Uzasadnienie z 27 maja 2025, sygn. II K 1130/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1130/24

(...)-0.Ds. (...).2024

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może
ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343,
art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie
o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji
zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1

M. W.

Czyn zarzucany oskarżonemu:

w dniu 3 czerwca 2024 r. na drodze wojewódzkiej nr (...) (woj. (...)) prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego marki S. o nr rej. (...), nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 31.10.2012 r. KT.IV.5430.197.2012 o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii (...),

tj. przestępstwo z art. 180a k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.1.1.

Decyzją Starosty (...) z dnia 31 października 2012 roku, oskarżonemu M. W. cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii (...).

Przedmiotowa decyzja została nadana na adres zamieszkania M. W., (...), (...)-(...) G.. Jednakże, pomimo dwukrotnego awizowania, w/w przesyłka nie została odebrana przez oskarżonego, wskutek czego została pozostawiona w aktach sprawy administracyjnej ze skutkiem doręczenia.

Pomimo w/w adnotacji przedmiotowa decyzja nigdy nie została skutecznie doręczona oskarżonemu, co zostało wykazane w postępowaniu przed Samorządowym Kolegiom Odwoławczym, sygn. sprawy SKO.40. (...).2023.dr i SKO.40. (...).2023.dr, ,tym samym decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B nie weszła skutecznie do obrotu prawnego.

W takim stanie faktycznym oskarżony w dniu 3 czerwca 2024 roku na drodze wojewódzkiej nr (...), w województwie (...), prowadził samochód osobowy, czym miał wyczerpać znamiona przestępstwa z art. 180a k.k.

Wyjaśnienia oskarżonego M. W.

17-18

Postanowienia SKO z dnia 9 lutego 2024 roku, sygn. spraw SKO.40. (...).2023.dr i SKO.40. (...).2023.dr

27-36

Decyzja Starosty (...) z dnia 31 października 2012 roku

183

Kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Starosty (...) z dnia 31 października 2012 roku

185

1.1.2.

Oskarżony M. W. urodził się (...) w N.. Posiada wykształcenie zawodowe jako mechanik silników samochodowych i osiąga miesięczny dochód w wysokości 4.800 złotych miesięcznie. Oskarżony jest żonaty. Na jego utrzymaniu pozostaje żona.

Oskarżony nie był karany sądownie.

Notatka z ustaleń w trybie art. 213 § 1 k.p.k.

22

Dane o karalności

44

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1

M. W.

Czyn zarzucany oskarżonemu:

w dniu 3 czerwca 2024 r. na drodze wojewódzkiej nr (...) (woj. (...)) prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego marki S. o nr rej. (...), nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 31.10.2012 r. KT.IV.5430.197.2012 o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii (...),

tj. przestępstwo z art. 180a k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Fakt, że w dniu 3 czerwca 2024 r. na drodze wojewódzkiej nr (...) (woj. (...)) oskarżony M. W. prowadząc pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego marki S. o nr rej. (...), nie stosował się do decyzji Starosty (...) z dnia 31.10.2012 r. KT.IV.5430.197.2012 o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii (...), tj. fakt popełnienia przestępstwa z art. 180a k.k.

Brak dowodów

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.

Wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego są spójne, logiczne i konsekwentne. Brak było więc jakichkolwiek powodów, by Sąd nie dał im wiary w całości.

Postanowienia SKO z dnia 9 lutego 2024 roku, sygn. spraw SKO.40. (...).2023.dr i SKO.40. (...).2023.dr

Dokumenty, których wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu ani stron.

Decyzja Starosty (...) z dnia 31 października 2012 roku

1.1.1.

Kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji Starosty (...) z dnia 31 października 2012 roku

Dokumenty, których wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu ani stron.

1.1.2.

Notatka z ustaleń w trybie art. 213 § 1 k.p.k.

Dane o karalności

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia
dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt
1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Pozostałe dowody nieuwzględnione podczas ustalania faktów

Pozostałe dowody nie miały znaczenia dla ustalenia faktów.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Oskarżony

3.1.Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.2.Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4.Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

x

3.5.Uniewinnienie

1

M. W.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Oskarżonemu zarzucono popełnienie występku z art. 180a k.k.

Zasadniczą kwestią przedmiotowego postępowania, wymagającą rozstrzygnięcia, było ustalenie, czy oskarżony, kierując pojazdem mechanicznym w postaci samochodu osobowego, w rzeczywistości swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu zabronionego ustanowionego powyższym przepisem. W tym celu należało rozważyć, czy decyzja Starosty (...) z dnia 31 października 2012 roku skutecznie weszła do obrotu prawnego, a więc czy w chwili popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu była decyzją obowiązującą.

W kwestii problemu skutecznego cofnięcia uprawnień M. W. do kierowania pojazdami rozstrzygało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., stwierdzając, że przedmiotowa decyzja nie weszła do obrotu prawnego, bowiem nie została ona skutecznie doręczona w trybie art. 44 k.p.a.

Pomimo tego, że z zasady samodzielności jurysdykcyjnej sądów wynika, że sąd karny nie jest związany rozstrzygnięciami organów administracji, to jednocześnie nieuprawnionym byłoby zignorowanie faktu istnienia przedmiotowych postanowień. Co więcej, Sąd w pełni podziela przedstawioną w nich argumentację i przyjmuje za własną.

Co jednak wymaga ponownego przytoczenia, to sam powód, dla którego decyzja Starosty (...) nie została skutecznie oskarżonemu doręczona. Wynika to z faktu, że będący nadawcą przesyłki organ zastosował tzw. „żółty” blankiet potwierdzenia odbioru, co w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych stanowi nieprawidłową praktykę, bowiem uniemożliwia to faktyczne prześledzenie i rzeczywiste ustalenie kolejnych czynności, do których wykonania zobligowany jest doręczyciel w trybie art. 44 k.p.a. Jednocześnie bezsporne ustalenie wykonania tych czynności jest bezwzględnie konieczne, ażeby przyjąć fikcję tzw. doręczenia zastępczego. Podkreśla się również, że adresat pisma nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji niezawinionych przez siebie uchybień przy doręczaniu mu korespondencji, a będących wynikiem zaniedbań organu, który nie zastosował prawidłowego blankietu potwierdzenia odbioru korespondencji (por. Wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 roku, sygn. akt I OSK 780/19, wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2021 roku, sygn. akt I SA/Wa 2160/21, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2022 roku, sygn. akt IV SA/Wr 204/22).

Wobec powyższego bezspornym jest, że decyzja, nie będąc prawidłowo doręczoną, nigdy nie weszła do obrotu prawnego, w konsekwencji czego oskarżony nie mógł swoim zachowaniem wypełnić znamion przestępstwa z art. 180a k.k., bowiem jego uprawnienia do kierowania pojazdami nigdy nie zostały skutecznie cofnięte.

Na marginesie, Sąd pragnie zaznaczyć, że również nie było możliwości przypisania oskarżonemu wykroczenia z art. 94 § 1 k.w., a to z uwagi na te same okoliczności, które wpływają na brak znamion czynu zabronionego z art. 180a k.k. Wynika to z faktu, że niezależenie od sporu dotyczącego skutków niezachowania prawidłowej formy, wydawanej na podstawie art. 103 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami, decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, oskarżony nie tylko nie prowadził pojazdu wbrew odnośnej decyzji, ale nie był również pozbawiony wymaganego do tego uprawnienia. Oczywistym bowiem jest, że bez skutecznego cofnięcia uprawnienia nie jest możliwe jego pozbawienie, a więc nie było również potrzeby, aby oskarżony zainicjował procedurę jego przywrócenia. Innymi słowy, oskarżony nigdy nie utracił uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii (...).

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował
określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez
stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt

rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2

Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego M. W. kwotę 1.682,64 (jednego tysiąca sześciuset osiemdziesięciu dwóch, 64/100) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w sprawie- zgodnie z wnioskiem obrońcy.

3

Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu Sąd obciążył Skarb Państwa.

8. PODPIS