Uzasadnienie z 30 października 2025, sygn. IV K 22/23

Formularz UK 1

Sygnatura akt

IV K 22/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. M. (1), M. G. (1), P. K. (1)

art. 286 §1 k.k. i art. 271 §3 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k., art. 12 §1 k.k. i art. 65 §1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Pokrzywdzona firma to jest Przedsiębiorstwo Handlowe (...) sp. z o.o. zostało zarejestrowane w KRS w dniu 11 marca 2004 roku. Przedmiotem działalności była m.in. sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego, a nadto sprzedaż hurtowa i detaliczna mebli, dywanów i sprzętu oświetleniowego, pokryć podłogowych i ściennych, wyrobów metalowych, farb i szkła, organizacja targów, wystaw, kongresów, posadzkarstwo, tapetowanie, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, magazynowanie i przechowywanie towarów, transport drogowy towarów. Siedziba spółki znajdowała się w miejscowości Z., w woj. (...)

wydruk z CI KRS

338-341, 1425-1428

Oskarżeni mogli udzielać klientom salonów rabatów, bez porozumienia z centralą mogły to być rabaty standardowe w wysokości od 5 do 20 procent. R. wyższych niż było to określone w systemie mogli udzielać tylko po telefonicznym kontakcie z M. K. (1). Jedynym klientem, który miał w salonie (...) wysoki 40-50 procentowy rabat, bez konieczności uzyskiwania zgody centrali była firma (...). R. ten był wynikiem wcześniejszej długoletniej współpracy ze spółką (...), firma (...) była bowiem wcześniej dystrybutorem (...) spółki (...), przed otwarciem salonu tej spółki w Ł..

wyjaśnienia P. K.

1992

wyjaśnienia M. M. (1)

1505, 1993-1997

zeznania M. K. (1)

2052

zeznania U. K.

20

wyjaśnienia M. G. (1)

(...)- (...)

M. M. (1) był zatrudniony na stanowisku kierownika sklepu (...) sp. z o.o. od 1 maja 2007 r.

M. G. (1) był zatrudniony na stanowisku specjalista ds. produktu w (...) sp. z o.o. w okresie od 1 maja 2007 do 24 marca 2012 r., następnie od 5 maja 2014 r.

P. K. (1) był zatrudniony w (...) sp. z o.o. jako przedstawiciel handlowy od 1 sierpnia 2014 r.

Miejscem zatrudnienia oskarżonych był salon (...) przy ul. (...) w Ł..

M. M. (1) i M. G. (1) pracowali ze sobą , przekazywali sobie kasę, zastępowali się wzajemnie podczas urlopów.

Klienci byli przypisani do konkretnego oskarżonego, jednak obsługiwał ich ten oskarżony, który akurat był obecny w sklepie.

akta osobowe

901a

zeznania D. G.

173-174

dokumenty pracownicze M. G. (1)

(...)- (...), (...)- (...)

wyjaśnienia P. K. (1)

1990-1993

Wyjaśnienia M. G. (1)

(...)- (...)

Dnia 12 grudnia 2014 r. pomiędzy (...) sp. z o.o. a M. M. (1) - Kierownikiem Sklepu, M. S. (1) ds. produktów, P. K. (1) - przedstawicielem handlowym zawarto umowę o wspólnej odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie. Pracownicy przyjęli łącznie wspólną odpowiedzialność materialną za szkody spowodowane niedoborem w mieniu powierzonym z obowiązkiem wyliczenia się. Za szkody spowodowane powstaniem niedoboru w powierzonym mieniu pracownicy ponoszą odpowiedzialność w częściach: M. M. (1) - 34%, M. G. (1) 33%, P. K. (1) 33%. Pracownicy wyrazili zgodę na potrącenie różnic wynikających z przeprowadzonej inwentaryzacji, ze swojego wynagrodzenia za pracę w terminie określonym przez pracodawcę.

umowa

343

Dochody osiągane przez M. G. (1) wynosiły w kolejnych latach: 2007 r. - 29.314,36 zł, 2008 r. - 40.642,89, 2009 r. -36.421,32 zł, 2010 r. - 30.076,25 zł, 2011 r. -31.943,78 zł, 2012 r.- 18.259,79 zł, 2014 r. - 31.662,01, 2015 r. 48.643,62, 2016 r. - 33.827,2 zł.

deklaracja podatkowa

828-837, 846-851

wydruk aplikacji -e-Deklaracje -PIT 37

839-841

Dochody osiągane przez M. M. (1) wynosiły w kolejnych latach: 2005 r. - 14.799,1 zł, 2006 r. - 22.973 zł, 2007 r. -38.693,45 zł, 2008 r. 46.127,89 zł, 2009 r. - 51.596,32, 2019 r. - 91 582,87 zł.

deklaracja podatkowa

854-870

wydruk aplikacji -e-Deklaracje -PIT 37

853

pismo z US

(...)

Dochody osiągane przez P. K. (1) w wynosiły w kolejnych latach: 2019 r. - 102.795,28, 2016 r. - 53.041,37 zł, 2015 r. - 44.478,97 zł, 2014 r. - 20.945,93, 2012 r. - 3.457,5, 2011 r. - 1.214,47 zł, 2010 r. - 7.382,1, 2009 r. - 13.049,11 zł, 2008 r. - 11.162,25 zł, 2006 r. - 3.902,08, 2005 r. - 5.767,04, 2004 r. - 2.872,00

pismo z US

(...)

wydruk aplikacji -e-Deklaracje -PIT 37

872-885

Oskarżeni M. M. (1) i M. G. (1) sprzedawali towar V. C. (1) oraz innym nieustalonym klientom w cenach wyższych niż wykazywali w dokumentacji księgowej, którą przedkładali następnie centrali spółki (...). Jednocześnie dokumenty te sporządzane były na inne podmioty niż te, które dokonywały rzeczywistego zakupu towarów. Różnica w cenach wykazywanych w dokumentach, które trafiały do pokrzywdzonej firmy, a tej która została uiszczona przez finalnego klienta trafiała do kieszeni sprawców. Oskarżeni M. M. (1) i M. G. (1) przekonywali jednocześnie klientów, którzy kupowali towar, na który następnie wystawiane były nierzetelne faktury, aby nie brali faktur i paragonów ewentualnie wystawiali im faktury pro forma.

Działając w ten sposób wprowadzali w błąd centralę firmy co do ceny za jaką sprzedawali towar klientom oraz co do tożsamości klientów nabywających towar doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem spółki w kwotach stanowiących różnice między ceną uiszczoną przez rzeczywistych klientów salonu, a ceną wykazaną centrali firmy.

Proceder ten trwał w nieustalonym okresie jednak nie później niż od dnia 27 stycznia 2015r. do dnia 30 marca 2016 roku.

zeznania świadka P. G. (1)

46-47, 137-138, (...).

zeznania D. G.

173-174, (...)., 2025-2031

zeznania M. K. (1)

2-4, (...)- (...)., 2050odw.-2054odw.

faktury

166, 168, 170

zeznaia V. C.

525-526, (...)., 2081-2082

Jednym z podmiotów, na który oskarżeni M. M. i M. G. wystawiali dokumenty, które nie odzwierciedlały faktycznych transakcji handlowych był podmiot nieistniejący tj. firma USŁUGI (...) z/s w Ł.. O. M. M. (1) poinformował najpierw centralę, że firma (...). T. zmieniał nazwę na F.. Po zaakceptowaniu tego faktu przez centralę oskarżeni M. M. i M. G. otwierając nową fakturę wprowadzał dane firmy (...), a system wprowadzał warunki cenowe (handlowe) przypisane w systemie dla tej firmy tak samo korzystne rabatowo, jak wcześniej dla firmy (...). Ostatecznie faktura, która była przekazywana centrali wystawiana była na firmę (...), która miała rzekomo nabyć produkty po atrakcyjnych cenach rabatowych.

Ponieważ stratą firmy (...), jak wskazano powyżej była różnica między ceną uiszczoną przez rzeczywistego klienta, a ceną wykazaną w fakturze przedkładanej centrali, to w przypadku wystawiania nierzetelnych faktur na dane firmy (...), która miała być rzekomo następcą firmy (...), która uzyskiwła od firmy (...) najwyższe rabaty, zysk oskarzonych był największy.

Nierzetelne dokumenty wystawione na ten nieistniejacy podmiot to dokumenty w postaci:

- faktury nr (...) z dnia 27 stycznia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 825,94 zł

- faktury nr (...) z dnia 03 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 391,46 zł

- faktury nr (...) z dnia 03 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 3257,04 zł

- faktury (...) z dnia 04 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 2847,86zł

- faktury nr (...) z dnia 04 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 35,64 zł

- faktury (...) z dnia 06 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 872,40 zł

- faktury nr (...) z dnia 09 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 3860,52 zł

- faktury nr (...) z dnia 12 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 228,02 zł

- faktury nr (...) z dnia 13 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 316,42 zł

- faktury nr (...) z dnia 13 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 501,3 zł

- faktury nr (...) z dnia 13 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1253,05 zł

- faktury nr (...) z dnia 16 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1646,52 zł

- faktury nr (...) z dnia 17 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1374,97zł

- faktury nr (...) z dnia 20 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1450,33 zł

- faktury nr (...) z dnia 21 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 247,01 zł

- faktury nr (...) z dnia 27 lutego 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 298,01 zł

- faktury nr (...) z dnia 05 marca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 8008,60 zł

- faktury nr (...) z dnia 06 marca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 771,06 zł

- faktury nr (...) z dnia 17 marca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 31,25 zł

- faktury nr (...) z dnia 23 marca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 6325,97 zł

- faktury nr (...) z dnia 23 marca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 4389,64 zł

- faktury nr (...) z dnia 25 marca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 3168,74 zł

- faktury nr (...) z dnia 30 marca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 277,53 zł

- faktury nr (...) z dnia 31 marca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 745,48 zł

- faktury nr (...) z dnia 15 kwietnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 4266,33 zł

- faktury nr (...) z dnia 18 kwietnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 817,58zł

- faktury nr (...) z dnia 22 kwietnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1580,91 zł

- faktury nr (...) z dnia 23 kwietnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1932,17 zł

- faktury nr (...) z dnia 23 kwietnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 840,23 zł

- faktury nr (...) z dnia 24 kwietnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 108,55 zł

- faktury nr (...) z dnia 27 kwietnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1435,76 zł

- faktury nr (...) z dnia 28 kwietnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 676,12 zł

- faktury nr (...) z dnia 29 kwietnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 335,65 zł

- faktury nr (...) z dnia 07 maja 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 157,34 zł

- faktury nr (...) z dnia 11 maja 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1619,51 zł

- faktury nr (...) z dnia 12 maja 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 230,72 zł

- faktury nr (...) z dnia 14 maja 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 2328,19zł

- faktury nr (...) z dnia 19 maja 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 402,69 zł

- faktury nr (...) z dnia 19 maja 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 726,39 zł

- faktury (...) z dnia 26 maja 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1795,58 zł

- faktury nr (...) z dnia 27 maja 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 2850,07 zł

- faktury nr (...) z dnia 17 czerwca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 4608,42 zł

- faktury nr (...) z dnia 17 czerwca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 828,67 zł

- faktury nr (...) z dnia 26 czerwca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1388,90 zł

- faktury nr (...) z dnia 26 czerwca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 108,85 zł

- faktury nr (...) z dnia 01 lipca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1403,22 zł

- faktury nr (...) z dnia 20 lipca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 2542,94 zł

- faktury nr (...) z dnia 22 lipca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 44,80 zł

- faktury nr (...) z dnia 24 lipca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 5218,31 zł

- faktury nr (...) z dnia 28 lipca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 435,33 zł

- faktury nr (...) z dnia 28 lipca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 4768,40 zł

- faktury nr (...) z dnia 28 lipca 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 357,54 zł

- faktury nr (...) z dnia 04 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 2660,87 zł

- faktury nr (...) z dnia 05 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 631,62 zł

- faktury nr (...) z dnia 08 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 4279,52 zł

- faktury nr (...) z dnia 12 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 391,65 zł

- faktury nr (...) z dnia 14 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 597,71 zł

- faktury nr (...) z dnia 14 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 296,23 zł

- faktury nr (...) z dnia 18 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 3640,90 zł

- faktury nr (...) z dnia 20 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 555, 00zł

- faktury nr (...) z dnia 24 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 364,41 zł

- faktury nr (...) z dnia 25 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 759,43 zł

- faktury nr (...) z dnia 31 sierpnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1358,65 zł

- faktury nr (...) z dnia 03 września 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 3944,94 zł

- faktury nr (...) z dnia 14 września 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 187,89zł

- faktury nr (...) z dnia 15 września 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 3855,12zł

- faktury nr (...) z dnia 21 września 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 825,82 zł

- faktury nr (...) z dnia 22 września 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 6380,12 zł

- faktury nr (...) z dnia 25 września 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 2688,32 zł

- faktury nr (...) z dnia 30 września 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 433,29 zł

- faktury nr (...) z dnia 08 października 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 683,74 zł

- faktury nr (...) z dnia 12 października 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 864,65 zł

- faktury nr (...) z dnia 15 października 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 333,16 zł

- faktury nr (...) z dnia 20 października 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 333,26 zł

- faktury nr (...) z dnia 21 października 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 3868,01 zł

- faktury nr (...) z dnia 24 października 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 390,21 zł

- faktury nr (...) z dnia 31 października 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1233,66 zł

- faktury nr (...) z dnia 02 listopada 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1346,09 zł

- faktury nr (...) z dnia 04 listopada 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 5372,86 zł

- faktury nr (...) z dnia 10 listopada 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 159,66 zł

- faktury nr (...) z dnia 12 listopada 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1156,66 zł

- faktury nr (...) z dnia 12 listopada 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 449,85 zł

- faktury nr (...) z dnia 19 listopada 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 2574,79 zł

- faktury nr (...) z dnia 20 listopada 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 450,91 zł

- faktury nr (...) z dnia 23 listopada 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 928,82 zł

- faktury nr (...) z dnia 23 listopada 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 5677,93 zł

- faktury nr (...) z dnia 01 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 5805,78zł

- faktury nr (...) z dnia 01 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 817,32 zł

- faktury nr (...) z dnia 01 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 146,20 zł

- faktury nr (...) z dnia 02 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 643,13 zł

- faktury nr (...) z dnia 08 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 180,01 zł

- faktury nr (...) z dnia 10 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 132,36 zł

- faktury nr (...) z dnia 10 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 2037,41 zł

- faktury nr (...) z dnia 14 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 5103,36 zł

- faktury nr (...) z dnia 18 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 4126,39zł

- faktury nr (...) z dnia 22 grudnia 2015 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 795,54 zł

- faktury nr (...) z dnia 5 lutego 2016 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 607,88 zł

- faktury nr (...) z dnia 23 lutego 2016 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 398,76 zł

- faktury nr (...) z dnia 18 marca 2016 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 564,80 zł

- faktury nr (...) z dnia 25 marca 2016 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 1554, 00 zł

- faktury nr (...) z dnia 30 marca 2016 roku wystawionej na podmiot USŁUGI (...) z różnicą 280,41 zł.

Szkoda wyrządzona pokrzywdzonej spółce przez sprawców wyniosła nie mniej niż 165.328,59 zł.

zeznania Z. T. (1)

550-551, (...)., 2082-2083

nierzetelne faktury

segregator nr 2

faktury wygenerowane przez pokrzywdzonego wykazujące różnice

segregator nr 3

zeznania świadka P. G. (1)

137-138, (...).

zeznania D. G.

173-174, (...)., 2025-2031

wyjaśnienia M. M. (1)

1994-1995

Wielu innych klientów salonu (...) zakwestionowało faktury wystawione przez oskarżonych na rzecz podmiotów, w ramach których prowadzili działalność gospodarczą. Były to: PPHU (...) s.c., (...), Zakład (...), K. P. Wnętrz, Galeria (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, (...) I. O., (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, (...) s.c. A. S. i M. S. (2), największą zaś ilość P.H.U. (...), który miał najkorzystniejsze warunki rabatowe.

faktury

segregator nr 1, nr 2 i nr 3, 923, 923a, (...), (...), (...),

(...), (...), (...), (...), (...), 1730, (...), (...), (...), (...), (...), (...), 1710, (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), 1690,

(...), (...), (...), (...), (...), 1740, (...), (...), (...), (...),

listy faktur

947-950, 968-976, 979-980, 988-993, (...), (...), 923a-927, 928-932, 958-967, 968-976

zestawienie różnic

231

wydruk z (...)

241

zeznania K. S.

238-239, 1480odw., 2004-2006

dokumentacja G.-B.

242-247, 251-252

zeznania G. M.

248-249, (...), 2064

dokumentacja (...) G. W. (1)

141-142, 254-257

zeznania G. W. (1)

258-259, (...)- (...), 2072-2073

zeznania J. W.

(...).

zeznania M. W. (1)

(...)

zeznania M. G. (3)

305-307, 318-319, (...), 2008-2009

zeznania R. O.

484-485, (...)- (...), 2067

wydruk z (...)

486-487

zestawienie nr 2

933

faktura nr (...)

923, (...), (...) segregator 1

zeznania E. M.

454-455, (...), 2009

zeznania M. S. (2)

(...).- (...), 2097-2098

zeznania Z. T. (1)

550-551, (...)., 2082-2083

zeznania świadka P. G. (1)

137-138, (...).

zeznania D. G.

173-174, (...)., 2025-2031

Powyższy proceder wyszedł na jaw kiedy V. C. (1), która zakupiła towar w Salonie (...) nie otrzymała oryginałów faktur potwierdzających przeprowadzone transakcje i zaczęła dopominać się tychże faktur w siedzibie firmy.

Wówczas to okazało się, że sprawcy wystawiali na rzecz V. C. (1) faktury pro forma na których jako rachunek bankowy do zapłaty wskazywany był rachunek bankowy należący do oskarżonego M. M. (1), na których widniały kwoty rzeczywiście uiszczone przez V. C. (1), nigdy nie wystawili zaś ostatecznych faktur i nie dostarczyli ich klientce, ani do siedziby firmy.

W dniu 14 stycznia 2016 roku M. M. (1) wystawił na podmiot V. C. (1) fakturę pro forma nr (...) na kwotę 6305,29 zł ze wskazanym rachunkiem bankowym M. M. (1).

w dniu 22 stycznia 2016 roku M. M. (1) wystawił na podmiot V. C. (1) fakturę pro forma nr (...) na kwotę 1767,05 zł ze wskazanym rachunkiem bankowym M. M. (1). W dniu 10 lutego 2016 roku M. M. (1) wystawił na podmiot V. C. (1) fakturę pro forma nr (...) na kwotę 1096,90 zł ze wskazanym rachunkiem bankowym M. M. (1). V. C. (1) wykonała przelew, oryginału faktury nie otrzymała.

zeznania świadka P. G. (1)

137-138

zeznania D. G.

173-174

kopie potwierdzenia przelewu

167,169,171,172

zeznaia V. C. (1)

535-536, (...), 2081-2082

faktury

166, 168, 170

faktury z potwierdzeniami przelewu

538-543

dane rachunków bankowych

76

W związku z powzięciem podejrzeń o nieprawidłowościach w Salonie (...) oddziale (...) sp. z o.o. przy ul. (...) w dniu 16 maja 2016 roku przedstawiciele firmy przeprowadzili kontrolę w tymże salonie. Kontrola ta wykazała, że w kasie (...) oddziału brakuje pieniędzy w łącznej kwocie 16.076,65 zł oraz bonów (...) na kwotę 540 zł. W dniu kontroli obecni w salonie (...) nie wyjaśnili przyczyn braku w kasie. W sobotę, w dniu poprzedzającym zamkniecie kasy oraz dzień kontroli, w sklepie był tylko M. M. (1), który w trakcie tej kontroli przebywał w siedzibie firmy do której został wezwany przez przełożonych.

W trakcie kontroli w związku z poczynionymi ustaleniami M. K. (1) polecił M. G. sporządzenie notatki służbowej.

W związku z powyższymi ustaleniami przedstawiciel pokrzywdzonego - Przedsiębiorstwa Handlowego (...) sp. z o.o. z/s w N. koło K. - M. K. (1) złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przywłaszczenia mienia przez pracowników (...) oddziału firmy - Salon (...), tj. M. M. (1), który przyjmował utarg w sobotę oraz M. G. (1), przy którym ujawniono kwotę 2.580 zł.

zeznania M. K. (1)

(...)- (...), 2050odw.-2054odw.

notatka urzędowa

1, 78

zawiadomienie wraz potwierdzeniem

2-4, 342

protokół przeszukania M. G. (1)

7-10

zeznania świadka P. G. (1)

46-47

kopia raportu kasowego

61, 69, 73

kopia dowodu wpłaty

62, 63, 66, 70, 74-75

kopia faktury

64-65, 67-68, 72

zeznania M. S. (3)

134-135, 2039-2041

protokół szkody z notatką

349-351

notatka

351

notatka urzędowa

78

Po ujawnieniu tego procederu P. K. (1) dobrowolnie okazał swoją kartę płatniczą oraz przekazał zgodę na wgląd do rachunku bankowego swojego oraz swojej żony. Oskarżeni M. M. (1) i M. G. (1) odmówili okazania kart płatniczych i wglądu do swoich rachunków bankowych.

zeznania P. G. (1)

321-322

Z oskarżonymi M. M. (1) i M. G. (1) rozwiązano umowy o pracę bez wypowiedzenia w dniu 17 maja 2016r.

Z P. K. (1) spółka (...) rozwiązała umowę o prace w dniu 14 czerwca 2016r. W tym samym czasie został on zatrudniony w tym samym salonie (...) na stanowisku kierownika salonu przez firmę (...).W należącą do M. K. (1). W salonie tym P. K. (1) pracował do końca kwietnia 2017r.

akta osobowe k

901a

wyjaśnienia P. K.

(...), 1990-1993

zeznania P. G. (1)

(...).- (...)

zeznania M. S. (3)

2040

zeznania M. K. (1)

2054

M. G. (1) pracując w MAM sp z o.o. dysponował znacznymi kwotami na swoim koncie, przelewał sumy na inne swoje rachunki.

historia rachunku M. G. (1)

723-741, 756-815

zeznania P. G. (1)

917-922

Z tytułu stwierdzonych niedoborów w kasie P. K. (1) wpłacił na rzecz spółki (...),28, zaś M. M. (1) kwotę 3887,41 zł.

zeznania D. G.

173-174

notatka urzędowa

191

protokół szkody

349-350

notatka

351

pismo pokrzywdzonego z załącznikiem

(...)- (...)

W dniu 1 czerwca 2016r. M. M. (1) i M. G. (1) za pośrednictwem swojego pełnomocnika zwrócili si e do Prezesa Spółki MAM o rozważenie możliwości zawarcia ugody i polubownego zakończenia zaistniałej sprawy dotyczącej nieprawidłowości w funkcjonowaniu sklepu w Ł. celem doprowadzenia do pokrycia niedoboru i zakończenia postępowania karnego.

zaproszenie do ugody

139

1.1.2.

M. M. (1), M. G. (1), P. K. (1)

art. 284 §2 k.k. i art. 270 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Zatrudnieni w należącym do Przedsiębiorstwa Handlowego (...) sp. z o.o. salonie (...) przy ul. (...) w Ł. oskarżeni M. M. (1), M. G. (1) i P. K. (1) dokonywali przywłaszczenia przeznaczonych dla klientów bonów sodexo. M. M. (1) pobierał bony sodexo z centrali spółki. Następnie wystawiane były dokumenty poświadczające wydanie bonów klientom, którzy nigdy tychże bonów nie otrzymali.

wyjaśnienia P. K. (1)

k 200, 1238-1243, 1989-1993

P. K. (1), M. M. (1) i M. G. (4), działając wspólnie i w porozumieniu przywłaszczyli bony wystawione na dane G. W. (1) na kwotę 1.200 zł ( w dniu 21 kwietnia 2016 na kwotę 600 zł i 400 zł. oraz w dniu 29 kwietnia 2016r. na kwotę 200 zł.) oraz bony wystawione na dane R. K. (1) na kwotę 930 zł ( w dniu 30 kwietnia 2016r. na kwoty 600 zł i 50 zł. oraz na kwotę 280 zł). Łączna wartość przywłaszczonego przez oskarżonych mienia wyniosła 2.130 zł.

Następnie potwierdzenia rzekomego odbioru kuponów przez G. W. (1) i R. K. (1) były przekazywane przez oskarżonych do centrali pokrzywdzonej firmy.

potwierdzenie odbioru nagrody

1000, (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...)

protokół przekazania bonów (...)

(...)- (...)

formularze zgłoszeniowe

(...), (...), 1010, (...)

potwierdzenie odbioru kuponów (...)

899, (...)

wyjaśnienia P. K. (1)

200-201, (...)- (...), 1989-1993

zestawienia bonów

997- (...), 1050- (...), (...)- (...)

zeznania G. W. (1)

(...)

zeznania R. K. (1)

493-494

W dniu 16 maja 2016 roku przedstawiciele firmy, którzy przeprowadzili kontrolę w Salonie (...) ustalili, że w kasie (...) oddziału brakuje bonów (...) na kwotę 540 zł. Pracownicy nie potrafili w sposób logiczny wytłumaczyć ww. braku.

protokół szkody

349

zeznania M. K. (1)

2-4, (...)- (...), 2050odw.-2054odw.

Oskarżeni nie byli dotychczas karani.

dane o karalności

(...)- (...)

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

M. M. (1), M. G. (1), P. K. (1)

art. 286 §1 k.k. w zw. z art. 294 §1 k.k. i art. 271 §3 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k., art. 12 §1 k.k. i art. 65 §1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Na podmioty: Usługi (...), Przedsiębiorstwo Handlowe (...). K., K. H. K., N. P. M. G. (5) nie były wystawiane faktury, które nie odzwierciedlały faktycznych transakcji handlowych.

faktury

segregator nr 1,

923, (...), (...), , (...), (...)- (...), (...)- (...), 1670- (...), (...), (...), (...), (...), (...)- (...), (...)-1640, 1680- (...), (...), (...), (...)- (...), (...)- (...), (...)- (...),

listy faktur

982-983, 985-986, 985-986, 995-996, (...)- (...), (...)- (...),

zeznania R. M.

441-442, (...)- (...), 2076-2077

zeznania D. L.

457-458, (...), 2064-2065

zeznania H. K.

433-434, (...)- (...), 2096-2097

zeznania A. K.

891, (...), 2073-2075

zeznania M. G. (5)

493-494, 516-518, (...), 2079-2080

Oskarżony P. K. (1) nie brał udziału w procederze polegającym na wprowadzaniu w błąd firmy (...), co do ceny za jaką sprzedawany był towar klientom oraz co do tożsamości klientów nabywających towar i przywłaszczaniu sobie kwot stanowiących różnicę między ceną uiszczoną przez rzeczywistych klientów salonu, a ceną wykazaną centrali firmy.

wyjaśnienia P. K. (1)

200, (...)- (...), 1989-1993, 2031-2032, (...)

1.2.2.

M. M. (1), M. G. (1), P. K. (1)

art. 284 §2 k.k. i art. 270 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i art. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

P. K. (1), M. M. (1) i M. G. (4), nie przywłaszczyli bonów wystawionych na nazwiska klientów M. W. (2) na kwotę 2.400 zł, na I. O. na kwotę 1.000 zł, a także G. W. (1) na kwotę 1000zł.

potwierdzenie odbioru nagrody

(...)

zeznania M. W. (2)

(...).

zeznania R. O.

(...)- (...)

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

zeznania P. G. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka, albowiem były stanowcze, logiczne i konsekwentne. Nie zawierają wewnętrznych sprzeczności, a wszelkie rozbieżności stanowią naturalne następstwo upływu czasu od zdarzeń będących przedmiotem niniejszego postępowania, a także okresu jaki upłynął od przesłuchania P. G. (1) w toku śledztwa do składania przez niego relacji na rozprawie. Świadek w sposób stanowczy, rzeczowy, opierając się ponadto na dowodach z dokumentów (m.in. w postaci faktur proforma wystawionych na V. C. (1)) oraz twierdzeniach klientów, na których wystawione były przez sprawców faktury przedkładane centrali, opisał modus operandi przestępczego procederu.

Zeznania P. G. (1) w pełni korelują nie tylko z depozycjami innych przedstawicieli firmy (...) tj. M. K. (1), D. G., ale także z zeznaniami świadków - klientów salonu (...), którzy jednoznacznie wykluczyli dokonywanie zakupów opisanych w okazywanych im fakturach, w tym przede wszystkim z zeznaniami Z. T. (2) z firmy PHU (...). T., Z. T., który nie tylko zakwestionował kilkaset faktur wystawionych na rzecz firmy PHU (...), ale ponadto wskazywał, że nigdy nie prowadził działalności gospodarczej pod nazwą Usługi (...) z tą samą siedzibą w Ł.. Fakt wystawiania przez oskarżonych faktur na podmiot nieistniejący w najbardziej jaskrawy sposób potwierdza depozycje przedstawicieli pokrzywdzonej spółki, co do istnienia tego przestępczego procederu i sprawstwa oskarżonych M. M. i M. G..

Sąd uznał również za wiarygodne zeznania świadka P. G. (1) i złożone przez niego wyliczenia różnic cenowych (wykazane na fakturach wygenerowanych przez niego, a znajdujących się w segregatorze nr 3), albowiem sąd nie znalazł powodów do ich podważenia. Oskarżeni zakwestionowali ceny regularne produktów wskazane przez P. G., dopiero podczas ponownego rozpoznania sprawy. Dopiero wówczas, po upływie wielu lat zaczęli wskazywać, że P. G. wskazywał na wygenerowanych przez siebie fakturach ceny z dnia sporządzania tych wygenerowanych faktur, a nie ceny z czasu, kiedy te transakcje były zawierane. Zdaniem sądu nie ma powodu, by przedstawicielowi pokrzywdzonej firmy zarzucać taką nierzetelność. Dlatego sąd uznał, iż jest to jedynie linia obrony oskarżonych. Ponadto wskazać należy, iż faktury wystawione na nieistniejący podmiot F., które były wzięte pod uwagę przez sąd przy wyliczeniu minimalnej wartości szkody, pochodziły z czasu nie tak odległego od czasu, w którym wykryto ten proceder.

Sąd uznał też za przekonujące dokonane przez P. G. wyliczenia różnic tj. przyjęcie przez niego w wygenerowanych fakturach cen regularnych, a nie cen z minimalnym choćby rabatem, czy tym bardziej maksymalnym rabatem, jaki mogli udzielać klientom oskarżeni bez zgody centrali. Uznać należy bowiem, iż całkowicie sprzeczne z doświadczeniem życiowym i kategorią racjonalnego rozumowania byłoby, aby oskarżeni dopuszczając się przestępczego procederu i tym samym narażając się na odpowiedzialność karną minimalizowali swoje zyski poprzez sprzedawanie towaru rzeczywistym klientom z rabatem, a następnie wystawiali nierzetelne faktury dla centrali także z rabatem. W takiej sytuacji podejmowanie tego ryzyka przy jednoczesnym minimalizowaniu swoich zysków nie miało by racjonalnego uzasadnienia.

zeznania D. G.

Zeznania świadka są spójne, stanowcze, a wszystkie odmienności, czy sprzeczności wynikają jedynie z upływu czasu od zdarzeń będących przedmiotem niniejszego postępowania, a także okresu jaki upłynął od przesłuchania D. G. w toku śledztwa do składania przez nią relacji na rozprawach, tym bardziej, że świadek nie jest już pracownikiem pokrzywdzonej firmy. Depozycje świadka pozostają w korelacji z zeznaniami świadka P. G. (1) i zgromadzoną dokumentacją. Świadek przedstawiła okoliczności, jakie ustalono w ramach wewnętrznego postępowania w spółce, uzasadniła ponadto okoliczność działania oskarżonych wspólnie i w porozumieniu. Opisała ponadto, że kontrola w salonie (...) została zainicjowana telefonem jednej z klientek firmy (...). C., która nie otrzymała faktury za zamówione towary. Otrzymała jedynie fakturę pro forma a pieniądze za zakupiony towar wpłynęły na konto oskarżonego M. M..

zeznania M. K. (1)

Sąd uznał zeznania świadka za konsekwentne i spójne. Znajdują one potwierdzenie przede wszystkim w zeznaniach świadków: P. G. (1) i D. G., czy M. S.. Świadek należąc do kadry kierowniczej (...) sp. z o.o. uczestniczył w czynnościach wewnętrznych spółki prowadzących do ustalenia straty spółki, tj. ustalaniu braków w kasie, zawiadomieniu Policji. Ponadto w spójny i logiczny sposób przedstawił funkcjonowanie salonu (...), w którym klienci byli przydzielani do określonych pracowników, pracownicy wzajemnie się zastępowali, a każdy z nich był w takim samym zakresie uprawniony do wystawiania dokumentów i miał dostęp do programów komputerowych przy logowaniu swoim hasłem.

zeznania M. S. (3)

Sąd uznał zeznania świadka odnośnie przeprowadzonej w Salonie (...) kontroli za wiarygodne, albowiem były stanowcze, konsekwentne i spójne, ponadto potwierdzone zeznaniami świadka M. K. oraz wyjaśnieniami oskarżonych.

zeznania U. K.

Sąd uznał zeznania świadka odnośnie zasad rabatowania i innych reguł panujących w spółce (...) za wiarygodne, aczkolwiek świadek opierała się głównie na czasie teraźniejszym, co do przeszłości nie miała wiedzy.

zeznania G. M.

Sąd uznał zeznania świadka - księgowej firmy (...) za wiarygodne, były bowiem stanowcze i konsekwentne w zakresie braku podstaw do uiszczenia zapłaty za niezaksięgowaną fakturę

zeznania G. W. (1)

Sąd uznał zeznania świadka – z Zakładu (...) za wiarygodne, były bowiem stanowcze i konsekwentne w zakresie kwestionowanych faktur.

zeznania J. W.

Sąd uznał zeznania świadka - klienta salonu za wiarygodne, były bowiem stanowcze i konsekwentne. Z zeznań J. W. wynika, że nie podpisywał okazanych mu faktur.

zeznania M. W. (1)

Sąd uznał zeznania świadka - klienta salonu za wiarygodne. Znalazły one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Zastrzeżenia wyrażone co do faktur miały podobny charakter jak w przypadku pozostałych klientów. M. W. (1) nie zidentyfikował podpisu pod wystawioną fakturą, nadto stwierdził (...) G. W. (1) był wzywany do uiszczenia kwoty za towar, którego nie odbierali.

Zeznania K. M.

Sąd uznał zeznania świadka K. M.- klienta salonu za wiarygodne. Znalazły one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Zastrzeżenia wyrażone co do faktur miały podobny charakter jak w przypadku pozostałych klientów. K. M. w latach 2010-2012 dokonywała w salonie zakupów za gotówkę, udzielano jej rabatów, nie otrzymywała bonów. W 2016 roku nie dokonywała zakupów wskazanych w fakturach. Z zeznań świadka wynika, że podpisy na fakturach nie należą do niej.

zeznania K. S.

Sąd uznał zeznania świadka - klienta salonu firmy (...) za wiarygodne. Znalazły one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Właściciele współpracowali z Salonem (...) w latach 2012-2014. W maju 2016 roku nie dokonywali zakupów. K. S. zaprzeczył dokonywaniu zakupów ze wskazanej faktury.

zeznania M. G. (3)

Sąd uznał zeznania świadka - przedstawiciela firmy Galeria (...) za wiarygodne. Znalazły one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Galeria (...) otrzymywała rabaty na zakupiony towar, nie dostawała bonów. Wykaz faktur zawierał faktur, które nie dotarły nigdy do Galerii (...) i nie stanowiły odzwierciedlenia transakcji.

zeznania M. S. (2)

Sąd uznał zeznania świadka przedstawiciela podmiotu (...) s.c. za wiarygodne. Znalazły one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. M. S. (2) jednoznacznie nie potwierdził prawdziwości żadnej z okazanych mu faktur.

zeznania R. K. (1)

Sąd uznał zeznania świadka klienta salony z firmy Usługi (...) za wiarygodne. Znalazły one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. R. K. (1) zakwestionował wiele faktur, nadto stwierdził, iż nie otrzymał bonów S..

Zeznania V. C. (1)

Sąd uznał zeznania świadka V. C.– klienta salonu za spójne i konsekwentne. Znalazły one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym w tym z zeznaniami D. S. - G.. Z relacji świadka wynika, że za zakupione towary otrzymała jedynie fakturę pro forma.

wydruk z (...) z KRS itp.

Nie były kwestionowane przez strony w toku postępowania, zawierają wszystkie niezbędne informacje.

Oryginały faktur oraz listy faktur sporządzone przez pokrzywdzoną firmę

Sporządzone w odpowiedniej formie, w oparciu o specjalistyczne oprogramowanie, zawierają niezbędne informacje i potwierdzają różnice widoczne w księgowaniu. Znalazły one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym

depozycje klientów salonu, którzy kwestionowali rzetelność faktur. Sąd jednak ustalając stan faktyczny i minimalną wartość szkody wziął pod uwagę jedynie faktury na podmiot nieistniejący F., co do których nie ma żadnych wątpliwości, że są fakturami nierzetelnymi. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż niektórzy klienci salonu, choć początkowo twierdzili, że nie dokonywali zakupów uwidocznionych na zakwestionowanych przez siebie fakturach, to w toku procesu zmieniali jednak zdanie. To wskazuje, że także w przypadku klientów którzy nie wycofywali się ze swych kategorycznych stwierdzeń mogło dojść do nieuświadomionej pomyłki i np. niezaksięgowania faktury, której zakup jednak miał miejsce. Tym bardziej, że w wielu przypadkach okazywano klientom tylko zestawienia faktur, a nie oryginały faktur. Nie można było już w toku ponownego rozpoznania sprawy tego błędu naprawić albowiem pokrzywdzona firma nie dostarczyła brakujących oryginałów faktur wskazując, że z uwagi na upływ ustawowego terminu, w którym firma ma obowiązek przechowywać faktury, już takowych nie posiada. Brak oryginału faktury jest tym bardziej istotny, że bez tych faktur nie da się wykluczyć, czy w sporządzanych wykazach, które następnie okazywano klientom, nie dochodziło do pomyłek pracowników pokrzywdzonej spółki przy ich sporządzaniu.

Z taką ewidentną pomyłką mieliśmy bowiem do czynienia w przypadku brakujących oryginałów faktur wystawionych na podmiot F., które figurowały w zestawieniach pokrzywdzonego oraz w zarzucie z pkt I tj. faktury nr (...) z dnia 15 stycznia 2015 roku wystawionej z różnicą 1333,79 zł, - faktury nr (...) z dnia 15 stycznia 2015 roku wystawionej z różnicą 2135,13 zł, - faktury nr (...) z dnia 19 stycznia 2015 roku wystawionej z różnicą 2170,84 zł, faktury nr (...) z dnia 21 stycznia 2015 roku wystawionej z różnicą 298,05 zł i faktury nr (...) z dnia 26 stycznia 2015 roku wystawionej z różnicą 1107,06 zł. Kiedy sąd zobowiązał pokrzywdzonego do przedłożenia tych faktur, złożone zostały duplikaty faktur o tych numerach, na których jako nabywca figurował podmiot Filutek, a nie F. (k 2219-2223).

Z całą pewnością zatem w innych przypadkach także mogło dochodzić do takich pomyłek, czego nie da się obecnie zweryfikować bez oryginałów faktur. Z tego też względu sąd nawet w przypadku faktur wystawionych na podmiot nieistniejący F., które bezsprzecznie uznał za nierzetelne, wyeliminował z opisu czynu te faktury, co do których pokrzywdzony już na etapie postępowania przygotowawczego załączył jedynie duplikaty wystawione przez W. G., nie mogąc zweryfikować, czy rzeczywiście sprawcy wystawili taką fakturę.

Nie można także wykluczyć przypadków, na jakie wskazywali w swych wyjaśnieniach oskarżeni, a mianowicie, że do salonu (...) przychodzili klienci, którzy powoływali się na rabat, który przysługiwał ich wykonawcom i wówczas faktury wystawiane były na tegoż wykonawcę, a nie na tego klienta i nie można wykluczyć, że taki klient nie przekazywał takiej faktury temu wykonawcy. Podkreślić należy, iż z zeznań M. K. wynikało, iż były takie praktyki wystawiania faktur na wykonawców, kiedy przychodził klient i chciał skorzystać z rabatu powołując się na tego wykonawcę.

Podobne sytuacje, czy to klientów wykonawców, czy też pracowników tychże wykonawców, którzy chcieli skorzystać z rabatów i dokonywali zakupów na podmioty, którym przysługiwały rabaty mogły się zdarzać. Nawet jeśli wykonawca był przekonany i prezentował takie stanowcze przekonanie do końca procesu, że jego klienci, czy pracownicy powiedzieliby mu o takich sytuacjach, to sąd takiej pewności w tym zakresie mieć nie może.

Podkreślić należy, iż nawet jeśli z tej ogromnej ilości faktur widniejących w zarzutach choćby tylko niektóre faktury mogłyby być fakturami rzetelnymi, to nie mogąc ustalić, które z tych faktur są rzeczywiście nierzetelne, a które jednak oddają rzeczywiste transakcje, to z uwagi na wątpliwości, których nie dało się usunąć, należało wszystkie te faktury z opisu czynu wyeliminować. Tym samym także należało określić jedynie minimalną wartość szkody w oparciu o faktury wystawione na podmiot nieistniejący F., uznając, iż nie da się ustalić pełnej szkody wynikającej z wystawienia tych nierzetelnych faktur.

dokumentacja pracownicza

Nie były kwestionowane przez strony w toku postępowania i zawierają wszystkie niezbędne informacje.

deklaracje podatkowe, wydruk aplikacji SP*ED-e-Deklaracje -PIT 37, pismo (...)

Nie były kwestionowane przez strony w toku postępowania i zawierają wszystkie niezbędne informacje

historie rachunków bankowych

Nie były kwestionowane przez strony w toku postępowania

wyjaśnienia P. K. (1)

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia P. K. (1) w zakresie zarzutu I były stanowcze, konsekwentne, co do wielu okoliczności potwierdzone innymi dowodami, w tym zeznaniami P. G., czy M. K., jak choćby okoliczność, iż tylko pozornie został zwolniony z firmy po wykryciu przestępczego procederu.

wyjaśnienia M. M. (1)

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego jedynie w tej części, w której były potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w pozostałej części potraktował je jako przyjętą linie obrony. Wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę w tych kwestiach, w których opisuje zasady obowiązujące w firmie, m.in. rabatowania, kwestie dotyczącą posiadania tylko przez niego jako kierownika salonu loginu do systemu itp.

Całkowicie niewiarygodne są twierdzenia oskarżonego dotyczące tego, że nie był prowadzony przestępczy proceder i argument, że nie jest możliwe, aby wystawiali lewe faktury skoro schodził towar, a ubytki musieliby pokrywać z własnej kieszeni. Zgodzić się natomiast należy z oskarżonym, iż nie jest tak, że towar objęty fikcyjnymi fakturami sprzedawali potem za bezcen. Wręcz przeciwnie towar sprzedawali po wyższych cenach niż wykazywane na fakturach i na tym polegał przestępczy proceder i ich zysk. Dlatego także argument o tym, że zależało im na sprzedawaniu po jak najwyższych cenach, bo od sprzedaży mieli prowizję jest całkowicie nietrafiony. W tej sytuacji bowiem oskarżeni sami "wypłacali sobie prowizję". Nie ulega bowiem wątpliwości, że różnica w cenie jaką wykazywali do centrali, a tą którą uiszczał klient, która ostatecznie trafiała do ich kieszeni, była niewątpliwie wyższa niż ewentualna prowizja, którą by od pracodawcy uzyskali. Dlatego z całą pewnością w interesie oskarżonych było sprzedawanie klientom towaru po jak najwyższej cenie, a następnie wykazywanie cen z jak najwyższym rabatem na fakturze.

Z całą pewnością z tego względu największa ilość nierzetelnych faktur dotyczy firmy (...), która miała najwyższy rabat oraz firmy (...) - specjalnie przez oskarżonych stworzonej jedynie wirtualnie - by można również na tę firmę inkasować najwyższe różnice dzięki przypisanemu jej w systemie rabatowi na poziomie 40, czy 50 procent.

Z tego tez względu argumenty oskarżonych kwestionujące wyliczenia szkody poczynione przez P. G., czyli różnica miedzy ceną regularną a ceną wykazaną na fakturach spreparowanych przez sprawców należy uznać za całkowicie chybione, co już wskazywano powyżej. Udzielając rabatów klientom finalnym, których transakcje oskarżeni zamierzali ukrywać pod nierzetelnymi fakturami zmniejszaliby swoje zyski. Podejmowanie ryzyka i jednocześnie minimalizowanie swoich zysków byłoby całkowicie nieracjonalne i sprzeczne z doświadczeniem życiowym. Dlatego w tym względzie sąd uznał poprawność przyjętej przez P. G. zasady zastosowanej przy wyliczaniu szkody. Z tym tylko zastrzeżeniem, o którym była mowa powyżej, a mianowicie, że pewność co do nierzetelności faktur możemy mieć jedynie w przypadku faktur wystawionych na podmiot F..

W tym miejscu wskazać należy na całkowicie niewiarygodną w świetle zeznań świadka Z. T. wersję przedstawioną przez M. M., że w pewnym momencie uzyskali od pana T. informację, że firma (...) zmieniła nazwę na F. i poinformowali o tym M. K..

Podkreślić należy także, iż to nie numer spółki (...), a numer rachunku bankowego oskarżonego M. M. znajdował się na fakturach pro forma wystawianych dla V. C., co najdobitniej świadczy o przestępczym procederze uprawianym przez oskarżonego M. M. i współdziałającego z nim M. G..

Oskarżony M. M. nie udostępnił także pracodawcy wglądu w tenże rachunek, nie udostępnił także danych swojej karty płatniczej, co także świadczy o tym, iż miał co ukrywać.

Co więcej w toku postepowania oskarżeni M. M. i M. G. wystąpili z inicjatywą zawarcia z pokrzywdzonym ugody i spłaty wyrządzonej szkody, co nie miałoby miejsca, gdyby nie byli sprawcami tego procederu.

Na koniec wskazać należy także na niewiarygodność wersji przedstawianej przez M. M. przed sądem odnośnie ujawnienia braku w kasie podczas kontroli w dniu 16 maja 2016r. Całkowicie inne tłumaczenia bowiem M. M. zaprezentował funkcjonariuszom policji w dniu 17 maja 2016r. co wynika ze sporządzonej notatki na k 78.

wyjaśnienia M. G. (1)

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego M. G. (1) jedynie w tej części, w której były potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w pozostałej części uznał je za przyjętą linie obrony. Wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę w tych kwestiach, w których opisuje okres i zasady swojego zatrudnienia, czy kwestie dotyczące rabatowania produktów. Sąd nie dał natomiast wiary oskarżonemu, że jego praca w salonie była to praca typowo terenowa, jest to bowiem sprzeczne z zeznaniami świadka M. K..

W świetle całokształtu materiału dowodowego, choćby niewyjaśnionych przez oskarżonego przepływów pieniężnych na jego rachunkach bankowych, całkowicie niewiarygodne są oświadczenia oskarżonego, w których nie przyznawał się do zarzucanego mu w pkt I czynu.

Oskarżony M. G., tak jak M. M., nie udostępnił pracodawcy wglądu w swój rachunek bankowy, nie udostępnił także danych swojej karty płatniczej, co potwierdza uczestniczenie przez niego w przestępczym procederze, skoro chciał ukryć te dane.

Tak jak w przypadku M. M. podnieść należy, iż w toku postepowania wystąpił z inicjatywą zawarcia z pokrzywdzonym ugody i spłaty wyrządzonej szkody, co nie miałoby miejsca, gdyby nie był sprawcą tego przestępstwa.

1.1.2

wyjaśnienia P. K. (1)

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego P. K. (1) złożonym w śledztwie, w których przyznał się do zarzucanego mu czynu przywłaszczenia bonów i opisał mechanizm działania wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymi M. M. (1) i M. G. (1). Wskazywał wówczas także, iż nie pamięta jedynie, jak się tymi przywłaszczonymi bonami z M. M. i M. G. podzielili. Oskarżony nie potrafił przekonująco wytłumaczyć zmiany tych wyjaśnień w postepowaniu sądowym, twierdzenia te sąd potraktował wyłącznie jako nieudolną próbę obrony. Jest to tym bardziej nieprzekonująca próba, że na potwierdzeniu odbioru nagrody wystawionego na nazwisko R. K. (1) w miejscu "czytelny podpis klienta" oskarżony P. K. (1) rozpoznał swój charakter pisma. Podkreślić należy, iż nie wypisał on tego druku, nie podpisał w miejscu sprzedawcy, tylko podpisał się w miejscu podpisu klienta.

Dlatego twierdzenia P. K. (1) zaprezentowane przed sądem mogą jedynie budzić zdziwienie.

Na marginesie podnieść należy, iż oskarżony P. K. przyznał się w śledztwie także do tego, iż przywłaszczył tablet, na który wypisał potwierdzenie odbioru nagrody na nazwisko M. W. (2). T. ten temu klientowi nie został wydany, pozostał w posiadaniu P. K. o czym pozostali oskarżeni wiedzieli, M. M. wręcz chciał by P. K. wziął tę rzecz na własny użytek. To zachowanie jednak nie było przedmiotem postawionych oskarżonym zarzutów.

wyjaśnienia M. G.

Ze względu na powyższe wyjaśnienia P. K. sąd nie dał wiary oświadczeniom nieprzyznającego się do winy oskarżonego M. G..

zeznania G. W. (1)

Sąd dał wiarę zeznania świadka były bowiem stanowcze i konsekwentne w zakresie faktu, że nie otrzymał bonów sodexo. W przypadku tego klienta oskarżony P. K. (1) nie rozpoznał charakteru pisma w miejscu "czytelnego podpisu klienta".

zeznania R. K. (1)

Sąd dał wiarę zeznania świadka, były bowiem stanowcze i konsekwentne w zakresie faktu, że nie otrzymał bonów sodexo. Jak już wyżej wskazano potwierdzenia odbioru nagrody podpisał za tego klienta oskarżony P. K..

protokół przekazania bonów (...)

Nie były kwestionowane przez strony w toku postępowania, na potwierdzeniach pobrania tychże bonów znajdują się podpisy kierownika salonu (...). M., co potwierdzają także wyjaśnienia P. K..

potwierdzenie odbioru nagrody

Fakt wystawienia takich potwierdzeń nie był kwestionowany przez strony w toku postępowania. Sąd wyłączył z opisu czynu te bony S. na nazwisko G. W. , na których potwierdzeniach odbioru widniały daty obejmujące okres już po zwolnieniu oskarżonych.

wyjaśnienia M. M. (1)

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w tej części, w której podawał, że był system lojalnościowy w firmie, że klientom przyznawało się punkty. Sąd nie dal jednak wiary oskarżonemu, że nie przywłaszczył sobie żadnych bonów sodexo. Są to bowiem twierdzenie sprzeczne z wyjaśnieniami P. K. (1). Mając zaś na uwadze zeznania G. wiaderka i R. K. , z których wynika, że nie otrzymywali tych bonów, zaś M. M. składał w centrali wypisane min. przez siebie potwierdzenia odbioru nagród oczywistym jest, iż wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie są wyłącznie jego linia obrony.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

zeznania A. K.

Sąd uznał zeznania tego świadka - klienta salonu (...) za wiarygodne, choć nie były konsekwentne, albowiem w toku postępowania świadek zmienił swoje depozycje. Ponieważ ostatecznie świadek dopuścił możliwość kupowania w salonie towaru na własne potrzeby, który następnie odsprzedawał mu K.,

zeznania H. K.

Sąd uznał zeznania tego świadka za wiarygodne, choć nie były konsekwentne, albowiem w toku postępowania świadek zmieniła swoje depozycje. Choć początkowo kwestionowała treść faktur wystawionych na jej podmiot i autentyczność złożonych podpisów, to ostatecznie potwierdziła autentyczność faktur z zakupami dokonywanymi na potrzeby domowe, nadto uwzględniła możliwość niezaksięgowania części faktur. Z tego względu, jak już wskazano powyżej, sąd uznał, że co do tych faktur wystawionych na firmę (...) wskazanych w zarzucie nie można uznać, że były nierzetelne. na rzecz K. H. K..

zeznania R. M.

Sąd uznał zeznania świadka – klienta salonu za wiarygodne, choć zmodyfikowane w toku postępowania. Początkowo świadek kwestionował treść faktur wystawionych na podmiot Usługi (...) i autentyczność złożonych podpisów. Ostatecznie uznał faktury za autentyczne, bowiem dokonywał zakupów dla siebie i dla swoich znajomych. Co także doprowadziło do uznania, że faktury wystawione na rzecz Usługi (...) nie były nierzetelne.

zeznania D. L.

Sąd uznał zeznania tego świadka – przedstawiciela klienta za wiarygodne, również ten świadek ostatecznie nie wykluczał, że inni pracownicy (...) dokonywali zakupów na rzecz firmy, a następnie nie przekazali faktur. Co również skutkowało ustaleniem, że faktury wystawione na rzecz na rzecz Przedsiębiorstwo Handlowe (...). K. nie były nierzetelne.

1.2.1

wyjaśnienia P. K.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego P. K. (1), w zakresie tego zarzutu były bowiem stanowcze, konsekwentne. Ponadto w korelacji z tymi wyjaśnieniami pozostawała też postawa oskarżonego wobec pracodawcy w momencie wykrycia przestępczego procederu. Współpracował on bowiem z przedstawicielami pokrzywdzonej spółki, m.in. udostępniał swoje, a także swojej żony rachunki, dane kart płatniczych. Osoby te wówczas z całą pewnością miały pełną świadomość, że p. K. nie dopuszczał się przestępczego procederu. Bezsporną okolicznością jest bowiem fakt, że choć P. K. został, za sugestią radcy prawnego, formalnie zwolniony z pracy wraz z pozostałymi oskarżonymi, to następnie został niezwłocznie ponownie zatrudniony w tym samym salonie, choć formalnie przez inny podmiot. Oczywistym jest zatem w świetle tych okoliczności, że zwolnienie P. K. było jedynie aktem pozornym, a te działania przełożonych świadczyły o tym, że przedstawiciele spółki (...) mieli pełne zaufanie do P. K., skoro umożliwili mu kontynuowanie zatrudnienia. Oskarżony P. K. wówczas także wykazywał się lojalnością , jak bowiem wynika z zeznań M. K. i P. G. raportował on pracodawcy o nieprawidłowościach, których dopuszczała się kolejna pracownica salonu (...).

Zupełnie niezrozumiała jest więc zmiana stanowiska takich osób jak M. K. (1), czy P. G. (1), którzy w toku procesu wskazywali w swoich depozycjach, że ich zdaniem P. K. (1) współdziałał w tym procederze z M. M. i M. G..

zeznania świadka P. G. (1)

Sąd jako nieprzekonujące potraktował twierdzenia świadka P. G. (1) o tym, że P. K. (1) współdziałał w tym procederze z M. M. i M. G.,. Przede wszystkim były one sprzeczne z wyjaśnieniami P. K. i jego postawą po ujawnieniu procederu, co opisano powyżej. Ponadto jednak twierdzenia te nie zostały poparte racjonalnymi argumentami. Świadek twierdził, że na zakwestionowanych fakturach są podpisy tego oskarżonego. Jednak po pierwsze jak wskazywano powyżej co do wielu zakwestionowanych faktur nie da się wysnuć niepozbawionego wątpliwości wniosku, co do ich rzeczywistej nierzetelności. Po wtóre jak wskazywał oskarżony jego podpis znajdował się tylko na jednej z tych faktur opiewającej na kwotę 69 zł. Dlatego nie da się z tego wyprowadzić tak daleko idącego wniosku o przestępczych działaniach podejmowanych przez P. K. (1). Druga okoliczność tj. zapłacenie za towary klientów z rachunku P. K. (1) , w sytuacji, gdy sam te dane udostępnił, świadczy raczej o tym, że tak jak twierdzi nie były to działania związane z przestępczym procederem , tylko rzeczywistym kupowaniem produktów dla osób trzecich. Z całą pewnością nie jest to w żaden sposób dowód potwierdzający sprawstwo. W przeciwieństwie do wskazywania klientom swojego numeru rachunku do zapłaty za towar, z czym mamy do czynienia w przypadku M. M. ,a co niezbicie wynika z dokumentów i zeznań świadka V. C., od której przypadku zaczęło się ujawnienie całego procederu.

Oskarżony przekonująco wyjaśnił także skąd na jego rachunku dodatkowe dochody.

Świadek opierał swoje przekonanie o współudziale P. K. w przestępczym procederze na tym, że oskarżony przyznał, iż wiedział o procederze wystawiania faktur na fikcyjne podmioty i wyjaśnił na czym to polegało. Z faktu jednak, iż wiedział o tym procederze nie wynika, że brał w nim udział. Takie stwierdzenie nie padło z ust P. K.. Co więcej świadek P. G. podawał, że P. K. zaprzeczał, że uczestniczył w procederze, miał stwierdzić, że nie był ze wszystkim związany.

zeznania M. K. (1)

Sąd dał wiarę świadkowi, że P. K. kiedy zaczęli sprawdzać powiedział, że wie o tym procederze. nie pamiętał jakich dokładnie słów użył. Tak jak wyżej wskazano jednak z samego faktu, że wiedział o procederze, że wskazywał nawet, że na jego klienta też była taka nierzetelna faktura wystawiona, to nie oznacza, że brał udział w tym procederze. Jak podawał M. K. P. K. twierdził, że dotyczyło to M., że on został jak gdyby wciągnięty w ten proceder. Z tego jednak także nie da się nabrać pewności, że P. K. chodziło o współudział w tym procederze. Sam fakt, że został przez (...) poinformowany o tej przestępczej praktyce, jest już formą wciągnięcia, oskarżony bowiem wiedział, a jednak nie poinformował o tym pracodawcy. Zdaniem sądu jednak nie da się z tych depozycji wysnuć wniosku, że P. K. z całą pewnością brał udział w dokonywaniu tego przestępstwa wraz z M. M. i M. G..

1.2.2

zeznania R. O.

O. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka odnośnie kwestii dotyczącej bonów sodexo, nie ma bowiem żadnych powodów do ich kwestionowania, a wynika z nich, że nie pamięta on nic takiego, żeby w sklepie (...) były wydane takie bony, ale podkreślał, że to jego ojciec głównie robił zakupy w tym sklepie. Ponieważ I. O. nie został przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym, a obecnie już nie żyje, wiec nie jest możliwe ustalenie, czy otrzymał bony, co do których wystawione było potwierdzenie odbioru.

zeznania M. W. (2)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. W. (2), że a wynika z nich, że otrzymywał bony S. w salonie (...). Mając na uwadze, iż M. W. został przesłuchany dopiero przed sądem po wielu latach od tych zdarzeń nie pamiętał na jakie kwoty i w jakim czasie je otrzymywał.

potwierdzenie odbioru nagrody

potwierdzenie odbioru nagrody na łączną kwotę 1000 zł pochodzi z dnia 30 czerwca 2016r. a zatem dotyczy czasu, kędy oskarżeni nie pracowali w pokrzywdzonej spółce.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

1.

M. M. (1), M. G. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że można oskarżonym M. M. (1) i M. G. (1) postawić zarzut winy co do zarzucanego im w czynu, gdyż w tych warunkach jakie istniały mogli zachować się zgodnie z nakazem normy prawnej. W rozpoznawanej sprawie nie ma okoliczności, które wskazywałyby na istnienie szczególnej sytuacji motywacyjnej, która wyłączałaby winę sprawców. Przestępstwo zarzucane oskarżonym popełnione było umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, oskarżeni wiedzieli, że dokonują czynu zabronionego i chcieli go dokonać.

Swoim zachowaniem oskarżeni ci wyczerpali dyspozycję art. 286 §1 k.k. i art. 271 §3 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k., art. 12 §1 k.k. i art. 65 §1 k.k.

Niewątpliwie bowiem systematycznie przez nieustalony okres czasu, jednak nie później niż od dnia 27 stycznia 2015r. do dnia co najmniej 30 marca 2016r. wprowadzali w błąd centralę firmy Przedsiębiorstwo Handlowe (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością co do ceny za jaką sprzedawali towar klientom oraz co do tożsamości klientów nabywających towar i przywłaszczając sobie kwoty stanowiące różnice między ceną uiszczoną przez rzeczywistych klientów salonu, a ceną wykazaną centrali firmy, następnie przedkładali do siedziby firmy nierzetelne faktury VAT, w których poświadczali nieprawdę, co do okoliczności mających znaczenie prawne, potwierdzające fakt sprzedaży towarów za niższe niż w rzeczywistości ceny, innym niż wykazane na fakturach podmioty.

Mając na uwadze, iż zgodnie z art. 5 § 2 kpk niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego, sąd zmienił opis czynu, ograniczając czas działania oskarżonych i wartość wyrządzonej szkody. Jak juz bowiem wskazywano powyżej jedynie faktury wystawione na podmiot nieistniejący tj. firmę (...) były jedynymi, co do których nie ma żadnych wątpliwości co do ich nierzetelności, a tym samym wystawienia ich przez sprawców jedynie w celu ukrycia przestępczego procederu. Co do innych faktur z powodów wskazanych wcześniej takiej pewności mieć nie można. Tym samym nie można ustalić także rzeczywistych rozmiarów wyrządzonej pokrzywdzonemu szkody.

Z całą pewnością jako pracownicy zajmujący się sprzedażą towaru byli osobami uprawnionymi do wystawiania dokumentów, w postaci faktur. Dlatego wpisując nieprawdziwe dane poświadczali nieprawdę. ponieważ oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu, to nie ma znaczenia, który z nich fizycznie dokonywał wypisywania tych poświadczających nieprawdę dokumentów.

Zachowania oskarżonych popełnianie były w krótkich odstępach czasu - pomiędzy wystawieniem kolejnych faktur mijało co najwyżej kilkanaście dni, oskarżeni działali umyślnie - przystępując do realizacji, zamiarem objęli wszystkie kolejne zachowania, które stanowią czyn ciągły w rozumieniu z art. 12 § 1 kk. Całkowicie zatem niezrozumiałe jest postawienie przez prokuratora oskarżonemu M. M. dwóch zarzutów. z całą pewnością nawet przy przyjęciu, że działał on już od 16 lutego 2012r., to mając na uwadze dokładnie taki sam mechanizm przestępczy uznać należy, iż oskarżony ten, od samego początku miał z góry powzięty zamiar dokonywania tego czynu, niezależnie od tego w jakim składzie osobowym dokonywał tego procederu. Czy czynił to sam, czy z innymi pracownikami salonu.

Całkowicie także niezrozumiale jest umieszczenie w zarzucie faktur pro forma wystawionych dla V. C. (1). Oczywistym jest bowiem, że towary zakupione przez V. C. (1) zostały przez oskarżonych "ukryte" w nierzetelnych fakturach, które oskarżeni złożyli swojemu pracodawcy. Na tym bowiem polegał ten proceder. Dlatego powielanie tej kwoty poprzez wskazanie w zarzucie zarówno faktur proforma, jak i nierzetelnych faktur, którymi oskarżeni przykrywali swój proceder nie znajduje żadnego wytłumaczenia. W ten sposób doszłoby do zawyżenia wyrządzonej przez oskarżonych szkody.

Oskarżeni działali w celu osiągnięcia korzyści finansowej i korzyść w kwocie nie mniejszej niż 165328,59 zł osiągnęli. Biorąc pod uwagę, iż oskarżeni, uzyskiwali z tego procederu regularne korzyści majątkowe, uznać należy, że z popełniania zarzucanych czynów uczynili sobie stałe źródło dochodu w rozumieniu art. 65 §1 kk. Nie ma przy tym znaczenia, czy korzyści płynące z procederu były wyłącznym, głównym czy dodatkowym źródłem ich dochodu.

Czyny oskarżonych wyczerpały dyspozycje kilku przepisów kodeksu karnego, zatem stosownie do art. 11 § 2 kk zostały one zakwalifikowane ze wszystkich zbiegających się przepisów, które stanowią podstawę skazania.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

3.

M. M. (1), M. G. (1), P. K. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że można oskarżonym M. M. (1), M. G. (1) i piotrowi K. postawić zarzut winy co do zarzucanego im w czynu, gdyż w tych warunkach jakie istniały mogli zachować się zgodnie z nakazem normy prawnej. W rozpoznawanej sprawie nie ma okoliczności, które wskazywałyby na istnienie szczególnej sytuacji motywacyjnej, która wyłączałaby winę sprawców. Przestępstwo zarzucane oskarżonym popełnione było umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, oskarżeni wiedzieli, że dokonują czynu zabronionego i chcieli go dokonać.

Swoim zachowaniem oskarżeni wyczerpali dyspozycję art. 284 §2 k.k. i art. 270 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i art. 12 § 1 k.k.

Sankcji z art. 284 § 2 k.k. podlega ten, kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą. Przywłaszczenie może być popełnione tylko umyślnie, ma przy tym charakter przestępstwa kierunkowego, znamiennego celem, którego jest włączenie rzeczy lub prawa majątkowego do swojego majątku.

Przestępstwo z art. 270 §1 kk może być popełnione poprzez podrobienie lub przerobienie dokumentu (zapisanego nośnika informacji, z którym jest związane określone prawo lub który stanowi dowód okoliczności mającej znaczenie prawne) albo posłużenie się dokumentem podrobionym lub przerobionym. Jest przestępstwem umyślnym, o charakterze kierunkowym, może być popełnione tylko z zamiarem bezpośrednim - wymaga działania w celu użycia dokumentu jako autentycznego, tj. zachowania pozoru, jakby dokument ten pochodził od innej osoby, a nie od sprawcy.

Oskarżeni w okresie od dnia 21 kwietnia 2016 roku do dnia 30 kwietnia 2016 roku wystawiali bony (...) na rzecz nieświadomych niczego klientów salonu, a następnie korzystali z uprawnień płynących z bonów. Dokonali w ten sposób przywłaszczenia mienia powierzonego im przez MAM sp z o.o. w postaci bonów sodexo przeznaczonych dla klientów sklepu (...) w kwocie 1.200 zł, R. K. (1) w kwocie 930 zł, Jednocześnie w celu użycia za autentyczne przedłożyli w centrali spółki uprzednio podrobione dokumenty w postaci potwierdzeń odbioru bonów od tychże klientów, czym działali na szkodę (...) sp. z o.o.

Sąd wyłączył z opisu czynu bony sodxo wystawione na G. W. (1) na kwotę 600 i 400 zł, czyli o łącznej wartości 1000 zł, albowiem załączone do akt potwierdzenie odbioru nagrody miało datę 30 czerwca 2016r., a zatem dotyczy czasu, kiedy oskarżeni nie byli już zatrudnieni w pokrzywdzonej spółce. Sąd wyłączył z opisu czynu także bony wystawione na nazwisko M. W. (2) w kwocie 2.400 zł oraz I. O. w kwocie 1.000 zł, z uwagi na nie dające się usunąć wątpliwości, co do tego, czy klienci ci nie otrzymali wskazanych w zarzucie bonów.

Ten czyn oskarżonych wyczerpał dyspozycje dwóch przepisów kodeksu karnego, zatem stosownie do art. 11 § 2 kk został on zakwalifikowany ze wszystkich zbiegających się przepisów, które stanowią podstawę skazania.

Zachowania oskarżonych popełnione były w krótkich odstępach czasu - pomiędzy nimi minęło zaledwie kilka dni, oskarżeni działali umyślnie - przystępując do realizacji, zamiarem objęli wszystkie kolejne zachowania, które stanowią czyn ciągły w rozumieniu z art. 12 § 1 kk.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

2

P. K. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że nie można oskarżonemu P. K. (1) postawić zarzutu winy co do zarzucanego mu w pkt I czynu. Nie można uznać, iż działał on wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi zatrudnionymi w salonie oskarżonymi. Przeczą temu nie tylko wyjaśnienia P. K. (1), którym sąd dal wiarę, ale także jego postawa wobec pracodawcy w momencie wykrycia tego procederu. Oskarżony P. K. współpracował z przedstawicielami pokrzywdzonej spółki, nie odmówił udostępnienia swojej karty płatniczej, choć z całą pewnością zdawał sobie sprawę, że kartą ta płacił za towary zakupione przez klientów, co tylko potwierdza, iż zapłaty tej dokonywał, tak jak wynika z jego wyjaśnień nie w ramach przestępczego procederu. W przeciwnym razie z całą pewnością utrudniałby wyjaśnianie przestępczego procederu. Podkreślić należy, iż także, iż jego przełożeni ufali P. K. skoro pozostał pracownikiem sklepu, choć formalnie będąc zatrudnionym przez inny podmiot. Wskazać należy także, iż w tym zakresie w jakim współdziałał z pozostałymi oskarżonymi tj. odnośnie przywłaszczania bonów przyznał się do postawionego mu zarzutu. Odnośnie jednak udziału w wyłudzeniu mienia pokrzywdzonej spółki od początku konsekwentnie zaprzeczał, także wówczas, gdy nie była jeszcze znana ostateczna kwota szkody.

Wskazać należy, iż każdy czyn musi być zawiniony, a zatem objęty świadomością sprawcy. Okoliczność, iż P. K. (1) wiedział, że taki proceder uprawiany jest przez M. M. i M. G., a nawet wiedział, że na jego klientów też są wystawiane nierzetelne faktury, w żaden sposób nie dowodzi, że wziął on udział w popełnieniu zarzucanego mu czynu. Tym bardziej, iż nie jest wiadomym kiedy P. K. powziął wiedzę o tym przestępczym procederze, a zatem brak jest jakichkolwiek danych umożliwiających przypisanie mu konkretnych zachowań, dotyczących konkretnych nierzetelnych faktur. Z tego względu sąd uniewinnił oskarżonego od zarzucanego mu czynu.

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. M. (1), M. G. (1)

1.

Na niekorzyść przemawiał znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażający się m.in. w nagminności przestępstw przeciwko mieniu na terenie całego kraju, wysoka wartość szkody, brak naprawienia szkody, współdziałanie przestępcze, wypełnienie jednym czynem kilku przepisów ustawy.

Na korzyść sąd zaliczył prowadzenie przez oskarżonych ustabilizowanego trybu życia oraz uprzednią niekaralność.

Wymierzona na podstawie art. 33 § 2 kk kara grzywny w ocenie Sądu dodatkowo będzie spełniać cele wychowawcze wobec oskarżonych i pomoże im zrozumieć niewłaściwość postępowania oraz nieopłacalność popełniania przestępstw.

Wymierzona ilość stawek jest adekwatna do stopnia winy i nie nosi znamion zbyt małej dolegliwości. Ustalając wysokość jednej stawki Sąd wziął pod uwagę sytuację finansową oskarżonych.

M. M. (1), M. G. (1), P. K. (1)

3.

Na niekorzyść przemawiał znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażający się m.in. w nagminności przestępstw przeciwko mieniu na terenie całego kraju, współdziałanie przestępcze, wypełnienie jednym czynem dwóch przepisów ustawy.

Na korzyść sąd zaliczył prowadzenie przez oskarżonych ustabilizowanego trybu życia, nie wysoką wartość szkody, oraz uprzednią niekaralność.

Wymierzona na podstawie art. 33 § 2 kk kara grzywny w ocenie Sądu dodatkowo będzie spełniać cele wychowawcze wobec oskarżonych i pomoże im zrozumieć niewłaściwość postępowania oraz nieopłacalność popełniania przestępstw.

Wymierzona ilość stawek jest adekwatna do stopnia winy i nie nosi znamion zbyt małej dolegliwości. Ustalając wysokość jednej stawki Sąd wziął pod uwagę sytuację finansową oskarżonych.

Wobec tego, że w czasie orzekania obowiązuje przepis art. 57b, który nie przestępstwa przepis regulujący wymiar nie obowiązywał w trakcie popełniania czynu, Sąd – zgodnie z treścią art. 4 § k.k. stosował ustawę względniejsza dla oskarżonych.

M. M. (1), M. G. (1)

4.

Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych oskarżonym kar jednostkowych pozbawienia wolności Sąd, kierując się zasadą mieszaną oscylującą w kierunku absorpcji, wymierzył kary łączne po 1 roku pozbawienia wolności i po 220 stawek dziennych grzywny po 50 zł każda stawka.

Określając wymiar powyższych kar łącznych Sąd miał na uwadze bliski związek przedmiotowo - podmiotowy pomiędzy przestępstwami, za które orzeczono kary podlegające łączeniu i niewielką odległość czasową.

M. M. (1), M. G. (1), P. K. (1)

5.

Sąd w oparciu o art. 69 § 1 kk, art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności oskarżonym zawiesił . Sąd uznał, iż zastosowanie w stosunku do oskarżonych kary izolacyjnej byłoby niecelowe z punktu widzenia indywidualnej prewencji karnej. Zdaniem sądu uzasadnione jest przekonanie, iż pomimo niewykonania orzeczonych kar oskarżeni będą w przyszłości przestrzegać porządku prawnego i nie popełnią ponownie przestępstwa.

M. M. (1), M. G. (1), P. K. (1)

6.

W oparciu o art. 72 § 1 pkt 1 kk Sąd zobowiązał oskarżonych do informowania sądu w formie pisemnej o przebiegu okresu próby raz na kwartał.

M. M. (1), M. G. (1)

7.

Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonych M. M. i M. G. solidarnie obowiązek naprawienia szkody w minimalnym zakresie ustalonym przez sąd w kwocie 165.328,59 zł.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. M. (1), M. G. (1), P. K. (1)

8

Na podstawie § 104. ust. 1. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2019 r. - Regulamin urzędowania sądów powszechnych, Sąd postanowił załączyć do akt sprawy dowód rzeczowy w postaci trzech segregatorów oznaczonych numerem Drz (...)- (...).

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

9.

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonych od uiszczenia kosztów sądowych, uznając, że ich poniesienie byłoby dla nich zbyt uciążliwe z uwagi na orzeczone kary grzywny i obowiązek naprawienia szkody .

7.  Podpis