Wyrok z 19 lutego 2025, sygn. II K 50/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 lutego 2025 roku

Sąd Okręgowy w Częstochowie Wydział II Karny

w składzie :

Przewodniczący: SSO Marcin Buzdygan

Protokolant:Justyna Huzar

w obecności Prokuratora Edyty Kubskiej

po rozpoznaniu w dniach: 10.06.2024r., 15.07.2024r., 02.09.2024r., 02.10.2024r., 25.11.2024r., 16.01.2025r., 19.02.2025r.,

sprawy

2.  D. C. , s. A.i E.z domu L., urodz. (...)
w M. (R.),

Oskarżonego o to, że:

I.  W dniu 16 grudnia 2021 roku w J.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. M. P. ps. „B.” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd A. S. (l.(...)), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej syna rzekomo chorego na C., nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty (...) zł oraz biżuterii o wartości (...)zł, które następnie odebrał wspólnie z M. M. P.od pokrzywdzonej,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk ,

II.  W dniu 13 stycznia 2022 roku w P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. M. P. ps. „B.” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd J. Ż. (l.(...)), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem działań przeciwko złodziejom, nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty (...) zł, biżuterii oraz innych wyrobów ze złota o nieustalonej wartości, które następnie odebrał wspólnie z M. M. P.od pokrzywdzonej,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk,

III.  W dniu 14 stycznia 2022 roku w W.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. M. P. ps. „B.” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd H. M. (l.(...)), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem działań przeciwko złodziejom, nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty (...) zł, którą następnie odebrał wspólnie z M. M. P.od pokrzywdzonej,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk,

IV.  W dniu 19 stycznia 2022 roku w J.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. M. P. ps. „B.” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd M. B. (l.(...)), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej syna rzekomo chorego na C., nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty (...) zł, którą następnie odebrał wspólnie z M. M. P.od pokrzywdzonej,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk,

V.  W dniu 27 stycznia 2022 roku w G.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. M. P. ps. „B.” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd A. P. (l.(...)), podając się za lekarza i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej córki rzekomo chorej na C., nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty(...) zł, którą następnie odebrał wspólnie z M. M. P.od pokrzywdzonej,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk,

VI.  W dniu 1 marca 2022 roku w P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. M. P. ps. „B.” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd H. Ś. (l.(...)), podając się za funkcjonariusza Policji oraz notariusza i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej córki rzekomo chorej na C., nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty (...) zł, którą następnie odebrał wspólnie z M. M. P.od pokrzywdzonej,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk,

VII.  W dniu 2 marca 2022 roku w S.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. M. P. ps. „B.” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, wprowadził w błąd K. A. (l.(...)), podając się za funkcjonariusza Policji oraz notariusza i pod pretekstem pozyskania środków na leczenie jej syna rzekomo chorego na C., nakłonił pokrzywdzoną przekazania kwoty (...) zł, którą następnie odebrał wspólnie z M. M. P.od pokrzywdzonej,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk,

VIII.  W dniu 7 marca 2022 roku w C.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z M. M. P. ps. „B.” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, po uprzednim telefonicznym wprowadzeniu w błąd L. J. (l.(...)) przez nieznaną kobietę podającą się za policjantkę, pod pretekstem pomocy córce, która rzekomo spowodowała wypadek samochodowy, jako funkcjonariusz Policji odebrał wspólnie z M. M. P.od pokrzywdzonego kwotę (...) zł,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk ,

IX.  W okresie od 2022 do 7 czerwca 2023 roku w C.oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu M. M. P. ps. „B.”, B. G., M. W. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości
i przyczyny, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy,
tj. o czyn z art. 258 § 1 kk,

X.  W okresie od dnia 27 stycznia 2020 roku do dnia 29 grudnia 2021 roku
w C., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc
z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, doprowadził A. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie co najmniej (...) zł, co stanowi mienie znacznej wartości,
w tym środków własnych oraz środków uzyskanych z tytułu umów pożyczek oraz umów kredytowych, poprzez wprowadzenie pokrzywdzonej w błąd co do przeznaczenia przekazywanych przez nią środków pieniężnych oraz co do zamiaru i możliwości zwrotu uzyskanych pieniędzy, w wyniku czego pokrzywdzona zawarła n/w umowy:

1.  umowę o pożyczkę z dn. (...) roku w kwocie (...) zł
w Banku (...)

2.  umowę o pożyczkę z dn. (...) roku w kwocie (...) zł
w Banku (...)

3.  umowę o pożyczkę nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł w Banku (...)

4.  umowę kredytową nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł (...)

5.  umowę kredytową nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł w (...)

6.  umowę kredytową nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł w (...)

7.  umowę pożyczkową nr (...) z dn. (...) roku
w kwocie (...) zł w (...)

8.  umowę kredytową nr (...) z dn. (...) roku
w kwocie(...) zł w (...)

9.  umowę kredytową nr (...) z dn. (...) roku
w kwocie (...) zł w (...)

10.  umowę pożyczki ratalnej nr (...) z dn. (...)roku w kwocie (...) zł w (...)

11.  umowę pożyczki nr (...) z dn.(...) roku w kwocie (...) zł w (...)

12.  umowę pożyczki nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł w (...)

13.  umowę pożyczki gotówkowej nr (...) z dn. (...) roku
w kwocie (...) zł w (...)

14.  umowę pożyczki nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł w (...)

15.  umowę pożyczki nr (...) z dn.(...) roku w kwocie (...) zł w (...)

16.  umowę pożyczki nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł w (...)

17.  umowę pożyczki nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł
w (...)

18.  umowę pożyczki nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł w (...)

19.  umowę pożyczki z dn. (...) roku w kwocie(...) zł w (...)

20.  umowę pożyczki nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł w (...)

21.  umowę pożyczki nr (...) z dn. (...)roku w kwocie (...) zł w (...)

22.  umowę pożyczki nr (...) z dn. (...) roku w kwocie (...) zł w (...)

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art 294 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk
i art. 65 § 1 kk .

XI.  W okresie od 26 lutego 2020 roku do 16 sierpnia 2021 roku
w C., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu, przywłaszczył cudzą rzecz ruchomą w postaci biżuterii:

1.  c.łańcuch koloru żółtego

2.  zegarek koloru żółtego

3.  przywieszka trójkątna koloru żółtego

4.  przywieszka owalna koloru żółtego

5.  przywieszka okrągła koloru żółtego

6.  pierścionek z brylantem

7.  pierścionek koloru białego z brylantami

8.  pierścionek z trzema brylantami – 2 szt.

9.  pierścionek platynowy o wadze 0,78 ct 16 diamentami

10.  obrączka typu B.

11.  łańcuszek koloru żółtego z przywieszką kwadratową V.

12.  kolczyki z brylantami w kształcie kwiatków - 1 para

13.  kolczyki z brylantami - 1 para

14.  pierścionek z zielonym oczkiem

15.  przywieszka okrągła z perłą pośrodku

o łącznej wartości nie mniejszej niż (...) złotych, czym działał na szkodę A. S.,

tj. o czyn z art. 284 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk

XII.  W dniu 14 kwietnia 2022 roku w C.przywłaszczył sobie powierzoną cudza rzecz ruchomą w postaci telefonu komórkowego marki S. G. (...) o nr IMEI (...) o wartości (...) złotych, czym działał na szkodę A. S.,

tj. o czyn z art. 284 § 2 kk,

3.  B. G. , c. M.i L.zd. Ł., urodz. (...) roku w W.

Oskarżonej o to, że:

XIII.  W dniu 12 sierpnia 2021 roku w C.działając wspólnie
i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, podając się za pracowników wodociągów i kanalizacji okręgu c.weszła do mieszkania M. J. (l.(...)), a następnie, wykorzystując jego nieuwagę zabrała w celu przywłaszczenia na szkodę w/w pieniądze w kwocie (...) zł,

tj. o czyn z art. 278 § 1 kk,

XIV.  W dniu 29 kwietnia 2022 roku w C.działając wspólnie
i w porozumieniu z M. M. P. ps. „B.” i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierowała działaniami M. M. P., który po uprzednim telefonie od innej osoby, wprowadził w błąd Z. M. (l.(...)), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem działań przeciwko zorganizowanej grupie przestępczej wyprowadzającej pieniądze z banków, nakłonił pokrzywdzonego do przelania na wskazane konto kwoty (...) zł oraz wypłaty z banku i przekazania mu kwoty (...) zł, którą to kwotę zgodnie z poleceniem przekazał B. G.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 18 § 1 kk przy zast. art. 65 § 1 kk,

XV.  W dniu 28 sierpnia 2023 roku w C.działając wspólnie
i w porozumieniu M. W. i innymi nieustalonymi osobami,
z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierowała działaniami M. W., który po uprzednim telefonie od innej osoby, wprowadził w błąd E. C. (l.(...)), podając się za funkcjonariusza Policji i pod pretekstem sprawdzenia autentyczności posiadanych przez pokrzywdzonego banknotów, usiłował wyłudzić od niego kwotę (...) zł, a następnie z uwagi na postawę obronną pokrzywdzonego, dokonał na nim rozboju, zabierając w/w pieniądze, które zgodnie z poleceniem przekazał B. G.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 18 § 1 kk przy zast. art. 65 § 1 kk,

XVI.  W okresie 2022 do 28 sierpnia 2023 roku w C.oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu D. C. ps. „R.”, M. M. P. ps. „B.”, M. W. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierowała zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości i przyczyny, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy,

tj. o czyn z art. 258 § 3 kk w zw. z art. 258 § 1 kk.

I.  W dniu 26 maja 2022 roku w C.kierowała groźby karalne wobec A. S., w ten sposób, że w rozmowie telefonicznej zagroziła jej słowami „(...)”, co wzbudziło u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźby te zostaną spełnione,

tj. o czyn z art. 190 § 1 kk

4.  M. W., s. J.i G.zd. S., urodz. (...) roku w W.

Oskarżonego o to, że:

XVII.  (XX wg a/o) W dniu 28 sierpnia 2023 roku w C.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z B. G. i innymi nieustalonymi osobami, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim telefonicznym wprowadzeniu w błąd E. C. (l.(...)) przez nieznanego mężczyznę, podając się za funkcjonariusza Policji, pod pretekstem weryfikacji autentyczności posiadanej przez pokrzywdzonego gotówki, usiłował wyłudzić kwotę(...) zł, a gdy zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, działając przemocą polegającą na biciu pięściami po głowie i kopaniu nogami po ciele oraz zrzuceniu ze schodówE. C. (l. (...)) dokonał kradzieży pieniędzy w w/w kwocie, w następstwie czego pokrzywdzony doznał stłuczenia głowy, z krwiakiem podskórnym w okolicy czołowej lewej, rany tłuczonej w okolicy ciemieniowej, licznych otarć skóry głowy, stłuczenia barku i ramienia lewego co naruszyło czynności narządów ciała na okres do dni 7,

tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 280 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk przy zastosowaniuart. 11 § 2 kk i art. 12 § 1 kk,

XVIII.  (XXI wg a/o) W dniu 2 lipca 2023 roku w C.wbrew przepisom ustawy posiadał substancje psychotropowe w postaci amfetaminy o łącznej masie 4,80 grama co stanowi znaczna ilość pozwalającą wprowadzić w stan odurzenia od 16 do 47 osób,

tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani,

XIX.  (XXII wg a/o) W okresie od co najmniej początku 2023 roku do 28 sierpnia 2023 roku w C.oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu M. M. P. ps. „B.”, B. G., M. W. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości i przyczyny, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy,

tj. o czyn z art. 258 § 1 kk .

1.  uznaje oskarżonego D. C. za winnego tego, że działając z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w krótkich odstępach czasu dopuścił się ciągu przestępstw w ten sposób, że:

a)  (w ramach czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku) w dniu 16 grudnia 2021 roku w J., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzonąA. S. (lat (...)), co do zachorowania jej syna i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie syna i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie (...) zł oraz biżuterii o wartości (...) zł, które A. S. wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk,

b)  (w ramach czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku) w dniu 13 stycznia 2022 roku w P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzoną J. Ż. (lat (...)), co do rzekomo prowadzonej akcji mającej na celu ujęcie osób popełniających przestępstwa i wynikającej z tego konieczności wyrzucenia przez nią przez okno przedmiotów wartościowych, i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie(...) zł oraz biżuterii o nieustalonej wartości, które J. Ż. wyrzuciła przez okno, a które zostały następnie przejęte przez oskarżonego i inną ustaloną osobę, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk,

c)  (w ramach czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku) w dniu 14 stycznia 2022 roku w W.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzonąH. M. (lat(...)), co do rzekomo prowadzonej akcji mającej na celu ujęcie osób popełniających przestępstwa i wynikającej z tego konieczności wyrzucenia przez nią przez okno przedmiotów wartościowych, i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie (...) zł, które H. M. wyrzuciła przez okno, a które zostały następnie przejęte przez oskarżonego i inną ustaloną osobę, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk,

d)  (w ramach czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku) w dniu 19 stycznia 2022 roku w J.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzonąM. B. (lat (...)), co do zachorowania jej syna i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie syna i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie (...) zł, które M. B. wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk,

e)  (w ramach czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku) w dniu 27 stycznia 2022 roku w G.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za lekarza wprowadził w błąd pokrzywdzoną A. P. (lat (...)), co do zachorowania jej córki i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie córki i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie (...) zł, które A. P. wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk,

f)  (w ramach czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku) w dniu 1 marca 2022 roku w P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzoną H. Ś. (lat (...)), co do zachorowania jej córki i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie córki i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie(...) zł, które H. Ś. wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk,

g)  (w ramach czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku) w dniu 2 marca 2022 roku w S.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzoną K. A. (lat (...)), co do zachorowania jej syna i związanej z tym konieczności przekazania przez nią pieniędzy na leczenie syna i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie (...) zł, które K. A. wydała oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk,

h)  (w ramach czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku) w dniu 7 marca 2022 roku w C.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, podając się za funkcjonariusza Policji wprowadził w błąd pokrzywdzonegoL. J. (lat (...)), co do spowodowania wypadku przez jego córkę i związanej z tym konieczności przekazania przez niego pieniędzy na odszkodowanie dla osób poszkodowanych w tym zdarzeniu i w efekcie doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie(...) zł, które L. J. wydał oskarżonemu i innej ustalonej osobie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk

i za to na mocy art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazuje go na jedną karę 3 (trzech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

2.  uznaje oskarżonego D. C. (w ramach czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie od początku grudnia 2021 roku do 7 czerwca 2023 roku w C.oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z B. G., M. W. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości sprawców i przyczyn konieczności przekazania przez nich pieniędzy, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy to jest występku z art. 258 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 258 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

3.  uznaje oskarżonego D. C. (w ramach czynu opisanego w punkcie X części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie od dnia 27 stycznia 2020 roku do dnia 31 sierpnia 2021 roku w C., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd pokrzywdzoną A. S. co do przeznaczenia pieniędzy, które przekazywała oskarżonemu oraz co do zamiaru i możliwości ich zwrotu pokrzywdzonej i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną A. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci pieniędzy w kwocie (...) zł, które pokrzywdzona przekazała oskarżonemu, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 294 § 1 kk i w związku z art. 12 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 294 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 57b kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazuje go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

4.  uznaje oskarżonego D. C. (w ramach czynu opisanego w punkcie XI części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie od stycznia 2020 roku do 21 maja 2020 roku w C., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd A. K., któremu pokrzywdzona A. S. powierzyła do przechowania biżuterię i w tym zakresie działał w jej imieniu, co do woli pokrzywdzonej A. S.wydania oskarżonemu części i biżuterii i zawarcia przez oskarżonego umowy sprzedaży tej biżuterii i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną A. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci następujących wyrobów jubilerskich: c.łańcuch koloru żółtego, zegarek koloru żółtego, przywieszka trójkątna koloru żółtego, przywieszka owalna koloru żółtego, przywieszka okrągła koloru żółtego, pierścionek z brylantem, pierścionek koloru białego z brylantami, pierścionek z trzema brylantami – 2 szt., pierścionek platynowy o wadze 0,78 ct z 16 diamentami, obrączka typu B., łańcuszek koloru żółtego z przywieszką kwadratową V., kolczyki z brylantami w kształcie kwiatków - 1 para, kolczyki z brylantami - 1 para, pierścionek z zielonym oczkiem, przywieszka okrągła z perłą pośrodku, o łącznej wartości co najmniej(...)zł, które częściowo zostały wydane oskarżonemu, a częściowo sprzedane A. K., to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 12 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 286 § 1 kk w zw. z art. 57b kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

5.  uznaje oskarżonego D. C. za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XII części wstępnej wyroku, ustalając, iż dopuścił się go w dniu 07 lipca 2021 roku, to jest występku z art. 284 § 2 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 284 § 2 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

6.  na podstawie art. 91 § 2 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego D. C. w punktach 1, 2, 3, 4 i 5 kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny łączy i jako kary łączne orzeka karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 600 (sześciuset) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

7.  uznaje oskarżoną B. G. za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XIII części wstępnej wyroku to jest występku z art. 278 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 278 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazuje ją na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

8.  uznaje oskarżoną B. G. (w ramach czynu opisanego w punkcie XIV części wstępnej wyroku) za winną tego, że w dniu 29 kwietnia 2022 roku w C.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach ustalonego podziału ról, brała udział we wprowadzeniu w błąd Z. M. (lat (...)) co do kontaktu z nim funkcjonariusza Policji w ramach rzekomo prowadzonej akcji przeciwko zorganizowanej grupie przestępczej wyprowadzającej pieniądze z banków i związanej z tym konieczności przekazania przez niego pieniędzy i kierowała działaniami ustalonej osoby, której poleciła odebranie pieniędzy od pokrzywdzonego i w efekcie doprowadziła pokrzywdzonego Z. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie (...) zł którą częściowo przelał na wskazany rachunek bankowy a częściowo ((...) zł) przekazał ustalonej osobie, działającej z polecenia oskarżonej, które następnie osoba ta przekazała oskarżonejB. G., przy czym z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu, to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 18 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazuje ją na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

9.  uznaje oskarżoną B. G. za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 18 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 286 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazuje ją na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

10.  uznaje oskarżoną B. G. (w ramach czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku) za winną tego, że w okresie od początku grudnia 2021 roku do 7 czerwca 2023 roku w C.oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z D. C., M. W. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczyła w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta”, bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości sprawców i przyczyn konieczności przekazania przez nich pieniędzy, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy to jest występku z art. 258 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 258 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk skazuje ja na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

11.  uznaje oskarżoną B. G. (w ramach czynu opisanego w punkcie XVII części wstępnej wyroku) za winną tego, że w dniu 26 maja 2022 roku w C.groziła uszkodzeniem ciała A. S. czym wzbudziła w zagrożonej uzasadnioną obawę, że groźba ta może zostać spełniona to jest czynu z art. 190 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 190 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk skazuje ją na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

12.  na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonej B. G. w punktach 7, 8, 9, 10 i 11 kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny łączy i jako kary łączne orzeka karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

13.  uznaje oskarżonego M. W. za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XVIII części wstępnej wyroku, to jest występku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 280 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 § 1 kk i art. 65 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 280 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i art. 65 § 1 kk i art. 57b kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazuje go na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 30 (trzydzieści) zł;

14.  uznaje oskarżonego M. W. (w ramach czynu opisanego w punkcie XIX części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w dniu 2 lipca 2023 roku w C.wbrew przepisom ustawy posiadał substancją psychotropową w postaci amfetaminy o łącznej masie 4,80 grama, to jest występku z art. 62 ust. 1 ustawy z 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 62 ust. 1 ustawy z 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk wymierza oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

15.  uznaje oskarżonego M. W. (w ramach czynu opisanego w punkcie XX części wstępnej wyroku) za winnego tego w okresie od początku 2023 roku do 28 sierpnia 2023 roku w C.oraz w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z B. G., D. C. i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw oszustwa na tzw. „policjanta” bądź pod innym pretekstem, polegających na wprowadzaniu osób starszych w błąd co do tożsamości sprawców i przyczyn konieczności przekazania przez nich pieniędzy, w celu wyłudzenia od nich określonych kwot pieniędzy to jest występku z art. 258 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk i za to na mocy art. 258 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

16.  na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk orzeczone wobec oskarżonego M. W. w punktach 13, 14 i 15 kary pozbawienia wolności łączy i jako karę łączną orzeka karę 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

17.  na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego D. C. obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych przypisanymi mu przestępstwami zasądzając od niego następujące kwoty:

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1a sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej A. S. kwotę (...)

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1c sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej H. M. kwotę (...)

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1e sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej A. P. kwotę (...)

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1f sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej H. Ś. kwotę (...)

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1g sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej K. A. kwotę (...)

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1h sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonego L. J. kwotę (...)

18.  na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego D. C. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami opisanymi w punktach 3, 4 i 5 sentencji wyroku zasądzając od oskarżonego D. C. na rzecz pokrzywdzonej A. S. kwotę (...) zł;

19.  na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonej B. G. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie 7 sentencji wyroku, zasądzając od oskarżonej B. G. na rzecz pokrzywdzonego M. J. kwotę (...) zł;

20.  na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonej B. G. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie 8 sentencji wyroku, zasądzając od oskarżonej B. G. na rzecz pokrzywdzonego Z. M. kwotę (...) zł;

21.  na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonych: B. G. (w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 9 sentencji wyroku), M. W. (w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 13 sentencji wyroku), obowiązek naprawienia szkody, zasądzając solidarnie od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego E. C. kwotę (...)

22.  na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego M. W. obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzoną przestępstwem opisanym w punkcie 13 sentencji wyroku zasądzając od oskarżonego M. W. na rzecz pokrzywdzonego E. C. kwotę (...) zł;

23.  na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonym na poczet orzeczonych kar:

- oskarżonemu D. C. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od 20.10.2023r. godz. 19:28 do 23.11.2023r. godz. 19:28, od 06.05.2024r. godz. 19:28 do 19.02.2025r.,

- oskarżonej B. G. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od 07.09.2023r. godz. 08:45 do 19.02.2025r.,

- oskarżonemu M. W. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od 02.07.2023r. godz. 12:00 do 02.07.2023r. godz. 13:55, od 04.09.2023r. godz. 07:05 do 19.02.2025r.;

24.  na podstawie art. 29 prawa o adwokaturze z 26 maja 1982 roku zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata K. P. kwotę (...) tytułem obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu M. W. wraz z należnym podatkiem od towarów i usług;

25.  na mocy art. 627 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. zasądza od oskarżonych D. C. i B. G. na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. S. kwoty po (...) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie pełnomocnika;

26.  na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonych D. C., B. G. i M. W. od opłaty i pozostałych kosztów procesu, którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 50/24

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z wykorzystaniem stosownego formularza. Biorąc pod uwagę zawiłość sprawy pod względem faktycznym i prawnym oraz ilość osób oskarżonych i postawionych im zarzutów, dużo bardziej zrozumiale i przejrzyste będzie przedstawienie motywów, jakimi kierował się Sąd bez wykorzystania druku formularza, w formie „tradycyjnej”.

Niejawna część uzasadnienia została złożona w Kancelarii Tajnej Sądu Okręgowego w Częstochowie w części niejawnej akt niniejszej sprawy.

W kolejnych częściach dokonana zostanie kompleksowa analiza zarzutów postawionych poszczególnym oskarżonym przy czym posłużono się numeracją zarzutów przyjętą w części wstępnej wyroku.

1.  ZARZUTY OPISANE W PUNKTACH I, II, III, IV, V, VI, VII i VIII POSTAWIONE OSKARŻONEMU D. C.

(punkt 1 sentencji wyroku)

Czyn opisany w pkt 1 a) sentencji wyroku (zarzut I a/o)

W 2021 roku pokrzywdzonaA. S. miała (...) lat i zamieszkiwała w J.. Oskarżony D. C. i M. M. P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, udali się do tej miejscowości zgodnie z poleceniem R. P.. W dniu 16 grudnia 2021 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu A. S.. Zadzwonił mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji w L.. Poinformował pokrzywdzoną, że jej syn jest ciężko chory na c., przekazał słuchawkę innemu mężczyźnie, który słabym, chorym głosem potwierdził, że jest jej synem i kazał słuchać policjanta, przekazując telefon pierwszemu mężczyźnie. Mężczyzna powiedział A. S., że jej syn musi otrzymać lek warty (...)złotych i pokrzywdzona musi im przekazać pieniądze na ten lek. Pokrzywdzona uwierzyła mężczyźnie podającemu się za policjanta i udała się do banku skąd podjęła swoje oszczędności w kwocie (...) złotych, które wraz z biżuterią wartą (...) zł włożyła do koperty, którą, zgodnie z telefonicznym poleceniem, położyła na wycieraczce pod drzwiami swojego mieszkania. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony D. C. i M. M. P.. Jeden z nich zabrał kopertę z pieniędzmi i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali R. P., który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.

(dowód: zeznania świadka A. S. k. (...)załącznika nr (...); zeznania świadka M. M. P.k. (...); częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. C. k. (...), analiza połączeń k. (...), materiały niejawne załączone do akt sprawy)

Czyn opisany w pkt 1 b) sentencji wyroku (zarzut II a/o)

W 2022 roku pokrzywdzona J. Ż. miała (...) lat i zamieszkiwała w P.. Oskarżony D. C. i M. M. P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej udali się do tej miejscowości zgodnie z poleceniem R. P.. W dniu 13 stycznia 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu A. Ż.. Zadzwoniła kobieta, a następnie mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji. Mężczyzna ten poinformował pokrzywdzoną, że Policja prowadzi akcje przeciwko złodziejom, którzy w tej chwili znajdują się w jej klatce schodowej. Dla bezpieczeństwa polecił jej spakowanie wszystkich pieniędzy i kosztowności do reklamówki i wyrzucenie ich przez okno, ponieważ blok jest otoczony przez Policję. Powiedział, iż za chwilę na miejsce przyjedzie Prokurator i zabezpieczy te pieniądze. J. Ż. zebrała pieniądze w kwocie co najmniej (...) zł, cztery złote obrączki, dwie pary złotych kolczyków, złoty krzyżyk, złotą zawieszkę, 8 złotych monet – nieustalonej wartości i zgodnie z poleceniem wyrzuciła przez okno. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony D. C. i M. M. P.. Jeden z nich zabrał wyrzucony pakunek i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali R. P., który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.

(dowód: zeznania świadka J. Ż. k. (...)załącznika nr (...); zeznania świadka M. M. P.k. (...); częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. C. k (...), dokumentacja k. (...) załącznika nr (...), analiza połączeń k. (...), materiały niejawne załączone do akt sprawy)

Czyn opisany w pkt 1 c) części dyspozytywnej wyroku (zarzut III a/o)

Oskarżony D. C. i M. M. P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w styczniu 2022 roku udali się do miejscowości W.zgodnie z poleceniem R. P., gdzie mieli odebrać pieniądze od ofiary przestępstwa oszustwa. W dniu 14 stycznia 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu do (...) H. M. zamieszkałej w W.. Zadzwoniła kobieta, a następnie dwóch mężczyzn, jeden podający się za funkcjonariusza Policji, a drugi za prokuratora. Poinformowali pokrzywdzoną, że Policja prowadzi akcje przeciwko złodziejom, polecili jej spakowanie wszystkich pieniędzy i kosztowności do reklamówki i podanie ich przez okno policjantowi, który tam przyjdzie, a po 5 minutach zostaną one zwrócone. H. M. zebrała zgromadzone w domu pieniądze w łącznej kwocie (...) złotych, spakowała je do reklamówki. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony D. C. i M. M. P.. Jeden z nich odebrał pieniądze od pokrzywdzonej, która przekazała je przez otwarte okno po czym obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali R. P., który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.

(dowód: zeznania świadka H. M. k. (...) załącznika nr (...); zeznania świadka M. M. P.k. (...); częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. C. k.(...), analiza połączeń k. (...) materiały niejawne załączone do akt sprawy)

Czyn opisany w pkt 1 d) sentencji wyroku (zarzut IV a/o)

Pokrzywdzona M. B.w 2022 roku miała (...)lat i mieszkała w J.. Oskarżony D. C. i M. M. P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem R. P. udali się do tej miejscowości. W dniu 19 stycznia 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu M. B.. Zadzwonił mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji w L.. Poinformował pokrzywdzoną, że jej syn jest ciężko chory na c.i potrzebuje przyjąć drogi lek. Na uwiarygodnienie swoich słów podał słuchawkę innemu mężczyźnie, który słabym, chorym głosem potwierdził, że jest synem pokrzywdzonej i poprosił o wykonywanie poleceń „policjanta”. Mężczyzna powiedział M. B., że jej syn musi otrzymać drogi lek i pokrzywdzona musi im przekazać pieniądze na ten lek. M. B.posiadała w domu (...) zł, które włożyła do koperty i na polecenie telefonującego mężczyzny położyła na wycieraczce przed swoim mieszkaniem. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony D. C. i M. M. P.. Jeden z nich zabrał kopertę z pieniędzmi i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali R. P., który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.

(dowód: zeznania świadka M. B. k. (...) załącznika nr (...); zeznania świadka M. M. P.k. (...); częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. C. k. (...), analiza połączeń k. (...) materiały niejawne załączone do akt sprawy)

Czyn opisany w pkt 1 e) sentencji wyroku (zarzut V a/o)

Oskarżony D. C. i M. M. P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem R. P. udali się do G.. W dniu 27 stycznia 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu do (...) pokrzywdzonej A. P.. Zadzwonił mężczyzna podający się za lekarza. Poinformował pokrzywdzoną, że jej córka zachorowała na c.i konieczne jest wprowadzenie drogiego leczenia, na które pokrzywdzona musi przekazać im pieniądze. W związku z tym polecił jej przygotowanie całej gotówki jaką dysponuje, a następnie położenie jej na wycieraczce pod drzwiami jej mieszkania, skąd zostanie odebrana, by nie narażać A. P. na zarażenie wirusem. Pokrzywdzona posiadała w domu(...) złotych, które zgodnie z poleceniem włożyła do koperty i położyła na wycieraczce pod drzwiami swojego mieszkania. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony D. C. i M. M. P.. Następnie jeden z nich zabrał kopertę z pieniędzmi i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali R. P., który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.

(dowód: zeznania świadka A. P. k. (...) załącznika nr (...); zeznania świadka M. M. P.k. (...); częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. C. k.(...), dokumentacja k. (...) załącznika nr (...), analiza połączeń k. (...), materiały niejawne załączone do akt sprawy)

Czyn opisany w pkt 1 f) sentencji wyroku (zarzut VI a/o)

Oskarżony D. C. i M. M. P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem R. P. udali się do miejscowości P.. W dniu 01 marca 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu (...) pokrzywdzonejH. Ś.. Zadzwonił mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji. Poinformował pokrzywdzoną, że jej córka jest ciężko chora na c.i do jej leczenia potrzebny jest drogi lek. Uwiarygodnił swoją osobę, przekazując słuchawkę rzekomo córce pokrzywdzonej i jej wnukowi P., którzy potwierdzili słowa mężczyzny. W związku z tym polecił jej przygotowanie gotówki jaką dysponuje, a następnie zgłosi się po nią inna osoba. Pokrzywdzona wypłaciła z banku kwotę (...) złotych i spakowała ją do koperty. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony D. C. i M. M. P.. Jeden z nich podając się za notariusza nieposługującego się językiem polskim odebrał pieniądze od pokrzywdzonej i obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali R. P., który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.

(dowód: zeznania świadka H. Ś.k. (...) załącznika nr (...), k. (...); częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. C. k. (...); zeznania świadka M. M. P.k. (...), dokumentacja k. (...) załącznika nr (...), analiza połączeń k. (...), materiały niejawne załączone do akt sprawy)

Czyn opisany w pkt 1 g) sentencji wyroku (zarzut VII a/o)

W 2022 roku pokrzywdzona K. A. miała (...) lat i mieszkała w S.. Oskarżony D. C. i M. M. P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem R. P. udali się do tej miejscowości. W dniu 02 marca 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu K. A.. Zadzwonił mężczyzna podający się za funkcjonariusza Policji i powiedział, że syn pokrzywdzonej zachorował na c.i jego stan jest ciężki. Ponadto przekazał jej, że do jego leczenia niezbędne miało być wdrożenie drogiego leku, który kosztuje (...) złotych i pokrzywdzona musi przekazać pieniądze na ten cel. Pokrzywdzona przekazała, że w domu ma gotówkę w kwocie (...) złotych, a mężczyzna poinformował ją, iż do jej mieszkania przyjedzie notariusz, któremu winna przekazać tą kopertę. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony D. C. i M. M. P.. Jeden z nich udając notariusza odebrał od K. A.pieniądze, a następnie obaj oddalili się. Następnie pieniądze przekazali R. P., który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.

(dowód: zeznania świadka K. A.k.(...) załącznika nr (...), k. (...); częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. C. k. (...); zeznania świadka M. M. P.k. (...), analiza połączeń k. (...), materiały niejawne załączone do akt sprawy )

Czyn opisany w pkt 1 h) sentencji wyroku (zarzut VIII a/o)

Oskarżony D. C. i M. M. P.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zgodnie z poleceniem R. P. udali się do C.. W dniu 07 marca 2022 roku członkowie tej grupy kierujący akcją zadzwonili na stacjonarny numer telefonu L. J., mieszkającego w C.. Zadzwoniła kobieta, która przekazała, że jego córka miała wypadek i jest ciężko ranna. Po około półgodziny zadzwoniła ponownie i podając się za funkcjonariusza Policji, przekazała, że pokrzywdzeni wypadkiem, który miała spowodować córka L. J. żądają (...) złotych odszkodowania. L. J. oświadczył, że nie ma takiej kwoty, po czym kobieta, po rzekomej konsultacji z pokrzywdzonymi, przekazała, że zgadzają się na kwotę(...) złotych. Powiedziała następnie, że po pieniądze zgłosi się kurier. Zgodnie z poleceniami osób kierujących tą akcją na miejsce udali się oskarżony D. C. i M. M. P.. Do mieszkania L. J. udał się sam oskarżony D. C.. Jednak z uwagi na ciemną karnacją wydawał się pokrzywdzonemu niewiarygodny, dlatego początkowo L. J.nie przekazał mu pieniędzy. Po zapewnieniu ze strony telefonującej kobiety, że jest to policjant pochodzący z U., przekazał mu pieniądze w kwocie (...) złotych, które oskarżony zabrał i oddalił się z miejsca wraz z M. M. P.. Następnie pieniądze przekazali R. P., który wypłacił im pewne kwoty tytułem udziału w zysku z przestępstwa.

(dowód: zeznania świadka L. J. k. (...)załącznika nr (...), (...); zapis z monitoringu k. (...) załącznika nr 10;protokół okazania wizerunku k. (...); częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. C. k. (...); zeznania świadka M. M. P.k. (...), dokumentacja k. (...)załącznika nr (...), analiza połączeń k. (...), materiały niejawne załączone do akt sprawy)

Ustalenia faktyczne w odniesieniu do powyższych czynów przypisanych oskarżonemu D. C. w punkcie 1 sentencji wyroku Sąd oparł przede wszystkim na zeznaniach samych pokrzywdzonych, którzy szczegółowo opisali przebieg zdarzeń z ich udziałem. Z zeznań w/w świadków – pokrzywdzonych wynika jednoznacznie, jakie informacje były im przekazywane przez dzwoniące do nich osoby, w jaki sposób byli wprowadzani w błąd, co do chorób swoich bliskich, wypadków bądź przestępczych działań innych osób. Ponadto opisali oni dokładnie jakich zachowań oczekiwali od nich dzwoniący ludzie, a mianowicie w każdym z tych przypadków przekazanie możliwie największej ilości pieniędzy na pokrycie kosztów leku, odszkodowania bądź ukrycia pieniędzy i kosztowności w celu uniknięcia zabrania ich przez inne osoby. Jeśli chodzi natomiast o rolę oskarżonego D. C. i M. M. P.to w tym zakresie ustalenia poczyniono w oparciu o częściowe wyjaśnienia oskarżonego D. C. oraz zeznania świadka M. M. P.. Z dowodów tych wynika jednoznacznie, iż pozostawali oni w stałym kontakcie z osobami kierującymi tym procederem, wykonywali ściśle ich polecenia, udawali się we wskazane przez nich miejsca w celu odebrania rzeczy przekazywanych bądź pozostawianych przez pokrzywdzonych, którzy zostali wprowadzeni w błąd.

Oskarżony D. C.i M. M. P.działali tu w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, która funkcjonowała na całym terytorium RP na przełomie 2021 i 2022 roku. Struktura organizacyjna tej grupy była identyczna jak grupy opisanej w punkcie 3 uzasadnienia. W identyczny sposób wyszukiwano osoby pokrzywdzone i doprowadzano je do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Działalnością tej grupy koordynował R. P. pseud. „K., M.”. Ustalenia w tym zakresie zawarte są również w części niejawnej uzasadnienia. Jak wynika z zeznań świadka M. M. P., który opisał działalność grupy przestępczej, mechanizmy wspólnego działania z określonym podziałem ról pomiędzy poszczególnymi członkami tej grupy, oskarżony D. C. w ramach grupy przestępczej pełnił rolę „odbieraka” i kierowcy. Wspólnie z M. M. P.na polecenia R. P. udawali się do mieszkań pokrzywdzonych w celu odebrania przygotowanych przez nich pieniędzy. W każdym z opisanych przypadków tylko jeden z nich udawał się pod drzwi mieszkania pokrzywdzonych, drugi zaś pełnił rolę kierowcy. Mając jednak na uwadze ilość dokonanych przestępstw, nie może dziwić, że świadek nie pamiętał, który z nich odbierał pieniądze w poszczególnych przypadkach. W przypadku oszustwa na szkodę L. J. udało się ustalić, że to właśnie oskarżony D. C. odebrał od niego pieniądze, bowiem pokrzywdzony zapamiętał jego wizerunek i był w stanie rozpoznać go podczas okazania. Ponadto podstawę ustaleń faktycznych w tym zakresie stanowiły materiały niejawne, co do których omówienie znajduje się w niejawnej części uzasadnienia. Powołane tu dowody znajdują pełne potwierdzenie w analizie połączeń telefonicznych oraz danych dostarczonych przez firmy telekomunikacyjne, z których wynika wprost, iż oskarżony D. C. wraz z M. M. P.brali udział w działalności zorganizowanej grupy przestępczej dokonującej przestępstw będących przedmiotem tego postępowania. Przebywali oni wspólnie w miejscach, gdzie były popełniane czyny przypisane oskarżonemu D. C. w punkcie 1 sentencji wyroku. Z dowodów tych wynika również, iż M. M. P.kontaktował się z R. P., który koordynował ich działania przestępcze.

Dla Sądu bezspornym było, że oskarżony D. C. dopuścił się ośmiu przestępstw oszustwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

We wszystkich powyższych przypadkach osoby pokrzywdzone były wprowadzane w błąd, co do wydarzeń, jakie miały rzekomo zaistnieć i co do wiążącej się z tym konieczności przekazania określonych sum pieniędzy i ewentualnie kosztowności osobom działającym w imieniu sprawców wprowadzających ich w błąd. Wywoływano u pokrzywdzonych mylne przekonanie, co do konieczności przekazania środków majątkowych, w celu udzielenia pomocy ich bliskim bądź uniknięcia utraty majątku. W efekcie oszukańczych zabiegów pokrzywdzeni przekazywali oskarżonemu D. C. i współdziałającym z nim osobom swoje oszczędności, czyli dokonywali niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Celem działania oskarżonego i osób, z którymi współdziałał było właśnie wprowadzenie w błąd pokrzywdzonych i doprowadzenie ich w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. To zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk.

W ramach ustalonego pomiędzy członkami zorganizowanej grupy przestępczej podziału zadań i ról oskarżony – jako tzw. odbierak i kierowca – brał udział w doprowadzeniu w dniu 16 grudnia 2021 roku, 13 stycznia 2022 roku, 14 stycznia 2022 roku, 19 stycznia 2022 roku, 27 stycznia 2022 roku, 1 marca 2022 roku, 2 marca 2022 roku i 1 marca 2022 roku pokrzywdzonych w błąd, co do zachorowania dzieci pokrzywdzonych na c., co do wypadku ich dziecka, czy też, że prowadzone są czynności policyjne mające na celu ochronę ich pieniędzy przed przestępstwem, do niekorzystnego rozporządzenia ich mieniem. Oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim i w celu osiągniecia korzyści majątkowej. Jego zadaniem było odebranie od pokrzywdzonych pieniędzy i przekazanie ich innemu członkowi grupy przestępczej celem podziału zysków, w zamian za co sam otrzymywał określoną korzyść majątkową. Istotą współsprawstwa jest oparte na porozumieniu współdziałanie dwóch lub więcej osób, z których każda obejmuje swoim zamiarem realizację całości znamion określonego czynu zabronionego. To porozumienie jest tym szczególnym elementem podmiotowym, który zespalając zachowania poszczególnych osób, pozwala przypisać każdej z nich również i tę akcję sprawczą, którą przedsięwzięła inna osoba współdziałająca w popełnieniu przestępstwa. W doktrynie i orzecznictwie dominuje podzielany przez sąd pogląd, iż dla przyjęcia współsprawstwa nie jest konieczne, aby każda z osób działających w porozumieniu realizowała własnoręcznie znamiona czynu zabronionego, czy też nawet część tych znamion. Wystarczy natomiast, że taka osoba w ramach uzgodnionego podziału ról, ułatwiając „bezpośredniemu” sprawcy (sprawcom) realizację wspólnie zamierzonego celu. W efekcie, o wspólnym działaniu możemy mówić nie tylko wtedy, gdy każdy ze współsprawców realizuje część znamion, ale także wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego uzgodnionego czynu zabronionego, ale wykonane wcześniej przez niego czynności stanowią istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie. Każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość popełnionego (wspólnie i w porozumieniu) przestępstwa, a więc także i w tej części, w jakiej jego znamiona zostały wypełnione przez innego wspólnika (por. np. wyrok SN z dnia 29.06.2006 r., V KK 391/05, publ. w OSNwSK 2006/1/1289; wyrok SA w Katowicach z dnia 23.09.2004 r., II AKa 276/04, publ. w Prok. i Pr. 2005/10/15; postanowienie SN z dnia 05.05.2003 r., V KK 346/02, LEX nr 78912; wyrok SA w Krakowie z dnia 15.01.2003 r., II AKa 353/02, KZS 2003/3/36 oraz Jacek Giezek, komentarz do art. 18, Kodeks karny, część ogólna, komentarz, LEX 2007, tezy 6 - 10).

Nie budziło również żadnych wątpliwości, iż oskarżony z popełnienia tych ośmiu przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu. W ocenie Sądu ustalenie, że sprawca z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, jest możliwe zarówno wtedy, gdy jego działalność przestępcza jest długotrwała, jak i wtedy, gdy trwała krótko, ale sprawca sobie ją zorganizował w okolicznościach świadczących o zamiarze stałego wykorzystywania przygotowanego procederu. Dochody z działalności przestępczej nie muszą również stanowić głównych dochodów sprawcy. W tym zakresie Sąd ustalił, że przystępując do zorganizowanej grupy przestępczej oraz dokonując w jej ramach popełnienia ośmiu przestępstw, za które oskarżony osiągnął realną korzyść majątkową, oskarżony uczynił to po to, by uzyskać dochód na swoje ówczesne utrzymanie. Przypomnieć należy, że w okresie objętym zarzutami oskarżony nie posiadał zatrudnienia, które pozwalałoby na zaspokojenie jego potrzeb życiowych. Środki pieniężne, które otrzymał w okresie od grudnia 2021 roku do marca 2022 roku stanowiły jego ówczesny stały dochód i dla takiej oceny nie ma znaczenia, że w procederze przestępczym oskarżony uczestniczył przez okres czterech miesięcy.

W ocenie Sądu konieczne było dokonanie zmiany opisu poszczególnych czynów przypisanych oskarżonemu w celu ich uporządkowania i oddania przestępczych zachowań podjętych przez oskarżonego D. C. przy uwzględnieniu ustawowych znamion przyjętej kwalifikacji prawnej.

Jednocześnie Sąd ustalił, że ośmiu przestępstw oszustwa (a zatem tożsamych rodzajowo, o tej samej podstawie wymiaru kary) oskarżony dopuścił się w warunkach tzw. ciągu przestępstw określonego w art. 91 § 1 k.k. Instytucja ciągu przestępstw jest instytucją prawa materialnego, której zastosowanie – przy spełnieniu określonych przesłanek – jest obowiązkiem sądu. W realiach niniejszej sprawy nie budziło żadnych wątpliwości, że osiem przestępstw przypisanych oskarżonemu zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności. Przestępstwa dzieliła przerwa od kilku do kilkudziesięciu dni, taka sama była również rola oskarżonego w popełnieniu każdego z nich i taki sam schemat jego działania.

We wszystkich powyższych przypadkach Sąd zakwalifikował czyny oskarżonego w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk. W ocenie Sądu przepisy obowiązujące w chwili popełnienia czynu były dla oskarżonego względniejsze, aniżeli te obowiązujące w momencie orzekania.

2.  ZARZUTY OPISANE W PUNKTACH X, XI i XII POSTAWIONE OSKARŻONEMU D. C.

(punkt 3, 4 i 5 sentencji wyroku)

Czyn opisany w pkt 3, 4, 5 i 11 części dyspozytywnej wyroku (zarzut I a/o)

Pokrzywdzona A. S.na początku 2020 roku była w związku z I. H., za pośrednictwem którego poznała oskarżonego D. C.. Po jednej z kłótni A. S. wyszła z domu i spotkała się z oskarżonym. Rozmawiali kilka godzin. D. C. przedstawiał się jej jako biznesmen, który z sukcesem prowadzi liczne interesy. Opowiadał o swojej rodzinie, jej usytuowaniu, o wysokim spadku, który ma dostać po babce w R.. Nakłaniał ją do zainwestowania we wspólny biznes. Pokazywał pokrzywdzonej zdjęcia i filmy przedstawiające różnego rodzaju wartościowe składniki jego majątku, jak złotą biżuterię, luksusowe wille, walizki z pieniędzmi czy drogie samochody, które to wszystkie miały stanowić własność jego i jego rodziny. Podczas drugiego spotkania oskarżony oświadczył się A. S. i zapewnił ją, że się nią zaopiekuje i już nigdy nie będzie musiała się martwić o pieniądze. Oskarżony D. C. zawsze był ubrany w firmowe ubrania, nosił drogą biżuterię, co skłoniło pokrzywdzoną do zaufania mu. Oskarżony widząc jej słabość do jego osoby, nakłonił ją do pożyczenia mu pieniędzy, twierdząc, że ma chwilowe problemy finansowe i pilnie potrzebuje pieniędzy na uruchomienie nowego interesu. Zarzekał się że zwróci pokrzywdzonej pożyczone środki.

A. S.w dniu 27 stycznia 2020 roku wypłaciła ze swojego konta bankowego kwotę (...) złotych, w dniu 28 stycznia 2020 roku kwotę (...) złotych, w dniu 31 stycznia 2020 roku wypłaciła kwotę (...) złotych, a nadto w dniu 28 stycznia 2020 roku udała się do (...) w (...) w C.i wypłaciła z polisy na życie kwotę (...) złotych. Do zgromadzonych w ten sposób środków dołożyła ze swoich oszczędności kwotę (...) złotych i przekazała D. C. łącznie kwotę (...) złotych.

Na początku lutego 2020 roku D. C. podczas kolejnego spotkania, przekazał pokrzywdzonej, że nadal brakuje mu pieniędzy i namówił ją do przekazania mu (...) złotych. Później za jego namową A. S. zaciągnęła liczne kredyty i pożyczki, z których znaczne ich części przekazywała oskarżonemu. Oskarżony D. C. ciągle zapewniał ją o swoim głębokim uczuciu względem niej, o swoich planach matrymonialnych. Stale roztaczał przed pokrzywdzoną wizję dostatniego życia, które zapewni jej po otrzymaniu spadku z R.i uruchomieniu przedsięwzięć gospodarczych sfinansowanych przez pokrzywdzoną. Pokrzywdzona A. S. wierzyła w te zapewnienia, była zauroczona osobą oskarżonego. Oskarżony co pewien okres czasu namawiał pokrzywdzoną do pożyczenia mu określonych kwot pieniędzy, które miały być mu potrzebne bądź to na podróż do R., załatwienie spraw spadkowych, wynagrodzenie adwokata, bądź to na rozwijanie kolejnych przedsięwzięć gospodarczych. Za każdym razem oskarżony zapewniał pokrzywdzoną, że zwróci jej wszystkie pieniądze z nawiązką. Pokrzywdzona A. S. wierząc w zapewnienia oskarżonego przekazywała mu kolejne kwoty pieniędzy.

W dniu 12 lutego 2020 roku A. S. zaciągnęła w (...) kredyt w wysokości (...) złotych, z czego od razu wypłaciła w kasie banku (...) złotych, które dała oskarżonemu, a potem w dniu 19 lutego 2020 roku przekazała mu kolejne (...) złotych. Następnie w dniu 25 lutego 2020 roku pokrzywdzona przekazała mu łącznie (...) złotych, zaś w kolejnych trzech dniach kwotę (...) złotych i (...) złotych.

Na początku pandemii, w marcu 2020 roku, kiedy samochód użytkowany przez D. C. zepsuł się namówił on pokrzywdzoną, aby pożyczyła mu (...) złotych na poczet kosztów związanych z jego naprawą i pokrzywdzona przekazała mu taką kwotę.

Pokrzywdzona wierzyła oskarżonemu, że jego problemy finansowe są przejściowe i pożyczone mu pieniądze zwróci jej, kiedy tylko otrzyma spadek. W maju 2020 roku obiecywał jej, że niedługo uda się do R.i załatwi wszystkie sprawy związane ze spadkiem, jednak do tego czasu potrzebuje pieniędzy na rozwój swoich interesów i namówił A. S. do przekazania mu na ten cel kwoty (...) złotych, co uczyniła.

Oskarżony planował wyjazd do (...)na przełomie sierpnia i września 2020 roku, jednak już od lipca deklarował, że rozpoczął przygotowania do objęcia spadku. Potrzebował zatem pieniędzy na opłacenie pism i załatwianie spraw, które miała mu pożyczyć A. S.. Ostatecznie na ten cel pokrzywdzona przekazała mu łącznie (...) złotych.

Na początku września 2020 roku okazało się jednak, że w związku z rozwojem pandemii W.zamknęły swoje granice i D. C. odwołał swój wyjazd. Koniecznie chciał udać się tam samochodem i nie wchodziła w grę podróż samolotem. Okres ten wykorzystał natomiast na uzyskanie od pokrzywdzonej pieniędzy na załatwienie pobytu stałego w Polsce. Twierdził, że do zawarcia związku małżeńskiego musi on posiadać kartę stałego pobytu. W tym celu często wyjeżdżał, zaś A. S. mówił, że na załatwienie wszystkich formalności długo się czeka, dlatego on zrobi to inaczej, jednak i na to potrzebował pieniędzy dlatego nalegał by pokrzywdzona przekazywała mu pieniądze. Ostatecznie na sprawy związane z uzyskaniem Karty stałego pobytu A. S. przekazała mu (...) złotych.

W październiku 2020 roku D. C. zaczął opowiadać A. S. o kolejnym przedsięwzięciu gospodarczym, które zamierzał uruchomić. Chciał on wspólnie z F. M. utworzyć fundację dla chorych dzieci, która miała im przynieść duży zysk, natomiast pokrzywdzona miała ją prowadzić. Konieczne było jednak znalezienie fundatora, który wniósłby (...) złotych niezbędnych do zarejestrowania fundacji i rozpoczęcia działalności. A. S. nie chciała się jednak na to zgodzić. Nie posiadała wystarczających środków, jednak po wielogodzinnych rozmowach i obietnicy, że oskarżony zwróci jej te pieniądze, kiedy tylko otrzyma spadek, zgodziła się i w dniu 9 grudnia zaciągnęła kredyt w (...) w wysokości (...) złotych, a następnie wraz z własnymi środkami przekazała oskarżonemu kwotę (...) złotych. Pieniądze te według oskarżonego nie były wystarczające na zakup niezbędnego wyposażenia, dlatego namówił pokrzywdzoną do zawarcia kolejnej umowy kredytowej, którą podpisała 5 stycznia 2021 roku w (...)przy al. W.w C., a z którego kwotę (...)złotych przekazała D. C.. Później przekazała mu jeszcze (...) złotych na cele związane z fundacją.

W lutym 2021 roku D. C. powrócił do planowania wyjazdu do R.i przyjęcia spadku, jednak przedsięwzięcie to wymagało znacznych nakładów związanych z zatrudnieniem dobrego prawnika oraz kosztami podróży. Pokazał pokrzywdzonej zdjęcie listu, z którego wynikało, że jego babka przepisała mu w spadku kwotę (...) euro, opowiadał jej o swoich planach, jak rozdysponuje te pieniądze. Oskarżony chciał wybudować dla nich dom, otworzyć lombard i sklep odzieżowy, którym miała się zająć pokrzywdzona. Obiecał zakup drogiego pierścionka zaręczynowego, czym ostatecznie nakłonił ją do zawarcia kolejnych umów kredytowych, które pozwoliły na przekazane oskarżonemu łącznie kwoty (...) złotych. Z tymi pieniędzmi D. C. udał się do R.w towarzystwie F. M., aby załatwić sprawy związane z nabyciem spadku i sprzedażą należącej do niego wilii. Oskarżony powrócił do C.8 marca 2021 roku. Pokazywał wówczas pokrzywdzonej film nakręcony rzekomo w willi należącej do oskarżonego w R., która wyglądała bardzo luksusowo. Oskarżony powiedział pokrzywdzonej, że sprzedał tą wille za kwotę odpowiadającą sumie (...) zł, nawet poniżej rzeczywistej ceny, lecz pieniądze zostaną mu przelane dopiero po 90 dniach. D. C. stwierdził, iż musi oczekiwać na te pieniądze i w związku z tym nie ma środków na zakup samochodu niezbędnego dla funkcjonowania fundacji. Wspólnie z F. M. zaczęli przekonywać A. S. do zakupu nowego, 8-osobowego samochodu, którym woziliby pracowników fundacji do pracy. Przekonywali ją, że bez niego zainwestowane przez pokrzywdzoną pieniądze miały przepaść, a fundacja nie rozpoczęłaby swojej działalności. Początkowo A. S. opierała się zakupowi samochodu z salonu, jednak ostatecznie zgodziła się na zakup używanego samochodu. W tym celu w dniu 10 marca 2021 roku zaciągnęła kredyt konsolidacyjny w (...), którym spłacono wcześniejszy kredyt, zaś z pozostałej kwoty (...) złotych przekazała oskarżonemu na zakup i naprawę używanego (...). W tym czasie oskarżony uzyskał od pokrzywdzonej jeszcze kwotę (...) złotych przeznaczoną na te same cele.

W kwietniu 2021 roku D. C. poinformował pokrzywdzoną, że musi wyjechać do N., gdzie miał stawić się na sprawę sądową i planował kolejny interes. W tym celu potrzebował kolejnych pieniędzy. Zaczął naciskać na A. S., a ta ostatecznie zaciągnęła kolejny kredyt, tym razem (...) i przekazała mu łącznie (...) złotych na sfinansowanie kolejnego biznesu i podróż oskarżonego do N..

Po rzekomym powrocie do kraju, D. C. zaproponował pokrzywdzonej zainwestowanie w kolejny jego biznes. Tym razem chciał on zaprojektować kolekcję męskiej odzieży, którą uszyto by w T., a on wspólnie z F. M. handlowałby nią na terenie Polski, bowiem mieli spore doświadczenie w tym zakresie. Środki uzyskane ze sprzedaży miały zostać przeznaczone na częściową spłatę wszystkich zobowiązań wobec A. S.. Pokrzywdzona zaciągnęła zatem kredyt w (...) na kwotę (...) złotych, które przekazała oskarżonemu. Nie chciała już przekazywać mu większej sumy pieniędzy, jednak D. C. poinformował ją, że za (...) złotych jego znajomy T.nie przystąpi nawet do realizacji ich przedsięwzięcia, a pieniądze te przepadną. Pokrzywdzona znalazła się wtedy w trudnej sytuacji, ponieważ nie mogła już zaciągnąć żadnego kredytu czy pożyczki w bankach. Oskarżony skierował ją zatem do parabanków, gdzie zaciągała kolejne pożyczki, dzięki którym przekazała mu kwotę (...)złotych.

Pokrzywdzona A. S. chciała zakupić nowy telefon i w związku z tym w dniu 14 kwietnia 2021 roku udała się do salonu firmy P., gdzie zamierzała zakupić nowy w ramach umowy abonamentowej. Oskarżony, który towarzyszył pokrzywdzonej starał się namówić ją na zakup najdroższego telefonu, jednak pokrzywdzona zdecydowała się na zakup tańszego telefonu S. G. (...)– o wartości (...) złotych. Po dokonaniu tego zakupu oskarżony powiedział pokrzywdzonej, że jego telefon zepsuł się, a potrzebuje telefon, gdyż musi wyjechać zagranicę. W związku z tym zaczął namawiać pokrzywdzoną, aby pożyczyła mu ten telefon, a on zwróci go niezwłocznie po powrocie. A. S. początkowo nie chciała się zgodzić, lecz w końcu uległa i pożyczyła ten telefon oskarżonemu. Oskarżony odebrał od pokrzywdzonej telefon, nie zwrócił go jej w umówionym terminie, po czym w dniu 07.07.2021 roku sprzedał go w lombardzie D.w C.za kwotę (...) zł.

Po upływie 90 dni oczekiwania na pieniądze ze spadku i sprzedaży wilii w R., A. S. zaczęła się denerwować. Jej sytuacja finansowa była zła, dlatego namawiała oskarżonego na wyjazd do R., gdzie miał porozmawiać z prawnikiem, żeby ustalić, kiedy uzyska on pieniądze i będzie mógł oddać pożyczone mu środki. Oskarżony powiedział wówczas, że nie ma pieniędzy na podróż do R.i poprosił ją o pożyczkę w kwocie (...) złotych. Pokrzywdzona przekazała mu taką kwotę. Po rzekomym wyjeździe i powrocie do Polski, D. C. powiedział jej, że będzie musiał wyjechać jeszcze raz, gdyż wyznaczony został termin rozprawy w sądzie i potrzebuje jeszcze (...) złotych. A. S. przekazała mu pieniądze w tej kwocie. Po jego „wyjeździe” pokrzywdzona nie mogła się z nim skontaktować.

A. S. posiadała wartościową biżuterię, jednak bała się przechowywać ją w domu. Początkowo miała zamiar ulokować ją w skrytce bankowej, jednak na początku 2020 roku nie było wolnych skrytek w banku. Czekając na przydział skrytki, oskarżony zaproponował, że jego znajomy właściciel lombardu D.- A. K. przechowa jej biżuterię w kasie pancernej w domu, jeśli go o to poprosi. A. S. zgodziła się na propozycję oskarżonego.

W dniu 26 lutego 2020 roku w mieszkaniu przy ul. (...), pokrzywdzona skrupulatnie przeliczała każdy z przedmiotów, który miał przechowywać A. K., wszystko to spisała, zrobiła również zdjęcia w telefonie. Następnie wspólnie z oskarżonym udała się do właściciela lombardu, który powiedział, że przetrzyma biżuterię do momentu, do którego A. S. przyjdzie ją odebrać. Pokrzywdzona nie otrzymała żadnego potwierdzenia zdania swojej biżuterii. Wierzyła, że zarówno A. K. jak i oskarżony działają w dobrej wierze i jej biżuteria będzie bezpieczna.

Po upływie około dwóch miesięcy D. C. spotkał się z A. K. w jego lombardzie i poprosił go o wydanie części biżuterii. Początkowo właściciel lombardu nie chciał się na to zgodzić, jednak oskarżony D. C.wykonał połączenie telefoniczne i przekazał słuchawkę A. K. informując go, iż połączył się z pokrzywdzoną A. S. i może z nią porozmawiać. W rzeczywistości oskarżony połączył się z nieustaloną osobą, która miała udawać, że jest pokrzywdzoną. A. K. przejął telefon i w rozmowie telefonicznej z osobą podającą się za pokrzywdzoną usłyszał, że wyraża ona zgodę na wydanie części biżuterii oskarżonemu. W związku z tym A. K. pozwolił oskarżonemu zabrać wybrane przez niego przedmioty, które ten zastawił później w innym lombardzie. W dniu 21 maja 2020 roku oskarżony D. C. ponownie zjawił się w lombardzie A. K., któremu powiedział, że pokrzywdzona jest teraz w kasynie i pilnie potrzebuje pieniędzy, dlatego postanowiła sprzedać pozostałą biżuterię. Na potwierdzenie swoich słów, oskarżony ponownie wykonał połączenie telefoniczne do nieustalonej, która miała udawać pokrzywdzoną. A. K. przekonany, że osoba, z która rozmawia przez telefon to rzeczywiście A. S., wycenił pozostałą biżuterię i na podstawie umowy sprzedaży nr (...) zapłacił D. C. kwotę (...) złotych. Oskarżony zabrał tą kwotę i nie przekazał jej pokrzywdzonej. Pokrzywdzona utraciła w ten sposób biżuterię w postaci: c.łańcuch koloru żółtego, zegarek koloru żółtego, przywieszka trójkątna koloru żółtego, przywieszka owalna koloru żółtego, przywieszka okrągła koloru żółtego, pierścionek z brylantem, pierścionek koloru białego z brylantami, pierścionek z trzema brylantami – 2 szt., pierścionek platynowy o wadze 0,78 ct z 16 diamentami, obrączka typu B., łańcuszek koloru żółtego z przywieszką kwadratową V., kolczyki z brylantami w kształcie kwiatków - 1 para, kolczyki z brylantami - 1 para, pierścionek z zielonym oczkiem, przywieszka okrągła z perłą pośrodku, o łącznej wartości co najmniej (...) zł

Wraz z upływem czasu zaczęła się obawiać, że oskarżony uciekł z kraju i nie odzyska już przekazanych mu pieniędzy. Obawy te częściowo potwierdziła wizyta w lombardzie A. K., od którego dowiedziała się, że biżuteria, którą miał dla niej przechowywać została przez oskarżonego częściowo zabrana, a w pozostałej części sprzedana. Uzyskała również informację, że D. C. sprzedał A. K. pożyczony mu przez nią telefon marki S..

A. S. zorientowała się, że została oszukana. Dowiedziała się, że nie istnieje fundacja dla chorych dzieci, którą sfinansowała. Samochód marki (...), kupiony dla potrzeb prowadzenia tejże fundacji został rozbity i sprzedany bez jej wiedzy, zaś T.mający szyć ubrania przebywał w jednostce penitencjarnej w K.. Pokrzywdzona załamała się, próbowała odebrać sobie życie. Po pewnym czasie dowiedział się o tym D. C. i skontaktował się z nią starał się on przekonać ją do sprzedaży mieszkania, co pomogłoby jej w spłacie długów. W dalszym ciągu utrzymywał, że jak uzyska pieniądze to kupi nowe mieszkanie. W dalszym ciągu oskarżony zwodził pokrzywdzoną i obiecywał, że odda pieniądze. Stanowczo zabronił pokrzywdzonej zgłoszenia sprawy organom ścigania, bowiem wtedy nie odzyska żadnych pieniędzy, a on ucieknie z kraju i będzie się z niej śmiał.

A. S. zdecydowała się złożyć zawiadomienie o popełnionych na jej szkodę przez D. C. przestępstwach. Pomimo tego w dalszym ciągu próbowała odzyskać pieniądze od oskarżonego. Rozmawiała z nim przez telefon, odbierała telefony również od innych osób, w których proponowano jej (...) złotych w zamian za wycofanie zeznań obciążających oskarżonego.

(dowód: zeznania świadka A. S. k. (...)załącznika nr (...), k. (...); zeznania świadka A. K. k. (...) załącznika nr (...), k. (...); zeznania świadka I. H. k. (...)załącznika nr (...), k. (...); zeznania świadka B. S.k. (...) załącznika nr (...), (...); zeznania świadka A. D. k. (...) załącznika nr (...), k. (...); częściowo wyjaśnienia D. C. k. k. (...) załącznika nr (...); zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa wraz z załącznikami k. (...) załącznika nr (...), umowa kupna- sprzedaży biżuterii k. (...)załącznika nr (...); umowa kupna- sprzedaży telefonu k.(...)załącznika nr (...), umowa kupna- sprzedaży samochodu k. (...)załącznika nr (...); protokół zatrzymania rzeczy k. (...) załącznika nr (...), umowa abonamentowa z P.k. (...) załącznika nr (...); zestawienie pożyczek zaciągniętych przez A. S. k. (...) załącznika nr (...); umowy kredytowe i pożyczkowe k. (...), załącznika nr (...), korespondencja k. (...) załącznika nr (...), nagranie k. (...)załącznika nr (...), oceny rzeczoznawcy k. (...) załącznika nr (...); protokół oględzin nagrań dostarczonych przez A. S. k. (...) załącznika nr (...); opinia dotycząca nagrania k. (...) załącznika nr (...); informacja kasyna k. (...) załącznika nr (...), nagranie k. (...), protokół oględzin k. (...), odpis wyroku k. (...))

Dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonej A. S.. Przedstawiona przez nią wersja wydarzeń była jasna, uporządkowana i zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Pokrzywdzona podała wiele szczegółów, które znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, w tym dostarczonym przez nią, ale również w zeznaniach świadków B. S., I. H. i A. K., którzy potwierdzili wszystkie podane przez pokrzywdzoną informacje. Świadek A. S. w sposób rzeczowy i dokładny wskazała wszystkie kwoty, jakie przekazała oskarżonemu popierając swoje zeznania dokumentami obrazującymi jej sytuację materialną, wykaz przekazanych kwot pieniędzy, zaciągane zobowiązania, z których finansowała pożyczki dla oskarżonego.

Wskazać należy również na nagrania dostarczone przez pokrzywdzoną, które obrazują rozmowy oskarżonego z innymi osobami. Z treści tych nagrań wynika jednoznacznie, iż oskarżony zamierzał wyłudzić od pokrzywdzonej, jak największą ilość pieniędzy i uważał swój czyn za właściwy. Ponadto treść rozmów oskarżonego z pokrzywdzoną zarejestrowanych przez nią (k. (...)) jednoznacznie wskazuje na zamiar oskarżonego, sposób jego działania, ciągłe zwodzenie pokrzywdzonej i namawianie jej do przekazywania kolejnych kwot pieniędzy. Podobnie należy ocenić treść nagrania (k. (...)) rozmowy, jaką prowadził oskarżony D. C. z M. W. i oskarżoną B. G.. Również z treści tej rozmowy wynika jednoznacznie, iż oskarżony wyłudzał od pokrzywdzonej pieniądze, jak też doprowadził ją do utraty biżuterii złożonej w lombardzie. Wskazać należy, iż kompletnie niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego D. C., w których podał, iż specjalnie wykonał takie nagranie, aby przesłać je I. H.. Wersja ta nie wytrzymuje krytyki w świetle wiarygodnych dowodów, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny, a nadto jest nielogiczna i sprzeczna z zasadami doświadczenia życiowego. Kompletnie niezrozumiałe jest po co oskarżony miałby tworzyć takie nagranie, które stanowi w oczywisty sposób dowód jego winy, jak i winy oskarżonej B. G. w zakresie przestępstwa z art. 190 kk na szkodę A. S.. Poza tym nielogiczne jest, iż oskarżony chciał przesyłając to nagranie zrobić na złość I. H. w odwecie za groźby, jakie ten kierował pod adresem oskarżonego. Motywacja taka nie znajduje żadnego sensownego uzasadnienia.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego D. C., w których podał, iż I. H. mu groził. W tym zakresie znajdują one potwierdzenie w prawomocnym wyroku zapadłym w sprawie (...). Ponadto Sąd uwzględnił jego stwierdzenie, iż pozostawał on związku z A. S. w latach 2019 – 2020, albowiem koreluje to z relacją pokrzywdzonej. Wiarygodne jest również jego stwierdzenie, iż na nagraniu k. (...)słyszalny jest głos jego i M. W..

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoD. C., w których podał, że pożyczył od pokrzywdzonej niewielkie kwoty i wszystkie jej zwrócił, opisał swoje kontakty z A. K., fakt przekazania mu przez pokrzywdzoną telefonu jako prezentu, opisał okoliczności związane z biżuterią przekazaną przez pokrzywdzoną do przechowania przez A. K.. W tym zakresie jego wyjaśnienia pozostają w oczywistej sprzeczności z wiarygodnymi dowodami w postaci zeznań świadków A. S., I. H., B. S., A. D.. Ponadto zauważyć należy, iż oskarżony w swoich wyjaśnieniach starał się jedynie poniżyć pokrzywdzoną pomawiając ją o takie zachowania jak alkoholizm, zażywanie narkotyków, które to pomówienia były całkowicie gołosłowne, gdyż brak jest jakichkolwiek wiarygodnych dowodów choćby w części potwierdzających kłamliwe wyjaśnienia oskarżonego.

W świetle poczynionych przez ustaleń, nie budzi wątpliwości Sądu, że A. S. padła ofiarą przestępczych manipulacji D. C.. Wykorzystał on jej naiwność, przywiązanie, i słabość do jego osoby w celu wyłudzenia od niej pieniędzy. Nakłonił ją do pożyczenia mu znacznych kwot pieniędzy, przy czym wysokość tych kwot zmuszała pokrzywdzoną do zaciągania licznych kredytów i pożyczek. Oskarżony za każdym razem zarzekał się, że udzielone mu środki zwróci z nawiązką, omamiał przy tym pokrzywdzoną wizją ich wspólnej przyszłości – ślubem, budową domu w C.oraz pieniędzmi, które pozwolą im na beztroskie życie, a które miał otrzymać w spadku. Rozciągał przed pokrzywdzoną wizję jego osoby jako biznesmena pochodzącego z bogatego domu, pomimo że sam nie posiadał pracy i nie uzyskiwał stałych dochodów. Utrzymywał się głównie z pieniędzy uzyskiwanych z popełnionych przez niego przestępstw oraz pieniędzy wyłudzonych od A. S.. W trakcie trwania ich relacji oskarżony okłamywał pokrzywdzoną co do przeznaczenia pożyczanych mu przez nią pieniędzy podając, że potrzebuje je na rozkręcenie kolejnych interesów, założenie fundacji czy na wyjazdy i pomoc prawną konieczną do uzyskania przez niego spadku po babce. Wszystkie te zapewnienia oskarżonego były kłamliwe, gdyż nie przysługiwały mu żadne prawa do jakiegokolwiek spadku, nie posiadał żadnych składników majątkowych, które umożliwiałyby mu zwrot pożyczonych od A. S. pieniędzy, nie miał on również zamiaru prowadzić z nią żadnej działalności i nie podjął w tym kierunku żadnych działań. Jego twierdzenia w tym zakresie stanowiły wyłącznie sposób na wykreowanie swojego wizerunku w taki sposób, który nakłoniłby pokrzywdzoną do przekazywania mu kolejnych środków pieniężnych. Należało zatem uznać, że nie miał on zamiaru oddania pokrzywdzonej pieniędzy, od początku działając w celu wyłudzenia od niej jak największej sumy pieniędzy. Oczywistym jest, że pokrzywdzoną A. S.cechowała duża naiwność i bezgraniczna wiara w zapewnienia oskarżonego. Okoliczność ta nie stanowi jednak żadnego usprawiedliwienia dla działania oskarżonego.

Mając na uwadze powyższe, w punkcie 3 sentencji wyroku Sąd uznał oskarżonego D. C. za winnego tego, że w okresie od dnia 27 stycznia 2020 roku do dnia 31 sierpnia 2021 roku w C., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd pokrzywdzoną A. S. co do przeznaczenia pieniędzy, które przekazywała oskarżonemu oraz co do zamiaru i możliwości ich zwrotu pokrzywdzonej i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną A. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci pieniędzy w kwocie (...) zł, które pokrzywdzona przekazała oskarżonemu, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu to jest występku z art. 286 § 1 k.k. w związku z art. 294 § 1 k.k. i w związku z art. 12 § 1 k.k. w związku z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk.

Oskarżony D. C. systematycznie wprowadzał w błąd A. S., wywołując u niej mylne przekonanie co do tego, na co przeznaczone są pieniądze, które ona mu pożycza, oraz co do jego zamiaru i możliwości ich zwrotu pokrzywdzonej. Oskarżony przyjął od pokrzywdzonej łącznie kwotę (...) zł, którą ta przekazała mu w przekonaniu, iż zostaną one zainwestowane i przyniosą zysk oraz, że oskarżony zwróci je po otrzymaniu spadku i sprzedaży domu. Oskarżony nie miał zamiaru i możliwości zwrócenia tych pieniędzy i w ten sposób doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim, którym obejmował zarówno cel swojego działania – osiągnięcie korzyści majątkowej, jak i sposób działania – wprowadzenie pokrzywdzonej w błąd co do zamiaru i możliwości zwrotu pieniędzy. W ten sposób oskarżony D. C. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk.

Oskarżony D. C. działał tu w warunkach art. 12 kk, gdyż na jego czyn przestępny składało się wiele zachowań rozciągniętych w czasie. Wszystkie te zachowania oskarżony podejmował w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, albowiem jak wskazano we wcześniejszej części uzasadnienia, powziął on zamiar wyłudzenia jak największej ilości pieniędzy od pokrzywdzonej, jednocześnie wprowadzając ją w błąd. Odstępy czasowe pomiędzy poszczególnymi zachowaniami oskarżonego były krótkie – od kilku do kilkudziesięciu dni.

Oskarżony doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie (...) zł. W związku z tym mamy tu do czynienia z mieniem znacznej wartości w rozumieniu art. 115 § 5 kk, gdyż wartość szkody przekracza 200.000 zł. W efekcie konieczne jest zakwalifikowanie tego czynu oskarżonego D. C. również z art. 294 § 1 kk.

Oskarżony działał ponadto w warunkach art. 65 § 1 kk. Wprowadzając systematycznie pokrzywdzoną w błąd uzyskiwał dochód, który stanowiły kwoty otrzymywane od niej. Dochód ten otrzymywał co kilka lub kilkadziesiąt dni, oraz przez dość długi okres czasu – ponad rok. Można, więc mówić o regularności w uzyskiwaniu przez oskarżonego dochodu z dokonanego oszustwa i długotrwałości tego procederu. Niewątpliwie kwoty uzyskane w ten sposób stanowiły istotny element jego ogólnych dochodów. Te ustalenia legły u podłoża przyjęcia, iż oskarżony uczynił sobie z popełnienia przypisanego mu przestępstwa stałe źródło dochodu w rozumieniu art. 65 § 1 kk. To stanowisko Sądu znajduje oparcie w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 04 lipca 2013 roku, w sprawie sygn. akt II AKa 159/13, w którym stwierdzono, iż „sprawca czyni sobie stałe źródło dochodu, gdy dopuszcza się przestępstwa wielokrotnie i z pewną regularnością, a takie zachowanie stanowi dla niego sposób na uzyskiwanie dochodu, przy czym nie musi to być jedyne ani główne jego źródło.” (LEX nr 1369324). Powołać jeszcze należy tezę z wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 11.03.2016 roku, sygn. akt II AKa 46/16, w którym stwierdzono, iż „jeżeli oskarżony przez okres 5 miesięcy, w krótkich odstępach czasu, wykorzystując nieporadność pokrzywdzonych, doprowadzał ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, to nie można mieć wątpliwości, że uczynił sobie z oszustw stałe źródło dochodu” (LEX nr 2023588). Powyższe ustalenia nie pozostawiają wątpliwości też, co do faktu działania oskarżonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż niewątpliwie naiwność pokrzywdzonej ułatwiła oskarżonemu popełnienie przypisanego mu przestępstwa, lecz ta łatwowierność A. S. nie wpływa na ocenę zachowania oskarżonego D. C.. W doktrynie i orzecznictwie utrwalony jest pogląd zgodnie, z którym „Dla bytu przestępstwa oszustwa jest obojętne, czy pokrzywdzony mógł lub powinien był sprawdzić prawdziwość twierdzeń sprawcy, nie jest nawet istotne, że pokrzywdzony mógł wykryć błąd przy dołożeniu znikomej nawet staranności; podobnie bezkrytyczność i łatwowierność pokrzywdzonego nie wyłącza karygodności wprowadzenia w błąd.” (wyrok SA we Wrocławiu z 26.02.2016 roku, II AKa 20/16, LEX nr 2023597).

Sąd dokonał zmiany opisu czynu w zakresie okresu działania oskarżonego oraz wysokości łącznej kwoty, jaką oskarżony wyłudził od pokrzywdzonej. Zmiany te miały podstawy w ustaleniach faktycznych poczynionych w sprawie. Sąd oparł się tu na zeznaniach świadka A. S., która dokładnie wskazała w jakim okresie czasu przekazywała oskarżonemu pieniądze oraz jaka to była kwota. Ustalając wysokość tej kwoty Sąd dokonał przeliczenia kwot, które, jak wynika z zeznań pokrzywdzonej, przekazała oskarżonemu, nie biorąc pod uwagę łącznej wysokość zaciągniętych przez nią zobowiązań.

Ponadto w punkcie 4 wyroku uznano oskarżonego D. C. za winnego tego, że w okresie od stycznia 2020 roku do 21 maja 2020 roku w C., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd A. K., któremu pokrzywdzona A. S. powierzyła do przechowania biżuterię i w tym zakresie działał w jej imieniu, co do woli pokrzywdzonej A. S. wydania oskarżonemu części i biżuterii i zawarcia przez oskarżonego umowy sprzedaży tej biżuterii i w efekcie doprowadził pokrzywdzoną A. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci następujących wyrobów jubilerskich: c.łańcuch koloru żółtego, zegarek koloru żółtego, przywieszka trójkątna koloru żółtego, przywieszka owalna koloru żółtego, przywieszka okrągła koloru żółtego, pierścionek z brylantem, pierścionek koloru białego z brylantami, pierścionek z trzema brylantami – 2 szt., pierścionek platynowy o wadze 0,78 ct z 16 diamentami, obrączka typu B., łańcuszek koloru żółtego z przywieszką kwadratową V., kolczyki z brylantami w kształcie kwiatków - 1 para, kolczyki z brylantami - 1 para, pierścionek z zielonym oczkiem, przywieszka okrągła z perłą pośrodku, o łącznej wartości co najmniej (...)zł, które częściowo zostały wydane oskarżonemu, a częściowo sprzedane A. K., to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 12 § 1 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk.

Dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego ustalono, iż pokrzywdzona A. S. powierzyła na przechowanie swoją biżuterię A. K.. Z ich ustnych ustaleń wynikało, iż A. K. będzie przechowywał tą biżuterię do momentu, aż A. S. zgłosi się po nią. Oskarżony D. C. chciał jednak przejąć tą biżuterię i dokonać jej sprzedaży i w tym celu dwukrotnie wprowadził w błąd A. K. co do tego, iż A. S. chce odebrać tą biżuterię bądź ją zastawić. W tym celu oskarżony podjął oszukańcze zabiegi polegające na tym, że wprowadził w błąd A. K. co do tożsamości osoby, z którą go połączył. Oskarżony przekonał go w dwóch przypadkach, iż połączył go telefonicznie z A. S. i podstawiona osoba podająca się za pokrzywdzoną przekonała A. K., iż jej wolą jest, aby wydał ta biżuterię oskarżonemu. A. K. będąc wprowadzonym w błąd, co do woli A. S. najpierw wydał część biżuterii oskarżonemu, a następnie przyjął w zastaw pozostała część wydając ekwiwalent pieniężny oskarżonemu. W ten sposób oskarżony doprowadził pokrzywdzoną A. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o łącznej wartości co najmniej (...) zł, które częściowo zostało wydane oskarżonemu, a częściowo sprzedane A. K.. W ten sposób oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk. Oskarżony D. C. działał tu w warunkach art. 12 kk, gdyż na jego czyn przestępny składały się dwa zachowania, które podjął w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Odstępy czasowe pomiędzy poszczególnymi zachowaniami oskarżonego były krótkie – do kilkudziesięciu dni.

Sąd dokonał tu zmiany opisu czynu i jego kwalifikacji prawnej w porównaniu do aktu oskarżenia. W punkcie XI aktu oskarżenia zarzucono oskarżonemu D. C., iż przywłaszczył w/w biżuterię czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu dopuszczając się występku z art. 284 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk. Brak jest podstaw do zakwalifikowania zachowania oskarżonego jako przestępstwa przywłaszczenia. W/w biżuteria nie znajdowała się w legalnym posiadaniu oskarżonego, lecz została ona powierzona na przechowanie A. K. przez pokrzywdzoną A. S.. Oskarżony wszedł w jej posiadanie w wyniku oszukańczych zabiegów wprowadzając w błąd A. K. co do wioli wydania biżuterii oskarżonemu. Z tych względów brak było podstaw do zakwalifikowania tego czynu z art. 284 § 1 kk. Brak jest również podstaw do przyjęcia, iż oskarżony uczynił sobie z tego przestępstwa stałe źródło dochodu. Mieliśmy tu do czynienia z dwoma zachowaniami i stąd w ocenie Sądu brak podstaw do przyjęcia, iż oskarżony działał w warunkach art. 65 kk. Jeśli chodzi natomiast o wartość biżuterii to Sąd oparł się na wycenach dokonanych przez rzeczoznawcę dokładnie przypisując poszczególne przedmioty do treści sporządzonych wycen. Dokonując tego porównania Sąd ustalił, iż łączna wartość biżuterii wyniosła co najmniej (...) zł, a nie (...) zł jak wskazano w akcie oskarżenia.

Ponadto w punkcie 5 wyroku uznano oskarżonego D. C. za winnego tego, że w dniu 07 lipca 2021 roku w C.przywłaszczył sobie powierzoną cudzą rzecz ruchomą w postaci telefonu komórkowego marki S. G. (...) o nr IMEI (...) o wartości (...) złotych, czym działał na szkodę A. S. to jest występku z art. 284 § 2 kk w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk.

Oskarżony D. C.wszedł w sposób legalny w posiadanie telefonu komórkowego marki S. G. (...)o nr IMEI (...) o wartości (...) złotych stanowiącego własność pokrzywdzonej A. S.. Pokrzywdzony przekazała mu ten telefon w celu czasowego korzystania z niego z zastrzeżeniem jego zwrotu. Mamy więc tu do czynienia z rzeczą powierzoną. „Powierzenie rzeczy ruchomej polega na przekazaniu władztwa nad rzeczą sprawcy z zastrzeżeniem jej zwrotu właścicielowi lub osobie posiadającej inne prawo do rzeczy. Powierzenie oznacza więc przeniesienie władztwa nad rzeczą z uprawnionego na sprawcę bez prawa rozporządzania nim jak swoją własnością, z jednoczesnym konkretnym oznaczeniem sposobu jego wykonywania przez osobę, której rzecz jest powierzana. Rzecz ruchoma może zostać przekazana z jednoczesnym upoważnieniem sprawcy do czynienia z niej użytku (użyczenie lub wynajęcie rzeczy) lub bez takiego uprawnienia (np. oddanie w depozyt, zastaw)’’ (Komentarz do kk t. 3, pod red. A. Zolla, Zakamycze 1999, str. 129 – 130). Oskarżony następnie nie zwrócił telefonu pokrzywdzonej, a w dniu 07 lipca 2021 roku sprzedał go w lombardzie i moment ten należy traktować, jako chwilę w której poprzez odmowę zwrotu oskarżony wyraził swoją wolę rozporządzenia rzeczą należącą do pokrzywdzonej z wyłączeniem jej. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego, włączenia go do swego majątku i postępowania z nim jak z własnym. W ten sposób czyn oskarżonego wypełniał znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 kk

We wszystkich powyższych przypadkach Sąd zakwalifikował czyny oskarżonego w brzmieniu przepisów obowiązującym w dniu 30.09.2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk. W ocenie Sądu przepisy obowiązujące w chwili popełnienia czynu były dla oskarżonego względniejsze, aniżeli te obowiązujące w momencie orzekania.

3.  ZARZUTY OPISANE W PUNKTACH IX i XVI POSTAWIONE OSKARŻONYM D. C. I B. G.

(punkt 2 i 10 sentencji wyroku)

Czyny opisane w 2, 10 i 15 części dyspozytywnej wyroku (zarzut IX,XVI i XXII a/o)

W okresie co najmniej od początku grudnia 2021 roku do 7 czerwca 2023 roku w C., w innych miejscowościach na terenie całego kraju, funkcjonowała zorganizowana grupa przestępcza której członkowie zorganizowali proceder doprowadzania starszych osób do niekorzystnego rozporządzania swoim mieniem podając się za funkcjonariuszy Policji, prokuratorów czy pracowników innych zawodów budzących powszechne zaufanie. Grupa działała w Polsce oraz poza jej granicami, w tym na terenie W.. Grupa tworzyła rozbudowaną strukturę, w której każdy z jej członków pełnił określone zadania, członkowie grupy kontaktowali się pomiędzy sobą za pośrednictwem telefonów komórkowych. W strukturze grupy byli członkowie zajmujący się typowaniem osób starszych, zazwyczaj poprzez książkę telefoniczną z założeniem, że obecnie telefony stacjonarne obecnie posiadają osoby starsze, co w zestawieniu z imionami z tzw. „starszych dat” dawało wysokie prawdopodobieństwo trafienia osoby w podeszłym wieku oraz wykonywaniem pierwszej, rozpoznawczej rozmowy telefonicznej przeprowadzana zazwyczaj z numeru zarejestrowanego na terenie W.. Osoby te następnie przekazywały zlecenia przejęcia pieniędzy bądź innych składników majątkowych od osób wprowadzonych w błąd tzw. „odbierakom”. Osoby te znajdując się na terenie Polski udawały się do miejsca zamieszkania pokrzywdzonych lub innego miejsca, w którym miały się z nimi spotkać i odbierały od nich koperty z pieniędzmi lub inne składniki majątkowe. W przypadku tej grupy osobą, która koordynowała te działania, wynajdywała osoby pokrzywdzone, kontaktowała się z nimi telefonicznie, jak też przekazywała zlecenia odbioru pieniędzy „odbierakom” był S. K. pseud. „D.”, „D.”, „T.”, który był przybranym wnukiem oskarżonej B. G., a przebywa na stałe na terenie W.. Zlecenia te przekazywał osobiście lub za pośrednictwem oskarżonej B. G.. Na terenie C.działania tej grupy koordynowała oskarżona B. G.. To z nią kontaktowały się osoby kierujące tą grupa z terenu W.. Oskarżona B. G. wynajdywała osoby, które miały pełnić role „odbieraków”, informowała ich o zakresie ich działania, dokonywała zakupu telefonów i kart SIM potrzebnych do kontaktu z nimi, które następnie im przekazywała. Ponadto oskarżona wskazywała odbierakom miejsce, gdzie mają się udać, bądź też polecała im czekać na kontakt ze strony kierujących grupą. Następnie osoby te dostarczały jej pieniądze bądź inne wartościowe rzeczy odebrane od pokrzywdzonych, a oskarżona B. G. przekazywała im z tego różne kwoty pieniężne w zamian za wykonane czynności. Osobami, które oskarżona B. G. zwerbowała do wykonywania tych czynności byli: oskarżony D. C., oskarżony M. W., M. M. P.. W ten sposób oskarżona B. G. wiosną 2023 roku poleciła oskarżonemu M. W. udanie się do O.po odbiór pieniędzy od pokrzywdzonego i przekazała mu wówczas telefon oraz kartę SIM. Po odebraniu koperty z pieniędzmi w O.oskarżony M. W. przekazał ta kopertę oskarżonej B. G., a ona z tych pieniędzy dała mu kwotę (...) zł. Kolejny raz oskarżona skontaktowała się z oskarżonym M. W. w okolicznościach opisanych w punkcie 5 uzasadnienia odnośnie czynu z punktu XV a/o. Z kolei jeśli chodzi o M. M. P.to oskarżona B. G. kierowała go po odbiór pieniędzy w marcu 2022 roku do B., gdzie odebrał pieniądze od M. S. oraz w warunkach opisanych w punkcie 5 uzasadnienia odnośnie czynu z punktu XIV a/o. Pieniądze otrzymane od odbieraków oskarżona B. G.przekazywała do A.za pośrednictwem firm oferujących transfery pieniężne bądź przekazywała osobie przyjeżdżającej z W.. Pieniądze te oskarżona wysyłała osobiście lub prosiła o to oskarżonego M. W. lub inne znane jej osoby. Zdarzeń tych było więcej, aniżeli wskazane powyżej, co wynika wprost z zeznań świadka M. M. P.oraz wyjaśnień oskarżonego M. W..

W zależności od konfiguracji osobowej grupy do pokrzywdzonych dzwoniła kobieta lub mężczyzna, informując, że w związku z powstałą nagłą sytuacją (choroba, wypadek, konieczność zabezpieczenia pieniędzy w banku przed oszustami lub przed złodziejami znajdującymi się w klatce schodowej prowadzącej do mieszkań pokrzywdzonych) konieczne jest przekazanie wskazanej przez nich osobie pieniędzy w określonej kwocie. W krótkim czasie po kontakcie telefonicznym zjawiał się u danego pokrzywdzonego D. C., M. W. lub M. M. P., w celu odebrania pieniędzy. Korzystając z warunków pandemii osoba ta była zazwyczaj w maseczce, albo w ogóle nie nawiązywała bezpośredniego kontaktu z pokrzywdzonym. Zgodnie z telefonicznym poleceniem pieniądze miały być położone na wycieraczce albo wyrzucone przez okno – pod pretekstem izolacji.

(dowód: zeznania świadka M. M. P.k. (...), protokół przeszukania k. (...), informacja M.k. (...), analiza połączeń k. (...)częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. C. k. (...), protokół oględzin k. (...), wyjaśnienia oskarżonego M. W. k. (...); informacja telekomunikacyjna k. (...), opinia k. (...), odpis wyroku k. (...), materiały niejawne załączone do akt sprawy)

Z analizy połączeń telefonicznych oraz danych dostarczonych przez firmy telekomunikacyjne wynika wprost, iż oskarżony D. C. wraz z M. M. P.brali udział w działalności tej zorganizowanej grupy przestępczej dokonującej przestępstw oszustw typu „na wnuczka”, „na policjanta”. Z dowodów tych wynika również, iż kontaktowali się z numerami telefonów zarejestrowanymi na terenie W. w tym z numerem, którym posługiwał się S. K.. To w pełni potwierdza, iż m.in. to S. K. koordynował ich działania przestępcze i kierował nimi. Zauważyć należy, iż z tym samym numerem bardzo często kontaktowała się oskarżona B. G. i ewidentnie miało to również związek z działalnością tej grupy i przestępstwami popełnianymi w jej ramach. Wątpliwości w tym zakresie nie pozostawiają materiały dowodowe zawarte w niejawnej części akt sprawy. Te dowody w pełni znajdują potwierdzenie w wiarygodnych relacjach oskarżonego M. W. i świadka M. M. P., którzy dokładnie i szczegółowo opisali zarówno organizację tej grupy, role poszczególnych osób (przynajmniej tych, które znali), schemat działania, jak i poszczególne przypadki przestępstw popełnionych w ramach tej grupy.

Oskarżeni D. C., M. W. i B. G. działali w grupie zajmującej się przestępstwami popełnianymi metodą „na policjanta" razem m.in. z M. M. P. ps. „B.”, który opisał działalność grupy, jej strukturę, opisał mechanizmy wspólnego działania z określonym podziałem ról pomiędzy poszczególnymi członkami tej grupy, bez którego nie byłoby możliwe popełnianie tych przestępstw tj. doprowadzanie pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzania ich w błąd co do tego, że prowadzone są czynności policyjno - prokuratorskie zmierzające do zatrzymania złodziei przebywających pobliżu ich miejsca zamieszkania czy też co do stanu zdrowia ich bliskich i konieczności wprowadzenia drogiego leczenia. Z okoliczności ujawnionych w sprawie wynikało, że istotnym ogniwem, poza osobami dzwoniącymi do pokrzywdzonych byli oskarżeni D. C. i M. W., których rolą jako tzw. „odbieraków” było odbieranie środków pieniężnych od pokrzywdzonych i przekazywanie ich B. G. celem podziału zysków. Nie jest możliwe, aby oskarżeni nie mieli świadomości udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. D. C. i M. W. nie tylko odbierali pieniądze, ale kontaktowali się z tzw. telefonistami, byli w gotowości realizacji celów grupy, partycypowali w podziale zysków uzyskanych z popełnionych przez członków grupy przestępstw. Mieli świadomość, że proceder w którym uczestniczyli nie był przypadkowy, że ma on sformalizowany charakter, w którym udział brała większa liczba osób, wykonująca przydzielone im zadania.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej B. G., w których podawała, iż oskarżony M. W.jedynie pożyczył od niej pieniądze i nie oddał jej ok. (...) zł, a nadto zakochał się w niej i stąd chce obciążyć ją odpowiedzialnością. Niewiarygodne są również jej wyjaśnienia, w których podała, że ani M. W. ani D. C. nie wykonywali dla niej żadnych przysług, nie wysyłała ich nigdzie po odbiór żadnych pieniędzy. Kompletnie niewiarygodne jest również jej twierdzenie, iż nie utrzymywała kontaktów z M. M. P., a spotykała go jedynie sporadycznie. Z powołanej analizy połączeń telefonicznych oraz danych dostarczonych przez firmy telekomunikacyjne wynika, że w okresie objętym zarzutem oskarżona bardzo często kontaktowała się z M. M. P.. Identyczny wniosek płynie z materiałów niejawnych zgromadzonych w postępowaniu.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego D. C. w zakresie, w jakim nie przyznał się do popełnienia przestępstwa z art. 258 kk i zaprtzeczał swojemu udziałowi w tej grupie przestępczej. Jego wyjaśnienia nie wytrzymują krytyki w świetle powołanych wcześniej dowodów, które w sposób jednoznaczny wskazują na jego sprawstwo.

Sąd oparł się w tym zakresie na wiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonego M. W., albowiem są one spójne, logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, a przede wszystkim znajdują oparcie w pozostałym materiale dowodowym sprawy, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy. Zauważyć należy, iż jego relacje znajdują potwierdzenie zeznaniach świadka M. M. P., który identycznie opisał funkcjonowanie tej grupy. Nadto jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w materiałach dowodowych zgromadzonych w aktach niejawnych. Zauważyć należy, iż składając wyjaśnienia tej treści oskarżony M. W. dostarczał dowodów również, co do swojej osoby, narażając się jednocześnie na odpowiedzialność karną za zarzucane mu przestępstwa. Podkreślić należy, iż w swoich relacjach świadek nie umniejszał zakresu swojej odpowiedzialności i nie przerzucał winy na współsprawców.

Przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej określona w art. 258 k.k. jest przestępstwem formalnym, a zatem do wypełnienia znamion tego przestępstwa wystarczy sama bierna przynależność, bez popełnienia jakichkolwiek innych czynów zabronionych. W ocenie Sądu działanie w/w osób wypełnia znamiona przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej. „Zorganizowana grupa, mająca na celu dokonywanie przestępstw, tym różni się od innej grupy (szajki) przestępców, że jest zorganizowana, a więc posiada trwałą strukturę, czy to pionową- z przywódcą kierującym działalnością, czy poziomą – z reguły ze stałym gronem uczestników koordynujących działalność według ustalonych reguł i tym, że jej grono nie nawiązuje kontaktu dla dokonania pojedynczych przestępstw, lecz z góry zakłada systematyczne popełnienie możliwie wielu przestępstw”.(Wyrok SA w Katowicach z dnia 8.12.2010, sygn. II AKa 181/10, KZS 2011/5/79. Tak było w tym przypadku, gdyż osoby, które doprowadzily do powstania tej grupy i kierujące jej działaniami określiły czynności, jakie mieli wykonywać poszczególni członkowie grupy, a oni zaakceptowali te ustalenia. Wynika to wprost z dowodów, na których oparł się Sąd, a które zostały wymienione we wcześniejszej części uzasadnienia.

W innym wyroku Sąd Apelacyjny w Katowicach stwierdził, iż: „Dla przyjęcia, że działająca grupa osób stanowi zorganizowaną grupę przestępczą wystarczy ustalenie pewnego, podstawowego poziomu zorganizowania, przyjętego celu działania - popełnianie przestępstw i pewnej więzi organizacyjnej polegającej na określeniu zadań poszczególnych uczestników grupy, w tym również zadań kierowniczych.” (wyrok SA w Katowicach z 26.01.2006 r. sygn. II AKa 394/05 LEX nr 191755, KZS 2006/7-8/130, KZS 2006/7-8/131). Opisane powyżej zadania, jakie wykonywali poszczególni członkowie grupy w pełni odpowiadają definicji wynikającej z przytoczonego wyroku. Zauważyć należy również, iż wszystkie te osoby miały wiedzę, iż inne osoby dokonują poszczególnych działań, które składały się na działalność grupy.

W orzecznictwie sądów powszechnych oraz doktrynie prawa karnego ugruntowany jest również pogląd, że nie jest konieczna wiedza o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmów jej funkcjonowania, a wystarczy gotowość sprawcy do spełniania zadań służących tej grupie, której świadomość istnienia ma sprawca. Jasne jest również, że zorganizowana grupa przestępcza powinna składać się nie mniej jak z trzech osób, których wspólnym celem jest popełnianie przestępstw stale bądź zależnie od okazji. Przestępstwo z art. 258 k.k. może być popełnione w formie zamiaru bezpośredniego jak i quasi ewentualnego, a więc wystarczające jest, że sprawca ma świadomość istnienia grupy, akceptuje jej cele przestępcze, liczy się z możliwością, aby je realizowano.

Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy dla Sądu bezspornym było, że oskarżeni D. C. ps. „R.”, M. W. i B. G. ps. „G.” dopuścili się popełnienia przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. Zgromadzone w sprawie dowody i ustalone na ich podstawie okoliczności – opisane powyżej – wskazują na świadomość oskarżonych co do przynależności do struktur organizacji, świadomość bycia jej istotnym elementem.

W odniesieniu do oskarżonej B. G., wskazać należy, iż zarzucono jej sprawowanie kierowniczej roli w grupie przestępczej, jednak w ocenie Sądu brak jest podstaw do przypisania jej takiej roli. Ze zgromadzonych dowodów, szczegółowo opisanych wcześniej wynika, iż oskarżona B. G. była odpowiedzialna za przekazywanie poszczególnym członkom grupy telefonów i kart SIM, wskazywała im miejsca, do których mają się udać i dawała im pieniądze na koszty podróży i odbierała od „odbieraków” wyłudzone środki, które przekazywała innym osobom. Z dowodów tych wynika, że B. G. pełniła rolę pośrednika pomiędzy osobami faktycznie kierującymi grupą przestępczą, decydującymi o jej organizacji i popełnianiu poszczególnych czynów a podległymi jej „odbierakami”. W sprawie brak jest materiału dowodowego, który pozwoliłby na kategoryczne stwierdzenie, że oskarżona sprawowała kierowniczą rolę w przestępczym procederze. W myśl utrwalonych poglądów „Kierowanie polega na faktycznym sprawowaniu kontroli nad działalnością związku lub grupy, możliwości wydawania poleceń i podejmowania zasadniczych decyzji. Kierowanie może mieć charakter stały lub przejściowy, kolektywny lub jednoosobowy. Jeżeli struktura grupy lub związku jest bardziej złożona, odpowiedzialność za "kierowanie" powstaje już wtedy, gdy kierujący odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie nawet tylko samodzielnego fragmentu tej struktury, który zdolny jest jednak do odrębnego funkcjonowania. Dla odpowiedzialności nie jest konieczne kierowanie całym związkiem lub grupą przestępczą. (Barczak-Oplustil Agnieszka, Bogdan Grzegorz, Ćwiąkalski Zbigniew, Dąbrowska-Kardas Małgorzata, Kardas Piotr, Majewski Jarosław, Raglewski Janusz, Rodzynkiewicz Mateusz, Szewczyk Maria, Wróbel Włodzimierz, Zoll Andrzej, Komentarz do art. 258, art. 259 kodeksu karnego)”. Działanie oskarżonej B. G. nie wypełnia tej definicji, gdyż nie podejmowała ona decyzji odnośnie kierunków działalności grupy, rodzajów popełnianych czynów, a polecenia, które wydawała osobom stojącym niżej w hierarchii nie wynikały z jej decyzji, lecz z decyzji podejmowanych przez osoby kierujące grupą. Oskarżona pełniła tu rolę pośrednika, a nie osoby podejmującej decyzje. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do przypisania jej popełnienia przestępstwa z art. 258 § 3 kk, a jedynie przypisano jej popełnienie przestępstwa z art. 258 § 1 kk.

4.  ZARZUT OPISANY W PUNKCIE XIII POSTAWIONY OSKARŻONEJ B. G.

(punkt 7 sentencji wyroku)

W dniu 12 sierpnia 2021 roku (...) pokrzywdzony M. J.przebywał w swoim mieszkaniu w C., gdy do jego mieszkania zapukała kobieta w wieku ok. (...) lat. Podała się za pracownicę wodociągów i kanalizacji okręgu c.. Miała ona rzekomo sprawdzić ciśnienie w kranach, dlatego pokrzywdzony wpuścił ją do środka. Po chwili do mieszkania pokrzywdzonego weszła też oskarżona B. G.. Młodsza z kobiet poprosiła pokrzywdzonego, aby odkręcił wodę w kranie w łazience i trzymał słuchawkę prysznica nad wanną. Pokrzywdzony tak uczynił i przebywał w łazience ok. 5 minut. Wówczas ta młoda kobieta w porozumieniu z oskarżoną B. G.zabrały z mieszkania pieniądze pokrzywdzonego w kwocie (...) zł i oddaliły się.

(dowód: zeznania świadka M. J. k. (...) załącznika nr (...), k. (...); protokół oględzin k. (...) załącznika nr (...), nagranie wraz z protokołem oględzin k. (...) załącznika nr (...); protokół okazania wizerunku k. (...); wyjaśnienia oskarżonego M. W. k. (...), opinia biegłego k. (...))

W przypadku tego czynu Sąd oparł się w głównej mierze na zeznaniach pokrzywdzonego M. J., który opisał przebieg zdarzenia i zachowanie osób, które dokonały kradzieży na jego szkodę. Ponadto Sąd oparł się na dowodach w postaci zapisu z monitoringu oraz sporządzonej na jego podstawie opinii biegłego. Z dowodów tych wynika jednoznacznie, iż jedną z dwóch kobiet, które weszły do mieszkania M. J. była oskarżona B. G.. Analiza zapisów monitoringu i zdjęć wygenerowanych w opinii biegłego nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że na zdjęciach tych jest wizerunek oskarżonej B. G.. Ponadto oskarżoną rozpoznał również na nagraniach z monitoringu oskarżony M. W. wskazując, iż to właśnie B. G. jest widoczna, gdy wchodzi do bloku, w którym mieszkał pokrzywdzony w dniu zdarzenia. Nie budzi wątpliwości, że oskarżona działała tu wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, co wynika wprost z zeznań M. J., jak i zapisów monitoringu oraz opinii biegłego.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej B. G., w których ograniczyła się do zaprzeczenia swojego sprawstwa w zakresie tego czynu. Jej wyjaśnienia nie wytrzymują krytyki w świetle powołanych powyżej dowodów, które stanowiły podstawę ustaleń faktycznych.

Sąd uznał oskarżoną B. G. za winną popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 kk w kształcie opisanym w punkcie 7 sentencji wyroku.

Pieniądze w kwocie (...) zł stanowiły rzecz ruchomą należącą do pokrzywdzonego M. J.. Oskarżona B. G. zabrała, więc rzecz nie należącą do niej, objęła ją w swoje władanie i włączyła do swego majątku. Działała z zamiarem bezpośrednim w celu przywłaszczenia zabranych pieniędzy i postępowania z nimi jak z własnymi. W ten sposób oskarżona wypełniła znamiona przestępstwa z art. 278 § 1 kk.

5.  ZARZUTY OPISANE W PUNKTACH XIV i XV POSTAWIONE OSKARŻONEJ B. G.

(punkt 8 i 9 sentencji wyroku)

Czyn opisany w pkt 8 części dyspozytywnej wyroku (zarzut XIV a/o)

W dniu 29 kwietnia 2022 roku oskarżona B. G. skontaktowała się telefonicznie z M. M. P., a następnie przekazała mu telefon oraz kartę SIM, które miały być mu potrzebne do odebrania pieniędzy od kolejnej ofiary przestępstwa oszustwa. Oskarżona B. G. poleciła M. M. P., aby oczekiwał na połączenie telefoniczne od S. K., który wskaże mu, gdzie ma się udać, aby działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, o której mowa w punkcie 3 uzasadnienia, odebrać pieniądze od kolejnego pokrzywdzonego. Z. M. w 2022 roku miał (...)lata i mieszkał w C.. W dniu 29 kwietnia 2022 roku na jego numer telefonu zadzwonił kierujący akcją wyłudzenia mężczyzna podający się za nadkomisarza S. Ż. z (...) przy ul. (...)w C.. Powiedział, że pracuje w (...), które prowadzi dużą akcję przeciwko grupie przestępczej, która wyprowadza z banków pieniądze i są w to zamieszani pracownicy banków. Zapytał się w jakim banku ma konto pokrzywdzony. Po uzyskaniu odpowiedzi, że w (...), poinformował go, że wyciekają jego dane i trzeba zabezpieczyć środki na koncie bankowym, bo je utraci. Z. M. początkowo nie chciał współpracować z telefonującym do niego mężczyzną i się rozłączył. Po pewnym czasie skontaktował się z nim telefonicznie inny mężczyzna podający się za prokuratora J. N., który wypytywał o jego stan majątkowy i zgromadzone środki. Z. M. poinformował go, iż posiada jedynie środki na rachunku bankowym. Po rozłączeniu rozmowy z J. N. pokrzywdzony nadal rozmawiał z mężczyzną podającym się za S. Ż., który ponownie się z nim połączył. Mężczyzna ten przekonał pokrzywdzonego, że funkcjonariusze Policji przeprowadzają akcję mającą na celu ujęcie przestępców pracujących w banku i konieczne jest jego pomoc. Z. M.wyraził na to zgodę. Następnie zgodnie z instrukcjami mężczyzny pokrzywdzony wykonał przelew na wskazany rachunek bankowy kwoty (...) złotych. Mężczyzna przekazywał pokrzywdzonemu kolejne instrukcje i polecił mu dokonanie wypłaty z rachunku bankowego kwoty (...) zł i przekazanie tej kwoty wskazanemu mężczyźnie, który podejdzie do jego samochodu. Następnie pokrzywdzony zgodnie z poleceniem udał się na ul. (...) w C., gdzie do jego samochodu podszedł M. M. P., któremu Z. M. przekazał pieniądze. M. M. P.był na miejscu zgodnie ze wskazówkami otrzymanymi od kierującego akcją S. K.. Następnie M. M. P.przekazał pieniądze oskarżonej B. G..

(dowód: zeznania świadka Z. M. k. (...) załącznika nr (...), k. (...); protokół okazania wizerunku k. (...); wyjaśnienia i zeznania świadka M. M. P.k. (...), częściowo wyjaśnienia oskarżonej B. G. k. (...), dokumentacja k. (...) załącznika nr (...), analiza połączeń k. (...), materiały niejawne załączone do akt sprawy)

Ustalenia faktyczne w odniesieniu do powyższego czynu Sąd oparł przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonego Z. M., który szczegółowo opisał przebieg zdarzeń. Z zeznań świadka – pokrzywdzonego wynika jednoznacznie, jakie informacje przekazywała mu dzwoniąca do niego osoba, w jaki sposób był wprowadzony w błąd, co do konieczności przelania pieniędzy na wskazany rachunek bankowy a następnie przekazania kolejnej sumy osobie podającej się za policjanta. Ponadto zeznania Z. M. znajdują co do zasady oparcie w wiarygodnych zeznaniach świadka M. M. P.. Ponadto zeznania świadka M. M. P.stanowiły podstawę ustaleń w zakresie roli oskarżonej B. G., przekazanego przez nią telefonu wraz z kartą SIM, wydawanych przez nią poleceń, kontaktów z S. K. oraz przyjęcia pieniędzy pochodzących z tego przestępstwa. Ponadto Sąd oparł się częściowo na wyjaśnieniach oskarżonej B. G., która w toku postępowania sądowego przyznała się do popełnienia tego czynu, przeprosiła poszkodowanego i oświadczyła, iż żałuje tego. To jej oświadczenie koreluje z pozostałymi dowodami, na podstawie których Sąd ustalił opisany powyżej stan faktyczny. Jako kompletnie niewiarygodne Sąd ocenił późniejsze stanowisko oskarżonej B. G., która na ostatniej rozprawie oświadczyła, iż zmienia swoje stanowisko i nie przyznaje się do popełnienia tego czynu Przedstawione przez oskarżoną przyczyny przyznania się do tego czynu, a następnie zmiany stanowiska Sąd ocenia li tylko jako nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności karnej. Gdyby faktycznie jedyną przyczyną przyznania się przez oskarżoną do dwóch czynów była perswazja ze strony jej obrońcy i przekonanie o tym, że spowoduje to uchylenie środka zapobiegawczego to wówczas zapewne oskarżona przyznała by się do wszystkich 5 zarzucanych jej czynów, gdyż miałaby większą pewność, że decyzja Sądu w tym zakresie będzie dla niej przychylna.

Sąd nie dał wiary pozostałym wyjaśnieniom oskarżonej B. G., albowiem są one kłamliwe, nielogiczne i nie wytrzymują krytyki w świetle wiarygodnych dowodów, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny.

Pokrzywdzony Z. M. został wprowadzany w błąd, co do konieczności współdziałania z Policją w ramach akcji przeciwko zorganizowanej grupie przestępczej wyprowadzającej pieniądze z banków i związanej z tym konieczności przekazania przez niego pieniędzy. Wywołało to u pokrzywdzonego mylne przekonanie, co do konieczności przekazania środków majątkowych, w celu uniknięcia utraty majątku i schwytania przestępców. W efekcie oszukańczych zabiegów pokrzywdzony wykonał przelew na wskazany rachunek bankowy kwoty (...) złotych, a następnie przekazał podającemu się za policjanta M. M. P.kwotę (...) zł, czyli dokonał niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Celem działania oskarżonej B. G. i osób, z którymi współdziałała było właśnie wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego i doprowadzenie go w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. To zachowanie oskarżonej B. G. wypełnia znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk. Nadmienić należy, iż oskarżona działała tu w ramach ustalonego podziału ról, jako osoba kierująca działaniami oskarżonego M. M. P., wskazująca mu, jakie czynności ma wykonać, aby dokonać przestępstwa, jak też ostatecznie odbierająca od niego uzyskane środki pieniężne i przekazująca je do osób stojących wyżej w hierarchii grupy przestępczej.

Oskarżona działała umyślnie, z zamiarem bezpośrednim i w celu osiągniecia korzyści majątkowej. Czynu tego oskarżona dopuściła się w warunkach art. 65 § 1 kk, gdyż działała w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, co wynika wprost z materiału dowodowego i ustaleń poczynionych w zakresie pozostałych przestępstw.

Czyn opisany w pkt 9 i 13 części dyspozytywnej wyroku (zarzut XV i XX a/o)

W dniu 28 sierpnia 2023 roku oskarżona B. G. skontaktowała się telefonicznie z oskarżonym M. W. i poleciła mu, aby zakupił telefon oraz kartę SIM gdyż będzie mu to potrzebne do odebrania pieniędzy od kolejnej ofiary przestępstwa oszustwa. Oskarżony M. W. dokonał zakupu tych przedmiotów i przekazał oskarżonej B. G. numer nowego telefonu, który ta z kolei przekazała kierującemu tym czynem S. K.. Oskarżona B. G.poleciła oskarżonemu M. W., aby oczekiwał na połączenie telefoniczne od S. K., który wskaże mu, gdzie ma się udać, aby działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, o której mowa w punkcie 3 uzasadnienia, odebrać pieniądze od kolejnego pokrzywdzonego. W dniu 28 sierpnia 2023 roku (...) - letni E. C.przebywał w swoim miejscu zamieszkania w C.. Członkowie grupy przestępczej w ramach, której oskarżona B. G. poleciła oskarżonemu M. W.zakup telefonu, zadzwonili na numer stacjonarny telefonu pokrzywdzonego E. C.. Zadzwonił do niego mężczyzna podający się funkcjonariusza Policji. Dzwoniący, po wcześniejszym ustaleniu w toku rozmowy, iż emerytura jest doręczana E. C. przez listonosza, poinformował go, że najprawdopodobniej doręczono mu fałszywe banknoty i trzeba to zweryfikować, w związku z tym przyjdzie do niego policjant i żeby przygotował pieniądze do badania. Pokrzywdzony przygotował pieniądze w kwocie (...) złotych. Następnie w godzinach wieczornych na ten nowy numer telefonu skontaktował się z oskarżonym M. W. S. K. dzwoniący z W., który polecił mu udać się pod wskazany adres miejsca zamieszkania E. C., aby odebrał od niego pieniądze podając się za policjanta i przekazał je następnie oskarżonej B. G.. Po pewnym czasie do domu E. C. przyszedł oskarżony M. W. podając się za policjanta i wszedł do pokoju. Pokrzywdzony E. C. nabrał wątpliwości co do tego, że oskarżony jest policjantem i odmówił wydania mu pieniędzy. Wówczas oskarżony M. W. zbliżył się do pokrzywdzonego i starał się wyszarpnąć mu pieniądze z ręki, po czym szarpiąc się z pokrzywdzonym przesunęli się do wejścia do domu i znajdujących się tam schodów. Wówczas oskarżony M. W. uderzył dwukrotnie ręką w głowę pokrzywdzonego w wyniku czego stracił on równowagę i spadł ze schodów. Następnie oskarżony M. W. zabrał pieniądze w kwocie (...) złotych i uciekł. M. W. skradzione pieniądze przekazał następnie oskarżonej B. G..

E. C.doznał stłuczenia głowy, z krwiakiem podskórnym w okolicy czołowej lewej, rany tłuczonej w okolicy ciemieniowej, licznych otarć skóry głowy, stłuczenia barku i ramienia lewego co naruszyło czynności narządów ciała na okres do 7 dni.

(dowód: zeznania świadka E. C. k. (...); zeznania świadka N. L. k. (...), zeznania świadka S. B. k. (...) protokół okazania wizerunku k. (...); częściowo wyjaśnienia M. W. k. (...) ; częściowo wyjaśnienia oskarżonej B. G. k. (...), zapis monitoringu wraz z protokołem oględzin k. (...), protokoły oględzin osoby (...); opinia sądowo – lekarska k. (...), dokumentacja fotograficzna k. (...), opinia biegłego k. (...), materiały niejawne załączone do akt sprawy )

Ustalenia faktyczne w odniesieniu do powyższego czynu Sąd oparł przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonego E. C., który szczegółowo opisał przebieg zdarzeń. Z zeznań świadka – pokrzywdzonego wynika jednoznacznie, jakie informacje przekazywała mu dzwoniąca do niego osoba, w jaki sposób był wprowadzony w błąd, co do konieczności przekazania rzekomych fałszywych banknotów osobie podającej się za policjanta. Ponadto zeznania E. C. znajdują co do zasady oparcie w wiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonego M. W.. Ponadto wyjaśnienia oskarżonego M. W. stanowiły podstawę ustaleń w zakresie roli oskarżonej B. G., wydawanych przez nią poleceń, kontaktów z S. K. oraz przyjęcia pieniędzy pochodzących z tego przestępstwa. Relacja oskarżonego M. W. znajduje oparcie w zeznaniach świadka M. M. P., które wprawdzie nie dotyczą tego konkretnego zdarzenia, lecz identycznie obrazują mechanizm działania grupy przestępczej i sposób popełniania poszczególnych przestępstw. Ponadto Sąd oparł się częściowo na wyjaśnieniach oskarżonej B. G., która w toku postępowania sądowego przyznała się do popełnienia tego czynu, przeprosiła poszkodowanego i oświadczyła, iż żałuje tego. To jej oświadczenie koreluje z pozostałymi dowodami, na podstawie których Sąd ustalił opisany powyżej stan faktyczny. Jako kompletnie niewiarygodne Sąd ocenił późniejsze stanowisko oskarżonej B. G., która na ostatniej rozprawie oświadczyła, iż zmienia swoje stanowisko i nie przyznaje się do popełnienia tego czynu Przedstawione przez oskarżoną przyczyny przyznania się do tego czynu, a następnie zmiany stanowiska Sąd ocenia li tylko jako nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności karnej. Gdyby faktycznie jedyną przyczyną przyznania się przez oskarżoną do dwóch czynów była perswazja ze strony jej obrońcy i przekonanie o tym, że spowoduje to uchylenie środka zapobiegawczego to wówczas zapewne oskarżona przyznała by się do wszystkich 5 zarzucanych jej czynów, gdyż miałaby większą pewność, że decyzja Sądu w tym zakresie będzie dla niej przychylna.

Sąd nie dał wiary pozostałym wyjaśnieniom oskarżonej B. G., albowiem są one kłamliwe, nielogiczne i nie wytrzymują krytyki w świetle wiarygodnych dowodów, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny. Jako absurdalne należy ocenić wyjaśnienia oskarżonej, w których podała, iż oskarżony M. W. zakochał się w niej i dlatego ją pomawia o udział w tym czynie i w grupie przestępczej, a jego motywacją jest to, że był winien oskarżonej (...) zł i w ten sposób mści się na niej. Wyjaśnienia te są całkowicie gołosłowne i nie znajdują żadnego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym.

Pokrzywdzony E. C. został wprowadzany w błąd, co do autentyczności posiadanych banknotów i konieczności przekazania ich osobie podającej się za funkcjonariusza Policji działającemu w imieniu sprawców wprowadzających go w błąd. Wywoływało to u pokrzywdzonego mylne przekonanie, co do konieczności przekazania środków majątkowych, w celu uniknięcia utraty majątku. W efekcie oszukańczych zabiegów pokrzywdzony ostatecznie wydał oskarżonemu M. W. swoje oszczędności, czyli dokonał niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Zastosowanie przez oskarżonego M. W. przemocy wobec E. C. stanowiło eksces oskarżonego i tym zakresie jedynie on ponosi odpowiedzialność za przestępstwo z art. 280 § 1 kk. Celem działania oskarżonej B. G. i osób, z którymi współdziałała było właśnie wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego i doprowadzenie go w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. To zachowanie oskarżonej B. G. wypełnia znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk. Nadmienić należy, iż oskarżona działała tu w ramach ustalonego podziału ról, jako osoba kierująca działaniami oskarżonego M. W., wskazująca mu, jakie czynności ma wykonać, aby dokonać przestępstwa, jak też ostatecznie odbierająca od niego uzyskane środki pieniężne i przekazująca je do osób stojących wyżej w hierarchii grupy przestępczej. Zastosowanie mają tu uwagi odnośnie istoty współsprawstwa poczynione w punkcie 1 uzasadnienia.

Oskarżona działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim i w celu osiągniecia korzyści majątkowej. Czynu tego oskarżona dopuściła się w warunkach art. 65 § 1 kk, gdyż działała w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, co wynika wprost z materiału dowodowego i ustaleń poczynionych w zakresie pozostałych przestępstw.

6.  ZARZUT OPISANY W PUNKCIE XVII POSTAWIONY OSKARŻONEJ B. G.

(punkt 11 sentencji wyroku)

Pokrzywdzona A. S. starała się odzyskać pieniądze, które pożyczyła oskarżonemu D. C., o czym mowa w punkcie 2 uzasadnienia. Pokrzywdzona zdecydowała się złożyć zawiadomienie o popełnionych na jej szkodę przez D. C. przestępstwach. W związku z tym dzwoniła do oskarżonego D. C. z żądaniami zwrotu pieniędzy i informując go o podjętych krokach prawnych. Oskarżony D. C. informował o tym oskarżoną B. G., z którą pozostawał w bliskich kontaktach. Oskarżona B. G.postanowiła pomóc oskarżonemu D. C. zastraszając pokrzywdzoną A. S., co miało skłonić ją do odstąpienia od podejmowanych działań. W związku z tym w dniu 26 maja 2022 roku w godzinach wieczornych oskarżona B. G. zadzwoniła do pokrzywdzonej A. S. i w trakcie rozmowy telefonicznej powiedziała do niej: „(...)”. Pokrzywdzona A. S. wystraszyła się słów skierowanych do niej, odebrała je jako groźbę wyrządzenia krzywdy i w związku z tym obawiała się sama wychodzić z domu.

(dowód: zeznania świadka A. S.k. (...)załącznika nr (...), k. (...), zeznania świadka I. H. k. (...) załącznika nr (...), (...), częściowo zeznania świadka M. W. k. (...), nagranie k. (...), protokół oględzin k. (...))

Powyższe ustalenia Sąd poczynił przede wszystkim w oparciu o zeznania świadka A. S., która konsekwentnie opisywała okoliczności groźby kierowanej pod jej adresem przez oskarżoną B. G.. Ponadto zeznania świadka I. H. w pełni potwierdzają wiarygodność relacji pokrzywdzonej. Zeznania pokrzywdzonej znajdują nadto potwierdzenie w nagraniu dostarczonym przez pokrzywdzoną, na którym zarejestrowano, jak oskarżona B. G. potwierdza, iż użyła takich słów wobec pokrzywdzonej. Nawet pobieżna analiza wypowiadanych słów i brzmienia tego głosu w połączeniu z obserwacją zachowania oskarżonej w toku rozprawy i brzmienia wypowiadanych przez nią treści na rozprawie wskazuje jednoznacznie, iż słowa zarejestrowane na nagraniu odnoszące się do pokrzywdzonej o treści: „(...)”, wypowiada oskarżona B. G.. Zauważyć w tym miejscu należy, iż zachodzi korelacja między zeznaniami pokrzywdzonej odnoście treści groźby kierowanej pod jej adresem przez oskarżoną a treścią słów zarejestrowanych na przedmiotowym nagraniu, która również potwierdza, iż autorem wypowiedzi zarejestrowanej na nagraniu jest oskarżona B. G.. Wskazać należy również na zeznania świadka M. W., która składając zeznania przed Sądem potwierdziła, iż brała udział w rozmowie zarejestrowanej na nagraniu i potwierdziła, iż to oskarżona B. G. wypowiedziała zarejestrowane słowa: „(...)”. Świadek w pierwszej spontanicznej reakcji wskazała na oskarżoną B. G., jako autorkę tej wypowiedzi, by dopiero po chwili zaprzeczyć temu. Sąd ocenił jako wiarygodne jej zeznania, w których stwierdziła, iż oskarżona B. G. wypowiada te słowa, gdyż ta relacja znajduje potwierdzenie w pozostałych dowodach, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy. Późniejsze zaprzeczenie świadka nie wytrzymuje krytyki w świetle tych dowodów, jak też dowodzi jedynie, iż świadek kierowała się bądź obawą przed oskarżoną bądź też solidarnością z nią i pozostałymi oskarżonymi, których zna od dawna.

W tym zakresie Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej B. G., która nie przyznała się do popełnienia tego czynu. Jej wyjaśnienia nie wytrzymują krytyki w świetle przedstawionych powyżej dowodów.

Sąd uznał oskarżoną B. G. za winną popełnienia przestępstwa z art. 190 § 1 kk w kształcie opisanym w punkcie 11 sentencji wyroku.

Wskazać należy, iż treścią groźby karalnej jest popełnienie przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego lub osoby mu najbliższej. Ma ona oddziaływać na psychikę drugiej osoby przez przedstawienie zagrożonemu zła, które go spotka ze strony grożącego albo innej osoby, na której zachowanie grożący ma wpływ. Te znamiona wypełniają słowa oskarżonej skierowane do A. S. – „(...)”, którymi oskarżona chciała zobrazować rodzaj uszkodzenia ciała, jaki spowoduje u pokrzywdzonej. Dla dokonania tego przestępstwa konieczne jest wystąpienie skutku w postaci wzbudzenia w zagrożonym uzasadnionej obawy, że groźba zostanie spełniona. Groźba wypowiedziana przez oskarżoną wzbudziła w A. S. uzasadnioną obawę, że może zostać spełniona. W ten sposób oskarżona wypełniła swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 kk. Oskarżona działała tu z zamiarem bezpośrednim chcąc wywołać u pokrzywdzonej obawę, że dokona uszkodzenia jej ciała, a motywem działania oskarżonej była chęć udzielenia pomocy oskarżonemu D. C. i skłonienia pokrzywdzonej do zaprzestania kierowania roszczeń o zwrot pieniędzy pod jego adresem.

7.  OCENA ZEZNAŃ ŚWIADKÓW

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków: M. B., J. Ż., E. C., Z. M., H. M., A. S., H. Ś., A. P., M. J., K. A. L. J., A. S. uznając je za konsekwentne, zgodne, spójne, logiczne, wzajemnie ze sobą korespondujące, tworzące jedną logiczną całość oraz mające potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy. Sam fakt, że osoby te jako pokrzywdzone w sprawie były zainteresowane w określonym jej rozstrzygnięciu nie stanowi przyczyny uzasadniającej odmówienie wiary ich zeznaniom bądź podważenia ich. Fakt konfliktu istniejącego pomiędzy stronami, ich skłócenie, takie czy inne wzajemne ich relacje, nie przesądzają same w sobie o wartości dowodowej poszczególnych relacji. Podkreślić należy, iż brak było wiarygodnych dowodów, które podważałyby wiarygodność relacji tych osób. Pośród tych osób jedynie w odniesieniu do zeznań świadka A. S. pojawiały się dowody przeciwne w postaci wyjaśnień oskarżonych D. C. i B. G. oraz zeznań F. M.czy częściowo M. W.. Dowody te zostały ocenione jednak jako całkowicie bądź częściowo niewiarygodne, a z pewnością jako niewiarygodne w zakresie, w jakim przedstawiały wydarzenia odmiennie niż relacje pokrzywdzonej A. S.

Sąd dał również wiarę zeznaniom świadków: N. L., S. B., A. K., I. H., A. D., B. S. oceniając je identycznie, jak powołane wcześniej zeznania pokrzywdzonych. Spośród tych osób zainteresowanym w określonym rozstrzygnięciu sprawy jest jedynie I. H., którego relacja pokrywa się z zeznaniami świadka A. S. i korzysta z tego samego waloru wiarygodności. Mimo konfliktu istniejącego między tym świadkiem a oskarżonym D. C. Sąd ocenił jako rzetelne i nie budzące wątpliwości zeznania świadka a nie wyjaśnienia oskarżonego. Ocena ta nie budzi wątpliwości w świetle całokształtu analizy materiału dowodowego sprawy.

Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka F. M., albowiem nie wytrzymują one krytyki w świetle wiarygodnych zeznań świadków A. S. i I. H., jak też rzetelnych relacji świadków A. K. i A. D.. Oczywistym jest, że F. M. miał osobisty interes w złożeniu zeznań korzystnych dla oskarżonego D. C.. Z jednej strony był on, bowiem połączony z nim więzami przyjaźni i wspólnych przedsięwzięć finansowych, a z drugiej strony brał aktywny udział w niektórych działaniach oskarżonego mających na celu wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej A. S. i wyłudzenie od niej pieniędzy. Składając zeznania korzystne dla oskarżonego starał się, więc polepszyć jego sytuację, a jednocześnie samemu się uchronić od ewentualnej odpowiedzialności karnej za współdziałanie z oskarżonym lub co najmniej udzielanie mu pomocy. Z tych względów zeznania F. M. należy ocenić jako niewiarygodne.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. M. P., albowiem są one spójne, logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, a przede wszystkim znajdują oparcie w pozostałym materiale dowodowym sprawy, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy. Zauważyć należy, iż jego relacje znajdują potwierdzenie częściowo w wyjaśnieniach oskarżonego D. C., który przyznał się do popełnienia czynów wspólnie ze świadkiem. Ponadto zeznania świadka korelują z dowodami w postaci analiz połączeń telefonicznych, które potwierdzają fakt jego bytności w miejscach, w których doszło do przestępstw przypisanych oskarżonemu D. C. w punkcie 1 sentencji wyroku w tych samych dniach. Z kolei materiały dowodowe zgromadzone w aktach niejawnych w pełni potwierdzają zeznania świadka odnośnie kontaktów telefonicznych z S. K. i ich charakteru jak też kontaktów osobistych i telefonicznych z oskarżoną B. G.. Zauważyć należy, iż M. M. P.składając relacje tej treści, w formie wyjaśnień jako podejrzany, dostarczał dowodów również, co do swojej osoby, narażając się jednocześnie na odpowiedzialność karną za zarzucane mu przestępstwa. Podkreślić należy, iż w swoich relacjach świadek nie umniejszał zakresu swojej odpowiedzialności i nie przerzucał winy na współsprawców. Widoczne jest to zwłaszcza w odniesieniu do oskarżonego D. C., co do którego wyraźnie wskazywał, iż oskarżony odgrywał mniejszą role w kontaktach z R. P.. Ponadto świadek M. M. P.nie ma żadnego szczególnego interesu w złożeniu relacji obciążających oskarżonych D. C. i B. G. bądź inne osoby.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. W. tylko w zakresie, w jakim rozpoznała na nagraniu swój głos oraz głosy oskarżonych B. G. i D. C.. W tym zakresie jej relacja znajduje oparcie w wiarygodnym materiale dowodowym, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny, a to przede wszystkim w zeznaniach świadka A. S.. W pozostałym zakresie Sąd uznał zeznania M. W. za niewiarygodne i kłamliwe, a motywowane chęcią poprawy sytuacji oskarżonych D. C. i B. G., z którymi wcześniej świadek pozostawała w bardzo dobrych relacjach.

Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka R. P., albowiem nie wytrzymują one krytyki w świetle wiarygodnych dowodów w postaci zeznań świadka M. M. P., analiz połączeń telefonicznych i dowodów zgromadzonych w części niejawnej akt sprawy.

8.  WYMIAR KARY WOBEC OSKARŻONYCH

Podejmując decyzję odnośnie kary, jaka winna być wymierzona oskarżonemu D. C. jako okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę nagminność tego typu przestępstw, uprzednią karalność oskarżonego, w szczególności za przestępstwa przeciwko mieniu, dużą społeczną szkodliwość tego typu czynów, rozmiar przestępczej działalności oskarżonego, znaczną wysokość szkód jakie wyrządził swoimi czynami, znaczną ilość zachowań przestępczych oskarżonego oraz ich cykliczność, wybieranie jako ofiar przestępstw osób w bardzo podeszłym wieku, często schorowanych i żerowanie na ich słabościach, a także na ich trosce o osoby najbliższe. Zauważyć należy, iż tzw. przestępstwa „na wnuczka” zasługują na szczególne potępienie. Ponadto w przypadku przestępstw popełnionych na szkodę A. S. wskazać należy na znaczną wysokość szkody, jaką jej wyrządził, bezwzględne wykorzystanie jej naiwności i nadziei, jakie pokładała w związku z oskarżonym. Jako okoliczność łagodzącą Sąd wziął pod uwagę częściowe przyznanie się do winy oskarżonego.

Sąd uznał za stosowne wymierzyć oskarżonemu D. C. następujące kary pozbawienia wolności oraz z uwagi na fakt, że oskarżony dopuścił się czynów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej następujące grzywny:

-

za ciąg przestępstw z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk – karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 stawek,

-

za przestępstwo z art. 258 § 1 kk – karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

-

za przestępstwo z art. 286 § 1 kk w związku z art. 294 § 1 kk i w związku z art. 12 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk – karę 3 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 stawek,

-

za przestępstwo z art. 286 § 1 kk w związku z art. 12 § 1 kk – karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 stawek,

-

za przestępstwo z art. 284 § 2 kk – karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 stawek.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 6 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 600 stawek. Ustalając wysokość stawki dziennej, zarówno co do kar jednostkowych jak i kary łącznej grzywny, Sąd miał na uwadze sytuację materialną i osobistą oskarżonego, jego dochody. Oskarżony obecnie nie osiąga dochodów, lecz dochody takie osiągał w trakcie działalności przestępczej, co umożliwiło mu zgromadzenie odpowiednich środków materialnych. W związku z tym Sąd ustalił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł. Ta kara zdaniem Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego. Winna ona spełnić cele w zakresie prewencji indywidualnej i powstrzymać oskarżonego przed kolejnymi niezgodnymi z prawem zachowaniami, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Podejmując decyzję odnośnie kary, jaka winna być wymierzona oskarżonej B. G. jako okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę nagminność tego typu przestępstw, dużą społeczną szkodliwość tego typu czynów, rozmiar przestępczej działalności oskarżonej, znaczną wysokość szkód jakie wyrządziła swoimi czynami, wybieranie jako ofiar przestępstw osób w bardzo podeszłym wieku, często schorowanych i żerowanie na ich słabościach, a także na ich trosce o osoby najbliższe. Zauważyć należy, iż tzw. przestępstwa „na wnuczka” zasługują na szczególne potępienie. Jako okoliczność łagodzącą Sąd wziął pod uwagę dotychczasową niekaralność oskarżonej.

Sąd uznał za stosowne wymierzyć oskarżonej B. G. następujące kary pozbawienia wolności oraz z uwagi na fakt, że oskarżona dopuściła się czynów w celu osiągnięcia korzyści majątkowej następujące grzywny:

-

za przestępstwo z art. 278 § 1 kk – karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 stawek,

-

za przestępstwo z art. 286 § 1 kk w związku z art. 18 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk – karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 stawek,

-

za przestępstwo z art. 286 § 1 kk w związku z art. 18 § 1 kk w związku z art. 65 § 1 kk – karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 stawek,

-

za przestępstwo z art. 258 § 1 kk – karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,

-

za przestępstwo z art. 190 § 1 kk – karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonej karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 stawek. Ustalając wysokość stawki dziennej, zarówno co do kar jednostkowych jak i kary łącznej grzywny, Sąd miał na uwadze sytuację materialną i osobistą oskarżonej, jej dochody. Oskarżona obecnie nie osiąga dochodów, lecz dochody takie osiągała w trakcie działalności przestępczej, co umożliwiło jej zgromadzenie odpowiednich środków materialnych. W związku z tym Sąd ustalił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł. Ta kara zdaniem Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonej. Winna ona spełnić cele w zakresie prewencji indywidualnej i powstrzymać oskarżoną przed kolejnymi niezgodnymi z prawem zachowaniami, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Oskarżony D. C. swoimi przestępstwami wyrządził wymierne szkody osobom pokrzywdzonym objętym niniejszym postepowaniem. W związku z tym w punkcie 17 sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego D. C. obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych przypisanymi mu przestępstwami zasądzając od niego następujące kwoty:

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1a sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej A. S. kwotę (...)zł,

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1c sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej H. M. kwotę (...)zł,

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1e sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej A. P. kwotę (...) zł,

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1f sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej H. Ś. kwotę (...)zł,

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1g sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonej K. A. kwotę (...) zł,

- w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 1h sentencji wyroku na rzecz pokrzywdzonego L. J. kwotę (...) zł.

Ponadto w punkcie 18 sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego D. C. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami opisanymi w punktach 3, 4 i 5 sentencji wyroku zasądzając od oskarżonego D. C. na rzecz pokrzywdzonej A. S. kwotę (...) zł.

Oskarżona B. G. swoimi przestępstwami wyrządziła wymierne szkody osobom pokrzywdzonym objętym niniejszym postepowaniem. W związku z tym w punkcie 19 sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonej B. G. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie 7 sentencji wyroku, zasądzając od oskarżonej B. G. na rzecz pokrzywdzonego M. J. kwotę (...) zł.

Ponadto w punkcie 20 sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonej B. G. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie 8 sentencji wyroku, zasądzając od oskarżonej B. G. na rzecz pokrzywdzonego Z. M. kwotę (...) zł.

Ponadto w punkcie 21 sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonych: B. G. (w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 9 sentencji wyroku), M. W. (w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie 13 sentencji wyroku), obowiązek naprawienia szkody, zasądzając solidarnie od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego E. C. kwotę (...) zł.

Ustalając wysokość kwot, jakie zasądzono od oskarżonych Sąd opierał się na ustaleniach poczynionych w toku postępowania i nakładał na oskarżonych obowiązek zwrotu kwot odpowiadających szkodom doznanym przez pokrzywdzonych. W przypadku pokrzywdzonej A. S. kwota (...) zł obejmuje szkody, jakich doznała pokrzywdzona w wyniku przestępstw przypisanych oskarżonemu D. C. w punktach 3, 4 i 5 sentencji wyroku, z tym, że od sumy tych szkód odjęto kwotę (...) zł odpowiadającą wartości biżuterii odzyskanej przez pokrzywdzoną.

9.  POZOSTAŁE ROZSTRZYGNIĘCIA

Sąd na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonych kar:

- oskarżonemu D. C. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od 20.10.2023r. godz. 19:28 do 23.11.2023r. godz. 19:28, od 06.05.2024r. godz. 19:28 do 19.02.2025r.,

- oskarżonej B. G. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od 07.09.2023r. godz. 08:45 do 19.02.2025r.,

Sąd na mocy art. 627 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. zasądził od oskarżonych D. C. i B. G. na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. S. kwoty po (...)złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie pełnomocnika.

Biorąc pod uwagę sytuację materialną i osobistą oskarżonych D. C. i B. G., którzy nie osiągają dochodów i przebywają w izolacji penitencjarnej oraz fakt nałożenia na nich obowiązków naprawienia szkód, Sąd uznał za stosowne na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku zwolnić oboje oskarżonych od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów procesu, którymi obciążył Skarb Państwa, bowiem ich uiszczenie mogłoby być dla nich zbyt uciążliwe.

SSO Marcin Buzdygan