sygn. II KZ 19/14 25 czerwca 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 25 czerwca 2014, sygn. II KZ 19/14

Data orzeczenia 25 czerwca 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział II
Przewodniczący SSN Waldemar Płóciennik
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt II KZ 19/14
POSTANOWIENIE
Dnia 25 czerwca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik
na posiedzeniu w Izbie Karnej w sprawie skazanego E. M.
po rozpoznaniu zażalenia skazanego
na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego
z dnia 22 kwietnia 2014 r.,
o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania,
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
U Z A S A D N I E N I E
Skazany E. M. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 10 marca 2009 r., sygn. …
938/08, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 4 kwietnia
2008 r., sygn. … 383/07. Skazany złożył także wniosek o wyznaczenie mu obrońcy
z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania. Wyznaczony z
urzędu adwokat M. J., pismem datowanym na dzień 6 marca 2013 r.,
poinformowała Sąd o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie
postępowania.
Zarządzeniem z dnia 14 marca 2014 r. skazany E. M. został wezwany do
uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych przez złożenie wniosku o
wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata albo
radcę prawnego. Ponieważ skazany nie uzupełnił braków formalnych w
wyznaczonym terminie, zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. (sygn. … 243/13),
2
odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania.
Zarządzenie to zaskarżył wnioskodawca.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie skazanego E. M. nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, jeśli wniosek o wznowienie
postępowania nie pochodzi od prokuratura, powinien być sporządzony i podpisany
przez adwokata albo radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.). Ustawowe wymagania w
tym zakresie mają na celu zapobieżenie nadużywaniu tego nadzwyczajnego środka
zaskarżenia i składaniu wniosków nie znajdujących podstaw prawnych w art. 540
k.p.k. i art. 540a k.p.k. Wyznaczony w sprawie obrońca z urzędu, zgodnie z art. 84
§ 3 k.p.k., poinformował Sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o
wznowienie postępowania, przy czym swoje stanowisko w tej mierze obszernie
uzasadnił. Zasadne wydaje się zasygnalizowanie, iż zgodnie z treścią art. 84 § 3
k.p.k. wyznaczony z urzędu obrońca w postępowaniu o wznowienie postępowania
powinien sporządzić i podpisać wniosek o wznowienie albo poinformować sąd na
piśmie, że nie stwierdził podstaw do jego wniesienia. Z powyższego jasno wynika,
iż na obrońcy z urzędu nie spoczywa „obowiązek” podpisania wniosku o
wznowienie sporządzonego osobiście przez skazanego, ani też zastosowania się
do żądania wnioskodawcy, by wniosek sporządzić i podpisać.
Ponieważ skazany E. M. w wyznaczonym terminie nie złożył wniosku o
wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata,
zarządzenie w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
sporządzonego przez niego osobiście, należało uznać za zasadne i utrzymać je w
mocy. Należy przy tym zauważyć, że podniesione w zażaleniu zarzuty nie mają
jakiegokolwiek znaczenia z punktu widzenia oceny prawidłowości rozważanej
decyzji procesowej, ponieważ zasadzała się ona na braku skutecznie wniesionego
wniosku o wznowienie postępowania karnego. Zaskarżone zarządzenie nie
pozbawia skazanego prawa do złożenia ponownego wniosku o wznowienie
postępowania pod warunkiem, że zostanie on sporządzony i podpisany przez
adwokata.
Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie.
3