§ 1. W postępowaniu o wznowienie stosuje się odpowiednio art. 425
§ 2 zdanie pierwsze, § 3 i 4, art. 429, art. 430 § 1, art. 431, art. 432, art. 435, art. 442,
art. 456, art. 457 § 1 i 3, art. 529, art. 530, art. 532 i art. 538, a w razie wznowienia
postępowania na korzyść oskarżonego stosuje się odpowiednio art. 434 i art. 443.
§ 2. Wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora,
powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata, radcę prawnego albo radcę
Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Przepisy art. 446 stosuje się
odpowiednio.
§ 3. Sąd, orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku
niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 bez wzywania do usunięcia jego
braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do
okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie
postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Na postanowienie o odmowie
przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do tego samego sądu orzekającego
w składzie trzech sędziów.