Postanowienie SN z 16 lutego 2012, sygn. IV CZ 112/11
Data orzeczenia
16 lutego 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Dariusz Dończyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z wniosku P. Ż.
przy uczestnictwie E. R.
o dział spadku i zniesienie współwłasności nieruchomości,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 lutego 2012 r.,
zażalenia wnioskodawcy
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 4 lipca 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę
kasacyjną wniesioną przez wnioskodawcę od postanowienia tego Sądu z dnia
27 października 2010 r.. Sąd uznał, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą
kasacyjną wnioskodawcy wynosi 43.000 zł, co oznacza niedopuszczalność tej
skargi w świetle art. 3982
§ 1 k.p.c.
W zażaleniu wnioskodawcy kwestionowano postanowienie z dnia 4 lipca
2011 r. i zarzucono mu naruszenie art. 3986
§ 2 k.p.c. i art. 3982
§ 1 k.p.c.,
co oznaczało konieczność jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Rejonowy m. in. ustalił
wartość przedmiotu działu i zniesienia współwłasności na kwotę 170.000 zł oraz
zasądził od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy (w postępowaniu
o dział spadku i zniesienie współwłasności) kwotę 43.000 zł tytułem dopłaty (pkt 2
i 4 tego postanowienia). Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 października
2010 r. – w wyniku apelacji uczestniczki – m. in. zmienił zaskarżone postanowienie
Sądu Rejonowego z dnia 21 stycznia 2010 r. w pkt 2 w ten sposób, że wartość
przedmiotu działu i zniesienia współwłasności ustalił na kwotę 761.461 zł oraz
uchylił wspomniane rozstrzygnięcie w sprawie (pkt 1 i 2 postanowienia). W skardze
kasacyjnej od postanowienia z dnia 27 października 2010 r., zaskarżonego
w całości, skarżący określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 384.771 zł,
odpowiadającej wartości nieruchomości przyznanej na własność wnioskodawcy
w postępowaniu działowym (s. 3 skargi kasacyjnej).
Sąd drugiej instancji powziął wątpliwości co do prawidłowości wskazanej
przez wnioskodawcę wartości przedmiotu zaskarżenia i ustalił tę wartość
ostatecznie na kwotę 43.000 zł. Zdaniem tego Sądu, wartość ta powinna być
określona stosownie do zakresu kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Stanowisko Sądu Okręgowego należy podzielić. W skardze kasacyjnej
eksponowano zarzut zawyżenia przez biegłego wartości nieruchomości będących
przedmiotem działu spadku i zniesienia współwłasności m. in. z racji przyjęcia –
3
według skarżącego – nierolnego ich charakteru. W apelacji uczestniczka
postępowania twierdziła, że dopłata w wysokości 43.000 zł została zawyżona
i żądała jej obniżenia. Sąd Okręgowy ustalił, odwołując się do opinii biegłego,
wartość działu spadku i zniesienia współwłasności na kwotę 761.461 zł
i ostatecznie nie zasądził dopłat. Skoro w skardze kasacyjnej wnioskodawca
skoncentrował się na zarzucie zawyżenia przez biegłego wyceny wartości obu
nieruchomości, w postępowaniu apelacyjnym nie uzyskał on już kwoty dopłaty
w wysokości 43.000 zł, to trafnie Sąd Okręgowy przyjął, że właśnie ta kwota
„w istocie oddawała zakres kwestionowanego rozstrzygnięcia, przesądzając
o wartości przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną”.
Oznacza to niedopuszczalność skargi kasacyjnej ratione valoris w świetle
art. 5191
§ 4 pkt 4 k.p.c.
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie wnioskodawcy jako nieuzasadnione
(art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c.).