sygn. II Ca 2597/23 16 kwietnia 2024 Sąd Okręgowy w Krakowie

Wyrok z 16 kwietnia 2024, sygn. II Ca 2597/23

Data orzeczenia 16 kwietnia 2024
Sąd Sąd Okręgowy w Krakowie
Wydział II Wydział Cywilny Odwołaczy
Przewodniczący Sędzia Barbara Kursa
Tagi
#Sąd Okręgowy w Krakowie #II Wydział Cywilny Odwołaczy #wyrok

Sygnatura akt II Ca 2597/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 kwietnia 2024 r.

Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny – Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:

SSO Barbara Kursa

po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2024 r. w Krakowie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) Bank spółki akcyjnej z siedzibą w W.

przeciwko J. H. (1)

o zapłatę

na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Chrzanowie z dnia 21 września 2022 r. sygn. I C 321/22

1.  oddala apelację;

2.  zasądza od pozwanej J. H. (1) na rzecz strony powodowej (...) Bank spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 135 zł (sto trzydzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania apelacyjnego do dnia zapłaty.

SSO Barbara Kursa

Sygn. akt II Ca 2597/23

UZASADNIENIE

Sprawa podlegała rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, a Sąd Okręgowy nie przeprowadził postępowania dowodowego, a wobec tego zgodnie z art. 505 13 § 2 k.p.c. uzasadnienie wyroku zostaje ograniczone do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem chybione okazały się wszystkie podniesione w niej zarzuty.

Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne oraz zapatrywania prawne Sądu I instancji. Apelacja strony powodowej, jakkolwiek jest wyrazem braku akceptacji dla rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, nie zawiera zarzutów ani merytorycznych argumentów, które mogłyby skutecznie podważyć czy to poczynione ustalenia faktyczne, czy to wysnute w oparciu o nie wnioski prawne, które jako poparte prawidłowo zastosowanymi przepisami, prawa zasługują na pełna akceptację.

Niezasadny był zarzut naruszenia art. 245 k.p.c. oraz 253 k.p.c. w zw. z art. 95 ust 1 i 1a ustawy Prawo bankowe oraz art. 69 i art. 78 a ustawy Prawo bankowe. Należy zauważyć, że załączone przez stronę powodową kopie dokumentów świadczących o wzięciu pożyczki przez J. H. (2) nie budziły wątpliwości tut. Sądu. Sama okoliczność kwestionowania przez skarżącą wezwania do zapłaty, wyciągu z ksiąg bankowych jako dokumentów prywatnych nie mogła podważyć wiarygodności roszczenia a należało uznać ją jedynie za taktykę procesową przyjętą przez pozwaną. Strona powodowa przedstawiła szereg dowodów na okoliczność zawarcia umowy pożyczki nr (...) z pozwaną. Należy zauważyć, że ww. umowa pożyczki zawiera dane wrażliwe pozwanej takie jak seria i numer dokumentu tożsamości, pesel, adres zamieszkania czy numer telefonu (k.17-22), a pozwana spłacała poszczególne raty do pewnego momentu a także nie kwestionowała w toku postępowania, iż przedmiotową pożyczkę wzięła. Podobnie dane wrażliwe zgodne z tymi wskazanymi w umowie pożyczki gotówkowej znajdują się na wezwaniach do zapłaty oraz wypowiedzeniu umowy pożyczki, które to zostały poświadczone za zgodność z oryginałem (k.24-25; k.27-28; k.31). Nie ulega wątpliwości, iż ww. wezwania do zapłaty były doręczane pozwanej, strona powodowa również w tym zakresie wykazała niezbędne dowody. Podobnie w toku postępowania strona powodowa przedstawiła również stosowne pełnomocnictwa świadczące o umocowaniu jej pracowników do dokonywania określonych czynności z pozwaną, wobec czego zarzut ten podlegał oddaleniu.

Zarzuty naruszenia art. 3 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 5 pkt 7, 10 i 12, art. 25 ust. 1 pkt 1, art. 30 ust. 1 pkt 6 i 7, art. 45 ust. 1 i art. 47 ustawy7 o kredycie konsumenckim w zw. art. 78a ustawy — Prawo bankowe, art. 353 1 i art. 353 2 w zw. z art. 720 k.c., art. 385(1) i art. 385 2 k.c., art. 395 i art. 481 §1 i 2 w zw. z art. 6 k.c. w zw. z art. 316 § 1 k.p.c., a także art. 58 k.c. również podlegały oddaleniu.

Należy wskazać, że wbrew twierdzeniom skarżącej strona powodowa nie naliczała na podstawie umowy odsetek umownych od kredytowanych kosztów. Stosownie do §4 umowy pożyczki całkowita kwota pożyczki wynosi 2687,90 zł. Kwota ta nie obejmuje kredytowanych przez Bank kosztów pożyczki wskazanych w § 1 ust 2 pkt.2 niniejszej umowy tj. prowizji za udzielenie pożyczki w wysokości 398,09 zł (k.19) Z harmonogramu spłat wynika również, że odsetki umowne były naliczane od kapitału (k.79) Trafnie wskazała strona powodowa w odpowiedzi na apelację, że przedłożyła ona w zakresie naliczanych odsetek umownych jak i odsetek za zwłokę wydruk historii rachunku uwzględniający historię naliczania odsetek. Co więcej w umowie pożyczki w sposób prawidłowo określono RRSO. Jak wskazuje się w doktrynie Rzeczywista roczna stopa oprocentowania (RRSO) oznacza całkowity koszt kredytu ponoszony przez konsumenta, który wyrażono jako wartość procentową całkowitej kwoty kredytu w stosunku rocznym (art. 5 pkt 12). [T. Czech [w:] Kredyt konsumencki. Komentarz, wyd. III, Warszawa 2023, art. 5.] W przedmiotowej umowie wskazano, że na całkowity koszt kredytu składają się należne odsetki umowne w wysokości 791,96 zł oraz prowizja za udzielenie pożyczki w wysokości 398,09 zł. (k.19-20) Podobnie niezasadny był zarzut braku wykazania roszczenia oraz niewskazania zaprzestania płatności przez pozwaną, albowiem strona powodowa do pisma z dnia 7 lipca 2022 r. (k. 63/2) dołączyła stosowne dokumenty na tą okoliczność tj. prognozowany harmonogram spłat (k.79), wydruk z historii uznań rachunku kredytowego (k.81) oraz szczegółowy wydruk historii rachunku. (k.85-115) Z dokumentów tych jasno wynika, że pozwana początkowo spłacała pożyczkę a następnie przestała to robić w lipcu 2021 r. (k.90/2). W związku z czym podnoszony zarzut w zakresie skutecznego złożenia przez pozwaną stronie powodowej oświadczenia o kredycie darmowym również nie mógł znaleźć uznania tut. Sądu. Nadto jak wynika z akt sprawy strona powodowa w sposób prawidłowy wypowiedziała umowę pozwanej, ponieważ niezasadny był również zarzut naruszenia art. 720 k.c., art. 75 ust 1 i 2, art. 75 c ust 1 i 2 i art. 78a ustawy Prawo bankowe z art. 3 ust 1 i 2 pkt. 2 ustawy o kredycie konsumenckim w zw. z art. 6 k.c.

Stosownie do art. 75 ust 1 i 2 ustawy prawo bankowe w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu albo w przypadku utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej bank może obniżyć kwotę przyznanego kredytu albo wypowiedzieć umowę kredytu, o ile ustawa z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne nie stanowi inaczej. Termin wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 1, o ile strony nie określą w umowie dłuższego terminu, wynosi 30 dni […]. Z kolei w myśl art. 75 c ust 1 i 2 ustawy prawo bankowe, jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia. W myśl art. 78a ustawy Prawo bankowe przepisy ustawy stosuje się do umów kredytu i pożyczki pieniężnej, zawieranych przez bank zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie. Stosownie do art. 3 ust 1 i 2 pkt. 2 ustawy o kredycie konsumenckim, przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę kredytu w rozumieniu przepisów prawa bankowego.

Jak wynika z §8 umowy pożyczki umowa ulega rozwiązaniu z zachowaniem 30-dniowego terminu wypowiedzenia bądź w każdym czasie - za porozumieniem stron. Bank ma prawo wypowiedzieć umowę w przypadku (1) niedotrzymania przez pożyczkobiorcę warunków udzielenia pożyczki. (k.21) 30 listopada 2021 r. strona powodowa przesłała do pozwanej ostateczne wezwanie do zapłaty przed wypowiedzeniem umowy, wzywając ją do zapłaty w terminie 14 dni roboczych kwoty zaległości w wysokości 189 zł oraz informując o możliwości złożenia w terminie 14 dni wniosku o restrukturyzację zadłużenia (k.24). 30 grudnia 2021 r. z powodu niedotrzymania warunków umowy i nieuregulowania zaległości pomimo wezwania do zapłaty strona powodowa wypowiedziała pozwanej umowę pożyczki z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia licząc od daty doręczenia tego pisma. (k. 27) W związku z powyższym należało stwierdzić, że strona powodowa w sposób prawidłowy i skuteczny wypowiedziała umowę pozwanej, wobec czego zarzut ten podlegał oddaleniu.

Sąd Okręgowy oddalił apelację w całości na podstawie art. 385 k.p.c.

O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Sąd zasądza od pozwanej kwotę 135 złotych (270 x50%) na rzecz strony powodowej tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. Wysokość wyżej wymienionej kwoty została ustalona na podstawie art. § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust 1 pkt. 1. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Sędzia Barbara Kursa