Wyrok z 12 grudnia 2017, sygn. VIII K 125/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 grudnia 2017 r.

Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa w W., VIII Wydział Karny

w składzie:

Przewodnicząca: SSR Monika Louklinska

Protokolant: Magdalena Milewska-Mackiewicz, Jakub Miller

Prokurator Prokuratury Rejonowej W.-M.: A. G., Z. R., M. W.

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 22 maja 2017 r., 11 września 2017 r., 10 listopada 2017 r., 5 grudnia 2017 r., 12 grudnia 2017 r.

sprawy

A. S.

syna Y. i L.

urodzonego dnia (...) w S. (Federacja Rosyjska)

oskarżonego o to, że w nocy z 20/21 czerwca 2016 r. w W., przy ul. (...), po uprzednim przełamaniu zabezpieczeń w postaci alarmu poprzez zerwanie czujki, klawiatury oraz centralki alarmu ze ściany oraz uszkodzenia bramy wjazdowej i siłowników do bramy wjazdowej, które to działania spowodowały uszkodzenia o łącznej wartości 13.148,77 zł, dokonał kradzieży z firmy (...) rzeczy ruchomych w postaci telefonu komórkowego marki i. (...) o wartości 1077 zł, długopisu marki S. o wartości 300 zł, telefonu marki S. (...) o wartości 2.099 zł oraz kasetki zawierającej pieniądze w kwocie 970 zł o łącznej wartości 1.100 zł, uszkodzenia rzeczy znajdujących się na terenie salonu (...), a mianowicie urządzenia do liftingu U. U. o wartości 8.728,01 zł, mebli w postaci komody drewnianej z lustrem o wartości 950 zł, biurka drewnianego o wartości 950 zł i gabloty szklanej wystawowej o wartości 1.563 zł, szkła mlecznego stanowiącego wyposażenie stolika medycznego o wartości 250 zł, kasy fiskalnej o wartości 504,30 zł, żyrandola zabytkowego o wartości 2.000 zł, komputera marki iMac o wartości 4500 zł, dwóch myszy komputerowych i dwóch klawiatur o wartości 300 zł, kosmetyków o wartości 3.402,50 zł, produktów przeznaczonych do medycyny estetycznej, tj. kwasu hialuronowego, botoxu, nici, mezoterapii i kolagenu, o łącznej wartości 2.5367,16 zł oświetlenia zewnętrznego o łącznej wartości 3.542 zł, zniszczenia rzeczy, a mianowicie videodermatoskopu o wartości 1.699 zł, rzutnika multimedialnego marki N. (...). (...) o wartości 1.447 zł, aparatu do makijażu trwałego P. o wartości 11.300 zł, czajnika elektrycznego S. o wartości 200 zł, oprawek okularów korekcyjnych marki MiuMiu o wartości 999 zł, panelu sterowania piecem grzewczym z termostatem o wartości 500 zł, rzeźb porcelanowych o wartości 2.000 zł, odkurzacza o wartości 579 zł, wieży stereo marki S. (...) o wartości 579 zł, kapsułek do kawy o wartości 429 zł, zastawy z porcelany o wartości 571 zł, zestawu L. o wartości 1.100 zł, monitora marki S. (...) o wartości 1.650 zł, monitora marki L. (...)’’ o wartości 530 zł, dwóch dywanów o łącznej wartości 500 zł, zasłon i firan o łącznej wartości 850 zł, jak również dokonał uszkodzeń wnętrz budynku przy ul. (...) oraz terenu przyległego skutkującego koniecznością napraw oraz sprzątania o łącznej wartości 10.000 zł oraz dokonując uszkodzenia urządzenia do liftingu U. U. spowodował utratę przez ArtisMed korzyści za okres 3 tygodni w łącznej kwocie 50.000 zł, którymi to działaniami spowodował łączną szkodę na rzecz ArtisMed Gabinetu (...) Estetycznej i Kosmetologii w wysokości 144.886,73 zł oraz w zakresie uszkodzenia urządzenia U. U. wyrządził szkodę w majątku C. B. S. w wysokości 8728,01 zł, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

orzeka:

I) ramach zarzucanego oskarżonemu A. S. w akcie oskarżenia czynu, uznaje go za winnego tego, że:

1)  w nocy z 20 na 21 czerwca 2016 r. w W., przy ul. (...), po uprzednim przełamaniu zabezpieczeń, tj. uszkodzeniu bramy wjazdowej w kwocie 5000 zł wraz z siłownikami, uszkodzeniu alarmu poprzez zerwanie czujki, klawiatury, centralki alarmu w kwocie 6148,77 zł oraz wyłamaniu okna, czym spowodował straty w łącznej wartości 11.148,77 zł na szkodę M. K., dokonał kradzieży rzeczy ruchomych w postaci telefonu komórkowego marki i. (...) o wartości 500 zł, długopisu marki S. o wartości 300 zł oraz kasetki z pieniędzmi o łącznej wartości 1.100 zł, czym spowodował straty w łącznej wartości 1.900 zł na szkodę B. S. i M. P. prowadzących działalność pod nazwą ArtisMed Gabinetu (...) Estetycznej i Kosmetologii, kwalifikując tak opisany czyn jako przestępstwo z art. 279 § 1 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za ten czyn na podstawie art. 279 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

2)  w nocy z 20 na 21 czerwca 2016 r. w W., przy ul. (...) dokonał uszkodzenia mienia w postaci urządzenia U. U. powodując szkodę w kwocie 8728,01 zł, mebli w postaci komody drewnianej z lustrem o wartości 950 zł, biurka drewnianego o wartości 950 zł, gabloty szklanej o wartości 1.563 zł, szkła mlecznego stanowiącego wyposażenie stolika medycznego powodując szkodę w kwocie 250 zł, kasy fiskalnej powodując szkodę w kwocie 504,30 zł, żyrandola zabytkowego powodując szkodę w kwocie 2.000 zł, komputera marki iMac powodując szkodę w kwocie 4.500 zł, oświetlenia zewnętrznego powodując szkodę w kwocie 3.542 zł, oraz zniszczenia mienia w postaci urządzenia V. o wartości 1.699 zł, rzutnika multimedialnego marki N. (...). (...) o wartości 1.200 zł, aparatu do makijażu trwałego P. o wartości 3.000 zł, czajnika elektrycznego marki S. o wartości 200 zł, okularów korekcyjnych marki MiuMiu o wartości 999 zł, panelu sterowania piecem grzewczym z termostatem o wartości 500 zł, odkurzacza o wartości 450 zł, wieży stereo marki S. (...) o wartości 500 zł, kapsułek do kawy o wartości 429 zł, zastawy z porcelany o wartości 571 zł, zestawu L. o wartości 450 zł, monitora marki S. (...) o wartości 1.200 zł, monitora marki L. (...)’’ o wartości 250 zł, dwóch dywanów o wartości 5.000 zł, zasłon i firan o wartości 850 zł, dwóch myszy komputerowych i dwóch klawiatur o wartości 300 zł, kosmetyków o wartości 3.402,50 zł, produktów do medycyny estetycznej o wartości 25.367,16 zł, telefonu marki S. (...) o wartości 1.500 zł oraz dokonał uszkodzeń wnętrz budynku przy ul. (...) oraz terenu przyległego na kwotę 10.000 zł, którymi to działaniami spowodował szkodę w łącznej kwocie 68663,96 zł na szkodę B. S. i M. P. prowadzących działalność pod nazwą ArtisMed Gabinetu (...) Estetycznej i Kosmetologii, a w kwocie 8728,01 złotych na szkodę B. S., kwalifikując tak opisany czyn jako przestępstwo z art. 288 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 288 § 1 kk wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

II) na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk łączy kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu A. S. w pkt I) wyroku i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

III) na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 23 czerwca 2016 r., godz. 7:35 do dnia 12 grudnia 2017 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,

IV) na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego A. S. obowiązek naprawienia w części szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym oskarżonemu w pkt I) 1) wyroku poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonych B. S. i M. P. kwoty 1.400 (tysiąca czterystu) złotych,

V) na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego A. S. obowiązek naprawienia w części szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym oskarżonemu w pkt II) 2) wyroku poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonych B. S. i M. P. kwoty 56863,96 zł (pięćdziesięciu sześciu tysięcy ośmiuset sześćdziesięciu trzech złotych i dziewięćdziesięciu sześciu groszy),

VI) na podstawie art. 44 § 1 i 2 kk orzeka przepadek dowodów rzeczowych opisanych w wykazie na k. 215 pod poz. 1 i 6,

VII) na podstawie art. 230 § 2 kpk zwraca oskarżonemu A. S. dowody rzeczowe opisane w wykazie na k. 215 pod poz. 2-5, 7-8,

VIII) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. O. P. kwotę 1140 (tysiąca stu czterdziestu) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,

IX) na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.

Sygn. VIII K 125/17

UZASADNIENIE

Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

A. S. zamieszkuje na stałe w Niemczech. Do Polski przyjechał pod koniec maja 2016 r. Został wówczas okradziony, w związku z czym nie miał pieniędzy na nocleg. Po jakimś czasie przybył do W., gdzie nocował na dworcu, w parkach.

W dniu 20 czerwca 2016 r. A. S. postanowił nocować w budynku położonym przy ul. (...), w którego bezpośrednim sąsiedztwie prowadzona była przez B. S. i M. P., pod adresem ul (...), w budynku należącym do M. K., działalność pod nazwą ArtisMed Gabinet (...) Estetycznej i Kosmetologii. Dnia 21 czerwca 2016 r. około godziny 1.00 w nocy, A. S. włamał się do salonu (...), niszcząc uprzednio bramę wraz z siłownikami, uszkadzając alarm poprzez wyrwanie czujki, klawiatury oraz centralki alarmu, a następnie wyłamując jedno z zakratowanych okien. Koszty naprawy uszkodzeń związanych z włamaniem wyniosły odpowiednio: alarm – 6148,77 zł, brama i siłowniki – 5000 zł.

Po wejściu do budynku ArtisMed oskarżony dokonał kradzieży telefonu marki i. (...) o wartości 500 zł, długopisu marki S. o wartości 300 zł, oraz kasetki z pieniędzmi w kwocie 970 zł, o łącznej wartości 1.100 zł.

W trakcie włamania A. S. znalazł w salonie (...) alkohol w postaci wina musującego i whisky, który wypił. Następnie postanowił zniszczyć gabinet kosmetyczny. W trakcie swoich działań dokonał uszkodzenia mienia w postaci urządzenia U. U. powodując szkodę w kwocie 8728,01 zł, szkła mlecznego stanowiącego wyposażenie stolika medycznego powodując szkodę w kwocie 250 zł, kasy fiskalnej powodując szkodę w kwocie 504,30 zł, żyrandola zabytkowego powodując szkodę w kwocie 2.000 zł, komputera marki iMac powodując szkodę w kwocie 4.500 zł, oświetlenia zewnętrznego powodując szkodę w kwocie 3.542 zł. Nadto oskarżony dokonał uszkodzenia mebli w postaci komody drewnianej z lustrem o wartości 950 zł, biurka drewnianego o wartości 950 zł, gabloty szklanej o wartości 1.563 zł.

A. S. zniszczył ponadto urządzenie V. o wartości 1.699 zł, rzutnik multimedialny marki N. (...). (...) o wartości 1.200 zł, aparat do makijażu trwałego P. o wartości 3.000, czajnik elektryczny marki S. o wartości 200 zł, okulary korekcyjne marki MiuMiu o wartości 999 zł, panel sterowania piecem grzewczym z termostatem o wartości 500 zł, odkurzacz o wartości 450 zł, wieżę stereo marki S. (...) o wartości 500 zł, kapsułki do kawy o wartości 429 zł, zastawę z porcelany o wartości 571 zł, zestaw L. o wartości 450 zł, monitor marki S. (...) o wartości 1200 zł, monitor marki L. (...)’’ o wartości 250 zł, dwa dywany o wartości 5.000 zł, zasłony i firany o wartości 850 zł, dwie myszy komputerowe i dwie klawiatury o wartości 300 zł, kosmetyki o wartości 3.402,50 zł, produkty do medycyny estetycznej o wartości 25.367,16 zł, a także telefon marki S. (...) o wartości 1500 zł.

W trakcie dokonywania zniszczeń A. S. uszkodził również ściany, parapety, okna i podłogi w budynku przy ul. (...), tj. jego wnętrze oraz teren przyległy do tegoż budynku, czego koszty napraw wyniosły 10.000 zł.

Urządzenie U. U., którego wyłączną właścicielką była pokrzywdzona B. S. zostało naprawione w ramach ubezpieczenia i pokrzywdzona z tego tytułu nie poniosła żadnej szkody (k. 583).

Szkody poniesione w wyniku działania przestępnego oskarżonego na szkodę B. S. i M. P. prowadzących działalność pod nazwą ArtisMed Gabinet (...) Estetycznej i Kosmetologii zostały w części pokryte z ubezpieczenia. Ubezpieczyciel wypłacił bowiem kwotę 11.800 zł. Kwota ta objęła jedynie niewielką część faktycznie poniesionych strat z uwagi na charakter ubezpieczenia, którego głównym profilem była ochrona ubezpieczeniowa przed kradzieżą, a nie przed zniszczeniem mienia (k. 596-597).

Szkody poniesione w wyniku zniszczenia bramy wraz z siłownikami, okna i alarmu, które to mienie stanowiło własność właścicielki budynku położonego w W. przy ul. (...), tj. M. K., zostały pokryte z ubezpieczenia i pokrzywdzona z tego tytułu nie poniosła żadnej szkody (k. 613-614).

A. S. nie był wcześniej karany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Oskarżony ma 45 lat, osiągał miesięczny dochód w wysokości 1.500 euro i nie posiada nikogo na utrzymaniu. Oskarżony w chwili czynu nie miał ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia swoich czynów.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: częściowe wyjaśnienia oskarżonego (k. 67-69, 78, 173-174, 515-516, 608-609, 614), zeznania świadków: B. S. (k. 2v-3, 25v-26, 146v-147, 580-583), P. M. (k. 55v, 580), M. P. (k. 596-597), M. K. (k. 613-614), protokołów oględzin (k. 7-12, 36-37, 49) wraz z materiałami poglądowymi (k. 32, 47, 48), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 12a-15), protokołu zatrzymania (k. 18), protokołu przeszukania (k. 21-23), nagrania z monitoringu (k. 35), faktur VAT (k. 148-160, 256-266), opinii sądowo-psychiatrycznej (k. 201-203), kwestionariusza zbierania informacji przez specjalistę terapii uzależnień (k. 243-254), cennika (k. 267-268), dokumentacji fotograficznej (k. 33-34, 38-44, 46, 50-52, 70-72, 292-304), dokumentacji dotyczącej urządzenia U. (k. 309-310), karty karnej (k. 594).

W toku całego postepowania oskarżony A. S. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku postępowania przygotowawczego oskarżony wyjaśnił, że w dniu 27 maja 2016 r. wyjechał do B., skąd udał się do Polski. Po przyjeździe do Polski, oskarżony wdał się w bójkę w parku i skradziono mu wtedy portfel. Wydarzenie to spowodowało, że oskarżony stwierdził, że zniszczy to miasto. A. S. wyjaśnił ponadto, że po przyjeździe do W. sypiał na dworcu, w parkach i po dworach, między innymi naprzeciwko salonu (...), skąd obserwował kobietę. Oskarżony wyjaśnił, że chciał się włamać do zakładu ubezpieczeń, ale przechodziła jakaś kobieta, więc wyszedł i włamał się do salonu piękności. Wskazał, że odciął kamery, wyłączył światło i wyrwał przewody elektryczne. Oskarżony wyjaśnił ponadto, że zrobił to dla pieniędzy, ukrył wyniesione rzeczy, a zabrał ze sobą telefon. Kiedy był w salonie piękności wszedł pod prysznic, wypił kilka butelek szampana, pił też whisky. Uciekł gdy poszedł zapalić papierosa i zaczepił go jakiś mężczyzna. Ponadto A. S. wyjaśnił, że został okradziony, więc i on okradł, na miejscu zostawił rysunek i przebrał się w ubrania – damskie białe spodnie i koszulkę, żeby dojechać do metra. Oskarżony wskazał, że w salonie był około godziny, kiedy tam był zaczął wszystko niszczyć, a to co chciał zabrać położył na ławce. Nadto wyjaśnił, że był w ciągu i potrzebował pieniędzy na narkotyki oraz że był w więzieniu w Niemczech przez 11 lat.

Na rozprawie głównej oskarżony wyjaśnił, że wziął iPhone’a oraz pieniądze w kwocie 1.500 zł w kopercie i długopis S., nie wziął za to kasetki z pieniędzmi, bo była pusta. Oskarżony wskazał również, że nie próbował otworzyć bramy, tylko

przeskoczył przez ogrodzenie, wyłamał okno i wszedł do środka. Wyjaśnił także, że włamał się w celu dokonania kradzieży aby mieć pieniądze na narkotyki, a będąc w środku po wypiciu alkoholu wpadł na pomysł żeby zniszczyć znajdujące się w środku przedmioty. Na rozprawie oskarżony wyjaśnił ponadto, że wypił różne alkohole, rozbił lustro i pogiął żyrandol, a co do innych rzeczy nie pamięta czy je zniszczył, ale mógł to zrobić. Oskarżony nie potrafił wyjaśnić dlaczego to zrobił stwierdził jedynie, że był pijany i zły. Przed Sądem oskarżony wyjaśnił również, że to, że wszedł do gabinetu to była jego własna inicjatywa, nikt go do tego nie namawiał. Przyznał, że to on narysował rysunek, który został odnaleziony w gabinecie, a przedstawiał mężczyznę. Dopiero na pytanie obrońcy zadane wprost „Czy żałuje pan tego co pan zrobił?” oskarżony stwierdził, że żałuje

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego A. S. zasługują na obdarzenie ich częściowo wiarą. Wyjaśnienia te były chaotyczne, a oskarżony wypowiadał się niejasno. W toku pierwszego przesłuchania oraz przesłuchania podczas posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania oskarżony przyznał się do całego zarzucanego mu czynu, tj. kradzieży z włamaniem i zniszczenia mienia w salonie (...), zaś podczas przesłuchania w toku rozprawy głównej próbował ograniczyć swoją odpowiedzialność jedynie do kradzieży z włamaniem, twierdząc że nie pamięta co robił w budynku i nie pamięta niszczenia rzeczy, a dopiero pod koniec składania wyjaśnień przyznał, że zniszczył lustro i żyrandol oraz mógł zniszczyć inne rzeczy. Co do zasady wyjaśnienia oskarżonego złożone w toku całego postępowania były spójne odnośnie przyznania się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnienia, że włamał się do budynku w celu dokonania kradzieży przez okno, wskazywał, że zabrał ze sobą telefon, pieniądze i długopis, oraz że niszczył rzeczy znajdujące się w salonie. Sporne okazały się jedynie okoliczności dotyczące tego, jakie przedmioty zostały skradzione, jakie zniszczone, a jakie uszkodzone. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego nie były jasne i czytelne, oskarżony nie potrafił wskazać co zniszczył, wobec czego Sąd oparł się przede wszystkim na innych dowodach, w szczególności zeznaniach pokrzywdzonej B. S., a także pokrzywdzonych M. P. i M. K., oraz protokołach oględzin i materiale fotograficznym, a wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie obdarzył wiarą jedynie w zakresie w jakim

korespondowały one z pozostałym materiałem dowodowym obdarzonym przez Sąd pełną wiarą.

Sąd nie znalazł również podstaw do uznania za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego dotyczących tego, co działo się z nim w okresie po przyjeździe do Polski, a przed dokonaniem włamania, jednak wyjaśnienia te w przeważającym zakresie nie dotyczyły okoliczności istotnych dla sprawy i nie stanowiły podstawy ustalenia stanu faktycznego.

Sąd obdarzył w całości wiarą wyjaśnienia pokrzywdzonej B. S.. Pokrzywdzona zeznawała jasno i wyczerpująco, jej wyjaśnienia złożone w toku całego postępowania były spójne i zostały potwierdzone przez obiektywny materiał dowodowy w postaci protokołów z oględzin, dokumentacji fotograficznej oraz załączonych faktur, których wiarygodności nie podważała żadna ze stron. Pokrzywdzona opisywała okoliczności zdarzenia w ten sam sposób, zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i na rozprawie głównej. Zeznania pokrzywdzonej korespondowały również z wyjaśnieniami oskarżonego, który stwierdził, że widywał pokrzywdzoną podczas pobyt w opuszczonym budynku na ul. (...). Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw do podważenia wiarygodności tych wyjaśnień. Świadek B. S. w sposób najbardziej obszerny i jako jedyny świadek przesłuchany w sprawie, w sposób całościowy wskazała i opisała mienie, które zostało ukradzione, zniszczone lub uszkodzone w salonie (...). Świadek ten w zeznaniach złożonych w toku postępowania przygotowawczego szczegółowo wymieniła wszystkie przedmioty, które zostały ukradzione, zniszczone czy też uszkodzone przez oskarżonego, oraz straty poniesione w wyniku działań przestępnych oskarżonego. W następstwie odczytania tych zeznań na rozprawie świadek wskazała przed Sądem, że w odczytanych zeznaniach błędnie została zapisana pierwotna wartość zestawu L., gdyż zamiast kwoty 110 zł powinna być kwota 1.100 zł, a także potwierdziła, że wartość dwóch zniszczonych dywanów to 5.000 zł. (k. 147).

Zeznania świadka P. M. Sąd obdarzył pełną wiarą. Przyczyniły się one do ustalenia stanu faktycznego, jedynie w zakresie w jakim świadek zeznał, że w trakcie zatrzymania oskarżonego znaleziono przy nim telefon iPhone pochodzący z kradzieży z włamaniem, co było spójne z pozostałym materiałem dowodowym i potwierdziło, że oskarżony dokonał kradzieży tego telefonu. W pozostałym zakresie

dotyczącym okoliczności związanych z zatrzymaniem, zeznania świadka nie przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy.

Świadek M. P. oraz świadek M. K. zostały jako pokrzywdzone przesłuchane dopiero w toku postepowania przed Sądem. Zeznania obu tych świadków Sąd uznał za wiarygodne w pełni. Świadek M. P. z uwagi na upływ czasu nie pamiętała szczegółowo zakresu zniszczeń, ale jej zeznania korespondowały w pełni z zeznaniami B. S., które były szczegółowe i obdarzone przez Sąd pełną wiarą. Dla ustaleń poczynionych przez Sąd zeznania świadka M. P. miały zasadnicze znaczenie w kwestii faktycznie i realnie poniesionej przez nią i B. S. szkody w wyniku działań przestępnych oskarżonego. Świadek M. P. zeznała bowiem, że po zdarzeniu z ubezpieczenia otrzymała w ramach odszkodowania kwotę 11.800 zł.

Zeznania świadka M. K. potwierdziły w sposób ogólny stan w jakim znajdował się po zdarzeniu ArtisMed Gabinet (...) Estetycznej i Kosmetologii, gdyż świadek nie była na miejscu bezpośrednio po zdarzeniu, ale jakiś czas po nim. Natomiast na podstawie zeznań tego świadka Sąd ustalił w sposób jednoznaczny, że dokonane przez oskarżonego uszkodzenia bramy wjazdowej wraz z siłownikami, uszkodzenia alarmu poprzez zerwanie czujki, klawiatury, centralki alarmu oraz wyłamanie okna zostały dokonane na szkodę M. K.. Dodatkowo świadek zeznała, że wszelkie poniesione przez nią szkody spowodowane w wyniku zdarzenia zostały pokryte z ubezpieczenia i wobec tego nie poniosła ona żadnych szkód w związku z działaniem oskarżonego.

Oceniając opinię sądowo-psychiatryczną Sąd uznał ją za spójną, rzetelną, jasną, nie zawierającą wewnętrznych sprzeczności i odpowiadającą wymogom procesowym, sporządzoną przez osobę kompetentną, posiadającą doświadczenie i wiedzę niezbędną w danym zakresie. Opinię tę cechuje fachowość i rzetelność. Sąd nie znalazł podstaw do jej zakwestionowania, przyjmując jej wnioski za własne.

Sąd uznał za wiarygodne również dołączone do akt sprawy dowody z dokumentów. Dokumenty te nie budzą wątpliwości Sądu co do swojej rzetelności i prawdziwości, nie były również kwestionowane przez żadną ze stron.

Oskarżony stanął pod zarzutem popełnienia przestępstwa kwalifikowanego z art. 279 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Przestępstwo kradzieży z włamaniem - art. 279 § 1 kk - stanowi kwalifikowany typ przestępstwa kradzieży określonego w art. 278 kk, a polegającej na zabraniu cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. Zabór rzeczy ruchomej polega na wyjęciu rzeczy spod faktycznego władztwa osoby wbrew jej woli. Przedmiotowe przestępstwo należy do tzw. przestępstw materialnych, to znaczy zostaje ono popełnione w momencie nastąpienia skutku w postaci objęcia rzeczy we władztwo przez sprawcę. Kradzież należy do przestępstw kierunkowych, bowiem zachowaniu sprawcy towarzyszy określony cel, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej. Działanie w owym celu polega na chęci włączenia zabranej rzeczy przez sprawcę do swego majątku i uzurpacji faktycznych atrybutów właściciela. Kradzież z włamaniem zachodzi przy tym w sytuacji, gdy sprawca zabiera cudzą rzecz ruchomą w celu przywłaszczenia, usuwając uprzednio przeszkodę materialną, będącą częścią konstrukcji pomieszczenia lub specjalnym zabezpieczeniem tego pomieszczenia, które utrudnia dostęp do jego wnętrza (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9.12.1973 r., II KR 322/76, OSNKW 1977, nr 3 poz. 22). Rodzaj zabezpieczenia przy tym przed wtargnięciem osób niepowołanych do pomieszczenia, gdzie znajduje się mienie, jego skuteczność, ewentualna łatwość jego pokonania bez użycia znacznej siły czy specjalnych narzędzi, nie ma znaczenia dla stwierdzenia włamania, jeżeli tylko z charakteru zabezpieczenia bez wątpienia wynika zamiar użytkownika pomieszczenia niedopuszczenia doń takich osób (SN w wyroku z dnia 15.VIII 1986 r. I KR 212/85, OSNKW 1986, Nr 11-12, poz.97). Wskazać należy, iż co prawda przepis dotyczący kradzieży z włamaniem, co do zasady konsumuje przepis o zniszczeniu lub uszkodzeniu rzeczy z art. 288 § 1 kk, gdyż jest wliczone w treść „włamania” wiążącego się ze sforsowaniem ustanowionych zabezpieczeń, jednakże w orzecznictwie przyjmuje się, że zbieg pomijalny nie ma miejsca w sytuacji, gdy wartość szkód wyrządzonych samym włamaniem przekracza wartość szkód wynikających z samej kradzieży, co uzasadnia przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu z obu przepisów (wyrok SN z dnia 22 listopada 1994 r., II KRN 227/94, OSNKW 1995, nr 1-2, poz. 5). W art. 288 § 1 kk ujęto czyn zabroniony zniszczenia, uszkodzenia lub uczynienia niezdatną co użytku cudzą rzecz. Specyfiką tego przestępstwa jest zasadniczo zamach na strukturę fizyczną danej rzeczy. Stąd też trafnie wskazuje się w doktrynie, że art. 288 §1 kk chroni integralność i nienaruszalność cudzej rzeczy oraz związaną z daną rzeczą zdolność do niezakłóconego użytkowania jej zgodnie z przeznaczeniem. Możliwość

niezakłóconego korzystania z rzeczy jest bowiem oczywistym atrybutem prawa własności lub innego prawa rzeczowego lub też prawa obligacyjnego do danej rzeczy. Przez szkodę na gruncie przepisu art. 288 § 1 należy rozumieć zarówno rzeczywisty uszczerbek (damnum emergens), jak i korzyść spodziewaną, a utraconą w wyniku przestępnego zachowania (lucrum cessans). (M. Dąbrowska-Kardas, Komentarz do art. 288 § 1 k.k. [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Tom III, WK, 2016)

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że oskarżony zrealizował swoim zachowaniem znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem. Oskarżony dokonał uszkodzenia bramy, alarmu oraz okna w celu kradzieży, co stanowiło przełamanie zabezpieczeń w rozumieniu art. 279 § 1 kk. Następnie oskarżony zabrał w celu przywłaszczenia mienie o łącznej wartości 1.900 zł., w tym długopis, pieniądze z kasetką oraz telefon marki i. (...), który w chwili kradzieży wart był 500 zł (k. 146v), a nie jak zostało wskazane w akcie oskarżenia 1.077 zł. Oskarżony popełnił ten czyn działając z zamiarem bezpośrednim dokonania kradzieży, co jednoznacznie wynika z zebranego materiału dowodowego, w tym wyjaśnień oskarżonego.

Wskazać jednak należy, że wartość szkody w związku z uszkodzeniem przez A. S. mienia podczas dokonywania włamania, wyniosła 11.148,77 zł, na którą to kwotę złożyło się uszkodzenie bramy wjazdowej w kwocie 5.000 zł wraz z siłownikami, oraz uszkodzenie alarmu poprzez zerwanie czujki, klawiatury, centralki alarmu w kwocie 6.148,77 zł, bowiem kwoty te zostały wskazane w zeznaniach świadka B. S. uznanych przez Sąd za w pełni wiarygodne. W zeznaniach tego świadka ani w pozostałym materiale dowodowym nie zostały wskazany koszty naprawy okna, dlatego też Sąd ograniczył precyzyjne wskazanie poniesionych szkód do kwoty 11.148,77 zł, nie znajdując tym samym uzasadnienia dla kwoty pierwotnie wskazanej w akcie oskarżenia, tj. 13.148,77 zł.

Wracając do meritum należało zauważyć, że kwota dokonanych podczas włamania uszkodzeń w łącznej kwocie 11.148,77 zł znacznie przewyższyła wartość rzeczy skradzionych podczas samego włamania. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że w tym wypadku nie doszło do konsumpcji przestępstwa z art. 288 § 1 kk przez kradzież z włamaniem i nie zachodzi pomijalny zbieg przestępstw, a co za tym idzie konieczne jest zakwalifikowanie czynu dokonanego przez oskarżonego kumulatywnie, z obu tych przepisów.

Sąd miał również na uwadze, że oskarżony dokonał podczas kradzieży z włamaniem wielu zniszczeń i uszkodzeń szczegółowo opisanych w stanie faktycznym, a niezwiązanych z planowanym i dokonanym przez niego włamaniem. Wobec tak ustalonego stanu faktycznego, Sąd doszedł do przekonania, że konieczna jest modyfikacja kwalifikacji zarzucanego oskarżonemu czynu i wyodrębnienie z niego dwóch czynów – opisanej już kradzieży z włamaniem kwalifikowanej kumulatywnie ze zniszczeniem mienia, przy czym zniszczenie tego mienia było ściśle związane z włamaniem, oraz osobno przestępstwa z art. 288 § 1 kk, tj. zniszczenia i uszkodzenia mienia stanowiącego wyposażenie salonu, a także wnętrza salonu i terenu mu przyległego bez związku z przełamywaniem zabezpieczeń. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego opisane w zarzucie stanowiło w istocie dwa czyny i brak jest podstaw do kumulatywnego kwalifikowania zniszczeń niepowiązanych z włamaniem, a dopiero wyodrębnienie tego czynu odda w pełni zawartość bezprawia w zachowaniach oskarżonego.

Z uwagi na powyższe Sąd dokonał modyfikacji kwalifikacji prawnej oraz opisu czynu zarzucanego oskarżonemu i uznał go w ramach zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, za winnego popełnienia dwóch przestępstw: kradzieży z włamaniem kwalifikowanej kumulatywnie ze uszkodzeniem mienia (art. 279 § 1 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk), oraz zniszczenia i uszkodzenia mienia (art. 288 § 1 kk).

Wskazać należy, iż Sąd dokonując zmiany opisu czynów oskarżonego dokonał również modyfikacji w zakresie wartości przedmiotów uszkodzonych i zniszczonych zarówno w związku z włamaniem, jak i w związku z przestępstwem zniszczenia mienia. Modyfikacja ta była konieczna wobec wynikających z akt sprawy odmiennych ustaleń faktycznych w zakresie szkody wyrządzonej przez oskarżonego. Z zeznań świadka B. S. uznanych przez Sąd za w pełni wiarygodne, a które stały się podstawą dla Sądu w przedmiocie tychże ustaleń, wynika jednoznacznie, że telefon marki S. (...) w wyniku zdarzenia został zniszczony, a nie ukradziony jak przyjęto w akcie oskarżenia, a jego wartość wynosiła 1.500 zł (k. 146v), a nie 2.099 zł jak wynika to z aktu oskarżenia. Nadto wartość zniszczonych przedmiotów, które Sąd zweryfikował w oparciu o niekwestionowane zeznania świadka B. S. to wartość rzutnika multimedialnego marki N. (...). (...) z kwoty 1.447 zł na kwotę 1.200 zł (k. 146v), aparatu do makijażu trwałego P. z kwoty 11.300 zł na kwotę 3.000 zł(k. 146v), odkurzacza z kwoty 579 zł na kwotę 450

(k. 146v), wieży stereo marki S. (...) z kwoty 579 zł na kwotę 500 zł (k. 146v), zestawu L. z kwoty 1.100 zł na kwotę 450 zł (k. 147), monitora marki S. (...) z kwoty 1.650 zł na kwotę 1.200 zł (k. 147), monitora marki L. (...)’’ z kwoty 530 na kwotę 250 zł (k. 147), dwóch dywanów z łącznej kwoty 500 zł na kwotę 5.000 zł (k. 147). Dodatkowo z ustaleń Sądu poczynionych w oparciu o zeznania tego świadka wynika, że mienie w postaci dwóch myszy komputerowych i dwóch klawiatur o wartości 300 zł, kosmetyków o wartości 3.402,50 zł, produktów do medycyny estetycznej o wartości 25.367,16 zł zostało w wyniku działania oskarżonego zniszczone, a nie jak pierwotnie przyjęto w akcie oskarżenia uszkodzone (k. 146v-147).

Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd rozważył przesłanki z art. 53 § 1 i 2 kk, oceniając stopień winy oskarżonej i społecznej szkodliwości czynów, jakich się dopuścił oraz biorąc pod uwagę cele kary zarówno w zakresie prewencji generalnej jak i indywidualnej.

Oceniając stopień społecznej szkodliwości pierwszego z przypisanych oskarżonemu czynów, Sąd uznał go za znaczny. Oskarżony działał przeciwko jednemu z podstawowych dóbr chronionych prawem, a mianowicie przeciwko mieniu. Godzi się podkreślić, że intencją ustawodawcy było otoczenie ochroną mienia, jako dobra prawnego usytuowanego w przepisach kodeksu karnego tuż po przepisach chroniących ludzkie życie i zdrowie. Zauważyć należy, że oskarżony dokonując przełamania zabezpieczeń wyrządził znacznie większą szkodę, niż szkoda wynikająca z kradzieży, wykazując się całkowitym lekceważeniem porządku prawnego i cudzego mienia.

Stopień społecznej szkodliwości drugiego z popełnionych przez oskarżonego czynów Sąd uznał za wysoki mając na uwadze przede wszystkim sposób działania i motywację oskarżonego oraz rozmiar wyrządzonej szkody. Nie ulega wątpliwości, że zachowanie oskarżonego wzbudza silną dezaprobatę. Skierowane jest, jak już wyżej wskazano przeciwko podstawowemu dobru chronionemu prawem - mieniu. Oskarżony swoim czynem wyrządził znaczną szkodę. Ponadto A. S. działał bez wyraźnego powodu, wykazując się całkowitym lekceważeniem cudzej własności. Oskarżony działał całkowicie bezmyślnie, pod wpływem emocji, nie kierując się jakimikolwiek pobudkami i motywami, które możnaby poddać analizie w kontekście podjęcia próby ich zrozumienia. Powyższe również stanowiło okoliczność obciążającą przy wymiarze kary.

Stopień winy oskarżonego jest znaczny w odniesieniu do obydwu przypisanych mu przestępstw. Z uwagi na osiągnięcie wymaganego przez prawo karne wieku i umiejętności przyswajania sobie reguł moralnych, którymi kieruje się społeczeństwo, oskarżony był zdolny do zawinienia. Jako osoba dorosła i funkcjonująca dotychczas w społeczeństwie musiał on zdawać sobie sprawę z obowiązujących reguł i konsekwencji ich nieprzestrzegania. Jego zachowanie w chwili dokonywania przestępstw wskazywało na bezkrytyczne podejście do swojego postępowania. Podkreślić należy, iż w momencie dokonania czynów zabronionych oskarżony miał możliwość podjęcia dowolnej decyzji, a tym samym zachowania zgodnego z obowiązującym prawem. Nie zaistniała również żadna z okoliczności wyłączających jego winę lub bezprawność popełnionych przez niego czynów. Spośród wszystkich dowodów zgromadzonych w niniejszej sprawie żaden nie wskazuje bowiem, aby nie można było wymagać od oskarżonego zachowania zgodnego z prawem oraz normami współżycia społecznego. W postawie oskarżone trudno było się także doszukać jakiejkolwiek głębszej refleksji na temat popełnionych przez niego czynów, czy choćby autentycznej skruchy i żalu.

Przy wymiarze kary, Sąd miał na względzie to, że oskarżony nie był dotychczas karany na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, co stanowiło jedyną okoliczność łagodzącą w tej sprawie.

Mając na uwadze wszystko powyższe, Sąd wymierzył oskarżonemu za pierwszy przypisany mu czyn karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za drugi przypisany mu czyn karę 2 lat pozbawienia wolności.

Następnie, na mocy art. 85 § 1 i 2 kk i art. 86 § 1 kk, wymierzone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności Sąd połączył i wymierzył mu karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Należy przy tym zauważyć, iż wymierzając karę łączną oskarżonemu Sąd zastosował zasadę asperacji polegającą na częściowej absorpcji. Zdaniem Sądu zastosowanie tej zasady i wymierzenie oskarżonemu kary 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności jest konieczne, a jednocześnie wystarczające dla pełnej realizacji ustawowych celów kary. Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 lutego 2014 r. (II AKa 12/14) „zasadę pełnej absorpcji stosuje się w wymiarze kary łącznej zupełnie wyjątkowo, gdy związek podmiotowo-przedmiotowy zbiegających się przestępstw jest tak ścisły, że upodabnia je do jednego przestępstwa, jak w przypadku pomijalnego zbiegu przestępstw lub ciągu przestępstw, gdy nie potrzeba podwyższać progu represji

karnej”. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi i brak jest podstaw do stosowania zasady pełnej absorpcji. Jednocześnie jednak czyny pozostają ze sobą w związku, zostały popełnione tego samego dnia, wobec czego brak jest również powodów do zastosowania zasady pełnej kumulacji. W ocenie Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności, pozwoli na uzyskanie właściwego oddziaływania wychowawczego i zapobiegawczego w stosunku do oskarżonego. Wskazać również należy, że Sąd stanął na stanowisku, iż jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności spełni swoje cele, w szczególności indywidualno-prewencyjne. Zdaniem Sądu wyłącznie taka kara może powstrzymać oskarżonego w przyszłości od podobnych zachowań, pozwoli mu przemyśleć własne postępowanie i nabrać szacunku dla porządku prawnego.

W na podstawie art. 63 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 23 czerwca 2016 r., godz. 7:35 do dnia 12 grudnia 2017 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

Zgodnie z art. 46 § 1 kk w razie skazania Sąd może orzec, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Jako, iż oskarżony wyrządził swoimi przestępstwami szkodę Sąd orzekł obowiązek naprawienia szkody. I tak, odnośnie pierwszego czynu popełnionego przez oskarżonego, a wyczerpującego dyspozycję art. 279 § 1 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego A. S. obowiązek naprawienia w części szkody poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonych B. S. i M. P. kwoty 1.400 zł., co stanowi sumę wartości przedmiotów ukradzionych i nieodzyskanych przez pokrzywdzone, tj. długopisu marki S. o wartości 300 zł, oraz kasetki z pieniędzmi o łącznej wartości 1.100 zł. Natomiast odnośnie drugiego czynu popełnionego przez oskarżonego, a wyczerpującego dyspozycję art. 288 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego A. S. obowiązek naprawienia w części szkody poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonych B. S. i M. P. kwoty 56.863,96 zł. Kwota ta wynika z ustaleń i wyliczeń dokonanych przez Sąd, tj. ustalenia w pierwszym rzędzie całości szkody wyrządzonej przez oskarżonego w mieniu B. S. i M. P. prowadzących działalność pod nazwą ArtisMed Gabinet (...)

Estetycznej i Kosmetologii w kwocie 68.663,96 zł. Na kwotę tę złożyła się suma wszystkich dokonanych przez oskarżonego szkód czynem zakwalifikowanym przez Sąd z art. 288 § 1 kk, poza kwotą 8.728,01 zł, tj. szkodą poniesioną w wyniku uszkodzenia urządzenia U. U., bowiem urządzenie to należało wyłącznie do B. S., która dodatkowo odzyskała odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia tego urządzenia. Nadto do kwoty całości szkody Sąd nie wliczył szkody powstałej w wyniku zniszczenia przez oskarżonego mebli w postaci: komody drewnianej z lustrem o wartości 950 zł, biurka drewnianego o wartości 950 zł, oraz gabloty szklanej o wartości 1.563 zł gdyż świadek B. S. wskazała jedynie wartość tych mebli nie wskazując kwot niezbędnych do przywrócenia ich do stanu pierwotnego.

Następnie od tak wyliczonej kwoty pełnej szkody, tj. 68.663,96 zł należało odjąć uzyskane z ubezpieczenia odszkodowanie w kwocie 11.800 zł i w ten sposób została określona kwota 56.863,96 zł, tj. kwota składająca się na obowiązek naprawienia w części szkody poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonych B. S. i M. P..

W związku z uszkodzeniem urządzenia U. U., salon (...) był faktycznie pozbawiony możliwości wykonywania zabiegów, z tym, że w toku postępowania nie zostało wykazane dokładnie przez jaki okres i na jaką sumę. Kwota 50.000 zł. wskazana szacunkowo przez świadka B. S. nie została poparta następnie jakimikolwiek wyliczeniami i wskazaniami, które by ją potwierdzały, dlatego też Sąd w tym zakresie nie uznał jej za wiarygodną i nie włączył do zakresu szkód poniesionych przez B. S. i M. P. prowadzące działalność pod nazwą ArtisMed Gabinet (...) Estetycznej i Kosmetologii.

Na podstawie art. 44 § 1 i 2 kk Sąd orzekł przepadek dowodów rzeczowych, które pochodziły z przestępstwa lub były przeznaczone do jego popełnienia w postaci toreb brezentowych i kątownika.

Na podstawie art. 230 § 2 kpk Sąd postanowił zwrócić oskarżonemu dowody rzeczowe, szczegółowo opisane w wykazie na k. 215 pod poz. 2-5, 7-8, w postaci przedmiotów pozostawionych przez niego na miejscu zdarzenia, które nie były przeznaczone do jego popełnienia.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze oraz § 17 ust. 1 pkt 2), ust. 2 pkt 3) i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz adw. O. P. kwotę 1.140 zł.

Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 624 § 1 kpk, umożliwiające zwolnienie oskarżonego w całości od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Wprawdzie oskarżony przed jego zatrzymaniem i zastosowaniem tymczasowego aresztowania osiągał dochód w wysokości 1.500 euro, jednak Sąd stanął na stanowisku, że poniesienie przez niego kosztów sądowych w połączeniu z orzeczonym obowiązkiem naprawienia szkody mogłoby stanowić nadmierne obciążenie, wobec czego Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych.