Wyrok z 30 grudnia 2025, sygn. II K 1085/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1085/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1.1.1.

X. V.

W dniu 26 czerwca 2025 roku o godzinie 05:40, kierował pojazdem mechanicznym V. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej w miejscowości K. (...), będąc w stanie nietrzeźwości I badanie godz. 06:15 wynik 0,57 mg/1, II badanie godz. 06:31 wynik 0,59 mg/1, III badanie godz. 07:11 wynik 0,578 mg/1, IV badanie godz. 07:13 wynik 0,587 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

X. V. wypił ok. 200-300 ml wódki i o godzinie 2:00 w dniu 26 czerwca 2025 roku wsiadł za kierownicę pojazdu mechanicznego marki V. (...) o nr rej. (...). Był to pojazd ciężarowy. Jechał ze U. i kierował się na północ w stronę A..

W trakcie jazdy X. V. wyprzedził inny pojazd ciężarowy. W czasie prowadzenia pojazdu na autostradzie zaczął tracić kontrolę nad samochodem, jechał od boku do boku i uderzył w barierki energochłonne. Jego zachowanie zwróciło uwagę jadącego za nim I. V. (1).

X. V. postanowił zjechać na najbliższy (...) w K. ok. godziny 5:40.

I. V. (2) zawiadomił Policję, zjechał na (...) za oskarżonym i zabrał mu kluczyki, aby uniemożliwić mu dalszą jazdę. W rozmowie z I. V. (3) bełkotał i była od niego wyczuwalna woń alkoholu. Oskarżony miał problem z utrzymaniem równowagi.

X. V. wypił jeszcze ok. 50 ml wódki przed przyjazdem Policji.

Funkcjonariusze Policji przeprowadzili kontrolę trzeźwości, która wykazała, że X. V. znajdował się w stanie nietrzeźwości o stężeniu I badanie godz. 06:15 wynik 0,57 mg/1, II badanie godz. 06:31 wynik 0,59 mg/1, III badanie godz. 07:11 wynik 0,578 mg/1, IV badanie godz. 07:13 wynik 0,587 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu.

Funkcjonariusze Policji dokonali zatrzymania prawa jazdy kategorii B, T, C+E, BE, C, AM należącego do X. V..

X. V. przez 20 lat był kierowcą zawodowym. Aktualnie pracuje jako pracownik ochrony. Otrzymuje wynagrodzenie w wysokości minimalnego wynagrodzenia. Płaci alimenty na córkę z poprzedniego związku w wysokości 800 zł miesięcznie.

wyjaśnienia oskarżonego

wyjaśnienia oskarżonego

zeznania I. V. (1)

zeznania I. V. (1)

wyjaśnienia oskarżonego

protokoły badania stanu trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania

zeznania K. Z.

pokwitowanie zatrzymania dokumentu

wyjaśnienia oskarżonego

55 i 70v.

55 i 70v.

16

16

55 i 70v.

3-6

49

8

55 i 70v.

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

zeznania I. V. (1)

zeznania K. Z.

protokoły badania stanu trzeźwości, pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy, karta karna, zaświadczenie z ewidencji kierowców, dokumentacja (...)

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budziło wątpliwości. Przedstawiona przez niego wersja wydarzeń była logiczna i spójna, zaś jego wyjaśnienia wiarygodne, mimo że pierwotnie w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia czynu, z czego następnie się wycofał. Oskarżony w sposób wyczerpujący opisał przebieg wydarzeń.

Zeznania świadka Sąd ocenił jako całkowicie wiarygodne i korespondujące z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Świadek jako osoba obca dla oskarżonego nie miał żadnego interesu w tym, by zeznawać na jego niekorzyść. Nie ujawniły się żadne okoliczności podważające wiarygodność zeznań świadka.

Również zeznaniom funkcjonariusza Policji Sąd dał wiarę w całości. Jego oświadczenia korespondują z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie.

Sąd dał wiarę wszelkim przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów, na których oparł ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie, w szczególności w postaci protokołów badania stanu trzeźwości. Dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Również Sąd nie miał podstaw do podważenia ich wiarygodności.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt
1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 kk.

Stosownie do treści tego przepisu odpowiedzialności karnej podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Stan nietrzeźwości definiowany jest w art. 115 § 16 kk.

W niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że X. V. prowadził pojazd mechaniczny, tj. pojazd ciężarowy V. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym, tj. na autostradzie (...) będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu: I badanie godz. 06:15 wynik 0,57 mg/1, II badanie godz. 06:31 wynik 0,59 mg/1, III badanie godz. 07:11 wynik 0,578 mg/1, IV badanie godz. 07:13 wynik 0,587 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu.

Oskarżony nie kwestionował swojego sprawstwa i winy. Przyznał się do popełnienia czynu.

W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione. Nie wystąpiły żadne przesłanki wpływające na wyłączenie bądź ograniczenie poczytalności. Czyn był także społecznie szkodliwy, o czym więcej w sekcji 4 uzasadnienia.

3.2. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

X. V.

X. V.

X. V.

I

II

IV

I

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się treścią art. 53 kk. Zgodnie z § 1 tego przepisu Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy.

W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione w stopniu znacznym. Oskarżony jest osobą dorosłą i zdrową psychicznie, która powinna znać reguły obowiązujące w społeczeństwie. Nie wystąpiła nadto żadna okoliczność wpływająca na wyłączenie bądź ograniczenie stopnia winy, a także inna okoliczność przemawiająca za wystąpieniem anormalnej sytuacji motywacyjnej. Oskarżony wiedząc, że ma do pokonania kilkaset kilometrów trasy ze U. do A. pojazdem ciężarowym, pił przed jej rozpoczęciem wódkę.

Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego również był znaczny. Oceniając go Sąd miał na uwadze okoliczności przedmiotowo-podmiotowe wskazane w treści art. 115 § 2 kk. Oskarżony popełnił przestępstwo w sposób umyślny. Wsiadł za kierownicę pojazdu wiedząc, że znajduje się pod wpływem alkoholu w celu przejazdu aż do A..

Należy też zwrócić uwagę na fakt, że stężenie alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonego znacznie przekroczyło dolną granicę stanu nietrzeźwości, tj. 0,25 mg/l w wydychanym powietrzu we wszystkich przeprowadzonych badaniach. Było to odpowiednio 0,57 mg/1, 0,59 mg/1, 0,578 mg/1 oraz 0,587 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu. Podkreślenia wymaga, iż im wyższy stan nietrzeźwości sprawcy tym większy stopień społecznej szkodliwości czynu. Co więcej, oskarżony prowadził pojazd na drodze szybkiego ruchu, tj. na autostradzie. Oskarżony kierował także tzw. Pojazdem ciężarowym, czym stwarzał jeszcze większe zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Również planowana do przejechania przez oskarżonego trasa była bardzo długa. Wynosiła ona ponad 300 km ze U. do A.. Zjechał na (...) po przejechaniu około połowy tej trasy, zaś przed sobą miał jeszcze drugie tyle. To również wpłynęło na zwiększenie stopnia społecznej szkodliwości jego czynu.

Okolicznością łagodzącą była dotychczasowa niekaralność oskarżonego i wyrażenie skruchy.

Art. 178a § 1 kk za popełnione przestępstwo przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 3.

Analiza okoliczności sprawy prowadzi do przekonania, że karą adekwatną do społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, a jednocześnie wystarczająco dla niego dolegliwą, będzie kara 280 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, wymierzona przy zastosowaniu art. 37a § 1 kk.

W ocenie Sądu wystarczającą reakcją prawnokarną w niniejszej sprawie jest kara wolnościowa. Biorąc pod uwagę fakt, iż oskarżony pracuje jako pracownik ochrony, najbardziej adekwatną w ocenie Sądu jest kara grzywny.

Ilość stawek dziennych grzywny wymierzonych oskarżonemu jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu, a jednocześnie uwzględnia cele kary w zakresie prewencji indywidualnej oraz ogólnej.

Ustalając wysokość jednej stawki, Sąd zgodnie z art. 33 § 3 kk wziął pod uwagę dochody oskarżonego, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Przepis ten wskazuje, że stawka dzienna nie może być niższa od 10 złotych, ani też przekraczać 2000 złotych.

Mając na uwadze, że oskarżony otrzymuje minimalne wynagrodzenie za wykonywaną pracę, adekwatną w jego przypadku stawką dzienną będzie stawka bliska dolnej granicy tj. 20 złotych.

Na podstawie art. 42 § 2 kk Sąd był zobligowany orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres nie krótszy niż 3 lata. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, orzeczenie minimalnego czasu trwania zakazu prowadzenia pojazdów będzie stanowiło dla oskarżonego znaczną dolegliwość.

Określając okres trwania zakazu Sąd miał na uwadze stopień społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa, ale także fakt, że ustawodawca określił minimalny okres trwania zakazu w przypadku popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 kk na dosyć wysokim poziomie. Celem orzeczenia tego środka karnego jest eliminacja z ruchu drogowego kierowców zagrażających bezpieczeństwu w komunikacji. Okoliczności sprawy, tj. odległość już przejechana, prowadzenie pojazdu w ramach wykonywania obowiązków zawodowych pod wpływem alkoholu, przemawiały za tym, aby orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, a nie tylko pojazdów określonych kategorii. Okres 3 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych będzie wystarczający do tego, aby oskarżony przemyślał wadliwość swojego zachowania i nie popełnił podobnego czynu w przyszłości.

Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd był zobligowany orzec wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych. Orzeczony środek karny ma charakter ściśle represyjny. W tych okolicznościach orzeczenie wobec X. V. minimalnego świadczenia jest wystarczającą dolegliwością.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

X. V.

III

I

Na podstawie art. 63 § 4 kk Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów okres zatrzymania prawa jazdy od dnia zdarzenia, tj. dnia 26 czerwca 2025 roku.

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował
określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

W niniejszej sprawie obrońca oskarżonego domagał się warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonego. Zdaniem Sądu taka reakcja karna nie byłaby adekwatna do wagi popełnionego przez niego przestępstwa.

Instytucja warunkowego umorzenia postępowania z art. 66 § 1 kk jest przewidziana dla sprawców przestępstw, których stopień zawinienia nie jest znaczny, jak również sama społeczna szkodliwość czynu przez nich popełnionego nie jest znaczna. W ocenie Sądu X. V. nie wypełnił tych przesłanek.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że jego stopień zawinienia był znaczny. Wieloletni kierowca, który spożywa wieczorem alkohol w postaci wódki, nie może pozostawać w przekonaniu, że będzie trzeźwy i zdolny do przejechania tak długiej trasy, jak w niniejszej sprawie.

Stężenie alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu również było wysokie – 0,57 mg/l, 0,59 mg/l, 0,578 mg/l i 0,587 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, co powoduje, że społeczna szkodliwość czynu wzrasta, choć stężenie to nie jest jedynym czynnikiem wpływającym na ocenę stopnia społecznej szkodliwości. Sąd dokonując tej oceny bierze pod uwagę także inne okoliczności popełnionego czynu. W niniejszej sprawie było to w szczególności przejechanie długiej trasy do czasu zjechania na (...), co wskazuje, że wcześniejszą drogę pokonał z jeszcze wyższym stężeniem alkoholu w wydychanym powietrzu, jechanie drogą szybkiego ruchu, poruszanie się pojazdem ciężarowym, jak również to, że miał przed sobą jeszcze długą trasę. Sam oskarżony przyznał, że z uwagi na spożyty alkohol, tracił panowanie nad pojazdem, co przyczyniło się do uderzenia w barierki. Gdyby obok nie znajdowały się barierki, a inny samochód, to mógłby wyrządzić szkodę innym uczestnikom ruchu, co też zwiększa społeczną szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżonego.

Podsumowując, pomimo tego, że okoliczności czynu nie budzą wątpliwości, X. V. nie był wcześniej karany za przestępstwo umyślne, a jego postawa, właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego, nie spełnił on dwóch podstawowych warunków koniecznych do podjęcia przez Sąd decyzji o tym, że warunkowe umorzenie postępowania będzie adekwatnym rozstrzygnięciem w sprawie.

Odnosząc się do wniosku obrońcy o pozostawienie oskarżonemu prawa jazdy kategorii B, co umożliwiłoby mu podjęcie pracy jako kierowca pojazdów do 3,5 t, a co za tym idzie, uzyskiwanie większego wynagrodzenia, w ocenie Sądu wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wskazać, że X. V. przez popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 kk wykazał, że stanowi zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego i należy go wyłączyć z tego ruchu całkowicie, a nie pozostawiając mu kategorię B, która umożliwi mu poruszanie się pojazdami do 3,5 t. Orzekany przy tym przestępstwie środek karny ma za zadanie po pierwsze wyeliminować z ruchu kierowców, którzy swoim zachowaniem stwarzają potencjalne zagrożenie dla innych, ale jest także reakcją, która pozwoli oskarżonemu na przemyślenie swojego zachowania i dojście do wniosku, jak bardzo nieopłacalne było popełnienie tego przestępstwa. Pozostawiając X. V. prawo jazdy kategorii B, orzeczony zakaz byłby iluzoryczną represją, zaś oskarżony mógłby jak dotychczas wykonywać zawód kierowcy, tyle że nie pojazdów ciężarowych, co przy społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, jest niedopuszczalne. Sąd nie mógł w niniejszej sprawie przychylić się do wniosku obrońcy.

7. KOSZTY PROCESU

Punkt

rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 17 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 123 ze zm.) oraz art. 624 kpk. Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa z uwagi na fakt, iż oskarżony otrzymuje minimalne wynagrodzenie za pracę, a ponadto w pierwszej kolejności musi uiścić grzywnę i świadczenie pieniężne, co także wpłynie na jego sytuację finansową.

8. PODPIS