Wyrok z 17 listopada 2025, sygn. I C 1544/22
Pokaż pozostałe podstawy prawne (3)
Sygn. akt I C 1544/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 listopada 2025 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny
w składzie:
|
Przewodniczący: |
Sędzia Sądu Okręgowego Katarzyna Banko |
po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2025 roku w Gliwicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W.
przeciwko Gminie G.
o zapłatę
1. zasądza od pozwanej Gminy G. na rzecz powoda (...) w W. kwotę 124.805,41 (sto dwadzieścia cztery tysiące osiemset pięć 41/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie:
a) od kwoty 16.778,85 (szesnaście tysięcy siedemset siedemdziesiąt osiem 85/100) złotych od dnia 22 marca 2021r.,
b) od kwoty 10.802,97 (dziesięć tysięcy osiemset dwa 97/100) złote od dnia 22 marca 2021r.,
c) od kwoty 13.820,89 (trzynaście tysięcy osiemset dwadzieścia 89/100) złotych od dnia 22 marca 2021r.,
d) od kwoty 9.957,60 (dziewięć tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt siedem 60/100) złotych od dnia 22 marca 2021r.,
e) od kwoty 14.292,99 (czternaście tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt dwa 99/100) złote od dnia 22 marca 2021r. oraz od kwoty 402,02 (czterysta dwa 02/100) złote od dnia 17 października 2022r.,
f) od kwoty 12.822,69 (dwanaście tysięcy osiemset dwadzieścia dwa 69/100) złote od dnia 24 marca 2021r. oraz od kwoty 412,91 (czterysta dwanaście 91/100) złotych od dnia 17 października 2022r.,
g) od kwoty 9.817,06 (dziewięć tysięcy osiemset siedemnaście 06/100) złotych od dnia 24 marca 2021r.,
h) od kwoty 11.382,15 (jedenaście tysięcy trzysta osiemdziesiąt dwa 15/100) złote od dnia 24 marca 2021r.,
i) od kwoty 9.101,56 (dziewięć tysięcy sto jeden 56/100) złotych od dnia 24 marca 2021r.,
j) od kwoty 14.763,92 (czternaście tysięcy siedemset sześćdziesiąt trzy 92/100) złote od dnia 24 marca 2021r.,
2. oddala powództwo w pozostałym zakresie;
3. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 20.757,07 (dwadzieścia tysięcy siedemset pięćdziesiąt siedem 07/100) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono tytułem zwrotu kosztów procesu;
4. nakazuje pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 1.013,52 (tysiąc trzynaście 52/100) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.
SSO Katarzyna Banko
Sygn. akt I C 1544/22
UZASADNIENIE
Powódka (...) z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od pozwanej Gminy G. kwoty 125.549,73 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie:
1) od kwoty 16.778,85 zł za okres od 22 marca 2021r.
2) od kwoty 10.802,97 zł za okres od 22 marca 2021r.,
3) od kwoty 13.820,89 zł za okres od 22 marca 2021r.,
4) od kwoty 9.957,60 zł za okres od 22 marca 2021r.,
5) od kwoty 15.172,85 zł za okres od 22 marca 2021r.,
6) od kwoty 13.332,39 zł za okres od 24 marca 2021r.,
7) od kwoty 9.817,06 zł za okres od 24 marca 2021r.,
8) od kwoty 11.382,15 zł za okres od 24 marca 2021r.,
9) od kwoty 9.101,56 zł za okres od 24 marca 2021r.,
10) od kwoty 15.383,61 zł za okres od 24 marca 2021r.,
Nadto wniosła o zasadzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu wskazała, iż żądanej kwoty dochodzi tytułem odszkodowania za niedostarczenie lokali socjalnych osobom zajmujących lokale stanowiące własność powódki bez tytułu prawnego, wobec których orzeczono eksmisję z tych lokali. Na skutek bierności pozwanej powódka nie mogła swobodnie dysponować swoją własnością. Dochodzona pozwem kwota obejmuje utracone korzyści w postaci czynszu jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu poszczególnych lokali oraz poniesione straty w postaci opłat niezależnych (za bieżące utrzymanie, koszty zarządu, fundusz remontowy, za centralne ogrzewanie, za gaz, za ciepłą i zimną wodę, za odbiór nieczystości, za kanalizację po ewentualnym potrąceniu należności uiszczonych przez osoby zajmujące lokale), których nie uregulowali byli lokatorzy, a których obowiązek uiszczenia spoczął na powódce. Wysokość czynszu wolnorynkowego powódka ustaliła na podstawie własnej analizy stawek wolnorynkowych obowiązujących na rynku nieruchomości podobnych do ww. nieruchomości, w oparciu o umowy najmu zawarte na lokale położone na terenie Gminy G. oraz w oparciu o obowiązujące u powódki zasady i tryb postępowania przy zawieraniu przez (...) S.A. umów najmu instytucjonalnego lokali mieszkalnych. W pozwie powódka podała, że zasądzenia dochodzonej kwoty za okresy od marca 2019r. do grudnia 2020r., zaś po sporządzeniu pierwszej opinii przez biegłego sądowego K. K. wniosła o sporządzenie uzupełniającej opinii podając, że zgodnie z pozwem dochodzi odszkodowania za okres od maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. Takiego też okresu dotyczy uzupełniająca opinia.
Pozwana Gmina G. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwana zakwestionowała zarówno co do zasady, jak i co do wysokości roszczenie powódki w zakresie utraconych korzyści. Powódka w żaden sposób nie wykazała, że w spornym okresie miała realną możliwość wynajęcia lokali, a tym samym nie wykazała poniesienia przez siebie szkody w zakresie hipotetycznego czynszu. Powódka jest spółką Skarbu Państwa i w pierwszej kolejności ma obowiązek wynajmowania lokali swoim pracownikom, zaś na wolnym rynku lokal może zostać wynajęty dopiero w szczególnych sytuacjach. Nadto powódka nie wykazała, że w spornym okresie osoby uprawnione do lokali socjalnych faktycznie zajmowały przedmiotowe lokale powódki. Dalej powódka zakwestionowała wysokość szkody, związku przyczynowego pomiędzy szkodą powódki z deklarowanym zaniechaniem pozwanej polegającym na niedostarczeniu lokali socjalnych. Powódka nie wykazała także, że poniosła koszty utrzymania lokali.
Sąd ustalił, co następuje:
Powódka jest właścicielem lokali mieszkalnych położonych w G. pod adresem (...), (...), (...) (...), (...), (...), (...). dowód: wydruki z ksiąg wieczystych k. 654 – 705. Nadto bezspornym było także, że powódka jest właścicielem lokali mieszkalnych położonych w G. pod adresem (...), (...), (...). Na podstawie stosownych uchwał wspólnot zarządzających lokalami (...) jest zobowiązana uczestniczyć w kosztach utrzymania nieruchomości w związku z powyższym comiesięcznie wnosi opłaty na rzecz wspólnot obejmujące opłaty na fundusz remontowy, fundusz bieżący, koszty zarządzania nieruchomościami, opłaty za media. Jeżeli były najemca dokonał za sporny okres wpłaty to wartość roszczenia odszkodowawczego wobec Gminy została pomniejszona o kwotę wpłaconą . dowód: zeznania pisemne świadka T. D. k. 893 – 894v
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...). Zarządcą nieruchomości przy (...)jest Wspólnota Mieszkaniowa (...) przy ulicy (...) (...). W okresie objętym pozwem lokal zajmował P. B. wraz z M. M. (2), która zmarła we wrześniu 2022. W tym okresie czynsz był uiszczany nieregularnie, zaś P. B. ma jeszcze zadłużenie z tego tytułu z okresu wcześniejszego. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 21 listopada 2016r., sygn. akt I C 884/16 nakazano eksmisję P. B., M. B., M. M. (2) z lokalu położonego w G. przy ulicy (...), wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia wobec nich do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z dnia 5 kwietnia 2017r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pozwana odebrała powyższe pismo w dniu 13 kwietnia 2017r. Pismem z dnia 19 kwietnia 2017r. pozwana poinformowała powódkę, że wskazane osoby zostały ujęte na liście osób oczekujących na przydział lokalu socjalnego. Pismem z dnia 10 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od marca 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 14.292,99 zł. Pozwana pismem z dnia 22 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od marca 2019r. do grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu łącznie 15.172,85 zł (5.063,16 zł suma opłat za wodę oraz wywóz śmieci oraz 10.109,69 zł tytułem czynszu wolnorynkowego). Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 23.497,00 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media, tj. prąd wodę, gaz, co. Powierzchnię lokalu biegły przyjął z akt sprawy, ze względu na dwukrotną nieobecność osób zamieszkujących w lokalu (47,33 m 2). dowód: zestawienie naliczeń k. 62-64, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz WMN za sporny okres k. 61, odpis wyroku SR w Gliwicach z dnia 21 listopada 2016r. sygn. akt I C 884/16 k. 34, pismo powódki z dnia 5 kwietnia 2017r. wraz z dowodem doręczenia k. 35 – 36, pismo pozwanej z dnia 19 kwietnia 2017r. k. 37, pismo powódki z dnia 10 marca 2021r. k.38, rachunki i noty księgowe k. 10 - 33,k. 40 – 51, pismo pozwanej z dnia 22 marca 2021r. k. 39, tabela zbiorcza powierzchni lokalów k. 51 – 53, oświadczenie mieszkańca k. 54, dowody doręczenia k. 55 - 59,k. 65 – 76, zeznania świadka P. B. – zapis audio – video przebiegu rozprawy z dnia 20 lipca 2023r. k. 869, opinia biegłego sądowego K. K. k.1043, 1031-1086
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...). Zarządcą nieruchomości przy ulicy (...) jest Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. (...) w G.. W okresie objętym pozwem lokal zajmowała M. W. (1) z małoletnią córką. Nie był uiszczany czynsz za ten lokal. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 września 2011r., sygn. akt I C 693/11 nakazano eksmisję L. M., S. N., A. M., M. W. (1), J. W., P. M., W. M., A. N., P. N., M. G. z lokalu położonego w G. przy ul. (...), wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z dnia 24 kwietnia 2012r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pismem z dnia 9 maja 2012r. pozwana poinformowała powódkę, że nie posiada wolnych lokali socjalnych. Pismem z dnia 11 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od marca 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 14.564,95 zł. Pozwana pismem z dnia 24 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od marca 2019r. do grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu łącznie 15.383,61 zł (5.986,38 zł suma opłat za wodę oraz wywóz śmieci oraz 9.397,23 zł tytułem czynszu wolnorynkowego). Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 14.009,00 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media. Powierzchnię lokalu biegły przyjął na akt sprawy, ze względu na dwukrotną nieobecność osób zamieszkujących w lokalu (43,99 m 2). dowód: zestawienie naliczeń k. 108 - 110, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz WMN za sporny okres k. 111, odpis wyroku SR w Gliwicach z dnia 8 września 2011r. sygn. akt I C 693 k. 112, pismo powódki z dnia 24 kwietnia 2012r. k. 113, pismo pozwanej z dnia 9 maja 2012r. k. 114, pismo powódki z dnia 11 marca 2021r. k.115, rachunki i noty księgowe k. 77 -107, pismo pozwanej z dnia 24 marca 2021r. k. 116, dowody doręczenia k. 243 – 245, k. 255, zeznania świadka M. W. (1) – zapis audio – video przebiegu rozprawy z dnia 20 lipca 2023r. k. 869, opinia biegłego sądowego K. K. k.1043, 1031-1086
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...). Zarządcą nieruchomości przy ulicy (...) jest Wspólnota Mieszkaniowa (...) przy ulicy (...) (...) W okresie objętym pozwem lokal zajmował G. J.. W tym okresie w tym mieszkaniu mieszkał jeszcze jego brat, który zmarł w 2022r. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 9 lutego 2010r., sygn. akt I C 1089/09 nakazano eksmisję A. J., K. J., G. J. z lokalu położonego w G. przy ulicy (...), wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z dnia 7 października 2010r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pozwana odebrała powyższe pismo w dniu 13 października 2010r. Pismem z dnia 10 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od maja 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 16.778,85 zł. Pozwana pismem z dnia 22 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od maja 2019r. do grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu łącznie 16.778,85 zł (6.973,74 zł suma opłat za wodę oraz wywóz śmieci oraz 9.805,11 zł tytułem czynszu wolnorynkowego). Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony.
Świadek G. J. zeznał, że obecnie w powyższym lokalu zamieszkuje wraz z żoną i małoletnim synem. Nie otrzymał propozycji zawarcia z pozwaną umowy najmu lokalu socjalnego. Twierdzi, że ponosi częściowo opłaty za mieszkanie, jednakże ma zadłużenia z tego tytułu około 15.000 zł.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od 1 maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 25.640,00 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media. Nadto na podstawie pomiaru wykonanego w dniu wizji ustalił, że lokal ma powierzchnię 53,38 m 2. dowód: zestawienie naliczeń k. 136 -138, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz WMN za sporny okres k. 139, odpis wyroku SR w Gliwicach z dnia 9 lutego 2010r. sygn. akt I C 1089/09 k. 140, pismo powódki z dnia 7 października 2010r. wraz z dowodem doręczenia k. 141 -142 , pismo powódki z dnia 10 marca 2021r. k.143, pismo pozwanej z dnia 22 marca 2021r. k. 144, tabela zbiorcza powierzchni lokalów k.133- 135, dowody doręczenia k. 117 - 132, zeznania świadka G. J. – zapis audio – video przebiegu rozprawie dnia 3 kwietnia 2023r. k. 792, opinia biegłego sądowego K. K. k.932, 1031-1086
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...). Zarządcą nieruchomości przy ulicy (...) jest Wspólnota Mieszkaniowa (...) przy ulicy (...) (...). W okresie objętym pozwem lokal zajmowała G. M. wraz z mężem. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2005r., sygn. akt I C 1188/04 nakazano eksmisję J. M., G. M., D. M. z lokalu położonego w G. przy ul. (...), wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z dnia 22 sierpnia 2005r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pismem z dnia 10 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od maja 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 9.957,60 zł. Pozwana pismem z dnia 22 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od maja 2019r. do grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu łącznie 9.957,60 zł (12,09 zł suma opłat za wodę oraz wywóz śmieci oraz 9.945,51 zł tytułem czynszu wolnorynkowego). Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony. W rozpoznawanej sprawie powódka wniosła o zasądzenie kwoty 9.957,60 zł.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od 1 maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 23.888 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media. Nadto na podstawie pomiaru wykonanego w dniu wizji ustalił, że lokal ma powierzchnię 50,48 m 2. dowód: zestawienie naliczeń k. 172 - 174, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz (...) za sporny okres k. 171, odpis wyroku SR w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2005r. sygn. akt I C 1188/04 k. 170, pismo powódki z dnia 22 sierpnia 2005r. k. 169, pismo powódki z dnia 10 marca 2012r. k. 166, pismo pozwanej z dnia 22 marca 2021r. k. 165, tabela zbiorcza powierzchni lokalów k. 1161 – 164 dowody doręczeń k. 145 - 160, zeznania świadka G. M. – zapis audio – video przebiegu rozprawy z dnia 3 kwietnia 2023r. k. 792, opinia biegłego sądowego K. K. k.932, 1031-1086
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...). Wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2013r., sygn. akt I C 1528/12 nakazano eksmisję M. M. (3), R. M. z lokalu położonego w G. przy ul. (...), wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia do czasu złożenia M. M. (3) przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z dnia 3 czerwca 2013r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pozwana odebrała powyższe pismo w dniu 6 czerwca 2013r. Pismem z dnia 12 czerwca 2013r. pozwana poinformowała powódkę, że wskazana osoba została ujęta na liście osób oczekujących na przydział lokalu socjalnego. Pismem z dnia 10 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od maja 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 13.820,89 zł. Pozwana pismem z dnia 22 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od 1 maja 2019r. do grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu łącznie kwotę 13.820,89 zł (3.686,11 zł suma opłat za wodę oraz wywóz śmieci oraz 10.134,78 zł tytułem czynszu wolnorynkowego). Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od 1 maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 27.042,00 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media. Nadto na podstawie pomiaru wykonanego w dniu wizji ustalił, że lokal ma powierzchnię 48,93 m ( 2). dowód: zestawienie naliczeń k. 195 - 197, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz WMN za sporny okres k. 193, odpis wyroku zaocznego SR w Gliwicach z dnia 30stycznia 2013r. sygn. akt I C 1528/12 k. 194, pismo powódki z dnia 3 czerwca 20013r. wraz z dowodem doręczenia k. 190 - 191, pismo pozwanej z dnia 12 czerwca 2013r. k. 189, pismo powódki z dnia 10 marca 2012r. k. 188, pismo pozwanej z dnia 22 marca 2021r. k. 187, tabela zbiorcza powierzchni lokalów k. 177 - 179 dowody doręczeń k. 175 - 176, k.180 – 186, opinia biegłego sądowego K. K. k.932, 1031-1086
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...). Zarządcą nieruchomości jest Wspólnota Mieszkaniowa G. przy ulicy (...) -(...) Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 15 października 2009r., sygn. akt I C 825/09 nakazano eksmisję M. N. i B. S. z lokalu położonego w G. przy ulicy (...), wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia wobec do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z dnia 7 października 2010r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pozwana odebrała powyższe pismo w dniu 13 października 2010r. Pismem z dnia 12 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od maja 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 11.382,15 zł. Pozwana pismem z dnia 24 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od maja 2019r. do grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu łącznie 11.382,15 zł (3.897,73 zł suma opłat za wodę, c.o. oraz wywóz śmieci oraz 7.484,42 zł tytułem czynszu wolnorynkowego). Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od 1 maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 16.423,00 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media. Nadto na podstawie pomiaru wykonanego w dniu wizji ustalił, że lokal ma powierzchnię 38,39 m 2. dowód: zestawienie naliczeń k. 239, k.241-242, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz (...) za sporny okres k.240, odpis wyroku SR w Gliwicach z dnia 15 października 2009r. sygn. akt I C 825 k. 237, pismo powódki z dnia 7 października 2010r. wraz z dowodem doręczenia k.236, k.238, pismo powódki z dnia 12 marca 2021r. k.235, rachunki i noty księgowe k. 212,219,231, pismo pozwanej z dnia 24 marca 2021r. k. 233, opinia biegłego sądowego K. K. k.932, 1031-1086
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...) o powierzchni 46,79 m ( 2). Zarządcą nieruchomości przy ulicy (...) jest Wspólnota Mieszkaniowa G., (...). W okresie objętym pozwem lokal zajmowała I. K. (1) wraz z mężem i synem. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 15 maja 2012r., sygn. akt I C 46/12 nakazano eksmisję I. K. (1), P. K., M. K., I. K. (2) z lokalu położonego w G. przy ul. (...) wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia wobec do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z dnia 8 października 2012r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pozwana odebrała powyższe pismo w dniu 12 października 2012r. Pismem z dnia 25 października 2017r. pozwana poinformowała powódkę, że wskazane osoby zostały ujęte na liście osób oczekujących na przydział lokalu socjalnego. Pismem z dnia 12 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od maja 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 9.101,56 zł. Pozwana pismem z dnia 24 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od maja 2019r. do grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu łącznie 9.101,56 zł (1.962,23 zł suma opłat za wodę oraz wywóz śmieci oraz 7.139,33 zł tytułem czynszu wolnorynkowego). Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony.
Świadek I. K. (1) zeznała, że płaci czynsz od końca 2020r., natomiast w okresie od marca 2019r. do tej chwili nie opłacała czynszu. Ma z tego tytułu zadłużenie za okres dłuższy aniżeli objęty żądaniem pozwu.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 14.204,00 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media. Nadto na podstawie pomiaru wykonanego w dniu wizji ustalił, że lokal ma powierzchnię 38,38 m 2. dowód: zestawienie naliczeń k. 335 - 337, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz (...) za sporny okres k. 328, odpis wyroku SR w Gliwicach z dnia 15 maja 2012r. sygn. akt I C 46/12 15 maja 2012 k. 334, pismo powódki z dnia 12 października 2012r. 2017r. wraz z dowodem doręczenia k. 332-333, pismo pozwanej z dnia 25 października 2012r. k. 331, pismo powódki z dnia 12 marca 2021r. k.330, rachunki i noty księgowe k. 347- 351, 359v, 364v, 375, 380v, 388, pismo pozwanej z dnia 24 marca 2021r. k. 329, tabela zbiorcza powierzchni lokalów k.433 - oświadczenie mieszkańca k. 54, dowody doręczenia k. 408, 419 – 429, 431 -432, zeznania świadka I. K. (1) – zapis audio – video przebiegu rozprawy z dnia 3 kwietnia 2023r. k. 792, opinia biegłego sądowego K. K. k. 932, 1031-1086
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...). Zarządcą nieruchomości przy ulicy (...) jest Wspólnota Mieszkaniowa (...) przy ulicy (...) (...) W okresie objętym pozwem lokal zajmował A. W.. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 czerwca 2010r., sygn. akt I C 1339/09 nakazano eksmisję A. W., M. W. (2), S. W. z lokalu położonego w G. przy ul. (...) wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia wobec nich do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z dnia 20 grudnia 2010r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pozwana odebrała powyższe pismo w dniu 27 grudnia 2010r. Pismem z dnia 21 stycznia 2011r. pozwana poinformowała powódkę, że obecnie nie dysponuje odpowiednimi lokalami socjalnymi. Pismem z dnia 10 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od maja 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 10.802,77 zł. Pozwana pismem z dnia 22 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od maja 2019r. do grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu łącznie 10.802,77 zł (746,39 zł suma opłat za wodę oraz wywóz śmieci oraz 10.056,38 zł tytułem czynszu wolnorynkowego). Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od 1 maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 22.027 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media. Nadto na podstawie pomiaru wykonanego w dniu wizji ustalił, że lokal ma powierzchnię 51,94 m 2. dowód: zestawienie naliczeń k. 447 449, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz WMN za sporny okres k.446, odpis wyroku SR w Gliwicach z dnia 8 czerwca 2010r. sygn. akt I C 1339/09 k. 445, pismo powódki z dnia 20 grudnia 2010r. wraz z dowodem doręczenia k. 443 - 444, pismo pozwanej z dnia 21 stycznia 2011r. k. 442, pismo powódki z dnia 10 marca 2021r. k.441, rachunki i noty księgowe k.461v, 472,483v., 494v., pismo pozwanej z dnia 22 marca 2021r. k. 440, tabela zbiorcza powierzchni lokalów k. 540, dowody doręczenia k. 527- 539, zeznania świadka A. W. – zapis audio – video przebiegu rozprawy z dnia 3 kwietnia 2023r. k. 792, opinia biegłego sądowego K. K. k. 932,1031-1086
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...). Zarządcą nieruchomości przy (...)jest Wspólnota Mieszkaniowa (...) przy ulicy (...) (...). W okresie objętym pozwem lokal zajmował J. F., który nie opłacał w spornym okresie czynszu. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 14 września 2006r., sygn. akt I C 408/06 nakazano eksmisję K. F. i J. F. z lokalu położonego w G. przy ulicy (...) wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia wobec nich do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Pismem z dnia 9 marca 2009r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pismem z dnia 18 marca 2009r. pozwana poinformowała powódkę, że w chwili obecnej nie posiada wolnych lokali socjalnych. Pismem z dnia 11 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od kwietnia 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 12.822,69 zł. Pozwana pismem z dnia 24 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od 1 kwietnia 2019r. do 31 grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu zł kwotę 2.315,58 zł suma opłat za wodę oraz wywóz śmieci oraz 11.016,81 zł tytułem czynszu wolnorynkowego. Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od 1 maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 22.102,00 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media. Nadto na podstawie pomiaru wykonanego w dniu wizji ustalił, że lokal ma powierzchnię 54,17 m 2. dowód: zestawienie naliczeń k. 509, 511-512, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz WMN za sporny okres k. 510, odpis wyroku SR w Gliwicach z dnia 14 września 2006r. sygn. akt I C 408/06 k. 508, pismo powódki z dnia 9 marca 2009r. k. 507, pismo pozwanej z dnia 18 marca 2009r. k. 506, pismo powódki z dnia 11 marca 2021r. k.505, rachunki i noty księgowe k. 10 - 33,k. 40 – 51, pismo pozwanej z dnia 24 marca 2021r. k. 504v., tabela zbiorcza powierzchni lokalów k.540, dowody doręczenia k. 55 - 59,k. 65 – 76, zeznania świadka J. F. – zapis audio – video przebiegu rozprawy z dnia 3 kwietnia 2023r. k. 792, opinia biegłego sądowego K. K. k. 932, 1031-1086
Powódka jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek, w którym znajduje się m.in. lokal mieszkalny nr (...). Zarządcą nieruchomości przy M. 2a jest Wspólnota Mieszkaniowa G., ul. (...) -(...). W okresie objętym pozwem lokal zajmował P. P.. W okresie objętym pozwem nie płacił on czynszu. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2006r., sygn. akt I C 1292/05 nakazano eksmisję M. C., P. P. z lokalu położonego w G. przy ul. (...) wstrzymując jednocześnie wykonanie orzeczenia wobec do czasu złożenia im przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. M. C. zmarła w 2018r. Pismem z dnia 17 marca 2006r. powódka wniosła o to, by pozwana taką ofertę przedstawiła. Pismem z dnia 23 marca 2006r. pozwana poinformowała powódkę, że w chwili obecnej nie posiada wolnych lokali socjalnych. Pismem z dnia 12 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od maja 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 9.817,06 zł. Pozwana pismem z dnia 24 marca 2021r. odmówiła zapłaty powyższej należności. W okresie od maja 2019r. do grudnia 2020r. powódka naliczyła tytułem szkody za bezumowne zajmowanie lokalu łącznie 9.817,06 zł (2.640,68 zł suma opłat za wodę, c.w.u., c.o. oraz wywóz śmieci oraz 7.176,38 zł tytułem czynszu wolnorynkowego). Na chwilę zamykania rozprawy powódka nie zalegała z opłatami na rzecz wspólnoty w budynku której ww. lokal jest położony.
Biegły sądowy, rzeczoznawca majątkowy K. K. obliczył wysokość czynszu wolnorynkowego z tytułu najmu powyższego lokalu w okresie od 1 maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. na kwotę 12.377,00 zł. Opinia nie uwzględniała opłat za zużyte media. Powierzchnię lokalu biegły przyjął z akt sprawy, ze względu na dwukrotną nieobecność osób zamieszkujących w lokalu (36,80 m 2). dowód: zestawienie naliczeń k. 551 - 553, zaświadczenie o niezaleganiu z opłatami na rzecz (...) za sporny okres k. 550, odpis wyroku SR w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2006r. sygn. akt I C 1292/05 k. 549, pismo powódki z dnia 17 marca 2006 k. 548 pismo pozwanej z dnia 23 marca 2006r. k. 547, pismo powódki z dnia 12 marca 2021r. k.545, rachunki i noty księgowe k.559v., 566,578,584,588v., pismo pozwanej z dnia 24 marca 2021r. k. 544, tabela zbiorcza powierzchni lokalów k.649, dowody doręczenia k.640 – 648, oświadczenie mieszkańca k. 650, zeznania świadka P. P. – zapis audio – video przebiegu rozprawy z dnia 3 kwietnia 2023r. k. 792, opinia biegłego sądowego K. K. k.1043, 1031-1086
Ustaleń w zakresie przedstawionego powyżej stanu faktycznego, przyjętego za podstawę do przeprowadzonych w dalszej części rozważań prawnych, Sąd dokonał w oparciu o wszechstronną analizę całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w zakresie w pełni realizującym inicjatywę dowodową stron, kierując się przy tym dyrektywami określonymi w art. 233 § 1 k.p.c.
Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o powołane wyżej wskazane dokumenty,
w tym treść ksiąg wieczystych, tabele z wyliczeniem szkody, dokumentację wspólnot, dowody doręczeń, wyroki eksmisyjne, korespondencję stron. Wszelkie wykorzystane przez Sąd dokumenty mogły stanowić podstawę do dokonywania ustaleń, albowiem nie były kwestionowane ani w zakresie autentyczności, ani treści.
Zeznania świadków zasadniczo potwierdzały dowody z dokumentów, co uzupełniająco potwierdziło ich wiarygodność. Zauważyć jednak należy, że część świadków twierdziła, że ponosiła opłaty za zajmowane mieszkanie, jednakże w tym zakresie nie przedstawiono żadnych dowodów, zatem w świetle zgromadzonej dokumentacji i zeznań świadka T. D. Sąd uwzględnił jedynie te uiszczone należności, które wynikały z przedstawionych dokumentów, a które zostały także uwzględnione przy formułowaniu przez powoda żądania pozwu. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka T. D., gdyż znajdują one potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym, w szczególności treści dokumentów.
Na podstawie art. 242 1 k.p.c. w związku z art. 235 2§ 1pkt 4 k.p.c. Sąd pominął dowód zeznań świadków M. M. (3) i M. N..
Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłego sądowego K. K. – rzeczoznawcy majątkowego, geodety na okoliczność maksymalnej stawki czynszu wolnorynkowego jaki powódka mogłaby uzyskać z tytułu najmu lokali mieszkalnych objętych żądaniem pozwu.
Nie ulega wątpliwości, że dowód z opinii biegłych podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. - na podstawie właściwych dla jej przedmiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków (por. postanowienie SN z 7.11.2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 4/2001, poz. 64).
Sporządzona w rozpoznawanej sprawie opinia uzupełniająca wydana została zgodnie ze zleceniem Sądu, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla poczynienia niezbędnych ustaleń faktycznych. Opinia została sporządzona w sposób rzetelny, wszechstronny i była poparta, poza trzema wyjątkami, oględzinami lokali oraz wykonanymi pomiarami. Jest ona spójna, zrozumiała, stanowcza i weryfikowalna z uwagi na jasność zawartych w nich treści. Nie istniały też wątpliwości co do wiedzy, fachowości lub bezstronności biegłego. Wiedza i doświadczenie zawodowe opiniującego oraz stanowczy charakter opinii przekonują, że zasadnym było poczynienie ustaleń na podstawie tej opinii.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Powódka dochodzi od pozwanej Gminy odszkodowania w związku z niewykonaniem przez pozwaną obowiązku dostarczenia lokali socjalnych.
Podstawę roszczenia powódki stanowi przepis art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (tj. Dz. U. z 2023r.725 - u.o.p.l.) zgodnie z którym, jeżeli gmina nie dostarczyła lokalu socjalnego osobie uprawnionej do niego z mocy wyroku, właścicielowi przysługuje roszczenie do gminy na podstawie art. 417 k.c. Przepis art. 417 § 1 k.c. przewiduje zaś, że za szkodę wyrządzoną przez sprzeczne z prawem zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi wykonująca tę władzę jednostka samorządu terytorialnego. Odpowiedzialność gminy jako oparta o art. 417 k.c. jest niezależna od winy. Warunkiem wystarczającym odpowiedzialności odszkodowawczej z art. 417 k.c. jest ustalenie, iż zaniechanie podmiotu publicznego jest bezprawne. Obowiązek gminy, o jakim mowa w art. 18 ust. 5 u.o.p.l. polega na złożeniu oferty wynajęcia lokalu socjalnego spełniającego wymagania określone w ustawie, tj. nadającego się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny osobie, której służy uprawnienie będące korelatem tego obowiązku. Gmina co prawda nie może zmusić uprawnionego, by przyjął ofertę, jednakże jej obowiązek gaśnie z upływem terminu związania skutecznie złożoną ofertą zawarcia z uprawnionym umowy najmu lokalu socjalnego. Z ustawy nie wynika, przez jaki czas złożona oferta ma wiązać gminę, a zatem wyznacza ona ten okres samodzielnie, lecz uprawnienie to dotyczy okresu związania ofertą a nie momentu, w którym wygasa jej obowiązek odszkodowawczy. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2012r. I CSK 292/12 LEX nr 1274945).
Powódka dochodziła roszczeń dotyczących lokali położonych w G. przy ulicach (...). W piśmie procesowym z dnia 5 września 2024r. pełnomocnik powódki podał, że odszkodowanie obejmuje okres od maja 2019r. do grudnia 2020r. (k. 1012)
Bezsporne w sprawie było, że wobec wskazanych osób zostały orzeczone wyrokami sądowymi eksmisje z lokali stanowiących własność powódki, jak również i to, że przyznane im było prawo do lokalu socjalnego, bezsporne było również, że pozwana została wezwana przez powódkę do złożenia lokatorom oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego i takiej oferty nie złożyła. Sporna była jedynie wysokość dochodzonego odszkodowania oraz fakt korzystania w spornym okresie z tych lokali przez osoby uprawnione.
Odpowiedzialność odszkodowawcza gminy wynikająca z art. 417 k.c. w zw. z art. 18 ust. 5 ustawy z 21 czerwca 2001 roku za niedostarczenie osobom uprawnionym do lokalu socjalnego z mocy wyroku związana jest z zaniechaniem podjęcia przez gminę czynności umożliwiających wierzycielowi przeprowadzenie skutecznej egzekucji. Przy określaniu zakresu roszczeń odszkodowawczych należnych właścicielowi nieruchomości w związku z odpowiedzialnością gminy na podstawie art. 417 k.c. w zw. z art. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów wskazać należy, że orzecznictwo sądów powszechnych przyjmuje konieczność objęcia roszczeniem odszkodowawczym szkody w pełnej wysokości. Zgodnie zatem z art. 471 k.c. w zw. z art. 361 k.c. uprawnionym do odszkodowania jest ten, kto wykaże szkodę pozostającą w adekwatnym związku przyczynowym z niedostarczeniem lokalu socjalnego, a więc uszczerbek w wysokości różnicy między majątkiem jaki by miał, gdyby lokalem swoim dysponował swobodnie, a majątkiem jaki ma, nie mogąc tym lokalem dysponować z powodu niemożności wykonania wyroku eksmisyjnego na skutek niedostarczenia lokalu socjalnego przez pozwaną Gminę osobom uprawnionym. Uszczerbek ten może obejmować korzyści w postaci pożytków, które z wystarczającą dozą prawdopodobieństwa zostałyby pobrane, gdyby lokal został opróżniony, jak i stratę w postaci poniesionych kosztów eksploatacji i utrzymania lokalu, a także opłaty związane z korzystaniem z lokalu, które nie są kompensowane w ramach możliwego do uzyskania czynszu. W istocie więc chodzi o ustalenie w konkretnych okolicznościach faktycznych czy na określonym rynku najmu lokali, przy uwzględnieniu danej rynkowej stawki czynszu, można uzyskać jeszcze dodatkowo od najemcy także należności pokrywające w całości lub w części wysokość opłat związanych z korzystaniem z lokalu. Tym samym ustalić należy czy normalnym następstwem bezczynności gminy jest, w rozumieniu art. 361 § 1 k.c., tylko szkoda w postaci utraconego czynszu najmu, czy także straty związane z ponoszonymi przez właściciela opłatami za lokal. Powódka podkreślała, że w niniejszym postępowaniu domaga się wyrównania szkody w postaci faktycznej straty związanej z koniecznością ponoszenia opłat oraz utraconych korzyści czyli czynszu jaki mogłaby otrzymać na wolnym rynku przekraczającym wysokością te opłaty. W każdym jednak przypadku powódka powinna tę szkodę również co do wysokości wykazać. Nie budzi wątpliwości, że w normalnym związku przyczynowym z zaniechaniem gminy pozostaje strata właściciela lokalu mieszkalnego spowodowana nieuiszczaniem przez byłego lokatora wszelkich wymaganych opłat wiążących się z używaniem zajmowanego lokalu, w tym także opłat na rzecz wspólnoty mieszkaniowej, administratora czy też wspólnoty mieszkaniowej, które są nierozerwalnie związane z szeroko rozumianym obowiązkiem utrzymania lokalu. Brak w tym zakresie podstaw do innego traktowania poszczególnych elementów tej szkody, które jawią się jako strata w postaci konieczności ponoszenia przez właściciela wszelkich opłat, i bazując na doświadczeniu życiowym można przyjąć za wysoce prawdopodobne, że szkoda tego rodzaju nie byłaby poniesiona, gdyby właściciel mógł lokalem swobodnie dysponować.
Podzielić należy stanowisko judykatury co do możliwości objęcia roszczeniem odszkodowawczym także opłat ponoszonych przez właściciela na rzecz innych podmiotów, a które łączą się z utrzymaniem i korzystaniem z lokalu. Można przyjąć, że gdyby powódka swobodnie dysponowała lokalami określonymi w pozwie w obecnych realiach gospodarczych uzyskałaby czynsz, który wyrównywałby jej wszystkie te opłaty, którymi jako właściciel jest obciążona.
Powódka przedstawiła szczegółowe i wiarygodne co do wysokości wyliczenia różnic czynszowych, opłat za media, które poparła licznymi dowodami z dokumentów, potwierdzonych przez zeznania części świadków.
Dodać należy, że z opinii biegłego sadowego K. K. wynikało, ze możliwe było uzyskanie przez powódkę wyższego czynszu aniżeli żądania zgłoszone w pozwie. W tym jednak zakresie Sąd związany był żądaniem pozwu. Tym niemniej nie wszystkie ze zgłoszonych w niniejszym postępowaniu należności zasługiwały na uwzględnienie. Poniżej Sąd przedstawia szczegółowe rozliczenie dochodzonych należności:
1) lokal mieszkalny przy ul. (...) – opłaty za media 6.973,74 zł, czynsz według żądania pozwu – 9.805,11 zł, według opinii 25.640,00 zł;
uwzględniono opłaty za media 6.973,74 zł, czynsz według żądania pozwu – 9.805,11 zł – łącznie 16.778,85 zł;
2) lokal mieszkalny przy ul. (...) – opłaty za media 746,39 zł i czynsz według żądania pozwu 10.056,38 zł, według opinii 22.027,00 zł,
uwzględniono opłaty za media 746,39 zł, czynsz według żądania pozwu – 10.056,38 zł – łącznie 10.802,77 zł;
3) lokal mieszkalny przy ulicy (...) – opłaty za media 3.686,11 zł i czynsz według żądania pozwu 10.134,78 zł, według opinii 27.042,00 zł,
uwzględniono opłaty za media 3.686,11 zł, czynsz według żądania pozwu – 10.134,78 zł – łącznie 13.820,89 zł;
4) lokal mieszkalny przy ulicy (...) – opłaty za media 12,09 zł, czynsz według żądania pozwu – 9.957,60 zł, według opinii 23.888,00 zł;
uwzględniono opłaty za media 12,09 zł, czynsz według żądania pozwu – 9.957,60 zł – łącznie 9.957,60 zł;
5) lokal mieszkalny przy ulicy (...) – opłaty za media od maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. 4.585,32 zł, czynsz według żądania pozwu – 10.109,69 zł, według opinii 23.497 zł;
uwzględniono opłaty za media 4.585,32 zł, czynsz według żądania pozwu – 10.109,69 zł – łącznie 14.695,01 zł, (nie uwzględniono opłat za marzec i kwiecień 2019r., bo w piśmie z dnia 5 września 2024r. pełnomocnik powódki podał, że pozew obejmuje okres od maja 2019r. do grudnia 2020r.; nadto wezwanie skierowane do powódki obejmowało kwot 14.292,99 zł, zaś w pozwie domagano się ustawowych odsetek za opóźnienie od kwoty 15.172,85 zł od dnia 22 marca 2021r., zatem od uwzględnionego żądania pozwu przekraczającego kwotę wezwania z marca 2021r. ustawowe odsetki za opóźnienie zasądzono od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu);
6) lokal mieszkalny przy ulicy (...) – w marcu 2021r. pozwaną wezwano o kwotę 12.822,69 zł za okres od kwietnia 2019r. do grudnia 2020r. żądanie pozwu za okres od maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. wyniosło 13.332,39 zł (w piśmie z dnia 5 września 2024r. pełnomocnik powódki podał, że pozew obejmuje okres od 1 maja 2019r. do grudnia 2020r.) dlatego uwzględniono opłaty w wysokości 2.315,58 zł, czynsz wg żądania pozwu 11.016,81 zł (opinia biegłego – 22.102) – łącznie 13.235,60 zł, (nadto wezwanie skierowane do powódki obejmowało kwot 12.822,69 zł, zaś w pozwie domagano się ustawowych odsetek za opóźnienie od kwoty 13.332,39 zł od dnia 24 marca 2021r., zatem od uwzględnionego żądania pozwu przekraczającego kwotę wezwania z marca 2021r. ustawowe odsetki za opóźnienie zasądzono od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu);
7) lokal mieszkalny przy ulicy (...) – opłaty za media 2.640,68 zł czynsz według żądania pozwu – 7.176,38 zł, według opinii 12.377,00 zł;
uwzględniono opłaty za media opłaty za media 2.640,68 zł, czynsz według żądania pozwu – 7.176,38 zł – łącznie 9.817,06 zł;
8) lokal mieszkalny przy ulicy (...) – opłaty za media 3.897,73 zł czynsz według żądania pozwu – 7.484,42 zł, według opinii 16.423,00 zł;
uwzględniono opłaty za media opłaty za media 3.897,73 czynsz według żądania pozwu – 7.484,42 zł – łącznie 11.382,15 zł;
9) lokal mieszkalny przy ulicy (...) – opłaty za media 1.962,23 zł czynsz według żądania pozwu – 7.139,33 zł, według opinii 14.204,00 zł;
uwzględniono opłaty za media 1.962,23 zł, czynsz według żądania pozwu zł – łącznie 9.101,56 zł;
10) lokal mieszkalny przy ulicy (...) – pismem z dnia 11 marca 2021r. powódka wezwała pozwaną o zapłatę odszkodowania za okres od marca 2019r. do grudnia 2020r. w kwocie 14.564,95 zł, w pozwie powódka zgłosiła żądanie 15.383,61 zł, opłaty za wodę za okres od maja 2019r. do 31 grudnia 2020r. wyniosły 5.366,69 zł, czynsz 9.397,23 zł, według opinii 14.009,00 zł;
uwzględniono opłaty za media opłaty za media 5.366,69 zł, czynsz według żądania pozwu – 9.397,23 zł – łącznie 14.763,92 zł;
łącznie 124.355,41 zł.
Na podstawie art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 455 k.c. odsetki za opóźnienie w zapłacie wskazanej należności głównej przypadają powódce po wezwaniu pozwanej do spełnienia świadczenia, albowiem zobowiązanie do zapłaty odszkodowania z art. 18 ust. 5 u.o.p.l. należy do tzw. zobowiązań bezterminowych, w których termin spełnienia świadczenia nie jest z góry oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, tylko uzależniony jest od wezwania do zapłaty. Powódka wykazała, że wezwała pozwaną do zapłaty przed wszczęciem sprawy. Zatem Sąd uwzględnił żądanie w zakresie ustawowych odsetek za opóźnienie, gdyż jako datę początkową ich naliczania powódka wskazała daty pism pozwanej odmawiających uregulowania należności dochodzonych pozwem, a które w toku niniejszego postępowania okazały się zasadne, a więc strona pozwana pozostawała w stanie opóźnienia co do ich zapłaty. Jedynie w dwóch przypadkach od części żądania pozwu Sąd zasądził odsetki od daty doręczenia pozwanej odpisu pozwu, gdyż kwoty wezwań były niższe aniżeli uwzględnione żądanie pozwu.
Dalej idące powództwo jako nieusprawiedliwione podlegało oddaleniu.
Wartość przedmiotu sporu wynosiła 125.549,73 zł, zaś powództwo zostało uwzględnione do kwoty 124.355,41 zł, tj. w 99,04 %.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 zd. 2 k.p.c. Na koszty procesu powoda w kwocie 20.757,07 zł złożyły się: opłata sądowa od pozwu w wysokości 6.278,00 zł, wydatki na opinię biegłego sądowego 9.062,07 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 5.400,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17,00 zł.
Na podstawie art. 83 ust. 2 w związku art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2022.1125) nakazano pobrać od pozwanej jako strony przygrywającej nieuiszczone koszty sądowe obejmujące wydatek na wynagrodzenie biegłego.
Gliwice, dnia 9 grudnia 2025r.
SSO Katarzyna Banko
.