Zarządzenie z 10 kwietnia 2026, sygn. V GC 1393/23

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 20 września 2023 r. powód K. P. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. P. w L. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od I. P. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) I. P. w P. kwoty 21.476,20 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17 stycznia 2023r. do dnia zapłaty. Nadto, powód domagał się od pozwanej zasądzenia kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu podał, że w dniu 4 kwietnia 2023r. na samochód marki D. (...) o nr rej.(...), będący w jego użytkowaniu na podstawie umowy leasingu, spadł topniejący śnieg i lód, które spowodowały uszkodzenia i wgniecenia karoserii oraz zniszczenie tylnej szyby pojazdu. Powód wskazał przy tym, iż topniejący śnieg i lód spadł z budynku bloku (...) w P. przy ul. (...), przy którym ww. samochód był zaparkowany. Powód jest mieszkańcem tego bloku i parkował samochód na podjeździe znajdującym się tuż przy budynku bloku mieszkalnego przy ul. (...) w P.. Przedmiotowy budynek znajduje się w zarządzie pozwanej I. P. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą U. I. P. w P. i według twierdzeń powoda w wyniku zaniedbań zarządcy dach budynku nie został należycie odśnieżony ze zwałów śniegu i lodu, które spadając uszkodziły prawidłowo zaparkowany samochód użytkowany przez powoda. Powód wskazał, że niezwłocznie powiadomił leasingodawcę oraz pozwaną
o szkodzie w pojeździe, Pozwana wskazała ubezpieczyciela OC zarządzanej nieruchomości - (...).(...). S.A. Jak się jednak okazało pozwana zawarła umowę OC (...) dopiero po zniszczeniu pojazdu. i w związku z tym ubezpieczyciel odmówił zapłaty odszkodowania. Powód wskazał, że szkoda obejmuje: należności za najem pojazdu zastępczego, należności za naprawę zniszczonej powłoki ceramicznej karoserii pojazdu należności z tytułu okresowych opłat leasingowych z tytułu umowy leasingu nr (...)(UL) zawartej z (...) S.A. w B. - za okres wyłączenia leasingowanego pojazdu z eksploatacji od kwietnia do sierpnia 2022r.
i koniecznością ponoszenia opłat leasingowych w czasie oczekiwania na części i naprawę uszkodzonego pojazdu, w którym to czasie powód by pozbawiony możliwości korzystania
z pojazdu.

W odpowiedzi na pozew z dnia 16 października 2023 r., I. P. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą (...) (...)
w P. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na swoją rzecz od powoda kosztów procesu według norm przepisanych. Ponadto wniosła
o zawiadomienie w trybie art. 84 k.p.c. (...) S.A. w B. o toczącym się procesie i wezwanie ww. podmiotu do wzięcia udziału w sprawie w charakterze interwenienta ubocznego po stronie pozwanej. Nadto poniosła zarzut przyczynienia się poszkodowanego K. P. do powstania szkody w 100% z uwagi na okoliczności zdarzenia oraz zachowanie się poszkodowanego.

W uzasadnieniu pozwana zaznaczyła, iż powództwo winno zostać oddalone, albowiem brak jest podstaw do przyjęcia przez nią odpowiedzialności w przedmiotowej sprawie. Pozwana podniosła, że nie sposób przyjmować, że pojazd D. (...) o nr rej. (...) został prawidłowo zaparkowany oraz zabezpieczony. Podała, że powód, wiedząc, że wyjeżdża na dłuższy czas, powinien samochód odpowiedni zabezpieczyć, tym bardziej, że był do tego zobowiązany także z tytułu umowy leasingu. Tymczasem powód zostawił samochód w miejscu do tego nieprzeznaczonym w pobliżu bloku, co skutkowało tym, że nawet uniemożliwiałoby to usunięcie śniegu z dachu w tym miejscu, w którym on spadł, właśnie z uwagi na to, że był tam zaparkowany pod blokiem pojazd powoda. Pozwana wskazała, iż oceniając okoliczności zdarzenia nie sposób przyjmować, że ze strony pozwanej doszło do jakiegokolwiek zaniedbania lub zaniechania uzasadniającego jej odpowiedzialność z art. 415 k.c., a zatem nie sposób przyjąć, że zdarzenie z dnia 4 kwietnia 2022 r. było skutkiem zawinionego działania lub zaniechania pozwanej. Podkreśliła, że do szkody doszło pomimo dochowania przez zarządcę nieruchomości należytej staranności w zakresie dbałości o stan techniczny i bezpieczeństwo użytkowania budynku. Wskazała, że zdarzenie polegające na intensywnych opadach śniegu w miesiącu kwietniu, jak również spłynięciu śniegu po blaszanym obiciu dachu miało charakter losowy, którego zarządca nie mógł przewidzieć, ani któremu nie mógł obiektywnie zapobiec. W innym wypadku odpowiedzialność byłaby na zasadzie ryzyka, a nie winy. Odnosząc się do twierdzeń powoda, pozwana podkreśliła, że na dachu budynku znajdują się płotki przeciwśniegowe, a sam dach dwuspadowy jest spadzisty i jego cechą charakterystyczną jest, to że z uwagi na swoje właściwości odśnieża się stopniowo samoczynnie. Podniosła także, iż niezasadne jest domaganie się przez powoda należności za najem pojazdu zastępczego, należności za naprawę zniszczonej powłoki ceramicznej karoserii pojazdu oraz należności z tytułu okresowych opłat leasingowych z tytułu umowy leasingu, gdyż powód nie udowodnił swoich twierdzeń.

W odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko, przedstawiając dodatkowa argumentację na jego poparcie. (k. 97-100)

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy w Kielcach V Wydział Gospodarczy na podstawie art. 84 k.p.c. zawiadomił (...) S.A. w B. o toczącym się procesie pomiędzy powodem K. P. a pozwanym I. P. o zapłatę i wezwał do wzięcia udziału w niniejszym postępowaniu. (k. 109)

W interwencji ubocznej po stronie pozwanej (...) S.A. w B. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na swoją rzecz od powoda kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu interwencji interwenient zakwestionował roszczenie powoda zarówno co do zasady jak i wysokości. Wskazał, że powód nie wykazał spełnienia materialnoprawnych przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej ubezpieczonej pozwanej, zaś sama żądana kwota odszkodowania podana jest w sposób dowolny i nie odpowiada zakresowi szkody doznanej przez powoda. (k. 123-124v).

W toku postępowania strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje.

W nocy z dnia 3 na 4 kwietnia 2022r. samochód marki D. (...) o nr rejestracyjnym (...), będący w użytkowaniu powoda K. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod (...) K. P. w L., na podstawie umowy (...)(UL) zawartej z (...) S.A. w B., został uszkodzony przez śnieg zsuwający się z dachu budynku bloku mieszkaniowego w P. przy ul. (...). Do uszkodzenia doszło w dniu 4 kwietnia 2022r. na skutek uderzenia śniegu spadającego z dachu budynku w samochód. Przyczyną zdarzenia były obfite opady śniegu, co doprowadziło do samoistnego osunięcia się śniegu. Poszkodowany K. P. w czasie zdarzenia przebywał na wakacjach, przed wyjazdem samochód zaparkował na podjeździe, a nie w garażu.

Zarządcą nieruchomości w P. przy ul. J. (...) była wówczas I. P. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą (...).

dowód: zeznania świadka F. I. k.138, zeznania świadka N. F. k.139, zeznania świadka W. I. k. 139- 140, zeznania powoda K. P. k. 155, zeznania pozwanej I. P. k. 156, umowa o zarząd nieruchomości k. 11-13, umowa leasingu k. 14-23, 185 wydruki z (...) k. 24-27, 146-147, informacje pogodowe k. 28-31, korespondencja k. 32-50, 307-311, faktury k. 51-52, 58-62, 169, potwierdzenia przelewu k. 53-57, 63, płyty cd k. 65-66, 128,

W czasie zdarzenia samochód był zaparkowany na podjeździe przed budynkiem budynku bloku (...) w P. przy ul. (...). W pobliżu tego miejsca znajdują się miejsca parkingowe. Dach, z którego zsunął się śnieg jest spadzisty, dwuspadowy, znajdują się na nim antyśniegowe „trzymacze”, które są samoodśnieżalne. Bezpośrednio do budynku przylega natomiast chodnik, na którym nie znajdują się miejsca przeznaczone do parkowania. Budynek (...) w P. przy ul. (...) znajduje się w zarządzie I. P. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą (...) I. P. w P.. Oprócz pojazdu powoda, w tym samym zdarzeniu, nie uległ uszkodzeniu żaden inny pojazd. Samochód marki D. (...) o nr rejestracyjnym (...) miał uszkodzenia karoserii, które są charakterystyczne dla wgnieceń po osunięciu się śniegu. W samochodzie uległa uszkodzeniu tylna szyba. Po zdarzeniu śnieg i odłamki lodu znajdowały się zarówno na karoserii pojazdu, jak i we wnętrzu samochodu, gdzie przedostały się przez uszkodzoną szybę. W dniu zaistnienia szkody na dachu budynku znajdowały się duże ilości śniegu. Nie był możliwy podjazd zwyżki celem odśnieżenia dachu z uwagi na stojący na podjeździe pojazd K. P., a gdyby nawet podjechała, to śnieg musiałby być zrzucony w dół, w miejsce gdzie stał pojazd.

Szkoda została zgłoszona przez powoda do ubezpieczyciela wspólnoty - interwenienta ubocznego (...) Towarzystwa (...) S.A. w B., który nie uznał swojej odpowiedzialności za szkodę z uwagi na to, że w dacie zaistnienia szkody budynek nie był objęty jej odpowiedzialnością ubezpieczeniową za szkody opisane
w niniejszej sprawie.

I. P. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą (...) I. P. posiadała ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości w (...) S.A. z sumą ubezpieczenia 50.000 euro w okresie od 1 lipca 2021 r. do 30 czerwca 2022 r.

dowód: zeznania świadka F. I. k.138, zeznania świadka N. F. k.139, zeznania świadka W. I. k. 139-140, zeznania pozwanej I. P. k. 156, polisa k. 78-79, protokół z okresowej kontroli obiektu budowlanego z złącznikami k. 80-83, dokumenty likwidacji szkody k. 171-184, akta szkody na płycie cd k. 128, 190

Samochód został naprawiony w ramach ubezpieczenia AC, które nie obejmowało naprawy powłoki ceramicznej. Powłoka ta była wykonana w lipcu bądź sierpniu 2020r., bezpośrednio po zakupie auta. Ona wymaga przeglądów co 6 miesięcy, a ostatni przegląd przed zdarzeniem miał miejsce w listopadzie 2021r. Za wykonanie powłoki poszkodowany zapłacił łącznie kwotę 6200,00 zł. W okresie naprawy poszkodowany K. P. korzystał z samochodu zastępczego, który był mu potrzebny do prowadzenia działalności gospodarczej, a nie miał innego pojazdu, którym mógł zastąpić pojazd uszkodzony. W okresie naprawy poszkodowany płacił raty leasingowe. Pojazd zastępczy był wynajmowany przez K. P. w okresie od 20 kwietnia do 6 lipca 2022r., i z tego tytułu zapłacił kwotę 3690,00 zł.

dowód: zeznania powoda K. P. k. 155-156, faktura nr (...)
z dowodem zapłaty k.162-163, faktura za naprawę wraz z kalkulacją naprawy i decyzjami
o przyznaniu odszkodowania k.167-185, faktury za wykonanie powłoki ceramicznej k.51, faktury z dowodami zapłaty rat leasingowych k.52-57, 59-60.

Do obowiązków zarządcy, w zakresie czynności nie przekraczających zwykłego zarządu, niezbędnych do prawidłowego i zgodnego z prawem funkcjonowania nieruchomości należało m.in. zlecanie w imieniu Wspólnoty obowiązkowych okresowych kontroli technicznych oraz przeglądów nieruchomości, nadzór nad utrzymaniem porządku i czystości pomieszczeń wspólnego użytkowania, terenu nieruchomości, chodników wzdłuż nieruchomości i innych terenów, jeżeli obowiązek taki wynika z zawartych umów bądź postanowień ustawy, zlecenie bieżącej konserwacji i napraw nieruchomości wspólnej, a
w szczególności napraw budynku i jego pomieszczeń wspólnych oraz urządzeń technicznych, umożliwiających właścicielom lokali korzystanie z oświetlenia, wody, domofonów i innych urządzeń, tj. przyłączy kanalizacji sanitarnej, deszczowej, należących do wyposażenia nieruchomości wspólnej, zlecenie usuwania awarii i ich skutków części wspólnej nieruchomości.

dowód: umowa o zarządzanie nieruchomością wspólną J. (...) k.11-13

Budynek był użytkowany zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Protokoły
z kontroli okresowej sporządzono na podstawie art. 62 ust.1 pkt 1 ustawy prawo budowlane. Zaistniałe zdarzenie nie było spowodowane stanem technicznym elementów budynku. Uderzenie nastąpiło na skutek uderzenia w dach samochodu spadającym śniegiem i nie były to elementy budynku. Budynek, którym zarządzała pozwana był użytkowany prawidłowo
w rozumieniu art. 61 pkt 2 Prawa budowlanego. Rzeczywistą przyczyną zdarzenia były obfite opady i ilość śniegu. W takiej sytuacji nie było potrzeby i tym samym możliwości odśnieżania dachu, zwłaszcza w okresie intensywnych opadów. Stan zagrożenia dla osób i mienia, jeżeli wystąpił to nie w związku ze stanem technicznym budynku, lecz był związany z warunkami atmosferycznymi – obfitymi opadami. W okresie obfitych opadów śniegu na dachach
o znacznym spadku nie zaleca się czynności odśnieżania z uwagi na zagrożenia dla osób wykonujących te czynności, w tym zsunięcia się i upadku z wysokości. Odśnieżanie z uwagi na nieprzekroczenia dopuszczalnych obciążeń konstrukcji dachu, zaleca się przeprowadzić po ustaniu opadów i stwierdzeniu, że na dachu nagromadzona jest nadmierna warstwa śniegu. Na dachu budynku nadmierne nagromadzenie nie wystąpiło - śnieg pod swoim ciężarem zsunął się z dachu. Odśnieżanie doprowadziłoby do osunięcia się zgromadzonej warstwy śniegu bądź lodu na samochód powoda. Budynek był użytkowany zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane. Zaistniałe zdarzenie nie było spowodowane stanem technicznym istotnych elementów budynku, tj. pokrycia dachowego, obróbki blacharskiej, płotków przeciwśniegowych które znajdowały się w stanie dobrym. Na gruncie prawa budowlanego obowiązek odśnieżania dachu ma na celu zapewnienie bezpiecznego użytkowania obiektu i zapobieganie uszkodzeniom obiektu budowlanego lub bezpośrednim zagrożeniom takimi uszkodzeniami, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Budynek został wbudowany zgodnie z pozwoleniem i został przekazany do użytkowania. Dach jest dwuspadowy, jak najbardziej dopuszczalny. Budynek był użytkowany zgodnie z wymaganiami prawa budowlanego, były dokonywane kontrole okresowe użytkowe, co jest obligatoryjnym obowiązkiem wynikającym z prawa budowlanego. Z treści protokołu wynika, że stan techniczny budynku był prawidłowy. Nie występowały zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania. Na gruncie prawa budowlanego odpowiedzialność za zdarzenie nie tkwi w stanie technicznym budynku, a to dlatego, że stan techniczny budynku zgodnie z dokumentacją zgromadzoną w aktach sprawy oraz z relacją podczas oględzin był obojętny dla tego zdarzenia, w szczególności nie oderwał się żaden element od budynku, który mógłby uszkodzić mienie. Dach został w taki sposób ukształtowany, aby śnieg samoistnie nie zsunął się z dachu. Działania zarządcy nie przyczyniły się do zdarzenia, jeśli chodzi o dbanie o budynek. Odśnieżania na gruncie prawa budowlanego jest zasadne wówczas, kiedy warstwa śniegu narusza stan techniczny budynku poprzez nadmierne obciążenie. Jeżeli dach jest dwuspadowy i pada śnieg, to logicznym jest, że z tego dachu może się zsunąć śnieg. Jeżeli nastąpi uszkodzenie obiektu na skutek opadów atmosferycznych, to wówczas można zastanawiać się nad odpowiedzialnością właściciela lub też użytkownika obiektu.

dowód: opinia biegłego P. G. k. 267-276, opinia pisemna uzupełniająca biegłego P. G. k. 295, opinia ustna uzupełniająca biegłego P. G. k. 324-324v

Powyższe ustalenia poczynione zostały w oparciu o powołane dowody z dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne w całości. W ocenie Sądu dowody te, w zakresie w jakim stanowiły podstawę poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych, tworzą spójny i niebudzący wątpliwości w świetle wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a przez to zasługujący na wiarę materiał dowodowy. Sąd oparł się również na dowodzie z zeznań stron oraz świadków , którym dał wiarę, albowiem korespondowały z pozostałym zgormadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci dokumentów.

W ocenie Sądu opinia biegłego P. G. sporządzona w niniejszej sprawie była jasna, pełna, rzetelna i zgodna ze stanem wiedzy technicznej, dlatego też zasługiwała na uwzględnienie. Nadto zdaniem Sądu, biegły wykonał ją w sposób zgodny z zasadami wiedzy fachowej. Fachowość, wnikliwość oraz doświadczenie biegłego stanowią o prawidłowości jego opinii. Biegły, w oparciu o wszechstronną analizę całości materiału dowodowego sporządzili opinie kompletne i dokładne. Opinie biegłego jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy. Komunikatywność ich sformułowań pozwala na zrozumienie wyrażonych w nich ocen i poglądów, a także sposobu dochodzenia do wniosków końcowych. Zarówno opinia pisemna jak opinie uzupełniające zostały uznane przez Sąd za przekonujące. Wnioski wynikające z opinii w istocie są te same.

Wskazać także należy, że zgodnie z art. 229 i 230 k.p.c., okoliczności bezsporne w ogóle nie wymagały wykazywania ich prawdziwości za pomocą dowodów, albowiem zostały przez strony wprost przyznane bądź też nie zostały zaprzeczone, co zostało przez Sąd ocenione z regułami wskazanymi w powołanych przepisach.

Sąd zważył, co następuje.

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie koncentrował się wokół winy pozwanej przejawiającej się w niewłaściwym wykonaniu czynności z zakresu zarządzania nieruchomością oraz istnieniu normalnego związku przyczynowego pomiędzy nią, a zaistniałą szkodą. Bezspornym jest, że samochód osobowy marki D. (...) o nr rejestracyjnym (...), będący w użytkowaniu powoda został uszkodzony wskutek osuwającego się śniegu z dachu budynku
w P. przy ul. (...). W czasie zaistnienia zdarzenia samochód stał na podjeździe przed garażem. Sąd dał wiarę w tym zakresie słuchanym w niniejszej sprawie świadkom, którzy zgodnie wskazali ww. przebieg zdarzeń oraz oparł swe twierdzenia na dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Przesłuchani w sprawie świadkowie potwierdzili panujące wówczas złe warunki atmosferyczne oraz to, że tak duży opad śniegu
w nocy z 3 na 4 kwietnia 2022r. był w istocie niespodziewany. Konsekwencją tego opadu było zsunięcie się z dachu dużej ilości śniegu w dniu 4 kwietnia 2022r. Zarząd budynkiem sprawuje pozwana, do której obowiązków, jako zarządcy, należy m.in. nadzór nad utrzymaniem porządku i czystości pomieszczeń wspólnego użytkowania, terenu nieruchomości, chodników wzdłuż nieruchomości i innych terenów. Rzeczą zarządcy było zapewnienie bezpieczeństwa poprzez dokonywanie odpowiednich prac porządkowych, które jak ustalono w toku postępowania, w dniu zaistnienia zdarzenia nie zostały w istocie zaniedbane. Źródło ewentualnej odpowiedzialności zarządcy leży w umowie o zarządzanie, która łączy pozwaną z właścicielem budynku, a także przepisach prawa ogólnie obowiązujących, w tym zwłaszcza prawa budowlanego. Z przeprowadzonego postępowania wynika, że umowa ta była należycie wykonywana przez pozwaną, a także, że pozwana nie uchybiła przepisom prawa budowlanego.

Odpowiedzialność pozwanej opiera się na art. 415 k.c., który stanowi, że kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Podstawę prawną odpowiedzialności pozwanej uzupełnia umowa o zarządzanie nieruchomością oraz art. 61 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 - obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem
i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym
i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych
i sprawności technicznej (ust. 1) oraz zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska.

Podstawową przesłankę odpowiedzialności deliktowej stanowi wina.

Kluczowym dla przyjęcia odpowiedzialności pozwanej i jedyną sporną okolicznością było to, czy pozwanej można przypisać winę w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Pozwana kwestionując swoją odpowiedzialność wskazywała, że dopełniła czynności związanych z zarządem nieruchomością oraz, że tak duży opad atmosferyczny był nagły, a co więcej także usunięcie śniegu z dachu za pomocą zwyżki, w taki sposób, aby nie doprowadzić do uszkodzenia pojazdu nie byłoby możliwe z uwagi na to, że pojazd został zaparkowany na podjeździe znajdującym się bezpośrednio pod spadzistym dachem, z którego zgodnie z siłami natury zsuwał się śnieg.

Na gruncie doktryny prawa winę sprowadza się do możliwości postawienia zarzutu
w oparciu o ocenę stanu psychicznego sprawcy i istniejącą normę. Wina łączy się z koniecznym wystąpieniem dwóch elementów: obiektywnego, czyli bezprawności zachowania i subiektywnego, zakładającego podstawy do postawienia zarzutu z punktu widzenia powinności i możliwości przewidywania szkody oraz przeciwdziałania jej wystąpieniu.

Stwierdzić należy, że zarządca nie uchybił swym obowiązkom uprzątnięcia dachu budynku i w związku z tym nie ponosi on odpowiedzialności odszkodowawczej za zaistniałą w pojeździe użytkowanym przez powoda szkodę. Bezsprzecznie uznać należy zatem, iż pomiędzy szkodą zaistniałą w pojeździe, a zachowaniem pozwanej nie zachodzi adekwatny związek przyczynowy. Podkreślenia wymaga, co wynika z opinii biegłego z zakresu budownictwa, że w okresie złych warunków atmosferycznych, a w szczególności obfitych opadów śniegu na dachach o znacznym spadku – jak w przypadku budynku w niniejszej sprawie, nie zaleca się czynności odśnieżania z uwagi na zagrożenia dla osób wykonujących te czynności, a to zsunięcia się i upadku z wysokości. Ewentualne odśnieżanie z uwagi na nieprzekroczenia dopuszczalnych obciążeń konstrukcji dachu, zaleca się przeprowadzić po ustaniu opadów i stwierdzeniu, że na dachu nagromadzona jest nadmierna warstwa śniegu.
W przypadku budynku w niniejszej sprawie takie nagromadzenie nie wystąpiło, albowiem śnieg pod swoim ciężarem zsunął się z dachu. Należy podkreślić, że odśnieżanie prowadziłoby do analogicznego skutku, tj. zsunięcia się śniegu z dachu na ziemię, co i tak w okolicznościach sprawy doprowadziłoby do osunięcia się zgromadzonej warstwy śnieg bądź lodu na samochód powoda K. P.. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że powód wyjeżdżając na urlop zaparkował pojazd na podjeździe przed garażem, a nie w garażu.
W takiej sytuacji nie było żadnej możliwości, aby nawet usuwając śnieg z dachu za pomocą zwyżki, jak sugerował pełnomocnik powoda nie doszło do uszkodzenia pojazdu znajdującego się na podjeździe. Również argument, że pozwana powinna oznaczyć teren tak, aby każdy wiedział, że z uwagi na opady śniegu nie wolno przebywać w danym miejscu nie zasługuje na uwzględnienie. Po pierwsze w czasie, kiedy padał śnieg, to poszkodowany przebywał na urlopie parkując pojazd na pojeździe, jeszcze przed swoim wyjazdem. Po drugie dach został w taki sposób ukształtowany, aby śnieg samoistnie nie zsunął się z dachu, a jeżeli dach jest dwuspadowy i pada śnieg, to logicznym jest, że z tego dachu może się zsunąć śnieg. Sąd
w całości podziela opinie biegłego powołanego w sprawie, który stwierdził również iż budynek był użytkowany zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane. Zaistniałe zdarzenie nie było spowodowane stanem technicznym elementów budynku. W protokole z kontroli okresowej z września 2022 r. stan istotnych elementów w zdarzeniu, tj. pokrycia dachowego, obróbki blacharskiej, płotków przeciwśniegowych oceniono jako, że są w stanie dobry. Także ocena tych elementów budynku dokonana w protokole z września 2023 r., tj. po zaistnieniu zdarzenia - również jest określona jako dobra. Biegły opiniował bowiem, że budynek był użytkowany zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Protokoły
z kontroli okresowej sporządzono na podstawie art. 62 ust.1 pkt 1 ustawy prawo budowlane. Zaistniałe zdarzenie nie było spowodowane stanem technicznym elementów budynku. Uderzenie nastąpiło na skutek uderzenia w dach samochodu spadającym śniegiem i nie były to elementy budynku. Budynek, którym zarządzała pozwana był użytkowany prawidłowo
w rozumieniu art. 61 pkt 2 Prawa budowlanego. Rzeczywistą przyczyną zdarzenia były obfite opady i ilość śniegu. W takiej sytuacji nie było potrzeby i tym samym możliwości odśnieżania dachu, zwłaszcza w okresie intensywnych opadów. Stan zagrożenia dla osób i mienia, jeżeli wystąpił to nie w związku ze stanem technicznym budynku, lecz był związany z warunkami atmosferycznymi – obfitymi opadami. W okresie obfitych opadów śniegu na dachach
o znacznym spadku nie zaleca się czynności odśnieżania z uwagi na zagrożenia dla osób wykonujących te czynności, w tym zsunięcia się i upadku z wysokości. Odśnieżanie z uwagi na nieprzekroczenia dopuszczalnych obciążeń konstrukcji dachu, zaleca się przeprowadzić po ustaniu opadów i stwierdzeniu, że na dachu nagromadzona jest nadmierna warstwa śniegu. Na dachu budynku nadmierne nagromadzenie nie wystąpiło - śnieg pod swoim ciężarem zsunął się z dachu. Odśnieżanie doprowadziłoby do osunięcia się zgromadzonej warstwy śniegu bądź lodu na samochód powoda. Budynek był użytkowany zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane. Zaistniałe zdarzenie nie było spowodowane stanem technicznym istotnych elementów budynku, tj. pokrycia dachowego, obróbki blacharskiej, płotków przeciwśniegowych które znajdowały się w stanie dobrym. Na gruncie prawa budowlanego obowiązek odśnieżania dachu ma na celu zapewnienie bezpiecznego użytkowania obiektu i zapobieganie uszkodzeniom obiektu budowlanego lub bezpośrednim zagrożeniom takimi uszkodzeniami, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Budynek został wbudowany zgodnie z pozwoleniem i został przekazany do użytkowania. Dach jest dwuspadowy, jak najbardziej dopuszczalny. Budynek był użytkowany zgodnie z wymaganiami prawa budowlanego, były dokonywane kontrole okresowe użytkowe, co jest obligatoryjnym obowiązkiem wynikającym z prawa budowlanego. Z treści protokołu wynika, że stan techniczny budynku był prawidłowy. Nie występowały zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania. Na gruncie prawa budowlanego odpowiedzialność za zdarzenie nie tkwi w stanie technicznym budynku, a to dlatego, że stan techniczny budynku zgodnie z dokumentacją zgromadzoną w aktach sprawy oraz z relacją podczas oględzin był obojętny dla tego zdarzenia, w szczególności nie oderwał się żaden element od budynku, który mógłby uszkodzić mienie. Dach został w taki sposób ukształtowany, aby śnieg samoistnie nie zsunął się z dachu. Działania zarządcy nie przyczyniły się do zdarzenia, jeśli chodzi o dbanie o budynek. Odśnieżania na gruncie prawa budowlanego jest zasadne wówczas, kiedy warstwa śniegu narusza stan techniczny budynku poprzez nadmierne obciążenie. Jeżeli dach jest dwuspadowy i pada śnieg, to logicznym jest, że z tego dachu może się zsunąć śnieg. Jeżeli nastąpi uszkodzenie obiektu na skutek opadów atmosferycznych, to wówczas można zastanawiać się nad odpowiedzialnością właściciela lub też użytkownika obiektu. Tutaj takiej sytuacji nie było. Zatem pozwanej nie można przypisać winy w rozumieniu art. 415 k.c. i tym samym powództwo należało oddalić.

Jak ustalono w toku postępowania pozwana była w okresie zaistnienia szkody ubezpieczona od odpowiedzialności cywilnej w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń. Na mocy art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela reguluje również ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t.j. Dz.U. 2013. 392 ze zmian.). W myśl art. 9 tejże ustawy umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje odpowiedzialność cywilną podmiotu objętego obowiązkiem ubezpieczenia za szkody wyrządzone czynem niedozwolonym oraz wynikłe z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, o ile nie sprzeciwia się to ustawie lub właściwości (naturze) danego rodzaju stosunków. W uzupełnieniu art. 9a cyt. ustawy wskazuje, że umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w art. 9, będące następstwem zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. Z przywołanych przepisów wynika, że podstawą odpowiedzialności ubezpieczyciela jest ustawa, natomiast sprawcy zdarzenia - sam delikt. Poszkodowany może zatem według swego wyboru dochodzić naprawienia szkody wyrządzonej deliktem albo od sprawcy, albo od jego ubezpieczyciela, bądź od obu tych podmiotów.

Z kolei zgodnie z art. 186 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zarządca nieruchomości podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku
z wykonywaniem czynności, o których mowa w jej art. 185 ust. 1 i 1a.

Jeżeli zarządca nieruchomości wykonuje czynności przy pomocy innych osób, działających pod jego nadzorem, podlega on również ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone działaniem tych osób.
W myśl przepisów § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 października 2010 r.
w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości ubezpieczeniem OC jest objęta odpowiedzialność cywilna zarządcy nieruchomości za szkody wyrządzone w następstwie działania lub zaniechania ubezpieczonego, w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej, w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 185 ust. 1 i 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ubezpieczeniem OC zarządy objęte są
w szczególności czynności związane z zapewnieniem właściwej gospodarki ekonomiczno-finansowej nieruchomości, zapewnieniem bezpieczeństwa użytkowania i właściwej eksploatacji nieruchomości, zapewnieniem właściwej gospodarki energetycznej, bieżącym administrowaniem nieruchomością, utrzymaniem nieruchomości w stanie niepogorszonym zgodnie z jej przeznaczeniem, uzasadnionym inwestowaniem w nieruchomość. W sprawie w zakresie czynności zarządcy związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa użytkowania i właściwiej eksploatacji nieruchomości mieścił się obowiązek zapewnienia przy dochowaniu należytej staranności bezpiecznego użytkowania budynku w przypadku wystąpienia opadów śniegu, a w tym obowiązek usuwania zalegającego śniegu i lodu z dachu budynku i dbanie o stan techniczny (art. 61 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane). W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków nie sposób nie przyjąć, by zarządca nieruchomości wywiązywała się w sposób należycie staranny z ciążących na niej obowiązków. Feralnego dnia 4 kwietnia 2022 r. zalegający na dachu budynku śnieg i lód nie był usuwany, przy czym treść zeznań pozostałych świadków i dokumentów wskazuje, iż taka możliwość nie zachodziła z uwagi na położenie samochodu powoda. Barak było możliwości podjazdu zwyżki, z której mogłoby się odbyć takie usunięcie śniegu i lodu. Nawet gdyby taką możliwość dopuścić , to trzeba by mieć na uwadze, że usuwany śnieg spadłby także na ten samochód powoda, w efekcie czego również wówczas doszłoby do jego uszkodzenia. Podkreślić w tym miejscu należy także okoliczność, iż budynek posiadał spadzisty dach dwuspadowy, co miało także wpływ na powyższe możliwości usuwania śniegu i lodu, a ponadto zważyć należy, iż dach budynku był odpowiednio zabezpieczony na tego rodzaju okoliczności zalegania śniegu i lodu poprzez specjalne płotki przeciwśniegowe, które wraz ze specyfiką dachu wpływały na samoczynne powolne usuwanie śniegu. Inną rzeczą jest także to, że powód pozostawił samochód w miejscu objętym takim zagrożeniem na wiele dni i wyjechał z miejsca pobytu w P.. Nie było zatem możliwości jego przestawienia i na pewno tego nie można było wymagać od strony pozwanej, podobnie jak i usuwania śniegu i lodu z miejsca na dachu, przy którym w linii rażenia jakichkolwiek elementów spadających z dachu, w tym przypadku śniegu i lodu został pozostawiony przez powoda pojazd, który uległ uszkodzeniu.

Obsunięcie oblodzonego śniegu i lodu z dachu budynku nie było zatem wynikiem niedbalstwa i zaniechań w wykonywaniu powierzonych zarządcy obowiązków, wynikających także z przepisów prawa (vide: art. 61 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, art. 185 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, art. 415 KC). (por.: wyrok SN z dnia 22 września 1986 r., IV CR 279/86, wyrok SN z dnia 9 maja 1968 r., I CR 128/68). W powyższych okolicznością trudno także poszukiwać odpowiedzialności interwenienta ubocznego po stronie pozwanej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie wskazanych wyżej przepisów, oddalił powództwo, orzekając jak w punkcie 1 wyroku.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 1 ¹ i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015 r. poz. 1804 ze zm.). Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanej powoda kwotę 5474 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które złożyły się: opłata od pozwu – 1074 zł, koszt zaliczki na wynagrodzenie biegłego 800 zł, koszt wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego w wysokości 3600 zł. Ponadto Sąd zasądził od powoda na rzecz interwenienta ubocznego kwotę 3.832 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na które złożyły się: koszt wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego w wysokości 3600 zł, opłata od interwencji 215 zł oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Jednocześnie na podstawie art. 83 ust. 2 w zw. z art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kielcach kwotę 1597,79 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych wynikających z wypłaconego tymczasowo z sum Skarbu Państwa wynagrodzenia dla biegłych sądowych.

Sędzia Monika Wieczorek

ZARZĄDZENIE

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełn. powoda

Sędzia Monika Wieczorek