Postanowienie SN z 30 marca 2012, sygn. III CZ 4/12
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono zażalenie
Przedmiot
o ustalenie wysokości opłat
Typ sprawy
sprawa cywilna
Kwota główna
2 472,66 zł · kwota roszczenia z pożyczki
Etap
zażalenie
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
pozwany
Skarb Państwa
Data orzeczenia
30 marca 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Barbara Myszka
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 30 marca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Anna Owczarek
w sprawie z powództwa „D.” Spółki Akcyjnej w K.
przeciwko Skarbowi Państwa – Prezydentowi Miasta K.
o ustalenie wysokości opłat,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 marca 2012 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach zawarte
w wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 4 marca 2011 r.,
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 lipca 2010 r. Sąd Rejonowy ustalił, że aktualizacja opłaty
rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w K., pozostającej w
użytkowaniu wieczystym „D.” Spółki Akcyjnej w K. – w 1/2 części, dokonana przez
Prezydenta Miasta K. w piśmie z dnia 17 października 2005 r., jest uzasadniona do
kwoty 109 140,45 zł, nakazał pobrać od powodowej spółki na rzecz Skarbu
Państwa kwotę 2 973 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od pozwu i zasądził
od powódki na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta K. kwotę 3
600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji powódki, Sąd Okręgowy
wyrokiem z dnia 4 marca 2011 r. oddalił apelację i zasądził od powódki na rzecz
pozwanego kwotę 1 800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach procesu Sąd Okręgowy stwierdził,
że o kosztach tych orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w związku z § 6 pkt 6 i § 12
ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W zażaleniu na zawarte w wyroku z dnia 4 marca 2011 r. postanowienie
o kosztach procesu powódka zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 100
oraz art. 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c. Podniosła, że w postępowaniu przed
Sądem pierwszej instancji wygrała sprawę w 42 %, w związku z czym Sąd
Okręgowy powinien – stosownie do wyniku tego postępowania – rozdzielić
wszystkie koszty procesu poniesione przez strony. Powódka powinna ponieść
koszty w kwocie 12 007,34 zł, a pozwany – w kwocie 4 272,66 zł, natomiast
w ostatecznym wyniku Sąd Okręgowy powinien zasądzić od pozwanego na rzecz
powódki z tytułu kosztów kwotę 2 472,66 zł. W konkluzji żaląca wniosła o zmianę
zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie od pozwanego kwoty 2 472,66 zł
3
ewentualnie o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy w odnośnym
zakresie do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Żaląca we własnym zakresie rozliczyła koszty procesu poniesione przez
strony i – nie precyzując, co zaliczyła w ich skład – stwierdziła, że powinna ponieść
koszty w kwocie 12 007,34 zł, natomiast pozwany – w kwocie 4 272,66 zł.
W rezultacie Sąd Okręgowy – zdaniem żalącej – powinien zasądzić od pozwanego
na jej rzecz z tytułu kosztów kwotę 2 472,66 zł. Uzasadniając swoje stanowisko
żaląca podniosła, że jej żądanie zostało przez Sąd Rejonowy uwzględnione w 42%,
wobec czego, zgodnie z art. 100 k.p.c., koszty procesu powinny być stosunkowo
rozdzielone.
Pomijając niedostatki dokonanego rozliczenia, polegające przede wszystkim
na zaniechaniu wskazania, co wchodzi w skład kwot 12 007,34 zł i 4 272,66 zł,
trzeba zauważyć, że w postępowaniu zażaleniowym żaląca domaga się objęcia
kontrolą także orzeczenia o kosztach procesu poniesionych przez strony
w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji i sumarycznego rozliczenia
kosztów poniesionych w obu instancjach z uwzględnieniem wyrażonej w art. 100
k.p.c. zasady kompensaty.
Wypada w związku z tym przypomnieć, że, zgodnie z art. 3941
§ 1 pkt 2
k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej
instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu
pierwszej instancji. W przytoczonym przepisie chodzi więc tylko o te koszty
procesu, o których sąd drugiej instancji orzekał po raz pierwszy. Jeżeli sąd drugiej
instancji, zmieniając wyrok sądu pierwszej instancji, orzekł także o kosztach
postępowania pierwszoinstancyjnego, należy przyjąć, że nie orzekał o nich po raz
pierwszy. Dlatego też na postanowienie tego sądu w części dotyczącej
rozstrzygnięcia o kosztach poniesionych przez strony w postępowaniu w pierwszej
instancji nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (zob. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, nie publ., z dnia 23 czerwca
2010 r., II CZ 7/10, nie publ., z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10, nie publ.,
4
z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, nie publ. i z dnia 15 grudnia 2010 r., II CZ
140/10, nie publ.).
W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy oddalił apelację powódki i orzekł
o kosztach postępowania apelacyjnego. W tym stanie rzeczy, na skutek
wniesionego zażalenia, kontroli Sądu Najwyższego podlegać może jedynie
prawidłowość rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego w kwocie
1 800 zł, o których Sąd Okręgowy rozstrzygnął zgodnie z zasadą odpowiedzialności
za wynik procesu, wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c. Rozstrzygnięcie to trzeba uznać za
prawidłowe, trafnie bowiem Sąd Okręgowy uznał żalącą za przegrywającą sprawę
w rozumieniu art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., skoro wniesiona przez nią
apelacja okazała się bezzasadna i została przez Sąd Okręgowy oddalona (art. 385
k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14
w związku z art.
3941
§ 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw..).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14
w związku z art.
3941
§ 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.