Baza orzeczeń sądowych

...da się, bez obawy popełnienia omyłki, wykluczyć innej wersji zdarzenia, aniżeli przyjęta w akcie oskarżenia, nie jest dopuszczalne przypisanie oskarżonemu zarzucanego czynu, albowiem w takiej sytuacji chroni go art. 3 § 3 k.p.k. z 1969 r. (por. obecny art. 5 § 2 k.p.k.) (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1990 r., WR 368 90, „Informacja Prawnicza. Prawo Karne” 1991 1-3 9, OSP 1992 1 12). Tym samym, obowiązujący Kodeks postępowania karnego nie daje podstaw do a ernatywnych ustaleń w zakresie przypisanego w wyroku przestępstwa,...

...odów, prowadzonej z respektowaniem kryteriów ocen wskazanych w art. 4 § 1 k.p.k., i w tym znaczeniu stan ten daje się zobiektywizować. Nie jest natomiast możliwe ustalenie jego istnienia (i stwierdzanie naruszenia art. 3 § 3 k.p.k.) wyłącznie w oparciu o oceny i subiektywne przekonania wyrażane w polemice z ustaleniami faktycznymi sądu, w istotnej mierze w celu wprowadzenia tej polemiki do postępowania kasacyjnego. Nawet istnienie różnych wersji zdarzenia nie jest równoznaczne z możliwością automatycznego stwierdzenia takiego stanu i zo...

...w dalszym ciągu pozostawałyby okoliczności niewyjaśnione. Sąd Apelacyjny w pełni podziela zachowujący swą aktualność pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19.02.1990r. w sprawie I KR 6 90: „Art.3 § 3 kpk z 1969r. (obecnie art.5 § 2 kpk) ma zastosowanie w sytuacjach gdy w żaden sposób nie da się usunąć zaistniałych wątpliwości. Nie może on być interpretowany jako obowiązek czynienia ustaleń faktycznych w oparciu o najkorzystniejsze dla oskarżonego wersje wypadków.” (OSNMS 1991 1-2 7). Mając powyższe na uwa...

...rzepis art. 205 kk ustawodawca wskazał, iż tryb wnioskowy ścigania przestępstw z art. 197 kk i 199 kk stosuje się nadal do czynów popełnionych wyłącznie przed datą wejścia w życie ustawy nowelizacyjnej (por. art. 3 Ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy - Kodeks postępowania karnego - Dz.U. z 2013, poz. 849). Rzecz w tym, że przestępstwo przypisane oskarżonemu to czyn ciągły, stanowiący jedno zachowanie w sensie prawnym, którego data końcowa przypada po dacie uchylenia art. 205 kk, a zatem popeł...

...ży, że naruszenie prawa procesowego, podobnie jak i błąd w ustaleniach faktycznych, mogą stanowić względne przyczyny odwoławcze tylko wówczas, gdy mogły one mieć wpływ na treść orzeczenia (art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.). W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie nie sposób uznać, aby w procedowaniu Sądu I instancji doszło do obrazy przepisów postępowania mających wpływ na treść zapadłego orzeczenia. Sąd Rejonowy szczegółowo, starannie oraz w sposób w pełni przekonywujący uzasadnił, które dowody i w jakiej części w...

...ersji tego samego zdarzenia. Przy ocenie dowodu z pomówienia powinna obowiązywać nie zasada nieograniczonego zaufania, lecz zasada nieufności dopóty, dopóki treść pomówienia nie została uwiarygodniona w trybie art. 3 § 1 k.p.k. Sam fakt złożenia przez współoskarżonego wyjaśnień obciążających inną osobę nie dowodzi bowiem, że okoliczności i fakty w nim zawarte rzeczywiście miały miejsce, lecz stanowi jedynie informację o faktach wymagających potwierdzenia lub wyłączenia za pomocą środków przewidzianych w ustawie procesowe...

...adomo do tego, że oskarżony jest w procesie karnym niewinny, a "przeciwne" musi mu być udowodnione, przy czym związana ściśle z domniemaniem niewinności zasada in dubio pro reo w art. 5 § 2 k.p.k. (odpowiednio w art. 3 § 3 k.p.k. z 1969 r.) nakazuje rozstrzygnąć nie dające się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego. Oznacza to, że udowodnienie winy oskarżonemu musi być całkowite, pewne, wolne od wątpliwości.” (V KKN 362 97 Prok. i Pr. 1999 7-8 11). W realiach niniejszej sprawy nie można było do podobnych wniosków dojść...

...kresie weryfikowania kwoty roszczenia dochodzonego przez wnioskodawcę nie ma podstaw, aby w tym szczególnym trybie postępowania opisanym rozdziałem 58 k.p.k. posługiwać się regułą in dubio pro reo, wyrażoną w art. 3 § 3 k.p.k., i opierać się na faktach jedynie uprawdopodobnionych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 1995 roku, OSNKW 1995 7-8 51). Natomiast mając na uwadze charakter prowadzonego postępowania, a więc to, że dotyczy ono roszczenia cywilnoprawnego istnieje możliwość posiłkowania się w tym zakresie ar...

...stępowania dowodowego, Sąd odwoławczy, uwzględniając przytoczone wyżej zarzuty w apelacjach obrońców oskarżonych A. J. i A. S., i uwzględniając wnioski apelacyjne, w tym zakresie na podstawie art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 437§2 k.p.k. oraz w stosunku do pozostałych oskarżonych z tym samych powodów na podstawie art. 44o k.p.k. oraz art. 435 k.p.k., uchylił zaskarżony wyrok, jak w punkcie I i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W treści orzeczenia uchylającego wskazano wprost konkretne orzeczenia (za...

...adomo do tego, że oskarżony jest w procesie karnym niewinny, a "przeciwne" musi mu być udowodnione, przy czym związana ściśle z domniemaniem niewinności zasada in dubio pro reo w art. 5 § 2 k.p.k. (odpowiednio w art. 3 § 3 k.p.k. z 1969 r.) nakazuje rozstrzygnąć nie dające się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego. Oznacza to, że udowodnienie winy oskarżonemu musi być całkowite, pewne, wolne od wątpliwości.” (V KKN 362 97 Prok. i Pr. 1999 7-8 11). W realiach niniejszej sprawy nie można było do podobnych wniosków dojść...

...żna stawiać na równi z ułomnościami dowodów odciążających. Ze względu na to, że warunkiem sine qua non skazania oskarżonego jest udowodnienie popełnienia przezeń czynu przestępnego ( arg. ex art. 3 § 2 i 3 k.p.k. z 1969 r. ) (por. obecny art. 5 § 1 i 2 k.p.k.), sprzeczności w sferze dowodów odciążających nigdy nie są „równoważne” ze sprzecznościami w zakresie dowodów obciążających. Jeżeli te ostatnie są „wewnętrznie sprzeczne”, to zasadnicze i samoistne znaczenie ma to, czy in concreto zakres i charakter tych sprz...

...ię zarzuconego mu czynu. W konsekwencji więc brak podstaw do przyjęcia, że dowód z poszlak pozwala na uznanie winy oskarżonego, jeżeli zgromadzone poszlaki nie pozwalają na wyłączenie - stosując określoną w art. 3 § 3 k.p.k. zasadę, że nie dających się usunąć wątpliwości nie wolno rozstrzygać na niekorzyść oskarżonego - możliwości jakichkolwiek innych wersji tego zdarzenia.” Powyższe zachowania oskarżonych wypełniają znamiona usiłowania popełnienia występku z art. 279 § 1 k.k. w dwu formach – usiłowania wobec niem...

...adomo do tego, że oskarżony jest w procesie karnym niewinny, a "przeciwne" musi mu być udowodnione, przy czym związana ściśle z domniemaniem niewinności zasada in dubio pro reo w art. 5 § 2 k.p.k. (odpowiednio w art. 3 § 3 k.p.k. z 1969 r.) nakazuje rozstrzygnąć nie dające się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego. Oznacza to, że udowodnienie winy oskarżonemu musi być całkowite, pewne, wolne od wątpliwości.” (V KKN 362 97 Prok. i Pr. 1999 7-8 11). W realiach niniejszej sprawy nie można było do podobnych wniosków dojść...

...adomo do tego, że oskarżony jest w procesie karnym niewinny, a "przeciwne" musi mu być udowodnione, przy czym związana ściśle z domniemaniem niewinności zasada in dubio pro reo w art. 5 § 2 k.p.k. (odpowiednio w art. 3 § 3 k.p.k. z 1969 r.) nakazuje rozstrzygnąć nie dające się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego. Oznacza to, że udowodnienie winy oskarżonemu musi być całkowite, pewne, wolne od wątpliwości.” (V KKN 362 97 Prok. i Pr. 1999 7-8 11). W realiach niniejszej sprawy nie można było do podobnych wniosków dojść...

...ncji pracy tymczasowej - pojawia się jednak drugi podmiot (pracodawca użytkownik), któremu ustawa przekazuje część praw i obowiązków pracodawcy względem pracownika tymczasowego, mimo że w znaczeniu kodeksowym (art. 3 k.p. k.p.) nie jest on pracodawcą dla pracownika tymczasowego. To zaś oznacza, że prawa i obowiązki pracodawcy dzielą się pomiędzy dwa podmioty, czyli agencję pracy tymczasowej (która w znaczeniu kodeksowym jest pracodawcą pracownika tymczasowego) i pracodawcę użytkownika, który pracodawcą w tym znaczeniu nie jest (K....

...ożna stawiać na równi z ułomnościami dowodów odciążających. Ze względu na to, że warunkiem sine qua non skazania oskarżonego jest udowodnienie popełnienia przezeń czynu przestępnego (arg. ex art. 3 § 2 i 3 k.p.k. z 1969 r.) (por. obecny art. 5 § 1 i 2 k.p.k.), sprzeczności w sferze dowodów odciążających nigdy nie są „równoważne” ze sprzecznościami w zakresie dowodów obciążających (wyrok SN z dnia 28 września 1995 r. - III KRN 88 95, OSNKW 1995 11-12 77). Tym samym, wskazanie przez skarżącego, iż „nie można wyklucz...

...y tym stawiać na równi z ułomnościami dowodów odciążających. Ze względu na to, że warunkiem sine qua non skazania oskarżonego jest udowodnienie popełnienia przezeń czynu przestępnego (arg. ex art. 3 § 2 i 3 k.p.k.), sprzeczności w sferze dowodów odciążających nigdy nie są "równoważne" ze sprzecznościami w zakresie dowodów obciążających. Jeżeli te ostatnie są "wewnętrznie sprzeczne" to zasadnicze i samoistne znaczenie ma to, czy in concreto zakres i charakter tych sprzeczności nie wyłącza w ogóle możliwości uznania owy...

...sji tego samego zdarzenia, a przy ocenie dowodu z pomówienia powinna obowiązywać nie zasada nieograniczonego zaufania, lecz zasada nieufności dopóty, dopóki treść pomówienia nie została uwiarygodniona w trybie art. 3 § 1 k.p.k., albowiem sam fakt złożenia przez współoskarżonego wyjaśnień obciążających inną osobę nie dowodzi bowiem, że okoliczności i fakty w nim zawarte rzeczywiście miały miejsce, lecz stanowi jedynie informację o faktach wymagających potwierdzenia lub wyłączenia za pomocą środków przewidzianych w ustawie...

...da się, bez obawy popełnienia omyłki, wykluczyć innej wersji zdarzenia, aniżeli przyjęta w akcie oskarżenia, nie jest dopuszczalne przypisanie oskarżonemu zarzucanego czynu, albowiem w takiej sytuacji chroni go art. 3 § 3 k.p.k. z 1969 r. (por. obecny art. 5 § 2 k.p.k.) (wyrok SN z dnia 4 grudnia 1990 r. - WR 368 90, „Informacja Prawnicza. Prawo Karne” 1991 1-3 9; OSP 1992 1 12). Zasady te odnoszą się również do postępowania w sprawach o wykroczenia. Wobec wskazanych wyżej wątpliwości, dokonanie kategorycznych ustaleń co do spraws...

...ę zarzuconego mu czynu. W konsekwencji więc brak podstaw do przyjęcia, że dowód z poszlak pozwala na uznanie winy oskarżonego, jeżeli zgromadzone poszlaki nie pozwalają na wyłączenie – stosując określoną w art. 3 § 3 k.p.k. zasadę, że nie dających się usunąć wątpliwości nie wolno rozstrzygać na niekorzyść oskarżonego – możliwości jakichkolwiek innych wersji tego zdarzenia (vide: wyrok SN z dnia 3.10.1974 r., sygn. akt I KR 174 74, OSNKW 1975 nr 3-4, poz. 40). W niniejszej sprawie nie da się natomiast wykluczyć, że tej s...

...da się, bez obawy popełnienia omyłki, wykluczyć innej wersji zdarzenia, aniżeli przyjęta w akcie oskarżenia, nie jest dopuszczalne przypisanie oskarżonemu zarzucanego czynu, albowiem w takiej sytuacji chroni go art. 3 § 3 k.p.k. z 1969 r. (por. obecny art. 5 § 2 k.p.k.) (wyrok SN z dnia 4 grudnia 1990 r. - WR 368 90, „Informacja Prawnicza. Prawo Karne” 1991 1-3 9; OSP 1992 1 12). Zasady te odnoszą się również do postępowania w sprawach o wykroczenia. Wobec wskazanych wyżej nieścisłości w zeznaniach jedynego świadka potwierdzając...

...faktycznych – przyjmując, iż przestępstwa w wyroku są objęte wyrokiem łącznym, a nie karą łączną; – naruszenie prawa procesowego, tj. art. 92 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.; – obrazę prawa materialnego art. 3 k.p.k. poprzez brak jego uwzględnienia przy wymiarze kary łącznej. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sad Najw...

...da się, bez obawy popełnienia omyłki, wykluczyć innej wersji zdarzenia, aniżeli przyjęta w akcie oskarżenia, nie jest dopuszczalne przypisanie oskarżonemu zarzucanego czynu, albowiem w takiej sytuacji chroni go art. 3 § 3 k.p.k. z 1969 r. (por. obecny art. 5 § 2 k.p.k.) (wyrok SN z dnia 4 grudnia 1990 r. - WR 368 90, „Informacja Prawnicza. Prawo Karne” 1991 1-3 9; OSP 1992 1 12). W sprawie niniejszej pojawiły się dwie wersje zdarzenia, jednak brak konsekwencji zeznań pokrzywdzonej przy jednoczesnym istnieniu konfliktu między stronami p...

Sygn. akt V KK 315 15 POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.) po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. sprawy M. K. skazanego za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i inne z powodu kasacji, wniesionej obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 września 2014 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 17 marca 2014 r. p o s t a n o w i ł 1. oddal...

...ło istotne znaczenie i doprowadziło Sąd I instancji do błędnych wniosków w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego D. H., któremu nie udowodniono winy i nie może ponosić odpowiedzialności, - nadto art. 170 § 1-3 k.p.k. przez bezpodstawne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego z zakresu fonoskopii mimo, że ujawnione na rozprawie nagranie zarejestrowanej rozmowy między oskarżonym a świadkiem A. M. było w ocenie obrońcy niewyraźne i niezrozumiałe, - oraz art. 170 § 1 -3 k.p.k. przez...

...ożna stawiać na równi z ułomnościami dowodów odciążających. Ze względu na to, że warunkiem sine qua non skazania oskarżonego jest udowodnienie popełnienia przezeń czynu przestępnego (arg. ex art. 3 § 2 i 3 k.p.k.), sprzeczności w sferze dowodów odciążających nigdy nie są "równoważne" ze sprzecznościami w zakresie dowodów obciążających. Jeżeli te ostatnie są "wewnętrznie sprzeczne" to zasadnicze i samoistne znaczenie ma to, czy in concreto zakres i charakter tych sprzeczności nie wyłącza w ogóle możliwości uznania owy...

...obowiązujących wówczas reguł prawidłowego orzekania, wyrażających się w zasadzie dążenia do ustalenia prawdy materialnej, o której mowa w art. 2 § 1 k.p.k. z 1969 r. oraz zasadzie obiektywizmu, określonej w art. 3 § 1 k.p.k. z 1969 r., które nakazywały uwzględniać w orzekaniu okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Poprzez zignorowanie powyższych zasad, w tym również przez naruszenie regulacji art. 85 i art. 357 k.p.k. z 1969 r. (podstawę rozstrzygnięcia może stanowić tylko całoksz...

...sanie skazanemu w postępowaniu karnym winy nieumyślnej, a surowszej w tym względzie oceny w postępowaniu cywilnym. Łączy się to w szczególności z obowiązującą w postępowaniu karnym zasadą in dubio pro reo (art. 3 § 3 k.p.k.), nie obowiązującą w postępowaniu cywilnym, w którym stosownie do ogólnej zasady zawartej w art. 233 § 1 k.p.c. oraz przy ewentualnym zastosowaniu domniemań faktycznych (art. 231 k.p.c.) prawidłowa ocena dokonana przez sąd cywilny nie wyłączy poczynienia w omawianym zakresie ustaleń mniej korzystnych dla sp...

...wybór wersji mniej korzystnej jeżeli to właśnie ona znajduje oparcie w zebranych dowodach. Jak stwierdził to zresztą Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 lutego 1990 roku w sprawie o sygn. akt I KR 6 90 (LEX 22061) art. 3 § 3 kpk (obecnie art. 5 § 2 kpk) ma zastosowanie w sytuacjach, kiedy w żaden sposób nie da się usunąć zaistniałych wątpliwości i nie może być interpretowany jako obowiązek czynienia ustaleń faktycznych, w oparciu o najkorzystniejsze dla oskarżonego wersje wypadków. W tym miejscu Sąd Okręgowy pragnie też odwołać...

...art. 128 u.s.p. – ustaleń faktycznych na dowodzie nieujawnionym w toku rozprawy. Zamierzonego skutku nie mógł również wywrzeć zarzut naruszenia art. 115 § 3 u.s.p. w związku z art. 117 § 2 i § 2a k.p.k. oraz art. 3 k.p.k. i art. 11 oraz art. 17 ustawy z dnia 15 czerwca 2007 r. o lekarzu sądowym (Dz. U. Nr 123, poz. 849 ze zm.), skoro Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny powtórzył postepowanie dowodowe przeprowadzone na rozprawie w dniu 6 grudnia 2014 r. mimo usprawiedliwionej nieobecności obwinionej i sprzeciwu jej obrońcy. Z tych wzgl...