Uzasadnienie z 30 lipca 2025, sygn. II K 167/23

Formularz UK 1

Sygnatura akt

IIK 167/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

R. N. (1)

pkt I a/o z art. 586 k.s.h.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

(...) Sp. z o.o. w B. została założona umową z dnia (...) (akt notarialny Repertorium A Nr (...)). Kapitał zakładowy Spółki wynosił 20.000,00 zł. Udziały w kapitale zakładowym zostały pokryte gotówką. Jej przedmiotem działalności były szeroko rozumiane roboty budowlane. Udziały w spółce objęli B. H. (1) (8 udziałów o łącznej wartości 800 zł) oraz jego żona T. H.. Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu (...) roku. W związku z tym, że B. H. (1) jako wspólnik dysponował pakietem reprezentującym mniej niż 10% kapitału zakładowego, jego dane nie zostały ujawnione w KRS. T. i B. H. (1) zostali wspólnikami Spółki na prośbę syna i nie zajmowali się jej sprawami. Jej pierwszym prezesem zarządu został P. H. i funkcje tę pełnił do dnia 13 czerwca 2017 roku.

Umowa spółki została podpisana w obliczu niewypłacalności B. H. (1), który już od 14.02.2011r. działał na rynku budowlanym i swoim nazwiskiem firmował jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą B. B. S. (1) (...), (...)-(...) B. (wydruk z (...), k. 1564), choć faktycznie sprawami firmy, podobnie jak w przypadku Spółki (...), zajmował się jego syn P. H.. Zła sytuacja finansowa firmy (...)- poprzez decyzje P. H., zaważyła na samym starcie na sytuacji majątkowej Spółki (...). Powiązania gospodarcze pomiędzy tymi podmiotami gospodarczymi miały zapewnić spłatę zobowiązań zaciągniętych przez B. H. (1), jednocześnie ograniczając jego odpowiedzialność majątkową do minimum.

Spółka (...) choć nie posiadała odpowiednich funduszy (w dyspozycji spółki był jedynie kapitał zakładowy w kwocie 20.000,00 zł) na samym początku działalności dokonała zakupu środków trwałych, w tym od firmy (...) (...), (...)-(...) B..

I tak:

a) w dniu 28 grudnia 2016 roku fakturą nr (...) zakupiony został od firmy (...) (...), (...)-(...) B. samochód V. (...) za kwotę 7.800,00 zł brutto z terminem zapłaty do dnia 27 stycznia 2017 roku. Zapłaty za zakup przedmiotowego samochodu dokonano w dniu 13 stycznia 2017 roku.

b) w dniu 17 stycznia 2017 roku fakturą nr (...) zakupiony został od Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...) w B. wózek widłowy za kwotę 20.000,00 zł brutto. Zapłata za przedmiotowy wózek widłowy nastąpiła w dniu 17 stycznia 2017 roku poprzez potrącenie zobowiązań Spółdzielni wobec firmy (...) sp. z o.o. w B. za roboty budowlane związane z remontem klatek schodowych (...) (...) klatka I i II (umowa o roboty budowalne nr (...) (...) z dnia 19.12.2016r., k. 1463-1464). Zakupiony od Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...) w B. wózek widłowy został sprzedany w dniu 28 lutego 2017 roku fakturą VAT (...) dla firmy (...) za kwotę 11.000,00 zł brutto. Cena sprzedaży przedmiotowego wózka widłowego była niższa o 9.000,00 zł brutto od ceny jego zakupu.

c) w dniu 1 marca 2017 roku fakturą nr (...) zakupiony został od B. B. H. (1) wał za kwotę 7.500,00 zł, zbiornik paliw za kwotę 3.500,00 zł brutto, rusztowanie za kwotę 54.000,00 zł oraz maszyna do dociepleń stropodachów za kwotę 16.000,00 zł. Przedmiotowa faktura dotyczyła również zaliczki na zakup byłej zlewni mleka w S. w kwocie 14.000,00 zł brutto, która później została skorygowana fakturą korygującą nr (...) z dnia 3 kwietnia 2017 roku. Faktura nr (...) w pełnej wysokości (95.000,00 zł brutto) została opłacona w dniu 27 marca 2017 roku.

W dniu 3 kwietnia 2017 roku B. nabyła od B. H. (1) (rep. A nr(...)) zabudowaną nieruchomość oznaczoną nr działki (...) o powierzchni 0,1900 ha położoną w obrębie (...) S., gmina B. za cenę 14.000,00 zł. Kwota ta w formie zaliczki została opłacona w dniu 27 marca 2017 roku. W dniu 19 kwietnia 2017 roku strony umowy aktem notarialnym (rep A (...)) dokonały zmiany ceny sprzedaży nieruchomości ustalając jej ostateczną wartość na kwotę 143.523,80 zł. W akcie notarialnym ustalono, że cena sprzedaży nieruchomości po odjęciu zaliczki zostanie zapłacona przez Spółkę w 64 ratach począwszy od dnia 24 kwietnia 2017 roku do dnia 28 lipca 2022 roku na rachunek (...) Fundacji (...) w N.. Przedmiotowa spłata dotyczyła zobowiązań B. H. (1) wynikających z umowy pożyczki nr (...)/ (...) z dnia 24 lipca 2015 roku zawartej pomiędzy (...) Fundacją (...) z siedzibą w N., a B. H. (1) prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą (...) B. H. (1), (...)-(...) B., ul. (...) (k. 1831-1837). W rejestrze podatkowym zakupu - rejestrze środków trwałych nabycie tej nieruchomości zaewidencjonowano fakturą nr (...) z dnia 3 kwietnia 2017 roku za kwotę 129.523,80 zł brutto (105.303,90 zł netto).

Zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości przedmiotowe zakupy wymagały odpowiednich źródeł finansowania (środków własnych lub zewnętrznych w postaci kredytu bankowego, pożyczki lub leasingu). Brak odpowiednich środków zewnętrznych powodował sfinansowanie przedmiotowych zakupów środkami uzyskiwanymi ze sprzedaży usług lub towarów. Przedmiotowy stan rzeczy stwarzał lukę finansową w działalności spółki (niemożność opłacenia w terminie zakupu materiałów).

Uchwałą nr (...) z dnia 20 marca 2017r. Zwyczajne Zgromadzenie Wspólników wyraziło zgodę na sprzedaż udziałów (...) Sp. z o.o. przez wspólnika B. H. (1) na rzecz P. H.. Choć do zawarcia takowej umowy nie doszło, od tego czasu P. H. występował w roli wspólnika Spółki podejmując uchwały, podpisując się w takim charakterze pod dokumentami (lista obecności Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 1.08.2018r., k. 1550, uchwały, k. 1570-1582, 1607-1610)

W dniu 28 kwietnia 2017r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w L. (...)na wniosek wierzyciela (...) S.A. w K. na podstawie nakazu zapłaty z weksla w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 7.03.2017r. sygn. akt II Nc 109/17 w postępowaniu egzekucyjnym o należność główną w kwocie 221.945,93 zł zajął udziały dłużnika T. H..

W tym samym czasie P. H. podjął decyzję, by przekazać funkcje prezesa zarządu spółki osobie spoza rodziny. W tym celu podjął rozmowy z ojcem oskarżonego, Z. N., którego znał prywatnie. Oskarżony R. N. (1) za namową ojca i po uzyskaniu zapewnień od P. H., że będzie zajmował się tylko dokumentami spółki, wyraził zgodę na objęcie tej funkcji. Zgodnie z ustaleniami, P. H. miał nadal zajmować się całym procesem budowlanym, od znalezienia inwestora, po zapewnienie warunków do realizacji kontraktu. Ustalony między mężczyznami podział obowiązków wynikał z tego, że P. H. posiadał wieloletnie doświadczenie w branży budowlanej, bardzo dobrze znał ten rynek, w tym inwestorów, podwykonawców, dostawców materiałów, natomiast R. N. (1) nigdy nie pracował w tym sektorze. P. H. nigdy nie poinformował oskarżonego o rzeczywistej sytuacji majątkowej Spółki i jego planach wykorzystania jej do ratowania sytuacji finansowej B. B. H. (1). Wręcz przeciwnie, zapewniał oskarżonego o szerokich planach rozwojowych Spółki, kolejnych kontraktach, które pozwolą na spłatę opóźnionych zobowiązań. R. N. (1) działał w zaufaniu do P. H., którego uważał za przyjaciela ojca, jednocześnie brak doświadczenia i wiedzy nie pozwalał mu na szybką weryfikację słów wymienionego. Ustalony między mężczyznami podział obowiązków sprawił, że R. N. nie podejmował żadnych merytorycznych decyzji w zakresie kierunku działalności Spółki, a jedynie wykonywał polecenia P. H. wierząc, że ten wie co robi i, że działa w najlepszym interesie Spółki.

Z dniem 13 czerwca 2017 roku funkcję Prezesa Zarządu uchwałą Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników nr (...) (podjętą przez T. H. i P. H.) powierzono R. N. (1). Wcześniej, w takim samym składzie została podjęta uchwała o odwołaniu P. H. z Zarządu Spółki i pełnienia funkcji Prezesa (uchwała nr (...) z dnia (...)). Postanowieniem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 12.07.2017r. zmiana na stanowisku Prezesa Zarządu została wpisana do KRS.

P. H. choć zrezygnował z funkcji Prezesa, nadal zajmował się nadzorowaniem prac budowlanych, kontaktami z inwestorem i podwykonawcami, zamawianiem towarów, uczestniczył w odbiorach budów. Jednocześnie dalej reprezentował firmę swojego ojca B. B. S. (1) (...), (...)-(...) B., która była podwykonawcą Spółki (...).

Firma (...) sp. z o.o. w działalności gospodarczej bazowała przede wszystkim na podwykonawcach, którym dostarczała materiały do realizacji zadań.

Na płynność finansową spółki miało również wpływ potrącenie przez (...) Technika Budowlana sp. z o.o. z siedzibą w P. swojej wierzytelności względem B. B. H. (1) z przelewu Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...) w B. z dnia 18 maja 2017 roku w kwocie 184.514,50 zł na rzecz firmy (...) sp. z o.o. w B.. Z przedmiotowej spłaty kwota 59.501,49 zł została zaliczona przez firmę (...) na poczet zobowiązań firmy (...).

W dniu 26 września 2017 roku firma (...) (...) wystawiła dwie faktury nr (...) na kwotę 210.000,00 zł oraz nr (...) na kwotę 17.108,24 zł. B. H. (1) wydał dyspozycję dotyczącą płatności przedmiotowych faktur, by nastąpiło to zgodnie z załączonym harmonogramem. Harmonogram ten został "ustawiony" pod spłatę kredytu pobranego przez B. B. H. (1) z Banku Spółdzielczego w N. umową nr (...) z dnia 23 czerwca 2014 roku. W tytule faktur zapisano, że są to prace termomodernizacyjne bez określenia obiektów, na których były one realizowane. Na poczet spłat przedmiotowych zobowiązań spółka (...) dokonała następujących przelewów:

a) w dniu 30 października 2017 roku na kwotę 10.323,10 zł tytułem - spłata B. B. H. (1),

b) w dniu 30 października 2017 roku na kwotę 152,91 zł tytułem - dopłata,

c) w dniu 30 listopada 2017 roku na kwotę 10.323,10 zł tytułem - spłata B. B. H. (1),

d) w dniu 30 listopada 2017 roku na kwotę 170,25 zł tytułem - dopłata.

Analiza terminów płatności wybranych kontrahentów wskazuje, że już w miesiącu styczniu 2017 roku wystąpiły opóźnienia w regulowaniu bieżących zobowiązań. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że firma (...) sp. z o.o. w B. nie posiadała nigdy płynności finansowej. Spowodowane to było bardzo niskim kapitałem zakładowym (20.000,00 zł), dokonanymi zakupami środków trwałych oraz najprawdopodobniej nierentownością realizowanych zadań remontowo-budowlanych przy udziale podwykonawców.

Firma (...) w momencie zawarcia umowy ze Spółdzielnią Mieszkaniową „(...)" w B. nie dysponowała odpowiednim zapleczem kadrowym (oprócz Prezesa Zarządu nikt nie był zatrudniony w tej spółce), finansowym (brak jakichkolwiek środków własnych) jak również długofalowymi umowami o współpracy z firmami zewnętrznymi. Fakty te nie gwarantowały prawidłowej realizacji tej umowy, a tym samym regulację zobowiązań spółki.

Analiza zobowiązań zaprezentowana w załącznikach nr 4, 5, 6 i 7 do opinii biegłego wskazuje, że pierwsze zobowiązanie wobec Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...) w B. spełniające definicje zawarte w art. 11 ust. 1 i 1a ustawy Prawo upadłościowe dotyczy faktury nr (...) (załącznik nr 5 do opinii), której termin płatności upłynął w dniu 30 czerwca 2017 roku, natomiast drugie wobec firmy (...), K. L. w B. i dotyczy faktury nr (...) (załącznik nr (...) do opinii), której termin płatności upłynął w dniu 14 września 2017 roku. To oznacza, że Spółka (...) stała się niewypłacalna w dniu 14 grudnia 2017 roku i powinna w terminie trzydziestu dni (art. 21 prawa upadłościowego) zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Terminem granicznym był w tym przypadku dzień 13 stycznia 2018 roku.

Jeśli chodzi o firmę (...) w B., rozmowy w sprawie zapłaty zaległych należności S. L. prowadził z P. H., którego znał wcześniej jako przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą B.. W związku z tym, że S. L. nie miał większych zastrzeżeń do dotychczasowej współpracy z P. H., traktował go jako gwaranta poprawnej współpracy także ze Spółką (...). Zaufanie to P. H. wykorzystał przedstawiając S. L. oskarżonego i informując, że od tej pory zakupy będą dokonywane na rzecz Spółki. P. H. spłacił zadłużenie wobec firmy (...) w B. w całości. Należność z faktury wystawionej przez Spółdzielnię Mieszkaniową B. (...) w B. nr (...) również została spłacona.

R. N. (1) wniosek o upadłość Spółki (...) złożył w dniu 9 października 2018r. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Olsztynie V Wydział Gospodarczy z dnia 6 grudnia 2018r. sygn. akt V GU 220/18 został ustanowiony tymczasowy nadzorca sądowy- A. K. (1). Sporządziła ona sprawozdanie dotyczące przewidywanych kosztów postępowania upadłościowego, stanu finansowego dłużnika oraz rodzaju i wartości jego majątku. Na dzień sporządzenia sprawozdania Spółka (...) była właścicielem nieruchomości zabudowanej (KW (...)) o wartości 143.523,80 zł obciążonej hipoteką w wysokości 255.000,00 zł na rzecz Fundacji (...) oraz posiadała majątek ruchomy w postaci serwera wraz z oprogramowaniem o początkowej wartości nabycia w wysokości 3.000 zł. Spółka nie posiadała środków pieniężnych w kasie i na rachunkach bankowych. Na dzień 8 marca 2019r. Spółka posiadała wymagalne zobowiązania wobec 19 wierzycieli, w tym 17 wierzycieli prywatnych i 2 publicznych. Łączna wysokość zobowiązań wynosiła 510.523,13 zł, w tym wobec (...) Oddział w O. Inspektorat w L. w wysokości 37.675,36 zł.

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2019r. wniosek o upadłość został oddalony na podstawie art. 13 ust. 1 prawa upadłościowego (majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarczał na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarczał jedynie na zaspokojenie tych kosztów).

Nikt, w tym R. N. (1) nie kwestionował, że P. H. jest wspólnikiem Spółki i, że jest uprawniony do podejmowania decyzji w spółce (głosując nad uchwałami) na zgromadzeniach wspólników, w czym utwierdzała decyzja Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 12.07.2017r. zatwierdzającą zmianę na stanowisku Prezesa Zarządu poprzez wpisanie jej do KRS- na podstawie uchwały podjętej m. in. przez P. H.. Po raz pierwszy jego status w Spółce został zakwestionowany przez Sąd Rejonowy w Olsztynie w postanowieniu z dnia 14.04.2021r., który badał zasadność złożenia przez R. N. oświadczenia o rezygnacji z funkcji Prezesa Spółki poprzez jego przesłanie T. H. i P. H.. Sąd uznał, że P. H. nie jest wspólnikiem, lecz byłym Prezesem Zarządu. Ówczestnym wspólnikiem był B. H. (1), który nie został ujawniony w rejestrze.

odpis pełny z KRS

204-207

pismo SR w Olsztynie

174

zeznania P. H.

28-29, 135-136, 176-177, 469-470, 1556v-1560v

zeznania T. H.

49-50, 209-210, 1532-1533v

zeznania A. K. (1)

241-242, 1463v-1464

sprawozdanie tymczasowego nadzorcy sądowego

244-245, 247-250

postanowienie SR w Olsztynie o ustanowieniu tymczasowego nadzorcy sądowego

246

deklaracje dla podatku VAT

285-339

sprawozdania finansowe za lata 2016-2017

342-370

opinia biegłego sądowego W. L.

752-774, 1546-1547, 1912-1920

umowa o roboty budowlane z dnia 19.12.2016r.

1463-1464, 1505-1506

załącznik nr 4 akta KRS B. So. z o.o.

zeznania B. H. (1)

1224-1225, 1326-1327, 1532

zeznania S. L.

1513v-1514

wyjaśnienia oskarżonego

1427-1436

lista obecności Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 1.08.2018r.

1550

uchwały zgromadzenia wspólników (...) Sp. z o.o. w B.

1569-1582, 1607-1610

zestawienie spraw egzekucyjnych prowadzonych przeciwko P. H., T. H., B. H. (2)

1656-1753, 1758

zeznania Z. N.

1778-1779

historia operacji na rachunku

17871799, 1801

umowa pożyczki nr (...)/ (...)

1831-1837

nakaz zapłaty SO w Katowicach sygn. akt I Nc 109/17

1909

1.1.2.

R. N. (1)

pkt II a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Firma (...) nawiązała współpracę ze Spółką (...) poprzez jej przedstawiciela I. B., który rozmawiał w tej sprawie wyłącznie z P. H.. Była to znajomość wieloletnia (ok. 15 lat). R. N. (1) został mu przedstawiony dopiero później jako Prezes Spółki z informacją, że zmiana na tym stanowisku nastąpiła z tego powodu, że P. H. zajmując się sprawami technicznymi na budowie nie miał czasu na prowadzenie dokumentacji Spółki.

W dniu 20 lutego 2017r. aktualny Prezes Zarządu (...) Sp. z o.o. w B. P. H. podpisał z (...) Sp. z o.o. w P. umowę handlową na czas nieokreślony, na mocy której spółka (...) stała się dystrybutorem towarów handlowych firmy (...) poprzez ich promocję i sprzedaż. Firma (...) przyznała firmie (...) sp. z o.o. 35% rabat, ustaliła 75 dniowy termin płatności od dnia wystawienia faktury oraz przyznała Spółce limit zadłużenia w wysokości 200.000,00 zł.

W dniu 4 września 2017r. pomiędzy stronami umowy został podpisany aneks, w tym z ramienia spółki (...), przez nowego Prezesa Zarządu R. N. (1), na mocy którego zwiększono limit zadłużenia na 400.000,00 zł.

Przedmiotem sprzedaży były artykuły chemii budowlanej, do czego dochodziły koszty transportu i opłaty za palety.

Podpisanie umowy handlowej z firmą (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. nie wiązało się z koniecznością wyasygnowania przez spółkę (...) dodatkowych środków na jej obsługę. Przyznany kredyt kupiecki na docelowym poziomie 400 000.00 zł oraz wydłużony termin zapłaty - 75 dni, przy właściwej realizacji umowy, co do zasady nie powinien powodować problemów z terminową regulacją zobowiązań wobec spółki. Generalnie umowa ta sprowadzała się do pośrednictwa firmy (...) sp. z o.o. w B. w dystrybucji materiałów budowlanych oferowanych do sprzedaży przez firmę (...) sp. z o.o. z siedzibą w P.. W zamian za współpracę przy sprzedaży materiałów budowlanych firma (...) sp. z o.o. w B. miała otrzymywać rabat w wysokości 35% ceny sprzedanych towarów. Wywiązanie się z warunków umowy było możliwe przy zachowaniu elementarnych zasad zakreślonych w umowie o współpracy. To brak środków własnych powodował nieprawidłowe angażowanie uzyskiwanych środków z tytułu sprzedaży materiałów budowlanych w finansowanie zakupów środków trwałych, co wiązało się z niemożliwością terminowej obsługi zobowiązań, w tym w szczególności z firmą (...) sp. z o.o. w siedzibą w P.. (...).

Niemniej firma (...) nie dochowała należytej staranności podpisując umowę ze Spółką (...). Spółka posiadała kapitał założycielski na poziomie 20 000 zł, która to informacja była ujawniona w KRS, a podpisano umowę z kredytem kupieckim najpierw na 200 000 zł z odroczonym terminem płatności, a później na 400 000 zł.

K. sprzedawała towar spółce (...) od 14 kwietnia 2017r. do 25 października 2017r. Począwszy od faktur wystawionych w dniu 31 lipca 2017r. spółka (...) zaprzestała regulować należności.

Pismem z dnia 19 grudnia 2017r. spółka (...) wezwała spółkę (...) do zapłaty kwoty 345.204,43 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie tytułem niezapłaconej ceny sprzedaży potwierdzonej fakturami VAT. Jednocześnie poinformowała, że został wypełniony weksel gwarancyjny in blanco na wskazaną kwotę i przedstawiła weksel do zapłaty.

Nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 30 stycznia 2018r. sygn. akt IX GNc 118/18 Sąd Okręgowy w Poznaniu nakazał pozwanej spółce (...) zapłatę spółce (...) kwoty 324.835,55 zł wraz z odsetkami ustawowymi do dnia 30.12.2017r. do dnia zapłaty.

W okresie od 27 grudnia 2017r. do 5 lutego 2018r. R. N. (1) zwrócił się do Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...) o przelanie należności z faktur na konto K. w łącznej kwocie 65.646,67 zł (k. 593- 595).

W dniu 19 marca 2018r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową B. (...) a K. i B. została zawarta umowa o następującej treści:

"Z dniem (...) roku B. przenosi na K. wszelkie istniejące na dzień (...) roku wierzytelności wynikające z umowy (...)/(...)/ (...) z dnia 28 czerwca 2017 roku o której mowa w § 1 przedmiotowego porozumienia względem SPÓŁDZIELNI w zakresie określonym poniżej:

SPÓŁDZIELNIA płacąc za faktury VAT wystawione przez B. dokona przelewu 45% wartości faktury brutto wystawionej przez B. na rachunek bankowy K. o numerze (...). Płatności te zaliczane będą przez K. na poczet wierzytelności należnych mu od B. objętych nakazem zapłaty Sądu Okręgowego w Poznaniu, Wydział IX Gospodarczy wydanego w sprawie o sygn. akt IX GNc 118/18 z dnia 30 stycznia 2018 roku.

2 K. oświadcza, iż wyraża zgodę na powyższe.

SPÓŁDZIELNIA wyraża zgodę na przeniesienie z dniem 20 marca 2018 roku istniejących wierzytelności w wysokości 481 098, 89 złotych wynikających z umowy (...)/(...)/ (...) z dnia 28 czerwca 2017 roku w zakresie określonym § 2 ust. 1 na rzecz K..

4. SPÓŁDZIELNIA z dniem 20 marca 2018 roku przejmuje dług w zakresie wierzytelności przyszłych jakie powstaną w wyniku nabycia przez B. towarów od K. w ten sposób, że SPÓŁDZIELNIA będzie dokonywała płatności za wszystkie faktury VAT za zakup towarów od K. wystawiane przez K. na rzecz B. począwszy od dnia 1 marca 2018 roku na rachunek bankowy K. o numerze (...) na co Spółdzielnia, B. I K. wyrażają zgodę, z tym zastrzeżeniem, że:

a) Ł. kwota nabywanych towarów nie może przekroczyć kwoty 68 498,21 złotych. Towary, ich ceny oraz ilość określone zostały w Załączniku nr 2 do niniejszego porozumienia.

b) Przejęcie zostanie dokonane z uwzględnieniem kwoty wierzytelności B. przysługującej jej jako wykonawcy od Spółdzielni z tytułu realizacji umowy nr (...) z dnia 28 czerwca 2017 roku w ten sposób, że pomniejszą tę wierzytelność o kwotę uiszczoną na rzecz K. tytułem zapłaty za towary"

Inicjatorem zawarcia umowy był ówczesny Prezes Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...) M. W., któremu zależało na terminowym wykonaniu prac, gdyż były one finansowane z dotacji unijnych. Prezes Spółdzielni wiedział, że Spółka (...) nie wywiązuje się z zapłaty za materiały a bez nich nie można było wykonać zadania.

W wykonaniu trójstronnej umowy Spółdzielnia przelała na rzecz K. kwotę 282.507,85 zł (k. 583-586, 592). Wszelkie wpłaty w pierwszej kolejności były zaliczane na bieżące faktury za dostarczony towar (wszystkie faktury na łączną kwotę 66.013,35 zł zostały opłacone, k. 673), a dopiero po ich uregulowaniu zaliczano środki na poczet zadłużenia. Do zapłaty pozostała kwota 53.661,35 zł (za 13 faktur wystawionych pomiędzy 28.09.2017r. do 25.10.2017r., k. 672).

Postępowanie egzekucyjne wszczęte na podstawie nakazu zapłaty z dnia 30 stycznia 2018r. sygn. akt IX GNc 118/18 o wyegzekwowanie m.in. kwoty należności głównej w wysokości 53.661,35 zł zostało umorzone w dniu 06.05.2020r. wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji.

Pozwem z dnia 20.11.2020r. przeciwko R. N. (1) spółka (...) wystąpiła o zapłatę m.in. kwoty 53.661,35 zł, w trybie art. 299 k.s.h. oraz uzyskała w stosunku do niego tytuł wykonawczy w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 12.12.2023r. sygn. akt V GC 227/20 i w oparciu o niego wszczęła egzekucję (k. 1756).

umowa handlowa

3-5

aneks do umowy handlowej

6-7

wezwanie do zapłaty i wykupu weksla

8-9

pozew o zapłatę z weksla

10-12

nakaz zapłaty

1

wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego

14-16

postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego

17-18

zeznania P. H.

28-29

zeznania T. G.

33-34, 273, 649-650, 1465v-1466v

zeznania T. H.

49-50, 209-210

pozew o zapłatę w sprawie SO w Olsztynie sygn. akt V GC 227/20

60-70

dyspozycje zapłaty

593-595

potwierdzenia transakcji

583-586, 674-685

umowa z dnia 19.03.2018r.

573-574

lista transakcji

1459-1461

lista niezapłaconych faktur

1457-1458

lista nierozliczonych płatności

672

lista faktur po podpisaniu umowy trójstronnej

673

dokumenty kompensaty

686-688

rozliczenie wpłat

689-691

opinia biegłego W. L.

752-774

kopia wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 12.12.2023r. sygn. akt V GC 227/20

1756

zawiadomienie o wszczęciu egzekucji

1480

zeznania M. W.

128-129, 1507v-1509

zeznania I. B.

1544-1545

ustna opinia biegłego W. L.

1547

1.1.3.

R. N. (1)

pkt III a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W okresie od kwietnia 2017r. do września 2018r. Spółdzielnia Mieszkaniowa B. (...) w B. prowadziła prace termomodernizacyjne w budynkach znajdujących przy ul. (...) i ul. (...) w B..

Prace zostały zlecone na podstawie umów:

a/ umowa nr (...) z dnia 12.04.2017r. zawarta z (...) S. M. ul. (...), (...)-(...) B.. Wykonawca został wyłoniony w wyniku przeprowadzonego przetargu nieograniczonego na podstawie Regulaminu zlecania przez Spółdzielnię Mieszkaniową B. (...)" w B. robót, dostaw i usług obcym wykonawcom (dostawcom) z dnia 12.03.1998r. Umowny termin realizacji 30.11.2017г. Wynagrodzenie za wykonanie przedmiotu umowy wyniosło 1.581.271,97 zł.

Przedmiot umowy obejmował docieplenia ścian budynków:

ul. (...)

ul. (...)

ul . (...)

ul. (...)

ul. (...)

Zakończenie robót w dniu 05.09.2018r, prowadzonych przez (...) S. M. potwierdzone protokołem końcowym odbioru robót z dnia 10.09.2018г.

b/ umowa nr (...) z dnia 28.06.2017r. zawarta z (...) Sp. z o.o., ul. (...), (...)-(...) B.. Wykonawca został wyłoniony w

wyniku przeprowadzonego przetargu nieograniczonego na podstawie Regulaminu

w B. robót, dostaw i usług obcym wykonawcom (dostawcom 2 dnia 12.03.1998r. Umowny termin realizacji 30.11.2017r. Wynagrodzenie za wykonanie przedmiotu umowy miało wynieść 2.028.319,17 zł. Przedmiot umowy obejmował:

1/ docieplenia ścian budynków:

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

2/ wykonanie docieplenia stropodachów budynków:

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

ul. (...)

3/ wymiana okien piwnicznych i remont cokołów w budynkach przy: ul. (...), ul. (...), ul. (...).

Zakończenie robót w dniu 20.09.2018r, prowadzonych przez (...) Sp. z o.o. potwierdzone protokołem końcowym odbioru robót z dnia 27.09.2018r.

Do umowy (...)/(...)/ (...) zawarto trzy aneksy:

Aneks nr (...) z dnia 11.06.2018r. przesuwający termin wykonania usługi do dnia 31.07.2018r.

Aneks nr (...) z dnia 25.07.2018r. przesuwający termin wykonania usługi do dnia 30.09.2018r.

Aneks z dnia 27.08.2018r., na mocy którego usunięto §11 w umowie, który dotyczył wadium w wysokości 50.000,00 zł brutto (k. 570)

Firma (...) Sp. z o.o. pełniła rolę głównego wykonawcy przy realizacji umowy (...)/(...)/ (...) z dnia 28.06.2017r. oraz podwykonawcy przy realizacji umowy nr (...) z dnia 12.04.2017r.

Kierownik administracji zatrudniony w Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...), który nadzorował przebieg remontu- W. S., wszystko ustalał z P. H., nawet po zmianie na stanowisku prezesa Spółki, gdyż traktował go jako przedstawiciela wyznaczonego przez Spółkę do jej reprezentacji w przedmiocie prowadzenia prac budowlanych w terenie. W trakcie trwania inwestycji, do Spółdzielni docierały sygnały o kłopotach finansowych Spółki, o braku środków na zakup materiałów potrzebnych do jej realizacji i kłopotach kadrowych. Okoliczność, że Spółka w razie niewypłacalności miała odpowiadać w sposób ograniczony, do wysokości swojego majątku, rodziła obawy przedstawicieli Spółdzielni, lecz ze względu na stopień zaawansowania inwestycji, naglące terminy jej zakończenia, podjęli decyzję, by inwestycję kontynuować za wszelką cenę. Z tego powodu Spółdzielnia robiąc odstępstwo od ustalonych reguł, rozliczała się ze Spółką (...) częściowo, zgodnie z zawansowaniem robót, płaciła za materiały firmie (...), stwarzając warunki do tego, by wykonawca zachował płynność finansową.

Należności zostały uregulowane z:

(...) S. M. ul. (...), (...)-(...) B. na kwotę 1.581.271,97 zł

(...) Sp. z o.o., ul. (...), (...)-(...) B. w następujący sposób:

1. na rzecz wykonawcy - spółki (...) wypłaciła kwotę na podstawie przedstawianych faktur: 1.593.854,77 zł na rachunki: (...) oraz (...) wskazywane w fakturach (k. 578-582),

2. na rzecz spółki (...) wypłaciła na podstawie dyspozycji spółki (...) kwotę 65.646,67 zł (k. 593- 595) oraz na podstawie zawartej umowy pomiędzy spółką (...), spółką (...) i Spółdzielnią Mieszkaniową „(...)" kwotę 282.507,85 zł (k. 583-586, 592). Łącznie spółce (...) wypłaciła z wierzytelności przysługujących spółce (...) kwotę 348.154,52 zł,

3. na rzecz (...)" Usługi (...) wypłaciła na podstawie dyspozycji spółki (...) kwotę 13.200 zł (k. 587, 292),

4. na rzecz (...) sp. z o.o. Spółdzielnia wypłaciła na podstawie dyspozycji spółki (...) kwotę 17 093,93 zł (k. 588, 294),

5. na rzecz firmy K2 (...) sp. z o.o. Spółdzielnia wypłaciła na podstawie dyspozycji spółki (...) kwotę łącznie 70 000 zł (k. 589, 597-598).

W dniu 28 kwietnia 2017r. B. P. zawarł z (...) Sp. z o.o. w B. umowy o prace budowlane w postaci termomodernizacji budynków mieszkalnych przy ul. (...) w B., których inwestorem była Spółdzielnia Mieszkaniowa B. (...) z B. (umowa nr (...), k. 607, umowa nr (...), k. 1811-1814). Z ramienia Spółki (...) umowy podpisał P. H., on też prowadził wszelkie rozmowy w zakresie współpracy, w tym w zakresie rozszerzenia prac na budynek przy ul. (...) oraz prac dodatkowych. Choć wszelkie ustalenia obejmujące prace wykraczające poza pisemne umowy z dnia 28 kwietnia 2017r. zostały uzgodnione z P. H., nigdy nie doszło do podpisania aneksów do umów bądź nowej umowy na termomodernizację budynku przy ul. (...), gdyż strony nie doszły do porozumienia (B. P. nie chciał zaakceptować przesłanego mu projektu umowy w części dotyczącej terminu wykonania prac oraz kary umownej za opóźnienie).

Firma (...) z siedzibą w M. była firmą wykonującą prace termomodernizacyjne. Jednakże do Spółdzielni jako inwestora nie wpłynęło oficjalne pisemne zgłoszenie określające status firmy w realizacji zadania przez spółkę (...). W czasie realizacji inwestycji nie przedstawiono umowy na podwykonawstwo. Wykonawca nie przekazał również żadnej dyspozycji wykonania przelewu pieniężnego z jego faktur na rzecz firmy (...) z siedzibą w M..

B. P. rozpoczął wykonywanie prac w dniu 4 maja 2017r. na budynkach przy ul. (...) w B.. Od samego początku płatności za prace odbywały się nieterminowo i w zaniżonych kwotach. Pokrzywdzony wiedział, że P. H. nie płaci także innych podwykonawcom oraz firmie (...), przez co występowały trudności z dostępnością materiałów. Pokrzywdzony w okresie od 12 czerwca 2017r. do 1 lutego 2018r. wystawił 13 faktur na łączną kwotę 366.899,63 zł, z czego 10 na kwotę 290.000,00 zł zostało opłaconych. Pokrzywdzony nie otrzymał wynagrodzenia w łącznej wysokości 76.899,63 zł, tj. za fakturę z dnia 31.08.2017r. nr (...) na kwotę 20.000,00 zł netto- za dodatkowe prace na budynku przy ul. (...) (k. faktura, k. 297), za fakturę z dnia 1.12.2017r. nr (...)za prace dodatkowe na budynku przy ul. (...) na kwotę 41.000,00 zł netto (k. 607), za fakturę z dnia 01.02.2018r. nr (...) za prace na budynku przy ul. (...) na kwotę 15.899,63 zł netto (k. 607).

Tylko faktura z dnia 31.08.2017r. nr (...) została odebrana i podpisana przez prezesa zarządu spółki B.- R. N. (1) (później okoliczność ta posłużyła sądowi gospodarczemu, przed którym zawisł spór o zapłatę kwoty wynikającej z faktury, do przyjęcia, że w ten sposób poświadczył wykonanie umowy i dodatkowych prac, zaakceptował roszczenie powoda wobec niego z tego tytułu, bo złożył oświadczenie wiedzy o istnieniu długu, co stanowi uznanie niewłaściwe).

Pokrzywdzony wystąpił przeciwko spółce (...) z pozwem o zapłatę kwoty wynikającej z faktury z dnia 31.08.2017r. nr (...). Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział V Gospodarczy nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 5 czerwca 2018r. sygn. akt V GNc 224/18 nakazał pozwanej Spółce (...) zapłatę na rzecz powoda kwoty 20.170,47 zł z odsetkami ustawowymi (k. 399). Strona pozwana podnosiła w procesie, że umowa nr (...) została zmieniona przez powoda bez konsultacji z P. H., o czym świadczy brak parafki wymienionego na 3 pierwszych stronach dokumentu.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 23 maja 2019r. w sprawie V GC 2655/18 nakaz zapłaty został utrzymany w całości. Wyrok uprawomocnił się w dniu 22 października 2020r. po tym, jak Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem w sprawie V Ga 452/19 oddalił apelację.

O zapłatę należności z faktur z dnia 1.12.2017r. i 01.02.2018r. pokrzywdzony nie występował.

zeznania B. P.

116-117, 605-606, 1461-1463

pismo Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...)

122-123, 569

zeznania M. W.

128-129

zeznania P. H.

135-136, 176-177

odpis wyroku

169

kopia akt sprawy SR w Olsztynie V GC 2655/18

389-428, 433-468, 473-515, 1811-1814

umowa nr (...) z dnia 28.06.2017r.

575-577

aneks z dnia 27.08.2018r.

570

potwierdzenia transakcji

578-590

dyspozycje zapłaty

592-598

rozliczenie umowy

599

umowa nr (...) z dnia 28.04.2017r.

607

zestawienie faktur wystawionych przez B. P. oraz faktury

607

zeznania S. M.

608-609, 1510-1511

zeznania M. S.

699-700, 1465

zeznania P. G.

705, 1464-1464v

zeznania M. P.

711, 1464v

zeznania W. S.

1542v-1544

zeznania S. P.

1777-1778

umowa nr (...) z dnia 28.04.2017r.

1811-1814

1.1.4.

R. N. (1)

pkt IV a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

(...) Sp. z o.o. w B. świadczyła na rzecz Spółki (...) usługi wywozu odpadów w okresie od 15 maja 2017r. do 13 czerwca 2018r. Pierwsza umowa między Spółkami została zawarta w dniu 27 lutego 2017r., kolejna podpisana już przez oskarżonego - w dniu 30 czerwca 2017r. - na wywóz odpadów z zadania polegającego na ociepleniu budynków wielorodzinnych należących do (...) B. (...) w B..

Od początku płatność faktur odbywała się ze znacznym opóźnieniem. B. przestała opłacać faktury począwszy od tej wystawionej z datą wymagalności na dzień 12 stycznia 2018r. Kwota nieopłaconych faktur wynosiła 44.678,44 zł, z czego kwotę 3.310,03 zł pokrzywdzona Spółka odzyskała z US tytułem zwrotu podatku VAT od niezapłaconych należności przez dłużnika. Aktualnie zadłużenie sięga kwoty 41.368,41 zł. Oskarżony jako Prezes Zarządu Spółki B. potwierdził zadłużenie.

(...) Sp. z o.o. uzyskała w stosunku do R. N. (1) tytuł wykonawczy w postaci wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 04.10.2023r. sygn. akt V GC 967/21 i w oparciu o niego wszczęła egzekucję.

zeznania J. K. (2)

1204, 1512v-1513

zestawienie nieopłaconych faktur

1207, 1208

potwierdzenie sald

1209

zestawienie wykonanych usług

1211-1212

umowa na wykonanie usług w zakresie wywozu odpadów

1214

zawiadomienie o wszczęciu egzekucji

1475

kopia wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 04.10.2023r. sygn. akt V GC 967/21

1478

1.1.5.

R. N. (1)

pkt V a/o z art. 286 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

J. K. (1) prowadził działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą najpierw w B., później w S.. Ze względu na powiązania rodzinne (pokrzywdzony jest siostrzeńcem T. H.), wiedział on kto jest udziałowcem w Spółce (...) i o zmianie prezesa. Podjął on współpracę ze Spółką (...) jako jej podwykonawca przy elewacji i obróbkach blacharskich bloków na terenie B.. Kilka z wystawionych faktur na kwotę 17 437,60 zł nie zostało opłaconych.

zeznania J. K. (1)

948-949, 1560v-1561

opinia biegłego

1889-1900

1.1.6.

R. N. (1)

pkt VI a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Spółka (...) miała podpisaną umowę na obsługę finansowo- księgową z Kancelarią Doradztwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O., przy czym umowa została podpisana zanim oskarżony został Prezesem Spółki, o czym świadczy protokół z czynności sprawdzających sporządzony przez US w B. z dnia 13.04.2017r. i adnotacja w nim zawarta, że rozliczenia księgowe i podatkowe Spółki prowadzi pokrzywdzona Spółka.

Pokrzywdzona Spółka wystawiała faktury za okres od stycznia 2017r. do czerwca 2018r., z których nie została uiszczona należność na łączną kwotę 12 760 zł (opinia biegłego, k. 1546)

zestawienie rozliczenia

771

zeznania B. C.

1439-1440v

protokół US w B.

1611-1614

1.1.7.

R. N. (1)

pkt VII a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 14 grudnia 2017r. Spółka (...) zawarła z (...) GmbH Sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w W. umowę leasingową nr (...), której przedmiotem był samochód marki S. (...), nr rej. (...). Umowę podpisał jako Prezes Zarządu R. N. (1). Raty były opłacane do czerwca 2018r. Umowa została wypowiedziana w dniu 16 sierpnia 2018r., przedmiot leasingu odebrany i sprzedany. Po sprzedaży, w wyniku rozliczenia umowy, wierzytelność wobec leasingodawcy wyniosła 24.235,75 zł. Wierzytelność została sprzedana w grudniu 2021r. firmie (...) F. (...) w W..

pismo V. (...)

924

umowa leasingu

970

wezwanie do zapłaty

971- 972, 973, 1076

zawiadomienie o przelewie wierzytelności

1056

poświadczenie uiszczenia opłaty wstępnej

1063

upomnienia z notami księgowymi za okres od dnia 19.03.2018r. do dnia 12.07.2018r.

1064-1075

wypowiedzeniu umowy leasingu

1077

zeznania G. M.

1190, 1523

1.1.8.

R. N. (1)

pkt VIII a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

(...) Sp. z o.o. z/s w G. sprzedawała Spółce (...) płyty styropianowe. Pokrzywdzona współpracę nawiązała poprzez jej przedstawiciela handlowego H. G., który ustalił cenę z P. H.. Pierwsza faktura z dnia 18 września 2017r. i kilka kolejnych zostało opłaconych. B. nie zapłaciła należności za faktury wystawione: w dniu 18 grudnia 2017r. (Nr (...)) z terminem płatności na 16 lutego 2018r. w kwocie 18.199,08 zł (k. 1296) oraz w dniu 29 grudnia 2017r. (Nr (...)) z terminem płatności na 12 lutego 2018r. w kwocie 18.199,08 zł (k. 1298). obie partie materiału zostały odebrane przez P. H.. Łączna kwota zadłużenia wynosi 36.398,16 zł.

zeznania G. F.

1516

zeznania M. K. (2)

1292-1293, 1515-1515v

faktury wraz z potwierdzeniem wydania z magazynu

1296-1299

zeznania P. H.

1560

zeznania H. G.

1776v-1777

1.1.9.

R. N. (1)

pkt IX a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 18 stycznia 2016r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową B. (...) w B. a B. H. (1) prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą B. reprezentowanym przez P. H. została zawarta umowa najmu lokalu użytkowego położonego w B. ul. (...) (k. 1261-1262). W związku ze zmianą organizacji firmy (...) na spółkę, P. H. wystąpił o zmianę umowy. Aneksem nr (...) z dnia 3 stycznia 2017r. umowę zmieniono ustalając, że stroną umowy staje się (...) Sp. z o.o. w B.. Aneksem nr (...) z dnia 1 sierpnia 2017r. ustalono, że (...) Sp. z o.o. reprezentuje Prezes Zarządu R. N. (1) oraz zmieniono oznaczenie adresu siedziby spółki.

W dniu 3 stycznia 2017r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową B. (...) w B. a (...) Sp. z o.o. reprezentowaną przez P. H. została zawarta umowa najmu lokalu użytkowego położonego w B. ul. (...) (k. 1266-1268).

Współpraca Spółdzielni ze spółką (...) w ramach prac termomodernizacyjnych była kłopotliwa, gdyż pojawiały się opóźnienia w terminach wykonania prac oraz konieczność częstego wypłacania zaliczek w okresie od 1 sierpnia 2017r. do 6 sierpnia 2018r. (k. 578-582). Władze Spółdzielni zdawały sobie sprawę, że Spółka posiada problemy finansowe.

Spółka (...) zalegała też z płatnością czynszu za lokale użytkowe. Ostatnia wpłata miała miejsce w dniu 7 września 2018r. i wynosiła 10.970,65 zł. Zaległość aktualnie wynosi 28.591,64 zł i dotyczy faktur wystawionych za okres od stycznia 2018r. do października 2018r.

Na mocy porozumień z dnia 20 września 2018r. doszło do rozwiązania obu umów najmu z dniem 30 września 2018r. (k. 1281-1282)

W dniu 30 stycznia 2019r. Spółdzielnia wystosowała przedsądowe wezwania do zapłaty a następnie uzyskała nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 14 stycznia 2022r. sygn. akt V GNc 1964/21 na kwotę główną 28.591,64 zł (k. 1255).

Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji (postanowienie Komornika Sądowego przy SR w Bartoszycach z dnia 09 maja 2023r., k. 1249)

zeznania M. W.

128-129, 1507v-1510

potwierdzenia transakcji

578-582

umowy najmu lokalu użytkowego z aneksami

1261-1262

wykaz nierozliczonych należności

1269-1274, 1275-1276

zeznania J. S.

1230, 1514v-1515

niezapłacone faktury

1234-1242

postanowienie o umorzeniu egzekucji

1249

nakaz zapłaty

1255

porozumienia

1281,1282

przedsądowe wezwania do zapłaty

1285, 1286

zeznania W. S.

1542v-1544

1.1.10.

R. N. (1)

pkt X a/o z art. 286 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Spółka cywilna (...) w B. sprzedawała Spółce (...) materiały budowlane w postaci systemów rynnowych. Transakcji było kilkanaście. Spółka (...) zamawiała towar telefonicznie i mailowo (nie ustalono kto reprezentował Spółkę), nie opłaciła dwóch faktur na łączną kwotę 3.395,35 zł (nr (...) (...) z dnia 19.06.2018r. z terminem zapłaty do dnia 26.06.2018r. na kwotę 2.100,00 zł oraz nr 18- (...) z dnia 19.06.2018r. z terminem płatności do dnia 26.06.2018r. na kwotę 1.295,35 zł). Pokrzywdzona uzyskała nakaz zapłaty wydany przez Sąd Rejonowy w Olsztynie w postępowaniu upominawczym z dnia 09 sierpnia 2018r. sygn. akt V GC 2080/18 na wyżej wskazaną kwotę, lecz postępowanie egzekucyjne zostało umorzone wobec bezskuteczności egzekucji.

zeznania K. K.

954-955, 1524-1524v

nakaz zapłaty

1313

faktury

1319, 1320

1.1.11.

R. N. (1)

pkt XI a/o z art. 286 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. K. (1) prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) nawiązał współpracę z P. H., o którym wiedział, że prowadzi firmę (...). Po ustnym uzgodnieniu warunków tej współpracy podjął się prac przy modernizacji bloków na ul. (...) jako podwykonawca firmy (...). Pokrzywdzony rozliczał się z wykonanych prac z P. H. wystawiając faktury. Ostatnia faktura z dnia 21 czerwca 2018r. nr (...) za remont klatki opiewająca na kwotę 10.000 zł nie została opłacona do kwoty 3.000 zł. Pokrzywdzony upominał się ustnie o zapłatę należności rozmawiając w tej sprawie z P. H., lecz bezskutecznie. M. K. (1) nie miał wiedzy jaką funkcję w strukturach firmy (...) pełnił R. N. (1), widział go kilka razy na terenie budowy.

zeznania M. K. (1)

935-936, 1437-1439

faktura z dnia 21.06.2018r. nr 1/06/2018

1217

1.1.12.

R. N. (1)

pkt XII a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Firma (...) D. B. S.A. z siedzibą w R. sprzedawała Spółce (...) materiały budowlane w kredycie kupieckim w Oddziale w E.. Okres współpracy trwał od sierpnia 2017r. do lipca 2018r. Towar odbierał P. H..

Problemy z płatnością faktur zaczęły się w marcu 2018r. W kwietniu 2018r. R. N. (1) jako Prezes Zarządu Spółki B. podpisał deklarację potwierdzenia wzajemnych zobowiązań, w której uznał należności spółki (...) D. B. S.A. w łącznej kwocie 11.379,88 zł wynikające z faktur wystawionych w okresie od 29 stycznia 2018r. do 19 marca 2018r. (k. 991) i zobowiązał się spłacić je w dwóch ratach, odpowiednio w dniu 04.05.2018r. i 11.05.2018r.

B. nie zapłaciła faktur z okresu od 25 maja 2018r. do 19 lipca 2018r. w łącznej wysokości 29.608,90 zł. Należności te były również przedmiotem deklaracji potwierdzenia wzajemnych zobowiązań (k 992). R. N. (1) zobowiązał się do ich spłaty w 4 ratach, do czego jednak nie doszło.

Pokrzywdzona Spółka uzyskała na kwotę 30.639,61 zł (należność główna i odsetki) nakaz zapłaty wydany przez Sąd Rejonowy w Gliwicach z dnia 21.05.2019r. sygn. akt VII GNc 322/19. Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone wobec bezskuteczności egzekucji,

zeznania E. S.

976-977, 1516

postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego

980

nakaz zapłaty z postępowaniu nakazowym

982

dokumenty z postępowania egzekucyjnego

983-988

wezwanie przedsądowe

989, 990

deklaracja potwierdzenia wzajemnych zobowiązań

991, 992

nieopłacone faktury

995-1000v

WZ z dnia 28.11.2018r.

1549

1.1.13.

R. N. (1)

pkt XIII a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Spółka (...) kupowała też materiały budowlane u K. Ł. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...). Pokrzywdzony wcześniej sprzedawał towar P. H., który wielokrotnie opóźniał się z zapłatą. Po tym, jak R. N. (1) objął funkcję prezesa, P. H. chcąc potwierdzić wiarygodność handlową Spółki (...) doprowadził do uregulowania wszystkich poprzednich zaległości firmy (...), przedstawił oskarżonego zapewniając, że ten będzie nadzorował terminowość płatności. Firma PHU (...) na telefoniczne zamówienie wydawała towar i wystawiała faktury wyznaczając termin do ich zapłaty. W ten sposób Spółka (...) pobrała towary na kwotę ok. 15-16 tys. zł.

Pokrzywdzony nie uzyskał zapłaty za faktury wystawione w okresie od 22 maja 2018r. do 20 lipca 2018r. na łączną kwotę 5.893,30 zł.

zeznania K. Ł.

1219, 1440v-

zestawienie nieopłaconych faktur

1223, 1425

1.1.14.

R. N. (1)

pkt XIV a/o z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 23.08.2017 r. B. zawarła z (...) Polska S.. z o.o z siedzibą w W. umowę o współpracy nr (...), której przedmiotem było świadczenie, za wynagrodzeniem, usług w zakresie wynajmu i serwisu toalet przenośnych, ogrodzeń przestawnych oraz kontenerów. Zgodnie z postanowieniami tej umowy pokrzywdzona spółka zobowiązała się m.in. do dostarczania sprzętu w miejsce wskazane przez pozwanego w zamówieniu. Szczegółowe warunki najmu miały być każdorazowo konkretyzowane przy poszczególnych zamówieniach.

B. złożyła telefonicznie zamówienie długoterminowe w dniu 12.03.2018 r. na wynajem jednej toalety przenośnej wraz z serwisem i dostarczenie jej na ul. (...) w B.. Zamówienie zostało zrealizowane, a toaleta przenośna została dostarczona w dniu 15.03.2018 r. na adres wskazany w zamówieniu (zlecenie dostawy kabiny nr (...)). B. wynajmowała przedmiotową toaletę do dnia 28.08.2018 r. (zlecenie zwrotu kabiny nr (...), k. 1031).

Za wykonane usługi pokrzywdzona spółka wystawiała faktury, z których dwie ostatnie na łączną kwotę 754,92 zł ( (...)-data płatności 20.08.2018 r. i (...) - data płatności 17.09.2018r.) nie zostały zapłacone.

Pokrzywdzona spółka uzyskała nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 25.06.2019r. sygn. akt XV GNc 4037/19 z klauzulą wykonalności z dnia 21.10.2019r. Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone wobec bezskuteczności egzekucji.

pismo (...) Sp. z o.o. w W.

931

postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego

932

nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym

933

umowa o współpracy

1026-1028

zamówienie długoterminowe

1029

zlecenie dostawy i zwrotu kabiny

1030, 1031

wezwanie do zapłaty

1032

faktura VAT nr (...)

1034

nakaz zapłaty

1036

tytuł wykonawczy

1045

zeznania A. C.

1048, 1511v-1512

1.1.15.

R. N. (1)

pkt XV a/o z art. 302 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 19 marca 2018r. pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową B. (...) a K. i B. została zawarta umowa o następującej treści:

"Z dniem 20 marca 2018 roku B. przenosi na K. wszelkie istniejące na dzień 20 marca 2018 roku wierzytelności wynikające z umowy (...)/(...)/ (...) z dnia 28 czerwca 2017 roku o której mowa w § 1 przedmiotowego porozumienia względem SPÓŁDZIELNI w zakresie określonym poniżej:

SPÓŁDZIELNIA płacąc za faktury VAT wystawione przez B. dokona przelewu 45% wartości faktury brutto wystawionej przez B. na rachunek bankowy K. o numerze (...). Płatności te zaliczane będą przez K. na poczet wierzytelności należnych mu od B. objętych nakazem zapłaty Sądu Okręgowego w Poznaniu, Wydział IX Gospodarczy wydanego w sprawie o sygn. akt IX GNc 118/18 z dnia 30 stycznia 2018 roku.

2 K. oświadcza, iż wyraża zgodę na powyższe.

SPÓŁDZIELNIA wyraża zgodę na przeniesienie z dniem 20 marca 2018 roku istniejących wierzytelności w wysokości 481 098, 89 złotych wynikających z umowy (...)/(...)/ (...) z dnia 28 czerwca 2017 roku w zakresie określonym § 2 ust. 1 na rzecz K..

4. SPÓŁDZIELNIA z dniem 20 marca 2018 roku przejmuje dług w zakresie wierzytelności przyszłych jakie powstaną w wyniku nabycia przez B. towarów od K. w ten sposób, że SPÓŁDZIELNIA będzie dokonywała płatności za wszystkie faktury VAT za zakup towarów od K. wystawiane przez K. na rzecz B. począwszy od dnia 1 marca 2018 roku na rachunek bankowy K. o numerze (...) na co Spółdzielnia, B. I K. wyrażają zgodę, z tym zastrzeżeniem, że:

a) Ł. kwota nabywanych towarów nie może przekroczyć kwoty 68 498,21 złotych. Towary, ich ceny oraz ilość określone zostały w Załączniku nr 2 do niniejszego porozumienia.

b) Przejęcie zostanie dokonane z uwzględnieniem kwoty wierzytelności B. przysługującej jej jako wykonawcy od Spółdzielni z tytułu realizacji umowy nr (...) z dnia 28 czerwca 2017 roku w ten sposób, że pomniejszą tę wierzytelność o kwotę uiszczoną na rzecz K. tytułem zapłaty za towary"

Umowa była efektem negocjacji prowadzonych przez T. G.- kierownika windykacji w spółce (...), R. N. (1) oraz Prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...). Jej celem było umożliwienie dalszej sprzedaży towaru spółce (...), zakończenie prac budowlanych, otrzymanie całościowej zapłaty i spłacenie długu wobec wierzycieli.

Na podstawie zawartej umowy Spółdzielnia Mieszkaniową B. (...) zapłaciła spółce (...) kwotę 282.507,85 zł. Wszelkie wpłaty w pierwszej kolejności były zaliczane na bieżące faktury za dostarczony towar, a dopiero po ich uregulowaniu zaliczano środki na poczet zadłużenia.

umowa z dnia 19.03.2018r.

573-574

zeznania T. G.

649-650

1.1.16.

R. N. (1)

pkt XVI a/o z art. 300 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Spółka (...) posiadała zadłużenie także wobec:

1. ZUS w kwocie 45.226,06 zł (stan na dzień 10 listopada 2021r. k. 1004), w tym:

- z tytułu składek na FUS za okres od 06/2018 do 09/2018- 25.970,27 zł,

- z tytułu składek na FUZ za okres od 06/2018 do 09/2018- 6.330,79 zł,

- z tytułu składek na (...) za okres od 06/2018 do 09/2018- 2.096,00 zł. Na mocy decyzji z dnia 10.11.2021r. o przeniesieniu odpowiedzialności za zobowiązania płatnika składek B. S. (2) z o.o. za zobowiązania Spółki odpowiada R. N. (1).

Zadłużenie zostało objęte układem ratalnym. W dniu 12.07.2022r. zawarto w R. N. (1) umowę o rozłożenie zadłużenia na raty. Oskarżony opłaca raty zgodnie z harmonogramem spłat. Ostatnia rata wyznaczona jest na 15.09.2025r. Na dzień 15.03.2024r. na koncie płatnika B. S. (2) z o.o. figurowała niedopłata na FUS w kwocie 14 805,97 zł, na FUZ w kwocie 1 321,90 zł.

2. (...) S.A. z siedzibą w W. (faktury za okres od 3 stycznia 2017r. do 30 kwietnia 2019r. na łączną kwotę 17.691,86 zł zostały opłacone do kwoty 9.615,53 zł, k. 792, zaległość na dzień 6.11.2018r. za faktury wystawione od 09.09.2018r. do 09.10.2018r. wyniosła- 1.217,80 zł, k. 847).

3. Urzędu Skarbowego w B. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2018r. w wysokości 12 887,00 zł według stanu na dzień 4.12.2024r., k. 1759)

W okresie od 20 kwietnia 2018r. do 28 sierpnia 2018r. następujące środki trwałe Spółki zostały sprzedane (k. 774):

1. 20.04.2018r. - zbiornik paliwa za kwotę 5.000,00 zł -A. K. (2) (nr faktury (...)),

2. 28.08.2018r. - V. (...) 29 WV za kwotę 5.000,00 zł- (...) Usługi (...) (nr faktury (...)),

3. 28.08.2018r. - V. (...) (...) za kwotę 2.000,00 zł- (...) Usługi (...) (nr faktury (...)),

4. 28.08.2018r. - przyczepka samochodowa (...) za kwotę 3.000,00 zł- (...) Usługi (...) (nr faktury (...)),

5. 28.08.2018r. - C. (...) (...) za kwotę 5.000,00 zł- (...) Usługi (...) (nr faktury (...)).

Wszystkie ww. faktury potwierdzające zakup środków trwałych wystawił i podpisał oskarżony.

R. M. był podwykonawcą Spółki (...) w ramach prac termomodernizacyjnych w budynkach należących do Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...) w B.. Współpracę zaproponował mu P. H.. Po zakończeniu przez R. M. prac na budynku przy ul. (...) w B. Spółka nie miała środków finansowych na opłacenie faktur. W wyniku porozumienia z P. H. i R. N. (1) zapłata nastąpiła poprzez sprzedaż ww. przedmiotów. P. H. przekonał oskarżonego do takiej formy rozliczenia tłumacząc, że z R. M. zna się wiele lat, że w przypadku braku zapłaty nie poradzi sobie w odróżnieniu od dużych firm.

Zbiornik paliwa został sprzedany dla A. K. (2) przez P. H.. Nabywca, który zapłacił cenę sprzedaży gotówką, był przekonany, że firma należy do P. H.. Choć widział, że fakturę podpisał R. N. (2), nie zastanawiał się bliżej na ta kwestią. Gotówka została przeznaczona na spłatę zobowiązań Spółki wobec B. H. (1) (zeznania P. H., k. 1558)

W dniu 17 sierpnia 2018r. R. N. (1) i jego żona M. ustanowili rozdzielność majątkową (rep. A Nr (...)). Decyzja ta zapadła w obliczu kryzysu małżeńskiego oskarżonego i groźby rozwodu.

W dniu 19 września 2018r. w Kancelarii Notarialnej Notariusz E. B. (Rep. A nr (...)) R. N. (1) zawarł ze swoją żoną małżeńską umowę majątkową o podziale majątku wspólnego, na mocy której zbył M. N. do jej majątku osobistego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w O. przy ul. (...) o wartości 250.000 zł (Kw (...) prowadzona przez Sąd Rejonowy w Olsztynie). Prawo to jest, z tytułu umowy kredytu, obciążone hipoteką umowną kaucyjną o wartości 320.000 zł na rzecz (...) Banku (...) S.A. W ramach podziału majątku wspólnego, M. N. przejęła do wyłącznej spłaty zadłużenie z tytułu udzielonego im przez bank kredytu. W terminie do dnia 30 września 2018r. strony umowy zobowiązały się podpisać z bankiem aneks do umowy kredytu, na podstawie którego R. N. (1) miał zostać zwolniony z długu. Podział majątku wspólnego miał być ostatecznym i końcowym rozliczeniem się między nimi i z tego tytułu zrzekli się jakichkolwiek roszczeń na przyszłość. Rozporządzenie majątkowe, jakiego dokonał R. N. (1) wymusiła na nim jego żona, uzależniając od niego swoją decyzję o odstąpieniu od żądania rozwodu.

pismo Naczelnika US w O.

264-265

wydruk treści księgi wieczystej

518-523

umowa o podział majątku wspólnego

624

pismo ZUS

925, 1444, 1773

zestawienie faktur i dokumentacja dotycząca postępowania windykacyjnego T-M.

792-902

decyzja ZUS nr (...)

1004-1007

umowa o rozłożenie na raty należności z tytułu składek z aneksem

1009-1011, 1167-1168

wyjaśnienia oskarżonego

1430, 1436

zeznania M. N.

1534-1534v

kopie faktur

1537-1542

zeznania R. M.

1545-1545v

wyjaśnienia R. N. (1)

1428

zeznania A. K. (2)

1545v-1546

pismo Naczelnika US w B.

1759

zeznania P. H.

1558

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

dowody z dokumentów

wszystkie dowody z dokumentów przywołane w części 1 uzasadnienia są wiarygodne. Pozostają spójne z wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami świadków, w tym pokrzywdzonych, jednocześnie stanowiąc ich uzupełnienie. Przede wszystkim pełnią one rolę porządkującą chronologię zdarzeń, ujawniają listę wierzycieli, wysokość zadłużenia Spółki oraz datę jego powstania.

wyjaśnienia oskarżonego

wyjaśnienia oskarżonego należy uznać za w pełni wiarygodne jako spójne z całym materiałem dowodowym. Okoliczności wyrażenia przez niego zgody na objęcie funkcji Prezesa Zarządu Spółki B., faktyczny podział obowiązków między nim a P. H., okoliczności zawarcia umów, chronologia czynności podejmowanych przez niego w celu spłaty zadłużenia Spółki, znajdują potwierdzenie w dokumentach i zeznaniach świadków.

zeznania świadków

zeznania świadków, w tym pokrzywdzonych, są w pełni wiarygodne jako spójne z całym materiałem dowodowym, w tym z dowodami z dokumentów. Jedynym wyjątkiem pozostają zeznania P. H. w zakresie, w jakim omówiono to w pkt 2.2 uzasadnienia.

dowód z opinii biegłego

dowód z opinii biegłego Sąd uznał za pełnowartościowy, gdyż biegły opierając się na niekwestionowanych dokumentach, wywiódł przekonywujące wnioski, które uzasadnił logicznym i zrozumiałym wywodem

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

zeznania A. P.

zeznania świadka, który prowadził obsługę (...) Spółki (...) nic do sprawy nie wniosły (k. 1512-1512v)

częściowo zeznania P. H.

Sąd nie dał wiary zeznaniom P. H. w takim zakresie, w jakim powoływał się na nieznajomość sytuacji finansowej Spółki (...), na niewiedzę o powodach zajęć komorniczych w toku prowadzonych wobec jego rodziców postępowań egzekucyjnych. Jak wynika z całokształtu materiału dowodowego, to P. H. był inicjatorem powstawania a następnie faktycznie zarządzającym podmiotami gospodarczymi funkcjonującymi w branży budowlanej. W ten sposób nawiązał wiele kontaktów z inwestorami, wykonawcami, hurtowniami i sprzedawcami materiałów, znał stawki i wiedział jak uczestniczyć w przetargach, negocjować kontrakty. W związku z tym, że kolejne jego przedsięwzięcia kończyły się długami, namówił najpierw ojca, by otworzył na swoje nazwisko firmę, a później zainicjował powstanie spółki, w której udziały objęli jego rodzice. Taki sposób postępowania uwalniał go od osobistej odpowiedzialności majątkowej, jednocześnie umożliwiając mu dalsze zarobkowanie. Przewidując problemy (...) Spółki (...) już w połowie roku 2017r. postanowił odsunąć od siebie jakąkolwiek odpowiedzialność za długi Spółki i doprowadził do zmiany na stanowisku Prezesa Zarządu, proponując tą funkcję oskarżonemu, osobie niedoświadczonej, wprowadzając go w błąd co do sytuacji finansowej Spółki, roztaczając wizje jej rozwoju, tłumacząc, że opóźnienia w płatnościach w branży budowalnej są czymś normalnym, do czego wszyscy jej uczestnicy są przyzwyczajeni. Zataił przed nim swój zamysł, by dochodami Spółki spłacić długi ojca. R. N. (1) był mu potrzebny tylko do jednego, by podpisując dokumenty, przejął odpowiedzialność za długi Spółki, przy czym dzielił się z nim zyskami tylko w formie wypłaty wynagrodzenia, natomiast cały czas pozostawał faktycznym zarządzającym sprawami Spółki.

zeznania Z. D.

zeznania świadka (k. 1859v-1860) nic do sprawy nie wniosły

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

pkt XVI a/o

R. N. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Strona przedmiotowa czynu zabronionego z art. 300§1 k.k. składa się z następujących nierozłącznych elementów:

1)czynności sprawczych w postaci usuwania, ukrywania, zbywania, darowania, niszczenia, obciążania i uszkadzania;

2)okoliczności towarzyszącej realizacji czynności sprawczych w postaci grożącej niewypłacalności lub upadłości sprawcy czynności karalnych;

3)skutku w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela przez sprawcę czynności karalnych.

Przestępstwo to należy do kategorii indywidualnych, jego sprawcą może być jedynie dłużnik. Art. 308 k.k. poszerza krąg możliwych sprawców przestępstwa o osoby, które na podstawie przepisu prawnego, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmują się sprawami majątkowymi dłużnika.

Jeśli chodzi o majątek Spółki w postaci zbiornika paliwa, trzech samochodów i przyczepki to oskarżony zbywając go z zamiarem spłaty roszczeń wybranych wierzycieli doprowadził do pokrzywdzenia pozostałych w ten sposób, że uszczuplił możliwość ich zaspokojenia, gdyż w wypadku przymusowej realizacji, ich roszczenia mogłyby znaleźć choć częściowe zaspokojenie w ww. majątku Spółki. Oskarżony działał przy tym w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z P. H., gdyż wprawdzie sprzedaż majątku zainicjował i zrealizował P. H., niemniej oskarżony zatwierdził jego czynności wystawiając i podpisując faktury VAT. W tym czasie wiedział już o problemach finansowych Spółki, że nie jest w stanie regulować swoich zobowiązań wobec wszystkich wierzycieli, zdawał sobie sprawę z tego, że Spółce grozi upadłość i w tych okolicznościach należy przyjąć, że godził się na uszczuplenie zaspokojenia pozostałych wierzycieli. Zresztą takie uzasadnienie sprzedaży środków trwałych R. M. przedstawił mu P. H. faworyzując wymienionego ze względu na długoletnią znajomość.

Art. 300§3 k.k. tworzy typ kwalifikowany w stosunku do § 1. Znamieniem kwalifikującym jest wyrządzenie szkody wielu wierzycielom. W literaturze przyjmuje się, że „wielu” to co najmniej 10 (Górniok [w:] Górniok i in., t. 2, s. 464–465; Majewski [w:] Buchała, Kardas, Majewski, Wróbel, Komentarz, s. 133 Zob. też Patora, Prawnokarna, s. 75).

Tak ustalony stan faktyczny uzasadnia przyjęcie zbiegu art. 300 § 3 k.k. w zw. z § 1 k.k. z art. 302 § 1 k.k. Niemniej w wypadku takiego zbiegu art. 300 § 3 k.k. w zw. z § 1 wyłącza stosowanie art. 302 § 1 k.k. (J. Majewski [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do art. 117-363. Tom II i III, red. A. Zoll, Kraków 1999, art. 300).

Jeśli chodzi o odpowiedzialność karną oskarżonego za zbycie majątku wchodzącego w skład wspólności majątkowej należy w pierwszym rzędzie odpowiedzieć na pytanie czy ponosi on względem wierzycieli odpowiedzialność osobistą i czy wierzyciel cywilnoprawny spółki może prowadzić egzekucję do majątku wspólnego małżonków.

Zgodnie z art. 299 k.s.h. jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania. Członkowie zarządu spółki mogą ponosić odpowiedzialność na podstawie art. 299 k.s.h. od chwili ich powołania do zarządu (zob. K. Osajda, Odpowiedzialność członków zarządu za zobowiązania spółki na tle najnowszego orzecznictwa Sądu Najwyższego, Glosa 2005, nr 4). Odpowiedzialność ta dotyczy członków zarządu powołanych zgodnie z wymogami kodeksu spółek handlowych i ewentualnie umowy spółki. Ze względu na deklaratoryjny charakter wpisu członka zarządu do rejestru, o ponoszeniu odpowiedzialności nie decyduje to, czy dana osoba figuruje czy figurowała jako członek zarządu w rejestrze przedsiębiorców (K. Kopaczyńska-Pieczniak, Spółka..., op. cit., rozdział 4.6.3.3, s. 6; zob. także K. Osajda, Odpowiedzialność..., op. cit., s. 109–117). Dla uzyskania statusu członka zarządu w kontekście omawianej regulacji istotny jest jedynie akt powołania w skład organu, a nie odzwierciedlenie tego w rejestrze (tak również SN w wyroku z dnia 8 marca 2019 r., III CSK 96/17, LEX nr 2634104; SA w Poznaniu w wyroku z dnia 29 października 2019 r., I AGa 322/18, LEX nr 3021140).

Wierzyciel cywilnoprawny dysponujący tytułem wykonawczym przeciwko członkowi zarządu może prowadzić egzekucję z jego majątku osobistego, a także z wybranych składników wspólnego majątku małżeńskiego. Chodzi tu o pobrane przez dłużnika wynagrodzenia za pracę lub dochody uzyskane z prowadzenia przez niego innej działalności zarobkowej, a także z jego praw autorskich i praw pokrewnych, praw własności przemysłowej oraz innych praw twórcy ( art. 776 ¹ § 1 k.p.c.). Tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko członkowi zarządu nie będzie uprawniał do skierowania egzekucji do innych składników majątku wspólnego, a w szczególności do składników zgromadzonych w trakcie trwania małżeństwa (np. jak w przedmiotowej sprawie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego). Zaznaczyć jednak trzeba, że inne zasady obowiązują w przypadku prowadzenia egzekucji zaległości podatkowych/składkowych na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej. Zgodnie bowiem z art. 109 § 1 w zw. z art. 29 § 1 Ordynacji podatkowej w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim odpowiedzialność z całego majątku obejmuje majątek odrębny podatnika oraz majątek wspólny podatnika i jego małżonka. Niemniej wierzyciel może w procesie wytoczonym przeciwko małżonkom domagać się przymusowego zniesienia wspólności majątkowej. Po ustanowieniu rozdzielności wierzyciel będzie mógł zająć prawo dłużnika do działu majątku wspólnego ( art. 912 K.p.c.) lub prowadzić egzekucję z udziałów wspólnika w poszczególnych składnikach tego majątku.

Jednak podstawowym warunkiem ponoszenia odpowiedzialności za długi spółki przez sprawcę jest pełnienie funkcji członka zarządu. Jak wykazano w części 3.5 uzasadnienia faktycznie nie doszło do powołania osoby oskarżonego w skład zarządu spółki, w konsekwencji czego nie może on ponosić odpowiedzialności osobistej względem wierzycieli Spółki (...). Wprawdzie w dacie zawarcia małżeńskiej umowy majątkowej o podziale majątku wspólnego, pozostawał w błędnym przekonaniu, iż pełni taką funkcję, to jednak w świetle ustalonego stanu faktycznego, nie można go uznać za dłużnika. Przestępstwo określone w art. 300 § 3 k.k. w zw. z art. 300 § 1 k.k. należy do kategorii indywidualnych przestępstw dłużniczych. Skoro dłużnikiem jest strona zobowiązana w stosunku prawnym zobowiązaniowym do spełnienia określonego świadczenia, a jak wykazano wyżej, oskarżony nie odpowiadałby za długi spółki majątkiem wchodzącym w skład małżeńskiej wspólności ustawowej, nie można mówić o wyczerpaniu jego zachowaniem, polegającym na zbyciu żonie do jej majątku osobistego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, znamion przestępstwa z art. 300§1 k.k.

W związku z tym, że data zawarcia małżeńskiej umowy majątkowej niemalże zbiegła się z wnioskiem o upadłość, należy założyć, iż oskarżony pozostający w przekonaniu, iż pełni funkcję prezesa zarządu Spółki B., zbywając określone składniki swojego majątku nawet w innym celu niż uniemożliwienie zaspokojenia wierzyciela, zarazem przewidywał, że może na skutek tego doprowadzić do udaremnienia lub uszczuplenia wierzycieli, i na to się godził. Niemniej nie może być mowy o usiłowaniu nieudolnym, którego karalność ograniczono do dwóch przypadków, tj. braku przedmiotu nadającego się do popełnienia na nim czynu zabronionego i użycia środka nienadającego się do popełnienia czynu zabronionego (art. 13§2 k.k.). Pozostałe przypadki usiłowania nieudolnego (np. brak indywidualnych właściwości podmiotu) są w aktualnym stanie prawnym bezkarne.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt I a/o

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Zgodnie z art. 586 k.s.h. popełnia przestępstwo ten, kto, będąc członkiem zarządu spółki albo likwidatorem, nie zgłasza wniosku o upadłość spółki handlowej pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki. Czas popełnienia przestępstwa z art. 586 k.s.h. rozpoczyna się pierwszego dnia po upływie trzydziestodniowego terminu od powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki, a kończy z chwilą złożenia przez zobowiązanego wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, ustania warunków uzasadniających upadłość spółki bądź utraty przez sprawcę statusu osoby zobowiązanej do zgłoszenia takiego wniosku (tak SN w postanowieniu z dnia 25 marca 2010 r., IV KK 315/09, Biul. SN 2010, nr 7, s. 14; tak również SA w Białymstoku w orzeczeniu z dnia 7 lutego 2013 r., II AKa 253/12, LEX nr 1294727).

Przestępstwo stypizowane w art. 586 k.s.h. należy do kategorii przestępstw indywidualnych właściwych. Krąg osób będących zdatnymi podmiotami do jego popełnienia został ograniczony wyłącznie do dwóch kategorii osób - 1) członków zarządu spółki handlowej oraz 2) likwidatora takiego podmiotu.

Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie (zob. wyrok SA w Rzeszowie z dnia 10 maja 2017r., III AUa 852/16, LEX nr 2310585), subiektywne przekonanie członka zarządu, że mimo niepłacenia długów spółce uda się jeszcze poprawić kondycję, a więc przekonanie, że niespłacanie długów jest spowodowane przejściowymi trudnościami, nie ma znaczenia dla oceny przesłanki egzoneracyjnej członka zarządu od odpowiedzialności (podobnie – na gruncie art. 116 ordynacji podatkowej – WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 24 kwietnia 2018 r., I SA/Gd 99/18, LEX nr 2497061). To bowiem na zarządzie spoczywa obowiązek monitorowania spraw spółki i oceny, czy dochodzi do krótkotrwałego wstrzymania płacenia długów na skutek przejściowych trudności, czy też dochodzi do zaprzestania płacenia długów w sposób trwały. Brak winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość nie może polegać na samej nadziei na wpływy i zyski (tak również SN w postanowieniu z dnia 9 marca 2023 r., II USK 49/22, LEX nr 3573953).

Z tego względu w pierwszym rzędzie należało odpowiedzieć na pytanie, czy oskarżony faktycznie był członkiem zarządu Spółki (...). Pytanie to zrodziło się w związku z tym, iż uchwały z dnia13 czerwca 2017 roku o odwołaniu P. H. z Zarządu Spółki i pełnienia funkcji Prezesa oraz powierzeniu funkcji Prezesa Zarządu zostały podjęte m.in. przez P. H., który nigdy wspólnikiem Spółki nie był.

Zasadą jest, że organem uprawnionym do powoływania członków zarządu jest zgromadzenie wspólników. Zgodnie z orzecznictwem nie istnieje uchwała powzięta przez osoby niebędące w rzeczywistości wspólnikami (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 1992 r., I CRN 38/92, OSNC 1993, nr 3, poz. 45, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 1998 r., I CKN 563/97, OSNC 1998, nr 12, poz. 205).

W tych okolicznościach należy opowiedzieć się za poglądem, że faktycznie nie doszło do powołania osoby oskarżonego w skład zarządu spółki, w konsekwencji czego oskarżony nie może ponosić odpowiedzialności karnej jako członek tego organu spółki handlowej [J. G., P. K., Przepisy karne, s. 103-104] za to, że w okresie od 13.01.2018r. do 8.10.2018r. nie został zgłoszony wniosek o upadłość spółki mimo zaistnienia warunków.

Należy też odwołać się do zapatrywania wyrażonego w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2000 r., V CKN 10/00 (OSNC 2000 nr 12, poz. 219), w myśl którego niekwestionowany jest pogląd, że wpis do rejestru zmian w składzie zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ma charakter deklaratoryjny. Skutek konstytutywny związany jest jedynie z wpisami, które stanowią konieczną przesłankę wywołania skutku materialnoprawnego. W konsekwencji, prawidłowo podjęta uchwała o odwołaniu członka zarządu i powołaniu w jego miejsce innej osoby staje się skuteczna niezależnie od tego, czy

zmiana taka zostanie ujawniona w rejestrze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Innymi słowy, związanie stron, sądów i innych organów i osób prawomocnym postanowieniem o wpisaniu bądź wykreśleniu danej osoby z rejestru sądowego nierozciąga się na obszar decyzji i ustaleń, który dotyczy prawidłowości powołania i odwołania członka zarządu spółki, a także wygaśnięcia jego mandatu. Wynika to między innymi stąd, że dla kwestionowania tych ustaleń i decyzji przewidziany jest odrębny tryb postępowania sądowego (por. wyrok SN z 20.03.2009 r., I PK 182/08, OSNP 2010, nr 21-22, poz. 258).

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt II a/o

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Przepis art. 286 § 1 kk określa zachowanie karalne jako doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie w błąd albo wyzyskanie błędu lub wyzyskanie niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.

W sytuacji wprowadzenia w błąd sprawca wywołuje w świadomości pokrzywdzonego lub innej osoby, której mienie stanowi przedmiot rozporządzenia dokonywanego przez wprowadzonego w błąd, fałszywe wyobrażenie (rozbieżność między rzeczywistością a jej odzwierciedleniem w świadomości dokonującego rozporządzenia mieniem), (por. wyrok SN z 2.12.2002 r., IV KKN 135/00; wyrok SN z 19.07.2007 r., V KK 384/06).

Przestępstwo oszustwa (art. 286 § 1 k.k.) jest przestępstwem materialnym, znamiennym skutkiem w postaci doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem podjętego przez osobę wprowadzoną w błąd, osobę, której błąd wyzyskano albo też osobę, której wyzyskano niezdolność do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Znamię "doprowadza" zakłada nie tylko istnienie związku przyczynowego między zachowaniem sprawcy a zachowaniem pokrzywdzonego i rezultatem w postaci niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez tego ostatniego, lecz także wzajemną aktywność sprawcy i pokrzywdzonego. Nie jest zatem możliwe popełnienie oszustwa przez zaniechanie po stronie sprawcy, jak i nie jest możliwe popełnienie tego przestępstwa poprzez niekorzystne rozporządzenie mieniem przez pokrzywdzonego, które dokonuje się bez jego wiedzy bądź udziału, a więc niejako "poza jego plecami" (wyrok SN z 15.11.2002 r., IV KKN 618/99, LEX nr 75460).

Z oszustwem z art. 286 k.k. mamy do czynienia w sytuacji, w której już w momencie zawierania umowy kontrahent nie miał zamiaru zapłacić. Zamiar może wynikać zarówno z braku możliwości płatniczych z uwagi na brak środków, jak i po prostu z braku chęci wykonania swojego zobowiązania. W szczególności za wprowadzenie w błąd może być uznane zapewnianie o dotrzymaniu terminu płatności, w sytuacji w której sprawca od początku nie ma zamiaru wykonania zobowiązania w tym terminie.

O tym, że oskarżony swoim zachowaniem nie wypełnił znamion przestępstwa oszustwa świadczą następujące okoliczności:

- Firma (...) nawiązała współpracę ze Spółką (...) w dniu 20 lutego 2017r. kiedy to aktualny Prezes Zarządu (...) Sp. z o.o. w B. P. H. podpisał z pokrzywdzoną umowę handlową na czas nieokreślony,

- R. N. (1) w dniu 4 września 2017r. podpisał jedynie aneks, na mocy którego zwiększono limit zadłużenia na 400.000,00 zł. Nastąpiło to już po tym, jak spółka (...) zaprzestała regulować należności w dniu 31.07.2017r.

- firma (...) ustalając warunki umowy handlowej wiedziała o sytuacji majątkowej Spółki (...), przede wszystkim o tym, że posiada kapitał założycielski na poziomie 20 000 zł,

- w dniu 19.03.2018r. doszło do podpisania pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową B. (...) a K. i B. umowy trójstronnej, której celem było umożliwienie spłaty zobowiązań Spółki (...) wobec pokrzywdzonej. W wykonaniu trójstronnej umowy Spółdzielnia przelała na rzecz K. kwotę 282.507,85 zł. Do zapłaty pozostała kwota 53.661,35 zł,

- (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. z przelewu Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...) w B. z dnia 18 maja 2017 roku na rzecz firmy (...) sp. z o.o. w B. bez podstawy prawnej dokonała zaliczenia w kwocie 59.501,49 zł na poczet zobowiązań firmy (...). Nie istniała w tym zakresie żadna umowa, nie było też przesłanek do zastosowania instytucji potrącenia, która dotyczy wyłącznie sytuacji gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami (art. 498 k.c.).

Reasumując, na dzień podpisania przez oskarżonego aneksu do umowy handlowej, pokrzywdzona Spółka wiedziała o kłopotach (...) Spółki (...), gdyż współpracując z nią już przeszło 6 miesięcy, doświadczyła braku płatności za faktury, nadto wiedziała, że kapitał zakładowy nie daje gwarancji jej płynności finansowej, jednocześnie bezpodstawnie zawyżyła wysokość zadłużenia Spółki (...) zaliczając część należności Spółdzielni Mieszkaniowej na poczet długu, jaki posiadał względem niej B. H. (1). Okoliczność, że działalność Spółki (...) była formą kontynuacji działalności B. H. (1), zadłużonego względem K. i, że taką świadomość, którą można wywieźć z dokonanego zaliczenia długu, miały osoby decyzyjne w pokrzywdzonej Spółce, dodatkowo wzmacnia argument, że podejmując decyzję w zakresie współpracy handlowej ze Spółką (...) podjęły ryzykowną, lecz świadomą decyzję. Oskarżony nie przedstawił pokrzywdzonej żadnych nieprawdziwych danych, czy też nie zataił żadnych informacji, by nakłonić ją do zmiany umowy w kierunku zwiększania limitu zadłużenia, zaś po powstaniu zadłużenia podpisując umowę trójstronną zrobił wszystko, by je uregulować. Przy założeniu, że kwota 59.501,40 zł powinna zostać zaliczona na poczet zadłużenia Spółki (...) a nie B. H. (1), należy przyjąć, że Spółka (...) nie posiada żadnego długu względem pokrzywdzonej spółki.

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt III a/o

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Nieopłacone faktury dotyczyły prac nie objętych umową i na tym tle wystąpił spór pomiędzy stronami. Zakres prac dodatkowych został ustalony wyłącznie z P. H.. Po nieopłaceniu pierwszej faktury z dnia 31.08.2017r. i problemach z płatnością kolejnych faktur, pokrzywdzony kontynuował prace mając już świadomość, że może to wynikać z trudności finansowych spółki, gdyż od samego początku płatności za prace odbywały się nieterminowo i w zaniżonych kwotach. Pokrzywdzony wiedział, że P. H. nie płaci także innym podwykonawcom oraz firmie (...), przez co występowały trudności z dostępnością materiałów. Oskarżony nie brał udziału w ustaleniach odnośnie treści umów, w tym zakresu robót, wysokości wynagrodzenia, nie udzielił żadnych informacji, które wprowadzały w błąd pokrzywdzonego (brak aktywności oskarżonego).

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt IV

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Nie ma żadnych danych wskazujących na to, by oskarżony podpisując w dniu 30 czerwca 2017r. umowę na wywóz odpadów z zadania polegającego na ociepleniu budynków wielorodzinnych należących do (...) B. (...) w B., z góry zakładał, że Spółka nie wywiąże się z umowy. Choć płatność faktur odbywała się ze znacznym opóźnieniem, to jednak B. przestała opłacać faktury dopiero od tej wystawionej z datą wymagalności na dzień 12 stycznia 2018r., przy czym po zaistnieniu warunków do złożenia wniosku o upadłość, nadal w miarę możliwości regulowała swoje należności doprowadzając do spłaty zadłużenia w obrocie bezgotówkowym w wysokości co najmniej 27,18% (przy założeniu, że wartość zobowiązań na dzień, w którym zaktualizowały się przesłanki do złożenia wniosku wynosiła 1 058 748,98 zł, zaś łączna spłata długu sięgnęła kwoty 287 789,83 zł (201 234,99 zł + 86 225,84 zł). Jak wynika z wyciągów bankowych z 2018r. pobrano z bankomatów gotówkę w kwocie 362 570 zł. Pobrana gotówka mogła być wykorzystana na spłatę zaległych zobowiązań.

Należy też wskazać, że umowę oskarżony podpisał około 2 tygodnie po powierzeniu mu obowiązków Prezesa Zarządu Spółki, czyli w momencie kiedy wiedzę o sytuacji majątkowej spółki i jej perspektywach rozwoju posiadał wyłącznie od P. H., który świadomie wprowadził go w błąd wykorzystując brak doświadczenia oskarżonego i zaufanie, jakim go oskarżony darzył.

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt V

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Podobnie, jak w przypadku czynu zarzuconego oskarżonemu w pkt IV a/o, sytuacja przedstawia się w odniesieniu do pokrzywdzonego J. K. (1). Okoliczność, że 61 faktur wystawionych przez pokrzywdzonego na łączną kwotę 1 012 220,30 zł 61 zostało opłaconych do kwoty 994 782,70 zł (1 012 220,30 zł - 17 437,60 zł), czyli w skali 98,28% ,świadczy o tym, że oskarżony nie działał z zamiarem oszukania pokrzywdzonego. Tym bardziej, że zgodnie z podziałem obowiązków pokrzywdzony warunki współpracy ustalał wyłącznie z P. H., nie zawarł ze Spółką żadnej pisemnej umowy (co oznacza brak jakiejkolwiek aktywności oskarżonego), zaś ze względu na powiązania rodzinne posiadał większą niż inni podwykonawcy wiedzę co do historii funkcjonowania P. H. na rynku budowlanym, w tym historii ciągnących się za nim długów. Zresztą procent zapłaconych faktur wyraźnie wskazuje, iż J. K. (1) był uprzywilejowanym wierzycielem, gdyż skala niezapłaconych należności jest minimalna. Jak zauważył biegły, do faktur nie są dołączone protokoły zaawansowania robót remontowo-budowlanych, protokoły odbioru robót, które stanowią podstawę do wystawienia faktur za faktycznie zrealizowane prace remontowo-budowlane w danym okresie. Wystawione przez podwykonawcę faktury w znacznej części opiewają na okrągłe kwoty (zestawienie wystawionych faktur, k. 1892-1894), co budzi wątpliwości w zakresie rzetelności faktur i rodzi podejrzenie, czy między P. H. i pokrzywdzonym nie istniał "układ" zmierzający do wyprowadzenia pieniędzy ze Spółki.

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt VI

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Ze względu na dostęp pokrzywdzonej do pełnej dokumentacji księgowej Spółki, wiedzę specjalną umożliwiającą ocenę jej płynności finansowej i zaistnienia przesłanek do zgłoszenia wniosku o upadłość, twierdzenie, że oskarżony wprowadził pokrzywdzoną w błąd lub wykorzystał jej błąd, nie może się ostać. Pokrzywdzona mając możliwość bieżącej analizy sytuacji majątkowej Spółki nie wypowiedziała umowy podejmując świadome ryzyko, że nie otrzyma zapłaty za wykonane usługi. Zresztą umowę podpisała z P. H. reprezentującym Spółkę (...).

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt VII

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Podobnie, jak w przypadku czynu zarzuconego oskarżonemu w pkt IV a/o, sytuacja przedstawia się w odniesieniu do pokrzywdzonego V. (...) G. (...) S. z o.o. Oddział w Polsce. Nie ma żadnych danych wskazujących na to, by oskarżony podpisując w dniu 14 grudnia 2017r. umowę leasingową z góry zakładał, że Spółka nie wywiąże się z umowy. Raty były opłacane do czerwca 2018r. Po wypowiedzeniu umowy przedmiot leasingu został wydany celem sprzedaży i uregulowania zadłużenia. Po sprzedaży, w wyniku rozliczenia umowy, wierzytelność wobec leasingodawcy wyniosła 24.235,75 zł, co przy założeniu, że wartość samochodu wynosiła 104 366,67 zł, oznacza, że leasingobiorca spłacił kontrakt w 77%. Zresztą brak jest dowodów na to, by leasingodawca przed podpisaniem umowy został wprowadzony w błąd lub pozostawał w błędzie co do sytuacji majątkowej Spółki. Należy założyć, że procedura poprzedzająca zawarcie umowy odbywała się według standardowych wytycznych przedsiębiorcy udzielającego leasingu, który niewątpliwie analizował możliwości Spółki w zakresie wywiązania się z umowy na podstawie dokumentów, których przedstawienia zażądał i nie dostrzegł żadnych przeciwwskazań do oddania samochodu w leasing.

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt VIII

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Podobnie, jak w przypadku czynu zarzuconego oskarżonemu w pkt IV a/o, sytuacja przedstawia się w odniesieniu do pokrzywdzonej (...) Sp. z o.o. z/s w G.. Po pierwsze pokrzywdzona współpracę nawiązała ze Spółką (...) poprzez P. H., który z jej przedstawicielem ustalał ceny sprzedaży styropianu ( nigdy nie doszło do zawarcia umowy pisemnej). Po drugie współpraca została nawiązana kiedy nie zachodziły jeszcze przesłanki do zgłoszenia wniosku o upadłość (pierwsza faktura z dnia 18 września 2017r. i kilka kolejnych zostało opłaconych). B. nie zapłaciła należności za dwie faktury z terminem płatności do 12 i 16 lutego 2018r. Brak jest dowodu na jakikolwiek udział oskarżonego w ustalaniu zasad współpracy w pokrzywdzoną a zatem, by w jakimkolwiek momencie wprowadził pokrzywdzona w błąd lub błąd wyzyskał (brak jakiejkolwiek aktywności oskarżonego). Zgodnie z podziałem obowiązków, zarówno zamawianie towaru jak i jego odbiór odbywało się wyłącznie za pośrednictwem P. H..

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt IX

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Obie umowy najmu zostały zawarte przez P. H., odpowiednio w dniu 18 stycznia 2016r. (jeszcze wtedy reprezentującego B. H. (1)) i 3.01.2017r. (brak aktywności oskarżonego). Co więcej, współpraca Spółdzielni ze spółką (...) w ramach prac termomodernizacyjnych dość szybko stała się kłopotliwa, gdyż pojawiły się opóźnienia w terminach wykonania prac oraz konieczność częstego wypłacania zaliczek już od 1 sierpnia 2017r. Pomimo tego, że począwszy od faktur wystawionych od stycznia 2018r. Spółka (...) przestała regulować płatności, pokrzywdzona umów najmu nie wypowiedziała. W tym miejscu należy powtórzyć za częścią I uzasadnienia, że władze Spółdzielni zdawały sobie sprawę, że Spółka posiada problemy finansowe. Kierownik administracji zatrudniony w Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...), który nadzorował przebieg remontu- W. S., wszystko ustalał z P. H., nawet po zmianie na stanowisku prezesa Spółki, gdyż traktował go jako przedstawiciela wyznaczonego przez Spółkę do jej reprezentacji w przedmiocie prowadzenia prac budowlanych w terenie. W trakcie trwania inwestycji, do Spółdzielni docierały sygnały o kłopotach finansowych Spółki, o braku środków na zakup materiałów potrzebnych do jej realizacji i kłopotach kadrowych. Okoliczność, że Spółka w razie niewypłacalności miała odpowiadać w sposób ograniczony, do wysokości swojego majątku, rodziła obawy przedstawicieli Spółdzielni, lecz ze względu na stopień zaawansowania inwestycji, naglące terminy jej zakończenia, podjęli decyzję, by inwestycję kontynuować za wszelką cenę. Z tego powodu Spółdzielnia robiąc odstępstwo od ustalonych reguł, rozliczała się ze Spółką (...) częściowo, zgodnie z zawansowaniem robót, płaciła za materiały firmie (...), stwarzając warunki do tego, by wykonawca zachował płynność finansową. Taki stan rzeczy oznacza, że oskarżonemu nie można przypisać przestępstwa oszustwa, po pierwsze z powodu jego braku aktywności, po drugie ze względu na to, że pokrzywdzona nie została wprowadzona w błąd, wszelkie decyzje odnośnie trwania kontraktów wiążących ją ze Spółką (...) podejmowała mając wiedzę o jej kłopotach finansowych.

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt X

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Nie ustalono w sprawie, kto reprezentował Spółkę (...) podczas składania zamówień towaru w spółce cywilnej (...) w B.. Transakcji było kilkanaście, z czego pozostały nieopłacone tylko dwie faktury z terminem zapłaty do dnia 26.06.2018r. Przy uwzględnieniu podziału obowiązków jaki obowiązywał oskarżonego i P. H., można zasadnie założyć, że to ten ostatni przejął na siebie kontakt z pokrzywdzoną, przy czym jego zamiarem było kontynuowanie inwestycji w Spółdzielni Mieszkaniowej B. (...), gdyż tylko jej zakończenie dawało cień szansy, by zaspokoić wierzycieli. Mimo zaistnienia przesłanek do złożenia wniosku o upadłość w grudniu 2017r. Spółka nadal regulowała należności wobec pokrzywdzonej do czerwca 2018r. Reasumując, brak jest dowodu na jakąkolwiek aktywność oskarżonego w zakresie wprowadzenia pokrzywdzonej w błąd ale również na to, by na etapie nawiązania współpracy, istniał z góry założony zamiar niewywiązania się z zaciągniętych względem pokrzywdzonej zobowiązań .

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt XI

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

M. K. (1) prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) ustnie nawiązał współpracę z P. H.. Wystawione przez pokrzywdzonego faktury, z wyjątkiem ostatniej, zostały opłacone. To oznacza, że brak jest dowodu na jakąkolwiek aktywność oskarżonego w zakresie wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd ale również na to, by na etapie nawiązania współpracy, istniał z góry założony zamiar niewywiązania się z zaciągniętych względem pokrzywdzonego zobowiązań.

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt XII

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Okres współpracy z Firmą (...) D. B. S.A. z siedzibą w R. trwał od sierpnia 2017r. do lipca 2018r. Towar odbierał P. H.. Przy uwzględnieniu podziału obowiązków jaki obowiązywał oskarżonego i P. H., można zasadnie założyć, że to ten ostatni nawiązał także współpracę z pokrzywdzoną. Problemy z płatnością faktur zaczęły się w marcu 2018r. Mimo tego pokrzywdzona kontynuowała współpracę. Ostatecznie Spółka (...) nie zapłaciła faktur z okresu od 25.05.2018r. do 19.07.2018r. To oznacza, że brak jest dowodu na jakąkolwiek aktywność oskarżonego w zakresie wprowadzenia pokrzywdzonej w błąd ale również na to, by na etapie nawiązania współpracy, istniał z góry założony zamiar niewywiązania się z zaciągniętych względem pokrzywdzonej zobowiązań.

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt XIII

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

K. Ł. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) miał wcześniejsze doświadczenie we współpracy z P. H., który zalegał z zapłatą za towar. Pokrzywdzony przystał na kontynuację współpracy ze spółką (...) po objęciu przez oskarżonego funkcji Prezesa Zarządu na podstawie ustnego oświadczenia P. H., że oskarżony będzie gwarantem terminowej płatności uwiarygodnionego zapłatą przez wymienionego poprzednich zaległości. Spółka (...) pobrała towary na kwotę ok. 15-16 tys. zł, z czego nie zapłaciła za faktury wystawione w okresie od 22 maja 2018r. do 20 lipca 2018r. na łączną kwotę 5.893,30 zł. To oznacza, że brak jest dowodu na jakąkolwiek aktywność oskarżonego w zakresie wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd (pokrzywdzony nadal wszelkie ustalenia czynił z P. H.) ale również na to, by na etapie nawiązania współpracy, istniał z góry założony zamiar niewywiązania się z zaciągniętych względem pokrzywdzonego zobowiązań.

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt XIV

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

B. złożyła telefonicznie zamówienie długoterminowe w dniu 12.03.2018 r. na wynajem jednej toalety przenośnej wraz z serwisem i dostarczenie jej na ul. (...) w B.. Zamówienie zostało złożone w ramach umowy o współpracy z dnia 23.08.2017r. Za wykonane usługi pokrzywdzona spółka wystawiała faktury, z których tylko dwie ostatnie z datą płatności na 20.08.2018 r. i 17.09.2018r. nie zostały zapłacone. Nie ma żadnych danych wskazujących na to, by oskarżony podpisując w dniu 23.08.2017r. umowę z góry zakładał, że Spółka nie wywiąże się z umowy tym bardziej, że nie zaszły jeszcze przesłanki do zgłoszenia wniosku o upadłość zaś faktury były opłacane do lipca 2018r. Nie ma też dowodu na to, że to oskarżony złożył zamówienie w dniu 12.03.2018r. a uwzględniając podział obowiązków między nim a P. H. można zasadnie założyć, że było to inicjatywa tego ostatniego.

☒

3.5. Uniewinnienie

pkt XV

R. N. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Przestępstwo faworyzowania wierzycieli w obliczu grożącej mu niewypłacalności lub upadłości z art. 302§1 k.k. polega na spłacaniu lub zabezpieczaniu tylko niektórych wierzycieli, czym dłużnik działa na szkodę pozostałych. Aby dłużnikowi nie zarzucono faworyzowania wierzycieli, powinien on spłacać wszystkich swoich wierzycieli albo nie spłacać nikogo. Jeżeli dłużnik spłacałby wszystkich swoich wierzycieli, to nie ma znaczenia, czy spłata jest w równej części ułamkowej, czy w procencie, odnoszonych do wysokości niespłaconej kwoty. Wówczas, choć w części, spłaca wszystkich swoich wierzycieli (K. Patora [w:] Kodeks karny. Komentarz, red. J. Kulesza, Warszawa 2025, art. 302). W sytuacji, w której dłużnik nie może zaspokoić wszystkich swoich wierzycieli, spłacić wszystkich ciążących na nim zobowiązań – zasady uczciwego obrotu nakazują w miarę możliwości równomierne zaspokojenie ogółu wierzycieli z całego majątku dłużnika, tak aby straty rozłożyły się jednakowym ciężarem na wszystkich (podobnie pod rządem art. 277 k.k. k.k. z 1932 r. L. Peiper, Komentarz do kodeksu karnego..., s. 776; aprobująco SN w wyroku z 27.11.2015 r., II KK 216/15, OSNKW 2016/2, poz. 13).

W związku z tym, że zgodnie z art. 308 k.k. za przestępstwa określone w rozdziale XXXVI odpowiada jak dłużnik lub wierzyciel, kto, na podstawie przepisu prawnego, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania, zajmuje się sprawami majątkowymi innej osoby prawnej, fizycznej, grupy osób lub podmiotu niemającego osobowości prawnej, okoliczność, że oskarżony w rzeczywistości nie był członkiem zarządu Spółki (...) nie ma znaczenia, gdyż będąc tego nieświadomym, faktycznie zajmował się sprawami majątkowymi Spółki.

Mając jednak na uwadze treść umowy trójstronnej i jej założenie, nie można przyjąć, że jej celem było faworyzowanie wierzyciela (...) - Technika Budowlana Sp. z o.o. z siedzibą w P.. Celem tej umowy było dokończenie inwestycji dla Spółdzielni Mieszkaniowej Budowlani, uzyskanie wynagrodzenia i spłata wierzycieli. Nie ma dowodu na to, by na dzień podpisania umowy istniała jakakolwiek wymagalna wierzytelność Spółki (...) wobec Spółdzielni Mieszkaniowej Budowlani, z której mogłaby nastąpić spłata wierzycieli, gdyż Spółdzielnia regulowała należności na bieżąco zgodnie z postępem prac. To właśnie celem umowy trójstronnej było wykreowanie przyszłej wierzytelności i stworzenie perspektyw na spłatę zadłużenia względem wszystkich wierzycieli (zgodnie z zapisami umowy, 55% wartości faktur wystawionych przez B., mogła być wydatkowana na bieżącą działalność Spółki). Na dzień podpisania umowy wartość niezrealizowanej inwestycji została wyceniona na kwotę 481 098,89 zł, jednak bez materiałów dostarczanych przez K. nie można jej było kontynuować. W związku z tym, że w wykonaniu trójstronnej umowy Spółdzielnia przelała na rzecz K. kwotę 282 507,85 zł, zgodnie z zapisami umowy, pozostała kwota, tj. 198 591,04 zł mogła być przeznaczona na spłatę pozostałych wierzycieli i co częściowo nastąpiło.

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. N. (1)

I

Sąd wymierzył oskarżonemu karę stosując zgodnie z art. 4§1 k.k. przepisy korzystniejsze dla oskarżonego, obowiązujące przed 24.06.2020r., a to ze względu na treść przepisu art. 37a k.k., która przed zmianami brzmiała: "Jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności, o której mowa w art. 34 § 1a pkt 1 lub 4".

Przy wymiarze kary Sąd miał uwadze dotychczasową niekaralność oskarżonego (karta karna, k. 1921) oraz okoliczności przedmiotowo-podmiotowe czynu. Czyn oskarżonego był pokłosiem sytuacji, w jakiej znalazł się na skutek wprowadzenia go w błąd co do sytuacji majątkowej Spółki. Kiedy podejmował decyzję o objęciu w Spółce funkcji Prezesa Zarządu, zaufał P. H., który nie tylko zataił przed nim ciągnące się za poprzednim podmiotem gospodarczym długi, także cel założenia Spółki, jakim było oddłużenie B. H. (1), ale także wykorzystał wiarę oskarżonego w to, iż P. H. działa dla dobra Spółki. W warunkach zaufania oskarżony akceptował każdą decyzję wymienionego, w tym wypłatę pieniędzy z konta firmowego, wybór wierzycieli do spłaty. Musiało minąć wiele miesięcy zanim oskarżony uzyskał dane umożliwiające mu weryfikację sytuacji finansowej Spółki a wtedy już było za późno by uniknąć jej upadłości. Z przytoczonych okoliczności wynika, że motywacja oskarżonego towarzysząca popełnieniu przypisanego mu czynu nie była szczególnie naganna, raczej stanowiła wynik błędnej decyzji podjętej w sytuacji jakby się wydawało bez wyjścia. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu Sąd wziął także pod uwagę nieznaczną w stosunku do zadłużenia Spółki wartość środków trwałych, które zostały zbyte ze szkodą na rzecz pozostałych wierzycieli. Te wspomniane okoliczności uzasadniają wniosek, że względem oskarżonego winna zostać wymierzona kara o charakterze wolnościowym, najłagodniejszego rodzaju, tj. grzywna w wysokości 100 stawek dziennych. Kara ta niewątpliwie spełni w stosunku do oskarżonego swoje funkcje prewencyjne i wychowawcze.

Wysokość stawki dziennej określono mając wzgląd na treść art. 33§3 k.k., w tym okoliczność, że oskarżony pozostaje w stosunku zatrudnienia i osiąga dość znaczne dochody, jednak posiada także zobowiązania, w tym spłaca długi Spółki.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. N. (1)

III

na podstawie art. 230§2 k.p.k. dowody rzeczowe w postaci dokumentacji księgowej (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. zwrócono T. H. jako aktualnemu Prezesowi Zarządu (...) Sp. z o.o. w B. (pismo, k. 1552-1554) jako zbędne dla dalszego postępowania karnego.

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty oraz pozostałe koszty sądowe w wysokości 13 814,90 zł.

O opłacie sądowej orzeczono zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późn. zm.). zgodnie z którym skazany w pierwszej instancji na karę grzywny obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10 %.

Mając na względzie, że należności biegłego (13 156 zł), jak również należności świadków pokrzywdzonych lub działających w ich imieniu (558,90 zł), opłaty za uzyskanie informacji o osobie z KRS- 60 zł, ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism - 40 zł, pozostają w ścisłym związku z czynem, za który oskarżony został skazany (należało wykazać przesłankę grożącej upadłości i wielość wierzycieli), zaistniały warunki do obciążenia go wymienionymi wydatkami jakie poniósł tymczasowo Skarb Państwa.

V

Zgodnie z art. 627 k.p.k. od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Oskarżyciel posiłkowy powinien wysokość tych kosztów udokumentować, a jeśli tego nie chce lub nie jest w stanie uczynić, to wówczas wysokość kosztów ustala się na podstawie stawki minimalnej (zob. postanowienie SA w Katowicach z 22.06.2011 r., II AKz 393/11, KZS 2011/9, poz. 117). Mając na uwadze treść §11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5 oraz §17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.), wysokość wydatków oskarżyciela posiłkowego z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika, przy uwzględnieniu stawki minimalnej (600 zł +1 200 zł) i zasady, że w sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, stawka minimalna ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20% (11 terminów rozpraw), należy obliczyć na kwotę 4 200 zł (1 800 zł +2 400 zł). Brak było podstaw do ustalenia opłaty w wysokości przewyższającej stawkę minimalną mając na uwadze wkład pracy pełnomocnika, którego udział w sprawie ograniczył się do uczestnictwa w czynnościach procesowych. W związku z tym, że doszło do skazania za czyn zarzucany w pkt XVI a/o, którym pokrzywdzony został oskarżyciel posiłkowy - zgodnie z art. 627 k.p.k. od oskarżonego należało zasądzić wydatki na jego rzecz. Brak było podstaw do przyznawania zwrotu wydatków w części, skoro zarówno oskarżyciel posiłkowy, jak i pełnomocnik podejmowali działania co do wszystkich zarzucanych przestępstw, a więc także i tych, za które oskarżony został skazany.

VI

Na podstawie art. 630 k.p.k. wydatkami związanymi z oskarżeniem w części uniewinniającej obciążono Skarb Państwa. Dotyczy to wydatków związanych z należnościami świadka Z. D. (k. 1861), których nie można powiązać z czynem, za które oskarżony został skazany.

VII

Wydatki związane z oskarżeniem to także wydatki poniesione przez oskarżonego w związku z ustanowieniem w sprawie obrońcy z wyboru. W sytuacji gdy oskarżony od części czynów został uniewinniony, może on domagać się od Skarbu Państwa w tej części zwrotu tych kosztów, w tym wydatków z tytułu ustanowionego w sprawie jednego obrońcy (zob. uchw. SN z 28.1.2016 r., I KZP 16/15, Legalis). Należy przyjąć, że oskarżenie o kilka czynów niewątpliwie wiązało się ze zwiększeniem kosztów poniesionych na obrońcę ustanowionego w sprawie w związku z czasem trwania postępowania sądowego i większym stopniem złożoności sprawy. Mając na uwadze treść §11 ust. 2 pkt 5 oraz §17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.), wysokość wydatków oskarżonego z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy, przy uwzględnieniu stawki minimalnej (1 200 zł) i zasady, że w sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, stawka minimalna ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20% (11 terminów rozpraw) , należałoby obliczyć na kwotę 3 600 zł (1 200 zł +2 400 zł). Oskarżony nie złożył wniosku o przyznanie mu zwrotu kosztów procesu uwzględniających wynagrodzenie obrońcy obliczone jako wielokrotność stawki minimalnej.

Niemniej wobec skazania za jeden czyn, należy przyjąć, że oskarżony musiałby ponieść koszty obrony co najmniej w stawce minimalnej (1 200 zł), co w konsekwencji uzasadnia wniosek, że zasadność żądania oskarżonego o zwrot wydatków z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy ogranicza się do kwoty 2 400 zł, gdyż tylko w takim zakresie oskarżenie o czyny, od których popełnienia został uniewinniony , wiązało się ze zwiększeniem jego wydatków. Z tego powodu na podstawie art. 630 k.p.k. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kwotę 2 400 zł.

7.  Podpis