Uzasadnienie z 26 czerwca 2025, sygn. II K 118/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 118/25

(...)-0.Ds.581.2025

B. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może
ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343,
art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie
o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji
zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1

R. V.

Czyn zarzucany oskarżonemu:

w dniu 11 listopada 2024 r. na terenie rzeki M. w rejonie elektrowni (...) J., woj. (...), znajdując się w miejscu ustanowionego i oznaczonego specjalnymi tablicami obrębu ochronnego, przy wykorzystaniu jednej wędki, metodą spinningową dokonywał nielegalnego połowu ryb, pozyskując w ten sposób rybę gatunku sandacz o długości 71 cm, czym działał na szkodę (...) Związku (...) w J.,

tj. czyn z art. 27c ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy o rybactwie śródlądowym

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.1.1.

W dniu 11 listopada 2024 roku około godziny 14:00 strażnicy Państwowej Straży (...) obserwowali przy użyciu dronu obręb ochronny ustanowiony na rzece M. w rejonie elektrowni wodnej w miejscowości J..

Podczas obserwacji nagrano ubranego na ciemno, noszącego charakterystyczny plecak z jasnym pasem na dole, mężczyznę, który złowił wędką metodą spinningową w obserwowanym miejscu rybę, po czym natychmiast stamtąd się oddalił w stronę zarośli, wskutek czego strażnicy stracili go z oczu.

Widząc to, strażnicy udali się w miejsce, gdzie znajdował się sprawca, celem jego ujęcia.

Mężczyzną, którego ujęto, był oskarżony R. V.. Oskarżonemu towarzyszył drugi mężczyzna, oskarżony w ręku trzymał sandacza. Oskarżony tłumaczył się, że trzymaną w ręku rybę złowił wcześniej na jeziorze (...). Jednakże strażnicy nie dali wiary jego wyjaśnieniom, w związku z czym podjęli stosowne czynności, tj. zabezpieczyli rybę, wędkę, kartę wędkarską oskarżonego oraz sporządzili dokumentację fotograficzną.

W dniu zdarzenia w parku znajdowało się niewiele osób z uwagi na odbywający się wówczas bieg, jednakże oskarżony wraz ze swoimi znajomymi nie byli jedynymi, którzy tego dnia łowili ryby.

Pokwitowanie ze zdaną rybą

5

Pokwitowanie nr (...)

6

Nagranie na płycie DVD

7

Protokół oględzin płyty DVD wraz z dokumentacją fotograficzną

13-17

Wyjaśnienia R. V.

24-27, 88-89

Częściowe zeznania E. W.

32-33, 89-90

Częściowe zeznania Z. R.

35-36, 90-91

Częściowe zeznania A. L.

38-39, 90

Nagranie na płycie DVD

62

Częściowe zeznania R. Z.

104

Zeznania Ł. I.

104-105

Zeznania Ł. W.

105

Zeznania V. G.

105-106

1.1.2.

Oskarżony R. V. urodził się (...) w Z.. Ł. wykształcenie podstawowe, zaś jego wyuczony zawód to ślusarz-hydraulik. Jest bezrobotny i nie uzyskuje żadnych dochodów. Oskarżony jest żonaty, posiada na utrzymaniu jedno dziecko.

Oskarżony w trakcie prowadzonego postępowania nie był karany sądownie.

Sporządzona w trybie art. 213 § 1 k.p.k. notatka urzędowa o R. V.

30

Czynności z udziałem R. V. przeprowadzone podczas rozprawy głównej

88

Karta karna

28

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1

R. V.

Czyn zarzucany oskarżonemu:

w dniu 11 listopada 2024 r. na terenie rzeki M. w rejonie elektrowni (...), woj. (...), znajdując się w miejscu ustanowionego i oznaczonego specjalnymi tablicami obrębu ochronnego, przy wykorzystaniu jednej wędki, metodą spinningową dokonywał nielegalnego połowu ryb, pozyskując w ten sposób rybę gatunku sandacz o długości 71 cm, czym działał na szkodę (...) Związku (...) w J.,

tj. czyn z art. 27c ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy o rybactwie śródlądowym

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.1.2.

Oskarżyciel nie udowodnił, aby osobą dokonującą w dniu 11 listopada 2024 roku na terenie rzeki M. w rejonie elektrowni wodnej (...) nielegalnego połowu ryb był oskarżony R. V..

Nie ulega wątpliwości, że istotnie tego dnia strażnicy nagrali sprawcę tego zdarzenia, jednakże żaden z przeprowadzonych w toku postępowania sądowego dowodów nie daje podstaw do przyjęcia, że nagranym mężczyzną w istocie był oskarżony.

Brak dowodu

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.

Pokwitowanie ze zdaną rybą

Prawdziwość dowodów w postaci pokwitowań oraz nagrań na płycie DVD wraz z załączoną do niej dokumentacją fotograficzną nie budziła żadnych wątpliwości Sądu, nie była również kwestionowana przez żadną ze stron.

Pokwitowanie nr (...)

Nagranie na płycie DVD wraz z protokołem jej oględzin oraz dokumentacją fotograficzną

Wyjaśnienia R. V.

Wyjaśnienia oskarżonego są spójne i logiczne oraz nie budzą wątpliwości Sądu. Nie są przy tym sprzeczne z zeznaniami jego znajomych, którzy potwierdzili, gdzie złowił rybę oraz co zrobił po jej złowieniu.

1.1.1.

Częściowe zeznania E. W., Z. R., A. L. oraz R. Z.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków w części, tj. co do okoliczności, które nie odnosiły się do zidentyfikowania oskarżonego R. V. jako mężczyzny, którego dostrzegli podczas obserwacji dronem terenu ustanowionego obrębu ochronnego. Sąd nie dał wiary świadkom co do tego, iż pilotujący drona A. L. miał widzieć wszystko z góry i informował funkcjonariuszy na bieżąco drogą radiową, opisując dokładnie miejsce, w które mężczyzna łowiący rybę miał się udać. Zauważyć warto, że z przedłożonego nagrania wynika, że obraz urywa się, kiedy mężczyzna wchodzi w gęste zarośla, sam świadek R. Z. zeznał, że stracili z oczu mężczyznę łowiącego ryby – co jednoznacznie potwierdza przedłożone nagranie.

Nagranie na płycie DVD załączone do akt sprawy przez oskarżonego

Dokument prywatny, którego prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana.

Zeznania Ł. I., Ł. W. oraz V. G.

Zeznania świadków były wiarygodne, spójne i logiczne oraz korespondowały z wersją zdarzeń przedstawioną przez oskarżonego.

1.1.2.

Sporządzona w trybie art. 213 § 1 k.p.k. notatka urzędowa o R. V.

Notatka urzędowa sporządzona w trybie art. 213 § 1 k.p.k. zawierającą dane osobopoznawsze dotyczące osoby oskarżonego sporządzona została przez osoby posiadające do tego odpowiednie kwalifikacje. Nie była kwestionowana w toku postępowania.

Czynności z udziałem R. V. przeprowadzone podczas rozprawy głównej

Czynności dokonane przez organ do tego uprawniony. Treść odebranych od oskarżonego danych nie była kwestionowana w toku postępowania.

Karta karna

Dokument urzędowy, którego prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia
dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt
1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Częściowe zeznania E. W., Z. R., A. L. oraz R. Z.

Sąd nie dał wiary wskazanym świadkom w części, tj. w zakresie, w jakim odnosiły się do zidentyfikowania oskarżonego R. V. jako mężczyzny, którego dostrzegli podczas obserwacji dronem terenu ustanowionego obrębu ochronnego. Wynika to m.in. z uwagi na brak widocznej twarzy nagranej osoby, typowego dla wędkarzy stroju oskarżonego, jak również z faktu stracenia z oczu przez strażników mężczyzny łowiącego ryby. W tej części zeznania funkcjonariuszy pozostają w sprzeczności z przedłożonym nagraniem z drona.

Pozostałe dowody nieuwzględnione podczas ustalania faktów

Pozostałe dowody nie miały znaczenia dla ustalenia faktów.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.2.Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

x

3.5.Uniewinnienie

1

R. V.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Przepis art. 27c ust. 1 pkt 4 ustawy o rybactwie śródlądowym stanowi, że ten, kto narusza zakaz określony m.in. w art. 14 ust. 2 komentowanej ustawy, podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Wyrażony zaś w art. 14 ust. 2 zakaz odnosi się do obrębów chronionych, w których zabrania się połowu oraz czynności szkodliwych dla ryb, a w szczególności naruszania urządzeń tarliskowych, dna zbiornika i roślinności wodnej, uprawiania sportów motorowodnych i urządzania kąpielisk.

Bezspornym jest fakt, że w dniu 11 listopada 2024 roku funkcjonariusze Państwowej Straży Rybackiej, dokonując za pomocą dronu obserwacji terenu ustanowionego obrębu ochronnego, istotnie spostrzegli w rejonie elektrowni (...) mężczyznę nielegalnie poławiającego ryby.

Przedmiotowa sprawa nie dotyczy więc tego, czy ujawnionego wówczas czynu dokonano, ale tego, czy dopuścił się go oskarżony R. V..

Nie ulega wątpliwości, że ciężar dowodu spoczywa na oskarżycielu publicznym, nie zaś na sądzie ani tym bardziej na oskarżonym, co wynika z zasady kontradyktoryjności procesu karnego oraz istotny samego prawa do obrony i zasady domniemania niewinności, w ramach których oskarżony nie może być zobowiązany do samooskarżania i dostarczania świadczących o jego winie dowodów. To samo prawo do obrony gwarantuje oskarżonemu prawo do wypowiadania się co do wszelkich tez oskarżenia oraz podejmowania odpowiednich czynności procesowych zmierzających do obalenia oskarżenia albo złagodzenia odpowiedzialności karnej. Zarówno zasada prawa do obrony, jak i zasada domniemania niewinności stanowią naczelne zasady procesu karnego. Stanowią one aksjologiczną podstawę prawa karnego procesowego, zaś wartości w nich wyrażone determinują kształt prawa karnego procesowego i procesu karnego. Ich doniosłość wynika ze znaczenia wartości podlegającej ochronie i spełnieniu w toku postępowania. G. więc fundament prawa procesowego, a ich znaczenie wyraża się również w fakcie, że wyrażone zostały nie tylko w Kodeksie postępowania karnego, ale również w samej Konstytucji RP (art. 42 ust. 2 i 3), jak i w aktach prawa międzynarodowego, w tym w art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Sąd, dokonując swobodnej oceny dowodów, w sytuacji, w której od sposobu jej dokonania zależy odpowiedzialność oskarżonego, uprawniony jest do przyjęcia którejkolwiek z wersji zdarzeń. Obowiązkiem Sądu będzie wówczas przekonujące i logiczne uzasadnienie, zaś rzeczą strony nieakceptującej stanowiska Sądu będzie wykazanie (ale nie tylko poprzez wskazanie na możliwość przyjęcia odmiennej wersji) w środku odwoławczym przekonująco, dlaczego przyjęte przez Sąd uzasadnienie jest wadliwe (postanowienie SN z dnia 8 września 2022 roku, sygn. akt II K 196/22). Innymi słowy zarówno strona, jak i Sąd odwoławczy, kwestionując dokonane przez Sąd meriti ustalenia, muszą wykazać ich wadliwość, nie wystarczy bowiem sama tylko odmienna ocena dowodów.

W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, zgromadzony materiał dowodowy pozostawiał szereg niemożliwych do rozstrzygnięcia wątpliwości. Utrwalone na płycie DVD nagranie z dronu w istocie stanowi dowód tego, że w dniu 11 listopada 2024 roku w miejscu niedozwolonym dokonano połowu ryb. Jednocześnie nagranie to nie umożliwia zweryfikowania tożsamości występującego na nim mężczyzny. Jest on ubrany na ciemno, co jednak zdaje się nie być niczym charakterystycznym. Powszechnie znanym jest bowiem fakt, że kolory jaskrawe mogą płoszyć ryby, w szczególności odnosi się to do wędkarzy łowiących w rzekach, gdzie ich stanowiska znajdują się przy samym brzegu. Tak więc, choć kolorystyka ubioru jest dowolna, to wędkarze z reguły noszą ciemne ubrania i akcesoria, w tym we wzorze moro. Tak też wynika z wyjaśnień samego oskarżonego, jak i z zeznań świadka Ł. W.. Również z wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadków wynika, że chodząc na ryby, zabierają oni ze sobą torby lub plecaki, wobec czego także fakt jego posiadania zarówno przez oskarżonego, jak i mężczyznę z nagrania, nie daje podstaw do przyjęcia, że mężczyzną tym był oskarżony R. V.. Nie jest tajemnicą okoliczność, że wśród wędkarzy popularne są torby i plecaki, które służą im do transportu i przechowywania zarówno akcesoriów wędkarskich, jak i samych ryb. Co się zaś tyczy charakterystycznego wzoru plecaka oskarżonego, to również i ten fakt nie był dla Sądu wystarczająco przekonujący, aby przypisać mu zarzucany wobec niego w akcie oskarżenia czyn. Jest to bowiem model plecaka dostępny w asortymencie popularnej sieci dyskontów niespożywczych. Istotnym jest przy tym, że na nagraniu z dronu w żadnym jego fragmencie nie widać twarzy dokonującego połowu mężczyzny. Uwagę Sądu zwrócił także upływ czasu między dostrzeżeniem widocznego na nagraniu mężczyzny, udaniem się w jego stronę strażników, a ujęciem oskarżonego. Jak wynika ze złożonych przez nich zeznań, między dostrzeżeniem wędkarza, a jego ujęciem minęło około 10-15 minut. Co ważne, znajdujące się w aktach sprawy nagranie trwa raptem 1 minutę i 39 sekund. Ponadto, kiedy mężczyzna łowiący rybę na nagraniu wszedł do lasu, strażnicy stracili go z pola widzenia. Na nagraniu widać gęste zarośla, tym samym operator dronu nie mógł informować funkcjonariuszy w którą stronę przemieszcza się oskarżony. Wobec powyższego, rzeczywisty sprawca przestępstwa miał wystarczająco dużo czasu, aby oddalić się z miejsca, a oskarżony R. V. mógł stanowić przypadkowo ujętą osobę tylko dlatego, że strażnicy w lesie natrafili akurat na niego. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że zatrzymany od oskarżonego zestaw wędkarski służył do łowienia za pomocą metody spinningowej, a to z uwagi na okoliczność, że złowiona przez oskarżonego ryba należała do gatunku sandacz, który z kolei stanowi gatunek ryb drapieżnych, których połów dokonywany jest właśnie metodą spinningową. Biorąc więc pod uwagę, że oskarżony ujęty został z sandaczem w ręku, byłoby nielogicznym, gdyby jego zestaw wędkarski służył do łowienia ryb za pomocą innej metody. Ostatecznie Sąd uwzględnił również zeznania świadków, przesłuchania których wnioskował oskarżony. Świadkowie ci zeznawali w sposób wiarygodny, szczery, spójny i logiczny, wskazując przy tym, że oskarżony dokonał tego dnia pomyślnego połowu na jeziorze otmuchowskim, nie zaś w rejonie elektrowni wodnej, gdzie obowiązywał zakaz połowu. Sąd nie miał żadnych podstaw, aby odmówić im wiary.

Mając to wszystko na uwadze, w toku postępowania niemożliwe stało się usunięcie szeregu wątpliwości. Zgodnie zaś z wyrażoną w art. 5 § 2 k.p.k. zasadą in dubio pro reo niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Zasada ta stanowi konsekwencję konstytucyjnie (art. 42 ust. 3 Konstytucji) oraz konwencyjnie (art. 6 ust. 2 EKPCz) gwarantowanej zasady domniemania niewinności, które to domniemanie wyrażone zostało również w art. 5 § 1 k.p.k. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą oraz wskazaniami literatury, ten sposób rozstrzygania wątpliwości możliwy jest jedynie wówczas, gdy wyczerpane zostaną możliwości dowodowe, a więc dopiero w sytuacji, w której postępowanie dowodowe będzie można określić mianem kompletnego (M. Kurowski [w:] Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, red. D. Świecki, LEX/el. 2025, art. 5). Zasada in dubio pro reo ograniczona jest również zasadą swobodnej oceny dowodów. Konieczne jest zatem, aby po pierwsze dowodom świadczącym na korzyść oskarżonego przyznać przymiot wiarygodności. Po drugie istnieć muszą dwie wersje zdarzenia, z których żadnej nie da się wyeliminować poprzez swobodną ocenę dowodów (postanowienie SN z dnia 3 kwietnia 2012 roku, sygn. akt V KK 335/11). Organ ma wówczas obowiązek sięgnąć po regułę in dubio pro reo i rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego. W przeciwnym bowiem razie wyrażona w art. 5 § 2 k.p.k. reguła zostałaby naruszona, co z kolei stanowiłoby obrazę przepisów postępowania, tj. art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. Tak wyznaczone granice zasady in dubio pro reo uzasadniały jej zastosowanie w przedmiotowej sprawie, co z kolei stało się przyczyną wydania przez Sąd wyroku uniewinniającego.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku.

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

---

---

---

---

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

R. V.

2

---

Na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. Sąd zwrócił oskarżonemu R. V. dowody rzeczowe zapisane pod numerem porządkowym 18/25 księgi przechowywanych przedmiotów tutejszego Sądu poz. 1 (wędzisko dwuczęściowe B.) i poz. 2 (karta wędkarska-duplikat).

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował
określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez
stronę

---

7. KOSZTY PROCESU

Punkt

rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu Sąd obciążył Skarb Państwa. Rozstrzygnięcie to było konieczne z uwagi na treść ww. przepisu.

8. PODPIS

Sędzia Sądu Rejonowego

Małgorzata Dębicka-Skibińska