sygn. V KZ 36/14 27 października 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 27 października 2014, sygn. V KZ 36/14

Data orzeczenia 27 października 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Karna, Wydział V
Przewodniczący SSN Przemysław Kalinowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Karna #postanowienie SN
Sygn. akt V KZ 36/14
POSTANOWIENIE
Dnia 27 października 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Przemysław Kalinowski
w sprawie z wniosku J. L.
po rozpoznaniu zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie przewodniczącego
Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 7 sierpnia 2014 r., w przedmiocie
odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu
Rejonowego w L.
postanowił
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt … 18/14, Sąd
Rejonowy w L., na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., umorzył postępowanie w
przedmiocie subsydiarnego aktu oskarżenia wniesionego przez J. L. uznając, że
nie uzyskał on uprawnień oskarżyciela. To rozstrzygnięcie zostało utrzymane w
mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w L. z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt …
99/14. W tej sytuacji procesowej wnioskodawca wystąpił o wznowienie
postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w L., sygn. akt … 18/14, nie
wskazując jednak żadnej z ustawowych przesłanek stosowania tej instytucji.
Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt … 98/14, przewodniczący
Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego, odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie
postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w L., sygn. akt … 18/14 stwierdzając,
że nie dotyczy on w istocie postępowania sądowego, lecz postępowania
przygotowawczego, do którego nie mają zastosowania przepisy rozdziału 56
kodeksu postępowania karnego regulujące instytucję wznowienia postępowania
sądowego. To ostatnie rozstrzygnięcie zaskarżył wnioskodawca J. L., który
2
zakwestionował sposób zakończenia postępowania w sprawie … 18/14 i
podtrzymał swoje stanowisko jako pokrzywdzonego występującego w tym
postępowaniu, które zostało umorzone, a zarazem domagał się wznowienia tegoż
postępowania z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie wnioskodawcy J. L. nie zasługiwało na uwzględnienie. W sprawie
Sądu Rejonowego w L., sygn. akt … 18/14, sądy kolejnych instancji
przeprowadziły kontrolę uprawnienia wnioskodawcy do uzyskania statusu
oskarżyciela subsydiarnego. Trafnie uznały, że w tej sprawie nie zostały spełnione
warunki ustawowe określone w art. 330 § 2 k.p.k. Dla uzyskania uprawnień
oskarżyciela subsydiarnego konieczne jest, aby to w tej samej sprawie zapadły
dwie decyzje prokuratora o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia,
przedzielone postanowieniem sądu o uchyleniu jednej z tych decyzji i nakazem
uzupełnienia postępowania przygotowawczego.
Tymczasem, w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 9 września 2013 r., sygn.
akt … 524/13, Prokurator Rejonowy w L. odmówił wszczęcia dochodzenia i to
rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Rejonowego w L.
z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt … 584/13. Oznacza to, że nie zapadła w
niniejszej sprawie ponowna decyzja prokuratora o umorzeniu dochodzenia lub
odmowie jego wszczęcia, o jakiej jest mowa w przepisie art. 330 § 2 k.p.k. Ta
sytuacja stanowiła przeszkodę prawną do rozpoczęcia postępowania w oparciu o
akt oskarżenia wniesiony następnie przez J. L. Z powodów natury procesowej nie
nabył on bowiem uprawnień do wystąpienia z taką skargą.
W tej sytuacji podzielić trzeba było stanowisko wyrażone w zaskarżonym
obecnie zarządzeniu o braku przedmiotu postępowania wznowieniowego
uregulowanego przepisami zamieszczonymi w rozdziale 56 kodeksu postępowania
karnego. Skoro bowiem w sprawie Sądu Rejonowego w L., sygn. akt … 18/14,
akt oskarżenia wniesiony przez wnioskodawcę nie zainicjował postępowania
sądowego o jakim mowa w przepisie art. 540 § 1 k.p.k. i nast., to nie było podstaw
do rozpoczęcia dalszych etapów procedowania z wnioskiem o wznowienie tego
postępowania, przewidzianych w art. 545 § 1 i 2 k.p.k.
3
W sprawie nie zostały także ujawnione okoliczności uzasadniające
wznowienie postępowania z urzędu, wobec czego i w tej części zażalenie nie
mogło być uwzględnione.
Mając to wszystko na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.