Wyrok z 18 grudnia 2025, sygn. II K 248/23

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 248/23

L. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

2.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

V. A.

W dniu 31 października 2022 roku w m. F., pow. (...), woj. (...) kierował w ruchu lądowym po drodze serwisowej (...) samochodem m-ki T. o nr rej. (...) będąc pod wpływem środka odurzającego w postaci marihuany - ^∆9 - tetrahydrokannabinolu w stężeniu 17,3 ng/ml.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 31 października 2022 roku około godziny 18:00 V. A. kierował samochodem marki T. o nr rej. (...), jadąc po drodze publicznej - drodze serwisowej (...) w miejscowości F.. Pasażerem w/w pojazdu był V. K.. Pełniący tego dnia służbę na terenie powiatu (...) funkcjonariusze Policji sierż. sztab. A. E. (1) i mł. asp. V. C. zatrzymali V. A. do kontroli drogowej. W trakcie czynności funkcjonariusze wylegitymowali kierowcę i pasażera, zaś V. A., z uwagi na to, że na widok radiowozu policji wykręcił i zmienił kierunek jazdy w celu uniknięcia kontroli, poddali badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem (...) wynik ujemny oraz na urządzeniu (...) w celu sprawdzenia obecności narkotyków w organizmie. Wynik był pozytywny, wskazujący na obecność (...)5. Wobec tego V. A. zatrzymano oraz przewieziono do szpitala w I. przy ul. (...), gdzie pobrano od niego krew do dalszej analizy i poddano badaniom lekarskim. Z uwagi na duże prawdopodobieństwo, że V. A. znajdował się pod wpływem marihuany, funkcjonariusze kierowany przez niego pojazd przekazali wskazanej przez niego osobie - V. K.. Następnie po przeprowadzeniu czynności V. A. osadzono w (...) KPP I..

Biegła z zakresu toksykologii dr inż. Ż. K. po przeprowadzeniu badań toksykologicznych, w próbce krwi pobranej od V. A. w dniu 31 października 2022 roku o godz. 20:15 stwierdziła obecność delta-9-tetrahydrokannabinolu (delta-9-(...)) w stężeniu 17,3 ng/ml, które odpowiada obecności alkoholu etylowego we krwi w stężeniu powyżej 0,5 ‰. Według biegłej stwierdzone stężenie substancji psychotropowej mogło upośledzić sprawność psychomotoryczną V. A. w stopniu podobnym jak w stanie nietrzeźwości, co odpowiadałoby obecności alkoholu etylowego we krwi w stężeniu powyżej 0,5 ‰, zgodnie z art. 178a § 1 k.k.

wyjaśnienia oskarżonego V. A.

20-21, 119

zeznania świadka A. E. (2)

22-23, 119

protokół badania śliny

9-10

opinia z zakresu badań toksykologicznych

30-36

informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami

106

V. A. według informacji z (...) z dnia 24 listopada 2025 roku był uprzednio karany, przy czym skazanie widniejące w w/w informacji uległo zatarciu z mocy prawa.

informacja o karalności

108

akta sprawy Sądu Rejonowego w Otwocku o sygn. II K (...)

odpis wyroku SR w Otwocku sygn. akt II K (...)

58

postanowienie SR w Otwocku sygn. akt II K (...)

59

3.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

V. A.

W dniu 31 października 2022 roku w m. F., pow. (...), woj. (...) kierował w ruchu lądowym po drodze serwisowej (...) samochodem m-ki T. o nr rej. (...) będąc pod wpływem środka odurzającego w postaci marihuany - ^∆9 - tetrahydrokannabinolu w stężeniu 17,3 ng/ml co wyczerpuje dyspozycje przepisu art. 178a § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 31 października 2022 roku w m. F., pow. (...), woj. (...) kierował w ruchu lądowym po drodze serwisowej (...) stanowiącej drogę publiczną samochodem m-ki T. o nr rej. (...) będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku o sygn. akt II K (...) za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego.

akta sprawy II K (...)

4.  OCena DOWOdów

5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego V. A.

Sąd w całości obdarzył wiarą wyjaśnienia oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżony nie kwestionował wyników badań i przyznał się do kierowania pojazdem będąc pod wpływem środka odurzającego w postaci marihuany. Stanowisko oskarżonego koresponduje z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

zeznania świadka A. E. (2)

Sąd za w pełni wiarygodne uznał zeznania świadka A. E. (2), gdyż są one jasne, spójne, logiczne oraz korelują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym. Świadek jako funkcjonariusz Policji brał udział w kontroli drogowej w dniu 31 października 2022 roku z udziałem oskarżonego. Zeznania świadka są obiektywne, dlatego legły u podstaw zrekonstruowanego stanu faktycznego w sprawie.

protokół badania śliny

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby, niekwestionowany przez strony. Na jego podstawie ustalono, że w organizmie oskarżonego obecna była substancja psychoaktywna z grupy (...)5, co w konsekwencji doprowadziło do przeprowadzenia kolejnych badań oskarżonego.

opinia z zakresu badań toksykologicznych

Sąd w pełni dał wiarę opinii biegłej z zakresu badań toksykologicznych. Należy podkreślić, że z uwagi na podejrzenie obecności narkotyków w organizmie oskarżonego, w toku postępowania dopuszczono dowód z pisemnej opinii biegłego z zakresu badań toksykologicznych w celu ustalenia czy w próbce z zabezpieczoną krwią V. A. znajdują się narkotyki w postaci zarówno środków odurzających jak też substancji psychoaktywnych czy toksykologicznych, jeśli tak w jakim stężeniu i jaki miały wpływ na reakcje psychomotoryczne oskarżonego. W wyniku przeprowadzonych badań w próbce krwi pobranej od V. A. stwierdzono obecność delta 9 - tetrahydrokannabinolu (delta 9 - (...)) w stężeniu 17,3 ng/ml (jego metabolitu kwasu 11- hydroksyny-(...) w stężeniu 3,56 ng/ml oraz jego metabolitu 11-nor-9-karboksy-(...) w stężeniu 143 ng/ml).

Sąd w pełni zgodził się z biegłą, że w/w wyniki otrzymane po przeprowadzonych badaniach próbki krwi pobranej od V. A. odpowiadają wartościom uznawanym za stan pod wpływem substancji psychotropowej z grupy II-P w postaci delta 9 - (...) oraz że ustalone stężenie substancji psychoaktywnej mogło upośledzać sprawność psychomotoryczną oskarżonego w stopniu podobnym jak w stanie nietrzeźwości, co odpowiadałoby obecności alkoholu etylowego we krwi w stężeniu powyżej 0,5 promila, zgodnie z art. 178a p 1 k.k. Zgodzić należało się również z biegłą, że objawy działania (...) w organizmie występują w różny sposób u różnych osób. A zatem fakt, że dana osoba jest pod wpływem substancji psychoaktywnej, nie musi być zawsze wyraźnie widoczny, tym bardziej, że jak wskazała biegła, (...) działa w trzech fazach.

Opinia biegłej jest jasna, pełna i należycie umotywowała. Wobec powyższego sąd nadał opinii walor wiarygodności i uwzględnił ją przy rekonstrukcji stanu faktycznego w sprawie.

informacja o karalności

Dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawniony do tego organ, jego treść została zakwestionowana przez obrońcę oskarżonego, a następnie zweryfikowana przez sąd.

akta sprawy Sądu Rejonowego w Otwocku o sygn. II K (...)

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawniony do tego organ.

odpis wyroku SR w Otwocku sygn. akt II K (...)

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawniony do tego organ.

postanowienie SR w Otwocku sygn. akt II K (...)

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawniony do tego organ.

informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawniony do tego organ.

6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

dokumentacja medyczna dotycząca oskarżonego V. A. k. 114-117

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione osoby; nie miał znaczenia dla ustalenia faktów, złożony natomiast został na okoliczność stanu zdrowia oskarżonego oraz tego, że w 2022 roku oskarżony leczony był lekiem o nazwie V..

7.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

1

V. A.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., którego dopuścił się oskarżony, sankcjonuje prowadzenie w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Istota tego czynu polega na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Stan nietrzeźwości natomiast w rozumieniu kodeksu karnego, zdefiniowany w art. 115 § 16 k.k. zachodzi wówczas, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 ‰ albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm ³ wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Już sam tylko fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga za sobą wypełnienie ustawowych znamion przestępstwa, chociażby pojazd był prowadzony całkowicie prawidłowo, a sprawca nie naruszył żadnej innej zasady bezpieczeństwa w ruchu i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa.

Wina sprawcy odnośnie popełnionego przez niego czynu stanowi w myśl art. 1 § 3 k.k. materialny element przestępstwa. Przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. może być popełnione tylko z winy umyślnej, co oznacza, że sprawca świadomie wykonuje czynności, których konsekwencją jest spowodowanie skutków określonych w w/w przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że postępowanie umyślne to postępowanie świadome, z przewidywanymi w przyszłości konsekwencjami. Czyn z art. 178a § 1 k.k. jest nadto przestępstwem formalnym, co oznacza, że do jego popełnienia nie jest konieczne wystąpienie konkretnego niebezpieczeństwa w ruchu.

W niniejszej sprawie okoliczności popełnienia przez oskarżonego przestępstwa, w tym wina i sprawstwo, nie budzą wątpliwości. Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 178a § 1 k.k. Oskarżony mając świadomość, że może znajdować się pod wpływem środka odurzającego (oświadczył, że marihuanę zapalił w dniu, w którym został zatrzymany przez policję, a zrobił to z obawy przez nasilającym się bólem pooperacyjnym) zdecydował się na jazdę samochodem. Podkreślić należy, iż fakt znajdowania się oskarżonego pod wpływem środka odurzającego został potwierdzony podczas badania przy użyciu urządzenia kontrolno–pomiarowego (...) 5000 służącego do stwierdzenia, czy osoba badana znajduje się pod wpływem środka działającego podobnie do alkoholu. Przeprowadzone badanie śliny pobranej od oskarżonego dało wynik pozytywny, tj. wykazało obecność (...) marihuany w jego organizmie. Nadto obecność środków odurzających w organizmie oskarżonego potwierdzono badaniem z krwi od niego pobranej. Wyniki badań przeprowadzonych przez biegłą z zakresu toksykologii wskazały, iż w próbce krwi pobranej od V. A. w dniu 31 października 2022 r. o godz. 20:15 obecna była substancja psychotropowa z grupy II-P w postaci delta-9-tetrahydrokannabinolu (delta-9-(...)) w stężeniu 17,3 ng/ml. Wyniki w/w pomiarów są bezsporne, nie kwestionował ich także oskarżony. V. A. wprawdzie tłumaczył swoje zachowanie narastającym bólem i brakiem innego leku przeciwbólowego oraz koniecznością pojechania do apteki, jednak w sytuacji, gdy miał do dyspozycji innego trzeźwego kierowcę - pasażera, który notabene później przejął zatrzymany samochód, nie sposób uznać jego stanowisko za logiczne wytłumaczenie. Zdaniem sądu powyższa wersja miała na celu jedynie, jak się okazało, nieudolne umniejszenie winy oskarżonego. Nadto wskazać należy, iż nawet jego subiektywne odczucie nie zwalniałoby go z odpowiedzialności za popełniony czyn.

Przypisując oskarżonemu V. A. czyn z art. 178a § 1 k.k. Sąd miał na uwadze postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2011r., sygn. akt V KK 398/10 (LEX nr 848186) w którym wyraził pogląd, iż: „ E. po użyciu środka podobnie działającego do alkoholu jest równoznaczny jedynie ze znajdowaniem się tego środka w organizmie. Natomiast jego użycie nie oznacza jeszcze realnego wpływu zażytego środka na zdolności psychomotoryczne kierowcy. Prowadząc ocenę zaburzeń zdolności psychomotorycznych wobec dysponowania tylko badaniem krwi wykazującym stan stężenia środka zbliżony do stężenia progowego, należy odwołać się do dowodów opisujących wygląd sprawcy, funkcjonowanie określonych jego organów oraz pozwalających na ustalenie sposobu jego zachowania."

Podkreślić należy, iż biegła z zakresu toksykologii wskazała, iż wyniki otrzymane po przeprowadzonych badaniach próbki krwi pobranej od V. A. odpowiadają wartościom uznawanym za stan pod wpływem substancji psychotropowej z grupy II-P w postaci delta 9 – (...), oraz że stwierdzone stężenie substancji psychoaktywnej mogło upośledzać sprawność psychomotoryczną oskarżonego w stopniu podobnym jak w stanie nietrzeźwości, co odpowiadałoby obecności alkoholu etylowego we krwi w stężeniu powyżej 0,5 promila, zgodnie z art. 178a p 1 k.k.

Biegła zwróciła również uwagę na istotny fakt, że (...) działa w trzech fazach, w pierwszej fazie osoba odczuwa euforię, radość, śmiech, w drugiej uspokojenie się i trzecia faza to ospałość. Należy przy tym zauważyć, że objawy występują w różny sposób u różnych osób i nie zawsze są widoczne.

W tym kontekście nie bez znaczenia pozostają zeznania świadka A. E. (1) - funkcjonariusza Policji, który podczas kontroli drogowej zwrócił uwagę na zachowanie V. A., który na widok radiowozu policyjnego zaczął zawracać, aby uniknąć kontroli i po zmianie kierunku jazdy z powrotem jechał do miejscowości K.. Takie zachowanie oskarżonego wzbudziło w funkcjonariuszu podejrzenie, iż V. A. może znajdować się pod wpływem alkoholu lub środków odurzających. Podejrzenie funkcjonariusza zostało następnie potwierdzone w badaniu śliny oskarżonego i później badaniem z krwi. Właśnie to ewidentne, nienaturalne zachowanie oskarżonego skłoniło funkcjonariuszy do poddania go badaniu na obecność narkotyków w jego organizmie. Podobne przypuszczenie wyraził lekarz, który przeprowadził badanie oskarżonego w Szpitalu (...) w I. na ul. (...), wskazując w protokole pobrania krwi, iż V. A. może być pod wpływem substancji odurzających lub psychotropowych. Lekarz musiał dostrzec zatem w zachowaniu oskarżonego odstępstwa od normy, wskazujące na działanie w/w środków.

Zgodnie z art. 9 § 1 k.k. czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi. W ocenie sądu oskarżony miał pełną świadomość tego, co robi, zdawał sobie sprawę z tego, że jest stanie pod wpływem substancji psychotropowej. Stężenie substancji psychotropowej z grupy II-P w postaci delta 9 – (...) w pobranej od niego krwi było na tyle wysokie, że nie sposób przyjąć, iż nie miał on żadnych oznak fizjologicznych związanych z wpływem tego środka na organizm.

W świetle powyższych ustaleń Sąd uznał, iż brak jest wątpliwości, że oskarżony V. A. swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. Zarówno wyjaśnienia oskarżonego, jak też zeznania świadka A. E. (1) oraz protokół badania śliny i opinia biegłej toksykolog pozwoliły ustalić, że V. A. w dniu 31 października 2022 roku w miejscowości F. kierował w ruchu lądowym samochodem będąc pod wpływem marihuany, której stężenie w organizmie wynosiło 17,3 ng/ml.

Według informacji z (...) dotyczącej oskarżonego z dnia 24 listopada 2025 roku wobec oskarżonego zapadł wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 29 października 2019 roku, prawomocny z dniem 6 listopada 2019 roku w sprawie o sygn. akt II K 584/19, którym został on skazany za czyn z art. 178a § 1 kk na karę grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka. Nadto wyrokiem tym sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres trzech lat oraz świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...).

Sąd w chwili orzekania miał jednak na uwadze fakt, iż informacja o karalności oskarżonego widniejąca w Krajowym Rejestrze Karnym nie jest aktualna, bowiem z akt sprawy Sądu Rejonowego w Otwocku o sygn. akt II K 584/19 wynika, że powyższe skazanie uległo zatarciu z mocy prawa. Sąd po dokonaniu analizy w/w akt ustalił bowiem, że zarówno orzeczona w w/w sprawie kara grzywny, jak również środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i świadczenia pieniężnego zostały przez V. A. wykonane w całości, a od czasu ich wykonania upłynęły terminy określone w art. 107 § 4a i 6 k.k.

Wobec powyższego sąd zobligowany był zmienić opis i kwalifikację prawną czynu zarzucanego oskarżonemu, eliminując z opisu czynu fragment odnoszący się do uprzedniego skazania za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, zaś z kwalifikacji prawnej tego czynu art. 178a § 4 kk.

W konsekwencji sąd przypisał oskarżonemu popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 kk.

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

8.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

V. A.

1

1

Na podstawie art. 178a § 1 k.k. sąd skazał oskarżonego i wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych w wysokości po 20 złotych każda stawka.

Wymierzając oskarżonemu karę i środki karne za przypisany mu czyn, sąd kierował się zasadami wymiaru kary kształtującymi system sądowego wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k.

W toku przeprowadzonego postępowania nie dostrzeżono aby oskarżony mógł cierpieć niedostatki w zakresie swojej poczytalności. Oskarżony wprowadzając się w stan, w którym był pod wpływem środka odurzającego, a następnie wsiadając za kierownicę swojego samochodu jako kierowca miał świadomość, że jego czyn stanowi przestępstwo. Rozstrzygając o winie oskarżonego sąd baczył, że V. A. jest osobą dojrzałą, sprawną intelektualnie, poczytalną, a w trakcie popełnienia czynu nie znajdował się w anormalnej sytuacji motywacyjnej, mimo że próbował tak to przedstawić.

Oskarżony decydując się na kierowanie pojazdem będąc pod wpływem środka odurzającego po drodze publicznej umyślnie naruszył zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Swoim zachowaniem niewątpliwie oskarżony stwarzał realne i bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia innych uczestników ruchu. O tym fakcie świadczy między innymi to, że jechał samochodem po drodze często uczęszczanej, która w realiach niniejszej sprawy, z uwagi na godzinę wieczorną (ok. 18.00), nie odbiegała od tej normy. Oskarżony zarzucony mu czyn popełnił umyślnie, naruszając zasady bezpieczeństwa. Miało to bezpośredni wpływ na orzeczoną przez sąd karę.

Sąd uznał, że społeczna szkodliwość czynu oskarżonego była znaczna. Należało mieć na uwadze fakt naruszenia przez oskarżonego jednej z podstawowych reguł ostrożności, jaką stanowi bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdów nie tylko w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, ale nawet po użyciu alkoholu lub środka odurzającego. V. A. w chwili pobrania krwi do badania na zawartość środka odurzającego lub psychotropowego w organizmie, znajdował się w stanie, który w każdej chwili mógł objawiać się niestabilnością emocjonalną, błędnymi sądami, zaburzeniem koncentracji uwagi i niezborności ruchowej. Jak wskazała biegła toksykolog, "Uwzględniając praktykę opiniodawczą, granice analityczne stosowane w krajach europejskich oraz wnioski z Krajowej Konferencji Toksykologów Sądowych w 2012 r. ustalono poziomy stężeń uznawane za stan po użyciu substancji psychotropowej z grupy II-P (D9- (...)) powyżej 1,00 ng/ml oraz stan pod wpływem substancji psychotropowej z grupy II-P (D9- (...)) na poziomie powyżej 2,50 ng/ml.". W próbce krwi pobranej od oskarżonego stwierdzono obecność D9- (...) w stężeniu 17,3 ng/ml, a zatem znacznie powyżej granicy ustalonej dla stanu odpowiadającego stan pod wpływem alkoholu, który wynosi 2,5 ng/ml. Niezależnie zatem od osobistych odczuć oskarżonego i nawet przy uwzględnieniu istniejących indywidualnych różnic co do wpływu marihuany na konkretny organizm, V. A. z pewnością nie mógł dobrze panować nad kierowanym pojazdem. Tym samym przyjąć należało, że oskarżony stwarzał realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu, narażonych na jego obniżone reakcje. Dla oceny społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu, w ocenie sądu nie ma znaczenia w jakim celu V. A. wyjechał samochodem na drogę publiczną. Istotny jest natomiast fakt, że w/w poruszał się pojazdem po drodze publicznej będąc w stanie pod wpływem środka odurzającego w dużym stężeniu. Oskarżony zdawał sobie sprawę ze swojego stanu, a zatem w sposób umyślny popełnił zarzucany mu czyn. Stąd stopień zawinienia również sąd uznał za wysoki. Te okoliczności w ocenie sądu stanowczo uniemożliwiły zastosowanie wobec oskarżonego instytucji warunkowego umorzenia postępowania.

W ocenie sądu na niekorzyść oskarżonego wpływają wyżej opisane okoliczności dotyczące oceny społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia. Na marginesie zwrócić należy uwagę, że oskarżony w dniu popełnienia przestępstwa był kierowcą doświadczonym i doskonale wiedział jakie normy prawne narusza wsiadając za kierownicę w takim stanie.

Okolicznością łagodzącą, która skłoniła sąd do wymierzenia oskarżonemu kary grzywny, a więc kary nieizolacyjnej jest, jak ustalono, jego niekaralność w chwili czynu oraz fakt, że oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa.

Sąd mając na względzie dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 § 1 k.k. uznał, iż okoliczności niniejszej sprawy mające bezpośredni wpływ na motywację działania oskarżonego, jak również właściwości i warunki osobiste oskarżonego, oraz jego sposób życia wskazują, że kara 250 stawek dziennych grzywny w wysokości po 20 złotych każda stawka jest adekwatna do winy oskarżonego oraz spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego, jak też cele w zakresie społecznego oddziaływania. Sąd uznał, iż orzeczona kara odniesie wobec oskarżonego pozytywny skutek i będzie on w przyszłości przestrzegał porządku prawnego. Według sądu kara wymierzona oskarżonemu nie jest ani za surowa, ani nie nosi cech kary symbolicznej.

V. A.

2

1

Na podstawie art. 42 § 2 k.k., sąd będąc zobligowany treścią tego przepisu orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Powyższy środek karny sąd orzekł w minimalnym przewidzianym przez ustawę wymiarze 3 lat, uznając, że będzie to okres wystarczający w stosunku do V. A. i adekwatny do stopnia jego winy i okoliczności popełnionego przez niego czynu.

V. A.

3

1

Na podstawie art. 43a § 2 kk, sąd będąc zobligowany treścią tego przepisu orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz (...). Kwotą świadczenia sąd określił na minimalną przewidzianą przez ustawę - 5.000 złotych. W ocenie sądu wysokość świadczenia pieniężnego jest w pełni adekwatna do stopnia winy oskarżonego i okoliczności popełnionego przez niego czynu.

9.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

V. A.

4

1

Wobec tego, że oskarżony V. A. był zatrzymany w niniejszej sprawie, sąd na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny zaliczył mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 31 października 2022 roku godz. 18:43 do dnia 01 listopada 2022 roku godz. 11:10 i ustalił, że kara grzywny została wykonana w wymiarze 2 (dwóch) stawek dziennych.

10.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Orzekając w przedmiotowej sprawie sąd na podstawie art. 4 § 1 k.k. zastosował wobec oskarżonego przepisy ustawy Kodeks karny obowiązujące w czasie popełnienia przypisanego mu przestępstwa, albowiem były one dla oskarżonego względniejsze niż przepisy Kodeksu karnego obowiązujące w czasie orzekania.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

5

Na podstawie art. 624 § 1 kpk sąd zwolnił oskarżonego w całości od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Biorąc bowiem pod uwagę aktualna sytuację majątkową i finansową oskarżonego, jak również uwzględniając wysokość nałożonej na oskarżonego niniejszym wyrokiem kary grzywny i wysokość orzeczonego świadczenia pieniężnego sąd uznał, że uiszczenie przez oskarżonego kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

11.  Podpis