pokrzywdzonego

zeznania S. S.

dokumentacja medyczna

opinia biegłej

454

442

19

157

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

B. K.

czyn opisany w części wstępnej wyroku, tj. występek z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

4.  Oskarżony nie kopał pokrzywdzonego.

wyjaśnienia

442

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1-3

zeznania pokrzywdzonego

zeznania S. S.

dokumentacja medyczna

opinia biegłej

- wiarygodne były zeznania pokrzywdzonego złożone na rozprawie, gdyż jasno wskazał, że na dzień ich składania, nie pamiętał już dobrze napastników, jednocześnie odniósł się on rzeczowo do zeznań złożonych w pierwszym postępowaniu sądowym wskazując również na wpływ upływu czasu, nie miał jednakże przy tym żadnych wątpliwości, że składając pierwsze zeznania w sprawie, opisał policjantom prawdziwy przebieg zdarzenia, jak również choć nie widział zachowania poszczególnych oskarżonych, gdy już leżał, to czuł kopnięcia z obu stron ciała, a tym samym nie mogła kopać go tylko jedna osoba,

- co istotne zeznania te był zgodne z zeznaniami S. S., który wszakże szczerze opisał to co powiedział mu syn bezpośrednio po zdarzeniu, czyli że obrażenia spowodowało dwóch napastników, którzy kopali go obaj, gdy leżał oraz z opinią biegłej z zakresu medycyny sądowej,

- treść dokumentów nie była kwestionowana przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, jednocześnie opinia biegłej była pełna i jasna,

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

4

wyjaśnienia

- sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż pozostawały w istotnej sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego i jego ojca, które z przyczyn wskazanych we wcześniejszych rozważaniach uznano za wiarygodne, dlatego wyjaśnienia te stanowiły wyłącznie za linię obrony, mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej,

pozostałe dowody z dokumentów

pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

B. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem wynikała z tego, że w związku z wejściem w życie z dniem 1 października 2023 r. nowelizacji Kodeksu karnego, zastosowano ustawę karną materialną w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r., gdyż porównanie z przepisami obowiązującymi obecnie w zakresie kompleksowej oceny wszystkich prawnokarnych instytucji obu tych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do sprawcy wskazywało in concreto, iż była ona dla niego względniejsza, a tym samym zastosowanie znalazła norma wyrażona w przepisie art. 4 § 1 k.k., który stanowi, że jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.

Czyn zabroniony z art. 158 § 1 k.k. popełnia ten, kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub w art. 157 § 1 k.k.

Dla zaistnienia pobicia niezbędna jest czynna napaść, co najmniej dwóch osób na inną osobę lub osoby. Przy czym o sytuacji takiej możemy mówić tylko wtedy, jeżeli wspólne działanie powoduje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 lub w art. 157 § 1 k.k. (postanowienie SN z 22 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV KK 14/09).

Zgodnie z przepisem art. 69 § 1 k.k. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. W świetle art. 70 § 2 k.k. w wypadku zawieszenia wykonania kary wobec sprawcy młodocianego oraz sprawcy, który popełnił przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej, okres próby wynosi od 2 do 5 lat.

Na podstawie art. 72 § 1 k.k. zawieszając wykonanie kary, sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek karny, może zobowiązać skazanego m.in. do informowania kuratora o przebiegu okresu próby.

Zgodnie z art. 73 § 2 k.k. zawieszając wykonanie kary wobec sprawcy młodocianego, sąd zobligowany jest w okresie próby oddać go pod dozór kuratora.

Na podstawie art. 41a § 1 k.k. sąd może orzec zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zbliżania się do określonych osób m.in. w razie skazania za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy. Orzekając zakaz zbliżania się do określonych osób, sąd wskazuje odległość od osób chronionych, którą skazany obowiązany jest zachować.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz ustalony stan faktyczny sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony wraz z G. K. wziął udział w pobiciu pokrzywdzonego, czym naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub w art. 157 § 1 k.k., a tym samym swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzuconego mu czynu zabronionego z art. 158 § 1 k.k.

Wina oskarżonego nie budziła wątpliwości, gdyż nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawcy.

☐

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.6.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.7.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

B. K.

1

1

- za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności,

- przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k., przy czym zgodnie z dyrektywą z art. 54 § 1 k.k. sąd kierował się przede wszystkim tym by wymierzając karę oskarżonemu, który jest młodociany, wychować go,

- wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był wysoki, gdyż oskarżony zdecydował się na zachowanie niezgodne z prawem, chociaż pomimo swojego młodego wieku miał inną możliwość, gdyż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mógł działać zgodnie z normą prawną,

- stopień społecznej szkodliwości czynu choć duży to nie był jednak znaczny, gdyż oskarżony działał z zamiarem nagłym, a zamach na zdrowie pokrzywdzonego był krótkotrwały,

- okolicznością łagodzącą był młody wiek oskarżonego, natomiast jako, że po popełnieniu przestępstwa był on karany sądownie sąd zdecydował się na orzeczenie kary pozbawienia wolności, przy czym w dolnych granicach zagrożenia ze względu na to, że jest on sprawcą młodocianym,

- kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do samego oskarżonego, gdyż będzie napomnieniem, by przestrzegał prawa i nie popełniał przestępstw w przyszłości,

- kara w takim wymiarze spełni również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, w szczególności w środowisku młodzieży, gdzie funkcjonuje oskarżony, które otrzyma czytelny sygnał, że zamach na cudze zdrowie nie będzie akceptowany i spotyka się z odpowiednią reakcją,

2

1

- biorąc pod uwagę wspomniane powyżej okoliczności łagodzące sąd uznał, że oskarżony zasługuje na danie mu szansy i zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary,

- warunkowe zawieszenie wykonania kary było dopuszczalne, gdyż w czasie popełnienia przestępstwa oskarżony nie był karany – wyrok skazujący na karę pozbawienia wolności uprawomocnił się 15 listopada 2024 r.,

- w ocenie sądu orzeczona kara, mimo, że nie będzie efektywnie wykonywana spełni swój wychowawczy cel w stosunku do oskarżonego, w tym również zapobiegnie ponownemu popełnieniu przestępstwa,

- na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 2 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 2 lata,

3, 4

1

- dla wzmocnienia celu w zakresie prewencji indywidualnej w okresie próby oddano oskarżonego pod dozór kuratora, co było obowiązkowe oraz zobowiązano do informowania go o przebiegu okresu próby na piśmie co 6 miesięcy,

5

1

- na podstawie 41a § 1 i 4 k.k. oraz art. 43 § 1 k.k. mając na uwadze skazanie za umyślne przestępstwo z użyciem przemocy oraz potrzebę zapewnienia pokrzywdzonemu niezbędnej ochrony, orzeczono wobec oskarżonego na okres 3 lat zakaz kontaktowania się z nim oraz zakaz zbliżania się do niego na odległość mniejszą niż 50 metrów,

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądzono z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. S. M. opłatę w wysokości 1344 zł podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu, jednocześnie opłaty za pierwsze postępowanie przed Rejonowym w N., jak i postępowanie odwoławcze zostały już wcześniej prawomocnie zasądzona na rzecz obrońcy,

7

na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. mając na uwadze aktualną sytuację życiową i majątkową oskarżonego, zwolniono go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

1.1Podpis