Wyrok z 12 lutego 2026, sygn. II K 698/25

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 698/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

F. Ł.

W okresie od 7 lipca 2023 roku do 5 lipca 2024 roku w M. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego na rzecz synów U. i N. Ł., gdzie wysokość raty alimentacyjnej została określona na łączną kwotę 1200 zł miesięcznie ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w dniu 30 sierpnia 2021 r. za sygn. akt III RC 777/20, w wyniku czego powstałe zaległości przekroczyły równowartość trzech świadczeń okresowych, tj. o czyn z art. 209 § 1 kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

F. Ł.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czynność sprawcza przestępstwa niealimentacji polega na uchylaniu się od wykonania obowiązku alimentacyjnego, który został określony co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej trzy miesiące.

W analizowanym stanie faktycznym na oskarżonego F. Ł. obowiązek alimentacyjny względem synów U. i N. Ł. nałożony został na podstawie ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Toruniu w dniu 30 sierpnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III RC 777/20 w wysokości po 600 zł miesięcznie na każde z dzieci.

Analiza zgromadzonego materiału dowodowego w postaci zeznań L. L., dokumentacji komorniczej, kserokopii ugody zawartej w sprawie o sygn. III RC 777/20 i innych dokumentów zebranych w toku postępowania, a także częściowo wyjaśnień oskarżonego, pozwoliła na przypisanie F. Ł. zarzucanego mu czynu z art. 209 § 1 kk. Oskarżony w okresie objętym zarzutem, pomimo prawomocnie określonego co do wysokości obowiązku alimentacyjnego względem synów, nie realizował go. W okresie od 7 lipca 2023 roku do 5 lipca 2024 roku na poczet zadłużenia alimentacyjnego Komornik Sądowy prowadzący postępowanie z wniosku alimentowanych odnotował jedną wpłatę w dniu 11 grudnia 2023 roku w wysokości 822,14 zł potrąconą oskarżonemu z wynagrodzenia za pracę.

Dlatego też w ocenie Sądu F. Ł. swoim zachowaniem zlekceważył nałożony na niego ugodą obowiązek łożenia na utrzymanie dzieci. Sam zgodził się na obowiązek płatności rat alimentacyjnych oraz ich wysokość, która nie była obiektywnie wygórowana. Po stronie oskarżonego nie istniały przy tym jakiekolwiek okoliczności, takie jak na przykład ciężka choroba czy też podeszły wiek, który uniemożliwiałyby mu w sposób obiektywny wypełnienie swoich zobowiązań.

Reasumując, analiza powyższych znamion pozwala na stwierdzenie, iż poprzez swoje zachowanie oskarżony F. Ł. dopuścił się przestępstwa z art. 209 § 1 kk.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

F. Ł.

I

I

Za przypisane oskarżonemu przestępstwo z art. 209 § 1 kk, na podstawie art. 209 § 1 kk Sąd wymierzył mu karę 2 lat ograniczenia wolności polegającą w myśl art. 34 § 1 i 1a pkt 1 kk i art. 35 § 1 kk na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Przestępstwo z art. 209 § 1 kk zagrożone jest alternatywnymi karami grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku. Wymierzona kara mieści się zatem w granicach ustawowego zagrożenia.

W ocenie Sądu, pomimo znacznej społecznej szkodliwości przestępstwa niealimentacji oraz wagi naruszonych dóbr, brak jest podstaw do stosowania wobec oskarżonego najsurowszej rodzajowo kary pozbawienia wolności. Sąd oczywiście ma na uwadze fakt wcześniejszej karalności oskarżonego. Konieczne jest jednak wskazanie, że zastosowanie kary pozbawienia wolności nie przyczyniłoby się w żaden sposób do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, to jest do wykonywania przez F. Ł. ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego względem dzieci.

Wysokość orzeczonej kary ograniczenia wolności, jak i wymiar miesięczny czasu pracy na cele społeczne jest adekwatny do czynu, którego oskarżony się dopuścił. Jest to kara odpowiednio surowa, aby uświadomić mu bezprawność działania i wywołać u niego refleksję. Wymiar godzinowy czasu pracy pozwoli oskarżonemu na realizację obowiązków wynikających z nałożonej kary, jak też pogodzenie ich z innymi jego aktywnościami, w tym zawodowymi. Kara spełni przede wszystkim cele wychowawcze oraz prewencyjne.

F. Ł.

II

I

Orzekając karę ograniczenia wolności, Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie synów U. i N. Ł. w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie niezbędne jest przede wszystkim zapobiegnięcie dalszemu uchylaniu się przez oskarżonego od wykonywania obowiązku alimentacyjnego, zatem ze względów prewencyjnych należało orzec ww. obowiązek.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa. Uiszczenie kosztów sądowych przez oskarżonego byłoby dla niego zbyt uciążliwe, biorąc pod uwagę przede wszystkim fakt, iż w pierwszej kolejności oskarżony winien realizować obowiązek alimentacyjny.

Podpis