Wyrok z 25 listopada 2025, sygn. VIII K 799/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz

Protokolant st. sekretarz sądowy Wojciech Rydzio

w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń – Wschód w Toruniu Doroty Pawlikowskiej

po rozpoznaniu dnia 18 listopada 2025r.

sprawy

A. K., s. J. i W. z domu K.,

ur. (...) we W.

oskarżonego o to, że:

W okresie od 22 grudnia 2024 roku do 23 grudnia 2024 roku w T., woj. (...)- (...), działają w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej sposobności, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia artykułów drogeryjnych, powodując straty w łącznej kwocie 1189,98 zł w ten sposób, że:

- w dniu 22 grudnia 2024 roku w T. przy ul. (...) - (...), drogeria R., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: 1 sztukę perfum A. C. (...) 100 ml o wartości 179,99 zł, 1 sztukę perfum A. C. (...) 100 ml o wartości 269,99 zł, powodując straty o łącznej wartości 449,98 zł na szkodę (...) Sp. z o.o.;

- w dniu 22 grudnia 2024 roku w T. przy ul. (...) -(...), sklep (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: 1 sztukę perfum H. M. o wartości 399,99 zł, działając na szkodę (...) Sp. z o.o.;

- w dniu 23 grudnia 2024 roku w T. przy ul. (...) - (...), sklep (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: 1 sztukę perfum T. M. o wartości 339,99 zł, działając na szkodę (...) Sp. z o.o.,

przy czym czynu tego dopuścił się w przeciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu - sygn. akt: II K 779/22 z dnia 17.01.2023 r.,

tj. o czyn art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

orzeka:

I.  uznaje oskarżonego A. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, iż stanowi on wypadek mniejszej wagi tj. występek z art. 278 § 3 i 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. oraz art. 64§1 kk i za to na podstawie art. 278 § 3 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. i art. 64§1 kk wymierza mu karę 1 (jednego ) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 62 kk ustala, iż oskarżony karę pozbawienia wolności powinien odbywać w zakładzie karnym posiadającym system terapeutyczny dla osób uzależnionych od alkoholu;

II.  na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. kwoty 799,98 zł (siedemset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy) ;

III.  zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adwokata A. B. kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) powiększoną o należną stawkę podatku Vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

IV.  zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VIII K 799/25

UZASADNIENIE

Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu ZEUS.

W dniu 22 grudnia 2024 r. w godzinach wieczornych A. K. po wejściu do drogerii R. znajdującej się w (...) przy ul. (...), dokonał zaboru z regałów sklepowych w celu przywłaszczenia mienia w postaci: jednej sztuki perfum A. C. (...) 100 ml o wartości 179,99 zł oraz jednej sztuki perfum A. C. (...) 100 ml o wartości 269,99 zł, powodując straty o łącznej wartości 449,98 zł na szkodę (...) Sp. z o.o.

Tego samego dnia z sali sprzedażowej drogerii (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: jednej sztuki perfum H. M. o wartości 399,99 zł, działając na szkodę (...) Sp. z o.o. Towar nie powrócił do dalszej sprzedaży.

Dzień później, tj. w dniu 23 grudnia 2024 roku A. K. dokonał kolejnej kradzieży z sali sprzedażowej drogerii (...), dokonując zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci jednej sztuki perfum T. M. o wartości 339,99 zł, działając na szkodę (...) Sp. z o.o. Towar nie powrócił do dalszej sprzedaży.

Funkcjonariusze policji w dniu 22 grudnia 2024 r. po udaniu się do (...) Szpitala Miejskiego i wylegitymowaniu agresywnie zachowującego się wobec personelu A. K., zabezpieczyli oni dwie sztuki perfum (A. C. (...) 100 ml oraz A. C. (...) 100 ml), które następnie zostały zwrócone kierownikowi sklepu (...) 23 grudnia 2024 r.

Dowody:

- wyjaśnienia A. K. k. 101-108, k. 172;

- Zeznania M. T. k. 10-11;

- Zeznania P. P. k. 19v-20

- protokół oględzin nagrania monitoringu ze sklepu (...) – k.27-31

- protokół oględzin nagrania monitoringu ze sklepu (...) – k. 47-50

- zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia wykroczenia kradzieży – k.7-8

- Protokół ujęcia osoby k. 17

- Protokół ujęcia osoby k. 25

- notatka urzędowa z dnia 22 grudnia 2024 r. – k.2

- notatka urzędowa z dnia 23 grudnia 2024 r. k.4

- pokwitowanie odbioru 2 szt. perfum k. 5

A. K. jest z wykształcenia hydraulikiem, obecnie nie posiada źródła utrzymania. Oskarżony był dotychczas leczony psychiatrycznie. W czasie zarzucanego mu czynu A. K. miał zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Natomiast jest osobą przewlekle uzależnioną od alkoholu.

Dowody:

- Opinia sądowo-psychiatryczna k. 134-137

A. K. był wielokrotnie karany w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Inowrocławiu wydanym w sprawie o sygn. akt II 779/22 w dniu 17 stycznia 2023 roku wymierzono mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę jednego roku i dziewięciu miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczoną karę A. K. odbywał w okresie od 04.07.2022 r. do 29.03.2024 r.

Dowody :

- Dane o karalności k. 58-66,

- wydruk z przeglądarki orzeczeń k. 68-77

- wydruk wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 17 stycznia 2023 roku - k. 148-149

Oskarżony A. K. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Na etapie postępowania przygotowawczego oznajmił chęć dobrowolnego poddania się karze i wyraził skruchę odnośnie popełnionego czynu, akcentując, że sytuacja życiowa go do tego zmusiła. Na rozprawie oskarżony ponownie stwierdził, iż sytuacja, w jakiej znalazł się po opuszczeniu szpitala psychiatrycznego zmusiła go do takiego zachowania. Podkreślił nadto, że wielokrotnie leczył się psychiatrycznie. Sąd przyznał walor wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie przyznania się przez niego do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnienia te korespondują z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Zeznania świadków, tj. P. P. i M. T. zasługiwały w ocenie Sądu na wiarę w całości. Świadkowi ci zeznawali na okoliczności związane z podejmowanymi czynnościami służbowymi, nie mając żadnego interesu w bezpodstawnym obciążaniu oskarżonego. Zrelacjonowali oni w sposób szczegółowy, logiczny i nie wzbudzający żadnych wątpliwości podjęte przez siebie czynności związane z przeglądaniem monitoringu oraz zaobserwowanie za ich pomocą postępowania sprawcy kradzieży, podkreślając iż nie było bezpośrednich świadków tych zdarzeń. Zeznania te są zbieżne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, zwłaszcza zabezpieczonym nagraniem z monitoringu, dlatego nie było powodu aby kwestionować ich wiarygodność.

Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów zebranych w toku postępowania, w szczególności w postaci ujęć, nagrań z monitoringu oraz danych o karalności, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując powodów do poddawania w wątpliwość ich autentyczności. Dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Korespondowały one ze zgromadzonym materiałem dowodowym i potwierdzały okoliczności zdarzenia. Tym samym Sąd nie znalazł podstaw, by wskazanym dokumentom odmówić wiarygodności bądź mocy dowodowej.

Sąd w pełni podzielił wnioski zawarte w sporządzonej opinii sądowo-psychiatrycznej. Została ona wykonana przez biegłych lekarzy specjalistów psychiatrów oraz psychologa klinicznego posiadających odpowiednie kwalifikacje, doświadczenie i specjalistyczną wiedzę, zgodnie z obowiązującymi standardami metodycznymi oraz w oparciu o pełny materiał dowodowy. Opinia jest jasna, spójna wewnętrznie, logiczna, a zawarte w niej wnioski zostały szczegółowo uzasadnione i nie pozostawiają żadnych wątpliwości. Żadna ze stron postępowania nie zakwestionowała prawidłowości opinii, nie złożono wniosków o jej uzupełnienie lub wydanie opinii przez innych biegłych. W konsekwencji Sąd uznał ją za w pełni wiarygodne i uczynił podstawą swoich ustaleń faktycznych.

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w szczególności wyjaśnień samego oskarżonego, zeznań świadków, a także zabezpieczonych nagrań z monitoringu, wina i sprawstwo A. K. nie budzi wątpliwości.

W okresie od 22 grudnia 2024 roku do 23 grudnia 2024 roku, działając w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej sposobności, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia artykułów drogeryjnych, powodując straty w łącznej kwocie 1189,98 zł w ten sposób, że:

- w dniu 22 grudnia 2024 roku w T. przy ul. (...) - (...), drogeria R., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: 1 sztukę perfum A. C. (...) 100 ml o wartości 179,99 zł, 1 sztukę perfum A. C. (...) 100 ml o wartości 269,99 zł, powodując straty o łącznej wartości 449,98 zł na szkodę (...) Sp. z o.o.;

- w dniu 22 grudnia 2024 roku w T. przy ul. (...) - (...), sklep (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: 1 sztukę perfum H. M. o wartości 399,99 zł, działając na szkodę (...) Sp. z o.o.;

- w dniu 23 grudnia 2024 roku w T. przy ul. (...) - (...), sklep (...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci: 1 sztukę perfum T. M. o wartości 339,99 zł, działając na szkodę (...) Sp. z o.o.,

Jego działanie wyczerpało znamiona występku z art. 278 §1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 §2 k.k. Z uwagi na wartość skradzionego mienia nieznacznie przekraczającą granicę przestępstwa Sąd przyjął, iż czyny te stanowią wypadki mniejszej wagi.

Czynów tych oskarżony dopuścił się w przeciągu pięciu lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w okresie od 04.07.2022 r. do 29.03.2024 r., będąc skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu, wydanym w dniu 17.01.2023 r. w sprawie o sygn. akt: II K 779/22. Działał on zatem w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 §1 k.k.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał A. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu z tym ustaleniem, iż stanowił on wypadek mniejszej wagi tj. występek z art. 278 § 3 i 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. oraz art. 64§1 kk i za to na podstawie art. 278 § 3 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. i art. 64 §1 k.k. wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia wolności. W ocenie Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności, przy wzięciu pod uwagę uprzedniej karalności A. K., jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz w sposób należyty wypełni swe cele, które zakreśla art. 53 §1 k.k., w szczególności cele zapobiegawcze oraz wychowawcze (tj. prewencji indywidualnej).

Przy wymiarze kary jako okoliczności łagodzące Sąd przyjął przyznanie się oskarżonego do zarzucanego mu czynu, fakt częściowego odzyskania skradzionego mienia oraz wyrażoną przez oskarżonego skruchę.

Jako okoliczności obciążające Sąd uznał dotychczasową karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu, jak również fakt działania w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 §1 k.k.

Ustalając na podstawie art. 62 k.k., iż oskarżony karę pozbawienia wolności powinien odbywać w zakładzie karnym posiadającym system terapeutyczny dla osób uzależnionych od alkoholu, Sąd miał na uwadze wnioski zawarte w wydanej przez biegłych lekarzy specjalistów psychiatrów oraz psychologa klinicznego opinii sądowo-psychiatrycznej. Z opinii wynika, iż oskarżony jako osoba przewlekle uzależniona od alkoholu, w przypadku orzeczenia kary pozbawienia wolności powinien ją odbywać w systemie terapeutycznym z uwagi na nałóg alkoholowy.

Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. kwoty 799,98 zł (siedemset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy) albowiem w tym zakresie towar nie został odzyskany przez sklep.

W związku z wyznaczeniem dla oskarżonego obrońcy z urzędu w osobie adwokata A. B. uzasadnione było orzeczenie o kosztach przedmiotowej obrony, o czym Sąd orzekł w pkt. III wyroku zgodnie § 17 ust. 2 pkt 3 i § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

Na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 2023r.poz. 123) i art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego od uiszczenia opłaty, a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa mając na uwadze jego sytuację majątkową i życiową.