sygn. V KZ 91/12 29 stycznia 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 29 stycznia 2013, sygn. V KZ 91/12

Data orzeczenia 29 stycznia 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący SSN Barbara Skoczkowska
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt V KZ 91/12
POSTANOWIENIE
Dnia 29 stycznia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie M. T.
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2013 r.,
zażalenia wniesionego przez wnioskodawcę,
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia
5 listopada 2012 r.,
w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w O.,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
postanowił:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie
postępowania złożonego przez M. T., albowiem wniosek ten nie odpowiadał
warunkom formalnym, gdyż nie został sporządzony i podpisany przez adwokata.
Zarządzenie to zaskarżył wnioskodawca. Z treści zażalenia wynika, że
kwestionuje on dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne w zakresie jego
winy, podkreślając równocześnie, iż został niewinnie skazany.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Słusznie wskazano w zaskarżonym zarządzeniu, że jeżeli wniosek o
wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, to zgodnie z dyspozycją
art. 545 § 2 k.p.k., powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W
2
niniejszej sprawie ten obowiązek nie został spełniony, a treść zażalenia wskazuje,
że skarżący w swoim zażaleniu całkowicie pomija ten zasadniczy powód odmowy
przyjęcia wniosku. Ustawowe wymogi w tym zakresie, co należy podkreślić, mają
bowiem na celu zapobieżenie nadużywania tego nadzwyczajnego środka
zaskarżenia i składanie wniosków, które nie znajdują podstaw prawnych w art. 540
k.p.k. i art. 540a k.p.k., gdyż to nie od woli wnioskodawcy zależy wniesienie
wniosku o wznowienie postępowania, ale od oceny sprawy przez wyznaczonego
adwokata, co w tej sprawie miało miejsce. Przypomnieć należy, że skazanemu
wyznaczono obrońcę z urzędu, który po zbadaniu akt, zgodnie z treścią art. 84 § 3
k.p.k., poinformował Sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o
wznowienie postępowania. Skoro więc wnioskodawca po wezwaniu do
uzupełnienia braku formalnego, a więc złożenia wniosku o wznowienie
postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata braku tego nie
uzupełnił, słusznie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia
sporządzonego osobiście przez niego wniosku. Skarżący natomiast w swoim
zażaleniu nie wykazał, aby zaskarżone zarządzenie posiadało jakiekolwiek wady
natury faktycznej lub prawnej. W takiej sytuacji brak jest również podstaw do
wyznaczenia wnioskodawcy innego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i
podpisania wniosku o wznowienie postępowania.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.