Wyrok z 30 kwietnia 2026, sygn. I C 864/23
Sygn. akt I C 864/23
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 11 lutego 2026 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący sędzia Marcin Polit
Protokolant Aleksandra Suchodolska
po rozpoznaniu w dniu 14 styczna 2026 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa Ł. Ł.
przeciwko (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w W.
o uchylenie, ewentualnie o stwierdzenie nieważności, ewentualnie o stwierdzenie nieistnienia uchwały
I. oddala powództwo;
II. zasądza od powódki Ł. Ł. na rzecz kwotę pozwanej (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w W. kwotę 587 (pięćset osiemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego – z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.
Sygn. akt I C 864/23
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 1 sierpnia 2023 roku (data prezentaty – k. 3) powódka Ł. Ł. wniosła o uchylenie i/lub stwierdzenie nieważności i/lub stwierdzenie nieistnienia uchwały nr (...)w sprawie podziału nadwyżki bilansowej podjętej przez Walne Zgromadzenie Członków (...) Spółdzielni Mieszkaniowej, które odbyło się w dniach 19 i 21 czerwca 2023 roku ze względu na to, że podjęto ją z naruszeniem art. 18§1 ustawy prawo spółdzielcze oraz z naruszeniem art. 5 i art. 8 ( 3) ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 438 z późn. zm.; dalej: u.s.m.). Wniosła także o zwrot kosztów wg norm przepisanych.
Roszczenie zasadniczo było oparte na czterech zarzutach. Powódka zarzuciła, że:
sprawozdanie finansowe za rok 2022 przedłożone do wglądu dla członków Spółdzielni nie zawierało swojej integralnej części nr 6 – informacji dodatkowej,
projekt uchwały o podziale nadwyżki, który następnie został przyjęty przez WZ, zawierał propozycję przeznaczenia na działalność kulturalną w 2024 roku kwoty 66 966,69 zł, czyli dokładnie taką samą kwotę, jak kwota straty Spółdzielczego Domu Kultury w 2022 roku, którą już odliczono od zysku z działalności gospodarczej na osiedlach – w ocenie powódki było to mylące, ani członkowie zarządu, ani Główna Księgowa nie wyjaśnili, że kwota dzielonej nadwyżki już została pomniejszona o stratę poniesioną w SDK i że kwota równa stracie w SDK za 2022 rok zostanie z nadwyżki przeznaczona na działalność kulturalną na rok 2024,
uchwała nr 6 Walnego Zgromadzenia nie zawiera żadnych danych na temat pożytków z nieruchomości wspólnej, a podana jest jedynie całościowa kwota nadwyżki bilansowej bez rozbicia na zysk z działalności gospodarczej i pożytki z nieruchomości wspólnych, co stanowi naruszenie art. 5 ust 1. u.s.m.,
do uchwały nie został załączony żaden załącznik zawierający tabelę w rozbiciu analitycznym dla każdego budynku; nie zawiera tez informacji umożliwiającej członkom Spółdzielni samodzielnie obliczenie przypadającej im nadwyżki; nie wiadomo więc, jak kwota 4 607 246,67 zł zostanie podzielona w praktyce, zatem uchwała jest niepełna i niemożliwa do zrozumienia (pozew – k. 3-14).
W odpowiedzi na pozew wniesionej do tut. Sądu w dniu 8 stycznia 2024 roku (data stempla pocztowego – k. 193) pozwana (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (dalej: (...), Spółdzielnia) wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Pozwana podniosła m.in., że:
ustawowy termin wyłożenia sprawozdania z działalności spółdzielni został zachowany, a zapis §4 pkt 3 Regulaminu WZ ma charakter wyłącznie instrukcyjny;
żądanie stwierdzenia nieważności kwestionowanej uchwały w oparciu o art. 18§1 prawa spółdzielczego jest chybione i nie znajduje uzasadnienia, a organ działał w ramach kompetencji przyznanych ustawą i statutem;
zapis kwestionowanej uchwały dotyczący nadwyżki bilansowej w części obejmującej kwotę 4 607 246,67 zł w jej ocenie jest jasny i prawidłowy i pozwala wykonać uchwałę;
niezasadny był również zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 u.s.m., gdyż kwota pożytków z nieruchomości jest przeznaczona na mocy przepisu na pomniejszenie kosztów tej nieruchomości, w której pożytki powstały, nie ma możliwości innego przeznaczenia tych środków, a uchwała walnego zgromadzenia w tym zakresie jest zbędna; przyjęty sposób podziału wyniku jest zgodny z art. 5 ust. 2 u.s.m., który w katalogu otwartym wskazuje że pożytki i inne przychody z własnej działalności gospodarczej spółdzielnia może przeznaczyć w szczególności na pokrycie wydatków związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w zakresie obciążającym członków, nie precyzując jednocześnie zasad podziału, co pozwala na uznanie, że walne zgromadzenie posiada tu autonomię decyzyjną (odpowiedź na pozew – kk. 189-192).
Nadto w piśmie procesowym z dnia 6 lutego 2024 roku (zażalenie na postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia) pozwany zauważył, że zarzut dotyczący niewłaściwego przeznaczenia kwoty 66 996,69 zł jest nielogiczny. Podniósł, że jeżeli w roku poprzednim strata SDK wyniosła 66 996,69 zł, to przeznaczenie z wyniku właśnie takiej kwoty ma na celu uniknięcie straty w kolejnym roku i jest oczywiście uzasadnione (pismo procesowe z 6.02.2024 – k. 201).
Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny.
Ł. Ł. jest członkiem (...) Spółdzielni Mieszkaniowej. Funkcjonowanie Spółdzielni reguluje jej statut. (...) zarządza budynkami mieszkalnymi, lokalami mieszkalnymi oraz użytkowymi w W. w dzielnicach Ż., B., T., P. i B., w ramach licznych osiedli m.in. osiedla (...), na której Ł. Ł. posiada tytuły prawne do lokali (okoliczność bezsporna; statut – kk. 16-35).
Zgodnie z §118 Statutu Spółdzielni, gospodarka Spółdzielni obejmuje działania w zakresie inwestycji, gospodarki zasobami mieszkaniowymi, działalności społeczno-kulturalnej i bieżącej działalności ogólnej. Działalność inwestycyjna jest realizowana centralnie przez Zarząd, a gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzą osiedla wyodrębnione organizacyjnie i działające na zasadach pełnego rozrachunku gospodarczego w podziale na poszczególne nieruchomości, które są podstawowymi jednostkami rozliczeniowymi.
Zgodnie z §118 1 Statutu, pożytki i inne przychody z własnej działalności gospodarczej poszczególnych jednostek organizacyjnych Spółdzielni są przeznaczone na pokrycie wydatków związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w zakresie obciążającym członków oraz na prowadzenie działalności kulturalno-społecznej (statut – k. 34).
Zgodnie z §4 ust. 3 Regulaminu Walnego Zgromadzenia (...), materiały sprawozdawcze i projekty uchwał powinny być wyłożone w siedzibach administracji osiedli i Zarządu Spółdzielni co najmniej na 21 dni przed terminem pierwszej części Walnego Zgromadzenia, a projekty uchwał określone w §5 ust. 1 w terminie 14 dni przed terminem pierwszej części Walnego Zgromadzenia (Regulamin – k. 36).
Zgodnie z pkt 5.2 Założeń ogólnych do planu gospodarczo-finansowego na rok 2024, stanowiących załącznik nr 1 do uchwały Rady Nadzorczej nr (...) z dnia 10 lipca 2023 roku, przysługujący udział w pożytkach z nieruchomości wspólnych i stanowiących mienie Spółdzielni – znajdujących się w eksploatacji osiedla ustalany jest na mocy uchwały Walnego Zgromadzenia (uchwała nr (...) wraz z załącznikiem nr 1 – założenia do planu gospodarczo-finansowego – kk. 95-100).
W dniu 29 maja 2023 roku odbyło się posiedzenie Rady Nadzorczej Spółdzielni, na którym sprawozdanie finansowe omawiał biegły rewident i po dyskusji RN przyjęła sprawozdanie biegłego rewidenta z badania sprawozdania finansowego (który nie zgłosił zastrzeżeń do prawidłowości i rzetelności zbadanego sprawozdania finansowego oraz stwierdził, że sprawozdanie z działalności spółdzielni jest zgodne z informacjami zawartymi w sprawozdaniu finansowym), sprawozdanie finansowe i zarekomendowała Walnemu Zgromadzeniu przyjęcie sprawozdania finansowego. Tego dnia wyłożono do wglądu sprawozdanie, które omawiała RN, sporządzone na dzień 31 marca 2023 roku. Sprawozdanie nie zawierało integralnej części nr 6 – informacji dodatkowej. Sprawozdanie biegłego wyłożono do wglądu 2 czerwca 2023 roku i na ten dzień jest datowane. W dniu 20 czerwca Ł. Ł. udała się do biura Zarządu (...) i poprosiła o wgląd do oryginału sprawozdania finansowego który znajduje się w tym biurze w formie elektronicznej. Została jej przedstawiona wersja papierowa sprawozdania – zawierała ona część nr 6 – informację dodatkową. Na stronie 4. w nocie siódmej (k. 110) informacji dodatkowej wskazano, że strata netto z działalności Spółdzielczego Domu Kultury wyniosła 66 996,69 zł. Strata ta została jednak pokryta, albowiem już sam zysk spółdzielni obliczono odejmując od zysku netto, wypracowanego przez poszczególne osiedla i wynoszącego – zgodnie ze wspomnianą notą – 6 935 133,27 zł – stratę netto w kwocie 2 014 877,10 zł (sprawozdanie finansowe – kk. 40-57; część 6 sprawozdania finansowego – informacja dodatkowa – kk. 107-118; sprawozdanie zarządu z działalności (...) kk. 120-129; sprawozdanie biegłego rewidenta z badania sprawozdania finansowego za okres od 1.01.2022 do 31.12.2022 – kk. 130-133; zeznania powódki – protokół k. 241, 243v.; okoliczność przyznana przez pozwanego – art. 229 k.p.c.).
Walne Zgromadzenie Członków (...) zostało zwołane w dwóch częściach na dni 19 i 21 czerwca 2021 roku zawiadomieniem z dnia 26 maja 2023 roku. Obrady odbyły się w Sali nr 1 SDK w W. przy ul. (...). W ramach porządku obrad uwzględniono m.in. rozpatrzenie i podjęcie uchwały w sprawie zatwierdzenia Sprawozdania finansowego Spółdzielni na 2022 rok (pkt 8), rozpatrzenie i podjęcie uchwały w sprawie podziału nadwyżki bilansowej (...) za 2022 rok (pkt 9; zawiadomienie o WZ – k. 38).
W dniu 19 czerwca 2023 roku odbyła się I część Walnego Zgromadzenia Spółdzielni (protokół z I części WZ członków (...) z 19.06.2023 – kk. 58-73).
Na II części Walnego Zgromadzenia w dniu 21 czerwca 2023 roku Ł. Ł. zadała pytanie, dlaczego (...) nie wyłożyła do wglądu wizualizacji sprawozdania, na co otrzymała odpowiedź, że każdy spółdzielca mógł przyjść do Biura Zarządu i poprosić o wizualizację, która była dostępna w Biurze Zarządu (protokół z II części WZ – kk. 74-87).
Do projektu uchwały o podziale nadwyżki bilansowej wpłynęła poprawka Ł. Ł. – przeznaczająca całą kwotę z działalności kulturalnej na dofinansowanie gospodarki zasobami mieszkaniowymi (poprawka – k. 39). Poprawka nie została przyjęta (protokół z Kolegium WZ oraz z I i II części – kk. 89-94; zeznania powódki – protokół k. 243v.).
(...) podjęła Uchwałę nr 6/2023 Walnego Zgromadzenia (...) Spółdzielni Mieszkaniowej /odbywającego się w częściach w dniach 19 i 21.06.2023 r,/ z dnia 21 czerwca 2023 r. w sprawie podziału nadwyżki bilansowej (...) Spółdzielni Mieszkaniowej za 2022 r.
§1 uchwały stanowi, że dokonuje się rozliczenia wyniku za 2022 r.:
1) różnicę między kosztami eksploatacji i utrzymania nieruchomości, przychodami z opłat w łącznej kwocie 9 294 370,75 zł, zalicza się odpowiednio w przychody lub koszty eksploatacji i utrzymania danej nieruchomości w roku następnym,
2) nadwyżkę bilansową z działalności gospodarczej za rok 2022 w łącznej kwocie 4 920 256,17 zł przeznacza się na:
⚫fundusz zasobowy w kwocie 246 012,81 zł;
⚫zasilenie gospodarki zasobami mieszkaniowymi w kwocie 4 607 246,67 zł w podziale na powierzchnie lokali członków Spółdzielni wg stanu na dzień 31.12.2022 r.;
⚫działalność społeczno-kulturalną w kwocie 66 996,69 zł.
Wykonanie uchwały powierzono zarządowi spółdzielni (§2). Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia (§3) (uchwała nr 6/2023 – k. 15).
Uchwały w przedmiocie podziału nadwyżki bilansowej za lata 2021 i 2020 były podobnie formułowane i nie zostały one uchylone (uchwała nr (...) WZ (...) z 29.11.2022 – kk. 101-103; uchwała nr (...) – kk. 104-106).
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie wymienionych wyżej dokumentów złożonych w niniejszej sprawie, które Sąd w całości uznał za wiarygodne, gdyż ich rzetelność i prawdziwość nie były przez strony kwestionowane, a okazały się być dopuszczonymi jako dowody niezbędne do ustalenia stanu faktycznego oraz na okoliczności uznane przez Sąd za bezsporne, bowiem albo zostały przez strony wprost przyznane albo też ich zaprzeczenie nie zostało przez stronę dostatecznie udowodnione, co zostało przez Sąd ocenione na zasadzie art. 229 i 230 k.p.c. Posiłkowo Sąd oparł się na dowodzie z przesłuchania stron z ograniczeniem do przesłuchania powódki w opisanym wyżej zakresie,, tj. o ile dotyczyły faktów, a nie jej subiektywnych odczuć dotyczących sposobu rozliczania środków Spółdzielni.
Między stronami zgodne było zarówno to, że sprawozdanie finansowe Spółdzielni za rok 2022 zostało wyłożone jej członkom do wglądu bez części 6 – informacji dodatkowej, jak i to, że zapoznanie się z treścią informacji dodatkowej było możliwe w biurze zarządu Spółdzielni.
Sąd pominął dowód wnioskowany przez powódkę w postaci zobowiązania pozwanej do przedstawienia sposobu rozliczenia nadwyżki bilansowej za 2023 roku przez wskazanie, o ile czynsz należny od lokali na poszczególnych osiedlach został obniżony, począwszy od dnia 1 stycznia 2024 roku z uwagi na zaliczenie na poczet należności z tego tytułu kwoty nadwyżki bilansowej za rok poprzedni zgodnie z uchwałą nr 6 z 2023 roku – uznając go za mający wykazać fakt nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy, jako że dotyczył roku 2023, a zatem materii wykraczającej poza materię, której dotyczy kwestionowana uchwała (rozliczenie nadwyżki bilansowej za 2022 rok).
Sąd pominął pozostałe, niewymienione wyżej dowody z dokumentów, które nie miały znaczenia w świetle końcowego rozstrzygnięcia.
Sąd Okręgowy w Warszawie zważył, co następuje.
Powództwo jest niezasadne i podlegało oddaleniu w całości.
Powódce, jako członkowi Spółdzielni, na zasadzie art. 42§4 ustawy Prawo Spółdzielcze przysługiwało prawo do wytoczenia powództwa o uchylenie uchwały Walnego Zgromadzenia. Będąc członkiem pozwanej Spółdzielni miała ona również interes prawny w wytoczeniu powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały bądź o ustalenie jej nieistnienia. Zgodnie z art. 189 k.p.c., powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Uchwała jest czynnością prawną i zalicza się do tak zwanych faktów prawotwórczych, których byt i skuteczność na powołanej podstawie prawnej może być ustalany. Za tezą taką przemawia również treść art. 42§9 Prawa spółdzielczego, który wprost przewiduje możliwość ustalenia nieważności takiej uchwały (wyrok SN z 24.06.2009 r., I CSK 535/08, LEX nr 518133). Przepis art. 189 k.p.c. jako warunek skuteczności powództwa o ustalenie wskazuje istnienie po stronie powodowej interesu prawnego w ustaleniu, który to interes pełni funkcję materialnoprawnej przesłanki skuteczności powództwa. Z tego względu sąd z urzędu jest zobligowany badać istnienie po stronie powodowej interesu prawnego w ustaleniu. Źródłem interesu prawnego w rozumieniu art. 189 k.p.c. jest stosunek członkostwa w spółdzielni, z którego wynika m.in. uprawnienie do udziału w walnym zgromadzeniu. Jeżeli członek spółdzielni ma prawo zaskarżyć uchwałę, wytaczając powództwo o jej uchylenie (art. 42§3 i §4 prawa spółdzielczego), to oczywisty staje się jego interes prawny we wniesieniu powództwa ustalającego (art. 189 k.p.c.), mającego taki sam cel unicestwienia uchwały sprzecznej z prawem. Kwestia ta nie budzi wątpliwości w judykaturze (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z 14 marca 2013 roku, I CSK 382/12).
Powódka domagała się też stwierdzenia nieważności opisanej uchwały, a zatem realizuje swoje uprawnienie na gruncie art. 42§2 Prawa spółdzielczego, pozwalającego osobom zainteresowanym zaskarżyć każdą uchwałę walnego zgromadzenia, w każdym czasie – w trybie powództwa o ustalenie nieważności uchwały, sprzecznej z ustawą. Powództwo o stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia co prawda nie jest wprost przewidziane w przepisach prawa, jednak jak już wskazano wyżej, na dopuszczalność takiego powództwa wskazuje treść art. 42§9 Prawa spółdzielczego. Ze zgłoszonym w takim powództwie żądaniem ustalenia (stwierdzenia) nieważności uchwały walnego zgromadzenia jest integralnie powiązane wskazanie bezwzględnie obowiązującego przepisu ustawy (ius cogens), z którym koliduje kwestionowana uchwała (wyrok SN z 9.02.2011 r., V CSK 239/10, LEX nr 1102882). Powództwo o stwierdzenie nieważności uchwały zmierza do ustalenia w drodze wyroku sądowego w odniesieniu do spółdzielni, że określona uchwała nie istnieje. Powództwo takie można wnieść w każdym czasie, gdyż sąd, wydając wyrok, stwierdza nieważność uchwały według stanu w chwili zamknięcia rozprawy (art. 316§1 k.p.c.). Zaskarżona w tym trybie uchwała nie może jednocześnie podlegać uchyleniu, gdyż uchylenia uchwały można się domagać tylko w przypadku, gdy chodzi o nieważność względną, o której mowa w art. 42§3 Prawa spółdzielczego.
Należało uznać, że powództwo o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały było powództwem zasadniczym, zaś powództwo o uchylenie uchwały i ustalenie jej nieistnienia – powództwami ewentualnymi.
Dodatkowo jak wprost stwierdził Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 29 czerwca 2015 roku (sygn. I ACa 299/15, LEX nr 1771309), a także Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z 23 marca 2016 roku, (sygn. I ACa 40/16, LEX nr 2069312), w sprawie o stwierdzenie nieważności lub uchylenie uchwały walnego zgromadzenia członków spółdzielni opartej na regulacji art. 42§2 i §3 Prawa spółdzielczego, to na stronie powodowej spoczywa ciężar dowodu istnienia przesłanek w przepisie tym wymienionych, a uzasadniających zaskarżenie uchwały. Jeżeli powód – członek spółdzielni, zarzuca, że dana uchwała jest nieważna, bo jest sprzeczna z ustawą, albo należy ją uchylić jako sprzeczną z postanowieniami statutu bądź dobrymi obyczajami lub godzącą w interesy spółdzielni albo mającą na celu pokrzywdzenie jej członka, wówczas powinien on tę sprzeczność udowodnić.
Powódka podnosiła niezgodność przedmiotowej uchwały z art. 5 ust. 1 oraz art. 8 3 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 438 z późn. zm.; dalej: u.s.m.). Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.s.m. pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej eksploatacją i utrzymaniem, a w części przekraczającej te wydatki przypadają właścicielom lokali proporcjonalnie do ich udziałów w nieruchomości wspólnej. Ust. 2 stanowi, że pożytki i inne przychody z własnej działalności gospodarczej spółdzielnia może przeznaczyć w szczególności na pokrycie wydatków związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w zakresie obciążającym członków oraz na prowadzenie działalności społecznej, oświatowej i kulturalnej. Zgodnie zaś z art. 8 3 ust. 6 u.s.m., o czasie, miejscu i porządku obrad walnego zgromadzenia lub jego części zawiadamia się wszystkich członków na piśmie co najmniej 21 dni przed terminem posiedzenia walnego zgromadzenia lub jego pierwszej części. Zawiadomienie powinno zawierać czas, miejsce, porządek obrad oraz informację o miejscu wyłożenia wszystkich sprawozdań i projektów uchwał, które będą przedmiotem obrad oraz informację o prawie członka do zapoznania się z tymi dokumentami.
Pierwsze i trzecie ze wskazanych wyżej uchybień miały świadczyć o naruszeniu odpowiednio art. 83 ust. 6 i art. 5 ust. 1 u.s.m., co może stanowić podstawę ustalenia nieważności uchwały (dodatkowo pierwsze uchybienie miało pozostawać w sprzeczności z §4 ust. 3 Regulaminu Walnego Zgromadzenia (...)). Uchybienie wskazane wyżej jako drugie może z kolei uzasadniać uchylenie uchwały jako godzącej w interesy spółdzielni lub mającej na celu pokrzywdzenie jej członków, a to, że treść uchwały jest niezrozumiała i nie można ustalić jej sensu w drodze wykładni (uchybienie czwarte) może uzasadniać stwierdzenie jej nieistnienia (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 5 kwietnia 2017 roku w sprawie I ACa 921/16, LEX), a ponadto miało być sprzeczne z §118 i §118 1 Statutu Spółdzielni.
W przedmiocie pierwszego zarzutu po raz kolejny należy podkreślić, że niesporne między stronami było zarówno to, że sprawozdanie finansowe Spółdzielni za rok 2022 zostało wyłożone jej członkom do wglądu bez części 6 – informacji dodatkowej, jak i to, że zapoznanie się z treścią informacji dodatkowej mimo wszystko było możliwe w biurze zarządu Spółdzielni, dlatego też w ocenie Sądu nie stanowiło to naruszenia na tyle poważnego, by miało ono wpływ na przebieg Walnego Zgromadzenia członków Spółdzielni oraz na treść kwestionowanej uchwały. Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z 23 marca 2016 roku (sygn. I ACa 40/16, LEX nr 2069312) zwrócił bowiem uwagę, iż każda uchwała walnego zgromadzenia członków spółdzielni korzysta z domniemania legalności, co oznacza, że obowiązuje dopóty, dopóki nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Uchybienia natury formalnej, do których doszło przy podjęciu uchwały przez walne zgromadzenie, uzasadniają natomiast uchylenie tej uchwały tylko wtedy, jeżeli miały lub mogły mieć wpływ na jej istotną treść (A. Stefaniak [w:] Komentarz do ustawy - Prawo spółdzielcze [w:] Prawo spółdzielcze. Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych. Komentarz, wyd. XIV, Warszawa 2018, art. 42).
Drugim zarzutem było to, że jak podnosiła powódka, dopiero na stronie 4. w nocie siódmej (k. 110) informacji dodatkowej, wskazano, że strata netto z działalności Spółdzielczego Domu Kultury wyniosła 66 996,69 zł. Strata ta została jednak pokryta, albowiem już sam zysk spółdzielni obliczono odejmując od zysku netto, wypracowanego przez poszczególne osiedla i wynoszącego – zgodnie ze wspomnianą notą – 6 935 133,27 zł – stratę netto w kwocie 2 014 877,10 zł. Tymczasem projekt spornej uchwały zakładał przeznaczenie na działalność społeczno-kulturalną właśnie kwoty 66 996,69 zł, a więc takiej samej, jak wskazana wyżej strata z tego tytułu, poniesiona w roku 2022. Powódka wskazywała, że wprowadziło to w błąd uczestników zgromadzenia, podczas którego wskazywano, że należy głosować za uchwałą, bo skoro działalność społeczno-kulturalna przyniosła stratę, to należy ją pokryć – tymczasem nikt nie wyjaśnił spółdzielcom, że strata ta została już pokryta i wobec tego kwota wskazana w uchwale ma zostać przeznaczona na działalność społeczno-gospodarczą w kolejnym roku. Ostatecznie w ocenie Sądu nie ma tu sprzeczności i Sąd przychyla się do argumentacji strony pozwanej, iż kwota 66 996,69 zł, o której mowa w §1 pkt 2 kwestionowanej uchwały, to są już inne środki, niż pokryta już strata netto z działalności SDK za rok 2022, a tożsamość tej kwoty z kwotą straty z 2022 roku ma na celu uniknięcie straty w kolejnym roku.
Również trzeci zarzut był niezasadny, albowiem kwestionowana uchwała w ogóle nie dotyczyła kwestii pożytków i innych przychodów z nieruchomości wspólnej. Jak już wskazano wyżej, pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej eksploatacją i utrzymaniem, a jeżeli przekraczają te wydatki, przypadają właścicielom lokali proporcjonalnie do ich udziałów w nieruchomości wspólnej – tych środków kwota nadwyżki bilansowej (art. 75 prawa spółdzielczego) w ogóle nie obejmowała, gdyż podział tych pożytków następuje zgodnie z art. 5 ust. 1 u.s.m.
Czwarty zarzut dotyczył tego, że uchwała w części, w której zakłada podział kwoty 4 607 246,67 zł na powierzchnię lokali członków spółdzielni według stanu na 31 grudnia 2022 roku jest niepełna i niemożliwa do zrozumienia, nie został bowiem dołączony do niej załącznik, zawierający dane dla każdego budynku; miało to uniemożliwiać członkom spółdzielni samodzielne wyliczenie przypadającej na nich kwoty. Również i ten zarzut nie jest zasadny, albowiem powierzchnia lokali członków spółdzielni jest wartością stałą, obiektywną, konkretną i możliwą do zweryfikowania, zaś zapis §1 pkt 2 tiret 2 kwestionowanej uchwały stanowi jedynie o czynności technicznej do wykonania przez zarząd, który nie ma w tym zakresie żadnej uznaniowości i prawidłowość dokonania tego podziału również będzie mogła być poddana weryfikacji. Brak jest jakiegokolwiek przepisu prawnego, który obligowałby Walne Zgromadzenie zamieszczenie w treści takiej uchwały tak szczegółowych danych, jak powierzchnia wszystkich poszczególnych lokali, skoro dane te są możliwe do zweryfikowania i nie ma konieczności zamieszczania ich jako załącznika do uchwały.
Nie może umknąć uwadze fakt, iż uchwały w przedmiocie podziału nadwyżki bilansowej za lata 2021 i 2020 były podobnie formułowane i nie zostały zakwestionowane na drodze prawnej (uchwała nr (...) WZ (...) z 29.11.2022 – kk. 101-103; uchwała nr (...) – kk. 104-106). Podkreślić należy, że spółdzielnia ma swobodę w dysponowaniu nadwyżką bilansową, o ile jest to zgodne z celem zaspokajania potrzeb mieszkaniowych członków. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, z uwagi na niewykazanie, by uchwała była sprzeczna z ustawą, postanowieniami statutu (Sąd nie dostrzega sprzeczności uchwały ze wskazywanymi §118 i §118 ( 1) Statutu Spółdzielni) bądź dobrymi obyczajami oraz by godziła w interesy spółdzielni, powództwo w całości (tj. zarówno o stwierdzenie nieważności, jak i stwierdzenie nieistnienia i o uchylenie uchwały) podlegało oddaleniu, o czym orzeczono jak w pkt I wyroku.
W przedmiocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 98§1, §1 1 i §3 k.p.c. Strona pozwana wygrała proces w całości, a zatem należało zasądzić na jej rzecz od strony powodowej całość poniesionych przez nią kosztów, na które składają się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 360 zł (zgodnie z §8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych), koszty zastępstwa procesowego w zakresie postępowania zażaleniowego w wysokości 180 zł (zgodnie z §10 ust. 2 pkt 2 w zw. Z §8 ust. 1 pkt 1 ww. Rozporządzenia), opłata od zażalenia w wysokości 30 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w łącznej wysokości 34 zł. W konsekwencji o obowiązku zwrotu kosztów w łącznej kwocie 587 zł orzeczono jak w punkcie II sentencji wyroku.