Wyrok z 13 października 2025, sygn. II K 171/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 171/25

M. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

L. Z. (1)

w dniu 12 marca 2025 roku w Z. (1), powiat (...), województwo (...) na ul. (...) kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym marki D. (...) o nr rej. (...) wbrew orzeczonemu prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt VIII K 181/23 z dnia 03 sierpnia 2023 roku w którym orzeczono łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 6 (sześciu) miesięcy po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 03 sierpnia 2023 roku sygn. akt 181/23 zawierającego m.in. wyrok skazujący na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności za czyny z art. 178a §4 kk i art. 244 kk, którą odbył w okresie od 05 czerwca 2022 roku do 16 października 2023 roku;

tj. o przestępstwo z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Prowadzenie przez oskarżonego L. Z. (1) pojazdu mechanicznego, samochodu osobowego marki D. (...) w dniu 12 marca 2025 roku.

wyjaśnienia oskarżonego

k. 93-94

k. 127

Uprzednia karalność oskarżonego, popełnienie czynu w warunkach recydywy, sytuacja życiowa oskarżonego

odpisy wyroków

k. 7-16

k. 18-19

k. 22

k. 25-27

k.30

k. 32

k. 34

k. 36

k. 38

k. 40-43

odpis wyroku w sprawie VIII K 181/23 Sądu Rejonowego w Toruniu wraz z informacją o odbyciu kary pozbawienia wolności

k. 45-48

karta karna

k. 52-58

k. 100-110

dane osobopoznawcze

k. 98

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego

Sąd uznał wyjaśnienia złożone przez oskarżonego L. Z. (1) za w pełni wiarygodne. Oskarżony już w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Okoliczności popełnienia przestępstwa zdaniem sądu nie budzą żadnych wątpliwości, a Oskarżony w swych wyjaśnieniach je potwierdził.

odpisy wyroków

Dowód w pełni wiarygodny, treść orzeczeń w żadnym stopniu nie budzi wątpliwości sądu. Odpisy wyroków pochodzą od sądów, które orzekały w licznych sprawach Oskarżonego. Dowód obrazuje działalność przestępczą oskarżonego L. Z. (1), która trwa już od 2015 roku (wówczas zapadło wobec niego pierwsze orzeczenie). Należało także zwrócić uwagę, iż od 2015 roku Oskarżony był wielokrotnie karany.

odpis wyroku w sprawie VIII K 181/23 Sądu Rejonowego w Toruniu wraz z informacją o odbyciu kary pozbawienia wolności

Sąd uznał dowód za wiarygodny, stanowi on dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości. Co więcej Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie VIII K 181/23 stanowił w niniejszej sprawie podstawę do uznania, że Oskarżony dopuścił się powrotu do przestępstwa w rozumieniu art. 64 § 1 k.k. Ustalono również okres odbywania przez niego kary pozbawienia wolności orzeczonej w tej sprawie (k. 47-48), co było konieczne dla potwierdzenia, że zarzucane mu czyny zostały popełnione w warunkach recydywy.

karta karna

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. Z dowodu w postaci danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym wynika, iż Oskarżony był już wcześniej wielokrotnie karany. Dotychczasowe wyroki obejmują przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów (art. 276 k.k.), instytucjom państwowym (art. 224 k.k. oraz art. 226 k.k.), bezpieczeństwu w ruchu drogowym (art. 178a § 1 i § 4 k.k.), mieniu (art. 278 k.k.), a także czynom z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (art. 62 ust. 2) oraz przestępstwom przeciwko wymiarowi sprawiedliwości (art. 244 k.k.). Sąd na tejże podstawie doszedł do przekonania, że Oskarżony w sposób trwały lekceważy porządek prawny i normy współżycia społecznego. Powtarzające się skazania wskazują na wysoki stopień demoralizacji oraz brak poczucia odpowiedzialności.

dane osobopoznawcze

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. Z danych wynika, iż Oskarżony jest kawalerem, posiada wykształcenie podstawowe, z zawodu malarz-tapeciarz, nie posiada majątku trwałego. Obecnie przebywa w Zakładzie Karnym.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I-III

L. Z. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Na podstawie zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, sąd uznał, iż Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu tj., że w dniu 12 marca 2025 roku w Z. (1) na ul. (...) kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym marki D. (...) o nr rej. (...) wbrew orzeczonemu prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt VIII K 181/23 z dnia 03 sierpnia 2023 roku w którym orzeczono łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się w okresie 6 (sześciu) miesięcy po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 03 sierpnia 2023 roku sygn. akt 181/23 zawierającego m.in. wyrok skazujący na karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności za czyny z art. 178a §4 k.k. i art. 244 k.k., którą odbył w okresie od 05 czerwca 2022 roku do 16 października 2023 roku, tj. dopuścił się występku z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu, ponadto oskarżony L. Z. (1) został skazany prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie VIII K 181/23, obejmującym między innymi skazania z art. 244 kk w sprawie VIII K 218/17 Sądu Rejonowego w Toruniu oraz z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w sprawie II K 1320/22 Sądu Rejonowego w Toruniu. Powołanym wyrokiem łącznym orzeczono wobec oskarżonego karę łączną 4 lat pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Orzeczoną karę Oskarżony odbył w okresie od 5 czerwca 2022 roku do 16 października 2023 roku. Przestępstwo w przedmiotowej sprawie jest przestępstwem podobnym do przestępstw wskazanych w wyroku łącznym. Przestępstwo objęte niniejszym postępowanie jest przestępstwem umyślnym, zostało popełnione w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności.

Zważywszy na powyższe przyjęta kwalifikacja prawna czynu z art. 64 § 1 k.k. nie budzi wątpliwości.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. Z. (1)

I

I

Sąd uznał Oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. W konsekwencji orzeczono wobec niego na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta, zarówno pod względem rodzaju, jak i wysokości w ocenie sądu, pozostaje współmierna do stopnia zawinienia oraz poziomu społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu.

Sąd wymierzając karę uwzględnił uprzednią, wielokrotną karalność Oskarżonego, w tym za przestępstwa podobne. Okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że poprzednie skazania nie wywarły na niego jakiegokolwiek wychowawczego wpływu. Oskarżony ponownie naruszył obowiązujący porządek prawny.

Ponadto sąd miał na względzie także fakt, iż oskarżony dopuścił się przedmiotowego czynu z premedytacją, bowiem miał pełną świadomość, iż orzeczono wobec niego zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi i z uwagi na poprzednie skazania miał świadomość, iż prowadzenie pojazdu wbrew orzeczonemu zakazowi stanowi przestępstwo.

Sąd w niniejszej sprawie jako okoliczność łagodzącą uznał przyznanie się Oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz okazanie przez niego skruchy.

Jednakże, w ocenie Sądu jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności może spełnić funkcję indywidualnego oddziaływania prewencyjnego na Oskarżonego. Kary o charakterze wolnościowym wobec jego dotychczasowej postawy i historii karalności byłyby nieuzasadnione, prowadziłyby do utrwalenia poczucia bezkarności i nie realizowałyby celów wymiaru sprawiedliwości.

Sąd miał również na uwadze, że czyn z art. 244 k.k. jest zagrożony karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności, a popełnienie go w warunkach recydywy wymagało adekwatnej i stanowczej reakcji. W tym kontekście orzeczona kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności nie może być uznana za nadmiernie surową. Przeciwnie stanowi właściwą, wyważoną odpowiedź na naganne zachowanie Oskarżonego, dając jasny sygnał, że lekceważenie prawa spotyka się ze sprawiedliwą i jednoznaczną reakcją sądu.

L. Z. (1)

II

I

Na mocy art. 42 § 1a pkt 2 k.k. orzeczono wobec Oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny, sąd nie mógł od niego odstąpić. Okres orzeczonego zakazu zdaniem sądu odzwierciedla zawartość kryminalną popełnionego czynu.

L. Z. (1)

III

I

Na mocy art. 43a § 2 kk orzeczono wobec Oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Także i w tym zakresie orzeczenie miało charakter obligatoryjny, nie pozostawiając sądowi luzu decyzyjnego co do zasadności jego orzeczenia.

Mając na uwadze uprzednią karalność oskarżonego oraz fakt, iż pomimo wielokrotnego karania Oskarżonego, która nie przynosiła żadnych rezultatów wysokość świadczenia ustalono w kwocie 10.000 złotych, aby ukazać Oskarżonemu nieopłacalność popełniania czynów zabronionych.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., sąd postanowił zwolnić oskarżonego w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.

Decyzja ta została podjęta z uwagi na całokształt okoliczności faktycznych i osobistych oskarżonego. L. Z. (1) w niniejszej sprawie został skazany na karę bezwzględnego pozbawienia wolności, w trakcie trwania postępowania przebywał już w Zakładzie Karnym z uwagi na skazanie w innej sprawie. Oskarżony nie posiada żadnego majątku trwałego, ma na swoim utrzymaniu małoletnie dziecko, a ponadto sąd orzekł wobec niego w przedmiotowej sprawie świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł. Zdaniem Sądu obciążenie Oskarżonego kosztami postępowania sądowego byłoby niecelowe i nadmiernie dolegliwe.

1.Podpis