Wyrok z 6 lutego 2026, sygn. II K 937/25

V.  UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 937/25

D. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może
ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343,
art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie
o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji
zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

1.1.1.

H. E.

W dniu 23 kwietnia 2021 roku, o godz. 20:00 w m. A., na DK (...), gm. A., pow. (...), woj. (...), kierował pojazdem osobowym marki W. o nr rej. (...), w ruchu lądowym, po drodze publicznej, będąc w stanie nietrzeźwości, badanie: I – godz. 20:06, wynik – 0,87 mg/l, II – godz. 20:30, wynik – 0,75 mg/l, III – godz. 21:13, wynik – 0,85 mg/l, IV – godz. 21:15, wynik – 0,86 mg/l, alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się po uprzednim prawomocnym kazaniu go przez Sąd Rejonowy w Obornikach wyrokiem w sprawie o sygn. II K 499/19 za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, a także w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

H. E. spożywał alkohol kilka dni z rzędu, a następnie w dniu 23 kwietnia 2021 r. ok godz. 19:00 wypił piwo, po czym o wsiadł za kierownicę pojazdu marki W. o nr rej. (...).

W dniu 23 kwietnia 2021 roku o godzinie 20:00 H. E. poruszał się w/w pojazdem mechanicznym po drodze publicznej, będąc w stanie nietrzeźwości. Funkcjonariusze Policji przeprowadzili kontrolę trzeźwości, która wykazała, że wynosił on: I badanie o godz. 20:06 wynik - 0,87 mg/l, II badanie o godz. 20:30 wynik - 0,75 mg/l, III badanie o godz. 21:13 wynik - 0.85 mg/l, IV badanie o godz. 21:15 wynik - 0.86 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

H. E. cierpi na schizofrenię oraz uzależnienie mieszane. W dacie czynu nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia zarzucanego mu czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem.

H. E. był uprzednio karany sądownie, w tym za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 12 listopada 2019 r. w sprawie o sygn. akt II K 499/19 został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 178 § 1 kk. Na mocy tego wyroku wobec H. E. orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.

wyjaśnienia oskarżonego

protokoły badania stanu trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania

opinia biegłych wraz z dokumentacją

karta karna

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Obornikach

19-20, 79-79v, 251

2-3 i 4-5

205-209, 212-238

48-49

25

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie
przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

opinia biegłych

protokoły badania stanu trzeźwości, karta karna, odpis wyroku, zaświadczenie z ewidencji kierowców

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budziło wątpliwości. Przedstawiona przez niego wersja wydarzeń była logiczna i spójna, zaś jego wyjaśnienia wiarygodne.

Opinia sporządzona przez biegłych psychiatrów i psychologa jest jasna, spójna i nie zawierająca sprzeczności. Została wydana przez uprawnione do tego osoby, posiadające wiedzę fachową. W materiale dowodowym brak jest źródeł wskazujących na nierzetelność biegłych. Wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżonego, biegli wzięli pod uwagę możliwość wystąpienia remisji choroby, jednakże jasno wskazali, że zachowanie oskarżonego w krytycznym okresie nie wynikało z motywacji chorobowej, tylko było wynikiem spożycia alkoholu. Biegli podkreślili, że oskarżony wielokrotnie pił alkohol, jak również przyjmował narkotyki i znając ich wpływ na swój organizm, spożył alkohol świadomie i celowo, mogąc przewidzieć ich wpływ na swoje zachowanie.

Sąd dał wiarę wszelkim przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów, na których oparł ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie, w szczególności w postaci protokołów badania stanu trzeźwości. Dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej. Karta karna, jak również odpis wyroku jako dokumenty urzędowe nie budziły żadnych wątpliwości Sądu.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia
dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt
1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 178a § 4 kk.

Stosownie do treści art. 178a § 1 kk odpowiedzialności karnej podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Stan nietrzeźwości definiowany jest w art. 115 § 16 kk. Art. 178 § 4 kk przewiduje natomiast surowsze konsekwencje dla sprawcy czynu z § 1 w sytuacji, gdy był on wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, art. 174, art. 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.

Przestępstwo to może zostać popełnione wyłącznie przez działanie. Czyn polega na prowadzeniu (czyli kierowaniu) pojazdu mechanicznego na drodze każdego rodzaju (§ 1) w stanie zagrażającym bezpieczeństwu w komunikacji. Przestępstwo to ma charakter formalny. Jest ono dokonane w momencie uruchomienia pojazdu i rozpoczęcia jazdy. Przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. ma charakter indywidualny niewłaściwy. Jego sprawcą może być tylko ten, kto był uprzednio skazany w warunkach opisanych w art. 178a § 4 kk. Przestępstwa z art. 178a § 1 i 4 kk są umyślne i mogą być popełnione w zamiarze zarówno bezpośrednim, jak i ewentualnym.

W niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że H. E. kierował pojazdem osobowym marki W. o nr rej. (...), w ruchu lądowym, po drodze publicznej, będąc w stanie nietrzeźwości, badanie: I – godz. 20:06, wynik – 0,87 mg/l, II – godz. 20:30, wynik – 0,75 mg/l, III – godz. 21:13, wynik – 0,85 mg/l, IV – godz. 21:15, wynik – 0,86 mg/l, alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się po uprzednim prawomocnym kazaniu go przez Sąd Rejonowy w Obornikach wyrokiem w sprawie o sygn. II K 499/19 za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, a także w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych

Oskarżony nie kwestionował swojego sprawstwa i winy. Przyznał się do popełnienia czynu, co w świetle opinii biegłych nie budziło wątpliwości Sądu.

W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione, zaś czy był społecznie szkodliwy, o czym więcej w sekcji 4 uzasadnienia.

Zgodnie z art. 4 § 1 kk jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. W niniejszej sprawie Sąd zastosował ustawę obowiązującą w dacie czynu oskarżonego, albowiem na dzień 23 kwietnia 2021 roku nie obowiązywały jeszcze przepisy dotyczące przepadku pojazdu lub równowartości pojazdu, aktualnie – nawiązki, które mając na uwadze stężenie alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu należałoby zastosować, gdyby Sąd orzekał bazując na nowym stanie prawnym, co byłoby dla oskarżonego mniej korzystne.

3.2. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

H. E.

H. E.

H. E.

I

II

III

I

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się treścią art. 53 kk. Zgodnie z § 1 tego przepisu Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy.

W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione. Oskarżony jest osobą dorosłą, która mimo pewnych problemów natury psychicznej powinna znać reguły obowiązujące w społeczeństwie. Oskarżony miał owych reguł świadomość, albowiem już wcześniej był skazany za przestępstwo z art. 178a § 1 kk. Nie wystąpiła żadna okoliczność wpływająca na wyłączenie bądź ograniczenie w znacznym stopniu winy, a także inna okoliczność przemawiająca za wystąpieniem anormalnej sytuacji motywacyjnej. Oskarżony wiedząc, że pił alkohol kilka dni z rzędu, a następnie wypijając piwo na godzinę przed zatrzymaniem do kontroli, postanowił wsiąść do samochodu i prowadzić go po drodze publicznej. Należy podkreślić, że oskarżony zdawał sobie doskonale sprawę z działania alkoholu na jego organizm. Co więcej, w momencie kontroli miał 0,87 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Z tak wysokim stężeniem niemożliwym jest, by oskarżony w chwili wsiadania za kierownicę pojazdu czuł się dobrze i myślał, że jest w stanie prowadzić samochód.

Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego był znaczny. Oceniając go Sąd miał na uwadze okoliczności przedmiotowo-podmiotowe wskazane w treści art. 115 § 2 kk. Oskarżony popełnił przestępstwo w sposób umyślny. Wsiadł za kierownicę pojazdu wiedząc, że znajduje się pod wpływem alkoholu. Należy też zwrócić uwagę na fakt, że stężenie alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonego znacznie przekroczyło dolną granicę stanu nietrzeźwości, tj. 0,25 mg/l w wydychanym powietrzu we wszystkich przeprowadzonych badaniach. Było to odpowiednio 0,87 mg/1, 0,75 mg/1, 0,85 mg/1 oraz 0,86 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu. Podkreślenia wymaga, iż im wyższy stan nietrzeźwości sprawcy tym większy stopień społecznej szkodliwości czynu.

Okolicznością łagodzącą było przyznanie się do winy oskarżonego i wyrażenie skruchy.

Okolicznością zaostrzającą była dotychczasowa pięciokrotna karalność oskarżonego, w tym za przestępstwo z art. 178a § 1 kk.

Art. 178a § 4 kk za popełnione przestępstwo przewiduje karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Analiza okoliczności sprawy prowadzi do przekonania, że karą adekwatną do społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, a jednocześnie wystarczająco dla niego dolegliwą, będzie kara 6 miesięcy pozbawienia wolności.

W ocenie Sądu niewystarczającą reakcją prawnokarną w niniejszej sprawie byłaby kara wolnościowa. Oskarżony pięciokrotnie dostawał szansę i trzy razy był skazywany na kary grzywny, zaś raz na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Oskarżony nie wyciągnął z powyższego żadnych wniosków i popełnił kolejne przestępstwo.

Kara w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu, a jednocześnie uwzględnia cele kary w zakresie prewencji indywidualnej oraz ogólnej.

Na podstawie art. 42 § 3 kk Sąd był zobligowany orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio.

Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd był zobligowany orzec wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz (...) w wysokości co najmniej 10.000 złotych. Orzeczony środek karny ma charakter ściśle represyjny. W tych okolicznościach orzeczenie wobec H. E. minimalnego świadczenia jest wystarczającą dolegliwością.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt
rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował
określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez
stronę

W niniejszej sprawie obrońca oskarżonego domagał się umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonego z uwagi na niepoczytalność. Ten wniosek nie był możliwy do uwzględnienia, albowiem biegli powołani w niniejszej sprawie ustalili, że oskarżony w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu był poczytalny, tj. nie zachodziła sytuacja z art. 31 § 1 kk ani z art. 31 § 2 kk. Sąd przy ustalaniu stanu faktycznego wziął powyższą opinię pod uwagę i przyznał jej walor jasności, pełności i rzetelności. Biegli, będący specjalistami w dziedzinie psychiatrii i psychologii sporządzili opinię zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą. Dysponowali oni stosowną dokumentacją, jak również przeprowadzili badanie oskarżonego. Podważanie przedmiotowej opinii przez obrońcę zmierzało jedynie do przedłużenia postępowania, albowiem bezzasadnie negował on wniosek nr 2 opinii dotyczący poczytalności oskarżonego.

W takim stanie rzeczy, mając na uwadze wszelkie okoliczności opisane w części 4 uzasadnienia, Sąd wymierzył oskarżonemu karę pozbawienia wolności.

7. KOSZTY PROCESU

Punkt

rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Sąd zdecydował się obciążyć oskarżonego jedynie opłatą sądową od kary w wysokości 120 złotych, zaś zwolnił go od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania, gdyż już samo dopuszczenie w niniejszej sprawie dowodu z opinii biegłych wygenerowało wydatki przekraczające 1300 złotych, zaś oskarżony w pierwszej kolejności musi uiścić świadczenie pieniężne, co także wpłynie na jego sytuację finansową.

8. PODPIS