sygn. V CSK 174/11 27 stycznia 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 27 stycznia 2012, sygn. V CSK 174/11

Data orzeczenia 27 stycznia 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Hubert Wrzeszcz
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt V CSK 174/11
POSTANOWIENIE
Dnia 27 stycznia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z wniosku Konferencji Episkopatu Polski
przy uczestnictwie S. J.
o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po D. J.,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2012 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego
w Ś.
z dnia 2 grudnia 2010 r.,
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawcy na
rzecz uczestnika postępowania 120 (sto dwadzieścia) zł kosztów
postępowania kasacyjnego.
2
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Ś. zmienił
postanowienie Sądu Rejonowego w K., którym uwzględniono wniosek o zmianę
postanowienia Sądu Rejonowego w W. o stwierdzenie nabycia spadku po D. J., w
ten sposób, że wniosek oddalił.
Od tego postanowienia wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3984
k.p.c. zostały określone wymagania, jakim powinna odpowiadać
skarga kasacyjna. Wyróżnia się wśród nich, wskazane w art. 3984
§ 1 k.p.c.,
wymagania (elementy) konstrukcyjne skargi kasacyjnej. Charakteryzują się one
tym, że – w przeciwieństwie do wymagań wskazanych w art. 3984
§ 2 i 3 k.p.c. –
nie mogą być uzupełniane. Skarga kasacyjna niespełniająca któregokolwiek
z wymagań konstrukcyjnych podlega zatem odrzuceniu a limine, bez wzywania do
uzupełnienia braków (art. 3986
§ 2 i 3 k.p.c.).
Do wymagań konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy – poza oznaczeniem
orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone
w całości czy w części oraz wnioskiem o uchylenie lub uchylenie i zmianę
orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany – przytoczenie
podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.
W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że przytoczenie podstaw
kasacyjnych i ich uzasadnienia polega na tym, że skarżący powinien wskazać, na
jakiej z przewidzianych w art. 3983
§ 1 k.p.c. podstaw kasacyjnych opiera skargę
kasacyjną, przytoczyć – oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy –
naruszone przepisy prawa i wyjaśnić, na czym ich naruszenie polega, oraz
wykazać, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik
sprawy. Samo wskazanie w skardze kasacyjnej przepisów prawa, z których
naruszeniem zdaniem skarżącego zostało wydane zaskarżone orzeczenie, bez
bliższego określenia, co i z jakiego powodu skarżący uważa za naruszenie prawa –
nie czyni zadość spełnieniu omawianego wymagania skargi kasacyjnej (por.
3
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 1935 r., III C 778/34, OSN(C)
1935, nr 11, poz. 430, z dnia 10 stycznia 1997 r., II CKN 21/96, OSNC 1997, nr 5,
poz. 61, z dnia 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114, z dnia
13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08 i z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 41/08).
Rozumianego w przedstawiony sposób wymagania przytoczenia podstaw
kasacyjnych i ich uzasadnienia nie spełnia skarga kasacyjna wnioskodawcy.
Skarżący ograniczył przytoczenie podstawy kasacyjnej do stwierdzenia, że opiera
„skargę kasacyjną na podstawie naruszenia prawa materialnego (art. 3983
§ 1 pkt 1
k.p.c.) przez niewłaściwe zastosowanie ar 927 § 1 k.c. oraz błędną wykładnię
art. 948 § 1 i 2 k.c.”. Nie przedstawił natomiast jej uzasadnienia wyjaśniającego, na
czym, jego zdaniem, polega niewłaściwe zastosowanie art. 927 § 1 k.c. i błędna
wykładnia art. 948 § 1 i 2 k.c.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 3986
§ 3 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 39821
i art. 391 § 1
k.p.c.).
md