Uzasadnienie z 16 października 2025, sygn. II K 305/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 305/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1 Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

I

P. T.

P. T. została oskarżona o to, że:

w dniu 21-09-2024 r. w T., gm. S. poprzez kopnięcie psa rasy S. T. wabiącego się (...) spowodowała obrażenia w postaci złamania kości żeber, przerwania ciągłości opłucnej i przerwania ciągłości opłucnej i przerwania ciągłości mięśni międzyżebrowych, co w następstwie spowodowało powstanie odmy opłucnowej
i doprowadziło do niewydolności oddechowej,
w konsekwencji doprowadzając do śmierci zwierzęcia.

tj. o czyn z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. W dniu 21 września 2024 r. w godzinach porannych, w miejscowości T. gm. S., R. W. udał się wraz z dwoma swoimi psami – mieszańcem o imieniu K. oraz shih tzu o imieniu F. – na spacer w kierunku sklepu, gdzie następnie zrobił zakupy. W drodze powrotnej, R. W. wpuścił psa razy shih tzu na swoją posesję przy ulicy (...), powiesił siatkę z zakupami na bramce i udał się z drugim psem na dalszy spacer. Po pewnym czasie, ulicą (...) w kierunku ulicy (...) spacerowała oskarżona P. T., prowadząc na smyczy białego owczarka szwajcarskiego o imieniu L. (...). Znajdujący się na posesji F., zaczął szczekać na owczarka P. T., a następnie wybiegł poza ogrodzenie i podbiegł do L., będącego na smyczy. Oskarżona próbowała odciągnąć swojego psa. W pewnym momencie pies P. T. złapał psa rasy shih tzu w pysk i zaczął nim szarpać. Oskarżona puściła smycz, próbowała rozdzielić psy. W panice zaczęła kopać swojego psa w okolice pyska, chcąc, aby ten puścił psa rasy shih tzu. Jednocześnie oskarżona wołała o pomoc, ale nikt nie pospieszył jej na ratunek. Sytuacja była dynamiczna i chaotyczna. Ostatecznie pies oskarżonej puścił shih tzu, który następnie kulejąc pobiegł w kierunku własnej posesji.

2.W wyniku zaistniałego zdarzenia pies rasy shih tzu doznał obrażeń w postaci złamania kości żeber, przerwania ciągłości opłucnej, przerwania ciągłości opłucnej, przerwania ciągłości mięśni międzyżebrowych, co w następstwie spowodowało powstanie odmy opłucnowej i doprowadziło do niewydolności oddechowej oraz śmierci zwierzęcia.

3.P. T. nie była uprzednio karana sądownie.

1.1.Wyjaśnienia P. T.

1.2.Zeznania A. W.

1.3.Zeznania R. W.

1.4.Zeznania P. R.

1.5.Zeznania J.

P.-G.

2.1.Dokumentacja medyczna S. T.

2.2.Opinia lekarsko-weterynaryjna

3.1.Dane o karalności oskarżonej

3.2.Dokumentacja przedłożona przez obrońcą oskarżonej dot. P. T.

1.1. k. 108v

1.2.k. 3, 108v-109

1.3.k. 11v-12

1.4.k. 23v,109-109v

1.5.k. 109v

2.1.k. 10

2.2.k. 33-34

3.1.k. 44, 103

3.2.k. 69-78

1.2 Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

P. T.

Za nieudowodnione uznano, aby oskarżona umyślnie spowodowała obrażenia skutkujące śmiercią psa F..

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Sąd uznał za nieudowodnione i niewykazane, aby oskarżona P. T. miała zamiar (zarówno bezpośredni jak i ewentualny) spowodowania jakichkolwiek obrażeń u psa rasy shih tzu wabiącego się F. lub doprowadzenia do śmieci.

1.1.wyjaśnienia oskarżonej P. T.

1.4.Zeznania P. R.

1.1. k.108v

1.4.k. 23v,109-109v

2.  OCENA DOWODÓW

2.1 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.

1.2-1.3.

1.5.

1.4.

2.2.

2.1.

3.2.

3.1.

Wyjaśnienia oskarżonej P. T.

Zeznania A. W. oraz zeznania R. W.

Zeznania J.

P.-G.

Zeznania P. R.

Opinia lekarsko-weterynaryjna

Dokumentacja medyczna

Dokumentacja przedłożona przez obrońcę oskarżonej

Dane o karalności

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonej, za w pełni wiarygodne, albowiem nie ma żadnego wiarygodnego dowodu, który mógłby zaprzeczyć prawdziwości twierdzeń P. T..

Na miano wiarygodnych zasługiwały również zeznania A. W. oraz R. W. – właścicieli psa shih tzu wabiącego się F., albowiem złożone przez nich relacje są spójne oraz konsekwentne. Świadkowie – w szczególności R. W. – opisali okoliczności poprzedzające samo zdarzeni , w tym spacer, zakupy oraz pozostawienie F. na terenie posesji przy ul. (...) w T.. Ich relacja w tej części była rzeczowa oraz logiczna. Nadto w swoich zeznaniach odnieśli się do okoliczności ujawnienia shih tzu pod furtką oraz obrażeń, jakich doznało zwierzę. Relacja ta znajduje potwierdzenie zarówno w zeznaniach J. G., jak również dokumentacji medycznej psa rasy shih tzu oraz opinii biegłego lekarza weterynarii. Choć A. W. nie była bezpośrednim świadkiem żadnej z powyższych okoliczności, albowiem w dniu zdarzenia przebywała w K., jej relacja zasługuje na wiarę, albowiem opiera się na informacjach przekazanych jej przez męża R. W.. Co istotne, świadkowie nie kwestionowali możliwości, iż ich pies (...) samodzielnie opuścił posesję, gdyż jak przyznała sama A. W. możliwe, że pies wyszedł pod bramką. W tym zakresie relacja ta znajduje odzwierciedlenie w zeznaniach naocznego świadka zdarzenia P. R., który widział F. poza posesją. Pies zatem musiał ja opuścić samodzielnie.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania J. G., albowiem są one spójne, logiczne oraz konsekwentne, a nadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w szczególności w zeznaniach R. W.. Relacja świadka nie budziła wątpliwości w najistotniejszym zakresie. Świadek potwierdziła bowiem okoliczność ujawnienia przez R. W. obrażeń u psa shih tzu, albowiem w chwili zdarzenia wracała ze spaceru wspólnie z wymienionym. W swoich zeznaniach odniosła się również do obrażeń, które samodzielnie zaobserwowała u shih tzu, a także miejsca, w którym zwierzę się znajdowało, podkreślając przy tym, iż wcześniej kilkukrotnie widziała, jak ten sam pies próbował przeciskać się pod furtką. Jej relacja ma zatem istotne znaczenie dla potwierdzenia, że pies samodzielnie opuścił teren posesji, przeciskając się pod nią. Relacja świadka zasługuje na uwzględnienie, gdyż brak jest dowodów przeciwnych.

Sąd obdarzył walorem wiarygodności zeznania P. R., albowiem jego relacja jest spójna, logiczna oraz konsekwentna, a nadto znajduje potwierdzenie
w pozostałym zgormadzonym w sprawie materiale dowodowym, zwłaszcza w zeznaniach przesłuchanych
w sprawie świadków. Co istotne, P. R. był naocznym świadkiem zdarzenia z udziałem psa S. T. oraz owczarka szwajcarskiego. Świadek w sposób konsekwentny i spójny opisał przebieg zdarzenia, jak również zachowanie oskarżonej, wskazując iż „ Widać było, że nie mogła sobie poradzić z sytuacją, więc zaczęła uderzać nogą w kierunku pyska swojego psa, tego owczarka, żeby uwolnić tego małego shih tzu”. W ocenie Sądu, relacja świadka miała istotne znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy, w szczególności motywacji, którą kierowała się oskarżona, próbując rozdzielić psy. Nadto, świadek jest osobą obcą dla oskarżonej, niepowiązaną z nią w żaden sposób, a tym samym nie miał interesu w przedstawieniu wersji korzystnej dla P. T.. Relacja świadka zasługuje na uwzględnienie, gdyż brak jest dowodów przeciwnych.

Sąd podzielił również w całości opinię lekarsko-weterynaryjną sporządzoną w niemniejszej sprawie na okoliczność ustalenia bezpośredniej przyczyny śmierci psa (...) rasy S. T. oraz charakteru i mechanizmu powstałych u niego obrażeń. Opinia ta jest jasna, pełna i należycie uzasadniona. Nadto, sporządzona została przez osobę dysponującą wiedzą fachową z zakresu weterynarii. Biegły odpowiedział na wszystkie zadane mu pytanie, a swoje wnioski szczegółowo uzasadnił. Z treści opinii wynika, iż bezpośrednią przyczyną śmierci psa była niewydolność oddechowa spowodowana odmą opłucnową, powstałą w wyniku złamania żeber oraz przerwania ciągłości jamy klatki piersiowej. Opinia ta nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania, zaś Sąd nie znalazł podstaw, aby czynić to z urzędu. Wnioski opinii nie zmieniają jednak w żadnym zakresie ustaleń faktycznych co do braku zamiaru oskarżonej do popełnienia jakiegokolwiek przestępstwa.

Na wiarę zasługiwała również znajdująca się w aktach dokumentacja medyczna dot. psa F. rasy shih tzu, albowiem została ona sporządzona przez uprawniony do tego podmiot w ramach jego kompetencji. Nie była ona kwestionowana przez strony. Potwierdza w zasadzie okoliczności bezsporne na tle przedmiotowej sprawy.

Co do zasady, Sąd dał wiarę dokumentom przedłożonym
w toku postępowania przez obrońcę oskarżonej w postaci zrzutów ekranu dot. leczenia oskarżonej oraz odbytych przez nią wizyt lekarskich, faktur od psychologa
i psychiatry, zaświadczenia od psychiatry oraz recepty od psychiatry. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że u P. T. rozpoznano u oskarżonej zaburzenie adaptacyjne, pozostające w związku ze zdarzeniem będącym przedmiotem niniejszego postępowania. Brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności tych dokumentów

Dokument niekwestionowany przez strony. Potwierdza w zasadzie okoliczności bezsporne na tle przedmiotowej sprawy.

2.2 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.1.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3.Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4.Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.Uniewinnienie

I

P. T.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

W ocenie Sądu przedstawiony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przypisania P. T. popełnienia jakiegokolwiek przestępstwa, w szczególności umyślnego spowodowania obrażeń skutkujących śmiercią psa rasy shih tzu wabiącego się F..

Na wstępie nadmienić, że czynność sprawcza przestępstwa z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt polega na zabiciu, uśmierceniu zwierzęcia albo dokonaniu uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów art. 6 ust. 1, art. 33 lub art. 34 ust. 1-4 u.o.z.

Przechodząc do analizy strony przedmiotowej czynu z art. 35 § 1 u.o.z., wskazać należy, iż ustawodawca posługuje się trzema znamionami czasownikowymi w postaci: zabijania, uśmiercania i uboju. Zabijanie (uśmiercanie) zwierzęcia z naruszeniem przepisów art. 6 ust. 1 polega na jego nieuzasadnionym lub niehumanitarnym zabiciu. Nieuzasadnione zabicie zwierzęcia znaczy tyle, co zabicie bezpodstawne (o tym, kiedy zabicie zwierzęcia jest uzasadnione mówi się wprost w art. 33 ust. 1 u.o.z.). Pewne wątpliwości mogą powstawać co do zakresu określenia zabicie niehumanitarne, bowiem jest to znamię nieostre i próba sięgnięcia do jego słownikowego znaczenia niewiele wnosi. Niehumanitarny, czyli nieludzki sposób zabicia zwierzęcia, to być może taki, który w rażący sposób odbiega od przyjętych zwyczajów czy norm występujących przy uśmiercaniu zwierząt. Nie może natomiast wchodzić w grę element szczególnego okrucieństwa wobec zwierzęcia (przy uśmiercaniu go) bowiem znamię to (tzn. szczególnego okrucieństwa) występuje w typie kwalifikowanym (35 ust. 2 u.o.z.). Zabicie zwierzęcia może być tylko nieuzasadnione, ale dokonane w sposób humanitarny, albo też uzasadnione, ale niehumanitarne. Oczywiście, może być również i tak, że zabicie zwierzęcia będzie zarówno nieuzasadnione, jak i niehumanitarne. We wszystkich tych przypadkach sprawca popełnia przestępstwo stypizowane w art. 35 ust. 1 u.o.z. (nie popełnia go zaś jedynie wtedy, gdy zabicie zwierzęcia jest równocześnie uzasadnione i dokonane w sposób humanitarny) ( M. Gabriel-Węglowski, Przestępstwa przeciwko humanitarnej ochronie zwierząt, Toruń 2010, s.85). Nieuzasadnione zabicie zwierzęcia będzie miało miejsce zawsze wtedy, gdy nie istniał powszechnie akceptowany powód czy podstawa, która by w sposób racjonalny i obiektywny, jak też prawny usprawiedliwiała pozbawienie życia zwierzęcia. Nieuzasadnionym będzie zawsze zabicie zwierzęcia, które w obiektywnym odczuciu, odbiorze społecznym będzie wywoływać oburzenie czy zgorszenie. Ocena, czy w konkretnym przypadku postawa usprawiedliwiająca uśmiercenie zwierzęcia (i tym samym powodująca, że działanie sprawcy jest uzasadnione a więc legalne) istnieje, musi być dokonywana z uwzględnieniem ważności dobra prawnego, którego wartość została przez ustawę wysunięta na plan pierwszy" ( P. K., M. S., Prawnokarna ochrona zwierząt, (...) Studia i (...), Z. 2000, rok wydania II, zeszyt 1, s. 62).

Dokonując analizy strony podmiotowej czynu wskazać należy, iż jest ono przestępstwem powszechnym, które można popełnić zarówno poprzez działanie, jak i zaniechanie. Podmiotowym warunkiem odpowiedzialności jest umyślność. Może być popełniony zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Dotyczy to wszystkich form czynności sprawczej, tj. zabicia, uśmiercenia lub dokonania uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów ustawy. Sprawca odpowiada, jeżeli chce zabić zwierzę z naruszeniem przepisów art. 6 ust. 1, art. 33 lub 34 ust. 1-4 u.o.z. (zamiar bezpośredni) bądź też przewiduje, że zabijając zwierzę narusza te przepisy i godzi się na to (zamiar ewentualny). ( W. Radecki, Komentarz do ustawy o ochronie zwierząt, opracowanie redakcyjne na podstawie: Szczególne dziedziny Prawa Karnego. Prawo karne wojskowe, skarbowe i pozakodeksowe pod redakcją prof. Dr hab. Marka Bojarskiego).

W przypadku, gdy pozostający pod nadzorem sprawcy pies zaatakuje z własnej inicjatywy i porani lub zabije innego psa, nie należy z góry wykluczać możliwości poniesienia przez sprawcę odpowiedzialności za przestępstwa kwalifikowane z art. 35 ust. 1 i 1a u.o.z., a także – last but not least – art. 288 k.k. lub art. 124 k.w. Kluczowe znaczenie mają tu okoliczności zdarzenia, które mogą wskazywać na możliwość przypisania sprawcy odpowiedzialności za zranienie lub zabicie cudzego zwierzęcia przez zaniechanie w zamiarze ewentualnym. Za przyjęciem zamiaru ewentualnego może przemawiać m.in.: okoliczność, że sprawca nie odciągał zwierzęcia, ale także, że prowadził je bez smyczy czy bez kagańca. Okoliczności te powinny być starannie zbadane, a badanie to może doprowadzić do wniosku, że sprawca dopuścił się czynu przez zaniechanie w zamiarze ewentualnym ( M. Kulik [w:] Ustawa o ochronie zwierząt. Komentarz, red. E. Kruk, Warszawa 2024, art. 35)

Bezspornym na tle przedmiotowej sprawy jest to, że P. T. w dniu 21 września 2024 r. na ulicy (...) w T. prowadziła na smyczy swojego psa owczarka szwajcarskiego o imieniu (...), gdy znajdujący się na jednej z pobliskiej posesji pies rasy shih tzu o imieniu F. zaczął szczekać na owczarka oskarżonej, a następnie wybiegł z posesji na ulicę i podbiegł do L.. Nie budzi również wątpliwości, że oskarżona podjęła próbę odciągnięcia swojego psa, a gdy ten chwycił w pysk psa rasy shih tzu, próbowała rozdzielić psy - w panice kopiąc swojego psa po pysku oraz wzywając pomocy. Wszystkie te okoliczności znalazły potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, zwłaszcza w zeznaniach naocznego świadka zdarzenia – P. R., który obserwował całe zajście. Analiza całokształtu materiału dowodowego prowadzi do jednoznacznego wniosku, że zarzut stawiany oskarżonej jest wręcz absurdalny. Na kanwie przedmiotowej sprawy brak jest jakichkolwiek podstaw do przypisania oskarżonej umyślności, zarówno w postaci zamiaru bezpośredniego, jak i ewentualnego. P. T. nie chciała skrzywdzić psa rasy shih tzu o imieniu F., ani nawet nie godziła się na to. Jej jedynym zamiarem było jego uratowanie, co z resztą wprost wynika z relacji P. R., który wskazał że „ nie mogła sobie poradzić z sytuacją, więc zaczęła uderzać nogą w kierunku pyska swojego psa, tego owczarka, żeby uwolnić tego małego shih tzu”. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że pies rasy shih tzu wybiegł z posesji bez smyczy, bez nadzoru właściciela, prowokując dużo większe od siebie zwierzę, podczas gdy oskarżona spacerowała z dużym psem prowadzonym na smyczy. To właśnie nieodpowiedzialne zachowanie właścicieli shih tzu - którzy w istocie nie kwestionowali tego, że ich pies mógł się wydostać z posesji pod furtką (tj. „ kilka dni wcześniej mąż naprawiał bramkę i ją delikatnie podniósł, możliwe, że pies wyszedł pod bramką”) - doprowadziło do konfrontacji zwierząt, której oskarżona nie była w stanie zapobiec, mimo podejmowanych przez nią prób. Powinni oni bowiem byli dochować należytej staranności w nadzorze nad psem, w szczególności upewnić się, że ogrodzenie posesji uniemożliwia samodzielne wydostanie się zwierzęcia. Z opinii lekarsko-weterynaryjnej wynika wprawdzie, iż bezpośrednią przyczyną śmierci małego psa była niewydolność oddechowa spowodowana odmą opłucnową, powstałą w wyniku złamania żeber oraz przerwania ciągłości jamy klatki piersiowej, jednak nie sposób uznać, że – nawet, gdy było ono spowodowane kopnięciem przez oskarżoną - było to celowe działanie P. T., albowiem zdarzenie miało charakter nagły, dynamiczny
i chaotyczny, a jej reakcje były wynikiem paniki i próby ratowania mniejszego zwierzęcia. Zaistniałe zdarzenie odcisnęło piętno w psychice oskarżonej, co potwierdza przedłożona przez jej obrońcę dokumentacja medyczna, wskazująca na rozpoznanie zaburzenia adaptacyjnego pozostającego w bezpośrednim związku ze zdarzeniem będącym przedmiotem niniejszego postępowania, co potwierdza, że nie miała ona zamiaru skrzywdzenia żadnego zwierzęcia. P. T. sama posiada psa, a uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności zeznania naocznego świadka P. R., który szczegółowo opisał jej zachowanie podczas zdarzenia, można przyjąć, że rozumie ona wagę więzi emocjonalnej między człowiekiem a zwierzęciem - co dodatkowo przemawia przeciwko przypisaniu jej umyślności w działaniu.

Mając na uwadze wszystkie wskazane wyżej okoliczności, Sąd uznał, że brak jest podstaw do przypisania oskarżonej odpowiedzialności za czyn z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt, który ma charakter przestępstwa umyślnego. Oskarżona działała w sytuacji nagłego zagrożenia, podejmując działania mające na celu ratowanie życia zwierzęcia, nie zaś doprowadzenie do jego śmierci. W rezultacie, oskarżoną należało uniewinnić od popełnienia zarzucanego jej czynu.

Prawo karne nie przewiduje odpowiedzialności karnej za nieumyślne spowodowanie śmierci zwierzęcia. Pokrzywdzeni mogą wystąpić na drogę cywilną w celu dochodzenia swoich roszczeń. Rozważyć wtedy będzie trzeba stopień ich przyczynienia się do śmierci F., polegający na pozostawienie go bez nadzoru w sposób pozwalający mu na wydostanie się z posesji na ogólnodostępną drogę.

4.  KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

55.INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k., zgodnie z którym jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania koszty procesu ponosi w sprawach z oskarżenia publicznego - Skarb Państwa.

8. PODPIS