Wyrok z 17 września 2025, sygn. II K 439/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 439/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

M. T.

I. w dniu 16 czerwca 2023 r. w N. przy ul. (...) prowadził w ruchu lądowym samochód marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się pod wpływem (...) (...) w stężeniu 65,3 (...) i (...) w stężeniu 144 (...)

– co stanowi przestępstwo z art. 178a § 1 kk;

II. w dniu 16 czerwca 2023 r. w N. przy ul. (...) dokonał umyślnego zamachu na nietykalność cielesną J. P. poprzez uderzenie go drzwiami od samochodu, popychanie i szarpanie

- co stanowi przestępstwo z art. 217 § 1 kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W czerwcu 2023 r. oskarżony M. T. pracował jako przedstawiciel handlowy firmy (...), pracę tą wykonywał od maja 2023 r. , poruszał się służbowym samochodem marki S. (...). Praca ta była dla niego bardzo stresująca z uwagi na ilość obowiązków (ok. 500 punktów do obsługi) oraz presję na wyniki sprzedażowe.

W dniu 16 czerwca 2023 r. oskarżony przyjechał w/w samochodem do N. w celach służbowych. Po godz. 16.00 podjechał pod sklep (...) na ulicy (...), sklep ten znajdował się na parterze niewielkiego bloku mieszkalnego, w którym zamieszkuje pokrzywdzony J. P. – nad sklepem znajdują się mieszkania. Przed budynkiem znajdują się miejsca parkingowe przeznaczone dla klientów sklepu. Oskarżony znajdował się wówczas pod wpływem (...) (...) w stężeniu 65,3 (...) i (...) w stężeniu 144 (...), które miały realny ujemny wpływ na jego zdolności psychomotoryczne, w tym zdolność prowadzenia samochodu. Środki zawierające te substancje czynne oskarżony zażył poprzedniego dnia późnym wieczorem żeby się uspokoić, gdyż odczuwał silny stres. Po wjeździe na teren nieruchomości oskarżony zaparkował samochód pod otwartą bramą prowadzącą do części mieszkalnej posesji. Następnie oskarżony wyszedł z samochodu i udał się do sklepu (...). Kiedy znajdował się w środku, z ulicy (...) na teren posesji wjechał swoim samochodem J. P. i zaparkował bezpośrednio za samochodem oskarżonego, udając się przez w/w otwartą bramę na teren części mieszkalnej posesji. Kiedy oskarżony wyszedł ze sklepu i podszedł do swojego samochodu, żeby do niego wsiąść i odjechać, wcześniej otwarta brama została zdalnie zamknięta, przez co pojazd oskarżonego został zablokowany pomiędzy tą bramą a zaparkowanym za nim pojazdem J. P.. Oskarżony stojąc przed bramą poprosił obecnego w pobliżu pokrzywdzonego (stojącego za zamkniętą bramą) o przeparkowanie samochodu, żeby mógł odjechać swoim, w odpowiedzi usłyszał, że będzie to możliwe za piętnaście minut. Wówczas w reakcji na te słowa oskarżony siłowo wyłamał bramę próbując ją otworzyć. Wówczas do bramy podeszli pokrzywdzony wraz z G. K., który już po chwili powiedział, że oskarżony „jest najebany”. Oskarżony po chwili wsiadł do swojego samochodu na miejsce kierowcy i zamknął drzwi, przy których stanął J. P., a G. K. zadzwonił po Policję. Oskarżony uruchomił samochód i ruszył nim do tyłu, delikatnie uderzając nim o przód zaparkowanego za nim samochodu J. P.. J. P. otworzył wówczas drzwi pojazdu od strony kierowcy i próbował wyciągnąć kluczyki ze stacyjki pojazdu oskarżonego, co się jednak nie udało, gdyż oskarżony odpychał go ręką. J. P. i G. K. stali w pobliżu otwartych drzwi pojazdu oskarżonego, czekając na przyjazd (...) i od czasu do czasu rozmawiając z oskarżonym. W pewnym momencie oskarżony wyszedł z samochodu i stojąc zaraz obok obu mężczyzn rozmawiał z nimi, a po chwili zaczął odpychać swoim ciałem J. P. od drzwi samochodu żeby je zamknąć, a ten stawiał temu bierny opór, nie dając się odsunąć. Oskarżony wsiadł z powrotem do samochodu, nadal zostawiając otwarte drzwi. Sytuacja ta po jakimś czasie powtórzyła się tzn. oskarżony ponownie wysiadł z samochodu i odpychał J. P. ciałem i ręką próbując zamknąć drzwi do samochodu, czemu ten stawiał bierny opór. W trakcie tego doszło także do uderzenia pokrzywdzonego drzwiami samochodu. Korzystając z faktu, że oskarżony odpychając J. P. od samochodu w pewnej chwili odwrócił się plecami do G. K. i odsunął nieco od wejścia do samochodu, G. K. nachylił się do wnętrza samochodu i wyjął ze stacyjki kluczyki. Wtedy J. P. odsunął się od samochodu i od oskarżonego, który wsiadł do środka i zamknął drzwi. Po niedługim czasie na miejsce zdarzenia przyjechali funkcjonariusze (...) z referatu patrolowo – interwencyjnego ( (...)) i podjęli czynności służbowe, rozmawiając z obecnymi oraz oglądając uszkodzoną bramę. Z uwagi na kolizję między samochodami, na miejsce zostali wezwani także policjanci ruchu drogowego. Po przeprowadzeniu czynności funkcjonariusze – mimo obiekcji J. P. podnoszącego, że oskarżony jego zdaniem jest odurzony – nie stwierdzili podstaw do jego zatrzymania i pozwolili mu na odjazd z miejsca zdarzenia. W tym celu J. P. przeparkował swój samochód, umożliwiając wyjazd oskarżonemu. W trakcie wyjeżdżania z posesji oskarżony wjechał jednak w stojak na rowery stojący przed wejściem do Ż., w związku z czym J. P. ponownie zwrócił funkcjonariuszom uwagę, że jego zdaniem oskarżony jest odurzony. W konsekwencji oskarżony został zatrzymany do dalszych czynności. O 19.55 przeprowadzono badanie śliny oskarżonego, natomiast o godz. 21.24 pobrano od niego krew. Jej badanie ujawniło obecność (...) i (...) w wyżej wskazanej ilości.

Oskarżony urodził się w (...) r. Zamieszkuje w K. w domu rodzinnym z innymi członkami rodziny. Poza samochodem marki M. z 2003 r. wartości ok. 5.000 zł nie ma majątku większej wartości, nie jest właścicielem nieruchomości. Jest bezdzietnym kawalerem o średnim wykształceniu, nie ma nikogo na utrzymaniu. Studiuje socjologię na (...) w K. oraz pracuje. Jako przedstawiciel handlowy sieci P. zarabiał około 4.000 zł miesięcznie, po zdarzeniu oskarżony zrezygnował z tej pracy, gdyż zatrzymano mu prawo jazdy, a ponadto praca ta była dla niego zbyt stresująca. Przez pewien czas był bezrobotny, następnie podjął pracę – na podstawie umowy zlecenia - jako ratownik wodny z wynagrodzeniem około 3.000 - 3.500 zł (oskarżony miał już wcześniejsze doświadczenie z pracy w tym charakterze). Oskarżony – poza zdarzeniem z czerwca 2023 r. – prawidłowo funkcjonuje w społeczeństwie, nie pozostaje w zainteresowaniu (...), nie był zatrzymywany do wytrzeźwienia. W jego domu rodzinnym nie było interwencji (...). Jego tryb życia jest zgodny z prawem i zasadami współżycia społecznego.

Oskarżony nie był karany za przestępstwa. Przed dniem 16 czerwca 2023 r. nie figurował w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Za kolizję z samochodem J. P. w dniu zdarzenia został ukarany mandatem w wysokości 100 zł. Wyrokiem z 15 kwietnia 2024 r. sygn. (...) Sąd Rejonowy w N. warunkowo umorzył na okres próby wynoszący 1 rok postępowanie karne przeciwko oskarżonemu o uszkodzenie bramy wjazdowej, którą oskarżony wyłamał w dniu 16 czerwca 2023 r. Oskarżony systematycznie realizuje nałożony na niego w tym wyroku obowiązek informowania sądu o przebiegu okresu próby. Ponadto zrealizował orzeczony w tym wyroku obowiązek naprawienia szkody, przedkładając do akt (...) dowody wpłat.

Stan zdrowia fizycznego oskarżonego jest zdrowy, nie leczył się także odwykowo bądź neurologicznie. Od 2019 r. oskarżony pozostaje natomiast - z przerwami - w leczeniu psychiatrycznym z powodu zaburzeń emocji, osobowości, zaburzeń lękowych i fobii społecznej, zażywa w związku z tym przepisywane przez lekarza lekarstwa psychiatryczne. Oskarżony popełnił opisane w wyroku czyny zabronione mając zachowaną w pełni zdolność rozpoznania ich znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem.

- protokół badania śliny oskarżonego (k. 4-5)

- protokół zatrzymania oskarżonego (k. 14)

- opinia (...) (k. 27-29)

- protokół pobrania krwi oskarżonego (k. 30)

- informacja z (...) (k. 44, k. 161, k. 173, k. 221, k. 302)

- informacja z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego (k. 45)

- częściowo wyjaśnienia oskarżonego (k. 77, k. 127, k. 157-159, k. 207-208)

- zaświadczenie o leczeniu psychiatrycznym (k. 78)

- opinie sądowo – psychiatryczne (k. 87-88, k. 131-132)

- zeznania J. P. (k. 95-97, k. 258-259)

- fotografie (k. 102-1-4)

- wiadomość sms od oskarżonego do Ł. P. (k. 105-107)

- nagrania z monitoringu ( k. 108 – fragmenty zdarzenia, k. 257 – całość zdarzenia)

- protokół oględzin (k. 111-119)

- zeznania G. K. (k. 147, k. 209 – 210)

- wywiad środowiskowy (k. 189)

- wyrok SR w N. S. z 15.04.2024 r. sygn. (...) (k. 202)

- zaświadczenie o studiach oskarżonego (k. 226)

- fotografie miejsca zdarzenia (k. 227, k. 253)

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił w oparciu o wyżej przywołane dowody, które w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia korelowały e sobą, uzupełniały się i nie zawierały treści budzących wątpliwości z punktu widzenia kryteriów wskazanych w art. 7 kpk (oraz art. 201 kpk – w odniesieniu do sporządzonych w sprawie opinii biegłych). Jakkolwiek oskarżony częściowo nie przyznawał się do winy, kwestionując popełnienie przestępstwa na szkodę J. P., to jednak w tym zakresie jego wyjaśnienia nie były wiarygodne, miały wyraźnie celowo-obronny charakter nakierowany na pomniejszenie jego odpowiedzialności i przynajmniej częściowe przerzucenie jej na J. P.. W tej części stanowisko oskarżonego podważyły zarówno zeznania samego pokrzywdzonego jak i G. K., a także nagranie z monitoringu, na którym zostało zarejestrowane całe zdarzenie od jego początku do końca (płyta (...) k.257). Ten ostatni dowód pozwolił na pozytywną weryfikację wiarygodności świadków. Ponadto trzeba podkreślić, że świadkowie nie mieli motywów do bezpodstawnego i niezgodnego z faktami pomawiania oskarżonego, którego wcześniej nie znali i z którym zetknęli się w dniu zdarzenia pierwszy raz i przypadkowo. Analiza nagrania wskazuje, że pokrzywdzony i G. K. nie byli agresywni w żaden sposób wobec oskarżonego, nie stosowali wobec niego przemocy, dążyli tylko do uniemożliwienia mu odjazdu z miejsca zdarzenia przed przybyciem (...), co jest zrozumiałe, skoro oskarżony uszkodził bramę, spowodował kolizję z pojazdem pokrzywdzonego, a jego stan wskazywał na możliwość znajdowania się pod wpływem środków odurzających (taką ich ocenę, konsekwentnie prezentowaną od początku już na miejscu zdarzenia, potwierdził wynik badania krwi). Gdy tylko G. K. udało się zabrać z samochodu kluczyki, pokrzywdzony odsunął się od pojazdu i od oskarżonego, który wsiadł do niego i zamknął się w nim, przebywając tam do momentu przyjazdu (...). Nie ma przesłanek do formułowania zastrzeżeń wobec zachowania J. P. i G. K. wobec oskarżonego, było ono adekwatne do zaistniałej sytuacji.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Nagranie rozmowy oskarżonego ze świadkiem A. K. (płyta k. 195) oraz zeznanie tego świadka (k. 250 - 260) – nie miały znaczenia w sprawie. A. K. nie widziała zdarzenia. Przypuszczenie świadka, iż J. P. cyt. „celowo przeparkował samochód, aby stanąć za samochodem oskarżonego” (k. 260) nie potwierdziła się, gdyż z nagrania z monitoringu jednoznacznie i bez wątpliwości wynika, że J. P. wjeżdżając na nieruchomość i parkując za samochodem oskarżonego nadjechał z ulicy (...).

Sąd nie wykorzystał zeznań świadków – funkcjonariuszy (...) R. K. oraz K. G. (k. 304-305) gdyż z uwagi na upływ czasu nie mieli już oni istotnych informacji w sprawie.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Dokonane w sprawie ustalenia faktyczne uzasadniały przypisanie oskarżonemu przestępstw z art. 178a § 1 kk i z art. 217 § 1 kk (postanowieniem z 12.12.2023 r. prokurator objął ściganiem z urzędu ten drugi czyn - k. 120). Oskarżony świadomie i celowo naruszył nietykalność J. P. dążąc do jego odsunięcia od pojazdu, co wyraźnie widać na nagraniu z monitoringu, czynu tego dopuścił się więc umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Z kolei skoro oskarżony, jak wyjaśnił na rozprawie, wieczorem 15 czerwca 2023 r. zażył z powodu silnego stresu wysoką dawkę (...) i (...), to jako osoba dorosła, sprawna umysłowo, o prawidłowej socjalizacji i mająca już wcześniej kontakt z lekami psychotropowymi, świadoma ich działania, powinien i mógł przypuszczać, że następnego dnia będzie jeszcze pod ich wpływem – a mimo tego zdecydował się na jazdę samochodem. Tym samym czynu tego dopuścił się umyślnie w zamiarze ewentualnym. Należy podkreślić, że oskarżonemu pobrano krew do badania dopiero o godz. 21.24 (protokół k. 30), a mimo to jeszcze o tej porze stężenie tych substancji było wysokie, wyraźnie przekraczające dawki terapeutyczne (szczególnie w przypadku (...)). Stanowisko biegłego – oparte o badania naukowe - iż tempore criminis z uwagi na ich stężenie oskarżony znajdował się pod wpływem tych substancji znajduje potwierdzenie w okolicznościach sprawy. W tym kontekście należy uwypuklić następujące kwestie, których łączna wymowa świadczy o tym, iż oskarżony jeszcze 16 czerwca 2023 r. po godz. 16.00 był pod wpływem spożytych poprzedniego dnia wieczorem (...), które ujemnie rzutowały na jego sprawność psychomotoryczną:

- w pojeździe oskarżonego pracowały wycieraczki mimo braku deszczu, na nagraniach widać to już w momencie jego wjazdu z ulicy na nieruchomość, przy czym oskarżony nie wyłączał tych wycieraczek, mimo zbędności ich pracy (wycieraczki te automatycznie włączały się po uruchomieniu silnika);

- na nagraniach widać spowolniony, sprawiający wrażenie topornego, niezbornego, sposób bycia oskarżonego;

- oskarżony dopuścił się irracjonalnego czynu w postaci wyłamania zamkniętej bramy, a następnie ruszenia samochodem do tyłu mimo braku miejsca, gdyż zaraz za jego pojazdem stał samochód J. P.;

- J. P. i G. K. byli przez dłuższy czas blisko oskarżonego, rozmawiali z nim, więc mogli dokładnie obserwować jego stan, stąd też ich spostrzeżenia w tej mierze, które opisali w swoich zeznaniach, należy uznać za miarodajne; skądinąd już zaraz po podejściu do bramy i pierwszej interakcji z oskarżonym G. K. stwierdził, że oskarżony cyt. „jest najebany”, co słychać na nagraniu;

- podczas próby wyjazdu z posesji oskarżony nie zapanował nad pojazdem i wjechał w stojak na rowery.

Czyny oskarżonego były bezprawne (realizowały ustawowe typy czynów zabronionych z art. 178a § 1 kk i z art. 217 § 1 kk), zawinione, umyślne oraz społecznie szkodliwe w stopniu przekraczającym znikomość – tym samym spełniały one wszystkie przewidziane w kodeksie karnym warunki do uznania ich za przestępstwa.

Okoliczności sprawy nie uzasadniały natomiast przyjęcia, że przestępstwo na szkodę J. P. miało tzw. chuligański charakter i dlatego Sąd usunął ten element z jego opisu i kwalifikacji prawnej. Zgodnie z art. 115 § 21 kk występkiem o charakterze chuligańskim jest występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie, na wolność, na cześć lub nietykalność cielesną, na bezpieczeństwo powszechne, na działalność instytucji państwowych lub samorządu terytorialnego, na porządek publiczny, albo na umyślnym niszczeniu, uszkodzeniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy, jeżeli sprawca działa publicznie i bez powodu albo z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego. Oznacza to, że sednem chuligańskiego charakteru czynu, uzasadniającym jego surowsze traktowanie w przepisach kodeksu karnego, jest szczególnie naganne nastawienie psychiczne sprawcy do czynu, wyrażające jego pogardę dla porządku prawnego, dodatkowo naruszanego przez sprawcę bez powodu lub z błahego powodu. W ocenie Sądu w realiach sprawy nie sposób racjonalnie przyjąć, że oskarżonemu w trakcie naruszania nietykalności cielesnej pokrzywdzonego towarzyszyło takie nastawienie psychiczne. W przekonaniu Sądu czyn jego wiązał się po prostu ze stanem, w jakim oskarżony się znajdował, a wywołanym wpływem (...) – nawet jeżeli wpływ ten nie był na tyle silny, by z punktu widzenia opiniujących w sprawie psychiatrów kwalifikował się w świetle wiedzy specjalnej jako znoszący bądź ograniczający poczytalność oskarżonego w rozumieniu art. 31 kk. Skądinąd na irracjonalność zachowania oskarżonego na miejscu zdarzenia wskazywali w swoich zeznaniach sam J. P. i świadek G. K., opisując jego przejawy, w tym wypowiadanie przez oskarżonego oderwanych od rzeczywistości, abstrakcyjnych treści, spowolnienie reakcji itd. Oskarżony nie działał także bez powodu lub z oczywiście błahego powodu – chciał oddalić się od samochodu, co uniemożliwiał mu J. P. blokując go swoim ciałem.

☒

1.4.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

W przekonaniu Sądu najbardziej adekwatnym sposobem zakończenia niniejszego postępowania było posłużenie się instytucją warunkowego umorzenia postępowania. W sprawie spełnione są wszystkie przesłanki takiego rozstrzygnięcia wskazane w kodeksie karnym. Będzie to wystarczające dla osiągnięcia wszystkich celów postępowania karnego, w tym szczególnie istotnych względów zapobiegawczo – wychowawczych, a stopień winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego nie przekracza granicy wskazanej w art. 66 § 1 kk. Nie narusza to również interesu pokrzywdzonego, który kwestię konsekwencji prawnych czynu popełnionego na jego szkodę pozostawił do uznania Sądu, domagając się natomiast zadośćuczynienia, o którym Sąd orzekł w pkt. II wyroku. W części faktograficznej niniejszego uzasadnienia wskazano okoliczności stanowiące rzeczową, miarodajną podstawę do wywiedzenia wobec M. T. pozytywnej prognozy kryminologicznej. Popełnione przez niego przestępstwa miały incydentalny charakter, nie był on wcześniej karany, a nawet nie figurował w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Brak jakichkolwiek zastrzeżeń do trybu życia oskarżonego, który pracuje i uczy się (studiuje na uniwersytecie), wywiad kuratorski wskazał na jego prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie, w tym w środowisku rodzinnym. Przed dniem 16 czerwca 2023 r. oskarżony nie pozostawał w zainteresowaniu (...), nie był zatrzymywany, (...) nie przeprowadzała interwencji w jego miejscu zamieszkania. Wywiązał się z obowiązków nałożonych na niego w wyroku tut. Sądu z 15 kwietnia 2024 r. sygn. (...). Trzeba także zaznaczyć, że oskarżony nie spożył (...) wykazanych w późniejszym badaniu w celu odurzenia się nimi, lecz w zamiarze opanowania silnego stresu wiążącego się z obciążeniem psychicznym powodowanym wymagającą pracą. W konsekwencji Sąd ocenił, że nie jest konieczne skazywanie oskarżonego za zaistniałe przestępstwa, możliwe jest danie mu szansy pozostania osobą niekaraną i posłużenie się środkiem probacyjnym warunkowego umorzenia postępowania. Zastosowany 2-letni okres próby jest wystarczająco długi do miarodajnej weryfikacji wywiedzionej wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej.

☐

1.5.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.6.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

W pkt. II wyroku Sąd uwzględnił wniosek pokrzywdzonego i przyznał na jego rzecz 2.000 zł zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną popełnionym przestępstwem. Zakreślając termin płatności tego świadczenia miano na uwadze art. 74 § 1 kk, znajdujący odpowiednie zastosowanie także do sytuacji wskazanej w art.67 § 3 kk – w zakresie świadczeń w postaci zadośćuczynienia i obowiązku naprawienia szkody (art. 67 § 4 kk).

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Sąd mając na uwadze, że zgodnie z art. 67 §3 kk orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów jest w przypadku warunkowego umorzenia postępowania z woli ustawodawcy fakultatywne, pozostawione swobodnemu uznaniu sędziowskiemu, uznał, że w realiach sprawy posłużenie się tym środkiem karnym nie było konieczne. Wskazane powyżej okoliczności przemawiające za warunkowym umorzeniem postępowania skłoniły zarazem Sąd także do dania oskarżonemu szansy i pozostawienia mu możliwości prowadzenia pojazdów, czego wymaga jego sytuacja życiowa. Niniejsze postępowanie powinno dobitnie unaocznić oskarżonemu potrzebę zachowania najdalej idącej ostrożności i roztropności w związku z zażywaniem lekarstw psychotropowych.

Zważywszy na zmiany stanu prawnego pomiędzy datą czynów a datą wyrokowania, Sąd orzekał z zastosowaniem art. 4 §1 kk uznając za względniejszy dla oskarżonego wcześniejszy stan prawny.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Pkt. III

Uwzględniając sytuację materialną oskarżonego Sąd obciążył go częściowymi kosztami procesu w wysokości 1075,10 zł stanowiącymi wydatki Skarbu Państwa poniesione w dochodzeniu (zestawienie kosztów k. 165). W pozostałym zakresie, obejmującym koszty postępowania sądowego, oskarżony został zwolniony od ich ponoszenia.

1Podpis