Wyrok z 20 maja 2025, sygn. II K 120/24

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 120/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

N. C.

1. w nocy 14 listopada 2021 r. w S., na terenie posesji położonej przy ul. (...), woj. (...)- (...), działając z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia O. M., przewrócił ją na podłoże trawiaste, a następnie przygniótł swoim ciałem i dusił ją rękoma ściskając za szyję, po czym z dużą siłą wielokrotnie kopał ją obutą nogą w głowę oraz uderzał pięściami w głowę, nawet po utracie przez nią przytomności wskutek kolejnego kopnięcia, w następstwie czego wymieniona doznała masywnego stłuczenia powłok głowy i twarzy ze złamaniem ściany przyśrodkowej oczodołu lewego, ściany górnej zatoki szczękowej lewej i kości nosowej prawej, zwichnięcia całkowitego pięciu zębów siecznych szczęki oraz zwichnięcia bocznego dwóch zębów ze złamaniem części zębodołowej żuchwy, podbiegnięć krwawych i otarć naskórka szyi oraz stłuczenia powłok kończyn górnych i dolnych, co stanowiło naruszenie czynności narządów ciała w postaci powłok ciała, kości twarzoczaszki i narządu żucia na okres trwający dłużej niż siedem dni,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw, z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,

2. w nocy z 13 na 14 listopada 2021 r. w L.. gm. S., woj. (...)- (...), na terenie Hotelu (...). uderzył pięścią K. S. (1) w prawą stronę jego twarzy, w następstwie czego wymieniony doznał złamania wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie prawej oraz złamania fragmentu korony jednego zęba. co stanowiło naruszenie czynności narządów ciała w postaci kości twarzoczaszki i narządu żucia na okres trwający dłużej niż siedem dni,

tj. o czyn z art. 157 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy odnośnie czynu z pkt I uzupełnił opis czynu poprzez dodanie, że oskarżony usiłował dokonać zabójstwa pokrzywdzonej, lecz zamierzonego skutku w postaci śmierci pokrzywdzonej nie osiągnął z uwagi na stan pokrzywdzonej wskazujący, że jej śmierć już może nastąpić, co spowodowało, że oskarżony zaprzestał dalszego działania i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  Pozostawanie w związku N. (...) od czerwca 2022r. N. C. od października 2021 r. podjął studia zaoczne na kierunku zarządzanie i inżynieria produkcji na (...) w O., ponadto pracował w (...) w W.. O. M. była uczennicą liceum w S.. Para spotykała się przeważnie w miejscu zamieszkania O. M., czasami oskarżony zostawał na noce, był zazdrosny o znajomość O. z K. S. (1),

2.  Organizacja imprezy 18- stkowej O. M. i A. D. w dniu 13 listopada 2021 r. w miejscowości L., gm. S. na terenie hotelu (...)

3.  Przybycie na imprezę urodzinową K. S. (1) i rozmowa z O. M.,

4.  Pchnięcie K. S. (1) przez N. C. na stół, następnie uderzenie go pięścią w twarz w następstwie czego wymieniony doznał złamania wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie prawej oraz złamania fragmentu korony jednego zęba, co stanowiło naruszenie czynności narządów ciała w postaci kości twarzoczaszki i narządu żucia na okres trwający dłużej niż siedem dni,

5.  Sprzeczka O. M. i N. C., pretensje o zachowanie wobec K. S. (1), rozmowa poza terenem hotelu,

6.  Decyzja N. C. o powrocie do domu i konieczności zabrania swoich rzeczy z mieszkania O. M.,

7.  Wspólny powrót taksówką N. C. i O. M. do miejsca jej zamieszkania w S. na ulicę (...)

8.  zabór rzeczy z mieszkania O. M. i wspólne wyjście przed dom na ogrodzoną posesję,

9.  zaatakowanie O. M. przez N. C., usiłowanie dokonania jej zabójstwa poprzez przewrócenie jej na trawiaste podłoże, przygniecenie swoim ciałem i duszenie jej rękoma ściskając za szyję, z dużą siłą wielokrotne kopanie jej obutą nogą w głowę oraz uderzanie pięściami w głowę, nawet po utracie przez nią przytomności wskutek kolejnego kopnięcia,

10.  na skutej działania N. C. O. M. doznała masywnego stłuczenia powłok głowy i twarzy ze złamaniem ściany przyśrodkowej oczodołu lewego, ściany górnej zatoki szczękowej lewej i kości nosowej prawej, zwichnięcia całkowitego pięciu zębów siecznych szczęki oraz zwichnięcia bocznego dwóch zębów ze złamaniem części zębodołowej żuchwy, podbiegnięć krwawych i otarć naskórka szyi oraz stłuczenia powłok kończyn górnych i dolnych, co stanowiło naruszenie czynności narządów ciała w postaci powłok ciała, kości twarzoczaszki i narządu żucia na okres trwający dłużej niż siedem dni, lecz zamierzonego skutku w postaci śmierci pokrzywdzonej nie osiągnął z uwagi na stan pokrzywdzonej wskazujący, że jej śmierć już może nastąpić, co spowodowało, że oskarżony zaprzestał dalszego działania,

11.  powrót N. C. taksówką do swojego domu na ulicę (...) w S., odzyskanie przytomności przez O. M. i dotarcie do drzwi mieszkania,

12.  rozmowa J. i A. M. z córką oraz udanie się A. M. i Ł. O. do miejsca zamieszkania N. C., ucieczka N. C. przed ojcem O. M.

13.  rozmowa N. C. ze swoim ojcem, przyznanie się, że ,, chyba zabił człowieka, zabił O. M.’’

14.  telefon P. C. na policję, zgłoszenie że syn zabił człowieka, że jego dziewczyna O. M. nie żyje,

15.  zatrzymanie N. C. na policji, wykonanie badań na zawartość alkoholu w organizmie oraz badań toksykologicznych, które wykazały, że o godz. 04:18 zawartość alkoholu we krwi wynosiła u oskarżonego 0,45 mg/1 , a o godz.04:20 – 0,44 mg/l.

Badanie toksykologiczne wykazało, że w badanej krwi (...), 8 ng/ml, nie stwierdzono obecności innych substancji,

16. tempore criminis N. C. był poczytalny,

biegli lekarze psychiatrzy i psycholog nie rozpoznali u niego upośledzenia umysłowego, choroby psychicznej w sensie psychozy, ani żadnych zaburzeń czynności psychicznych, które miałyby wpływ na poczytalność. Stan upojenia w który sam się wprowadził nie miał wpływu na dyspozycje poczytalności w odniesieniu do czynu.

16. Według najbliższej w stosunku do S. stacji meteorologicznej położonej w Ś. w dniu 14 listopada 2021 r. o godz. 02:00 temperatura wynosiła 5,02 stopnia Celsjusza, a o godz. 03:00 - 4,86

17. leczenie i rehabilitacja O. M. po zaistniałym zdarzeniu, wykonanie na dzień 18 sierpnia 2022 r. rekonstrukcji kości oczodołu i nastawieniu dolnej szczęki. Leczenie u specjalistów twarzoczaszki i implantologii. Przed całym zdarzeniem miała aparat ortodontyczny lingwalny, który wraz z przednimi zębami wypadł podczas zdarzenia. Konieczność leczenia ortodontycznego dolnych zębów, dalsza rekonstrukcja dziąseł górnych wraz z przeszczepem kości, a następnie wszczepienie implantów. Konieczność wykonania rekonstrukcji kości nosa. O. M. w (...) sp. z o.o., spółka komandytowa w związku z podjęciem i przygotowaniem leczenia zapłaciła kwotę 900 zł i planowane koszty - według spisu przedłożonego w dniu 2 sierpnia 2022 r. - określono na kwotę 44000 zł. Z kolei koszt leczenia ortodontycznego-chimrgiczno-protetycznego według spisu sporządzonego w dniu 19.12.2022 r. wyniesie 102 950 zł, ale jednocześnie zaznaczono w spisie, że koszt leczenia dotyczy wstępnego planu leczenia i może ulec zmianie w jego trakcie. Podczas ponownego rozpoznania sprawy przed Sądem pokrzywdzona złożyła plan leczenia na kwotę 123 150 zł ( k. 2369-2374).Trauma jaką przeżyła pokrzywdzona w związku ze zdarzeniem miała urazowy wpływ na funkcjonowanie psychospołeczne opiniowanej, w/w cierpiała na obniżone poczucie bezpieczeństwa i stabilności, ma podwyższony poziom lęku, jest czujna i silnie reaguje nawet na drobne bodźce. Powrót myślami do zdarzenia wywołuje u niej silny stres.

18. K. S. (1) na skutek zachowania N. C. doznał złamania żuchwy z prawej strony. Zostały mu wkręcone 4 śruby w dziąsła, dwie w dolne, dwie w górne oraz druty, przez które miał zaciśniętą szczękę przez okres 4 tygodni. Spożywał tylko zblendowane pokarmy, przez co schudł około 10 kg. S. w związku z leczeniem poniósł koszty w wysokości 1047,54 zł.

19. N. C. nie był dotychczas karany sądownie. Z zakładów karnych w W. i B. posiada pozytywne opinie. Pozytywną opinię uzyskał będąc zatrudnionym w firmie (...) sp. z o.o na stanowisku stolarza na podstawie skierowania do pracy przez Dyrektora Zakładu Karnego w W..

Zeznania świadków :

- O. M.

- K. S. (1)

- częściowe P. C.

- R. D.

- O. D.

- Z. G.

- B. M.

- J. M.

- A. D.

- J. G.

- F. K.

- Ł. O.

- A. M.

- J. W.

- I. J.

Protokoły

-badania stanu trzeźwości, wyniki moczu

- zatrzymania rzeczy od A. M., N. C., J. M.

- oględzin z odtworzenia zapisu monitoringu, nagrania ze zgłoszenia,

- oględzin osób O. D., K. S. (2), N. C., O. M. wraz z dokumentacjami fotograficznymi,

- oględzin miejsca z dokumentacją fotograficzną

- zatrzymania osoby N. C.

- pobrania materiału porównawczego od O. M. i pobrania krwi od w/w i N. C.

- przeszukania pomieszczeń mieszkalnych

Opinie

- z zakresu toksykologii O. M.

- z zakresu badań biologicznych

- sądowo- psychiatryczno- psychologiczna N. C. i opinia po obserwacji wraz z opiniami uzupełniającymi

- biegłego z zakresu medycyny sądowej wraz z opiniami uzupełniającymi

- opinia psychologiczna O. M.

dokumentacja medyczna O. M. i K. S. (1) wraz z prognozowanym planem leczenia

Pismo z IMiGW w Warszawie

Wywiad środowiskowy i dane o karalności

Opinie z zakładu karnego w W. i Zakładu Karnego w B.,

Opinia z zakładu pracy D. sp. z o.o

k. 2245-2247, 838, 848, 1101

k. 2247-2248v, 54, 330, 1099

k. 2261- 2265, 834, 1166-1169,

k. 2265- 2266, 1169, 833

k. 2269-2270, 42-43, 351, 1169-1171,

k. 2294-2297, 836, 1179-1182,

k. 2297, 167,1183

k. 2298- 2301, 840, 843, 822, 1184-1188

k.2301- 2302, 326-327, 1189-1190,

k. 2302v -2303, 519, 1206-1207

k. 2303-2304, 818, 1208

k. 2379- 2380, 60 -61, 1178-1179,

2380v-2382v, 832, 837, 1160- 1162, 824v

k. 1214- 1214v, 2378v-2379

k. 1214-1215, 2382v-2383v

k. 3, 138,

k. 11-13,75-78, 188-189, 244-246,

k. 15-18, 141-144, 826-831

k. 44-45, 56-57, 869-870, 79-103, 224-225, 353-358, 524-531, 539,

k. 113-129, 844,

k. 188-189

k. 210, 518, 609-610

k. 339-340

k. 611-630,

k. 644-681

k. 703- 705, 896-915, 995, 1261v- 1269, 2391- 2394

k. 734-752, 780-797, 1209-1213, 2375-2378

k. 872-873

k. 217-218, 284, 312, 449, 799, 219, 238, 571-572, 598, 2369-2374

k. 295

k. 307- 309, 940, 2509

k. 2122- 2124, 2539- 2540

2125- 2126,

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

N. C.

1. w nocy 14 listopada 2021 r. w S., na terenie posesji położonej przy ul. (...), woj. (...)- (...), działając z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia O. M., przewrócił ją na podłoże trawiaste, a następnie przygniótł swoim ciałem i dusił ją rękoma ściskając za szyję, po czym z dużą siłą wielokrotnie kopał ją obutą nogą w głowę oraz uderzał pięściami w głowę, nawet po utracie przez nią przytomności wskutek kolejnego kopnięcia, w następstwie czego wymieniona doznała masywnego stłuczenia powłok głowy i twarzy ze złamaniem ściany przyśrodkowej oczodołu lewego, ściany górnej zatoki szczękowej lewej i kości nosowej prawej, zwichnięcia całkowitego pięciu zębów siecznych szczęki oraz zwichnięcia bocznego dwóch zębów ze złamaniem części zębodołowej żuchwy, podbiegnięć krwawych i otarć naskórka szyi oraz stłuczenia powłok kończyn górnych i dolnych, co stanowiło naruszenie czynności narządów ciała w postaci powłok ciała, kości twarzoczaszki i narządu żucia na okres trwający dłużej niż siedem dni,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw, z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,

2. w nocy z 13 na 14 listopada 2021 r. w L.. gm. S., woj. (...)- (...), na terenie Hotelu (...). uderzył pięścią K. S. (1) w prawą stronę jego twarzy, w następstwie czego wymieniony doznał złamania wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie prawej oraz złamania fragmentu korony jednego zęba. co stanowiło naruszenie czynności narządów ciała w postaci kości twarzoczaszki i narządu żucia na okres trwający dłużej niż siedem dni,

tj. o czyn z art. 157 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy odnośnie czynu z pkt I uzupełnił opis czynu poprzez dodanie, że oskarżony usiłował dokonać zabójstwa pokrzywdzonej, lecz zamierzonego skutku w postaci śmierci pokrzywdzonej nie osiągnął z uwagi na stan pokrzywdzonej wskazujący, że jej śmierć już może nastąpić, co spowodowało, że oskarżony zaprzestał dalszego działania i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

1. doznanie obrażeń ciała przez O. M. i K. S. (1) w wyniku zdarzenia drogowego z udziałem A. O. w dniu 14 listopada 2021 r.

Zeznania świadków :

A. O.

M. C.

K. E.

Częściowe zeznania P. C.

wyjaśnienia oskarżonego

opinia psychiatryczno- psychologiczna prywatna z dnia 18.08.2022 r.

wydruki zdjęć pokrzywdzonych, nagrania pokrzywdzonych

k. 2394v-2397v

k.2266v-2269, 835, 254-255, 841, 1163- 1166

k. 1376- 1377, 2383v - 2384

2261- 2265,

k. 2241- 2245, 153, 176, 764, 1096-1098

k. 1256-1260

k.2229- 2230, 2231,2232, 2453-2495, 2496, 2549-2553

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1-  1.1.12

1.1.17

Zeznania O. M.

Zeznania spójne i konsekwentne. Świadek opisała jak wyglądał związek z oskarżonym oraz jaki przebieg miała impreza urodzinowa. Odnośnie ataku oskarżonego pamięta, że ją dusił, ściskając za szyję i sprowadził do pozycji leżącej na ziemię, po czym straciła przytomność. Stanowczo zaprzeczyła, by wcześniej uderzyła oskarżonego. Nie ujawniły się żadne okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ujemną ocenę wiarygodności zeznań tego świadka.

Warto podkreślić, że z uzyskanej opinii biegłego psychologa dotyczącej stanu zdrowia psychicznego pokrzywdzonej wynika, iż rozwój jej funkcji intelektualnych pozostaje na przeciętnym, prawidłowym poziomie. Nie stwierdzono tendencji do patologicznego kłamstwa, fantazjowania, konfabulacji, podwyższonej sugestywności, deficytów percepcyjnych. Ujawniono natomiast zachowania i tendencje psychologiczne świadczące o zespole stresu pourazowego.

1.1.3

1.1.18

Zeznania K. S. (1)

Zeznania spójne, mające oparcie w relacji innych osób F. K., O. D., Ł. O.. Świadek przedstawił jak wyglądała relacja z O. oraz z oskarżonym. Odniósł się również do obrażeń, których doznał w wyniku uderzenia go pięścią w twarz przez oskarżonego, opisał skutki działania oskarżonego, zakres cierpień fizycznych i psychicznych.

1.1.13

Częściowe zeznania P. C.

Sąd uznał je za wiarygodne jedynie w części. Chodzi o zeznania świadka z postępowania przygotowawczego, gdzie w sposób szczery opisał rozmowę z synem a następnie przekazał co usłyszał na policję. Brak jest podstaw do uznania, że P. C. dzwoniąc na policję był nietrzeźwy, a jego przekaz niezrozumiały. Zaprzecza temu świadek mający bezpośredni kontakt z P. C. funkcjonariusz policji B. M., który przybył do mieszkania C. i rozmawiał z ojcem i synem. P. C. dzwoniąc w obecności syna N. C. przekazał dyżurnemu „ mój syn był na jakiejś imprezie wrócił jest we krwi umazany twierdzi że zabił człowieka (k. 143), Odpowiadając na kolejno zadane pytania „ nic nie chce powiedzieć twierdzi że jego dziewczyna nie żyje". Na dalsze szczegółowe pytania : gdzie on pobił tą swoja dziewczynę ojciec odpowiada: ,, przed jej domem prawdopodobnie’’. Na dalsze pytania dyżurnego : ,, on twierdzi że prawdopodobnie dziewczynę zabił tak ? Ojciec odpowiada,, tak’’. Następnie podaje miejsce gdzie mieszka pokrzywdzona, adres zamieszkania po konsultacji z N..

Zeznania wskazujące na fakt, że oskarżony w domu powiedział świadkowi, że „ chyba zabił człowieka , a przy dokładnych pytaniach kogo i gdzie, to powiedział tylko, że chyba zabił O. " są spójne i logiczne, znajdujące potwierdzenie w nagraniu z rozmowy z dyżurnym KPP.

1.1.12

Zeznania R. D.,

zeznania są konsekwentne; świadek zeznawał tylko to. co mu wiadome, przedstawił w sposób obiektywny przebieg zdarzenia; nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ujemną ocenę wiarygodności zeznań tego świadka.

1.1.2-  1.1.4

Zeznania O. D.

zeznania są konsekwentne; świadek zeznawał tylko to, co mu wiadome, przedstawił w sposób jaki je postrzegał przebieg zdarzenia. Agresywne zachowanie oskarżonego względem K. S. (1), było powodem tego, że chciał go odciągnąć od pokrzywdzonego. Wówczas otrzymał cios od oskarżonego pięścią w twarz. Wskutek powyższego uderzenia O. D. doznał opuchlizny górnej wargi z podbiegnięciem krwawym. Nie składał w tym przedmiocie zawiadomienia na policję.

1.1.3-1.1.5

Zeznania F. K.

Świadek widział jak oskarżony uderzył z pięści w twarz K. S. (1), potwierdził że był zazdrosny o niego. Zeznania spójne i konsekwentne, korelują z innymi dowodami. Na uwagę zasługuje, że F. K. był bliskim kolegą oskarżonego, składając zeznania zachował bezstronność.

1.1.12

Zeznania J. M.

Matka pokrzywdzonej opisała związek jej córki z oskarżonym, jak również odczucia i reakcje jakie jej towarzyszyły, gdy zobaczyła zmasakrowaną twarz dziewczyny. Pomimo emocjonalnego stosunku do sprawy, opisała w sposób spójny i rzeczowy wszystko co było jej wiadome. Nie ujawniły się okoliczności które mogłyby wpłynąć na ujemną ocenę wiarygodności zeznań tego świadka.

1.1.12

Zeznania A. M.

Ojciec pokrzywdzonej złożył wiarygodne zeznania. Opisał pierwszą reakcję na widok zmasakrowanej twarzy córki, jak zeznał myślał, że jest ,, w masce’’, następnie kroki jakie podjął by skonfrontować się z oskarżonym. Podkreślić należy, że dopiero po pościgu za oskarżonym, N. C. po powrocie do domu opisał ojcu co zrobił i poprosił by ten zadzwonił na policję, a więc dopiero wtedy gdy stało się wiadome jak postąpił z O..

1.1.14- 1.1. 15

Zeznania B. M.

Funkcjonariusz policji miał kontakt z oskarżonym oraz jego ojcem zaraz po zgłoszeniu dokonanym na policję. Według zeznań świadka oskarżony był spokojny, bez emocji. Zeznania spójne i rzeczowe.

1.1.4

Zeznania Z. G.

Widziała agresywne zachowanie oskarżonego względem K. S. (1), pchnięcie go na stół. Potwierdziła, że oskarżony był zazdrosny o pokrzywdzoną, opisała wzajemne relacje oskarżonego i pokrzywdzonej. Zeznania spójne i rzeczowe.

1.1.2 -1.1.5

Zeznania A. D.

Wspólnie organizowała urodziny z pokrzywdzoną O. M., opisała przebieg imprezy jak go pamiętała. Zeznania spójne i konsekwentne.

1.1.1

Zeznania J. G.

Zeznania spójne i konsekwentne. Świadek sam siebie określił jako najbliższego przyjaciela oskarżonego. Nie uczestniczył w imprezie, zeznał na temat zachowania oskarżonego względem O. i stosunku do K. S. (1).

Potwierdził, że oskarżony był zazdrosny o pokrzywdzoną, zwłaszcza był zazdrosny o K. S. (1) o którym mówił, że go pobije. Agresja u oskarżonego wzmagała się po alkoholu, wówczas jak się zdenerwował rzucał przedmiotami np. telefonem, potrafił kopnąć w drzwi i rzucać czymś o podłogę. J. G. był świadkiem agresywnego zachowania oskarżonego wobec swojej matki.

1.1.3-1.1.4

Zeznania Ł. O.

zeznania są konsekwentne i rzeczowe. Świadek zeznawał tylko to. co mu wiadome, przedstawił w sposób obiektywny przebieg zdarzenia: nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ujemna ocenę wiarygodności zeznań tego świadka. Zeznał, że widział ukruszony ząb u K. S. (3). Wspólnie z K. S. (1) i O. D. pomagał postawić na koła pojazd w którym znajdowała się A. O..

1.1.2

Zeznania J. W.

zeznania konsekwentne: świadek zeznawał tylko to, co mu wiadome, przedstawił w sposób obiektywny przebieg zdarzenia, nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ujemną ocenę wiarygodności zeznań tego świadka.

1.1.3-  1.1.4

Zeznania I. J.

Świadek uczestniczyła w imprezie urodzinowej O. M., zeznała tylko to co było jej wiadome. Do końca imprezy nie została, potwierdziła agresywne zachowanie oskarżonego względem K. S. (1), którego pchnął. Zeznania spójne i logiczne.

1.1.8- 1.1.15

Protokoły

Dowody z dokumentów, sporządzone zgodnie z wymogami kpk, przez osoby uprawnione, posiadające odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie. Nie były kwestionowane przez żadną ze stron.

Protokoły z przeprowadzonych czynności procesowych oględzin miejsca i osób, przeszukania, zatrzymania rzeczy i osób, badania stanu trzeźwości potwierdzają fakt ich dokonania oraz przebieg tych czynności.

1.1.9

1.1.14

Protokół oględzin z otworzenia zapisu monitoringu wraz z płytą oraz z zapisu zgłoszenia na policję przez P. C. wraz z płytą

Dowody obiektywne, przeprowadzone zgodnie z kpk.

Zapis z monitoringu z posesji pokrzywdzonej obrazuje atak oskarżonego na O. M..

W ocenie Sądu to dowód kluczowy w tej sprawie, obiektywny i nie poddany żadnej manipulacji. W sprawie nie ujawniły się żadne argumenty które nakazywałyby poddać w wątpliwość autentyczność, oryginalność i ciągłość zapisów z monitoringu istotnych dla ustalenia przebiegu zdarzenia. Zapis jest na tyle wyraźny, że bez trudu można rozpoznać osoby oskarżonego i pokrzywdzonej. Jakość nagrań pozwala na odtworzenie obrazu zachowań uczestniczących w zdarzeniu osób, co w powiazaniu z innymi dowodami tworzy spójną całość. Warto podkreślić, że sam oskarżony nie zanegował nagrania z monitoringu. Oskarżony wyjaśnił: ,, pamiętam tylko pierwszy moment jak zaatakowałem O., jak ją złapałem swoja ręką za szyję, ale nie wiem czy ją ścisnąłem. Z nagrania wynika, że ja ścisnąłem , więc tak musiało być’’. K. 764

Odnośnie zgłoszenia na policję przez P. C. rozmowa miała charakter składny, logiczny, ojciec oskarżonego wypowiada się wyraźnie i rzeczowo co koresponduje z przekazem oskarżonego. Na nagraniu z rejestratora rozmów KPP S. słyszymy ,, dzień dobry moje nazwisko P. C. dzwonię ze S. mój syn był na jakiejś imprezie wrócił cały jest we krwi umazany twierdzi, za zabił człowieka, dalej ,, ma ręce we krwi całe ‘’ . Dalej ojciec mówi ,, nic nie chce powiedzieć twierdzi, że jego dziewczyna nie żyje , na dalsze szczegółowe pytania : gdzie on pobił tą swoją dziewczynę ojciec odpowiada: ,, przed jej domem prawdopodobnie’’. Na dalsze pytania dyżurnego : ,, on twierdzi że prawdopodobnie dziewczynę zabił tak ? Ojciec odpowiada,, tak’’. Następnie podaje miejsce gdzie mieszka pokrzywdzona, adres zamieszkania po konsultacji z N..

1.1.15

Opinia z zakresu toksykologii

Jasna, pełna i należycie umotywowana. Sposób sformułowania wniosków pozwala na zrozumienie zawartych w niej wywodów.

1.1.9

Opinia z zakresu badań biologicznych

Opinia rzetelna i należycie umotywowana.

Z opinii biegłego z zakresu badań biologicznych wynika, że na prawej dłoni, prawej stopie, na prawej nogawce spodni, prawym i lewym rękawie płaszcza oskarżonego ujawniono krew pokrzywdzonej.

1.1.16

Opinie biegłych psychiatrów i psychologa odnośnie stanu zdrowia psychicznego N. C. wraz z opiniami uzupełniającymi

Według biegłych psychiatrów, którzy wydali opinię na piśmie odnośnie zdrowia psychicznego oskarżonego po prawie 4 tygodniowej obserwacji, oskarżony w czasie popełnienia zarzuconych mu czynów nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Biegli nie stwierdzili żadnego procesu chorobowego mającego wpływ na dyspozycję jego poczytalności. Czyny mu zarzucone nie zostały popełnione w związku z zaburzeniami osobowości oraz nie wymaga on leczenia psychiatrycznego. Nie stwierdzono u niego również uzależnienia od alkoholu lub środków psychoaktywnych, jak również tego, aby czyny zostały popełnione w związku z uzależnieniem od alkoholu czy innych środków odurzających. W czasie zdarzenia znajdował się w stanie upojenia prostego, nie upojenia patologicznego. Alkohol w przypadku oskarżonego zadziałał proagresywnie. Nadto stwierdzono u niego silną tendencję do tłumienia tzw. trudnych emocji. W momencie krytycznym doszło do wyładowania tłumionej agresji i zniesienia kontroli nad emocjami, do czego przyczynił się również stan upojenia alkoholem. Brak jest podstaw do kwestionowania poczytalności oskarżonego w czasie popełnienia zarzuconych mu czynów.

Sąd w całości opinię podzielił, biegli dwukrotnie wypowiadali się ustnie przed Sądem w trybie videokonferencji, odpowiedzieli na wszystkie pytania, w sposób spójny i logiczny sformułowali wnioski i należycie je umotywowali.

1.1. 9 – 1.1.10

Opinia biegłej z zakresu medycyny sądowej wraz z opiniami uzupełniającymi

Biegła wypowiedziała się co do doznanych przez pokrzywdzonych obrażeń ciała i mechanizmu ich powstania. Szczegółowo odpowiedziała na wszystkie zadane jej pytania w trakcie składania opinii ustnej. Odniosła się do wersji zdarzeń lansowanej przez obronę, zmierzającej do wykazania, że pokrzywdzeni doznali obrażeń ciała w wyniku zdarzenia drogowego.

Biegła przyznała, że za mało posiada danych odnośnie tego zdarzenia, by wypowiedzieć się w sposób jednoznacznie zdecydowany na temat obrażeń O. M.. W szczególności wskazała na brak takich elementów jak : umiejscowienie pokrzywdzonej w pojeździe, czy miała zapięte pasy. Wobec braku takich informacji nie można jednoznacznie stwierdzić, czy pokrzywdzona uczestniczyła w zdarzeniu drogowym. Aby wypowiadać się w sposób pewny trzeba posiadać więcej danych, znać uszkodzenia pojazdu, wskazać miejsce które osoba zajmowała w pojeździe plus obrażenia ciała osoby uczestniczącej muszą korelować ze sobą. Biegła w całej rozciągłości podtrzymała swoją opinię złożoną na piśmie, odniosła się do zapisu monitoringu i stwierdziła, że obrażenia twarzoczaszki mogły powstać i w jej ocenie powstały w okolicznościach takich jak na zapisie z monitoringu tzn. obrażenia powstały w wyniku zadawanych uderzeń pięścią i obutą nogą w głowę, pokrzywdzona według biegłej straciła przytomność.

Odnośnie obrażeń, których doznał K. S. (1) biegła podtrzymała swoją opinię. Biegła stanowczo stwierdziła, że pokrzywdzony doznał jednego obrażenia które jest typowe dla zadania uderzenia pięścią w twarz. Pokrzywdzony doznał złamania wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie prawej oraz złamania fragmentu korony zęba 47 – dolna prawa 7, było to jedno izolowane uszkodzenie bez żadnych innych, co w przypadku uczestniczenia w zdarzeniu drogowym jest mało prawdopodobne. Biegła wyjaśniła, że uczestniczenie w wypadku drogowym pociąga za sobą inne uszkodzenia, pokrzywdzony mógł doznać złamania żuchwy, ale musiałby temu towarzyszyć też zespół uszkodzeń, nigdy izolowane jak w tym przypadku. Biegła wskazała, że K. S. (3) doznał uszkodzeń ciała w warunkach i okolicznościach przedmiotowego zdarzenia – wskutek najprawdopodobniej jednego urazu mechanicznego godzącego w żuchwę , takie złamanie powstaje w następstwie urazów zadanych pięścią, nogą lub narzędziem tępym, tępokrawędzistym.

Opinię biegłej Sąd podzielił w całej rozciągłości, jako jasną, pełną i logiczną. Nie była podważana przez żadną ze stron postępowania. Biegła wykazała się szeroką wiedzą specjalistyczną, popartą wiedzą i doświadczeniem zawodowym, w sposób kompetentny objaśniła problematykę medyczną.

1.1.17

Opinia psychologiczna O. M.

Z uzyskanej opinii biegłego psychologa dotyczącej stanu zdrowia psychicznego pokrzywdzonej wynika, iż rozwój jej funkcji intelektualnych pozostaje na przeciętnym, prawidłowym poziomie. Nie stwierdzono tendencji do patologicznego kłamstwa, fantazjowania, konfabulacji, podwyższonej sugestywności, deficytów percepcyjnych. Ujawniono zachowania i tendencje psychologiczne świadczące o zespole stresu pourazowego.

Opinia spójna, jasna, niekwestionowana w trakcie procesu.

1.1.17

1.1.18

Dokumentacje medyczne pokrzywdzonych, prognozowane koszty leczenia pokrzywdzonej

Udokumentowane obrażenia ciała pokrzywdzonych O. M. i K. S. (1). Pełna, nie kwestionowana. Odnośnie kosztów leczenia, pokrzywdzona przedłożyła prognozowane koszty.

1.1.16

Pismo z (...) w W.

Treść niesprzeczna i nie kwestionowana przez strony

1.1.19

Wywiad środowiskowy oskarżonego

Opinie z zakładów karnych i zakładu pracy D. sp. z.o.o

Dokumenty nie kwestionowane w trakcie procesu, oskarżony w miejscu zamieszkania posiadał pozytywną opinię, również w zakładach karnych jego zachowanie nie budzi żadnych zastrzeżeń.

1.1.19

Dane o karalności

Dokument potwierdza, że oskarżony nie był wcześniej karany.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.9

wyjaśnienia oskarżonego N. C.

Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że jedynie pobił O. M. lecz nie usiłował jej zabić. W pierwotnych wyjaśnieniach podał, że uderzył pokrzywdzoną więcej niż jeden raz otwartą dłonią i wydaje się mu, że ją kopnął. W kolejnych dodał, że jak stał nad nią to oddychała, słyszał jej oddech. Na rozprawie w dniu 30 stycznia 2025 r. przyznał się do spowodowania średnich obrażeń ciał u pokrzywdzonej. Nie przyznał się również do spowodowania obrażeń ciała u K. S. (1), wyjaśnił, że go pchnął. Dodał, że K. podrywał O., co budziło w nim zazdrość o swoją dziewczynę. Odnośnie usiłowania zabójstwa wyjaśnił, że ,,wyłączyło mu się myślenie, niczego nie planował i pamięta zdarzenie w klatkach, nie umie sobie wszystkiego przypomnieć’’.

W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego wpisują się w przyjętą linię obrony mającą na celu zminimalizowanie jego odpowiedzialności karnej, są sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym. Wyjaśnienia są niekonsekwentne. Oskarżony wyjaśnił chociażby, że przed wejściem do taksówki zobaczył, że pokrzywdzona wstaje, co jest sprzeczne z nagraniem z monitoringu, na którym widać, że pokrzywdzona wstaje dopiero jak oskarżonego nie ma na posesji, po odjeździe taksówki. Podał także, że w mieszkaniu pokrzywdzonej doszło do kłótni, podczas której został przez nią uderzony w twarz, wcześniej podał że uderzyła go przed domem. Wersja o agresywnym zachowaniu pokrzywdzonej pojawiła na dalszym etapie postępowania i nie znajduje żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym. Twierdzenia oskarżonego są sprzeczne ze spójnymi i logicznymi zeznaniami pokrzywdzonej oraz zeznaniami świadków, że pokrzywdzona nie zachowywała się nigdy agresywnie w stosunku do oskarżonego. Sąd nie dał wiary oskarżonemu, że chciał wcześniej wezwać pomoc dla niej, bowiem gdyby rzeczywiście miał taki zamiar to mógł to zrobić na miejscu zdarzenia, w taksówce, po przyjściu do domu, gdy pierwszy raz widział swojego ojca, a nie telefon na numer alarmowy 112 wykonał dopiero jak pojawił się ojciec pokrzywdzonej, który go szukał. Podobnie nie polegają na prawdzie wyjaśnienia oskarżonego odnośnie spowodowania obrażeń u K. S. (1), bowiem stoją w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego, jak też zeznaniami O. D., Ł. O., F. K. oraz z opinią biegłego lekarza z zakresu medycyny sądowej i dokumentacji medycznej - dowody te są spójne, logiczne i korespondujące ze sobą.

1.1.1

Zeznania M. C.

Nie była bezpośrednim świadkiem czynów i nie była bezpośrednim świadkiem rozmowy oskarżonego z ojcem. Świadek zeznawała na temat związku oskarżonego z pokrzywdzoną, ich wzajemnych relacji i planów. Zeznania nie miały istotnego znaczenia dla poczynionych ustaleń.

1.1.13-1.1.14

Częściowe zeznania P. C.

Sąd nie dał wiary świadkowi w zakresie zeznań składanych przed Sądem. Świadek zaprzeczał aby syn wypowiedział słowa o ,, zabiciu człowieka’’ , powoływał się przy tym na swój stan nietrzeźwości w momencie rozmowy i wzięcie leków przed przesłuchaniem. Zeznaniom świadka przeczy nagranie z rejestratora rozmów, wskazuje, że świadek wypowiadał się wówczas logicznie, rzeczowo i spójnie.

1.2.1

Zeznania A. O.

Nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. A. O. została prawomocnie skazana za czyn z art. 178a §1 kk wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 7 marca 2022 r ( załącznik akta o sygn. II K 721/21). W dniu zdarzenia pracowała jako kelnerka i obsługiwała imprezę urodzinową. Nie potwierdziła, by wspólnie z nią w pojeździe znajdowali się pasażerowie. Jak wskazała zdarzenie mało pamięta, dobrowolnie poddała się karze, ,, bo nic nie przemawiało, że mogło być inaczej’’. W tym miejscu należy podkreślić, że samochód A. O. nie był uszkodzony, wewnątrz pojazdu nie było żadnych śladów krwi, nie było wybitych szyb, nie było uszkodzonych zagłówków, co wskazuje w ocenie Sądu biorąc pod uwagę zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, że nie uczestniczył on w żadnym zdarzeniu w którym ktoś odniósłby obrażenia ciała tak poważne jak O. M.- masywne stłuczenie powłok głowy i twarzy, ze złamaniem ściany przyśrodkowej oczodołu lewego, ściany górnej zatoki szczękowej lewej i kości nosowej prawej, zwichnięcia całkowitego pięciu zębów siecznych szczęki oraz zwichnięcia bocznego dwóch zębów ze złamaniem części zębodołowej żuchwy, podbiegnięć krwawych i otarć naskórka szyi oraz stłuczenia powłok kończyn górnych i dolnych.

Sąd nie dał wiary tej wersji zdarzeń jako irracjonalnej, nie mającej żadnego oparcia w materiale dowodowym.

1.1.16

opinia psychiatryczno- psychologiczna prywatna z dnia 18.08.2022 r.

Opinia prywatna nie podważyła opinii biegłych psychiatrów i psychologa opiniujących w sprawie, choć takie było jej założenie – celem opinii było przeanalizowanie czy biegli w sposób właściwy i pełny uwzględnili wszystkie okoliczności wypadku, a w szczególności stanu emocjonalnego w jakim znajdował się oskarżony przed czynem, a który wynikał z silnego związku uczuciowego z O. M..

Autorzy opinii prywatnej dokonali analizy opinii znajdującej się w aktach sprawy, nie badali materiału aktowego, jak również nie zbadali oskarżonego. Opinia stanowi jedynie nieudolną polemikę w zderzeniu z opinią psychiatryczno- psychologiczną. Ponadto sporządzający opinie prywatną nie zapoznali się z opinią uzupełniającą biegłych złożoną na rozprawie. Nie wskazali na weryfikowalne czynności badawcze, które należałoby przeprowadzić, a czego nie uczynili biegli opiniujący w sprawie, co miałoby zasadniczy wpływ na wnioski końcowe opinii. Opinia sprowadza się do hipotetycznych rozważań niezwiązanych z przedmiotowym postępowaniem. Ponadto podkreślenia wymaga, że sporządził ją jeden lekarz psychiatra co z punktu widzenia postępowania karnego dyskredytuje ją na gruncie przepisu art. 202 §1 kpk.

1.1.13

Zeznania K. E.

Nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, świadek nie była bezpośrednim świadkiem czynów i nie była również obecna przy rozmowie P. C. z synem. Co do ilości wypitego przez ojca oskarżonego alkoholu świadek nie była w stanie ocenić, w jakiej ilości spożywał on alkohol, a o tym, że pił on również po spotkaniu dowiedziała się od ojca oskarżonego.

wydruki zdjęć pokrzywdzonych, nagrania pokrzywdzonych

W większości zdjęcia i nagrania powstały po dacie czynów zarzucanych oskarżonemu. Nie były kwestionowane przez pokrzywdzonych. Obrazują jak pokrzywdzeni spędzają czas wolny, bawią się na imprezach, chodzą na siłownię. Pokrzywdzona uczestniczyła w studniowce w 2022 r. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie miały żadnego znaczenia, brak jest również podstaw do wywodzenia z tego rodzaju okoliczności negatywnych wniosków, zdarzenia te dotyczą okoliczności całkowicie irrelewantnych dla istotnych ustaleń w sprawie.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn z pkt I a/o

W ocenie Sądu oskarżony działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia O. M.. Przyjęcie zamiaru ewentualnego możliwe jest, gdy skutek w postaci śmierci człowieka uświadamiany jest przez sprawcę choćby jako skutek możliwy, który na jego wystąpienie godzi się. O zamiarze zabójstwa świadczyć powinna kompleksowa analiza okoliczności, do jakich SA we W. w wyr. 13.5.2022 r. (II AKa 128/22, Legalis) zaliczył: m. in. a) umiejscowienie i siła ciosów, które oskarżony zadał pokrzywdzonemu b) zachowanie się oskarżonego w czasie zajścia, a mianowicie nieprzerwanie ataku po pierwszym ciosie, przy czym każdy był kierowany w newralgiczne okolice i prowadził do śmierci pokrzywdzonego; c) tło zajścia i motywy oskarżonego, w szczególności, co skłoniło oskarżonego do działań agresywnych i chęci ukarania pokrzywdzonego.

W ocenie Sądu o zamiarze ewentualnym pozbawienia życia O. M. świadczy:

Liczba (kilkanaście) ciosów, umiejscowienie (głowa) – obszar newralgiczny, sposób działania – początkowo dusił, następnie kopał, siła ciosów (średnia i duża) ich zadania, działanie rozciągnięte w czasie, bo oskarżony powracał do kopania pokrzywdzonej, oskarżony kopał w głowę pokrzywdzoną nawet jak już leżała i się nie ruszała, następnie pozostawienie nieprzytomnej i z obrażeniami głowy pokrzywdzonej samej, w nocy, w miejscu niewidocznym dla osób postronnych, gdzie temperatura wynosiła kilka stopni celcjusza, relacja między oskarżonym a pokrzywdzoną, który w dniu zdarzenia był zazdrosny o partnerkę, wcześniej doszło między nimi do kłótni na tle relacji O. M. z K. S. (1). Po powrocie do domu oskarżony powiedział ojcu, że „chyba zabił człowieka, a przy dokładnych pytaniach kogo i gdzie, to powiedział tylko, że chyba zabił O.”. Przekazał ojcu gdzie miało to miejsce- przed jej domem.

W ocenie Sądu opisane okoliczności wskazują, że oskarżony przewidywał realną możliwość doprowadzenia do śmierci O. M. i godził się na taki skutek, wykazując całkowitą obojętność wobec uświadomionej sobie możliwości nastąpienia śmierci pokrzywdzonej. Oskarżony był całkowicie obojętny dla skutku swego działania, pozostawił pokrzywdzoną na trawniku, która leżała bez ruchu i pośpiesznie oddalił się z miejsca. Przytoczone okoliczności wskazują niewątpliwie, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia pokrzywdzonej.

Nie ma przy tym znaczenia, że spowodowane obrażenia ciała u pokrzywdzonej - jak wynika z opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej - nie doprowadziłyby do śmierci albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu u pokrzywdzonej. Należy wskazać, że oskarżony o tym, że obrażenia ciała nie doprowadzą do śmierci pokrzywdzonej wtedy jeszcze nie wiedział. Oskarżony przerwał zadawanie uderzeń pokrzywdzonej jak pokrzywdzona leżała już bez ruchu na ziemi, zakrwawiona i nieprzytomna, zatem odchodząc od niej i pozostawiając ją w takich okolicznościach (nieprzytomną, z obrażeniami głowy, w nocy, w miejscu niewidocznym dla osób postronnych, gdzie temperatura wynosiła kilka stopni celcjusza), oskarżony musiał przewidywać możliwość śmierci pokrzywdzonej i na to się godzić. O zamiarze oskarżonego niewątpliwie świadczą słowa skierowane do ojca po czynie, że „chyba zabił człowieka, a przy dokładnych pytaniach kogo i gdzie, to powiedział tylko, że chyba zabił O.’'. Sąd na podstawie zeznań ojca oskarżonego uznał, że sprawca nie uświadamiał sobie nieefektywności podjętego działania, wręcz przeciwnie - mówiąc ojcu, że „chyba zabił człowieka, a przy dokładnych pytaniach kogo i gdzie, to powiedział tylko, że chyba zabił O.” - oskarżony zamierzonego skutku w postaci śmierci pokrzywdzonej nie osiągnął z uwagi na stan pokrzywdzonej wskazujący, że jej śmierć już może nastąpić, co spowodowało, że oskarżony zaprzestał dalszego działania. Sąd uzupełnił opis czynu poprzez dodanie, że oskarżony usiłował dokonać zabójstwa pokrzywdzonej, lecz zamierzonego skutku w postaci śmierci pokrzywdzonej nie osiągnął z uwagi na stan pokrzywdzonej wskazujący, że jej śmierć już może nastąpić, co spowodowało, że oskarżony zaprzestał dalszego działania. W ocenie Sądu wina oskarżonego została udowodniona, swoim zachowaniem wypełnił normę art. 13 § 1 k.k. w zw, z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k..

Czyn z pkt II

Czyn zabroniony określony w art. 157 § 1 k.k. popełnia ten, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 § 1, czyli inny niż ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia, bądź innego ciężkiego kalectwa, ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała. Skutki opisane w tym przepisie muszą trwać - jak wynika z § 2 tegoż art. 157 k.k. - dłużej niż 7 dni i muszą być objęte winą umyślną sprawcy. Oskarżony uderzył pięścią pokrzywdzonego w prawą stronę jego twarzy, w następstwie czego wymieniony doznał złamania wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie prawej oraz złamania fragmentu korony jednego zęba, co stanowiło naruszenie czynności narządów ciała w postaci kości twarzoczaszki i narządu żucia na okres trwający dłużej niż siedem dni, to jego zachowanie wypełnia znamiona przestępstwa z art. 157 § 1 k.k.

Oskarżony musiał przewidywać, że uderzając pięścią pokrzywdzonego w prawą stronę jego twarzy spowoduje obrażenia jak w opisie czynu, i na to się godzić.

Wina w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzi żadnych wątpliwości i została udowodniona zgromadzonym materiałem dowodowym.

☐

1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.5.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.6.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

N. C.

I

I

Mając na względzie ustawowe zagrożenie karą czynu, którego dopuścił się N. C. uwzględniając wskazane w art. 53 §1 i 2 kk przesłanki kształtowania właściwej represji karnej, Sąd uznał za słuszne wymierzyć oskarżonemu karę pozbawienia wolności w wymiarze 8 lat. Sąd uwzględnił zmianę zagrożenia czynu z art. 148 §1 kk. W chwili popełnienia czynu obowiązywały przepisy względniejsze dla oskarżonego ( przepis art. 148 §1 kk został zmieniony przez art. 1 pkt 55 lit.a ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. (Dz.U.poz.2600 ze zm.)zmieniającej nin. ustawę z dniem 1.10.2023 r. Wobec powyższego w wyroku odzwierciedlone zostało uwzględnienie regulacji z art. 4 § 1 k.k.

Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył :

- wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżony dokonał zamachu na najwyższą wartość jaką jest życie i zdrowie ludzkie,

-sposób działania oskarżonego był nacechowany agresją i brutalnością, oskarżony działał w stanie nietrzeźwości,

- skutki następstwa czynu, rodzaj i charakter spowodowanych obrażeń (spowodowanie obrażeń twarzy u młodej dziewczyny wpływających na jej wygląd i samoocenę,

- dokonanie czynu z powodu błahego, zasługującego na potępienie powodu,

Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił przeproszenie pokrzywdzonej za dokonany czyn,

- uprzednią niekaralność i pozytywną opinię z miejsca zamieszkania, a także z zakładów karnych w których oskarżony przebywał,

- działanie w zamiarze ewentualnym, co niewątpliwie zmniejsza stopień winy oskarżonego,

- młody wiek oskarżonego,

II

II

Za czyn z pkt II Sąd wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył :

- znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, oskarżony godził swoim zachowaniem w zdrowie ludzkie,

-sposób działania oskarżonego był nacechowany agresją i brutalnością, oskarżony działał w stanie nietrzeźwości,

- skutki następstwa czynu, rodzaj i charakter spowodowanych obrażeń,

- dokonanie czynu z powodu błahego, zasługującego na potępienie powodu,

Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił:

- przeproszenie pokrzywdzonego,

- uprzednią niekaralność i pozytywną opinię z miejsca zamieszkania, a także z zakładów karnych w których oskarżony przebywał,

- działanie w zamiarze ewentualnym, co niewątpliwie zmniejsza stopień winy oskarżonego

- młody wiek oskarżonego

III

I i II

Na podstawie art. 85 § 1 k.k. art. 86 § 1 k.k. połączono orzeczone wobec N. C. kary pozbawienia wolności i orzeczono karę łączną 8 (osiem) lat i 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności. Wymierzono 2 kary pozbawienia wolności za 2 przestępstwa, wobec tego należało orzec karę łączną. Przy wymiarze kary łącznej wzięto pod uwagę, że popełnione przestępstwa miały podobny przedmiot ochrony i były popełnione w bliskim związku czasowym. W ocenie Sądu orzeczona kara spełni stawiane jej cele w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze. Nie przekracza także stopnia winy oskarżonego. Podnieść należy, że w chwili czynu oskarżony był sprawcą młodocianym, dlatego też Sąd orzekł wymierzone kary w dolnych granicach zagrożenia, nie znajdując żadnych podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary, albowiem z rodzaju, sposobu i okoliczności popełnienia przestępstw wynika, że konieczne jest zastosowanie kary pozwalającej na przeprowadzenie procesu wdrażania do przestrzegania porządku prawnego (por. wyr. SA w Lublinie z 20.12.2001 r., II AKa 290/01, OSAwL).

V

I i II

Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego N. C. obowiązek:

W związku ze skazaniem za czyn z pkt I wyroku:

a)  zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę pokrzywdzonej O. M. kwoty 100 000 zł (sto tysięcy złotych);

b)  naprawienia szkody w części poprzez zapłatę pokrzywdzonej O. M. kwoty 40000 zł (czterdzieści tysięcy złotych);

1.  związku ze skazaniem za czyn z pkt II wyroku:

a)  zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę pokrzywdzonemu K. S. (1) kwoty 10 000 zł (dziesięć tysięcy złotych);

b)  naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę pokrzywdzonemu K. S. (1) kwoty 1047,54 zł (jeden tysiąc, czterdzieści siedem złotych, 54/100).

Orzeczono obowiązek naprawienia szkody w części dla O. M. według udokumentowanej faktury k. 1078 tom VI koszty poniesione 44 000 zł. Na rozprawie pokrzywdzona złożyła plan leczenia na kwotę 123 150 zł ( k. 2369-2374). Zatem na dzień wydania wyroku nie było możliwe określenia całości kosztów leczenia, tym bardziej, że są to koszty wstępnego planu leczenia i mogą ulec zmianie w jego trakcie.

Orzeczono obowiązek naprawienia szkody w całości dla K. S. (1) bowiem w związku ze zdarzeniem poniósł koszty leczenia, które udokumentował.

Przy oznaczaniu zakresu wyrządzonej krzywdy Sąd uwzględnił rodzaj naruszonego dobra, zakres (natężenia i czasu trwania) naruszenia, trwałość skutków naruszenia i stopień ich uciążliwości, a także stopień winy sprawcy i jego zachowanie po dokonaniu naruszenia. Ustalenie krzywdy ma więc podstawowe znaczenie dla określenia odpowiedniej sumy, która miałaby stanowić jej pieniężną rekompensatę.

Sąd stwierdził, że orzeczone kwoty zadośćuczynienia stanowią adekwatną rekompensatę za wyrządzoną pokrzywdzonym krzywdę. Są współmierne do skali negatywnych przeżyć, do rozmiarów doznanych krzywd i uwzględniają charakter popełnionych czynów i ich skutki.

Orzeczenie nie zamyka drogi pokrzywdzonym do dochodzenia niezaspokojonej części roszczenia na drodze cywilnej.

VI

I i II

Na podstawie art. 41 a § 1 i 4 k.k. orzeczono wobec oskarżonego N. C.:

a) w związku ze skazaniem za czyn z pkt I wyroku zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną O. M. na okres lat 10 (dziesięć) oraz zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej O. M. na odległość mniejszą niż 50 metrów na okres 10 (dziesięć) lat;

b) w związku ze skazaniem za czyn z pkt II wyroku zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym K. S. (1) na okres lat 5 (pięć) oraz zakaz zbliżania się do pokrzywdzonego K. S. (1) na odległość mniejszą niż 50 metrów na okres 5 (pięć) lat.

Przy orzekaniu środka karnego Sąd wziął pod uwagę charakter popełnionych czynów i ich skutki. W ocenie Sądu zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonych.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

N. C.

IV

I i II

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie związany z zatrzymaniem i tymczasowym aresztowaniem od dnia 14 listopada 2021 r. godz. 03:40. Oskarżony był w sprawie zatrzymany i tymczasowo aresztowany, zatem okres ten należało mu zaliczyć na poczet orzeczonej kary łącznej.

VII

I i II

Na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. nakazano zwrócić N. C. dowody rzeczowe zapisane pod numerem 22/22 księgi przechowywanych przedmiotów o nr od DR Z 1293/21 do DRZ 1295/21 wymienione na k. 1015 jako zbędne dla postepowania.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VIII

Sąd zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

1.1Podpis