sygn. III KO 104/12 10 września 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 10 września 2013, sygn. III KO 104/12

Data orzeczenia 10 września 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział III
Przewodniczący SSN Tomasz Artymiuk
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt III KO 104/12
POSTANOWIENIE
Dnia 10 września 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marian Buliński
SSN Piotr Hofmański
w sprawie M. M.
o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w R. zakończonego
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 kwietnia 2012 r.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 10 września 2013 r.,
z urzędu kwestii dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania,
p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić bez rozpoznania wniosek obrońcy skazanego
M. M. z dnia 8 listopada 2012 r. o wznowienie postępowania w
sprawie Sądu Okręgowego w R., zakończonej wyrokiem Sądu
Apelacyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r.,
2. zwolnić M. M. w całości od ponoszenia kosztów
postępowania wznowieniowego, zarządzając zwrot uiszczonej
przez niego opłaty od wniosku o wznowienie postępowania w
kwocie 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych).
UZASADNIENIE
2
W dniu 8 listopada 2012 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy M.
M. o wznowienie w odniesieniu do tego skazanego – w oparciu o przepis art. 540 §
1 pkt 2 lit. a k.p.k. – postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w R. o sygn. akt II
K …/10, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 4
kwietnia 2012 r.
W pisemnym stanowisku prokurator Prokuratury Generalnej wniósł o
dokonanie czynności sprawdzających w trybie art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k.,
a stanowisko to podzielił Sąd Najwyższy wydając stosowne postanowienie w dniu
20 marca 2013 r. (III KO 104/12).
Równolegle w przedmiotowej sprawie toczyło się postępowanie prowadzone
w oparciu o przepisy rozdziału 55 Kodeksu postępowania karnego w związku z
kasacjami wniesionymi od powołanego wyżej wyroku Sądu Apelacyjnego przez
obrońców skazanych M. C. oraz M. M. (wpływ do Sądu Najwyższego w dniu 11
stycznia 2013 r.).
Po wykonaniu przez obrońcę skazanego M. M. nałożonego przez Sąd
Najwyższy zobowiązania do dostarczenia dokumentacji medycznej dotyczącej
wyżej wymienionego, a przed skierowaniem sprawy do Sądu Okręgowego w R. w
celu przeprowadzenia dowodu z opinii sądowo – psychiatrycznej, wyrokiem z dnia
20 czerwca 2013 r., sygn. akt III KK 12/13, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście
bezzasadną kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. C., natomiast w
części dotyczącej skazanego M. M. uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 4
kwietnia 2012 r., i sprawę przekazał w tym zakresie powołanemu wyżej Sądowi do
ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Postępowanie wznowieniowe w niniejszej sprawie, zainicjowane powołanym
na wstępie wnioskiem, stało się niedopuszczalne.
Przepis art. 540 k.p.k. przewiduje możliwość wznowienia postępowania
sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. O ile w czasie składania
przez obrońcę skazanego M. M. wniosku o wznowienie postępowania warunek ten,
uprawniający do wystąpienia z tego rodzaju nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia,
był spełniony, o tyle sytuacja procesowa uległa diametralnej zmianie z chwilą
wydania przez Sąd Najwyższy orzeczenia w toczącym się jednocześnie
3
postępowaniu kasacyjnym. Uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w odniesieniu do
M. M. spowodowało, że przestał istnieć substrat postępowania prowadzonego na
podstawie przepisów rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego. Powyższe
obligowało Sąd Najwyższy do pozostawienia przedmiotowego wniosku o
wznowienie bez rozpoznania w oparciu o przepis art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545
§ 1 k.p.k., niedopuszczalne jest bowiem z mocy ustawy (art. 429 § 1 in fine k.p.k.)
wznowienie postępowania, które nie zostało prawomocnie zakończone.
Mając na uwadze, że pozostawienie wniosku o wznowienie bez rozpoznania
było wynikiem okoliczności niezależnych od skazanego uznać jednocześnie
należało, że względy słuszności przemawiają za zwolnieniem M. M. w całości od
zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych postępowania
wznowieniowego, co skutkować musiało zarządzeniem zwrotu uiszczonej przez
niego opłaty (art. 639 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 616 § 2
k.p.k.).