Uzasadnienie z 30 września 2025, sygn. IV Ka 65/25

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 65/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 10 października 2024 roku w sprawie II K 346/24.

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

D. W.

Pokrzywdzony E. C. o zawarciu z wykorzystaniem jego danych osobowych dwóch umów: o kredyt i pożyczkę dowiedział się z otrzymanych nakazów zapłaty. W związku z zaciągniętymi na jego dane osobowe umowami: o kredyt i pożyczkę E. C. nie poniósł żadnych strat finansowych.

zeznania świadka E. C.

k. 211

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1.

Zeznania świadka E. C.

Zeznania świadka są spójne, konsekwentne, logiczne oraz korespondują z nieosobowym materiałem dowodowym.

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Oskarżony w punktach 1 i 2 wniesionej apelacji pisemnej podniósł zarzuty:

1) obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj:

art. 4 kpk, art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk polegające na dowolnej ocenie zebranego materiału dowodowego,

2) błędu w ustaleniach faktycznych, mających wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez przyjęcie, że:

a) E. C. zeznał, że nie miał wiedzy o zaciągniętych zobowiązaniach, podczas gdy świadek Ł. P. wskazał w zeznaniu na policji, iż był świadkiem rozmowy oskarżonego z pokrzywdzonym, w której to pokrzywdzony E. C. wyraził zgodę na zaciągnięcie takiego zobowiązania.

b) błędu w faktycznym ustaleniu kwoty szkody jaką oskarżony ma naprawić względem E. C.. Podniósł, że sąd zobowiązał go do naprawienia szkody w ciągu 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku w kwocie 4 787 złotych, gdzie faktyczna wysokość szkody wobec E. C. jest dużo mniejsza.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Na wstępie podnieść należy, że sąd okręgowy w tym składzie podziela pogląd Sądu Apelacyjnego w Katowicach, który stwierdził, że ,,ustawodawca ograniczył możliwość zaskarżenia wyroków wydanych w trybach konsensualnych, wprowadzając zakaz stawiania w apelacji zarzutów co do ustaleń faktycznych oraz wymiaru kary, środka karnego lub innego środka. A contrario z art. 447 § 5 KPK wynika, że wyrok wydany w trybie konsensualnym może zostać zaskarżony z powodu obrazy przepisów prawa materialnego lub obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia (art. 438 pkt 1, 1a i 2 KPK), a także w wypadku zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 KPK. Ratio legis art. 447 § 5 KPK jest zatem jasne. Celem tej regulacji jest przeciwdziałanie instrumentalnym zachowaniom oskarżonych. Odnosi się to i do sytuacji, w których apelacja zarzuca obrazę prawa materialnego albo procesowego, ale w rzeczywistości zwrócona jest przeciwko podstawie faktycznej wyroku lub wysokości orzeczonej kary. Kontrola dopuszczalności musi być realizowana w sposób rzeczywisty, w tym przez ustalenie, czy środek odwoławczy wnoszony od wyroku wydanego w jednym z trybów konsensualnych, oparty jest na dopuszczalnych zarzutach, a nie na zarzutach sformułowanych w sposób instrumentalny, jedynie dla zachowania pozorów dopuszczalności apelacji. Wyrok wydany w trybie konsensualnym nie może być więc kwestionowany w obszarze ustaleń faktycznych oraz wymierzonej kary (środka karnego, kompensacyjnego). W apelacji od wyroku wydanego w trybie konsensualnym nie można zatem podważać ustaleń, które spowodowały przypisanie oskarżonemu sprawstwa określonego czynu, gdy jednocześnie nie kwestionuje się prawidłowości procedowania w jednym z trybów konsensualnych. O ocenie, z jakim zarzutem mamy do czynienia w środku odwoławczym wnoszonym od orzeczenia wydanego w trybie konsensualnym, nie decyduje kwalifikacja zarzutu wskazana przez autora środka odwoławczego, ale faktyczna treść zarzutu (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach – II Wydział Karny z dnia 07.10.2022 r., II AKa 270/22).

W realiach przedmiotowej sprawy zaskarżony wyrok został wydany w trybie konsensualnym na rozprawie w dniu 10 października 2024 roku. Z treści protokołu rozprawy wynika, że D. W. po otwarciu przewodu sądowego przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. Potwierdził treść wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym i ujawnionych na rozprawie przez sąd I instancji. Do protokołu rozprawy oskarżony złożył następujący wniosek ,, po uzgodnieniu z moim obrońcą wnoszę o wymierzenie w tryb. art. 387 § 1 kpk kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z zastosowaniem art. 91 § 1 kk, zawieszeniem wykonania kary na okres próby 2 lat oraz nałożenie obowiązku probacyjnego naprawienie szkody w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku” (k-129v). Na tak złożony wniosek zgodę wyraził prokurator i pokrzywdzony oraz obrońca oskarżonego oświadczył, że powyższy wniosek został z nim ustalony i go popiera. Przewodniczący pouczył oskarżonego o treści art. 447 § 5 kpk i sąd rejonowy na podstawie art. 387 § 2 kpk uwzględnił wniosek oskarżonego. Problem polega na tym, iż w złożonym wniosku nie zostało sprecyzowane na czyją rzecz ma oskarżony naprawić szkodę i w jakiej wysokości. W opisie czynów przypisanych oskarżonemu w punkcie 1 zakwalifikowanych jako ciąg przestępstw wypełniających dyspozycję art. 286 § 1 kk i art. 190a 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk jako pokrzywdzeni występują E. C. oraz (...) BANK (...). Oskarżony w zarzucie z punktu pierwszego (1) wniesionej apelacji pisemnej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia tj. art. 4 kpk, art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk polegającą na dowolnej ocenie zebranego materiału dowodowego, podnosząc w punkcie 2b wniesionej apelacji, że błędnie ustalono wysokość szkody jaką ma oskarżony naprawić na rzecz E. C.. Zarzut ten jest zasadny i podlega rozpoznaniu, gdyż sąd I instancji w ogóle nie ustalił z oskarżonym w jakiej wysokości będzie orzeczony środek probacyjny w postaci zobowiązania oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, a zatem z obrazą przepisu art. 387§ 2 kpk uwzględnił wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w całości. W punkcie 3 zaskarżonego wyroku sąd meriti zobowiązał oskarżonego na podstawie art. 70 § 2 kk do naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego E. C. kwoty 4787 złotych w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. Z analizy akt sprawy wynika, że część kredytu udzielonego przez (...) (...) została spłacona przelewami kwot pieniężnych wymienionych w postanowieniu prokuratora o zwolnieniu z tajemnicy zawodowej z dnia 26 lutego 2024 roku wydanego w sprawie sygn. akt (...) (k-47) i wymienione kwoty pieniężne były wpłacane w punkcie kasowym nr (...) w Ł. prowadzonym przez Agenta (...) D. W. (k-71). Jako osoba wpłacająca był podany E. C.. Wpłaty potwierdza także harmonogram spłat do umowy nr (...) z (...) (...) (k-18). Wysokość szkody powstałej w wyniku czynu zarzuconego oskarżonemu w punkcie I aktu oskarżenia jest mniejsza, niż sąd I instancji ustalił w punkcie 3 zaskarżonego wyroku sumując kwoty obu zobowiązań: pieniężnych opisanych w zarzuconych oskarżonemu czynach z punktów I i II aktu oskarżenia. Sąd okręgowy uzupełnił postępowanie dowodowe w tej części i dopuścił dowód z zeznań świadka E. C., który zeznał, że nie poniósł szkody materialnej (pieniężnej) w związku z umowami : o kredyt i pożyczkę zawartymi przez D. W. na jego dane osobowe. Szkodę materialną ( pieniężną) poniosły podmioty udzielające oskarżonemu kredytu i pożyczki na podstawie zawartych umów kredytowych na dane osobowe E. C..

W pozostałej części zarzuty podniesione w punktach 1 i 2 apelacji wniesionej przez oskarżonego nie są zasadne. Podnieść należy, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów z punktów I i II aktu oskarżenia.

W ocenie sądu odwoławczego sąd meriti prawidłowo dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego, bowiem są one spójne, konsekwentne i korespondują z nieosobowym materiałem dowodowym ujawnionym przez sad meriti. Trudno znaleźć logiczne wytłumaczenie dla sytuacji, że pokrzywdzony, gdyby brał udział w przestępczym procederze z oskarżonym , zawiadamiałby wówczas organy ścigania. Pokrzywdzony nie posiada adresu a -mail, nie korzysta z Internetu. W swych pierwszych zeznaniach nie obciążał swojego siostrzeńca – oskarżonego D. W.. Utrzymywał, że nie wie kto jest sprawcą wyłudzenia kredytu na jego dane osobowe. Nadmienił jedynie, że w 2020 roku jego siostrzeniec był „zamieszany w sprawę wyłudzenia kredytu”, nie podał jednak szczegółów zdarzenia. Dopiero w okolicznościach ujawnienia pożyczki za pośrednictwem umowy zawartej przez Internet na jego dane osobowe powziął podejrzenie, że sprawcą był oskarżony (jego siostrzeniec). Okoliczności wskazane przez skarżącego jako mające kwestionować wiarygodność zeznań pokrzywdzonego nie są wiarygodne. Gdyby oskarżony za zgodą E. C. posłużył się jego danymi osobowymi w celu uzyskania kredytu i pożyczki opisanych w przypisanych mu czynach, to dlaczego nie wskazał całości danych pokrzywdzonego, chociażby jego miejsca zamieszkania, w rubryce zawartej umowy wskazując inny adres. E. C. ponadto ustalił z firmą (...), że zakupione z kredytu towary trafiły właśnie na adres wskazany we wniosku, gdzie mieszka oskarżony.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu w całości ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do sądu I instancji w celu ponownego rozpoznania.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzuty zawarte w punktach 1 i 2 apelacji wniesionej przez oskarżonego okazały się bezzasadne w części dotyczącej jego sprawstwa odnośnie przypisanego mu czynu, to brak było podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez D. W..

3.2.

Oskarżony w punkcie trzecim (3) wniesionej apelacji podniósł zarzut obrazy przepisów prawa materialnego tj. art. 286 § 1 kk poprzez błędne jego zastosowanie i uznanie, iż chciał działać w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co potwierdza materiał zgromadzony w niniejszej sprawie, a ponadto wskazał, że nie chciał swoim zachowaniem doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) (...) oraz firmy (...) sp. z o.o. jak i nie miał w zamiarze doprowadzić E. C., aby z tego tytułu poniósł szkodę, gdyż oba kredyty były spłacane w ratach.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut podniesiony w punkcie trzecim (3) apelacji wniesionej przez oskarżonego nie jest zasadny. D. W. przyznał się do dokonania zarzuconych mu w akcie oskarżenia obu czynów i jego wyjaśnienia w tej części korespondują z zeznaniami świadka E. C.. Przestępstwo z art. 286 § 1 kk dopuszcza się ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Zachowanie karalne opisane w znamionach przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. skierowane na osobę, którą sprawca zamierza doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W sytuacji wprowadzenia w błąd sprawca wywołuje w świadomości pokrzywdzonego lub innej osoby, której mienie stanowi przedmiot rozporządzenia dokonywanego przez wprowadzonego w błąd, fałszywe wyobrażenie (rozbieżność między rzeczywistością a jej odzwierciedleniem w świadomości dokonującego rozporządzenia mieniem), zaś przy wyzyskaniu błędu wykorzystuje już istniejącą rozbieżność między stanem świadomości dokonującego rozporządzenia mieniem a rzeczywistością, której sprawca nie koryguje, lecz używa dla uzyskania przez siebie lub kogo innego osiągnięcia korzyści majątkowej, wynikającej z niekorzystnego dla pokrzywdzonego rozporządzenia mieniem.

Zachowanie oskarżonego wymierzone było w dobro prawne będące przedmiotem ochrony przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k., tj. cudze mienie, a w szczególności środki finansowe uzyskane w wyniku zawartych umów przez Internet będące w dyspozycji D. W.. Zachowanie oskarżonego miało postać doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy za pomocą wprowadzenia w błąd pracownika pokrzywdzonego co do swej tożsamości oraz zamiaru wywiązania się z umowy. Wprowadzenie w błąd dotyczyło przy tym istotnych okoliczności, mających bezpośredni wpływ na podjęcie przez drugą stronę decyzji o zawarciu umów kredytu i pożyczki. Celem oskarżonego było doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy i cel ten oskarżony osiągnął, albowiem pokrzywdzeni zawarli z nim na odległość umowy kredytu i pożyczki przelewając pieniądze, natomiast oskarżony nieterminowo spłacił częściowo kredyt udzielony mu przez (...) (...) i nie miał zamiaru go spłacać w całości. Właśnie sposób działania oskarżonego – na odległość, posługując się nieprawdziwymi danymi osobowymi pożyczkobiorcy i kredytobiorcy łatwo dla niego dostępnymi ( bez zgody E. C. na posłużenie się nimi) daje asumpt przyjęciu, że oskarżony działał umyślnie i to z zamiarem bezpośrednim. Nie mógł oskarżony spłacić w całości obu zobowiązań opisanych w przypisanych mu czynach stanowiących ciąg przestępstw, gdyż nie byłoby wydanego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym w stosunku do E. C. ( k-61).

Wniosek

O zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu w całości ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji w celu ponownego rozpoznania.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut zawarty w punkcie 3 apelacji wniesionej przez oskarżonego okazał się bezzasadny, to brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez D. W..

3.3.

Obrońca oskarżonego D. W. w punkcie pierwszym (1a numeracja przyjęta przez sąd okręgowy) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

a) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. przyjęcie, że czyn oskarżonego wyczerpuje znamiona występku z art. 286 k.k. w sytuacji, w której materiał dowodowy nie wykazał zamiaru bezpośredniego po stornie D. W. w zakresie znamion dorowadzenia zarówno (...) (...) jak i (...) Sp. z o. o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, z uwagi na fakt, iż sporne zobowiązania pieniężne były spłacane w ratach.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut podniesiony w punkcie pierwszym (1a) apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego nie jest zasadny. Przede wszystkim podnieść należy, że oskarżony przyznał się na rozprawie przed sądem I instancji do popełnienia zarzuconych mu czynów w akcie oskarżenia i złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 387§ 1 i 2 kpk . Obrońca oskarżonego był obecny na tym terminie rozprawy i do protokołu oświadczył, że wniosek ten został z nim uzgodniony. Nie powinien zatem w realiach przedmiotowej sprawy zgodnie z art. 447 § 5 kpk podnosić tego zarzutu. Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punkcie 3.1 uzasadnienia. Sąd okręgowy na podstawie art. 427 § 3 kpk oddalił wniosek oskarżonego i jego obrońcy o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka Ł. P. na okoliczności wskazane w tezie dowodowej, gdyż wniosek ten mógł być wniesiony przed sądem I instancji, a obrońca i oskarżony na rozprawie w dniu 10 października 2024 r. oświadczyli, że nie zgłaszają wniosków dowodowych. Ponadto sąd wydał wyrok w tym dniu w trybie art. 387 § 2 kpk uwzględniając wniosek oskarżonego o wydanie takiego wyroku po uzyskaniu zgody prokuratora i pokrzywdzonego. Sąd okręgowy na podstawie art. 170 § 1 pkt 2 kpk oddalił wniosek dowodowy oskarżonego i jego obrońcy o dopuszczenie dowodu z dokumentów potwierdzających faktyczne zadłużenie z tytułu zaciągniętych kredytów na okoliczność faktycznie poniesionej szkody materialnej przez pokrzywdzonego, gdyż okoliczność, że szkoda materialna nie została poniesiona przez pokrzywdzonego w związku z zaciągniętymi kredytami przez oskarżonego została udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawców.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconych mu czynów ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji w celu ponownego rozpoznania.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut zawarty w punkcie 1 apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego okazał się bezzasadny, to brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez obrońcę oskarżonego D. W..

3.4.

Obrońca oskarżonego w punkcie pierwszym (1b, 1c i 1d) wniesionej apelacji podniósł zarzuty:

b) obrazy przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia tj. 5 k.p.k., art. 7 k.p.k., art.168 k.p.k. art. 410 k.p.k. poprzez wydanie rozstrzygnięcia nie na E. C. na temat zaciągniętych zobowiązań podczas gdy świadek Ł. P. miał zeznać, że słyszał jak pokrzywdzony E. C. wyrażał zgodę na zaciągnięcie takiego zobowiązania; również sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach wprost wskazywał na wiedzę pokrzywdzonego na temat po co i w jakim celu dane osobowe były mu przekazywane;

c) naruszenia przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 i art. 5 k.p.k. w zw. żart. 410 k.p.k. polegające na nienależytym przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów i zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego wobec niezasadnego uznania, że D. W. dopuścił się zarzucanych mu czynów w zamiarze bezpośrednim kierunkowym, podczas gdy pokrzywdzony miał o fakcie zaciągnięcia zobowiązania wiedzieć się na to zgadzać;

d) błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na tym, iż Sąd I instancji błędnie przyjął, że oskarżony D. W. dopuścił się zarzucanych czynów, w sytuacji, w której zobowiązania zostały zaciągnięte za zgoda i wiedzą pokrzywdzonego, nadto zaś były spłacane.

☐ zasadny

☒ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzuty zawarte w punktach 1b-1d apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego okazały się zasadne w części dotyczącej nałożenia w punkcie 3 zaskarżonego wyroku na D. W. zobowiązania do naprawienia szkody na rzecz E. C.. Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punkcie 3.1 uzasadnienia dotyczące obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść wydanego wyroku poprzez przyjęcie, że zachodziły przesłanki do wydania wyroku w trybie konsensualnym z art. 387 § 2 kpk, w sytuacji, gdy sąd nie ustalił z oskarżonym w jakiej wysokości ma naprawić szkodę i na rzecz jakiego podmiotu. W pozostałej części ww. zarzuty są bezzasadne.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów w całości ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do Sądu I instancji w celu ponownego rozpoznania.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzuty zawarte w punktach 1b-1d apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego okazały bezzasadne w części dotyczącej sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanego mu ciągu przestępstw, to brak było podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez apelanta.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Sąd okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej uznania oskarżonego za winnego zarzuconych mu czynów polegających na tym, że:

I. w dniu 21 lipca 2021 roku przy wykorzystaniu sieci Internet ze skutkiem w m. K., woj. (...) doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem E. C. w ten sposób, że w celu uzyskania korzyści majątkowej oraz wyrządzenie szkody majątkowej za pośrednictwem Internetu posługując się danymi osobowymi pokrzywdzonego E. C. zawarł umowę kredytową nr (...) na kwotę 3.287,00 złotych czym wprowadził pożyczkodawcę w błąd co do zamiaru spłaty kredytu i prawdziwych danych osobowych faktycznego pożyczkobiorcy działając na szkodę E. C. oraz (...) (...),

tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 190a 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

II. w dniu 19 listopada 2021 roku przy wykorzystaniu sieci Internet ze skutkiem w m. K., woj. (...) doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem E. C. w ten sposób, że w celu uzyskania korzyści majątkowej oraz wyrządzenia szkody majątkowej za pośrednictwem Internetu posługując się danymi osobowymi pokrzywdzonego E. C. zawarł umowę pożyczkową nr (...) na kwotę 1.500,00 złotych czym wprowadził pożyczkodawcę w błąd co do zamiaru spłaty pożyczki i prawdziwych danych osobowych faktycznego pożyczkobiorcy działając na szkodę E. C. oraz (...) sp. z o.o.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k i przyjęciu, że stanowią one ciąg przestępstw wymierzenie mu na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11§ 3 kk i art. 91 § 1 kk kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk, art. 70 § 1 kk sąd warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Orzeczona oskarżonemu kara pozbawienia wolności została wymierzona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia- 6 miesięcy z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. O taką karę wnioskował oskarżony składając wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w całości. Także do tego wniosku przychylił się obrońca oskarżonego i prokurator (również E. C.). W ocenie sądu okręgowego nie ma podstaw prawnych do weryfikacji rodzaju i wysokości wymierzonej D. W. za przypisany w punkcie 1 zaskarżonego wyroku ciąg przestępstw.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 zaskarżonego wyroku.

Zwięźle o powodach zmiany

Z ustaleń sądu okręgowego wynika, że E. C. nie poniósł szkody materialnej (pieniężnej) w związku z czynami popełnionymi przez oskarżonego. Należało uchylić rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 zaskarżonego wyroku o zobowiązaniu oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego E. C. kwoty 4787 złotych w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku.

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

pkt 3 i 4 wyroku

O kosztach obrony z urzędu oskarżonego za postępowanie odwoławcze sąd okręgowy orzekł na podstawie przepisu art. 618 § 1 pkt 11 kpk, art. 618 § 1 pkt 2 kpk, § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 roku, poz. 763). Wniosek o zwrot kosztów dojazdu zasługiwał na uwzględnienie jako zgodny z przelicznikiem stawki za kilometr 1,15 zł. § 2 pkt 1 lit. B wynikającej z § 2 pkt 1 lit. B rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 roku w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271 ze zm.). O kosztach postępowania odwoławczego sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. uznając, że zasady słuszności przemawiają za zwolnieniem oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

7.  PODPIS

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżone jest rozstrzygnięcie co do winy i orzeczonego środka probacyjnego.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.12.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego D. W.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżone jest rozstrzygniecie dotyczące sprawstwa oskarżonego i orzeczonego środka probacyjnego.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana