Wyrok z 2 kwietnia 2026, sygn. II K 150/26

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 150/26

P. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

B. V.

W dniu 11 grudnia 2025 roku około godziny 13:05 w S. na ulicy (...) kierował pojazdem marki V. o nr rej. (...) znajdując się pod wpływem środka działającego podobnie do alkoholu w stanie równoważnym, ze stanem nietrzeźwości w odniesieniu do alkoholu etylowego mając we krwi amfetaminę w stężeniu 70,7 ng/ml.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 10 grudnia 2025 roku B. V. zażywał narkotyki w postaci amfetaminy.

W dniu 11 grudnia 2025 roku około południa postanowił pojechać od siebie z domu do Urzędu Pracy w S.. Wsiadł w samochód marki V. o nr. rej. (...) i prowadził go po drodze publicznej. Miał do pokonania 20 km w jedną stronę i 20 km w drugą.

wyjaśnienia B. V.

37-38, 67-67v.

Około godziny 13:05 B. V. został zatrzymany do kontroli przy ul. (...) w S.. Przeprowadzony test narkotykowy testerem (...) (...) X. (...)dał wynik pozytywny. Funkcjonariusze dokonali zatrzymania B. V. celem dokonania dalszych czynności, w tym pobrania krwi. Przeprowadzone badania wykazały, że B. V. miał we krwi amfetaminę w stężeniu 70,7 ng/ml tj. znajdował się pod wpływem środka odurzającego.

wyjaśnienia B. V.

37-38, 67-67v.

protokół użycia testera narkotykowego

protokół zatrzymania osoby

protokół pobierania krwi

sprawozdanie z badań toksykologicznych wraz z opinią

4

2

32

29-31

Funkcjonariusze Policji dokonali zatrzymania prawa jazdy kategorii B należącego do B. V.. Postanowieniem prokuratora z dnia 7 stycznia 2026 roku zatrzymano B. V. prawo jazdy kategorii(...) nr (...) wydane przez(...) od dnia 11 grudnia 2025 roku.

pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy

9

28

B. V. ma 26 lat. Jest bezdzietnym kawalerem i nie posiada nikogo na utrzymaniu. Od lutego 2026 roku podjął pracę jako zbrojarz-betoniarz za minimalnym wynagrodzeniem. Pracuje 5 dni w tygodniu po 10-12 godzin. Jest to umowa na okres próbny do 15 maja 2026 roku. Po tym czasie umowa ma zostać przedłużona. Nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo. Dotychczas był karany tylko jeden raz. Figuruje w Ewidencji Kierujących Pojazdami Silnikowymi lub Motorowerami Naruszających Przepisy Ruchu Drogowego - dokonał 1 naruszenia przepisów ruchu drogowego.

dane osobopoznawcze

wyjaśnienia B. V.

umowa o pracę

37-37v.

67v.

65

karta karna

24, 66v.

informacja o wpisach w ewidencji kierowców

45

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia B. V.

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budziło wątpliwości. Oskarżony podał, że powodem, dla którego sięgnął po narkotyki był ciężki okres w życiu, niemożność znalezienia pracy oraz problemy zdrowotne. Przedstawiona przez oskarżonego wersja wydarzeń była logiczna i spójna, zaś wyjaśnienia wiarygodne.

sprawozdanie z badań toksykologicznych wraz z opinią biegłego sądowego z dziedziny toksykologii sądowej

protokół użycia testera narkotykowego, protokół zatrzymania osoby, protokół pobierania krwi, pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy, postanowienie, karta karna, informacja o wpisach w ewidencji kierowców, umowa o pracę

Dowód ze sporządzonego sprawozdania Instytutu Genetyki Sądowej, jak również wydanej opinii biegłego Sąd uznał za wiarygodne i mające znaczenie dla ustalenia faktów. Są jasne, spójne, nie zawierają sprzeczności. Część sprawozdawcza korespondowała z wnioskami końcowymi. Opinia została sporządzona przez doświadczonego biegłego posiadającego wiedzę fachową. Nadto żadna ze stron nie kwestionowała jej wiarygodności, wobec czego stanowiła miarodajny materiał dowodowy.

Sąd dał wiarę wszelkim przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów, na których oparł ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie. Dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Również Sąd nie miał podstaw do podważenia ich wiarygodności.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

B. V.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 kk.

Stosownie do treści tego przepisu odpowiedzialności karnej podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym.

W niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że oskarżony prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki V. o nr rej. (...) znajdując się pod wpływem środka działającego podobnie do alkoholu w stanie równoważnym, ze stanem nietrzeźwości w odniesieniu do alkoholu etylowego mając we krwi amfetaminę w stężeniu 70,7 ng/ml. Stan nietrzeźwości definiowany jest w art. 115 § 16 kk. Natomiast stężenie narkotyków oraz dopuszczalne jego normy jednoznacznie wynikały z opinii biegłego z dziedziny toksykologii. Oskarżony nie kwestionował swojego sprawstwa i przyznał się do popełniania zarzucanego czynu. Dopuścił się popełnienia czynu umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Stężenie narkotyku wskazują, że oskarżony miał świadomość, że znajduje się co najmniej w stanie po użyciu narkotyku, a mimo wszystko chciał prowadzić pojazd.

W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione. Nie wystąpiły żadne przesłanki wpływające na wyłączenie bądź ograniczenie poczytalności. Czyn był także społecznie szkodliwy, o czym więcej w sekcji 4 uzasadnienia.

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

B. V.

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się treścią art. 53 kk. Zgodnie z § 1 tego przepisu Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy.

W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione w stopniu znacznym. Oskarżony jest osobą dorosłą i zdrową psychicznie, która powinna znać reguły obowiązujące w społeczeństwie. Nie wystąpiła nadto żadna okoliczność wpływająca na wyłączenie bądź ograniczenie stopnia winy, a także inna okoliczność przemawiająca za wystąpieniem anormalnej sytuacji motywacyjnej. Nie może stanowić usprawiedliwienia dla popełnienia przez oskarżonego przestępstwa fakt, że miał wówczas cięższy okres w życiu i wpadł w złe towarzystwo.

Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego również był znaczny. Oceniając go Sąd miał na uwadze okoliczności przedmiotowo-podmiotowe wskazane w treści art. 115 § 2 kk. Oskarżony popełnił przestępstwo w sposób umyślny. Mając świadomość tego, że poprzedniego dnia zażył narkotyki, wsiadł za kierownicę pojazdu w celu załatwienia sprawy urzędowej. Stężenie amfetaminy we krwi oskarżonego nie było niskie – przekroczyło wartość, od której zaczyna się stan „pod wpływem” o 20,7 ng/ml. Nie było to zatem przekroczenie minimalne. Należy podkreślić, iż im wyższe stężenie narkotyku we krwi, tym większy stopień społecznej szkodliwości czynu. Również planowana do przejechania przez oskarżonego trasa była długa (około 20 km). To również wpłynęło na zwiększenie stopnia społecznej szkodliwości jego czynu.

Okolicznością łagodzącą było przyznanie się oskarżonego do popełnienia czynu oraz wyrażenie skruchy.

Okolicznością obciążającą była uprzednia karalność za czyn z art. 288 § 1 w zw. z § 2 kk.

Art. 178a § 1 kk za popełnione przestępstwo przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 3.

Analiza okoliczności sprawy prowadzi do przekonania, że karą adekwatną do społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, a jednocześnie wystarczająco dla niego dolegliwą, będzie kara 250 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, wymierzona przy zastosowaniu art. 37a § 1 kk. W ocenie Sądu wystarczającą reakcją prawnokarną w niniejszej sprawie jest kara wolnościowa. Biorąc pod uwagę fakt, iż podjął pracę, najbardziej adekwatną w ocenie Sądu jest kara grzywny. Ma bowiem możliwości finansowe, aby karę tę wykonać. Ustalając wysokość stawki dziennej grzywny na kwotę 10 złotych Sąd wziął pod uwagę, że oskarżony otrzymuje minimalne wynagrodzenie za pracę.

Sąd wymierzając oskarżonemu karę uwzględnił cele kary w zakresie prewencji indywidualnej oraz ogólnej.

B. V.

II

I

Na podstawie art. 42 § 2 kk Sąd był zobligowany orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres nie krótszy niż 3 lata. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, orzeczenie minimalnego czasu trwania zakazu prowadzenia pojazdów będzie stanowiło dla oskarżonego znaczną dolegliwość.

Określając okres trwania zakazu Sąd miał na uwadze stopień społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa, ale także fakt, że ustawodawca określił minimalny okres trwania zakazu w przypadku popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 kk na dosyć wysokim poziomie. Celem orzeczenia tego środka karnego jest eliminacja z ruchu drogowego kierowców zagrażających bezpieczeństwu w komunikacji. Okoliczności sprawy przemawiały za tym, aby orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, a nie tylko pojazdów określonych kategorii. Okres 3 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych będzie wystarczający do tego, aby oskarżony przemyślał wadliwość swojego zachowania i nie popełnił podobnego czynu w przyszłości.

B. V.

IV

I

Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd był zobligowany orzec wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz (...) w wysokości co najmniej 5000 złotych. Orzeczony środek karny ma charakter ściśle represyjny. W tych okolicznościach orzeczenie wobec B. V. minimalnego świadczenia jest wystarczającą dolegliwością.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

B. V.

III

I

Na podstawie art. 63 § 4 kk Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów okres zatrzymania prawa jazdy od dnia zdarzenia, tj. dnia 11 grudnia 2025 roku.

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

W niniejszej sprawie obrońca oskarżonego wnosił o zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonego. Zdaniem Sądu taka reakcja karna nie byłaby adekwatna do wagi popełnionego przez niego przestępstwa.

Instytucja warunkowego umorzenia postępowania z art. 66 § 1 kk jest przewidziana dla sprawców przestępstw, których stopień zawinienia nie jest znaczny, jak również sama społeczna szkodliwość czynu przez nich popełnionego nie jest znaczna. W ocenie Sądu B. V. nie wypełnił tych przesłanek.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że jego stopień zawinienia był znaczny, o czym była już mowa w części 4. uzasadnienia. Kierowca, który zażywa amfetaminę poprzedniego dnia, nie może pozostawać w przekonaniu, że kolejnego dnia w południe nie będzie już pod wpływem owego narkotyku i będzie zdolny do przejechania tak długiej trasy.

Należy podkreślić, że stężenie amfetaminy we krwi oskarżonego nie jest jedynym czynnikiem wpływającym na ocenę stopnia społecznej szkodliwości. Sąd dokonując tej oceny bierze pod uwagę także inne okoliczności popełnionego czynu. W niniejszej sprawie była to w szczególności długość trasy. Oskarżony został zatrzymany do kontroli przy ul. (...), co oznacza, że od swojego miejsca zamieszkania tj. H. pokonał już ok. 20 km, a jeszcze więcej miał do pokonania przed sobą.

Co więcej należy wskazać, że oskarżony nie spełnił także przesłanki w postaci bycia niekaranym za przestępstwo umyślne. B. V. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 6 października 2020 roku (sygn. VIII K 816/20) został skazany za przestępstwo z art. 288 § 1 w zw. z § 2 kk i została mu za nie wymierzona kara 6 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 20 godzin w stosunku miesięcznym. Przestępstwo stypizowane w tym przepisie, nawet w wariancie mniejszej wagi z § 2, jest przestępstwem umyślnym.

Podsumowując, pomimo tego, że okoliczności czynu nie budzą wątpliwości, a postawa B. V., właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego, nie spełnił on trzech podstawowych warunków koniecznych do podjęcia przez Sąd decyzji o tym, że warunkowe umorzenie postępowania będzie adekwatnym rozstrzygnięciem w sprawie.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 123 ze zm.) oraz art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego opłatę w wysokości 250 złotych, zaś na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego z wydatków postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa. Wydatki te wyniosły 607,14 zł (567,17 zł za sporządzoną opinię, 20 zł za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym i 20 zł za doręczenia w postępowaniu sądowym). Mając na uwadze, że oskarżony otrzymuje minimalne wynagrodzenie za pracę, zaś w pierwszej kolejności będzie musiał uiścić karę grzywny oraz świadczenie na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, Sąd doszedł do przekonania, że obciążenie oskarżonego także wydatkami postępowania byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

Podpis