Uzasadnienie z 4 września 2025, sygn. II K 1106/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1106/24

(...)-0.Ds. (...).2024

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może
ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343,
art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie
o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji
zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1. 

S. B.

Czyn zarzucany oskarżonemu:

w okresie od 26 września 2023 roku do 22 listopada 2023 roku w miejscowości K., (woj. (...)), znęcał się nad zwierzętami gospodarskimi tj. czterema owcami w ten sposób, że utrzymywał zwierzęta w niewłaściwych warunkach bytowania, bez odpowiedniego ogrodzenia uniemożliwiającego dostęp owiec do ruin pałacu w tym nie zapewniając zwierzętom możliwości odpowiedniego schronienia się przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, a ponadto, u jednej z owiec stosował niedozwolone pęta przednich kończyn co zmuszało zwierzę do przebywania w nienaturalnej pozycji powodującej zbędny ból,

tj. o przestępstwo z art. 35 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1

S. B.

Czyn zarzucany oskarżonemu:

w okresie od 26 września 2023 roku do 22 listopada 2023 roku w miejscowości K., (woj. (...)), znęcał się nad zwierzętami gospodarskimi, tj. czterema owcami w ten sposób, że utrzymywał zwierzęta w niewłaściwych warunkach bytowania, bez odpowiedniego ogrodzenia uniemożliwiającego dostęp owiec do ruin pałacu w tym nie zapewniając zwierzętom możliwości odpowiedniego schronienia się przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi a ponadto, u jednej z owiec stosował niedozwolone pęta przednich kończyn co zmuszało zwierzę do przebywania w nienaturalnej pozycji powodującej zbędny ból,

tj. przestępstwo z art. 35 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.2.1.

Fakt, że w okresie i miejscu wskazanym w zarzucie oskarżony S. B. znęcał się nad zwierzętami gospodarskimi w sposób opisany w zarzucanym mu czynie.

Podczas prowadzonego postępowania nie udowodniono, że oskarżony był właścicielem lub opiekunem owiec, wobec czego nie był on odpowiedzialny za dobrostan tych zwierząt. Nie świadczą o tym zgromadzone w postępowaniu dowody, a w szczególności nie wynika to z faktu, że oskarżony fotografował i dokarmiał owce.

Zeznania W. C.

72-75, (odpis 77), 139-143, 253 v.-254

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia
dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt
1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1.

Zeznania W. C.

Zeznania świadka W. C. były niespójne, wewnętrznie sprzeczne. Sąd nie dał im wiary w szczególności z tego powodu, że świadek, zeznając przed Sądem, twierdziła, że na temat spętania kończyn jednej z owiec „nie dogadali się” z ówczesnym dozorcą pałacu – I.. Jednocześnie utrzymywała, że w rozmowie z I. wskazywał on, że to oskarżony spętał kończyny owcy. Co istotne, świadek nie widziała momentu pętania kończyn owcy, wobec czego nie była w stanie potwierdzić, kto tego dokonał. W. C. swoją wiedzę w sprawie opierała głównie na rozmowach z I. oraz innymi, niewskazanymi z imienia i nazwiska mieszkańcami K.. Nie było jednak możliwości potwierdzenia, czy rozmowy te istotnie się odbyły, czy też nie, oraz jaki był ich przebieg. Świadek ten zeznał wprawdzie, że dwukrotnie widziała, jak oskarżony karmił owce, jednakże nie są to okoliczności pozwalające jednoznacznie stwierdzić, że był on ich właścicielem lub co najmniej opiekunem tych zwierząt. Podobnie fakt częstej obecności oskarżonego na terenie pałacu nie świadczy o tym, że zajmował się on owcami. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że w postępowaniu przygotowawczym świadek konsekwentnie zeznawała, że oskarżony w okresie objętym zarzutem sprawował opiekę nad owcami, podczas gdy zeznając przed Sądem, przyznała, że swoją wiedzę w tym zakresie opiera na tym, co usłyszała od I. i ludzi, z którymi rozmawiała.

Dowody niemające znaczenia dla ustalenia faktów

Zeznania M. D.

Pozostałe dowody nie miały znaczenia dla ustalenia faktów. Zarówno ani z zeznań M. D., ani z dokumentacji fotograficznej nie wynika, kto był właścicielem owiec, kto się nimi opiekował, ani kto spętał przednie kończyny jednej z nich.

Dokumentacja fotograficzna

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Oskarżony

3.1.Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.2.Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4.Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

X

3.5.Uniewinnienie

1

S. B.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Oskarżonemu zarzucono występek z art. 35 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt, tj. występek znęcania się nad zwierzętami. (...) znamion czynu zabronionego oskarżony S. B. miał dopuścić się poprzez utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, bez odpowiedniego ogrodzenia uniemożliwiającego dostęp owiec do ruin pałacu, w tym niezapewnienie zwierzętom możliwości odpowiedniego schronienia się przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, a ponadto u jednej z owiec oskarżony miał stosować niedozwolone pęta przednich kończyn, co zmuszało zwierzę do przebywania w nienaturalnej pozycji powodującej zbędny ból. Znęcanie się nad zwierzętami jest przestępstwem powszechnym, co oznacza, że może je popełnić każdy człowiek zdolny do ponoszenia odpowiedzialności karnej.

Podstawę faktyczną procesu karnego stanowi domniemanie popełnienia przestępstwa. W zależności od etapu procesowego wymagany jest różny stopień prawdopodobieństwa popełnienia czynu karalnego. Do wszczęcia postępowania przygotowawczego wystarczy istnienie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa (art. 303 k.p.k.). Przedstawienie zarzutu popełnienia przestępstwa wymaga z kolei istnienia danych uzasadniających dostatecznie podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba (art. 313 § 1 k.p.k.). Dla sporządzenia aktu oskarżenia konieczne jest zaś przeprowadzenie postępowania, które dostarczyło podstaw do jego wniesienia (art. 322 § 1 k.p.k.). Wreszcie dla wydania wyroku skazującego niezbędne jest udowodnienie oskarżonemu jego sprawstwa i winy, które stanowi najwyższy poziom poznania procesowego, w najszerszym możliwym stopniu realizujący wymogi prawdy materialnej.

W niniejszym postępowaniu celem udowodnienia oskarżonemu występku znęcania się nad znajdującymi się na terenie pałacu w K. zwierzętami, oskarżyciel winien był wykazać, że oskarżony S. B. spętał przednie kończyny jednej z owiec oraz że to oskarżony utrzymywał zwierzęta w niewłaściwych warunkach bytowania, a więc odpowiadał za ich dobrostan. Tymczasem oskarżyciele, zarówno publiczny, jak i posiłkowy, nie dostarczyli żadnych dowodów wskazujących na sprawstwo i winę oskarżonego. Dowody, którymi dysponował oskarżyciel, wykazały, że S. B. fotografował owce, przebywał na terenie pałacu, a także dokarmiał zwierzęta. Wzbudza więc zdziwienie wniesienie przez oskarżyciela publicznego aktu oskarżenia, bowiem w ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie tylko nie pozwalał na udowodnienie sprawstwa i winy oskarżonego, ale nie dostarczył wręcz żadnych podstaw do wniesienia aktu oskarżenia. Każde z tych działań oskarżonego są irrelewantne z punktu widzenia odpowiedzialności karnej oraz nie uzasadniają przekonania, że oskarżony zobowiązany był do opieki nad tymi zwierzętami, ani że to on spętał kończyny jednej z owiec.

Sąd dokonując oceny dowodów nie dał wiary zeznaniom świadka W. C., które były niespójne, wewnętrznie sprzeczne, do czego odniesiono się w rubryce dotyczącej oceny dowodów. Ponownego wskazania wymaga jedynie fakt, że świadek w postępowaniu sądowym wprost stwierdziła, że okoliczność, jakoby to oskarżony miał opiekować się owcami, wnioskuje po tym, co usłyszała od ówczesnego dozorcy pałacu oraz od nieznanych jej z imienia i nazwiska osób, z którymi rozmawiała na temat oskarżonego. W. C. widziała jedynie, jak oskarżony S. B. dwukrotnie karmił owce. Zeznała również, że często przebywał na terenie pałacu.

Co zaś dotyczy wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań J. W., Sąd ocenił je jako wiarygodne, spójne i logiczne, a także konsekwentne. Oskarżony wyjaśniał, że nie był właścicielem tych zwierząt, ani nimi się nie opiekował z polecenia ich właściciela. Choć przyznał, że 2-3 razy w tygodniu w wolnych chwilach doglądał owiec, to nie był prawnie zobowiązany do tego, by zapewnić im właściwe warunki bytowe. Nie odpowiadał za ich dobrostan. Ponadto zaprzeczył, by to on spętał kończyny przednie jednej z owiec. Brak było jednocześnie jakichkolwiek dowodów pozwalających poddać jego twierdzenia w wątpliwość. Co się zaś tyczy zeznań J. W., to również i on zaprzeczył, by owce należały do oskarżonego bądź by oskarżony był zobowiązanym do opieki nad nimi. Warto nadmienić, że zarówno według oskarżonego, jak i J. W. owce mogły należeć do dozorcy pałacu – I.. Jednakże z punktu widzenia przedmiotowego procesu okoliczność ta nie miała żadnego znaczenia.

Uwzględniwszy więc taki stan sprawy, Sąd wydał wyrok uniewinniający.

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował
określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez
stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt

rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2

Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego S. B. kwotę 1.176,00 (jednego tysiąca stu siedemdziesięciu sześciu, 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w sprawie. Rozstrzygnięcie to wynikało wprost z treści ww. przepisu.

3

Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu Sąd obciążył Skarb Państwa. Rozstrzygnięcie to wynikało wprost z treści ww. przepisu.

8. PODPIS

SSR Małgorzata Dębicka-Skibińska